* بدن پسر هجده ماهه ام وقتى كه در هواى سرد بيرون است كهير مى زند. علت چيست؟
- به نظر مى آيد پسر شما مبتلا به اورتيكارياى فيزيكى (Physical urticaria) است. به عبارت ساده تر اين بيمارى يك نوع واكنش آلرژيك به تغييرات محيطى است. كودكانى كه اورتيكارياى سرمايى دارند، بدنشان لكه هاى قرمز و ملتهب مى زند و پوستشان در برابر سرما دچار خارش مى شود. (گاهى واكنش پديد آمده زمانى كه پوست بلافاصله پس از سرما، در برابر گرما قرار گيرد بسيار شديدتر است).
پزشكان هنوز علت اين واكنش را نمى دانند. اين بيمارى سن خاصى ندارد و زمان ابتلا به آن نيز تعيين شده نيست. مى تواند از چند ماه تا چند سال به طول انجامد. با اين وجود، كودكان را به يك متخصص اطفال كه دانش كافى در زمينه واكنش هاى آلرژيك نيز دارد، نشان دهيد. پزشك، احتمالاً آنتى هيستامين تجويز مى كند كه باعث تخفيف التهاب و تسكين ناراحتى كودك مى شود.
براى اجتناب از بروز كهير، كودكتان را حتى الامكان از سرما دور نگه داريد. هرگاه بيرون مى رويد، او را خوب بپوشانيد. حتماً به او دستكش و كلاه گوشى دار بپوشانيد و اگر توانست طاقت بياورد، حتى از ماسك اسكى استفاده كنيد. از حمام آب سرد و شنا در استخر حتى در استخرهاى آب گرم بپرهيزيد، چرا كه شنا يكى از علل اصلى ابتلا به اورتيكارياى سرما است و مهمتر از همه، هميشه اپينفرين (epinephrine) قابل تزريق به همراه داشته باشيد تا در صورت بروز يك منبع واكنش آلرژيك بسيار شديد و كمياب به نام آنافيلاكسيس (anaphylaxis) بتوانيد بلافاصله از آن استفاده نماييد.
* ناف دختر ۳ ماهه من ظاهر بدى دارد و هر از چندگاهى ترشح مى كند. علت چيست؟
- گاهى اوقات ناف نوزادان كاملاً خوب نمى شود و باعث مى شود دانه هاى عفونى در اطراف ناف ظاهر شود كه اصطلاحاً گوشت اضافى است كه معمولاً پس از افتادن بند ناف برجاى مى ماند. اين بافت زايد سطحى دانه دانه دارد و ترشحات چسبناكى ايجاد مى كند. ترشح به معناى آن است كه ناف احتمالاً عفونى شده است. پزشك متخصص اطفال احتمالاً براى از بين بردن بافت اضافى، نيترات نقره استفاده مى كند يا براى فريز كردن آن قسمت و از ميان بردن آن نيتروژن مايع تجويز مى نمايد.
يك احتمال ديگر كه البته بروز آن بعيدتر است، احتمال ابتلاى دختر شما به پوليپ نافى است. اين بيمارى رشد نامتعارف ناف و ترشح از محل رشد غيرعادى آن است. اين، يك وضعيت نادر است كه مستلزم برداشتن ناف از طريق جراحى و بيهوشى عمومى است. براى تشخيص علت اصلى ناراحتى دخترتان به پزشك متخصص اطفال مراجعه كنيد.
* پسر ۳ ساله من مبتلا به تاول هاى تبخالى در اطراف دهان است. گاهى اوقات حتى ده تاول همزمان مى زند. چه كنيم؟
- نترسيد. تاول هاى تب خالى، يا جوش هاى اطراف و داخل دهان در كودكان متداول است. علت بروز اين ناراحتى ويروسى به نام هرپس سيمپلكس ۱ (herpes Simplex1) مى باشد كه از طريق بزاق (به عنوان مثال از طريق بوسيدن و استفاده از ظروف مشترك) منتقل مى شود. اين ويروس با ويروس خاصى كه سبب تب خال در اندام تناسبى مى شود (herpes Simplex2) متفاوت است.
در بعضى كودكان، اولين نشانه هاى بروز تب خال دهانى، با مريضى، تب و جوش هاى فراوان در داخل و اطراف دهان همراه است. در بقيه كودكان بروز عفونت خفيف تر است ولى تا يك بار ابتلاى كودك به اين بيمارى، ويروس آن در اعصاب دهانى باقى مانده و تا آخر عمر همراه او خواهد بود. براى اين مشكل هيچ مصونيت يا درمان قطعى وجود ندارد. بيشتر اوقات، زمانى كه ويروس فعال مى شود، جوش هاى گاه و بيگاه در كودك است كه اغلب به علت استرس يا خستگى مفرط بروز مى كند. (توجه داشته باشيد كه تاول هاى تب خالى با زخم هاى دهانى كه زخم هاى سرباز بوده و فقط داخل دهان ظاهر مى شوند، متفاوت است. زخم هاى دهانى معمولاً در خانواده ها موروثى است و مسرى نمى باشد).
اگر بروز تاول هاى تب خالى در پسر شما اغلب پيش آمده و شديد است با متخصص اطفال مشورت كنيد. او احتمالاً داروى ضد ويروس تجويز مى كند كه به بهبودى ناراحتى كودكتان كمك كرده و از بروز آن جلوگيرى مى كند. داروى استاندارد براى كودكان آسيكلوويور (acyclovir) با نام تجارتى زويراكس (Zovirax) است كه به صورت مايع يا قرص تجويز شده و حداكثر چهار بار در روز مصرف مى شود. در عين حال به كودكتان غذاى نرم و غيراسيدى بدهيد تا از التهاب بيشتر تاول ها جلوگيرى نماييد.

  دكتر سعيد شفيعيان*
آفت دهان يكى از بيماريهاى شايع در افراد جامعه است. در حدود ۲۰ تا ۵۰ درصد افراد جامعه حداقل يك نوبت آفت دهان را تجربه كرده اند. شيوع آفت دهان در بين نوجوانان و بالغين جوان بالاتر است.
ضايعه ياضايعات به صورت زخمهاى گرد يا بيضى شكل كه بالايه اى خاكسترى يا خاكسترى مايل به زرد پوشيده شده و يك حاشيه قرمز رنگ مى باشند.
غالباً دردناك بوده بخصوص در مراحل اوليه ممكن است در غذاخوردن، بلع، نوشيدن و حتى صحبت كردن ايجاد اشكال نمايد. آفت ممكن است در ناحيه پوشش داخلى دهان، لب، زبان و كام و حتى قسمتهاى عقب تر دهان تا نزديكى حلق ديده شود.
تعداد ضايعات آفت متغير و از يك تا دهها ضايعه مى تواند متفاوت باشد. آفت دهان مى تواند فقط در يك نوبت ديده شده و تكرار نشود و يا به فواصلى تكرار گردد و حتى در برخى موارد زمانى كه هنوز يك آفت بهبود نيافته آفت و يا آفت هاى جديد پديدار مى گردند.
براساس شكل و تعداد ضايعات آفت هاى دهان، به سه گروه تقسيم مى شوند:
فرم خفيف كه ضايعات يك تا چند عدد بوده و قطر هر ضايعه كمتر از ۱ سانتيمتر و بهبود خود به خود در عرض ۷ تا ۱۰ روز ديده مى شود. ۸۰ درصد موارد آفت در اين گروه قرار دارند.
فرم شديد كه ضايعات يك تا چند عدد بوده و قطر هر ضايعه بيش از يك سانتيمتر و عميق و بهبود ضايعات طولانى و بين چند هفته تا چند ماه مى باشد. اين شكل از آفت در ۱۰ درصد مبتلايان ديده مى شود.
فرم شبه تبخال كه ضايعات كوچك و در حدود ۱ تا ۳ ميلى متر بوده و تعداد آن ها بين ۱۰ تا ۱۰۰ عدد مى باشد. بهبود در عرض يك تا ۴ هفته مشاهده مى شود. ۱۰ درصد بيماران اين شكل از آفت را دارند.
آفت دهان مى تواند بدون همراهى با بيماريهاى ديگر بوده و يا فقط يك علامت از يك بيمارى با درگيرى ساير اعضاى بدن باشد.
مثلاً مى تواند همراه برخى بيماريهاى روماتيسمى، گوارشى و خونى ديده شود، لذا در صورت وجود علايم زير به همراه آفت بايد مورد را با دقت پيگيرى و درمان نمود: وجود علايم چشمى مثل قرمزى وتورم دارد و اشكالات بينايى، درد مفاصل، قرمزى و درد و تورم پوست بخصوص در ساق پا و يا ساير علايم پوستى مثل زخم هاى ناحيه تناسلى، علايم گوارشى مثل اسهال، درد شكم و خونريزى موقع دفع، تب هاى طولانى و مكرر و پيدايش عفونت هاى متعدد مثل گلودردهاى مكرر.
بنابر اين بايد بخاطر داشت كه آفت دهان فقط يك علامت ساده نيست بلكه مى تواند علامتى از يك بيمارى مهم وجدى تر باشد. نكته ديگر اين كه شكل، اندازه و تعداد ضايعات نمى تواند در آفت هاى ساده و يا همراه بيمارى هاى ديگر كمك كننده باشد. بدين معنى كه ممكن است آفت هر چند خفيف علامت يك بيمارى جدى باشد.
آنچه نبايد از ذهن دور داشت اين است كه وجود زخم دهان را نبايد هميشه به حساب آفت گذاشت بلكه بسيارى از ضايعات دهانى ديگر نيز به صورت زخمهاى دهانى بروز مى كنند كه مى توانند دردناك ويابدون درد باشند.
بنابراين اگر زخم دهان در عرض چند هفته بهبود نيافت ساير علل را بايد با نظر پزشك بررسى و درمان نمود.
درمان آفت شامل تركيبات ضد درد و تسريع كننده بهبود و داروهاى خوراكى تنظيم و تعديل كننده سيستم ايمنى مى باشد كه نوع درمان با نظر پزشك معالج انتخاب مى گردد.
* متخصص پوست- مووزيبايى

مترجم: موناكربلايى
باردار بودن در محل كار مى تواند به معناى مجموعه كاملى از مشكلات و چالشها براى يك زن باردار باشد.
آگاه كردن سايرين از باردارى، آن هم در محل كار هرگز كار ساده اى نيست. بدون توجه به اينكه همكاران شما چقدر خوشحال خواهند شد، اين مسأله تقريباً هميشه موجب برخى واكنشهاى غيرطبيعى از آنها در مورد شما مى شود. رئيس شما نيز ممكن است به ظاهر لبخند بزند، اما در عين حال به فكر فرو خواهد رفت كه شما پس از اين چگونه از پس مسائل بر خواهيد آمد. او حتى به اين مسأله هم خواهد پرداخت در مدتى كه شما بايد مرخصى باشيد، چه كسى جايگزين مسؤوليتتان خواهد بود. احتمالاً هم به اين نتيجه مى رسد كه شركت از عهده پرداخت حقوق و مزايا براى فرد جديدى برنمى آيد و زمانى كه شما نيستيد كسى جايتان را نخواهد گرفت تا وظايفتان را به انجام برساند.
بسيارى از مادران در دوران باردارى خود، مسائل متنوعى از قبيل تغيير ظاهرى و تغييرات احساسى را تجربه خواهند كرد. اين مسأله در سر كار نيز شامل وقايعى مى شود كه از روز آگاهى يافتن اطرافيانتان به باردارى شما و روز ترك محل كار، برايتان اتفاق خواهد افتاد. براى تحمل بهتر اين دوران اين دستورالعمل ها را مرور كنيد.
نخستين چالش: به رئيستان حتماً اطلاع بدهيد
اگر باردارى خود را به رئيستان در مراحل ابتدايى اطلاع ندهيد، حقوقى را كه در طول باردارى به شما تعلق مى گيرد، از دست خواهيد داد. فكر نكنيد هر چه زودتر اين مسأله را به او بگوييد، زودتر هم بايد كار خود را تعطيل و خانه نشين شويد. پس به همين منظور زمان مناسبى را انتخاب كنيد (زمانى كه به نظر مى رسد رئيستان شاد است!) و بعد از اطلاع دادن باردارى خود به او، سعى كنيد با هم يك جدول كارى متناسب با انتظارات او و توانايى هاى خود رسم كنيد.
دومين چالش: با بدحالى ناشى از حاملگى كنار بياييد
بدحالى صبحگاهى در محل كار بسيار دشوار است. خصوصاً اينكه اين قضيه تا هفته ۱۳ تا ۱۴ باردارى هم طول مى كشد. شايد بد نباشد بدانيد از هر ۱۰خانم باردار، ۸مورد از آنان اين بدحالى را تجربه مى كنند كه شامل تهوع نيز مى شود. در اينجا چند راه براى مبارزه با اين تهوع صبحگاهى به شما توصيه مى شود.
هميشه صبحانه بخوريد. در صورت عدم تمايل، حتى تكه اى نان تست نيز مى تواند براى رفع اين حالت مفيد باشد.
همواره يك كيسه پلاستيكى در كيف همراه خود داشته باشيد.
حال شما بدتر خواهد شد اگر قند خونتان پايين باشد و احساس گرسنگى نيز بكنيد.
پس در طول روز، گرسنه نمانيد. در ضمن آب ميوه نيز به چاى در اين دوران اثر مثبتى در كاهش اين مشكل دارد. اگر دوره بدحالى شما طولانى شد، بهتر است با رئيس و همكارانتان صحبت كنيد و كمى زودتر به خود استراحت دهيد. اگر شغل شما به گونه اى است كه الزاماً بايد سر وقت حاضر باشيد از يكى از همكارانتان بخواهيد تا وقتى كه دچار بدحالى هستيد به جاى شما كار كند.
سومين چالش: استرس خود را به حداقل برسانيد
هيچ شكى در اين نيست كه استرس براى افرادى كه در حال مادر شدن هستند، مضر است. به طور كلى به علت آزاد شدن هرمون كوريترون در حين اضطراب، بالا رفتن قند خون و كاهش اكسيژن متعاقب آن، ميزان اكسيژنى كه به جفت مى رسد كاهش مى يابد در حالى كه جنين شما به مقادير بالايى اكسيژن نياز دارد. در ضمن استرس مانع رسيدن آثار مثبت تغذيه صحيح و خواب كافى به جنين مى شود.
يكى از كارشناسان كه در مورد زنان باردار و حاملگى تحقيق كاملى انجام داده است در اين مورد مى گويد: استرس و ضعف طولانى در محل كار، مهمترين علت مرگ جنين محسوب مى شود. در اينجا راهكارهايى براى كاهش استرس ارائه مى شود.
اگر ساعت كارى شما در زمان ترافيك شهرى به اتمام مى رسد يا آغاز مى شود، سعى كنيد با هماهنگى رئيستان زمانى محل كار را ترك كنيد كه كمتر به ساعات شلوغى بر بخوريد.
در يك زمان به بيش از يك كار نپردازيد.
به خود در فواصل كارى استراحت دهيد.
در زمان ناهار، سعى كنيد چرت كوتاهى داشته باشيد.
بيش از سه ساعت پشت سر هم كار نكنيد.
شبها زودتر بخوابيد.
كار با كامپيوتر
زنانى كه دائماً با كامپيوتر سر و كار دارند، غالباً از خطرهاى احتمالى مواجهه با اشعه ناشى از كامپيوتر و اثرات آن روى جنين شكايت دارند اما متخصصان به وضوح اعلام مى كنند كه هيچ خطرى اين زنان را تهديد نمى كند. درجاتى از اشعه كه از صفحه مونيتور ساطع مى شود كمتر از حدى هستندكه با آنها به عنوان عامل خطرساز رفتار كنيم.
اما با اين حال اگر باز هم از اين قضيه نگران هستيد سعى كنيد با صفحات محافظ اشعه مونيتور خود را بپوشانيد.
به ياد داشته باشيد اگر شغل شما مستلزم ساعات طولانى سرپا ايستادن، كار با ماشينهاى سنگين، اشعه و يا برداشتن اجسام سنگين است، در زمان باردارى بايد شغل خود را تعويض كنيد.

گزارش: وفا شمس
در برهوت مدال
موضوع پيچيده تر از آن است كه به نظر مى رسد. نيمى از جامعه به دنبال راههايى براى برون رفت از وضعيت فعلى ورزش هستند.
نمى توان گفت در جايگاه خوبى قرارداريم. حتى صحبتهاى اميدواركننده مسؤولان اين بخش نيز دليل خوبى براى قابل قبول تلقى كردن اوضاع نيست.
بانوان تلاش زيادى مى كنند تا تواناييهاى خود را نشان دهند، اما اين تلاش ستودنى و قابل احترام در بطن پيشرفت روزافزون جهان ورزش به چشم نمى آيد.
حتى فتح قله اورست توسط تعدادى از بانوان مسلمان و ورزشكار ايرانى را نيز نمى توان به عنوان مدركى در راستاى اثبات پيشرفت ورزشى بانوان ارائه كرد. اين سياه بينى نيست. بلكه مى تواند نگاهى واقعى به مقوله اى باشد كه هنوز در تودرتوى «چه كنم»هاى فراوان مانده و هرروز با شعار و جمله اى جديد تزيين مى شود تا درمعرض نقد عمومى قرارنگيرد.
ولى ما عقب هستيم. بانوان ايرانى درسطح ورزشى به مراتب پايين تر از ظرفيت اصلى خود قرار دارند. چرا؟
كمتركسى حاضر به پاسخگويى است. صحبتها معمولاً بوى توجيه مى دهند. دختران و زنان ايرانى درميان موانع و مشكلات بسيار، سعى مى كنند نفس بكشند، اين نفس كشيدن گاه اسير فقر امكانات، نبودن جا براى تمرين و هزار و يك درد ديگر مى شود تا آنها كماكان از خود بپرسند: «مگر ما انسان درجه دوم هستيم؟»
دلشان مى خواهد پرواز كنند. قهرمان شوند و مردم به افتخارشان در خيابانها به هم تبريك بگويند. ولى اين آرزو فعلاً زيرحجم عظيم ابهام ها، رنج ها و كمبودها دفن شده است.
برخى گمان مى كنند ورزش بانوان محدوده خاص خود را دارد و مشكلات و نارسايى آن به جامعه كلى ورزش مربوط نمى شود. همين تفكر اشتباه آغازساده اى است كه به كاستيهاى بزرگ بعدى منجر شده است.
زهرا احمدى پور معاونت توسعه ورزش بانوان سازمان تربيت بدنى اعتقاددارد: اگر چالشى درزمينه ورزش باشد دامنگير كل ورزش است و تنها ورزش زنان نيست كه آسيب مى بيند. به عقيده من ما نمى توانيم مستقل عمل كنيم چرا كه ورزش بانوان تحت تأثير كل ورزش كشور است.
درعين حال نمى توان گفت مصون از مشكلات و آسيب هاست؟ احمدى پور راه حل بعضى از مشكلات را شامل دو بخش مى داند: «بخشى مرهون سيستم است و بخش ديگر به توانمندى خود ورزشكاران و ورزش دوستان زن برمى گردد. ما اگر متوجه ايرادات خود شويم، مى توانيم فرصتى داشته باشيم براى محك زدن نقاط ضعف و قوت.
خوشبختانه با تغييرساختارى كه پيش آمده خودآگاه يا ناخودآگاه، فرصتى فراهم شده تا به صورت شايسته و مثبت به ميزان كاستى ها بپردازيم.
اما كاستى ها چيست؟ آيا اصلاً شناخته شده است يا تاكنون تلاشى براى شناساندن ضعفها و كاستى ها به وجود آمده است؟!
فرشته عدل نايب رئيس فدراسيون شنا در پاسخ به اين پرسش به ضعف در روابط بين الملل اشاره مى كند:«اولين كاستى ما در ضعف روابط بين الملل ورزشى است. حق طبيعى زنان ورزشكار ايرانى است كه خود را به جامعه ورزشى جهان بشناسانند. كاستيهاى ما درون ماست و ما بايد ابتدا به اصلاح آنها بپردازيم نه فقط بانوان مسؤول ورزش بلكه كل جامعه ورزشى كشور بايد به اين مهم بپردازند.»
عدل در ادامه مى گويد: «براى مثال سيستم ورزشى كشور تابه الان درمورد ورزش زنان در سطح رسانه اى كارخاصى انجام نداده است مطبوعات و رسانه هاى جمعى و گروهى مى توانند بازتاب خوبى از فعاليتهاى ورزشكاران زن كشور داشته باشند كه به اعتقاد من اين به عدم برنامه ريزى سيستم ورزشى كشور برمى گردد. چگونگى انعكاس اخبار مربوط به ورزش بانوان بسيار مهم و تأثيربرانگيز است.»
صحبتهاى عدل هرچقدر هم صحيح باشد اما كاملاً قانع كننده نيست. با اينكه مسأله ورزش يك مسأله كاملاً همگانى است ولى نبايد فرصت را براى بهبود شرايط در آينده نه چندان دور ازدست داد.
تأثير همكارى جامعه بين الملل غيرقابل انكار است ولى ابتدا بايد راه حلى براى «كاستى هاى درونى» پيداكرد.
ورزش همگام با علم و اقتصاد
فرحناز اميرشقاقى مربى قايقرانى فاز ديگرى از اين جريان را مى گشايد:
كم و كاستى معنايى ندارد. ورزش دركنار بقيه مسائل و همگام با آنها پيش مى رود. اقتصاد، علم، تكنولوژى و ورزش در يك بستر قرار دارند. هر وقت درعلم، اقتصاد و غيره حرفى براى گفتن داشتيم در زمينه ورزش هم خواهيم داشت.» امير شقاقى يكى از مشكلات عمده ورزش - نه تنها ورزش بانوان - را يك ضعف فرهنگى مى شمارد: «ما تا حدودى همه امكانات را داريم. اما فرهنگ استفاده از اين امكانات را نداريم. همين مسأله باعث عقب ماندگى ، على رغم داشتن امكانات شده و اين نكته ما را به مرز صفر مى رساند كه تازه بايد آموزش استفاده را فرا گيريم بعد به قهرمانى و مدال و درخشش فكر كنيم. وقتى مربى شنا خود با كفش كنار استخر مى ايستد، وقتى وسايل ورزشى را تخريب مى كنند، وقتى كه مردم براى تماشا كردن هرچيز به جز مسابقه مى آيند، خب انتظار پيشرفت و ترقى پايين است».
... به دنبال الگويى مناسب!
روى ديگر سكه پوشش ورزشكاران زن ايرانى است. تا ابد نمى توان آنها را در سالن هاى دربسته مشغول ساخت، همانگونه كه نمى توان روى هنجارهاى اجتماعى پا گذاشت!
در بسيارى از ورزشها شرط پيشروى و برد را لباسهايى تشكيل مى دهند كه كمترين حجم را داشته باشند. ورزشكاران ما چگونه با اين مسأله كنار آمده اند؟ پوشش و رعايت شؤونات حالا ديگر جزو هنجارهاى جامعه محسوب مى شود و نمى توان به آن از ديد معضل نگاه كرد.
مسلماً راهكارهايى وجود دارد كه مى توان با رعايت پوشش نيز به برترى رسيد ولى پرداختن به اين راه حلها دغدغه ايست كه بايد به آن با دقت و برنامه ريزى پرداخت.
ليلا ابراهيمى عضو تيم ملى دو وميدانى با اين موضوع كاملاً آشناست چرا كه رشته ورزشى او از آن دسته رشته هايى است كه در ابتدا به آن اشاره كرديم . ابراهيمى اعتقاد دارد: «تنها پوشش مهم نيست تمرين كردن با پوشش مهم تر است. بسيارى از دختران و زنان كشورهاى اسلامى در مسابقات داخل سالن با پوشش و حجاب مسابقه مى دادند و بسيارى از آنها مدال نيز مى آوردند و ما متوجه شديم كه آنها تمريناتشان نيز با پوشش است. براى اينكه پوشش وقتى تبديل به عادت شود بسيار راحت تر مى توان در مسابقات مختلف شركت كرد و مدال هم آورد. چيزى كه ما بايد به آن توجه كنيم. با اينكه دو وميدانى لباس مشخصى مى طلبد ما سعى كرديم در داخل سالن با پوشش تمرين كنيم. در مسابقاتى كه در چين برگزار شد همه تصور مى كردند كه ما نمى توانيم به مسابقه ادامه دهيم در حاليكه تمام بچه ها به خط پايان رسيدند. عادت كردن به پوشش علاوه بر تمرين نيازمند تجربه نيز هست».
ما و فرصتهاى سوخته
تجربه دختران و زنان ورزشكار با شركت در مسابقات مختلف و برون مرزى مى تواند افزايش يابد. مسؤولان ورزشى ما چقدر به اين نكته اهميت مى دهند؟
ابراهيمى مى گويد: «در مسابقات ليگ آسيا كه در قزاقستان برگزار شد، با اينكه اسامى بسيارى از ورزشكاران زن در فهرست بود ولى خيلى راحت ما را حذف كردند و دليل آن را كمبود بودجه اعلام كردند.»
فرشته عدل نيز در مورد پوشش به نكاتى اشاره مى كند نكاتى مثل نداشتن تعريف مشخص از پوشش زنان مسلمان ؛«پوشش در قانون بسيارى از كشورهاى اسلامى ومسلمان وجود دارد - اين قاعده فقط مختص ايران نيست - وظيفه همه ارگان هاى مربوط به سازمان تربيت بدنى كشورها است كه اول تعريف جامع و درست از پوشش زنان مسلمان ارائه دهند و بقبولانند كه حق طبيعى قشر عظيمى از جهان است كه در مسابقات ورزشى شركت كنند ولى به دلايل تعريف نشده، مانع كسب موفقيتها شود. در كشور ما نيز اين مسأله بايد جا بيفتد. سازمان تربيت بدنى با همكارى طراحان لباس، لباس شايسته زن ايرانى مسلمان فراهم كند. قدم بعدى تبليغات مثبتى كه از رسانه جمعى - تلويزيون - مى توان انتظار داشت. پخش موفقيتها به صورت تصويرى باعث ايجاد انگيزه مى شود. از اين طريق ما به خود باورى مثبت مى رسيم و مى توانيم با كشورهاى خارجى رقابت كنيم و مقام بياوريم».
ورزش در ايران نوپا نيست. چقدر بايد منتظر ماند و همچنان اميدوار بود تا شعارها به عمل تبديل شود؟
در برهوت رشته هاى مختلف جهانى، مدالها وفرصتها مانده ايم. دلخوش به تك مدالها يا موفقيتهاى انگشت شمار. با اين همه هنوز اميدواريم. اميدوار.