مصاحبه اى كه در ذيل مى آيد، مصاحبه «ليث السعود» با دكتر «محمد العبيدى» عضو جنبش مردمى عراق است. وى دراين مصاحبه به تشريح تركيب اين جنبش و نيز عملكرد آن در مبارزه با اشغالگران عراق مى پردازد.
متن اين گفت وگو در پى مى آيد:

دولت بوش ادعا مى كند مقاومت عراق متشكل از اعضاى سابق رژيم است كه در شرايط كنونى كنار گذاشته شده اند وهمچنين «ستيزه جويان خارجى». ارزيابى شما در اين باره چيست و نيروى مقاومت در مورد رژيم سابق چه نظرى دارد؟
مردم عراق و به طور كلى، مقاومت ملى عراق - كه اين ماهيت و نام واقعى آن است - مى دانند كه اين ادعا بخشى از تبليغات روانشناختى است كه درعراق انجام مى گيرد. آن چه دراين زمينه روشن است، اين كه مقاومت از گروه هاى متعددى تشكيل شده است كه يك هدف واحد را دنبال مى كنند و آن هم به طور مشخص، پايان دادن به اشغال عراق است. گوناگونى و تكثر نيروهاى مقاومت، نقطه قوت آن است نه ضعف آن، چون نمايانگر آن است كه اين يك مقاومت ملى گرايانه است و كاملاً مشخص است كه در عراق، نيروى مقاومت از همه فرقه ها و بخش هاى اجتماعى تشكيل شده است. از اسلام گرايان، بعثى ها، ملى گرايان وطن پرست و از همه مهمتر،اعراب سنى و شيعه.
آمريكايى ها پيش از آخرين حمله خود به «فلوجه» ادعا مى كردند كه بيشتر اين مبارزان راه آزادى، مسلمانان و عرب هاى خارجى هستند، اگرچه پس از تخريب بى رحمانه فلوجه، مقام هاى آمريكايى آشكارا گفتند كه شبه نظاميان غيرعراقى تنها ۲ درصد شبه نظاميان را تشكيل مى داده اند ولى از همه اينها مهمتر نتيجه منطقى و واقع بينانه اى است كه عراقى ها به آن دست يافته اند.
آنها مى گويند درحاليكه آمريكا درتهاجم به عراق با خود سربازانى از سراسر جهان آورده واز هزاران كيلومتر دورتر و از هر منطقه سربازانى را به كار گرفته است تا كشور ما را اشغال كنند، چرا برادران عرب ما نتوانند به كمك ما بيايند تا از سرزمين خود دفاع كنيم و اشغالگران را بيرون برانيم؟ اين پرسشى منطقى است كه ميل دارم از مردم آمريكا بپرسم، ولى در مورد نظر مقاومت نسبت به رژيم صدام ، من فكر مى كنم همه گروه هاى مقاومت در عراق ، رژيم صدام را براى آنچه در عراق اتفاق افتاده است محكوم كرده اند، ولى در عين حال، ما بايد در نظر داشته باشيم كه رژيم صدام براى هميشه رفته است و آمريكاييان نمى توانند عراق را به خاطر گذشته، گروگان خود نگاه دارند.
جهان چگونه بايد گروه هايى را كه به مقاومت عراق تعلق دارند، از ديگر گروه ها تشخيص بدهد؟
از عمل آنها. همه عراقى ها مى دانند تمامى عملياتى كه به وسيله نيروى مقاومت انجام مى گيرد، هدفش نيروهاى امنيتى و اشغالگران است. بايد اين را به خاطر بسپاريم كه در غياب هر نوع حاكميت مستقل در عراق، نيروهاى امنيتى صرفاً زائده نيروى اشغالگرند. عملياتى كه به شكل ديگرى صورت مى گيرد و هدفش افراد غيرنظامى است را با اطمينان مى توان گفت به مقاومت ملى عراق تعلق ندارند. براى مثال، صدها استاد دانشگاه، خلبان نظامى، دانشمند و دكتر در عراق كشته شده اند، نيروى مقاومت چه سودى از كشتار تحصيل كرده ترين و با استعدادترين افراد كشورمان مى برد؟ براى عراقى ها روشن است كه انگشت خارجى ها، ماشه ارتكاب چنين جناياتى را مى كشد و منابع انسانى عراق را از بين مى برد.
اگرچه بسيارى از گروههاى مخالف در عراق به طور مكرر و به روشنى، هدف گرفتن غيرنظاميان رامحكوم كرده اند، دولت بوش به طور دائم آنها را با اين استدلال كه استراتژى آنها چنين است، متهم مى كند. پاسخ شما چيست؟
اين امر هميشه بخشى از تبليغات اشغالگران بوده است. همانطور كه گفتم، هيچ يك از گروههاى مقاومت هرگز غيرنظاميان را هدف قرار نمى دهند و آن را نمى پذيرند. همه گروهها به وضوح گفته اند كه هدف آنها مردم عراق نبوده و نخواهند بود. مقاومت ملى كه از مردم عراق تشكيل شده است، چگونه مى تواند مردم را هدف بگيرد؟ با اين وجود، اين پرسش پيش مى آيد كه چرا اشغالگران در مورد اين واقعيت كه اين كشتارها به وسيله شبه نظاميانى انجام مى گيرد كه اجازه فعاليت در كشور را دارند، چيزى نمى گويند؟ ما بارها گزارشهايى داشته ايم از اينكه اين شبه نظاميان روحانيان، نمازگزاران و ساير عراقى هايى را كه مخالف اشغال و وضع كنونى اند، هدف قرار داده اند.
عراقى هايى كه شما با آنها صحبت كرده ايد، ماهيت اين اشغال و مقاومت را چگونه توصيف مى كنند؟
اجازه بدهيد پرسش شما را با پرسش ديگرى پاسخ بدهم كسى كه عزيزى را در يك تهاجم تجاوزكارانه از دست داده است، چه احساسى مى تواند داشته باشد؟ هزاران عراقى هستند كه داراى چنين وضعى هستند و عزيزانشان به دست اشغالگران كشته شده اند. اين جداى از زندانيان چه زن و چه مرد است كه هزاران فاميل و وابسته دارند. مقاومت از پيوستن اعضاى جديد به خود كمبودى ندارد ؛ و يافتن مردم علاقه مند به هدفهاى مقاومت در كشور، مشكل نيست. صدها و هزاران مردم در عراق آماده اند كه جان خود را براى كشورشان فدا كنند. اجازه بدهيد يك چيز ديگر را هم اضافه كنم. فكر مى كنيد عراقى ها چه واكنشى نشان مى دهند وقتى در تابستان گرم عراق، ساعتهاى زياد و گاهى روزها، برق و آب ندارند؟ بيش از دوسال از اشغال عراق مى گذرد و هنوز مسائل بنيادين زندگى در هم ريخته است. لطفاً نگوييد كه اين امر به خاطر خرابكاريهاى نيروى مسلح مقاومت است، چون ما مى دانيم منابع ما به كجا مى روند و چگونه مصرف مى شوند. اين يك مجازات جمعى است براى همه عراقى ها، بويژه در بغداد و ساير جاهايى كه مقاومت بسيار فعال است.
نظرتان اين است كه ارتش و مسؤولان آمريكايى، روش هايى را براى مجازات جمعى عراقى ها به كار مى برند؟ چه مدركى را مى توان به جهان ارائه داد كه چنين چيزى در عراق دارد اتفاق مى افتد؟
 اين اظهارنظر نيست. من تأييد مى كنم كه اين چيزى است كه در عراق دارد اتفاق مى افتد. هيچ كس نمى تواند آنچه را كه ارتش آمريكا در عراق انجام داده است، انكار كند، در سامره، كربلا و ساير شهرها آب و برق و خدمات پزشكى و ساير خدمات از مردم دريغ شده است. اين امر نه تنها به وسيله شاهدان عينى در عراق تأييد شده كه خود دليل كافى است، بلكه به وسيله سازمانهاى بين المللى اطلاع رسانى همچون صليب سرخ هم تأييد شده است. آيا اين يك مجازات جمعى نيست؟ يك لحظه در مورد بغداد فكر كنيد. مردم بغداد هيچ وقت چهارروز پشت سر هم برق ندارند و يا يك هفته پشت سر هم آب آشاميدنى. خبرگزارى رويترز تصويرهايى از سربازان آمريكايى منتشر كرده است كه در آب سرد و تميز در استخرى در يكى از قصرهاى صدام شنا مى كنند. اجازه بدهيد جهان اين تصويرها را با تصويرهاى زيادى از عراقى ها كه براى آب زد و خورد مى كنند، مقايسه كند. علاوه بر اين، ما گزارشهايى داريم از خربكاريهاى سربازان آمريكايى در منبع هاى اصلى آب، براى مثال، منبع عمده آب در «الكرك» در خارج از بغداد. شاهدان گفته اند كه درست چند دقيقه پس از اينكه سربازان آمريكايى محل را ترك كردند، آن انفجار رخ داد.
آقاى رامسفلد اخيراً ادعا كرده است كه مقاومت داراى وحدت و هماهنگى نيست و تصوير و برنامه اى براى آينده عراق ندارد. هدفهاى درازمدت نيروى مقاومت چيست؟
ادعاى رامسفلد مطلقاً واقعيت ندارد. مهمترين هدف گروههاى مقاومت به طور يكپارچه پايان بخشيدن به اشغال و همه تبعات آن است. همه گروههاى مقاومت كه پيوندها و تبادل افكار مرتب و محكمى را در همه سطح ها با همديگر حفظ مى كنند، اعتقاد دارندكه در برابر مردم مسؤوليت دارند و متعهدند از حقوق همه مردم دفاع كنند. اين موضوع اهميت دارد كه كشور ما از همه آثار اشغال از جمله نتايج اجتماعى، حقوقى و سياسى آن آزاد شود. به عنوان هدف درازمدت، هدف ما يك عراق متحد كثرت گراى (غيرفدرال) دموكراتيك است كه در آن همه عراقى ها با عنوان شهروندى خود شناخته شوند، نه نژاد و قوميت شان. ما مخالف انتخابات نيستيم؛ مخالف انتخابات زير اشغال نيروهاى بيگانه هستيم. هدفهاى مقاومت همواره روشن بوده است.
موضع مقاومت در مورد حكومت فعلى عراق چيست؟
اولاً مقاومت كه نماينده اكثريت مردم است، اطمينان دارد كه انتخابات عراق نقض و تخطى از قوانين بين المللى بود. منشورهاى جهانى كه روابط بين اشغالگر و اشغال شده را تنظيم وتعيين مى كنند، اين اختيار را به اشغالگران نمى دهند كه ساختارهاى اجتماعى، اقتصادى و سياسى كشور زير اشغال خود را تغيير بدهد. اين انتخابات، تركيب سياسى عراق را متناسب با منافع مسؤولان اشغال تغيير داده است. همان طور كه مى بينيم اين تغييرها منجر به جدايى هاى مذهبى، فرقه اى و قومى شده است. از لحاظ تاريخى عراقى ها هميشه بدون توجه به فرقه گرايى يا تفاوتهاى قومى، همزيستى داشته اند. تنها وقتى كشور گرفتار اشغال شد، كابوس جنگ داخلى به وجود آمد. اين تقسيم بنديها به هدفهاى قدرت اشغالگر كمك مى كند و بدون شك، مصداقى است بر تفرقه بينداز و حكومت كن.
مقاومت با اعتماد بر اين امر پافشارى داردكه فرايند تصميم گيريهاى سياسى عراق در سفارت آمريكا در بغداد صورت مى گيرد. براى يك عراقى فهميده، باور كردنى نيست كه آمريكا، استيلاى بر عراق را پس از صرف ميلياردها دلار و قربانى كردن جان صدها نفر از سربازانش پايان خواهد داد. عراقى ها هرگز باور نكرده اند كه آمريكا به سادگى اجازه انتخابات آزاد و دموكراتيكى را بدهد كه نتيجه اش بر سر كار آمدن دولتى باشد كه اولويت نخست اش پايان بخشيدن به اشغال باشد. در واقع، هدف اصلى فرايند انتخابات تأمين امنيت دولتى است كه توافق هاى درازمدت با آمريكا را براى حفظ نيروهايش در خاك عراق و تبديل كشور به يك مستعمره آمريكا تسهيل كند. دولت آمريكا كوشيده است انتخابات عراق را به عنوان يك دستاورد سياسى تصوير كند تا خدشه اى را كه جنگ عراق بر اعتبار آن وارد كرده است، جبران كند. آمريكا انتخابات را به كار گرفته است تا چشمان جامعه بين المللى را بر واقعيت ها ببندد و مانع از اين شود كه نتايج تراژيكى كه جنگ بر مردم عراق باقى گذاشته است، ديده شود. به خاطر همه اين دليل ها نيروى مقاومت با دولت فعلى عراق هم به همان شكلى كه با اشغالگران مى جنگد مبارزه خواهد كرد.
ليث السعود در آمريكا، محقق و استاد دانشگاه است.