گروه بين الملل - آمريكا از نظاميان خود كه در انگليس استقرار دارند خواست از سفر به لندن خوددارى كنند. در همين حال انگليس در صدد است از ديگر كشورهاى اتحاديه اروپا بخواهد براى شناسايى و مسدود كردن دارايى هاى سازمان هاى تروريستى تلاش خود را افزايش دهند.به گزارش بى.بى.سى، يكى از سخنگويان نيروى هوايى آمريكا گفت: نظاميان آمريكايى از ورود به اتوبان كمربندى ام-۲۵ (M25) لندن منع شده اند. به اعضاى خانواده اين نظاميان - به رغم غيرنظامى بودن آنان - نيز توصيه شده است از رفتن به شهر لندن خوددارى كنند. بخشنامه به نظاميان آمريكايى در بريتانيا روز جمعه (يك روز پس از بمب گذارى ها) ابلاغ شد، اما اكنون به طور عمومى اعلام شده است. اين خبر در حالى منتشر مى شود كه جورج بوش، رئيس جمهورى آمريكا، گفته است «آمريكا در مقابله با تروريسم عقب نشينى نمى كند. مردم بريتانيا بدانند كه مردم آمريكا در كنار آنها خواهند ايستاد.» بوش همچنين بمب گذارى هاى هفته گذشته در لندن را «حمله اى به جهان متمدن» توصيف كرد و افزود: اينگونه حملات تحمل نخواهد شد.
وى طى سخنانى در آكادمى «اف.بى.آى» (دايره مركزى تحقيقات فدرال آمريكا) در ايالت ويرجينيا گفت: «ما همچنان جنگ را به (خانه) دشمن خواهيم برد و تا شكست او به اين جنگ ادامه خواهيم داد.»

گروه بين الملل - جبهه بوميان و سرخپوستان منطقه چياپاس مكزيك معروف به «ارتش زاپاتيستا» پس از مشورت با اعضاى خود، سياستى جديد را در پيش گرفته است. «ارتش زاپاتيست آزادى ملى» در بيانيه اى كه آن را خطاب به «قلب هاى انسان هاى ساده و محروم» انتشار داد، تأكيد كرد كه هدف زاپاتيست ها تنها مبارزه براى بوميان چياپاس نيست، بلكه آنان مى خواهند همراه با همه محرومين و استثمارشدگان مكزيك به مبارزه برخيزند. در اين بيانيه، در تحليل وضعيت جهان سرمايه دارى، گفته مى شود كه سرمايه دارى به «مرحله جهانى شدن نئوليبرال» وارد شده است.
بر اساس اين بيانيه، «نئوليبراليسم يعنى اين انديشه كه سرمايه دارى «آزاد» است بر سرتاسر جهان مسلط شود و ما بايد در برابر آن تسليم باشيم، آن را بپذيريم، سكوت كنيم و شورش نكنيم؛ آن هم در كشورى كه سياست، كارگزار تجارت شده است و همه كار بايد كرد كه همه چيز را فروخت و ارزان فروخت.»
ارتش زاپاتيستا تأكيد مى كند كه منظورش آن نيست كه «سياست بى فايده است، بلكه سياست موجود بى فايده است، زيرا مردم را به حساب نمى آورد، به آنان گوش نمى دهد، آنان را ناديده مى گيرد، مگر در زمان انتخابات.»
در اين بيانيه، بدون آنكه تشكيل يك سازمان مشخص پيشنهاد شده باشد، همگان به بناى يك جبهه سياسى، اجتماعى و خلقى همراه با بوميان، دهقانان، كارگران، آموزگاران، زنان، جوانان، مذهبيان و همه جنبش هاى اجتماعى فرا خوانده مى شوند؛ جبهه اى كه خواهان يك قانون اساسى نوين باشد كه در آن «مطالبات مردم مكزيك در نظر گرفته شده، حقوق و آزادى هاى مردم به رسميت شناخته شود و از ضعفا در برابر قدرتمندان دفاع كند.»
اين نخستين بار نيست كه زاپاتيست ها مى كوشند جبهه اى به وجود آورند كه از چارچوب بوميان و دهقانان فراتر رود. در سال ،۱۹۹۶ آنان از يكسو با موفقيت كنگره ملى بوميان را سازماندهى كردند و از سوى ديگر، يك جبهه شهرى، جبهه زاپاتيست آزادى ملى را بنياد گذاشتند، اما نتوانستند به هدف خود دست يابند.
اما اكنون، به لحاظ شرايط عمومى مكزيك، شرايط مساعدترى ايجاد شده است. به قدرت رسيدن «ونسان فوكس»، رئيس جمهورى راستگراى مكزيك در سال ۲۰۰۰ اميد به تحول را در بسيارى به وجود آورده بود، زيرا انتخاب او پايان هفتاد سال حكومت حزب «انقلاب نهادين» بود كه از انقلاب فقط نام آن را داشت. اين اميد اكنون ديگر رنگ باخته است و فوكس در عمل نشان داد كه رئيس شركت كوكاكولا الزاماً رئيس جمهور خوبى نخواهد بود. در جبهه چپ، نظرسنجى ها «آندره مانوئل لوپز ابرادور» را برنده انتخابات نشان مى دهند. اما او كه عضو حزب انقلاب دموكراتيك است، نوعى سياستمدار غيرمعمول است كه عده اى او را به نوسان ميان عوام گرايى و اقتدارگرايى معرفى مى كنند. نگرانى او اما به درستى از همان حزب خودش است كه فرصت طلبى هاى سياسى، آن را تضعيف كرده و ناتوان از ارائه برنامه حكومتى است.
در اين شرايط، ورود جبهه آزادى بخش زاپاتيستا در عرصه سياست ملى، تكانى به فضاى سياسى كشور و مبارزات انتخاباتى قريب الوقوع داده و مانوئل لوپز را هم ناگزير كرده يك برنامه تحول واقعى ارائه دهد. جبهه زاپاتيستا تأكيد كرده كه نه به دنبال سهم خواهى است و نه مقام و منصب، بلكه مى خواهد «از پايين و براى آنان كه در پايين هستند يك بديل و آلترناتيو در برابر ساختمان نئوليبرال بنا كند، يك آلترناتيو چپ براى مكزيك.»

دولت كوبا پيشنهاد كمك ۵۰هزار دلارى آمريكا را براى جبران خسارت هاى ناشى از توفان «دنيس» رد كرد. به گزارش ايرنا، پايگاه اينترنتى «ام اس ان بى سى» ديروز افزود: مسؤولان وزارت خارجه آمريكا اعلام كردند كه واشنگتن اين پيشنهاد را روز يكشنبه به دولت كوبا ارائه كرده بودند كه با بى توجهى مقامات «هاوانا» مواجه شد. توفان «دنيس» كه اكنون در سواحل جنوبى آمريكا جريان دارد، قبل از رسيدن به اين منطقه، با عبور از ساحل كوبا بيش از ۱۰كشته و صدها زخمى و صدها هزار دلار خسارت برجا گذاشت.

گروه بين الملل - آرمن نرسيسيان: هيچ كس نمى داند در درگيرى ها و خشونت هاى سودان چند صد هزار نفر كشته شده اند، اما اين كشور پس از سال ها درگيرى، جنگ داخلى و خشونت هاى خونين به آرامش دست يافته است.
«جان گارانگ» رهبر سابق شورشيان سودان به عنوان معاون اول «عمر البشير» سوگند ياد كرده است. انتصاب جان گارانگ به عنوان معاون رئيس جمهورى سودان به عنوان بخشى از يك موافقت نامه تاريخى صلح كه به چندين دهه جنگ داخلى سودان پايان مى دهد، صورت گرفت. مراسم سوگند جان گارانگ در شهر «خارطوم» (پايتخت سودان) يك روز پس از آن برگزار شد كه صدها هزار نفر از مردم به هنگام ورود او به شهر كه پس از ۲۰  سال صورت گرفت، استقبال گرمى از او به عمل آوردند. سودان اكنون صاحب يك قانون اساسى جديد شده است و براساس آن خود مختارى قابل توجهى به منطقه جنوب داده مى شود و شورشيان سابق اين منطقه در دولت حضور مى يابند.
امضاى معاهده صلح و پيوستن جان گارانگ به دولت به عنوان معاون اول رئيس جمهور، پايان بخش جنگ داخلى در بزرگ ترين كشور جنوب آفريقا است و اين كشور را وارد يك دوره جديد تاريخى مى كند. سودان مانند اكثر كشورهاى آفريقايى، گروه هاى قومى متعددى را در خود جاى داده است، اما دوگروه برجسته تر از سايرين هستند. اعراب و مسلمانان در شمال و سياهپوستان در جنوب كه برخى از آنها مسيحى و برخى ديگر باورهاى بومى دارند. سودان تا سال ۱۹۵۵ توسط بريتانيا و كشورهاى همسايه سودان اداره مى شد و تنها از اول ژانويه ۱۹۵۶ به استقلال دست يافت. در سال ،۱۹۵۸ «ابراهيم عبور» توسط شوراى عالى نيروهاى مسلح كودتاى نظامى انجام داد. دولت وى متهم به عربى كردن جنوب شد و در سال ،۱۹۶۴ تمامى ميسيونرهاى غربى را از كشور اخراج كرد.
سركوبگرى هاى شمال منجر به شكل گيرى جنگ داخلى در اواسط دهه ۶۰  ميلادى شد و گروههاى مقاومت متعددى در جنوب شكل گرفت كه مشهورترين آنها، «چريك هاى آنيانيا» بودند. بين سال هاى ۱۹۶۴ تا ،۱۹۶۹ حكومت مدنى به سودان بازگشت و احزاب سياسى از سال ۱۹۶۵ به فعاليت پرداختند و در انتخابات اين سال، «محمود احمد محبوب» به نخست وزيرى رسيد و «صادق المهدى» سياستمدار سرشناس سودانى نيز به اين مقام دست يافت. در مه ،۱۹۶۹ جعفر نميرى عليه دولت قانونى كودتا كرد و به حكومت رسيد و كودتاى نظامى كمونيست ها هم در سال ۱۹۷۱ نتوانست او را سرنگون كند و او پس از آن براى يك دوره شش ساله، رياست جمهورى اين كشور را در اختيار گرفت. در همين زمان، در جنوب، «جوزف لاگو» مسيحى، گروههاى مخالف مسيحى را گردهم آورد و در سال ،۱۹۷۲ جنبش آزادى جنوب سودان را تشكيل داد. على رغم مخالفت هايى كه در كشور با رياست جمهورى يك نظامى شد، نميرى براى يك دوره شش ساله ديگر رئيس جمهور سودان شد. سياست هاى سركوبگرايانه وى در جنوب باعث شد تا جنبش آزادى خلق سودان و ارتش آزادى بخش خلق سودان تشكيل شود.
جان گارانگ از اين دو جنبش براى پيشبرد هدف خود كه جدايى از دولت مركزى بود، استفاده مى كرد.
جعفر نميرى در يك كودتاى نظامى در سال ۱۹۸۵ توسط ژنرال «عبدالرحمان دهاب» سرنگون شد. در سال ۱۹۸۶ دولت و جنبش آزادى بخش خلق سودان به طور مشترك خواهان سودانى عارى از تبعيض شدند و صادق المهدى در همان سال يك دولت ضعيف ائتلافى تشكيل داد. اما شكست وى در پايان دادن به جنگ داخلى در جنوب و بهبود وضعيت اقتصادى و شرايط بهداشتى منجر به سرنگونى وى توسط سرهنگ عمر البشير شد. سرهنگى كه بعدها درجه ژنرالى به خود داد. ۲۱ جنگ خونين داخلى باعث آوارگى ميليون ها نفر، كشته شدن حدود يك ميليون بى گناه و خرابى هاى گسترده در كشور شده است.
معاهده جديد صلح و حضور شورشيان سابق جنوب در دولت مركزى، مردم اين كشور جنگ زده خسته از خون و خشونت و درگيرى را خوشحال كرده است، اما سودان هنوز تا استقرار كامل صلح راه طولانى دارد. ممكن است مسأله جنوب حل شده باشد، اما مشكل ديگرى هم در اين كشور وجود دارد كه تاكنون حل نشدنى به نظر مى رسد. دارفور در غرب كشور شاهد درگيرى هاى خونين بوده كه تاكنون منجر به كشته شدن۱۸۰ هزار نفر و آوارگى دوميليون نفر ديگر شده است. «كوفى عنان» دبير كل سازمان ملل متحد بر اين باور است كه صلح در جنوب مى تواند به بحران در دارفور هم پايان دهد. اما مخالفان نظر دبير كل سازمان ملل متحد مى گويند امضاى قرار داد صلح با جنوب، اين امكان را به دولت مركزى مى دهد تا تمامى امكانات نظامى خود را معطوف دار فور كنند. گروههاى مخالف در جنوب و غرب سودان، دولت مركزى را متهم مى كنند كه در انحصار اعراب اين كشوراست و مى خواهد در همه مناطق، حتى در جاهايى كه اكثريت آنها مسلمان نيستند، قوانين شريعه اسلام را حاكم كند. در هر حال، با معاهده صلح جديد، انتظار مى رود از تنش ها و بحران هاى موجود در كشور تا حد زيادى كاسته شود. گروه هاى مبارز و شورشى مناطق غرب و شرق اظهار اميدوارى كرده اند تا ثبات و آرامش به اين كشور باز گردد. آنها مى گويند تغييراتى به وقوع پيوسته است و اين تغييرات قطعاً مثبت خواهد بود. اما تمام گروه ها وشخصيت هاى سودان با تحولات جديد موافق نيستند. «حسن الترابى» رهبر اسلامى مخالف گفت: تحولات جديد نمايانگر نيروهاى سياسى كشور نيست. وى كه به طور تلويحى از تقسيم پست هاى دولتى بين وابستگان عمرالبشير و جان گارانگ انتقاد مى كرد، گفت: من با حضور جنوبى ها مخالف نيستم، چون آنها شايسته اين هستند كه در دولت حضور داشته باشند، اما چيزى كه نادرست است، ۵۲ درصد بقيه دولت است كه در اختيار حزب كنگره ملى به رهبرى عمرالبشير است. صادق المهدى نخست وزير سابق هم گفت: از توافق به عمل آمده استقبال مى كند، اما اين توافق، دوجانبه است و گروههاى ديگر را در برنگرفته است.
در هر صورت، ابرهاى تيره جنگ و خشونت از آسمان غبار گرفته سودان اندكى فاصله گرفته اند. مردم عادى منتظر بهبود شرايط زندگانى هستند. شرايطى كه حداقل طى دو دهه گذشته براى بسيارى از مردم اين كشور قابل تحمل نبود. گروه ديگرى از سودانى ها كه از بهبود شرايط خوشحال هستند، روزنامه نگاران اين كشورند. به دنبال تحولات جديد، روزنامه هاى سودانى نويد آغاز عصر جديد آزادى بيان را دادند و گفتند: به آنها قول داده شده است كه محدوديت هاى مطبوعاتى به دنبال لغو شرايط اضطرارى برطرف مى شود. در صفحات اول روزنامه هاى سودانى تيترهايى مانند سانسور از روزنامه ها رفت. آزادى مطبوعات از امروز تضمين مى شود، نقش بسته اند. روزنامه نگاران سودانى كه از دو دهه محدوديت و سركوب رها شده اند، مى گويند: تا پيش از اين، مأموران امنيتى هر شب به سراغ روزنامه ها مى رفتند تا محتويات آنها را كنترل كنند.
به هر نحو، زمان آن رسيده تا كشور از آرامشى كه هم اكنون به آن دست يافته است، لذت ببرد. اما فراگير شدن اين صلح نيازمند آن است تا همه سلايق در كشور اعم از دولت، مخالفان، جامعه مدنى و مهم تر از همه، مردم در روند سياسى كشور مشاركت فعالانه داشته باشند، چرا كه اين تنها راه براى پايان دادن به بحران ها و تنش ها و استقرار امنيت ، آرامش و ثبات است.

«صدام حسين» رئيس جمهورى مخلوع عراق پيش بينى كرد كه نيروهاى آمريكايى  در آينده نزديك خاك عراق را ترك خواهند كرد. به گزارش ايرنا، روزنامه اتريشى «پرسه» ديروز با درج اين خبر، نوشت: صدام حسين از  طريق وكيل مدافع خود به اين روزنامه پيغام داده است كه احزاب مخالف دولت،  آمريكاييان را در آينده نزديك از عراق اخراج خواهند كرد. «اسام غزوى» يكى از وكلاى صدام نيز در گفت وگو با پرسه گفت: در حالى  كه دولت عراق اعلام كرده كه محاكمه صدام طى دو يا سه ماه آينده انجام  خواهد شد، اما هنوز كيفرخواست كتبى عليه صدام صادر نشده است.

يك شبكه تلويزيون خصوصى پاكستان ديروز گزارش داد: دولت آمريكا آمادگى خود را براى فروش هواپيماى تجسس دريايى «هاوك آى- ۲۰۰۰» (چشم شاهين) به اين كشور اعلام كرده است. به گزارش ايرنا به نقل از «جيو»، هيأتى از وزارت دفاع پاكستان به رياست سرلشگر بازنشسته «طارق وسيم قاضى» روز دوشنبه در عرشه ناو هواپيمابر «نيميتز» از هواپيماى «هاوك آى» ديدن كرد. نيروى دريايى پاكستان اعلام كرد: ناو نيميتز در فاصله ۱۷۵ كيلومترى بندر كراچى لنگر انداخته است. ناخدا يكم «عامر بيگ» سخنگوى نيروى دريايى ارتش پاكستان با تأييد اين خبر در گفت وگو با ايرنا هدف حضور بزرگترين ناو هواپيمابر جهان در آبهاى منطقه را «بازديد دوستانه» اعلام كرد. ناو اتمى نيميتز با بيش از ۶ هزار خدمه ظرفيت حمل ۸۵ فروند هواپيماى جنگى را دارد.
انفجار در نزديكى «كركوك» عراق ۱۷ كشته و زخمى به جا گذاشت
يك مقام پليس عراق گفت: بر اثر انفجار يك دستگاه خودروى بمب گذارى شده  در روز سه شنبه (ديروز) در منطقه «صناعى» در ۱۰ كيلومترى جنوب «كركوك»، دو  غيرنظامى كشته و ۱۵ نفر زخمى شدند. به گزارش خبرگزارى فرانسه از كركوك، «على مطشر» از پليس كركوك گفت كه  بر اثر انفجار خودروى ياد شده كه هدايت آن را يك عامل انتحارى به عهده  داشت و هنگام عبور يك خودروى گشت نظاميان آمريكايى روى داد، دو نفر كشته  و ۱۵ نفر زخمى شدند.
كاروان فلسطين به تركيه رسيد
كاروان فلسطين كه با هدف جلب توجه افكار عمومى بين المللى به اشغال خاك  فلسطين و معرفى رژيم صهيونيستى به عنوان نژادپرست و ناقض حقوق بشر از شهر  «استراسبورگ» فرانسه به راه افتاده است، وارد خاك تركيه شد.\ كاروان كه متشكل از ۱۱ دستگاه خودروست، روز ۱۴ تير ماه جارى از مقابل  پارلمان اروپا در استراسبورگ به راه افتاد و عصر روز دوشنبه از طريق مرز  «ادرنه» از بلغارستان وارد تركيه شد. اين كاروان با مشاركت سازمانهاى فلسطينى فعال در اروپا، سازمانهاى  حقوق بشر و سازمانهاى اسرائيلى مخالف اشغال فلسطين در اروپا تشكيل شده  است.

گروه بين الملل - كاروان كفيل وزير دفاع لبنان در منطقه شرق بيروت هدف حمله تروريست ها قرار گرفت.
به گزارش شبكه تلويزيونى «سى.ان.ان ترك»، اين انفجار زمانى رخ داد كه كاروان «الياس المر»، كفيل وزير دفاع و معاون نخست وزير لبنان از محله مسيحى نشين «آنتلياس» در بيروت عبور مى كرد و در اثر آن، ۱۲ نفر زخمى و ۲ نفر كشته شدند. بنا به اين گزارش، المر در اين حمله به صورت جزئى زخمى شد و جان سالم به در برد. در اين انفجار، بسيارى از ساختمان ها و اتومبيل هاى در حال پارك در محل  بشدت آسيب ديد. طبق خبر سى.ان.ان ترك، هنوز كسى يا گروهى مسؤوليت اين انفجارها را برعهده نگرفته و اهداف آن نيز مشخص نشده است، اما به نظر مى رسد ضربه زدن به دولت جديد لبنان، هدف اصلى بوده و احتمالاً هشدارى به «اميل لحود»، رئيس جمهورى لبنان بوده است. اين سوء قصد، نهمين انفجار پس از حادثه ترور «رفيق حريرى»، نخست وزير سابق لبنان است. رفيق حريرى كه مواضع آشكار ضد سوريه داشت، بهمن ماه گذشته ترور شد و پس از وى پسرش سعيد حريرى توانست با رهبرى احزاب مخالف سوريه به پيروزى چشمگيرى در انتخابات دست يابد و «فؤاد سينوره» را مسؤول تشكيل دولت كند. اين در حالى است كه اميل لحود، رئيس جمهورى لبنان معتقد است كه دولت سينوره در بر گيرنده تمامى گروه هاى لبنانى نيست. اما آنچه باعث گمانه زنى ها درباره اين انفجار مبنى بر هشدار بودن آن براى «اميل لحود» شده، اين است كه المر در صف حاميان سوريه قرار دارد و داماد لحود است.

گروه بين الملل - مجمع عمومى سازمان ملل متحد بحث درباره پيشنهادهايى را كه مى تواند به تجديد ساختار شوراى امنيت منجر شود آغاز كرده است. به گزارش بى.بى.سى، قطعنامه مورد بحث، خواستار افزايش ۱۰ كرسى تازه به شوراى امنيت كه هم اكنون ۱۵ عضو دارد، است. براساس اين پيشنهاد، شش عدد از آنها اعضاى دائمى و چهار عدد اعضاى غيردائمى خواهند بود. پيش نويس اين قطعنامه توسط آلمان، برزيل، ژاپن و هند كه مايلند به عنوان عضو دائمى در شوراى امنيت پذيرفته شوند، تهيه شده است.آنها مى گويند رأى گيرى در مورد اين طرح ممكن است همين هفته انجام شود.
گسترش شوراى امنيت سازمان ملل از سال ها قبل مورد بحث بوده و از حمايت گسترده در ميان كشورها برخوردار است.
با اين حال، اعضاى سازمان ملل متحد در مورد بهترين راه دستيابى به اين هدف عميقاً دچار اختلاف نظر هستند.
برزيل، آلمان، ژاپن و هند مى خواهند شش كرسى دائمى تازه به اين شورا افزوده شود به طورى كه آنها چهار كرسى را اشغال كنند و دو كرسى ديگر نصيب كشورهاى آفريقايى شود. رونالدو موتا ساردنبرگ، سفير برزيل در سازمان ملل گفت كه واقعيت هاى قدرت در جهان از زمان تأسيس سازمان ملل در سال ۱۹۴۵ تغيير كرده و بنابراين لازم است شوراى امنيت متعادل تر شود. اتحاديه آفريقا نيز مايل است شش كرسى دائمى به شورا افزوده شود، اما خواهان دادن قدرت وتو به اعضاى تازه است. گروه ديگرى تحت عنوان «اتحاد براى اشتراك نظر» از انديشه افزودن ۱۰ كرسى غيردائمى كه بايد با آراى اعضاى سازمان ملل متحد انتخاب شوند، حمايت مى كند. «منير اكرم»، سفير پاكستان و يكى از اعضاى ممتاز اين گروه گفت: ايجاد اعضاى دائمى تازه تنها باعث بزرگتر شدن باشگاه ممتازان خواهد شد. اين مباحثات ساير مناظره ها درباره اصلاح سازمان ملل متحد را تحت الشعاع قرار داده است و «كوفى عنان»، دبير كل آن سازمان مى گويد كه مايل است پيش از پايان اجلاس رهبران جهان در ماه سپتامبر شاهد اتخاذ تصميم درباره گسترش شوراى امنيت باشد. مجمع عمومى سازمان ملل متحد متشكل از ۱۹۱ كشور عضو اين سازمان است.

گروه بين الملل - دو مقام وزارت خارجه تركيه در سفرى به يك كشور اروپايى، با يك هيأت بلندپايه ارمنستان ديدار كردند.
شبكه خبرى «سى.ان.ان ترك» در گزارشى با اعلام خبر اين ديدار پنهانى افزود: در اين ديدار كه در راستاى عادى كردن رابطه جمهورى هاى ارمنستان و تركيه انجام شد، «احمد اوزمجو»، مشاور وزير خارجه تركيه و «ارتان تزگور»، سفير تركيه در تفليس حضور داشتند. ماه گذشته، «رجب طيب اردوغان»، نخست وزير تركيه طى نامه اى به «روبرت كوچاريان»، رئيس جمهورى ارمنستان پيشنهاد كرد كه كميسيون مشتركى متشكل از تاريخ دانان ارمنى و ترك ادعاى قتل عام ارمنيان توسط دولت عثمانى در سال ۱۹۱۵ را از طريق اسناد موجود بررسى و نتيجه را اعلام كنند. اما كوچاريان در پاسخ اعلام كرد كه بهتر است ابتدا باب گفت وگوى ديپلماتيك ميان آنكارا و ايروان برقرار شود. پس از رد و بدل كردن اين نامه ميان سران تركيه و ارمنستان، ديدارهاى ديپلماتيك بين دو كشور آغاز شد. به گزارش سى.ان.ان ترك، در اين ديدار طرف ترك پيشنهادهاى خود را براى بهبود روابط اعلام كرد و به زودى قرار است در ديدارى ديگر، طرف ارمنى پاسخ اين پيشنهادها را بدهد. هرچند، به ظاهر روابط ديپلماتيك و تجارى آشكارى ميان دو كشور وجود ندارد و مرز ميان تركيه و ارمنستان بسته است، اما محصولات استراتژيكى چون گندم و ديگر كالاها مانند پوشاك از تركيه به ارمنستان صادر مى شود. از ديگر سو، تركيه در راستاى تعهداتش براى اجراى قوانين و استانداردهاى اتحاديه اروپا (كپنهاگ) ناچار است روابط خود را با همسايگان بهبود ببخشد و بخشى از تلاش هاى آنكارا در جهت عادى سازى روابطش با ايروان نيز در همين چارچوب جاى دارد.

رئيس پليس اسكاتلند يارد انگليس ديروز اعلام كرد: «احتمال حمله تازه اى به لندن كه همراه با نيويورك «دو هدف بزرگ» تروريست ها محسوب مى شوند، وجود دارد.»
به گزارش ايرنا به نقل از خبرگزارى فرانسه «يان بلر» در گفت وگو با راديو بى.بى.سى گفت: «احتمال حمله تازه اى وجود دارد و هيچ شكى هم در آن نيست.اما هيچكس نمى داند چه زمانى رخ خواهد داد.» وى گفت: ما با شهر نيويورك به خاطر تصميم هايمان خواهرخوانده هستيم و به خاطر همين هم هر دو شهر جزو اهداف بزرگ تروريست ها به شمار مى روند. در اين حال، پليس ضدتروريستى انگليس ديروز از يك خانه در شهر «ليدز» مقدارى مواد منفجره كشف كرد. مقام هاى پليس مواد منفجره كشف شده را «كنترل شده» توصيف و اعلام كرده اند كه اين مواد توسط كارشناسان نظامى خنثى شده است.
كشف مواد منفجره در ليدز در پى عمليات پليس ضدتروريستى در اين شهر صورت گرفته است. نيروهاى پليس تا شب گذشته شش منزل مسكونى را در اين شهر مورد جست وجو قرار دادند كه گفته شده است از همه اين خانه ها مدارك و وسايل مرتبط با اقدامات تروريستى كشف شده است. مقام هاى پليس عمليات ديروز را داراى ارتباط مستقيم با سلسله انفجارهاى لندن دانستند. يك سخنگوى پليس اعلام كرد كه مدارك به دست آمده از محل هاى انفجار در لندن پليس را به انجام عمليات در ليدز هدايت كرد. تا شب گذشته هيچ دستگيرى در جريان اين عمليات گزارش نشده بود. در اين ميان، به گزارش خبرگزارى رويترز از لندن، شبكه تلويزيونى «اسكاى» انگليس به نقل از منابع پليس گفت: مردى كه بمب گذارى در يك اتوبوس را انجام داد، در جريان انفجار كشته شده است. از سويى، اتحاديه اروپا ديروز توافق كرد كه اقدامات لازم براى قطع منابع مالى گروه هاى تروريستى تسريع شود.