-  احمد صدرى، متولد ،۱۳۳۲ تهران
-  اخذ مدرك ليسانس جامعه شناسى از دانشكده علوم اجتماعى دانشگاه تهران، ۱۳۵۴.
-  اخذ مدرك فوق ليسانس جامعه شناسى از دانشگاه تهران، ۱۳۵۶
-  اخذ مدرك دكتراى جامعه شناسى از مدرسه جديد براى تحقيقات اجتماعى- نيويورك، ۱۹۸۸.
-  استاديار دانشگاه ليك فورست شيكا گوى آمريكا، ۱۹۸۸.
-  دانشيار دانشگاه ليك فورست آمريكا، ۱۹۹۴.
- استاد دانشگاه ليك فورست آمريكا از سال ۲۰۰۰ تاكنون.
-  عضو انجمن جامعه شناسان ايالات متحده از ۱۹۸۸ تاكنون
-  رئيس گروه جامعه شناسى وانسان شناسى دانشگاه ليك فورست آمريكا.
-  تأليف حدود ۴۰  مقاله در حوزه علوم اجتماعى، جامعه شناسى دين و جامعه شناسى سياسى.
-  تأليف كتاب هاى جامعه شناسى روشنفكران به روايت ماكس و بر (انگليسى) و مفهوم تمدن و لزوم احياى آن در علوم اجتماعى، ترجمه يكسرى مقاله در قالب كتاب عقل، آزادى و دموكراسى در اسلام (از فارسى به انگليسى) و ترجمه كتاب «صدام شهر» از عربى به انگليسى.
جامعه شناس و استاد ايرانى دانشگاه ليك فورست شيكاگوى ايالات متحده كه روزگارى استادانى همچون دكتر حميد عنايت، احمداشرف داشته، به شدت به غواصى علاقه دارد و در سال ۱۹۹۲ هم كتاب«جامعه شناسى روشنفكران به روايت ماكس وبر» او به  عنوان كتاب سال نشريه انجمن كتابداران آمريكا برگزيده شده است. احمد صدرى متولد ۱۳۳۲ تهران است. تحصيلات دبستان و دبيرستان را در پايتخت به اتمام مى رساند و در دانشگاه تهران در رشته جامعه شناسى ادامه تحصيل مى دهد.
مسأله اى كه او پس از گذشت ساليان سال به آن عادت كرده، اشتباه گرفتن او توسط ديگران با برادر دوقلويش است. «معمولاً با برادرم در يك كلاس بودم. الآن هم ممكن است يكى از ما دو تا با نشريه اى مصاحبه كرده باشد ولى اسم ديگرى را مى نويسند. اگر اسم را درست بنويسند، عكس اشتباهى مى زنند. آن موقع هم كه در دبستان و دبيرستان با هم بوديم، معلمان ما، ما را اشتباه مى گرفتند».
او در درس رياضى ضعيف بوده و در درسهاى ادبيات، تاريخ و جغرافى نمرات خوبى كسب مى كرده و به ياد دارد كه در دبستان يك بار شاگرد آخر شده است.
در زمانى كه وارد مقطع فوق ليسانس دانشگاه تهران مى شود تا در رشته جامعه تحصيلات خود را تداوم ببخشد، به صورت حق التدريس و در سن ۲۲ سالگى در آموزشگاه عالى آموزشيارى جامعه شناسى اوقات فراغت به كار پرداخت و در دانشگاه مكاتبه اى با رئيس گروهى باقر پرهام مقدمات جامعه شناسى و جامعه شناسى سياسى را تدريس نمود. در سال ۱۳۵۷ به ايالات متحده مهاجرت مى كند، يكسال ونيم بعد يعنى در سال ۱۹۸۰ امتحان جامع دكترا را با موفقيت پشت سر مى گذارد و در سال ۱۹۸۸ از تز دكترايش با عنوان «جامعه شناسى روشنفكران به روايت ماكس و بر» با موفقيت دفاع مى كند و در همان زمان تحصيل در مقطع دكترا نيز در ويليام پترسون كالج، كين كالج و دانشگاه سن جان به صورت حق التدريس مشغول به كار بوده است.
پايان نامه فوق ليسانس احمد صدرى در مورد بررسى رجال ايران براساس كتاب ۶ جلدى «تاريخ رجال ايران» بامداد بوده است.
او در اين پايان نامه كه آنرا زير نظر احمد اشرف تهيه كرده به مطالعه جامعه شناختى طبقات اجتماعى ايران پرداخته است.
«تمام رجال ايران را كدبندى و كامپيوتريزه كردم. آن زمان ابتداى استفاده از كامپيوتر بود. نتايج جالبى به دست آوردم. مثلاً يك سؤال اين بود مشاغلى كه اين رجال دارند با تحصيلات، زمينه خانوادگى و ساير مشخصات چه نسبتى داشته است و ارتقا ياتنزل شغلى آنها چگونه بوده است؟».
او به ياد مى آورد كه در زمان تحصيل در ايران، مسابقات ورزشى مختلفى بين دانشجويان دانشكده هاى دانشگاه تهران برگزار مى شده و طرفداران تيم يك دانشكده عليه تيمهاى رقيب شعارهايى سر مى داده اند.
او از هيجان علمى و جديت احمد  فريدى، علاقه و هيجان دكتر عنايت در زمان تدريس، اخلاق علمى و انضباط كارى احمد اشرف ياد مى كند و در مورد ديگر استادش يعنى دكتر جمشيد بهنام مى گويد: «جامعه شناسى است كه الآن در فرانسه است و به زبان فارسى كتاب مى نويسد.
من در حال مطالعه كتاب اخيرش - برلنى ها - هستم». درباره احمد اشرف مى گويد: «اگر در يك موضوع به نتيجه جديدى مى رسيد كه خلاف تئورى خودش بود به راحتى تئورى خودش را كنار مى گذاشت و حاضر بود از صفر شروع كند.»
او در تز دكترايش نقش روشنفكران را در تكوين و تكامل جوامع بشرى، در تكامل فكر مذهبى، در سياست و مشاركت عمومى را بررسى مى كند. وى مى گويد اگر چه مفهوم انتلكتوئل در سده هاى اخير رايج شده ولى از زمانى كه بشر، شهر نشين شده، همواره روشنفكران حامل تفكر اجتماعى، مذهبى و سياسى جوامع مختلف بوده اند.
تز او كه به صورت كتاب در چهار فصل روش شناسى علوم اجتماعى، جامعه شناسى دين، جامعه شناسى سياسى و نتيجه گيرى توسط دانشگاه آكسفورد در سال ۲۰۰۰ به چاپ رسيده، در حال ترجمه به فارسى است و ترجمه كره اى آن هم تا چند وقت ديگر به بازار كتاب عرضه خواهد شد.
«نحوه درس دادن من خيلى تعاملى است. وقتى من تدريس مى كنم بايد صددرصد توجه دانشجويانم به من باشد. حتى اگر يك نفر در كلاس چرت بزند، من كاملاً تمركزم را از دست مى دهم. البته در ابتدا من طرح درس را به  همه دانشجويان مى دهم تا آنها نگران نت بردارى نباشند. روش تدريس من مثل بازى پينگ پنگ است. من توپ را كه مى زنم، طرف مقابل بايد آن را بر گرداند. اگر برنگردد من مى فهمم كه يك جاى كار اشكال دارد و سعى مى كنم اشكال كار را بر طرف كنم حتى ممكن است به صورت شوخى مسأله را طرح كنم. اما دانشجويى كه يكبار در كلاس بخوابد، چنان خجلت زده مى شود كه ديگر آن را تكرار نخواهد كرد و يا اصلاً به كلاس نخواهد آمد». صدرى در ويرايش مطالب نشريه هاى دانشجويى هم فعال است وگاه به دانشجويان خارجى كمك مى كند تا مشكلات شان حل شود. گاهى هم بعد از پخش فيلم هاى سينمايى، به تحليل جامعه شناسانه آنها مى پردازد. او در جواب اينكه چرا از ديد وبر به بررسى موضوع تز دكترايش روى آورده مى گويد: «به نظر من و بر مهمترين جامعه شناس معاصر و كسى است كه بدون تفكر او، جامعه شناسى به صورت فعلى شكل نمى گرفت».
در باره علايق اش مى گويد:«من خيلى خيلى علاقه مند به غواصى ام. شايد بشود گفت كه ۲۰۰ تا غوص در مناطق مختلف دنيا انجام داده ام و مناظر زيرآبى آنها را ديده ام. از تايلند و خليج فارس گرفته تا درياى سرخ و درياى كارائيب و در منطقه لكسو پرير كه بين آمريكا و كانادا هست غوص كرده ام. خيلى خيلى مسحور صحنه هاى زير آبى آنها شده ام. اخيراً در برزيل و كنار هم اين كار را انجام دادم».
در كنار غواصى هم به دو چرخه سوارى، بدنسازى وشنا علاقه خاصى نشان مى دهد.
چند كار تحقيقى در دست اجرا دارد. در يكى از آنها به بررسى اديان ابراهيمى مى پردازد. او معتقد است كه اساساً بر اين اديان بارهايى تحميل شده كه به انحاى مختلف عرضى هستند و اگر اين بارهاى تحميلى را از اين اديان جدا كنيم، آن اديان، اديان فلاح خواهند بود.
كار تحقيقى ديگر او در مورد گفتمان مكان دين در جامعه مردمسالار آينده ايران است و تحقيق ديگرى كه در آغاز شروع آن است درباره برخورد گروههاى مختلف ايرانى در مواجهه با انقلاب اسلامى مى باشد.
آرمان دانشگاهى صدرى اين است كه در تكامل روحى دانشجويانش مؤثر باشد و آنها به نوعى فرزندان فكرى او باشند. به نظر او هر استادى بايد اين اميد را داشته باشد كه دانشجويانش فرزندان فكرى اش باشند. نه اينكه عيناً حرفهاى او را تكرار كنند، بلكه از او اخلاق علمى، جديت علمى و اهميت علم در زندگى را فرابگيرند.
«من اميدوارم كه در زندگى هم دانشجويان حتى كسى كه يكبار سر كنفرانس من آمده، چيزى از شخصيت من را با خودش حمل كنند و بعد آن وقت به دانشجويان خودشان انتقال دهند».
احمد صدرى اعتقاد دارد سيستم دموكراسى، بهترين سيستم حكومت برخورد هست و انسان در عرض پنج هزار سال تمدن خود چيزى بهتر از اين سيستم را تجربه نكرده است.
او مى گويد: «من نيمى از عمر خودم را در ايالات متحده گذرانده ام. آنجا اولين كشورى است كه دموكراسى در آن نهادينه شده، من سعى مى كنم كه در اصلاح دموكراسى آمريكايى نقش داشته باشم و در مسير برطرف كردن مشكلات و مسائل آن تلاش كنم.»
استاد ايرانى دانشگاه ليك فورست معتقد است در آمريكا بايد در اين زمينه كار ترميمى انجام دهد و در ايران كار تأسيسى. مردمسالارى در هر جامعه اى بايد همراه با رعايت حقوق بشر، حقوق اقليت ها و حفظ كرامت انسانى باشد. در ايران هم هدف او همين است.
«من معتقدم كه دموكراسى آمريكايى بايد بر گردد به اصولش و از بعضى انحراف ها و كجروى هايى كه دچارش شده، نجات پيدا كند. در حالى كه ما، در ايران به درمان نياز داريم. كسى نيست كه راه رفتن را به ما ياد بدهد، اين خود ما هستيم و بايد آموخته هاى غلط را از ذهن خود پاك كنيم و ياد بگيريم كه راه رفتن درست چگونه است».