گفت و گو : مريم سامانى
چگونه و چه مدت آرايش كنيم تا پوست شادابى داشته باشيم
يكى از موضوع هايى كه همواره و از ديرباز براى زنان در درجه اول اهميت قرار داشته و دارد داشتن موهايى پرپشت و پوستى زيبا و درخشان است،به طورى كه براى رسيدن به اين دو حالت از مواد مختلفى به صورت ماسك و... استفاده كرده اند.
با توليد مواد مختلف آرايشى، بهداشتى و زيبايى، زنان اغلب در انتخاب يا دچار اشتباه شده و يا اينكه در اين راه به مصرف انواع و اقسام اين مواد متوسل شده اند به نوعى كه در بيشتر موارد هم از خواسته خود عقب افتاده و از مسير درست منحرف شده و هم دچار مشكلاتى نيز شده اند كه پس از آن نياز به درمان و مشاوره پيدا كرده اند. در حالى كه درصد زيادى از زنان و دختران جوان در مسير مصرف اين مواد قدم برمى دارند درصد ديگرى نيز مبتلا به بيماريهايى در پوست و موى خود هستند. اين بيماريها كه عمدتاً رايج و عمومى است نياز به درمان دارد. در حالى كه در بسيارى از موارد ساده انگاشته شده و بدون درمان رها شده يا به درمانهاى غيراصولى دست زده اند.
در اين موارد با دكتر «سعيد شفيعيان»، متخصص پوست و مو، در مورد بيماريهاى رايج زنان و مضرات بعضى مواد آرايشى، گفت وگو كرده ايم.

زنان در كشور ما نگاهى متفاوت در استفاده از مواد آرايشى دارند، به طورى كه در اغلب كشورها بيشتر از مواد تقويت كننده پوست و مو و در كشور ما از مواد آرايشى استفاده مى شود. اين استفاده مكرر از مواد آرايشى مضر نيست؟
تفاوت استفاده از مواد آرايشى در كشور ما نسبت به ساير كشورها در اين است كه مصرف مواد آرايشى زيبايى از سوى برخى افراد به صورت الگوهاى غيرعادى در كشورهاى غربى است كه معمولاً در مورد هنرپيشه ها و خوانندگان استفاده مى شود.
استفاه از مواد آرايشى - بهداشتى مشكل خاصى ايجاد نمى كند، ولى مواد غيراستاندارد، استفاده غيرعادى و مكرر و استفاده از تركيباتى كه موجب صدمه به عناصرى از پوست مى شود و پاك كردن آنها به صورت غيراستاندارد و غيراصولى سبب زيان مى شود. همچنين پاك كردن مواد آرايشى از مژه ها، استفاده از مواد آرايشى لب يا جدا نكردن و پاك كردن مواد آرايشى از صورت با موادى كه مناسب اين كار نيست، آسيب مى رساند.
به چه صورت بايد اين مواد را پاك كرد؟
هر كدام با مواد مناسب پاك كننده خود بايد پاك شوند. پاك كردن مواد آرايشى از صورت براى پوست هاى مختلف، متفاوت است ولى خيلى افراد از آن بى خبرند واز تركيبات نامتناسب استفاده مى كنند.
مواد آرايشى آيا در مواردى باعث كمك به پوست هم مى شود؟
مواد آرايشى اگر به صورت مناسب استفاده شود در برخى موارد كمك كننده هم هست. براى مثال تا درصدى پوشش ضدآفتاب را برعهده دارند و در لب كمك مى كنند تا اثر سوءآفتاب كم شود ولى اغلب تركيبات استفاده شده براى تغيير ظاهر است. بنابراين مواد مناسب استفاده نمى شود. نكته مهم اين است كه مواد آرايشى بايد متناسب با پوست باشد. پوست چرب و خشك مواد آرايشى شان متفاوت است. در برخى افراد بايد از پوشش هاى زيرآرايش استفاده شود. افراد بايد با متخصصين مربوطه مشاوره كنند، زيرا الگوى مشابه در مورد همه وجود ندارد.
چند ساعت در روز اين مواد مى توانند روى پوست باقى بمانند تا باعث آسيب پوست نشوند؟
با توجه به شرايط هوا و آلودگى كه وجود دارد و محل كار و نورى كه در محل كار وجود دارد و با توجه به چربى و خشكى پوست اين زمان متغير است و به صورت موقت بايد باشد و ۲ تا ۴ ساعت در روز بيشتر نبايد روى پوست بمانند و زمان بيشتر بايد با اجازه افراد متخصص باشد. در بعضى از پوست ها اجازه اين مقدار زمان هم داده نمى شود.
اينگونه پوست ها كه اجازه آرايش به صورت طولانى و دائمى ندارند از چه نوعى هستند؟
اصولاً پوست هايى كه زمينه آلرژى و حساسيت در آنها ديده مى شود مثل افرادى كه به صورت ژنتيكى و ارثى حساسيت پوستى (آتوپيك) دارند. اين افراد ميزان حساسيت و واكنش بالاترى دارندو در جامعه مامشمول ۶ تا ۲۲ درصد از افراد مى شوند و در ريسك بالاترى از حساسيت به مواد آرايشى - بهداشتى قرار دارند.
از چه سنى و با چه علائمى اشخاص مى توانند متوجه شوند كه پوست شان از حساسيت برخوردار است؟
معمولاًاين افراد از كودكى زمينه خشكى پوست، قرمزى گونه ها، خشكى و تيرگى در كناره هاى گردن ، جلوى آرنج و پشت زانوان دارند يا اينكه درميان اطرافيان و خودشان كسانى هستند كه زمينه عطسه و آبريزش بينى ، آسم و بيمارى هاى آلرژيك وجود دارد و معمولاً از كودكى تحت درمان هستند.
خانمها بيشتر اين زمينه را دارند يا آقايان؟
شيوع اين بيمارى بين جنس زن و مرد يكسان و ارثى است و در ۷۰ درصد از موارد زمينه ژنتيكى مستعد وجود دارد.
از چه سنى بهتراست از مواد آرايشى استفاده كرد تا پوست دچار آسيب كمترى شود؟
سن قائل نشويم بهتراست. هرچه ديرتر اين استفاده انجام شود قابل قبول تر است. زيرا علاوه بر مشكلاتى كه ذكر شد تحقيقات نشان مى دهد ميزان آرايش با افزايش سن، افزايش پيداكرده و غليظ تر شده است و نوع فرهنگى را كه به دنبال دارد نيز بايد موردتوجه قرار داد.
بيشترين مشكلاتى كه درميان زنان در باره موى سر وجود دارد مربوط به چيست؟
ريزش مو است كه در زنان معمولاً علل مختلفى دارد و سه دسته عوامل را مى توان ارثى، ژنتيكى ، هورمونى ، تغذيه و كمبودهاى آن و افزايش سن دانست.
اين ريزش بيشتر در كدام ناحيه از سر است؟
كم پشت شدن موهاى جلو سر است. در اغلب اين افراد بايد سؤالاتى در مورد اختلالات هورمونى پرسيده شود ، بخصوص در خانمهاى جوان و اگر مشخص شد كه شخص اختلال هورمونى دارد بايد آزمايشات لازم را انجام داد.
درمان به چه صورتى است؟
در خيلى از افراد با درمانهاى ابتدايى و برطرف كردن مشكل زمينه اى (در صورت امكان ) بهبودى حاصل مى شود و آنها بخشى از موهاى از دست رفته خود را به دست مى آورند . بهترين شرايط اين است كه تشخيص زود و به موقع باشد تا موها به مرحله غيرقابل برگشت نرسيده باشد.
تغذيه بيشتر مربوط به چه دورانى است؟
در مورد زنان ايرانى موضوع تغذيه اى بعداز زايمان مطرح مى شود. در تحقيقات گذشته روشن شده است كه ۶۵ درصد از زنان در سنين بارورى و بعد از آن دچار كمبود ذخاير آهن مى شوند كه از علل مهم كم پشت شدن و ريزش موى سر است كه با يك تغذيه مناسب در دوران باردارى و درمانهاى مكمل بعداز باردارى تا حد زيادى قابل پيشگيرى است.
براى جلوگيرى از كم پشت شدن موهاچه توصيه اى داريد؟
يك سرى تأثيرپذيرى ها در موى سر است كه ناشى از آرايش هاى غلط مو است مثل بستن محكم موها، برس زدن محكم و استفاده از صاف كننده هاى قوى مو كه با پرهيز از موارد ذكرشده مى توان از كم پشت شدن موضعى مو جلوگيرى كرد.
در سنين بالاتر و با افزايش سن ، آيا ريزش مو شدت پيدا مى كند؟
زنان با افزايش سن بخصوص پس از يائسگى دچار پديده «پسرفت مو» مى شوند كه در اين زمينه ، درمانهايى ارائه شده كه كاربرى خوبى دارد.
در خيلى از موارد ريزش مو با درمانهاى دارويى قابل معالجه است و مواردى هم هست كه امكان بازگشت موهاى ريخته شده با درمان وجودندارد، ولى ساير روشها مثل كاشت و به تازگى كشت مو كمك مى كند تا بخشى از موهاى از دست رفته به محل خود بازگردد.
فرق كاشت و كشت مو چيست؟
كاشت مو معمولاًبه صورت انتقال موها از مناطق پرپشت تر سر به مناطق كم پشت تر است كه به روش هاى مختلف انجام مى شود. اين موها قابليت رشد داشته قابل اصلاح وآرايش هستند. در كشت مو از تعداد كمى مو در محيط هاى مخصوص تعداد نسبتاً زيادى مو به دست مى آيد كه درمناطق مورد لزوم كاشته مى شوند ،ولى هنوز در مراحل تحقيقاتى قرار دارد.
استفاده از سشوار ، نرم كننده ها و ثابت نگه دارندگان مو هنگام آرايش روى مو چه تأثيرات مثبت يامنفى دارد؟
سشوار اگر با برس زدن محكم و يا با دميدن هواى خيلى داغ نباشد ضرر خاصى رامتوجه موهاى فرد نمى كند. نرم كننده ها با مكانيزم هاى مختلف سبب نرمى موها مى شوند مصرف انواع خاصى از آنها و مدت استفاده طولانى از نرم كننده ها روى موهاى سر و انتخاب نادرست نرم كننده ها مى تواند باعث خردشدن و شكنندگى موهاى سر شوندهرچندكه اثرى روى ريزش موى سر ندارد. استفاده از ژل ها، واكس، رنگها و ثابت كننده هاى مو به خودى خود اثرات سوءخاصى روى موها ندارند.
آيا موهاى بلند بيشتر ازموهاى كوتاه ريزش دارند؟
بلندى يا كوتاهى موهاى سر اثرى روى ريزش مو ندارد، مگر اينكه موهاى بلند نياز به برس و شانه زدن هاى محكم داشته باشند كه به خاطر اثركشش روى موها ريزش موى منطقه اى ايجاد مى شود. نياز به بستن موهاى بلند به صورت محكم نيز با روش مشابهى ممكن است باعث كم پشت شدن منطقه اى مو شود.
درمورد پوست صورت، مشكل عمده اى كه بين زنان ايرانى وجوددارد، چيست؟
جوش صورت درميان درصدى ازمراجعان مطب هاى متخصصان پوست مشاهده مى شود كه اغلب بيماران دراين مورد نيز جوان هستند و بنابراين بيشترين نگرانى را از ظاهرشان دارند.
جوش صورت درچه پوست هايى بيشتر ظاهرمى شود؟
جوش صورت درزمينه چربى بالا و يا غيرطبيعى پوست ايجاد مى شود. بنابراين به عنوان يك توصيه كلى به اين افراد گفته مى شود كه از مواد چرب و مرطوب كننده درحداقل نياز مصرف شود.
آيا درمان جوش صورت به صورت دائمى امكانپذير است؟
جوش صورت يك بيمارى مزمن و درمان اش هم طولانى است و دراغلب متون علمى توصيه مى شود از ابتدا به بيمار توضيح داده شود كه درمان، دست كم ماهها طول مى كشد و بنابراين بيمار نبايد انتظار يك پاسخ سريع درمانى را داشته باشد.
بيشتر پزشكان از روش هاى درمانى موضعى و به ميزان كمتر، درمانهاى آنتى بيوتيك خوراكى براى درمان بيمارشان استفاده مى كنند، اما بدون همكارى و رعايت نكات بهداشتى لازم، درمان ها با شكست مواجه مى شوند. به اين معنى كه مداومت دردرمان و استفاده به موقع از داروها و همانطور كه ذكر شد پرهيز از استفاده از موادى كه مى توانند صورت را چرب كنند مثل موادآرايشى يكى از اصول و پايه هاى درمان است.
يكى از مشكلات عمده درمان مبتلايان به جوش، آثار باقى مانده از جوش مثل فرو رفتگى يا برجستگى هاى محل جوشهاى عميق است كه دراين موارد هم روشهاى مفيد درمانى مثل ليزر و تراش پوست و متناسب با شرايط بيمار، ساير روشهاى درمانى نيز به كار گرفته مى شود.
خال هايى كه روى پوست صورت وجوددارد نيز فكركنم يك مشكل رايج ميان زنان است. دراين مورد آيا معالجه و راهكارى وجوددارد؟
بله بيشتر زنان دراين مورد تنها مشكلى كه دارند مشكل زيبايى است. بنابراين لزومى براى برداشت آنها نيست، ولى درموارد خيلى نادرى خالهاى پوستى يا ضايعات پوستى ديگر كه شبيه به خال هستند، اقدام درمانى مناسب را مى طلبند، مثل خالهاى زخمى شده، خالها ياضايعاتى كه اندازه شان بزرگ است يا ضايعاتى كه درحال رشد يا افزايش اندازه است، خالهاى مادرزادى و خالهايى كه به تازگى درافراد مسن ايجادشده باشد. دراين موارد توصيه مى شود كه حتماً با پزشك متخصص مشورت شود، ولى درمورد برداشتن خال هاى صورت اصولاً منعى وجودندارد.
شايد بزرگترين منع، منع محل برداشت و احتمال باقى ماندن محل برداشت خال است. به اين معنى كه نمى شود صددرصد قول داد كه خال را برداريم، ولى جايى باقى نماند. لكه هاى سفيدرنگ، خطوط برش، فرو رفتگى و برجستگى احتمال دارد كه به وجود آيد.
مشكلات رايج ديگر پوستى زنان را بگوييد.
خشكى پوست و اگزما است كه ازمسائل درمانى نسبتاً مشكل و طولانى مدت در اغلب بيماران است.
يكى ازانواع شايع اين اگزماها فرم آتوپيك يا ارثى بيمارى است.
اين بيمارى در سنين مختلف بروز مى كند. زودرس ترين فرم بيمارى در سنين شيرخوارگى و حدود ۲ تا ۶ ماهگى به صورت خشكى گونه ها، قرمزى و ضايعات كوچك ريز روى صورت است كه اغلب خارش دار بوده و شيرخوار روى ضايعات را كنده است. در سنين بالاتر (كودكى) ضايعات در نواحى چين هاى بدن مثل زيربغل، پشت زانو و جلوى آرنج ديده مى شود. در سنين بالاتر يعنى در سنين جوانى و بالغى به صورت اگزماى كف دست و پا و خشكى لب و خشكى و اگزماى اندام ها به صورت اگزماهاى سكه اى شكل ديده مى شود.
همانطور كه گفته شد در ۷۰ درصد موارد، سابقه فاميلى از بيمارى هاى حساسيتى مثل آسم، آلرژى، خشكى پوست، عطسه و آبريزش بينى فصلى ممكن است ديده شود در ۳۰ درصد موارد در افراد فاميل فرد موارد ذكرشده پيدا نمى شود.
چه توصيه اى به مبتلايان به بيمارى مى كنيد؟
يك سرى توصيه عمومى در مورد اين بيماران وجوددارد كه كمك كننده است و حتى از درمانهاى پزشكى متداول اثربخشى كمترى ندارند مثل پرهيز از سرما و گرماى زياد، تعريق، استفاده از لباسهاى پشمى، شست و شوى زياد كه بشدت اين افراد بايد از آن پرهيز كنند.
مواردى كه توصيه مى شوند مثل استفاده از صابون ها و مواد شوينده ملايم براى استحمام و شست وشوى دست، استفاده از مرطوب كننده ها به صورت مداوم و استفاده از دستكش هاى مناسب موقع شستن ظروف و لباس و توجه به درمانهاى پزشكى توصيه شده به صورت مرتب حائزاهميت است.
اغلب اين بيماران بايد بدانند بيمارى قابل كنترل است، ولى ممكن است درمان به صورت قطعى امكانپذير نباشد، ولى اين مورد به معنى عدم استفاده از درمان نبايد باشد زيرا موجب تشديد ضايعات و كنترل مشكل تر صدماتى مثل عفونتهاى پوستى، اختلالات سطوح دفاعى بدن مى شود.
وجود لكه هاى صورت نيز خيلى شايع است. علت آن چيست و آيا درمانى در اين زمينه وجود دارد؟
لكه هاى صورت انواع زيادى دارند كه در اينجا به چند نوع شايع آن اشاره مى كنم. يكى گلارمك صورت است كه معمولاً سن شروع بيمارى در طفوليت است در خيلى از موارد سابقه ارثى از بيمارى را در ساير افراد خانواده مى توان پيدا كرد. ضايعات به صورت نقاط كوچك قهوه اى رنگ در مناطق مركزى صورت است. بيشتر بيماران در تماس با نور آفتاب از پررنگ شدن ضايعات شاكى هستند بنابراين يكى از درمان هاى اساسى اين افراد استفاده از ضدآفتاب است. همچنين پرهيز از تماس با نور آفتاب يا ساير روش ها مثل كلاه هاى لبه دار، محيط زندگى وفعاليت مى تواند كمك كننده باشد. در درمان اين بيمارى از روشهاى مختلف مثل كرمهاى لايه بردار، پيلينگ، ليزردرمانى با اثرات متفاوت استفاده مى شود.
دومين مورد لكه هاى باردارى(ملاسما) است الزاماً اين لكه ها ناشى از باردارى نيستند بنابراين ممكن است به دنبال مصرف داروهاى هورمونى مثل قرص هاى جلوگيرى از باردارى حتى بدون مصرف اين مواد هم به ندرت در آقايان ديده مى شود.
اين ضايعات در كدام مناطق بيشتر به وجود مى آيد؟
معمولاً در نواحى گونه با شيوع كمتر در نواحى پيشانى، پشت لب، ناحيه چانه نيز ممكن است ديده شود. اين ضايعات هم مثل كك و مك به دنبال تماس با نور آفتاب تشديد پيدا مى كند.
براساس عمق ضايعات كه از سوى پزشك و با استفاده از ابزار مخصوص مشخص مى شود، انواع درمان در نظر گرفته مى شود. به اين معنى كه هر چه ضايعات عميق تر باشد احتمال پاسخ آن به درمان سخت تر است. در مورد اين افراد هم همان توصيه هاى مربوط به پيشگيرى از آفتاب توصيه مى شود. روشهاى درمان اين افراد هم مشابه كك و مك بوده و از برخى درمان هاى ديگر هم تاكنون در اين مورد استفاده شده است.
سومين مورد لكه هاى ناشى از افزايش سن (لنتيگو) است كه اين ضايعات به صورت لكه هاى قهوه اى رنگ با حاشيه اى كاملاً مشخص در نواحى صورت و پشت دست مشاهده مى شود و افزايش سن شانس پيدايش آنها را هم افزايش مى دهد. اين ضايعات كاملاً بى ضرر بوده و فقط از نظر ظاهرى خوشايند نيستند.
درمان هم دارند؟
تاكنون موفق ترين درمان پيدا شده براى آنها ليزردرمانى است.
بيمارى پوستى شايع ديگرى بين زنان وجود دارد؟
بله بيمارى روزاسه از بيمارى هاى به نسبت شايع بين زنان است كه در ميان زنان سه برابر شايع تر از مردان است. سن شيوع اين بيمارى بين ۳۰ تا ۵۰ سال است و در آمارهاى مختلف يك تا سه درصد جمعيت را مبتلايان به اين بيمارى تشكيل مى دهند.
علائم بيمارى چيست؟
درمراحل اوليه اين بيمارى به صورت قرمزى موقت در ناحيه گونه ها و روى بينى است كه در تماس با گرما شدت آن بيشتر و با خنك شدن كمتر مى شود. به تدريج اين قرمزى پايدار شده ولى تشديد ضايعات در تماس با گرما همچنان مشهود خواهد بود. سپس دانه هاى كوچك قرمز رنگ روى ضايعات پديدار مى شود و مويرگ هاى پوستى در نواحى مبتلا قابل مشاهده مى شوند به اين بيماران توصيه مى شود كه تا حد ممكن از گرما پرهيز كنند و با آب خنك استحمام كرده و غذا و نوشيدنى هايى كه ميل مى كنند تا حد ممكن خنك باشد. پرهيز از آفتاب و سوناى خشك و مرطوب نيز بايد رعايت شود. در روشهاى درمانى شان هم استفاده از تركيبات موضعى، ضدالتهاب هاى خوراكى، ضدآفتاب و ليزر نيز به كار گرفته شده است. استفاده از تركيبات كورتن موضعى و طولانى مدت بخصوص تركيبات قوى توصيه نمى شود.
در مورد لك و پيس توضيح دهيد؟
لك وپيس جزو بيمارى هاى شايع در زنان و مردان است كه اغلب موارد به صورت لك يا لكه هاى سفيد رنگ پوستى بخصوص در نواحى پشت پلك چشم، آرنج، زانو، قوزك پاها مشاهده مى شود ولى هر نقطه از پوست مى تواند درگير شود. اين بيمارى چند فرم دارد فرم هاى موضعى كه فقط در يك محل ديده مى شود و فرم هاى گسترده كه هركدام از آنها پيچيدگى درمانى خاص خود را دارد. اين بيمارى واگيردار نيست، ولى مى تواند جنبه هاى ارثى داشته باشد. اغلب بيماران در سنين كودكى و جوانى اند. در شروع ضايعات ممكن است فقط كمى از پوست معمولى روشن تر باشند، ولى به تدريج كاملاً سفيدرنگ مى شوند. ممكن است در ابتدا فقط يك ضايعه وجود داشته باشد ولى با سير بيمارى محل هاى بيشترى درگير مى شوند. بسيارى از اين بيماران با درمان هاى موضعى بهبود پيدا مى كنند ولى در موارد پيشرفته تر و مقاوم ممكن است به نور درمانى، ليزر درمانى، استفاده از روشهاى جراحى پيوند پوست و اخيراً استفاده از روش هاى بايوتكنولوژى نياز شود.
ريزش موى سكه اى (منطقه اى) به چه صورت است؟
از موارد شايع ريزش موى سر در مردان و زنان است كه اغلب اين بيماران مضطرب و نگران مراجعه مى كنند. اغلب تابلوى شروع بيمارى به صورت خالى شدن قسمتى از موهاى سر و در آقايان در ناحيه ريش ها و سبيل به صورت گرد وبيضى شكل با حاشيه اى كاملاً مشخص است به گونه اى كه به نظر مى رسد قسمتى از موها تراشيده شده اند. ممكن است تعداد ضايعات يكى يا بيشتر باشد. علت بيمارى ناشناخته بوده و مربوط به اختلال عملكرد سيستم ايمنى بدن است. علل روحى و روانى مثل اضطراب هر چند در اين بيمارى نقش دارد، ولى نقش آن خيلى جدى نيست در اغلب موارد رشد مجدد موها وجود دارد. در مواردى كه سخت تر به درمان جواب مى دهند مثل افرادى كه زمينه آتوپيك دارند، مواردى كه درگيرى مو همراه تغييرات ناخنى است و مواردى كه تعداد ضايعات زياد است. در اين موارد از درمانهاى پيشرفته تر مثل نور درمانى، تزريق داخل ضايعات و به ندرت استفاده از تعديل كننده هاى سيستم ايمنى استفاده مى شود.
در مواردى كه ناخن ها شكننده و لايه لايه مى شوند چه بايد كرد؟
بسيارى از زنان به دليل نازكى و كج شدن ناخن ها وقتى كه بلند مى شوند، شكنندگى ناخن و لايه لايه شدن آنها به پزشك مراجعه مى كنند. تقريباً هيچكدام از اين موارد ارتباطى به مسائل تغذيه اى مثل كمبود كلسيم ندارد. اغلب اين موارد ناشى از بيمارى هاى پوست و مو مثل زمينه آلرژى و حساسيت است. توصيه عمومى در مورد اين افراد استفاده از دستكش هاى مخصوص هنگام شست وشو، استفاده از صابونهاى ملايم براى شستن دست و استحكام و مرطوب كردن دست با مرطوب كننده ها است و ساير روش هاى درمانى بايد زير نظر پزشك و با تشخيص بيمارى زمينه اى انجام شود.
شوره سر چرا به وجود مى آيد؟
- شوره سر علل زيادى دارد، ولى سردسته آنها دو مورد است، نخست بيمارى اى شبيه قارچ به اسم درماتيت سبورئيك كه به علت وجود يك نوع موجود ذره بينى در ناحيه سر و صورت، زير بغل و كشاله ران، گوش، لبه پلك چشم و ابرو است بنابراين يك فرد ممكن است در يك يا چند منطقه از مناطق ذكر شده علامت داشته باشد. علامت بيشتر به صورت خارش، شوره و پوسته و قرمزى پوست ناحيه است.
بيمارى در ميان درصد بالايى از افراد جامعه در حدود يك تا سه درصد مشاهده مى شود. اغلب بيماران با استفاده از شامپو و تركيبات موضعى مناسب درمان مى شوند، ولى چون موجود ذره بينى مذكور همزيست پوست است ممكن است درمان براى سالهاى زياد و يا حتى تا آخر عمر ادامه يابد.
نوع دوم شوره سر مربوط به بيمارى پسوريازيس است كه معمولاً به صورت نقاط پوسته دار محدود به قسمتى از سر مثلاً به طور شايع تر در ناحيه پشت سر ديده مى شود. بيماران ممكن است درگيرى در ساير نقاط بدن مثلاً در زانو، آرنج، پشت يا ناخن ها هم داشته باشند كه در اين مناطق به صورت يك برجستگى قرمز رنگ با پوسته زياد مشاهده مى شود. در سطح ناخن ها هم ممكن است فرورفتگى هاى ريزى مشاهده شود. اغلب اين بيماران با استفاده از شامپوهاى مناسب و استفاده از تركيبات موضعى درمانى بهبود مى يابند.
آيا بيمارى شايع پوستى ديگرى وجود دارد؟
سرطانهاى پوست است كه معمولاً در سنين بالا مشاهده مى شود. هر چند كه با استفاده غلط مردم از آفتاب و يا سلاريوم ممكن است سن شروع بيمارى كمتر باشد. سرطان ها انواع مختلفى دارند اغلب شان سير سريعى ندارند، ولى به جهت اهميت موضوع بايد به سرعت بررسى و درمان شوند. مناطق در معرض آفتاب با شيوع بالاترى آسيب پذير هستند بنابراين بيشترين سرطان ها در نواحى سرو صورت و پشت دست مشاهده مى شوند هر چند كه ساير نقاط هم استعداد ابتلا دارند.
در صورت مشاهده ضايعه پوستى كه به تازگى ايجاد شده، خونريزى و ترشح دارد ضايعات رنگى پوستى كه به سرعت گسترش مى يابند، زخم هاى پوستى كه بهبودى قابل توجهى ندارند، برجستگى هاى زير پوست بخصوص اگر سفت باشد و وجود خال هاى مادرزادى بايد حتماً با پزشك مشورت شود. به شدت توصيه مى شود از دستكارى ضايعات فوق خوددارى شود. لازم به ذكر است بسيارى از اين ضايعات با درمانهاى مناسب جراحى قابل درمان دائمى هستند و وجود سرطان به معنى عدم درمان نيست.