بودجه سالن هاى نمايش تهران درسال ۸۴ از سوى مركز هنرهاى نمايشى اعلام شد.
به گزارش ايسنا، طبق آيين نامه جديد مركز هنرهاى نمايشى كه تا بهمن ۸۴ قابل اجراست، بودجه اختصاص يافته به هر تالار متناسب با بودجه كلى مركز هنرهاى نمايشى مشخص شد.
بودجه كلى مركز در سال جارى، ۶۰۰ ميليون تومان خواهد بود كه ۴۰۰ ميليون تومان به مجموعه تئاتر شهر اختصاص مى يابد، بودجه تالار هنر و خانه نمايش اداره تئاتر هر يك ۴۰ ميليون تومان خواهد بود و بودجه اختصاص يافته به تالار سنگلج، ۷۰ ميليون تومان پيش بينى شده است. در اين آيين نامه آمده است شوراى ساخت با توجه به سقف بودجه توليد تئاتر در موارد خاص و به طور محدود حداكثر تا ۲۱ ميليون تومان مجاز به عقد قرارداد خواهد بود.
براساس اين گزارش، گروه هايى كه اولين، دومين يا سومين اجراى حرفه اى خود را به نمايش مى گذارند، حداكثر تا ۲ هفته نوبت اجرا خواهند داشت. ضمن اينكه عقد قرارداد نيز متناسب با تعداد اجراها خواهد بود. همچنين شوراى ساخت با هر كارگردان تنها يك قرارداد منعقد مى كند.
در بخش ديگرى از اين آيين نامه، به توليدات جديد در ۶ ماهه دوم سال ۸۴ اشاره شده كه بر اساس آن، ۷۰ درصد توليدات مربوط به نمايش هاى ايرانى تازه نوشته شده خواهد بود، ۷۰ درصد به نمايشنامه هاى تازه ترجمه شده  اختصاص مى يابد، ۱۰ درصد ويژه نمايش هايى كه قبلاً اجرا شده اند تعريف شده با در نظر گرفتن اينكه بايد ديده تازه اى در اين اجراها لحاظ شده باشد.به گزارش ايسنا حداكثر تعداد نمايش هايى كه قرار است تا پيش از جشنواره اجرا شوند، ۷۵ درصد نمايش تعريف شده ضمن اينكه حداكثر هزينه براى طراحى پوستر و بروشور ۷۰۰ هزار تومان در نظر گرفته شده است و با توجه به نيازمندى هاى جارى، بودجه تهيه لباس، دكور، فيلم، اسلايد و ... براى هر گروه ۳ ميليون تومان پيش بينى شده است. بخش ديگرى از اين آيين نامه مربوط به قراردادهاست كه بر اساس آن ۸۰ درصد هزينه اجراى يك نمايش از طريق قرارداد و ۲۰ درصد باقى مانده آن از طريق فروش گيشه تأمين مى شود.
تعداد بليتهاى ميهمان طبق قرارداد گروه هاى نمايشى به هر گروه تخصيص خواهد يافت و اگر گروه خواستار بليتهاى ميهمان بيشترى باشند، از مبلغ قراردادشان كسر مى شود. لازم به ذكر است پيش از اين و در سال ،۸۳ شيوه نامه موقت مركز هنرهاى نمايشى اعلام شد كه طبق آن ميزان دستمزد هر يك از عوامل گروه معين شده بود. همچنين اعلام شده بود شيوه نامه مذكور با تغييرات اندكى در سال ۸۴ نيز قابل اجراست. همچنين در بخش مربوط به حداكثر بودجه تا سقف ۲۱ ميليون تومان، مشخص نشده اين بودجه بر چه اساس و معيارى به گروه ها تعلق خواهد گرفت.

آخرين فعاليت تئاترى بهرام بيضايى كه دهه اول تيرماه به روى صحنه خواهد رفت فضايى معاصر دارد و درباره مرد و زنى است كه هر دو يك خواب مى بينند.
بهرام بيضايى كه در پى انتشار اخبار نادرست در برخى رسانه ها نامه اى را به ايسنا ارسال كرده ضمن اشاره به اين نكته كه نام نمايش جديدش «مجلس شبيه در ذكر مصايب استاد نويد ماكان و همسرش مهندس رخشيد فرزين» است تأكيد كرد: اين متن را در آذرماه سال گذشته نوشته و داراى موضعى است معاصر، درباره مرد و زنى كه هر دو يك خواب مى بينند. بنا به گزارش ايسنا، بيضايى كه مدعى است طى پنج سال گذشته در تلاش براى ساختن فيلم جديدش جز ناهمراهى و دوگانگى از برخى مسؤولان سينمايى كشور نديده، اكنون دومين نمايش خود را طى اين سال ها به روى صحنه مى برد. در «مجلس شبيه...» به جز مژده شمسايى و على عمرانى، سيد مهرداد ضيايى، مهرداد ضيايى، حسين محب اهرى، مهدى ميامى، مريم بوبانى، فهيمه رحيم نيا از بازيگران با سابقه و رضا افشار ، علا محسنى ، صادق ملكى، على يداللهى، ماهگل مهر و على اوليايى از نسل جديد بازى دارند. همچنين ۱۶ تن صحنه يار از بازيگران نوپا و تازه كار و كارآموز در اين نمايش حضور خواهند داشت.

گروه فرهنگ و هنر: چهارسال پيش، تهران، يك باشگاه ورزشى، انتخابات رياست جمهورى كافى است سرت را بچرخانى. هر سو را كه نگاه مى كنى يك دوربين ويديويى تريبون سخنرانى را نشانه رفته است. اگر علاقه مند به سينما و فيلمسازى باشى حتماً چهره اى را كه پشت دوربين قرارگرفته مى شناسى. او يكى از چهره هاى مطرح عالم فيلمسازى است.
> چهارسال پيش، ايران، شب، داخل منزل
تلويزيون را روشن مى كنى فيلم انتخاباتى كانديداى موردنظر روى صفحه تلويزيون نقش مى بندد. پايانش تيتراژ ندارد. اما اگر اخبار را خوانده باشى مى دانى حاصل نگاه چندفيلمساز مهم است.
> امروز، تهران، مكان هاى مختلف
كانديداهاى رياست جمهورى از فيلمسازان دعوت كرده اند كه فيلم هاى تبليغاتى آنان را جلوى دوربين ببرند. نام كارگردان ها آشناست. اغلب آنها حداقل در همين چهارسال گذشته آثارى مطرح را روى صحنه يا بر پرده سينما نقش زده اند. اما صحبت بسيار حرفه اى است. پاى قرارداد به ميان مى آيد. رقم ها مطرح مى شود. توافق ها صورت مى گيرد و كار كليد مى خورد.
* * *
چهار سال گذشته و قبل تر از آن هشت سال پيش وقتى صحبت انتخابات رياست جمهورى به ميان آمد اكثر فيلمسازان به عنوان يك گروه مستقل به تبليغ براى كانديداهايشان پرداختند. نيازى نبود آنها را دعوت كنى تا فيلم تبليغاتى جلوى دوربين ببرند. اين فيلمسازان خود خواسته از تنها ابزارشان، يعنى فيلمسازى براى انجام اين مهم سود مى جستند.
اما امروز قصه كمى فرق كرده و مسائل شكل صنفى و رسمى به خود گرفته است. كانديداها لزوم حضور يك سينماگر سرشناس را كنار خود حس مى كنند. امااين بار پاى صنف سينما در ميان است.
در اين چند سال حتماً اتفاقى رخ داده. سيدضياءهاشمى مديرعامل خانه سينما و تهيه كننده مى گويد: «در دوره هاى پيش سينماگران با اعتقادات سياسى خود به استقبال كانديداها مى رفتند. آنها از شرايط خود ناخرسند بودند. اما حالا مطالباتشان را به دست آورده اند.
بنابراين امروز از سر حقوق شهروندى خود به كانديداها كمك مى كنند.»
او فيلمسازان را همراستا با ساير مردم مى خواند: « همه ما به عنوان ملت ايران وظيفه اى در مقابل انتخابات داريم. صنف سينما نيز از اين مسأله مستثنى نيست.»
اما چند روز پس از اعلام نام قطعى سازندگان فيلم هاى انتخاباتى بود كه كانون كارگردان هاى خانه سينما بيانيه اى را صادر كرد. در اين بيانيه آمده بود: «احتمال مى دهيم كه شما با ما هم عقيده ايد كه سينما به عنوان تأثيرگذارترين جريان فرهنگى دو دهه اخير كشور، با بى مهرى ها و كم لطفى هاى فراوانى روبه رو بوده و اكنون تنها جايگاه واقعى و در خور خود را نيافته، بلكه به صراحت سخن از زوال آن مى رود. سوءاستفاده از جايگاه ويژه سينما در ميان افكارعمومى، به نفع جريانهاى سياسى و عدم تحقق وعده ها و شعارهاى انتخاباتى، موجب سرخوردگى جامعه محترم سينمايى كشور شده است.»
پس از بيان وضعيت عمومى سينما در چند سال اخير در بخش پايانى اين بيانيه آمده است: «درخواست داريم در صورتى كه سينما را جزو مقولات اولويت دار مى دانيد، برنامه هاى عملى خود را براى گسترش و يا احياناً محدود كردن و يا حتى حفاظت از وضعيت موجود اعلام فرماييد تا با روشن شدن افكارعمومى جامعه سينمايى كشور، مقدمات حضور فعال و آگاهانه اين مجموعه فراهم گردد.» چندروز پس از اين بيانيه بود كه واكنش كانديداها هم پديدار شد.
عليرضا رئيسيان كارگردان سينما و رئيس اتحاديه كارگردان هاى خانه سينما در اين باره مى گويد: «خوب است كه سينماگران در اين دوره هم منفعل نيستند. در دوره هاى قبل سينماگران دور كل هنرمندان موضع سياسى مشخص داشتند اما امروز شرايط فرق كرده است. حضور آنها امروز بسيار لازم به نظر مى رسد. اين حركت كارگردان ها مى تواند استانداردهاى هنرى را بالا ببرد.»
او درباره بيانيه هم افزود: «خيلى خوشحالم كه كانديداها به سينما هم توجه كردند.» اما به هر حال اين حركت سينماگران مخالفانى هم داشت. ديروز جمال شورجه كارگردان سرشناس عرصه دفاع مقدس به ايلنا گفت: «فيلمسازى حرفه اى براى تبليغات كانديداهاى رياست جمهورى، نوعى بى عدالتى است كه در هنر اتفاق مى افتد.»
شورجه افزود: هنرمندان نبايد بگذارند، اين بى عدالتى به هنر هم كشيده شود؛ اين بى عدالتى هم به اين معنا است كه برخى از كانديداها، به دليل اين كه سابقه بيشترى در سياست دارند و يا از منابع مالى بيشترى برخوردار هستند، مى توانند هزينه هاى كلانى را براى اين بحث انجام دهند؛ از همين روى، برخى از كانديداها كه منابع تصويرى و مالى خوبى ندارند يا نمى خواهند تنها خودشان را تبليغ كنند، در حق آنها به نوعى بى عدالتى به وجود مى آيد.
وى همچنين ادامه داد: اين فعاليت ها، نه در شأن كانديداهاى مسلمان و مؤمن است و نه در شأن فيلمسازان ما؛ اين جفا و بى عدالتى فوق به لحاظ اخلاقى، روحى و حتى شرعى هم جاى سؤال دارد. به نظر من اين نوع تبليغات يك حركت بسيار غلط و نوعى فريب كارى است.
اين كارگردان، شأن فرهنگ را بسيار بالاتر از سياست دانست و درخصوص لزوم حضور هنرمندان در عرصه سياسى، تأكيد كرد: آنچه كه هنرمند را امروز جاويدان نگه مى دارد، صداقت و ديدگاه والاى فرهنگى اوست؛ اگر هنرمندى ملزم به صداقت شود، ديگر جايگاه مناسبى نخواهدداشت؛ ضمن اين كه تبليغات را بايد تعريف كرد. در اين مسير رنگ و لعاب يك واقعيت و اغراق در بيان برخى موارد، صداقت را از بين مى برد.
شورجه ادامه داد: البته فيلمسازان خوبى وارد اين مسير شده اند؛ اما به هر حال هنرمندان مى توانند سياستمدار باشند و ديدگاه سياسى داشته باشند. ولى لزوماً يك سياستمدار، نمى تواند هنرمند باشد و در مجموع سياستمدار، هنرمند نيست.
يك ماه بعد، تهران، پايان انتخابات رياست جمهورى همه چيز به پايان رسيده، نتيجه ها معلوم شده است. ناخداى جديد اين كشتى سكان را به دست گرفته و برگى نيز در كنار برگ هاى تاريخ ايران به برگ تاريخ سينماى ايران افزوده مى شود.

در حوزه جشنواره فيلم دفاع مقدس، هيچگاه با درخواستى مواجه نشديم كه از اجابت آن غفلت كرده باشيم
محمد مهدى حيدريان، معاون امور سينمايى وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى در گفت وگو با ايسنا، ضمن بيان اين مطلب دليل عدم اظهار نظر خود درباره برگزار نشدن جشنواره فيلم دفاع مقدس را، روشن بودن موضوع خواند و گفت: به نظر من برگزارى اين جشنواره سير غلطى را شروع كرده بود و به پيش مى رفت و چون موضوع حوزه ارزشمند و مقدسى بود تلاش بنده اين بود كه زودتر به مسير اصلى برگردد.
حيدريان، با بيان اينكه تشريح و توضيح بى تجربگى ها و صدمه وارد كردن به خود موضوع و جريان، كمكى به حل آن نمى توانست باشد تصريح كرد: من در دلسوزى همه دوستان و برادرى همكار و غير همكار خودم ترديدى ندارم و نداشتم اما در كارآمديشان در اين حوزه خاص قطعاً بايد تامل كرد و حاصل كار هم گواه همين است.
وى افزود:  قطعاً در دوران خود دفاع مقدس هم اگر قرار بود كسانى كه در جبهه هستند منتظر امكانى باشند قطعاً كسى نبايد به جبهه مى رفت، پس در همه زمينه هاى كار در حوزه دفاع مقدس هم بايد با همان روحيه پيش رفت.
معاونت امور سينمايى با تأكيد بر اينكه قبل از انجام وظيفه، اسباب حيثيت خودمان و سينمايمان مى دانيم كه خدمتى را در اين حوزه در زمينه هاى مربوطه به دفاع مقدس انجام دهيم اظهار داشت: جشنواره فيلم دفاع مقدس اينگونه آثار را به ارزيابى مى گذارد و متذكر اين نكته مى شود كه مثل خود دفاع مقدس، آدم هاى مختلف با نگاه هاى متفاوت اما مشترك در يك اصول كه حاكم بر كليت دفاع مقدس بوده اند مى توانند و بايد حضور داشته باشند.
حيدريان در ادامه اظهار داشت: ما بايد موضوع دفاع مقدس را از آن همه بدانيم و صرفاً زمينه ساز باشيم و در واقع حافظ آن حدود كلى و متوجه و نگران ورود خدشه به اين حيثيت كلى باشيم و بقيه مسائل را بگذاريم به عهده هنرمندان دلسوزمان كه اداى وظيفه مى كنند.
معاون امور سينمايى با بيان اينكه مراقبت از برگزارى جشنواره فيلم دفاع مقدس به بنياد سينمايى فارابى سپرده شده است گفت: اين جشنواره در كنار سه جشنواره ملى ديگرمان فيلم كوتاه، فجر و كودك و نوجوان به طور ثابت طراحى شده و جزو مأموريت دوستان قرار گرفت و قرار است شهريور ماه امسال در هفته دفاع مقدس برگزار شود و از دوره بعد هم (كه دو سال ديگر است) در سالگرد فتح خرمشهر كه قله  ماندگارى در دفاع مقدس است برپا خواهد شد.
وى افزود: با تجربه گذشته بنا را بر اين مى گذاريم تا خودمان را نگران اصلى اين جشنواره بدانيم اما مشى ما مشى سابق خواهد بود. يعنى جايى مثل انجمن سينماى دفاع مقدس كه زحمت كشيدند و صاحب تجربه هستند تجربيات آنها حتماً در نگاه درست و صحيح داشتن به حوزه سينماى دفاع مقدس تعيين كننده و مؤثر خواهد بود و اين انجمن مركز خوبى است كه به عنوان مجرى وارد كار شود.
وى در پايان تأكيد كرد: شوراى سياست گذارى جشنواره به دبيرى انجمن سينمايى دفاع مقدس كار خودش را آغاز كرده است و در تلاش هستيم با همكارى دو سه ارگان ديگر كه مى توانند تأثير جدى داشته باشند اين دوره و دوره هاى آينده را با موفقيت برگزار كنيم.

«احمد مسجدجامعى» وزير فرهنگ و ارشاد اسلامى ايران روز پنجشنبه از كتابخانه ملى و مركز نگهدارى اسناد بنگلادش در داكا ديدن كرد.
به گزارش ايرنا، حدود دو هزار كتاب و نسخه خطى زبان فارسى به همراه هزاران برگ سند در كتابخانه ملى و مركز نگهدارى اسناد بنگلادش وجود دارد و در اين مركز علاوه بر اسناد و نسخ خطى، حدود ۲۰۰ هزار كتاب با ترجمه مختلف از آثار برجسته جهان - از جمله ترجمه كتاب هاى فارسى، رباعيات خيام، شاهنامه،  مثنوى و سعدى - نگهدارى مى شود. وزير ارشاد در ديدار با مسؤولان كتابخانه ملى و مركز نگهدارى اسناد بنگلادش، گفت: مركز نشر ميراث مكتوب در ايران، حفظ و نشر نسخه هاى خطى ارزشمند فارسى و عربى را بر عهده دارد.
مسجدجامعى، از تحقيق و پژوهش به عنوان اركان فعاليت در اين حوزه نام برد و افزود: براى گسترش همكارى ها در اين زمينه، بايد در ابتدا يك برنامه واقعى مبتنى بر موضوع هاى تخصصى در نظر گرفت.
«شريف الدين»، رئيس كتابخانه و مركز نگهدارى اسناد بنگلادش، نيز در سخنانى گفت: تمام فعاليت ها در زمينه  هاى مختلف از جمله پژوهش به سمت برنامه  ريزى و تقويت جايگاه مركز است، اما نبود بودجه و مشكلات جانبى، مشكل ساز شده است.
> مسجد جامعى بر آموزش زبان فارسى در مدارس بنگلادش تأكيد كرد
بنا به گزارش ديگرى وزير فرهنگ و ارشاد اسلامى در ديدار با وزير آموزش بنگلادش بر آموزش زبان فارسى در دوره ابتدايى مدارس اين كشور تأكيد كرد. مسجدجامعى با بيان اين كه زبان فارسى صدها سال در بنگلادش رايج بوده و به نوعى زبان بنگالى همزاد آن بوده است، تصريح كرد: آموزش زبان فارسى از دوره ابتدايى نخستين گام براى احياى آن در بنگلادش است. «عثمان فاروق» وزيرآموزش بنگلادش نيز در اين ديدارگفت: زمانى زبان فارسى در اين كشور زبان بزرگان بوده ، اما امروزه زبان بيگانه جاى آن را گرفته است.
> مسجدجامعى در ديدار با وزير اطلاع رسانى بنگلادش
وزير فرهنگ و ارشاد همچنين با «محمد شمس الاسلام» وزير اطلاع  رسانى بنگلادش ديدار كرد. به گزارش روابط عمومى وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى احمد مسجد جامعى در اين ديدار گفت: كشورهاى ايران و بنگلادش به دليل داشتن نظام مردم سالارى و دموكراسى، مى توانند قدم هاى مؤثرى در زمينه ارتباطات رسانه اى بردارند. وزير ارشاد افزود: رسانه ها واقعيت دهكده جهانى را پذيرفته و به طور مؤثر در مديريت آن دهكده نقش دارند. وى اظهار داشت: ايجاد نهضت رسانه اى براى شناخت متقابل كشورها از جمله ايران و بنگلادش، زمينه مناسب براى تبادل بى واسطه اخبار است.
وزير فرهنگ و ارشاد اسلامى خطاب به وزير اطلاع رسانى بنگلادش تصريح كرد: به برقرارى ارتباط بى واسطه رسانه اى ميان دو كشور اعتقاد داشته و مايليم مسائل بنگلادش را از زبان خودتان دريافت كنيم.
«محمد شمس الاسلام» وزير اطلاع رسانى بنگلادش نيز در اين ديدار گفت: براى اعتلاى بيش از پيش فرهنگى بايد از طريق رسانه  ها عمل كنيم و با ابراز علاقه جمهورى اسلامى ايران به دستيابى به موفقيت هاى بيشتر در سايه همكارى فرهنگى دو كشور بسيار اميدواريم.

گروه فرهنگ و هنر ـ اسماعيل كاداره، سرشناس ترين شاعر و رمان نويس آلبانى برنده نخستين جايزه بين المللى بوكر شد. جايزه بين المللى بوكر كه امسال نخستين دوره اهداى آن است به خاطر مجموعه آثار اين نويسنده سرشناس برنده نوبل كه رمان هاى پرفروشى همچون «آوريل شكسته»، «گل هاى بهارى، يخبندان بهارى» و «انجمن شاعران مرده» را به رشته تحرير درآورده به او اهدا شد. او جايزه خود را بيست و هفتم ژوئن طى مراسمى در ادينبورگ دريافت خواهد كرد و علاوه بر آن يك جايزه ۱۵ هزار پوندى ديگر براى مترجمى به انتخاب او كه بهترين ترجمه از آثارش را ارائه داده باشد اهدا خواهد شد.
كاداره كه در سال ۱۹۳۶ در شهر كوهستانى «Gjirokaster» متولد شد معروفترين شاعر و رمان نويس آلبانى است اما از سال ۱۹۹۰ كه فرانسه به او پناهندگى سياسى اعطا كرد در اين كشور بالكان زندگى نكرده است. او نخستين رمان خود با نام «انجمن شاعران مرده» را در سال ۱۹۶۳ منتشر كرد كه با استقبال مواجه شدو از آن زمان در بيش از ۴۰ كشور مختلف به چاپ رسيد. اين كتاب در ايران نيز چند سال پيش از سوى نشر فكر روز منتشر شده است.
رمان برنده نوبل كاداره تحت عنوان «كنسرت» در فضاى جدايى سياسى آلبانى كمونيستى از حامى ديرينه خود «چين» مى گذرد در حالى كه ديگر رمان معروف او به نام «اهرام ثلاثه» در مصر باستان اتفاق مى افتد. او همچنين در مورد مردم منطقه بالكان در رمان «مرثيه اى براى كوزوو» كه در سال ۲۰۰۰ به چاپ رسيد به تأمل پرداخته است و به شرح حال آنان روى آورده است.
گفتنى است جايزه بين المللى بوكر كه امسال نخستين دوره اهداى آن بود هر دو سال يك بار به يك نويسنده بين المللى و در تجليل از دستاوردهاى حرفه اى او در عرصه ادبيات اعطا خواهد شد. امسال در مجموع نوزده نويسنده از جمله گونترگراس، سال بلو، ميلان كوندرا، نجيب محفوظ، فيليپ راث، جان آپدايك، گابريل گارسيا ماركز و مارگارت اتوود نامزد دريافت اين جايزه بودند.

همواره در آرامش قدرت بيشترى احساس مى شود تا در آشفتگى.
اسكاروايلد

گروه فرهنگ و هنر ـ ساير محمدى: «جامعه شناسى سياسى»، «جامعه شناسى صلح» و «جامعه شناسى جنگ» از جمله آثار گاستون بوتول جامعه شناس فرانسوى است كه با ترجمه هوشنگ فرخجسته چاپ و منتشر شده است. «تاريخ مطبوعات جهان»، «جامعه شناسى عمومى» در سه جلد به قلم گيروشه و «جامعه شناسى ورزشى» از ديگر ترجمه هاى اوست. هوشنگ فرخجسته متولد ۱۳۱۸ تهران، دكتراى علوم اجتماعى را از دانشگاه فرانسه اخذ كرد و هم اكنون در دانشگاه آزاد اسلامى كرج تدريس مى كند. «گروههاى فشار» و «تغييرات و جهشهاى اجتماعى» و چهار عنوان از رمانهاى مارسل پانيول را به فارسى برگردانده كه رمان ها را نشر ماهى در دست چاپ دارد.
\ آقاى فرخجسته، شما فارغ التحصيل رشته علوم اجتماعى هستيد، اما بيشترين كتابها را در زمينه جامعه شناسى ترجمه كرده ايد؟
> جامعه شناسى هم يكى از شاخه هاى علوم اجتماعى است. علوم اجتماعى حدود ده ـ دوازده شاخه دارد. مثل مردم شناسى، انسان شناسى، قوم شناسى كه يكى از اين شاخه ها جامعه شناسى است. حتى آمار و اقتصاد هم جزو شاخه هاى علوم اجتماعى است. پس چندان غريب نيست كه من در زمينه جامعه شناسى دست به ترجمه مى زنم.
\ شما بيشترين ترجمه را از گاستون بوتول در كارنامه خود داريد. مى توانيد معرفى مختصرى از اين جامعه شناس داشته باشيد؟
> گاستون بوتول بيش از ۹۰ سال دارد و فرانسوى است. در زمان ميتران، مشاور اجتماعى ايشان هم شد. از اساتيد برجسته جامعه شناسى در دوران معاصر است. البته الآن خبر ندارم كه در قيد حيات هست يا نيست. من ارادت خاصى نسبت به ايشان و آثارش دارم.
\ گويا يك كتاب هم در مورد تاريخ مطبوعات جهان ترجمه كرده بوديد؟
> اوايل انقلاب كه از فرانسه برگشتم، دو - سه ماده درسى براى من در دانشگاه جهت تدريس در نظر گرفتند كه يكى هم تاريخ مطبوعات بود. چون در اين زمينه ـ  بويژه مطبوعات خارجى ـ هيچ منبعى وجود نداشت، علاقه مند شدم كه يك كتاب به عنوان منابع درسى، ترجمه كنم كه دانشجويان ايرانى در اختيارشان داشته باشند. در همان اوايل كه اين كتاب منتشر شد، دانشكده ارتباطات اين كتاب را به عنوان يك منبع درسى به دانشجويان معرفى كرد. الآن كتاب «جامعه شناسى جنگ» هم حدود هشت ـ نه بار تجديد چاپ شده است و هر بار در ده هزار نسخه انتشارات علمى ـ فرهنگى آن را به بازار مى فرستد. چون كتاب درسى شده است و هيچ منبع ديگرى هم در اين زمينه نداريم.
\ در مورد چهار عنوان رمانى كه از مارسل پانيول ترجمه كرده ايد، بفرماييد آيا تاكنون اثرى از پانيول به فارسى ترجمه شده بود؟
> اتفاقاً دو عنوان از كتابهايش كه از ميان همين چهار عنوان رمان است، سالها پيش توسط سروش حبيبى به فارسى ترجمه شده بود. مارسل پانيول چون فيلمنامه نويس هم بوده، اغلب سينماگران او را مى شناسند. «افتخار پدرم» و «قصر مادرم» رمانهايى بودند كه از پانيول به فارسى ترجمه و منتشر شده است. منتها من هنگام ترجمه اين رمانها هيچ اطلاعى از اين موضوع نداشتم. زمان اقامت در فرانسه اين چهار رمان را ترجمه كرده بودم و آماده چاپ شده بود. وقتى با ناشر موضوع را در ميان گذاشتم، گفتند ايرادى ندارد، اين هم يك ترجمه ديگرى است و هر چهار جلد را با هم چاپ مى كنيم.

گروه فرهنگ و هنر - دومين نمايشگاه هنر معنوى امروز بعدازظهر با حضور وزير ارشاد و معاون هنرى وى و جمعى از هنرمندان كشور در فرهنگسراى نياوران افتتاح مى شود.
در اين نمايشگاه كه براى اولين بار در فضاى باز فرهنگسرا و نگارخانه به شكل ويژه طراحى و اجرا شده است، بيش از ۱۶۲ اثر تجسمى از هنرمندانى همچون محمد احصايى، كاظم چليپا، على اكبر صادقى و... به نمايش درمى آيد.
سعيد پورصميمى كه چند سالى است از صحنه تئاتر دور بوده به مدت چهار شب نمايشنامه «فاستوس» را در بخش جنبى نمايشگاه روخوانى خواهد كرد. در اين بخش ۵ كنسرت توسط مجيد كيانى، حاج قربان سليمانى و كرنانوازان لاهيجان برگزار مى شود. اولين كنسرت امشب پس از مراسم افتتاح نمايشگاه توسط حاج قربان و نوه اش در تالار خليج فارس برگزار خواهد شد.
با اين حال براى اولين بار ۵ ويدئوآرت از عليرضا رياحى، سيمين كرامتى، فريده شاهسوارى، افشان كتابچى و رامين ساعت قرين با موضوع هنر معنوى به نمايش درمى آيد. همايشى نيز ۲۴ و ۲۵ خرداد ماه با هدف رسيدن به تعريف هنر معنوى در حاشيه اين نمايشگاه برگزار خواهد شد. دكتر ريخته گران و محمدعلى رجبى دو سخنران اين همايش خواهند بود. كرنانوازان لاهيجانى نيز پس از اين دو همايش قطعاتى را خواهند نواخت. نمايشگاه هنر معنوى تا ۴ تير ماه در فضاى باز فرهنگسراى نياوران، نگارخانه و دو تالار فرهنگسراى نياوران برپا خواهد بود.

موزه هنرهاى معاصر تهران يكى از تابلوهاى نقاشى «فرانسيس بيكن» نقاش ايرلندى را براى ارائه در نخستين نمايشگاه پرتره هاى اين نقاش به انگليس قرض داد.
«آندره آ رز» مدير هنرهاى بصرى در «بريتيش كانسيل» (شوراى فرهنگى بريتانيا) در اين باره گفت: بسيار خوشحالم كه مقام هاى ايرانى با قرض دادن اين تابلوى نقاشى كه بسيار كم در معرض ديد تماشاگران غربى قرار گرفته است موافقت كردند. آرز اين تابلو نقاشى را در سال ۲۰۰۳ و به هنگام سفر به تهران شناسايى كرده بود.
اين تابلو نقاشى كه «مرد لم داده با مجسمه» نام دارد، كانون نمايشگاه آثار بيكن با عنوان «پرتره ها و سرها» در گالرى ادينبورو است. اين نمايشگاه روز شنبه آينده گشايش مى يابد و تا ۱۳ شهريور ادامه دارد. به گزارش ايرنا، براساس گزارش ها اين تابلو نقاشى در سردابهاى موزه هنرهاى معاصر تهران به مدت ۳۰ سال نگهدارى شده بود و پس از انقلاب اسلامى در سال ۱۳۵۷ اين نخستين بار است كه در غرب به نمايش گذاشته مى شود. اين تابلوى نقاشى يك مرد به حالت دراز كشيده بر روى مبل را همراه با يك سر مجسمه كه بر روى ميز قهوه خورى در مقابل آن قرارداد نشان مى دهد.
اين تابلو توسط رژيم سابق ايران در اوايل دهه ۱۹۷۰ خريدارى شد. بيكن در سال ۱۹۰۹ در دوبلين متولد شد و بيشتر عمر خود تا زمان مرگ در سال ۱۹۹۸ را در لندن سپرى كرد. خردادماه پارسال نيز يك تابلو سه قطعه اى، اثر بيكن كه متعلق به ايران بود در نمايشگاهى در لندن به نمايش گذاشته شد. اين اثر به درخواست گالرى «نيت» لندن، به صورت امانت و به مدت شش ماه در نمايشگاه بزرگ مجموعه آثار «فرانسيس بيكن» در كنار ساير آثار اين هنرمند، به نمايش گذاشته شد. تابلو سه قطعه اى بيكن در سال ۱۹۶۸ خلق شده بود و در اوايل دهه ۱۹۷۰ براى موزه هنرهاى معاصر تهران خريدارى شد. اين اثر پس از تملك ايران، تنها يك بار در سال ۱۹۷۲ در لندن به نمايش درآمد و سپس براى هميشه به تهران منتقل شد. كارشناسان هنرى انگليس بهاى اين اثر را دست كم پنج ميليون پوند برآورد كردند.

خانه ارنست همينگوى در كوبا از سوى بنياد ملى حفظ آثار تاريخى در آمريكا يكى از اماكنى شناخته شده كه در معرض خطر تخريب و نابودى تدريجى است.
به گزارش بى.بى.سى، اين نخستين بارى است كه ساختمانى واقع در خارج از آمريكا به فهرست اين بنياد از اماكن تاريخى در معرض خطر راه مى يابد و به گفته رئيس اين بنياد اين بدان خاطر است كه همينگوى يكى از برجسته ترين چهره هاى ادبى در ايالات متحده و سرتاسر دنياست. بر پايه اين گزارش، اين خانه كه بر روى تپه اى در شرق هاوانا واقع شده است پس از خودكشى همينگوى در سال ۱۹۶۱ به دولت كوبا واگذار شد و حال به موزه اين نويسنده تبديل شده است. تا پيش از اين دولت آمريكا به اين بهانه كه كمك به حفظ و نگهدارى اين بنا و اختصاص بودجه اى بدين منظور به رونق صنعت توريسم و گردشگرى در اين كشور تحت تحريم خواهد انجاميد از انجام اين كار سر باز زده بود.

رمانى ناتمام از الكساندر دوما، خالق آثار معروفى همچون «سه تفنگدار» و «كنت مونت كريستو» پس از تكميل شدن به دست يكى از كارشناسان آثار اين نويسنده در فرانسه به چاپ رسيد.
به گزارش بى بى سى «شواليه سن هرمين»، عنوان رمانى ماجراجويانه از دوما درباره نبرد ترافا لگار و امپراتورى ناپلئون چندى پيش توسط يكى از كارشناسان آثار دوما به نام كلودشاپ در كتابخانه ملى فرانسه پيدا شد. اين رمان كه در ابتدا به صورت پاورقى در يك روزنامه فرانسوى زبان به چاپ مى رسيد با مرگ دوما در سال ۱۸۷۰ به صورت ناتمام رها شد و پس از گذشت همه اين سالها چندى پيش «كلود شاپ» آن را پيدا كرد. وى كه به آثار اين نويسنده معروف فرانسوى علاقه وافرى دارد با افزودن پايانى اين رمان كه يك سه گانه تاريخى است آنرا به اتمام رسانده است.
برپايه اين گزارش شاپ هر سه جلد اين رمان را گرد هم آورد و اشتباهات دستورى و نگارشى آنرا تصحيح كرد. وى همچنين ۲ فصل ديگر به جلد آخر اضافه كرده است تا رمان، پايانى معقول داشته باشد. گفتنى است داستان اين رمان هزار صفحه اى درباره يك شواليه فرانسوى است كه برادرانش كشته مى شوند و خود بين گذشته اشرافى و علاقه وافرش به امپراتورى ناپلئونى گرفتار مى شود.