نخستين استفاده از واژه «خانه» در مجامع هنرى، از كى و چگونه به كار رفته است، به روشنى مشخص نيست. پيش از آن با اين واژه در مكانى نظير خانه سالمندان آشنا شده بوديم. كاربرد ديگر آن ميان سياسيون بود كه مجلس را خانه ملت مى ناميدند. به يكباره نظام واژگان خانه دار و پيدايش مجامع مختلف منشعب از خانه، رو به كثرت گذارد تا اهميت خانه را صدچندان بنماياند.خانه هنرمندان، خانه سينما، خانه تئاتر، خانه موسيقى و هيچگاه معلوم نشد چرا خانه شعر، خانه مجسمه، خانه نقاشى، خانه خط و ... وجود ندارد. در اين نوشتار انواع و اقسام خانه ها را به حال خود مى گذاريم و سراغ مظلوم ترين و بى زبان ترين آن يعنى موسيقى مى رويم.
خانه موسيقى كه اكنون وارد ششمين سال فعاليت خود مى شود. سال ۷۸ بود و چند موسيقيدان سرشناس در طبقه پنجم يا ششم ساختمان تالار رودكى (مركز موسيقى) جمع شده بودند تا بنيان خانه موسيقى را بنا نهند، شور و شوق بود و همت موسيقيدانان و فعاليت آغاز شد، هيأت مؤسس، هيأت مديره، شوراى عالى، مديرعامل و ...
اما هنوز به سال نكشيده، كم كم دلسردى و كناره گيرى آغاز شد تا ثابت شود موسيقى چندان هم اهميت ندارد. سال ۸۰ و اولين انتخابات رسمى جهت انتخاب هيأت مديره كانون هاى ۸گانه برگزار شد. از اين مرحله چند موسيقيدان ديگر نيز انصراف خود را اعلام كردند. با اين حال بخش اعظم هيأت مديره پيشين ماندند و باز هم در سال ۸۲ ماندند و هنوز هم... و بحث ما از همين جا آغاز مى شود:
فصل اول:
تركيب هيأت مديره خانه موسيقى، تركيب جالبى است. تقريباً تمامى اعضا به اندازه لازم از شهرت و اعتبار برخوردارند. عضويت در شوراى سياست  گذارى موسيقى، عضويت در شوراى ارزشيابى و نظارت، عضويت در مركز حفظ و اشاعه گفت وگوى تمدن ها، صداوسيما، فرهنگستان و ... جمع حاضر تقريباً با عناوين مختلف در تمامى نهادها و ارگان هاى سياست گذار موسيقى حضور دارند. هر چند در اين ميان تقريباً حوزه هنرى سرش بى كلاه مانده است. در ميان اين جمع تنها جاى يك چهره شاخص ديگر خالى است، كه او نيز با مسؤوليت هاى متعدد و عناوين مختلف مى توانست پازل ثابت حضور در مراكز دولتى را تكامل بخشد. اگر عدم حضور يك نفر كمى غيرطبيعى است، حضور يكى دو تن نيز چندان طبيعى نيست كه آنها چندان در مراكز يادشده فوق حضور ندارند.
اين تركيب از حضور در جلسه هاى متعدد، بحث و جدل، تعيين سياست گذارى و خط مشى براى شخص، گروه يا خود موسيقى و عضويت در هر نهاد يا تشكل قابل توجهى، ابا و هراسى ندارد. حضور مداوم و مستمر (هر چند با غيبت هاى متعدد نيز همراه است!) و امضاى صورت جلسات، بى ترديد وظيفه سنگينى است. درميان اين جمع، البته موسيقيدانان مطرحى حضور دارند كه اگر هم و غم خود را مصروف موسيقى و مثلاً نوازندگى مى كردند، يكى از مراجع موسيقى امروز ايران محسوب مى شدند.
بى شك عزلت، خانه نشينى، كناره  گيرى و عدم حضور اجتماعى موسيقيدان نابجاست و بخشى از نابسامانى موسيقى در گرو اين عادت سنت شده موسيقيدانان ايران است.
فصل دوم:
۱۶ اسفند ۱۳۸۳
۱-  نام آقاى ابراهيم زاده براى ساخت فيلم اساتيد و رد آن به دليل عدم توجيه اقتصادى و مالى تا بعد
۲-  پاسخ نهايى آقاى مرتاضيه در خصوص مبلغ درخواستى خانه موسيقى
۳-  گفت وگو با شهرام ناظرى و نوشتن نامه به هلال احمر براى عودت پول كنسرت لندن جهت استفاده در خانه هنر بم
۴-  موارد مطروحه در ديدار با وزير شامل: حقوق نوازندگان اركستر، سهميه كاغذ، اهداى كتاب
۵-  تعيين مسؤول راه اندازى سايت
۲۳ اسفند ۸۳
۱-  ارائه گزارش در مورد نحوه بهره بردارى از صندوق حمايت ازهنرمندان در مورد عدم اعطاى وام
۲-  پيگيرى براى ثبت شركت، خانه موسيقى به عنوان مؤسسه فرهنگى هنرى
۳-  گزارش مذاكره با خانواده استاد عبدالرسولى در خصوص اهداى آرشيو
۴-  موضوع جشنواره معلولين كه از سال ۸۱ در حال پيگيرى است
۲۱ فروردين ۱۳۸۴
۱-  جشنواره معلولين و مساعدت وزير براى برگزارى آن
۲-  طرح نامه فرزند استاد عبدالرسولى براى اهداى آرشيو
۳- عدم آمادگى براى كنسرت ها و اعلام به تالار وحدت جهت تعويق تاريخ ها
۴-  موضوع جلسه چهارجانبه (خانه موسيقى، مركز موسيقى، موسيقى صداوسيما و شركت سروش) براى نحوه انتخاب جشنواره هاى خارج از كشور و موضوع حضور سازندگان ساز در غرفه صداوسيما در دبى
۵-  بحث و تبادل نظر پيرامون اجاره تالار وزارت كشور
۲۸ فروردين ۸۴
۱-  در مورد ثبت شركت و ثبت خانه موسيقى كه تا مراجعت مديرعامل معوق مى ماند
۲-  در مورد جشنواره معلولين و مساعدت ۵۰ ميليونى وزير در صورتى كه رياست جمهورى معادل آن را به وزارتخانه پرداخت كند.
۳-  نمايشگاه دبى و استعلام از رئيس صداوسيما كه آيا غرفه اى براى سازندگان ساز در دبى در نظر گرفته شده است.
۴-  مذاكره با مسؤول تالار وحدت براى همكارى
۵-  ارتقاى حقوق متصدى آرشيو
۴ ارديبهشت ۸۴
۱-   لوح تقدير به سليمان عبدالرسولى براى اهداى آرشيو
۲-  توضيح در مورد تعويق برنامه ها و موكول شدن آن به ثبت خانه در ثبت شركت ها
۳-  عدم نتيجه با آقاى مرتاضيه، داوطلب سرمايه گذارى در اين بخش
۴-  چگونگى مذاكره با مسؤولين تالار وزارت كشور و موكول شدن آن به پاييز
۵-  توضيح مسؤول مالى در خصوص تغيير در مفاد اساسنامه
۱۱ ارديبهشت ۸۴
۱-  در خصوص تعويق برنامه  ها و بازتاب آن در مطبوعات و اختيار دادن به مديرعامل براى انجام امور
۲-  ثبت تغييرات در آگهى روزنامه و تغييرات اساسنامه
۳-  تغيير ساعت تشكيل جلسه به دليل گرما
۴-  موضوع همكارى با مديريت توسعه فضاهاى سبز شهردارى
۵- پيشنهاد تأسيس استوديو و سالن كوچك براى موزه موسيقى
۶- پيگيرى جشنواره معلولين و مذاكره با مسؤول برگزارى براى اخذ وجه از رياست جمهورى
و...
اين روند همچنان ادامه دارد. اگر در جلسات پيشين يا پسين هم سربزنيد با موارد مشابه روبرو خواهيد شد. بر مجموعه فوق مواردى مانند ارسال ليست چهل و چندم براى بيمه هنرمندان (كه موسيقيدانان از همه عقب ترند و تحت عنوان نويسنده بيمه مى شوند!) و مذاكره در مورد مالكيت خانه موسيقى و چگونگى راضى كردن شهردارى براى اهداى ملك به خانه را نيز مى توان افزود.
و اما چيزى را كه هيچگاه نمى توان مشاهده كرد: نداشتن موضع گيرى در سياست هاى كلان موسيقى، دورى از انتشار بيانيه و اعلام موضع در قبال موارد مختلف هنر و هنرمند هستند و بعضاً با مشكل مواجه مى شوند، بى تفاوتى در قبال تغيير وضعيت هاى نابه هنجار و سياست هاى غلط موسيقى نظير مجوز آثار و يا آموزش موسيقى و ...
البته اعضايى كه بيش از نيمى از آنها خود عضو و پاى ثابت شوراهاى مختلف اند بى شك نمى توانند در قبال تصميم گيرى هاى آن شورا حتى اگر غلط باشد، اعلام نظر مخالف يا حتى پيشنهاد براى تغيير و تحول دهد!
فصل سوم:
به نقل از خبرنامه خانه موسيقى، اين خانه در نامه اى به مدير مركز موسيقى آيين نامه تعيين بزرگداشت براى اساتيد موسيقى را ارسال كرده است.
اين آيين نامه به شرح زير است:
الف) مدرسين موسيقى: سن ۶۰ به بالا با حداقل ۳۰ سال سابقه، تربيت شاگردان برجسته و شاخص، تأليف كتب و مقالات مرتبط با رشته، تحصيلات هنرى در موسيقى
ب) آهنگسازى در موسيقى ملى و كلاسيك: سن ۶۰ به بالا با ۳۰ سال سابقه، تربيت شاگردان، تأليف كتب و مقاله، تصنيف آثار ماندگار، تحصيلات هنرى...
ج) تكنوازى و خوانندگى: سن ۶۰ به بالا با ۳۰ سال سابقه، تربيت شاگردان، تأليف كتب و مقاله، تحصيلات هنرى، رديف رانى و بداعت در تكنوازى
د) تحقيق و پژوهش: سن ۶۰ به بالا با ۳۰ سال سابقه، تربيت شاگردان، تأليف و نشر كتاب، تحصيلات هنرى
ه) سازندگان ساز: سن ۶۰ به بالا با ۳۰ سال سابقه، تربيت شاگردان، تأليف كتاب و مقاله، تحصيلات هنرى، ساخت و سازهاى ممتاز.
توضيح آنكه به هر يك از موارد امتيازى تعلق و جمع امتيازات مدنظر است.
اينكه در زمان حيات هنرمندى، نكوداشت و بزرگداشت برگزار شود، به جاى خود نيكو و قابل تحسين است. اما شايد بدترين عمل براى يك هنرمند بزرگداشت او با حضور خودش و در جلساتى كه همگان مى دانيم، باشد. هنرمند راستين نيازى به بزرگداشت ندارد. اين درست كه همواره از عدم توجه به هنرمند و فراموشى و موارد مشابه گله داريم، اما در حقيقت بزرگداشت هنرمند با حضور اجتماعى، تأييد موسيقيدان به عنوان فردى مهم و اثرگذار در مناسبات فرهنگى جامعه، توجه به آثار، رعايت كپى رايت و حقوق مؤلف، فراهم آوردن زمينه مناسب جهت فعاليت مستمر و نظاير آن است.
از مجالس بزرگداشت هم بگذريم كه چه و چگونه است. با اين حال اگر قرار باشد براى برجسته ترين، تأثيرگذارترين و جريان ساز ترين موسيقيدانان معاصر بزرگداشت برگزار كنيم با مشكل مواجه مى شويم. مطلب را با ذكر خصوصيات چند موسيقيدان روشن مى كنيم:
- محمدرضا لطفى: سن ۵۸ سال با بيش از چهل سال فعاليت موسيقى و انتشار آثار صوتى و مكتوب متعدد
- حسين عليزاده: سن ۵۴ سال با بيش از چهل سال فعاليت موسيقى و انتشار آثار صوتى و يكى از تأثيرگذارترين هنرمندان عرصه موسيقى كلاسيك ايران
- پرويز مشكاتيان: سن ۴۹ با بيش از ۳۵ سال حضور و فعاليت موسيقى و انتشار آثار صوتى و مكتوب متعدد و ...
- سازندگان ساز از قاعده مستثنى هستند چه اغلب سازندگان شرايط ذكر شده را ندارند و تنها استاد ابراهيم قنبرى مهر پاره اى شرايط را داراست كه معلوم نيست امتياز لازم را كسب نمايد.
ذكر اين چند مورد از آن رو بود كه با وجود حرمت به پيشكسوتان، ملاك سن نمى تواند چندان قابل رجوع باشد. اين مورد در سرفصل موارد يادشده در آيين نامه است. براين اساس تنها هنرمندانى نظير مجريان موسيقى گلها كه از ساير موارد چندان قابل رجوع نيستند مى توانند مورد بزرگداشت و نكوداشت باشند.
و البته پيش از اين برخى اعضاى هيأت مديره علاقه مندى خود را به چنين آثار فاخرى نشان داده اند.
محمد محجوب
پى نوشت:
خلاصه صورت جلسه هاى خانه موسيقى از خبرنامه خانه شماره ۱۷
خرداد ۸۴

سينما
- خيلى دور خيلى نزديك (به كارگردانى رضاميركريمى) در سينماهاى: ايران،۲ سپيده، ناهيد، شيدا، عصر جديد و فرهنگ
- شارلاتان (آرش معيريان): بلوار، استقلال، جوان، پارس، شاهد، ميلاد، بهمن ،۱ آسيا، پايتخت، دهكده المپيك، كارون، قيام، پيوند، فردوسى، جى ،۲ سروش و سپيده.
- رستگارى در ۸‎/۲۰ دقيقه (سيروس الوند): شهر قشنگ، آفريقا، ايران ،۱ سعدى، پيروزى، شقايق، فلسطين،۱ گلريز،۱ بهمن،۲ شيرين، جى،۳ كانون، المپيا و موزه سينما
- زن زيادى (تهمينه ميلانى): قدس، ايران ،۳ جمهورى، گلريز ،۲ عصر جديد،۳ جى ۱ و مركزى
- ماهى ها عاشق مى شوند (على رفيعى): عصر جديد،۱ صحرا، فلسطين،۲ مركزى ،۳ توسكا و پيام انقلاب
تئاتر
- تئاتر شهر، سالن چهارسو: «فنز» به كارگردانى محمد رحمانيان، ساعت ۱۹‎/۳۰
- تالار قشقايى: «روزى روزگارى آبادان» به كارگردانى حميدرضا آذرنگ، ساعت ۲۰
- تالار سايه: «دفتر يادداشت» به كارگردانى كتايون فيض مرندى، ساعت ۱۹
- تالار كوچك: «استخوان هاى دوست داشتنى» به كارگردانى شكرخدا گودرزى، ساعت ۲۰
- تالار نو: «هديه جشن سالگرد» به كارگردانى سيد افشين هاشمى، ساعت ۱۸ و «كلاغ» به كارگردانى شيوا مسعودى، ساعت ۲۰‎/۱۵
- كارگاه نمايش: «من بايد برم ... خيلى ديرم شد» به كارگردانى محمدعاقبتى، ساعت ۲۰
- خانه نمايش كودك: «لالايى» به كارگردانى روشنك كريمى، ساعت ۱۹‎/۳۰ و «دلقك سيرك» به كارگردانى فرشته ترابى، ساعت ۲۰‎/۳۰

* عكس
شماره ۲۲۰ ماهنامه تخصصى «عكس» منتشر شد.
در شماره ويژه مرداد ماه گفت وگوهايى با هنگامه گلستان، اسعد نقشبندى و مدير مركز اسناد و مدارك ميراث فرهنگى به چاپ رسيده است.
درباره سعيد محمودى از ناوه، زورخانه عكس هاى اسعد نقشبندى، نماى نزديك، عكس هاى حسين پارياس، عكس هايى از گروه شيدنگاران، نيومن از هيلا سلاسى تا پيكاسو، دبليو يوجين اسميت، عكس هايى از گروه آمونت، رويدادهاى خارجى و...

* شوكران


تازه ترين شماره مجله «شوكران» ويژه اسفند ۸۳ تا خرداد ۸۴ در دو شماره پياپى ۱۸ و ۱۹ به چاپ رسيد.
در شماره جديد شوكران مطالبى همچون گفت وگو با داريوش آشورى و تورنتون وايلدر را مى خوانيم. مطالبى همچون شعرهاى فريدون مشيرى به خط شاعر با آثارى از عمران صلاحى، سيدعلى صالحى و عليرضا بهرامى، شعر جهان با آثارى از پل الوار، هوهانس گريگوريان، يادى از كريم امامى، نقد و بررسى سنت تاريخ نگارى و بيهقى، غرب و شرق رؤيايى ارزش هاى مدرن، نقد و معرفى كتاب، داستان خارجى و نمايشنامه اى از داريو فرانكا رامه را نيز در اين شماره مى بينيم.

* كتاب ماه كليات


شماره چهارم كتاب ماه كليات ويژه فروردين ماه منتشر شد.
در شماره جديد كتاب ماه كليات ويژه نامه اى درباره زندگى و آثار نوش آفرين انصارى به چاپ رسيده است. گفت وگو با نوش آفرين انصارى به همراه مطالبى از مهرناز خراسانچى، مقالاتى از هوشنگ مرادى كرمانى، دكتر ناهيد بنى اقبال، دكتر مهدى محقق، ثريا قزل اياق، احسان الله شكراللهى طالقانى از ديگر مطالب اين ويژه نامه است. ميزگرد، نقد كتاب، نرم افزار و اينترنت، پايان نامه، گزارش و اخبار ديگر مطالب كتاب ماه اين شماره است.

گروه فرهنگ و هنر- ساير محمدى: هفته اى كه گذشت، دو اثر تحقيقى به قلم دوتن از نويسندگان و محققان ايرانى در زمينه هنر نمايش منتشر شده كه قابل تقدير است. ابتدا دكتر عطاءالله كوپال «سرچشمه پيدايش كمدى» را منتشر كرد كه تحقيق در اين زمينه نخستين تحقيق در زبان فارسى است. كتاب بعدى «وضعيت هاى نمايشى دفاع مقدس» به قلم جمشيد خانيان است كه به صورت كامل تر در اين گزارش معرفى مى شوند. بقيه كتاب ها، آثارى هستند كه در اين گزارش مى خوانيد.
* شعر
«هايكو» شعر ژاپن از آغاز تا امروز با برگردان احمد شاملو و ع. پاشايى است كه چاپ چهارم آن از سوى نشر چشمه به بازار آمد. چاپ اول اين مجموعه را نشر چشمه در سال ۷۶ منتشر كرده بود. «در آينه» مجموعه شعر هاى چند سال اخير جعفر كوش آبادى است كه از سوى مؤسسه انتشارات نگاه به بازار آمد. كوش آبادى در اين مجموعه در قالب سفيد اشعارى با مضامين اجتماعى و عاشقانه سروده است. «ترانه بهار» گزيده اشعار سيروس شاملو است كه از سوى مؤسسه انتشارات نگاه به بازار آمد. شاملو در قالب سپيد اين شعر ها را سروده است. «كتاب عاشقان» مجموعه اى از اشعار شاعران كلاسيك شعر فارسى از غزل گرفته تا دوبيتى است كه موسا اسديان گردآورى كرده و شرحى كوتاه بر هر يك از اين اشعار نوشته و يارتاياران اين مجموعه را براى چاپ تدوين كرده و به انتشارات ويدا براى چاپ سپرده است. عنوان فرعى كتاب فالنامه عشق است. موسا اسديان پدر يارتاياران است كه چند سال قبل از دار دنيا رخت بر بست. «زنان ترانه» به قلم بنفشه حجازى از سوى انتشارات قصيده سرا به بازار آمد. حجازى در اين كتاب سعى كرده جا پاى زن را در ترانه هاى عاميانه ايران جست وجو و كشف كند. «درسايه آفتاب» عنوان كتابى به قلم تقى پورنامداريان است كه از سوى انتشارات سخن به چاپ دوم رسيده است. عنوان فرعى اين كتاب «شعر فارسى و ساخت شكنى در شعر مولوى» نام دارد. «گمشده لب دريا» تأمل در معنى و صورت شعر حافظ به قلم پورنامداريان است كه چاپ دوم اين كتاب را هم انتشارات سخن راهى كتابفروشى ها كرد. «پادشاه است حسين» عنوان كتابى به كوشش سيد عبدالرضا موسوى است كه انتشارات سوره مهر منتشر كرده است. در اين كتاب نمونه هايى از مناقب و مراثى حضرت امام حسين(ع) در هندو سند آمده است. «نيما يوشيج» به قلم شمس لنگرودى از سرى كتاب هاى «چهره هاى قرن بيستمى ايران» به سفارش نشر قصه بود كه به چاپ دوم رسيد.
لنگرودى در اين كتاب زندگى و شعر نيما يوشيج را به زبان بسيار ساده روايت مى كند. «سياحت نامه محرمانه» عنوان كتابى از رضا علامه زاده است كه انتشارات نگاه منتشر كرده است. علامه زاده كه براى تهيه فيلمى از زندگى چهارتن از شاعران ونويسندگان مغضوب دستگاه استالين به روسيه سفر كرده بود، در آرشيو دولتى فيلم و عكس روسيه اسنادى را به چشم ديده كه در اين كتاب حكايت كرده است. سياحت نامه كتابى كم حجم اما بسيار خواندنى است.
*  رمان، داستان
«داستانهاى كوتاه از نويسندگان معاصر كرد» گردآورى و ترجمه على اشرف درويشيان است كه نشر چشمه چاپ و منتشر كرده است. غالب داستان هاى اين مجموعه از نويسندگان كرد عراقى است كه آثارشان در بسيارى از كشورها مورد توجه قرار گرفته است و مضمون داستان ها بازتابى از رنج و ستم مردم كرد عراق است كه براى نخستين بار توسط درويشيان در اين ترجمه معرفى مى شوند. «قصه آن سال ها» كتاب ديگرى از على اشرف درويشيان است كه همين مؤسسه انتشاراتى منتشر كرده است. در اين مجموعه ابر سياه هزار چشم، گل طلا و كلاش قرمز، رنگينه، روزنامه ديوارى مدرسه ما آمده كه درويشيان آنها را در سال هاى پيش از انقلاب براى نوجوانان نوشته بود و مورد استقبال فراوان قرار گرفته بود. «در بهشت پنج نفر منتظر شما هستند» رمانى از ميچ البوم با برگردان پاملا يوخانيان است كه انتشارات كاروان منتشر كرده است. در اين داستان زندگى پس از مرگ و معناى زندگى انسان به روى زمين به شكلى روايت مى شود كه نگاه مخاطب را نسبت به اين امور دگرگون مى كند. از اين نويسنده قبلاً كتاب «سه شنبه ها با مورى» در ايران ترجمه و منتشر شده بود كه مورد استقبال واقع شد. «هويت من» رمانى از بئاترين كولتون با ترجمه محمد روغنى است كه انتشارات قصيده سرا منتشر كرده است. اين كتاب سرگذشت دو خواهر دورگه را در كانادا روايت مى كند كه به خاطر اعتياد پدر و مادر در پرورشگاه بزرگ مى شوند. «خانه بزرگ سبز» اثرى از اختر نراقى با ترجمه نفيسه معتكف است كه نشر علم منتشر كرد. «شقايق» جديد ترين رمان اين انتشاراتى است كه شيما سبحانى آن را نوشته است. «خداحافظ» رمانى به قلم ليلا ربيعى است كه انتشارات سفير صبح منتشر كرده است. موضوع اين رمان داستان زندگى نسل امروز است كه درگير كنكور و دانشگاه و عشق وتنهايى هستند. «سرچشمه پيدايش كمدى» عنوان كتابى از دكتر عطاءالله كوپال است كه نشر قطره آن را منتشر كرده است. نويسنده در سه فصل اين پژوهش را تدوين كرده كه از تاريخ و فرهنگ يونان باستان آغاز مى شود تا به پلوتوس پايان مى پذيرد. «وضعيت هاى نمايش دفاع مقدس» اثرى از جمشيد خانيان است كه انتشارات عابد با همكارى نشر صرير آن را چاپ و منتشر كرده است. اين كتاب پژوهشى پيرامون نمايشنامه نويسى دفاع مقدس و چگونگى بهره گيرى از نمونه هاى موضوعى دوران دفاع مقدس و دوران پس از آن است. «در بهشت پنج نفر منتظر شما هستند» نام رمانى از ميچ البوم است كه با برگردان پاملا يوخانيان از سوى انتشارات كاروان به بازار آمد. از اين نويسنده پيش از اين رمان موفق «سه شنبه ها با مورى» در ايران ترجمه و منتشر شده بود.
*  دين، هنر
«تاريخ شهر سازى جهان اسلام» به قلم پائولو كونئو و ترجمه دكتر سعيد تيز قلم زنوزى است كه وزارت مسكن و شهرسازى و سازمان عمران و بهسازى شهرى آن را فراهم كرده و به دست چاپ سپرده اند. «لباس فردا» اثرى از سيميندخت بهزاد پور است كه به موضوع حجاب مى پردازد و انتشارات سوره مهر منتشر كرده است. «نجواهاى عاشقانه» اثرى از عباسعلى كامرانيان است كه به موضوع ذكر مى پردازد. نويسنده در چند فصل، به انكار قرآن كريم، ذكر از ديدگاه احاديث و روايات و اذكار پيامبران و امامان، ذكر در آيينه ادعيه و زيارات، ذكر در آثار شاعران و عارفان مى پردازد. اين كتاب را نشر مجنون منتشر كرد.
«دفاع از جهانى شدن»اثرى از بهاگاواتى با ترجمه مسعود كرباسيان است كه انتشارات علمى و فرهنگى منتشر كرده است. نويسنده در اين كتاب تبعات جهانى شدن و افزايش فاصله طبقاتى، شكاف جهان اول و جهان سوم را از منظر تازه تحليل كرده است.
نشر ويدا چهار عنوان كتاب از گرى  چاپمن دكتراى روانشناسى و استاد دانشگاههاى آمريكا را منتشر كرده كه مترجم اين كتاب ها سيمين موحد است.
كتاب اول «پنج زبان عشق» نام دارد. كتاب هاى بعدى «پنج زبان عشق كودكان» و «پنج زبان عشق نوجوانان» و «پنج نشانه خانواده سرشار از عشق» نامگذارى شده اند و هر كدام براى تفاهم انسان ها در كنار يكديگر نوشته شده و راهكارها و طرز رفتار و برخوردهاى روانشناسانه را آموزش مى دهد. «لذت كشش» كتابى از باب آندرسون است كه غلامحسين اعرابى ترجمه كرده و انتشارات قاصدك صبا منتشر كرده است. اين كتاب به افراد طرز نرمش وكشش را قبل از هر ورزشى آموزش مى دهد و با آوردن تصاوير آموزش را آسان تر كرده است. «مبانى تربيت بدنى و ورزش» اثر دبورا وست و چارلز بوچر با ترجمه احمد آزاد از سوى انتشارات قاصدك صبا و انتشارات دانش افروز به چاپ چهارم رسيد. اين كتاب به عنوان كتاب درسى براى دانشجويان تدوين شده است. كميته ملى المپيك برحسب ضرورت و آشنايى دانشجويان تربيت بدنى اقدام به چاپ و نشر آن كرده است.