فروردين ماه: به دنبال تعالى و كسب موفقيت هاى روزافزون هستيد، ولى بدانيد كه رسيدن به هر پله اى مستلزم گذشتن از مراحل و پله هاى قبلى و مقدماتى آن است. حكايت يك شبه ره صد ساله رفتن يادمان نرفته. اگر اينگونه شد كه مرحبا بر استعداد شما، ولى در غير اين شرايط، به مقدمات هر پيشرفت و تعالى فكر كنيد تا موفقيت هاى بلندمرتبه شما پايدارتر و اصيل تر باشند.


ارديبهشت ماه: سعى مى كنيد به اطرافيان خود در هر شرايطى كه شده كمك كنيد، ولى بايد بدانيد كه كمك ناآگاهانه غير از طرف مقابل، براى شما هم ضررهايى خواهد داشت. خيرخواهى در همه شرايط خوب است، ولى سعى نكنيد كارى را كه از توان شما خارج است از باب كمك براى ديگرى انجام دهيد. اول و پيشتر از هر چيز به فكر پرورش خود باشيد.


خرداد ماه: كوچكترين اتفاقات به ظاهر منفى در راه قدم هايى كه براى بهبود اوضاع خصوصاً عاطفى خود برداشته ايد، شما را منصرف و پشيمان مى كند. مطمئن باشيد كه اين اتفاقات، ظاهرى منفى دارند. حال كه كم كم با خود كنار آمده ايد و اجازه داده ايد كه پنجره هاى زيبا در زندگى شما گشوده شوند و كسانى كه دوستتان دارند، مجال بيشترى براى ابراز علاقه به شما داشته باشند، سعى كنيد اين فرصت هاى زيبا را از دست ندهيد.


تير ماه: آرامشى نسبى پس از گذر از يك شرايط بحرانى، در زندگى شما به وجود آمده است. همان طور كه اين آرامش حاصل تلاش هاى شماست، بپذيريد كه آن شرايط بحرانى هم محصول قصورات و نابخردى هاى خود شما بوده است. پس سعى كنيد در تصميمات خود با حواس جمع تر و تعقلى تر باشيد تا خطاها، شرايط پريشانى براى شما به بار نياورند.


مرداد ماه: عزم و پشتكار شما جاى تعريف و تحسين دارد، هر چند كه هميشه در اطرافيان خود نسبت به اين پشتكار خصوصاً در محيط هاى كارى، احساس قدرناشناسى مى كنيد. نبايد اين قدرناشناسى اطرافيان، روحيه شما را ضعيف و شما را مأيوس كند. به تنوع در فضاها و حتى ژانرهاى شغلى با توجهى عميق تر بنگريد. هرچه گستره كارى افراد وسيع تر باشد، پايه هاى پيشرفت آنها، استوارتر خواهد بود.


شهريور ماه: شرايط تازه هميشه در ابتداى امر آزاردهنده است خصوصاً براى شما كه فضاهاى موفق پيشين داشته ايد و همه آنها را مديون مبارزه اى مى دانيد كه در كليت زندگى و براى تعالى به آن «مبارزه» قائل هستيد. امروز هم مثل ديروز، زيبا خواهد شد. تقدير هميشه قرار نيست بر وفق مراد ما باشد، تازه شايد رقم خوردن فرداى تقدير كه در حوزه ديد ما نيست، در ظاهر منفى امروز نقش داشته باشد، پس به فرداها بيشتر اميدوار باشيد.


مهر ماه: براى حس استقلال طلبى خود زحمت كشيده ايد و چندى است كه تا حدود زيادى به استقلال رسيده ايد. هر چند كه مستقل بودن نبايد با تنهايى معنى شود. مى شود در جمع بود و روابط عاطفى گذشته را به طور كامل و ارزشمند داشت و در عين حال مستقل هم بود. زمان در آينده اى نه چندان نزديك زندگى شما را دچار تحولات اساسى خواهد كرد. قبل از اين تحولات اساسى براى تغيير شرايط موجود و دستيابى به اوضاع گذشته دست به كار شويد.

آبان ماه: به تفريح و كلاً شادابى روحيه خود اهميت بيشترى بدهيد. سعى كنيد از فضاهاى ساكن و كسالت بار دورى كنيد. آسيب پذيرى شما بالا رفته است و كوچكترين شرايط منفى امكان دارد بيايد و در زندگى تان ماندگار شود. پس به تنوع اهميت بيشترى بدهيد. از پوشش تا حتى خوراك و گردش و كلاً همه امور زندگى تان را متنوع كنيد.


آذر ماه: چندى است روابط خود را با دوستان قديمى تان محدود كرده ايد. شايد به نتيجه اى در اين زمينه رسيده ايد، ولى فراموش نكنيد دوستان خصوصاً قديمى گاهى حقيقتاً حتى از افراد خانواده هم به آدم نزديكترند و به قول معروف بيشتر به درد مى خورند. سعى كنيد اين رابطه ها را از سر بگيريد و از محو شدن تمام و كمال آنها بپرهيزيد. به طور كلى، روابط نقش عمده اى در موفقيت همه آدم ها ايفا مى كنند.


دى ماه: از فرصت هاى تازه غافل نمانيد. اين فرصت ها در زندگى و كار شما به وجود خواهند آمد. البته با دقت هم از همه آنها بهره ببريد. هر فرصتى هم طلايى نيست. براى اين بهره مندى موفق، تنها بايد آگاهى هاى خود را افزايش و پرورش دهيد تا مجال هاى رنگ و وارنگ براى شما در وجه حقيقى و به قول معروف با رنگ اصلى خود و خالى از ظاهر نمايان شوند.


بهمن ماه: از شرايط فعلى خود راضى هستيد و تا حدود زيادى از روحيه خسته و حالت كسل هفته هاى قبل خبرى نيست. به فكر حفظ اين حالت و پايدار كردن آن باشيد. صحبت هاى اطراف را بى بها بدانيد و اجازه ندهيد هر حرفى ملاك قضاوت شما قرار بگيرد. باورهاى محكمى داريد، ولى گاهى اوقات، احساس جلوى عملكرد باورهاى منطقى شما را مى گيرد.


اسفند ماه: اينقدر اسير پايان ها نباشيد. خود انسان ها كه تمام شوند، پايان ها هم فرا مى رسد. سعى كنيد قابليت ها و ظرفيت هاى وجودى تان را آنقدر بالا ببريد كه نفس «تمام شدن» هيچ گاه براى شما اتفاق نيفتد. به فرصت هاى كسب انرژى زياد فكر كنيد تا وجود شما براى همه زمان ها و مكان ها، پنجره براى گشودن داشته باشد و زندگى شبيه بن بست نشود.

ماده اين گونه برخلاف معمول رنگى تر از جنس نر و به رنگ نقره اى خاكسترى است و باله هايى كامل دارد. تترافانتوم قرمز شبيه واريته سياه است با اين تفاوت كه هر دو به رنگ صورتى با يك باله پشتى بلند با لكه سياه هستند. طول اين ماهى به طور متوسط ۴‎/۵ سانت و بومى آب هاى ماتوگروسو برزيل است.
در آب سبك و اسيدى با دماى ۲۷-۲۳ درجه سانتيگراد راحت زندگى مى كنند. گروهى هستند و نزديك مخزن شنا كرده و از غذاهاى زنده و خشك استفاده مى كنند فانتوم سياه به راحتى قابل تكثير است.

ستاره ماه دوست
منبع: ريدرز دايجست
بر اساس تحقيقاتى كه انجام شد، مشخص شد بيشتر مردم براى وقتهاى خود برنامه ريزى دقيقى ندارند و اكثراً ساعتهاى كارى هفته افزايش پيدا مى كند و اوقات فراغت كم مى شود، حتى گاهى از بين مى رود و اين موضوع تنها بين مديران اجرايى و افراد مرفه از طبقه بالا وجود ندارد، بلكه يك فرد از طبقه متوسط نيز با همين معضل روبرو است.
كارشناسان طرفدار سازماندهى زمان هستند و عقيده دارند كه سازماندهى زمان مى تواند كليدى براى استفاده مفيد از وقت باشد. آنها پيشنهاد مى كنند اول از خودمان شروع كنيم و از خودمان بپرسيم كه هدف واقعى مان براى خود، خانواده و شغلمان چيست؟ وقتى كه اهدافمان مشخص شد، بايد وقتمان را به بخشهاى مختلف براى دسترسى به هر يك از اهداف تقسيم كنيم.
* از يك تقويم ماهانه براى برنامه هاى كوتاه مدت و يك تقويم ۶ ماهه براى برنامه هاى بلندمدت خود استفاده كنيم و تمام چيزهايى را كه براى رسيدن به هدف لازم است، مثل كلاسهايى كه مى خواهيم شركت كنيم (يادگيرى برنامه هاى كامپيوترى مربوط به شغلمان يا كلاس پيانو براى سرگرمى)، جلسات ورزشى منظم، زمانها و اتفاقات عمومى و اجتماعى و زمانهاى مختص به خانواده را يادداشت كنيد.
* در يك فهرست روزانه كارهاى خود را طبقه بندى كنيد:
آن دسته از كارهايى را كه نياز به توجه مستقيم خودتان دارد (اگر خودتان انجام دهيد، نتيجه مطلوب ترى حاصل مى شود) آن دسته از كارها را كه مى توانيد به ديگران واگذار كنيد (مثلاً به يك جوان پول دهيد و از او بخواهيد تا علفهاى حياط و چمنزار شما را كوتاه كند، يا گاراژ منزل را تميز كند) و آن دسته از كارهايى را كه امكان به تعويق انداختن آنها وجود دارد. البته به شما توصيه مى كنيم تا جايى كه ممكن است از به تعويق انداختن كارها يا جز جز كردن آن خوددارى كنيد و سعى كنيد از ابتدا با اين تفكر مبارزه كنيد تا كار امروز به فردا واگذار نشود.
* زمانهاى آزادى را براى آنچه كه واقعاً دوست داريد در زندگى انجام دهيد، اختصاص دهيد و حتماً به آن كارها بپردازيد (مثل شستن ماشين در هفته) و مطمئن باشيد كه انجام اين كارها مانع از رسيدن به اهدافتان نخواهد شد.
* سعى كنيد اتلاف و تأخيرهاى روزانه خود را كاهش دهيد و هر جا كه مى خواهيد برويد با خود يك مجله خواندنى يا يك دستگاه كوچك قابل حمل پخش موسيقى ببريد تا جاهايى كه بايد منتظر بمانيد از آنها استفاده كنيد كه فكر نكنيد وقت خود را هدر داده ايد، بلكه از شنيدن و يا خواندن آن نيز لذت هم مى بريد.
* سعى كنيد طورى برنامه ريزى كنيد كه اگر قرار است در مورد انجام كارى نگران باشيد، آن را در مرحله آخر قرار دهيد كه تنها در نيم ساعت آخر كارى خود نگران باشيد و استرس داشته باشيد. روانپزشكان معتقدند حتى اگر زمان نگرانى شما نيز زمان مشخص باشد، از ميزان نگرانى شما كاسته خواهد شد.

ترجمه: مهدا جهانگير
هنوز هم بسيارى از كارشناسان معتقدند فوايد ورزش كردن از خطراتش بيشتر است. شما مى توانيد به فرزندتان كمك كنيد با رعايت نكات ايمنى، از ورزش كردن لذت ببرد و مطمئن باشيد با اين كار شما، كودكتان سعى نخواهد كرد فعاليتى بيش از توانايى خود انجام دهد.
كودكان پر انرژى در ورزش اگر براى خطرات آماده نباشند، هم از لحاظ جسمى و هم از لحاظ روحى بيشتر آسيب خواهند ديد. راهنمايى هاى مناسب ما براى ورزشهاى سازمان يافته، نه تنها به لذت بردن بيشتر فرزندانمان از آن ورزش ها كمك خواهد كرد، بلكه زمينه فعاليت امن و بى خطرى برايشان خواهد بود.
فوتبال
با وجود آنكه عده بسيار كمى از كودكان با كفشهاى مخصوص توپ لگد مى كنند، اما فوتبال همچنان يكى از كم خطرترين ورزشهاى تيمى جهان است. كودكان ۶ ساله (دختر يا پسر) به راحتى مى توانند يك توپ را با پا بزنند. به علت آنكه ديد بصرى هنوز به طور كامل پرورش نيافته، ممكن است آنها در تشخيص جهت توپ دچار مشكل شوند. بهتر است اين كودكان تا سن ۷ سالگى دروازه بان نشوند.
بسيارى از مربيان قانون هاى بازى را براى اين سنين تغيير مى دهند. براى مثال بازى بدون دروازه بان. اين كار تا آمادگى كامل آنها ادامه مى يابد. همچنين بيشتر كم سن و سال ترها مفهوم بازى تيمى را درك نمى كنند و تمايل دارند خودشان به توپ هجوم بياورند. كودكان ۸ ساله توانايى بهترى براى به كاربردن تاكتيك دارند مثل تغيير مسير بازى يا پاس دادن.
زانو بندها و مچ بندها بهترين وسيله براى محافظت كودكان از صدمات رايج به پا و به خصوص زانو و قوزك پا هستند. كفش هاى كتانى براى كودكان كم سن تر مناسبند. در اين سن نبايد از كفش هاى مخصوص كه بندشان را دور پا مى پيچند استفاده كرد، زيرا ممكن است به كودكان آسيب برساند. قبل از بازى، والدين يا مربى بايد زمين بازى را از آشغال ها و هر چيزى كه ممكن است باعث لغزيدن كودكان شود، كاملاً پاك كنند و براى جلوگيرى از حوادث احتمالى از محكم بودن دروازه ها مطمئن شوند. به بچه ها بياموزيد توپ را با سر زدن مال بزرگترها و بازيكنان حرفه اى است.
اسكيت
وسايل و تجهيزات هاكى روى يخ گران است، اما اسكيت ها به بسيارى از كودكان اجازه مى دهد اين ورزش را در پارك ها و مكان هاى مخصوص انجام دهند. حفظ تعادل با اسكيت حتى براى بسيارى از بزرگترها كار دشوارى است. اينكه چه سنى براى شروع اين ورزش مناسب است بستگى به توانايى هاى كودكتان دارد. مطمئناً تا وقتى كه كودكتان درست راه نمى رود و نمى تواند تعادل خود را در هنگام راه رفتن حفظ كند، اين ورزش برايش مناسب نيست. معمولاً سن ۴ سالگى براى پسران و ۵ سالگى براى دختران خوب است. ياد گرفتن اسكيت هاى روى چمن آسان تر از اسكيت روى يخ است زيرا تيغه آن پهن تر است. نقص بينايى و انطباق ضعيف چشم هاى كودكان زير ۷ سال مى تواند باعث زمين خوردن و صدمه ديدن يك كودك شيطان شود.
فرقى نمى كند اسكيت روى يخ باشد يا در خيابان و سنگفرش. در هر صورت كودك شما بايد حتماً از كلاه ايمنى، محافظ آرنج و زانو بند و مچ بند استفاده كند. در بيشتر تيم هاى هاكى روى يخ بازيكنان بايد محافظ لب، صورت، كتف و ساق پا و دستكش هاى مخصوص بپوشند و از شلوارهاى بادى استفاده كنند. در اسكيت هاى خيابانى بيشترين نگرانى به خاطر ترافيك و عبور و مرور ماشين هاست. به كودكتان اجازه ندهيد در خيابان ها و اتوبانهاى پر رفت و آمد بازى كند. كوچه هاى بن بست، خيابانهاى مسدود و مكانهاى محافظت شده مخصوص مناسب ترين مكانها براى اسكيت بازى كودكان هستند. اما حتى در اين مكانها نيز بايد كودكان زير ۱۰ سال را زير نظر گرفت و مراقبشان بود.
ژيمناستيك
خطر آسيب هاى اين ورزش براى ورزشكاران جوان از هر ورزش ديگرى بيشتر است. حركات نمايشى غير طبيعى اين ورزش، مشكل و خطرناك است. همچنين ژيمناست هاى حرفه اى، اغلب براى به دست آوردن ركورد هاى بهتر و انجام حركات نمايشى زيباتر در سنين پايين، تحت فشار قرار مى گيرند. خطر آنجاست كه كودكان بيش از توانايى شان تحت فشار قرار بگيرند. هيچ اشكالى وجود ندارد كه كودكان بالاى ۲ سالتان را به كلاس هاى رقص يا ورزش ژيمناستيك كم خطر بفرستيد. اما اين موضوع ثابت شده كه كودكان زير ۷ سال توانايى فعاليت هاى سخت مانند بارفيكس يا خرك را ندارند. تا وقتى كه آنها از نظر ديد، تعادل و توانايى تشخيص مكان قرار گرفتن بدن در فضا به حالت طبيعى برسند. كودك اول بايد بتواند خوب تعادل خود را حفظ كند و راه برود تا بتواند غلت زدن را نمايش دهد و ارتفاع لازم را در حال پرش به دست آورد.
بسكتبال
بسكتبال در ظاهر خطرناك به نظر نمى رسد. اما تحقيقات نشان مى دهد مصدوميت بيشتر كودكان ۵ تا ۱۴ سال به دليل بازى بسكتبال است تا ورزشهاى ديگر. يك بازيكن بسكتبال بايد بتواند با توپ بدود و تعادل خود را در برابر حريف حفظ كند. بهترين سن براى شروع اين ورزش ۹ سالگى است. كودكان سنين پايين تر معمولاً توانايى لازم براى پرتاپ توپ به ارتفاع تعيين شده را ندارند.
اگر مربى قوانين بازى را ساده تر كند و ارتفاع سبد هاى مخصوص بازى را كاهش دهد و زمان بازى به اندازه نصف يك بازى كامل باشد، كودكان ۶ ساله نيز مى توانند از بسكتبال بازى كردن لذت ببرند.
ورزش هايى كه با توقف ها و دويدن هاى ناگهانى همراه است مى تواند براى زانوها و پاهاى كودك مشكل ايجاد كند. رگ به رگ شدن پا يكى از رايج ترين آسيب ها در اين بازى است. كفش هاى استاندارد مى تواند به كودك كمك كند. پريدن به طور فيزيكى كف پا را تحريك نمى كند. بلكه فشارى كه كف كفش ها به پا وارد مى كنند به مغز ياد آورى مى كند پاها در چه وضعيتى هستند و چه كارى انجام مى دهند. اين باعث مى شود كه پاها در وضعيت هاى ناجور سريع تر پيچ بخورند. دويدن پاها را در برابر آسيب ها مقاوم مى كند، اما به علت آنكه هنوز پاهاى كودكان هنوز به اندازه كافى مقاوم نيستند و همچنين از نظر تامين اكسيژن و خون رسانى به حد طبيعى نرسيده اند، استراحت بين دو نيمه و بازى ها با زمان كوتاه براى آنها بهتر است.
كشتى
براى بچه هايى كه ورزشهاى تيمى را دوست ندارند، كشتى سازمان دهى شده مى تواند يك انتخاب مناسب باشد. با اين وجود كشتى يك ورزش مشكل است و به علت فنون پيچيده اش مى تواند خطرناك هم باشد.
آمادگى كودك شما بيشتر به اندازه و مقاومت بدنى اش بستگى دارد. زيرا در كشتى حريف ها به وسيله وزن كشى انتخاب مى شوند نه سن آنها. ممكن است يك كودك از نظر سنى بزرگ باشد ولى هنوز براى كشتى آماده نباشد. اما به طور كلى، كودكان ۶ ساله مى توانند مفهوم گرفتن حريف و تكنيك هاى ساده اين ورزش را بفهمند.
براى صدمه نديدن زانوها كودكان بايد محافظ بپوشند و براى آنكه گوشها آسيب نبيند، از كلاه مخصوص استفاده كنند. گوش ها در ورزش كشتى مى توانند در حملات آسيب هاى جدى ببينند. شست وشو بعد از هر مسابقه يا تمرين مى تواند از سرايت عفونت از طريق تماس پوستى يا عرق جلوگيرى كند. كشتى گيران حرفه اى ممكن است در تمرين هاى آمادگى جسمانى و به وزن رسيدن دچار مشكل شوند. (وقتى رقابت ها بسيار مشكل است) چون بايد براى به وزن رسيدن روزه بگيرند يا از غذاهاى آبكى پرهيز كنند. اين كار خطرناك است اما در فرهنگ كشتى گيران جا افتاده. والدين اول بايد سلامت كودكشان را در هر فعاليت ورزشى در نظر بگيرند. يك ورزشكار سالم يك ورزشكار موفق خواهد بود.
...
وقتى كودكتان در يك تيم عضو مى شود يا به او اجازه مى دهيد كه به تيم هاى ورزشى بپيوندد در نظر داشته باشيد آن چيزى كه در ورزشهاى تيمى مهم است مشاركت اعضاست نه شاهكار. مربى بايد شانس بازى در تيم را به همه كودكان بدهد. بهتر است مربيان تذكرات مربوط به بازى را به طور مخفيانه و در فرصتهاى بين دو نيمه با كودك در ميان بگذارند تا اينكه توى زمين فرياد بزنند. يك برنامه منظم تمرين براى اعضاى تيم مثلاً يك بار در هفته كافى است.
يك مربى بايد خود را براى صدمات احتمالى كودكان آماده كند و در اين هنگام به والدين كودكان يا با اورژانس شهر خود تماس بگيرد و جايى براى كمك هاى اوليه اختصاص دهد. مربى بايد كمك هاى اوليه و روشهاى پيشگيرى از خطرات احتمالى را بداند و آنچه هميشه بايد به كودكان بياموزيد اين است كه در يك مسابقه ورزشى اهميت يك تفريح و رقابت سالم از برنده شدن بيشتر است.