|
واژه نامه سياسى -۱۹
روند پايان درگيرى ها
Conflict resolution
روشها و روندى از مذاكرات، ميانجيگرى و ترتيب ساختارهايى كه منجر به پيشبرد روند آشتى و صلح در منازعات اجتماعى داخلى و جنگ بين المللى شود.
كنفوسيوس (۴۷۹ - ۵۵۱ قبل از ميلاد) Confucius
كنفوسيوس، بنيانگذار فلسفه اى است كه از سال ۱۲۴ تا ۱۹۰۶ ميلادى بر چين حكمرانى كامل داشت و سرزمين هايى نظير ژاپن ، كره و ويتنام را نيز تحت پوشش قرار داد. از شخص كنفوسيوس، اطلاعات زيادى در دست نيست. همچنين اثبات تعلق بسيارى از نوشته هايى كه به او نسبت مى دهند، امكان پذير نيست. اين نوشته ها به زبان ادبى نگاشته شده اند كه فاقد اصول گرامرى و انباشته از ابهام هستند. به دليل وجود همين ابهامات ، از نوشته هاى منتسب به كنفوسيوس، تفاسير متنوعى ارائه شده است كه برخى از آنها داراى بار فلسفى قابل توجهى هستند.
اين برداشتهاو نوشته ها در نگاه اول، تنهامباحث اخلاقى كيش شخصيت به نظر مى رسد، اما برخى از ابعاد همين كيش شخصيت به فلسفه سياسى نيز واردمى شود. براساس اين تعاليم، علم ، علم نخواهد بود، مگر آنكه جنبه عملى به خود بگيرد و علم بى ارتباط با ارزشها، كاملاً پوچ است. تثبيت ارزشهاى اخلاقى تنها هنگامى رخ مى دهد كه در حوزه هاى اجتماعى نمود پيدا كند. براساس يكى ديگر از اين اصول، تنها علماى فرهيخته مى توانند علل و روند سقوط يا صعود دولتها را پيشگويى كنند كه اين علما، گنجينه اى از تعقل سياسى و روابط صحيح اجتماعى اند. براساس اين تئورى ، حكومتها خود مى توانند از روى اراده با تدابير صحيح بر عمر حاكميت خود بيفزايند. درچنين جامعه اى، مقصود علما، خدمت در حكومت به عنوان وزير است. دراين صورت هريك از علما، نماينده عقل جمعى اند كه رهبران جامعه مدنى به شمار مى روند.
ادامه دارد
|
