گروه ورزشى - سران ۱۸ باشگاه برتر فوتبال اروپا كه خود را «گروه۱۴» ناميده اند با شارلرواى بلژيك در ستيز اين باشگاه با فيفا بر سر شرايط و چگونگى شركت بازيكنان باشگاهها در ديدارهاى ملى همسو شده اند.
«گروه۱۴» مدتها است كه مى گويد وقتى بازيكنان باشگاهها در اردوى ملى هستند بايد مبلغى به عنوان خسارت و حق الزحمه به باشگاههاى آنان تعلق گيرد. شارلروا چندى پيش عبدل مجيد اولمرز هافبك مراكشى خود را براى يك بازى ملى به اردوى كشورش ارجاع كرد اما او در بازى با بوركينافاسو دچار پارگى ليگامان مچ پايش شد و ۸ماه از صحنه ها دور ماند. شارلروا نيز با شكايت به دادگاه از فيفا تقاضاى خسارت و بر عليه نهاد حاكم بر فوتبال جهان كه بر حضور گسترده ملى پوشان باشگاهها در ديدارهاى ملى كشورشان پاى مى فشرد اعلام جرم كرده است.
توماس كورت دبيركل «گروه۱۴» ديروز گفت: «يك بار و براى هميشه بايد تكليف اين مسأله روشن شود تا همه بدانيم تا چه ميزان مى توان ملى پوشان باشگاهها را به مسلخ مسابقات ملى برد و سپس جنازه آنها را به تيمهاى باشگاهى شان پس داد!»

آيا به پايان دوران رخوت ورزشهاى انفرادى نزديك مى شويم؟ شايد هم همه چيز تنها يك اتفاق باشد. آخرين خبر به مدال طلاى مشتزنى در آسيا اشاره داشت. مشتزنان ايرانى حالا سكوهاى آسيا را هدف قرار داده اند. همزمان درخشش دووميدانى كاران را شاهد هستيم؛ ورزشى كه هيچ گاه در ايران جدى گرفته نشده بود. شنا نيز، همين چند روز پيش وادارمان كرد انگشت حيرت به دهان گيريم. باورمان نمى شد ورزشى كه تا مدتى پيش تيتر طعنه آميز «شانس آورديم غرق نشديم» را تحمل مى كرد حالا برايمان مدال هاى رنگارنگ به ارمغان آورد. پينگ پنگ نيز در رنكينگ جهانى صعود قابل ملاحظه اى داشته است. تمام اين موارد نشانگر اتفاقى تازه هستند؟
بيش از ۵۰ درصد جمعيت ايران را افراد زير ۳۰  سال تشكيل مى دهند و اين معنايى ندارد جز وفور استعداد. سالها بود كه ورزش هاى انفرادى در مرتبه دوم اهميت جاى داشتند و فوتبال تمام رشته ها را تحت الشعاع قرار مى داد. ورزشهاى انفرادى [به جز كشتى و وزنه بردارى] به زندگى بى سر و صداى خويش ادامه مى دادند و صداى ضعيف نفسى شنيده مى شد. اما به نظر مى رسد بايد شرايط جديد را باوركنيم. شايد در المپيك ۲۰۱۲ ، دوران جديدى را آغاز كنيم. دورانى كه مجبور نيستيم با حسرت به درخشش ديگران بنگريم و افسوس بخوريم. هرچند شادى براى تحقق اين رؤيا كمى زودباشد ولى اتفاقات پيرامون را نمى توان ناديده گرفت. هرچند موفقيت هاى اخير ورزش ايران را بايد معلول تلاش و خلاقيت فردى و نهايتاً پشتكار يكى دو فدراسيون دانست و نه محصول يك كار سيستماتيك، ولى به هر حال روزنه هاى پديد آمده بسيار جدى تر از توهم موفقيت به نظر مى رسند.
شايد اين از نشانه هاى همان رنسانسى باشد كه سالها در ورزش منتظرش بوديم.

گروه ورزشى - وصال روحانى: با شروع فصل جديد ليگ فوتبال قهرمانان باشگاههاى اروپا (از سه شنبه شب آينده) خيلى ها مى پرسند آيا ليورپول انگليس قادر است پيروزى بزرگ و غيرمنتظره فصل پيش خود را تكرار كند يا خير.
قدر مسلم اين كه ليورپول امسال نيز پيكارها را به عنوان يكى از دو سه شانس دار اصلى شروع نمى كند ولى فصل پيش در شرايطى مشابه يوونتوس، چلسى و سرانجام آث. ميلان را برد تا براى پنجمين بار در تاريخ حياتش قهرمان شود. رافا بنيتز مربى اسپانيايى ليورپول كه يك فصل پيشتر والنسيا را قهرمان جام يوفا كرده بود با مهره چينى هاى خاص اش و رويكرد به سيستم هاى تدافعى و بسته بيشترين سهم را در آن قهرمانى داشت و امسال براى تكرار آن رويداد زندن هلندى و كراچ انگليسى را به صف مردانش افزوده اما باروش چكى را از دست داده و از دست استخدام مجدد مايكل اوون بازمانده است. هيچكس از ياد نبرده است كه ليورپول به رغم قهرمانى در اروپا، در ليگ انگليس فقط به رتبه پنجم رسيد و در اين راه ۳۷ امتياز از چلسى كه قهرمان شد، كمتر اندوخت. حتى حضور مجدد سرخ هاى انفيلد در جام اول باشگاهى اروپا (و احتمالاً جهان) فقط با عبور اين تيم از سه مرحله مقدماتى و انجام ۶ بازى در برابر تيم هايى از قبيل كائوناس ليتوانى و زسكا صوفيا بلغارستان امكانپذير شده است. بدتر از همه آن كه مردان بنيتز در بازى برگشت با زسكا در انفيلد ۰-۱ شكست خوردند و طورى خسته نشان دادند كه انگار پايان فصل است وفقط در سايه برد ۱-۳ ديدار رفت صعود كننده شدند، فصل پيش كه ليورپول در نيمه نهايى با چلسى بازى داشت فقط با يك گل مشكوك از سد اين «هموطن قوى و مستحكم» گذشت و بسيارى از كارشناسان معتقدند كه به دليل بالاتر نرفتن توان فنى تيم شانس ليورپول در دوره جديد زياد نخواهد بود. متكى بودن بيش از حد ليورپول به استيون جرارد كاپيتان و هافبك كليدى تيم نيز دردسرساز است و بلافاصله اين سؤال به ذهن مى رسد كه اگر او مصدوم و محروم باشد و به ميدان نيايد تكليف يارانش چه خواهد بود.
همين جرارد در پى درگيرى پنهانش با سران ليورپول تا آستانه جدايى از اين تيم در اوايل تابستان امسال پيش رفت و پول زياد پيشنهاد شده از سوى چلسى به شكلى بود كه تمام علايق باشگاهى او را از ميان برده بود.
يك باور اسپانيايى!
بنيتز هم با رويكرد بيش از حد خود به نفرات هموطن و پركردن انفيلد از اسپانيايى ها (الونسو، مورى ينتس، خوسه مى و گارسيا) اين باور را به وجود آورده كه تنها به علايق شخصى اش مى انديشد و حتى وقتى جرارد به فكر رفتن افتاده بود علاقه و جديت زيادى براى حفظ وى از خود بروز نداد وبيشتر يك مشت تعارف تحويل داد و حرفهايى كلى زد. مورى ينتس نيز به ندرت در خط حمله ليورپول درخشيده، حال آن كه در رئال مادريد و موناكو مهره اى سرنوشت ساز بود و بنيتز برخلاف ادعاهايش هرگز نتوانست در فصل نقل و انتقال ها يك بال راست عالى و يك مدافع وسط مجرب را به تركيب تيمش بيفزايد و اينها بر اشكالات فنى تيم وى افزوده است.
با اين حال جنگندگى ليورپول و حضور مهره هايى مثل كاراگر، هى پيا، ريسه و هامان در تركيب ليورپول و ماندنى شدن سيسه در اين تيم سبب شده است تيم بنيتز با نااميدى مطلق فصل جديد را شروع نكند و بداند كه در هر صورت عبور مجدد از مرحله گروهى و رسيدن به مرحله حذفى باز هم براى تكرار كارهاى بزرگ فصل پيش خود بدون اقبال نخواهد بود. اين تيمى است كه با سلاح غرور و مبارزه جويى سال پيش بزرگترين كارها را انجام داد و پيروزى اش بر ميلان در بازى فينال (پس از عقب افتادن با حساب ۰-۳ در نيمه اول) كم از يك حماسه نبود. چرا آن كارها امسال نيز تكرار نشود؟

هومن كواكبى
صحنه هاى خشن، انسانى كه گوش انسان ديگرى را مى جود. فواره خون روى صورت آدمها. مشتى كه دندانها را در دهان مى شكند. نگاه غضب آلود با چشمانى سرخ شده. وحشت از ضربه مغزى. اصابت دردآور سر به گوشه رينگ و...! نه! اين همه واقعيت نيست. گزارشى كه خواهيد خواند ثابت مى كند ورزش مشتزنى «بوكس» كه به صورت آماتور برگزار مى شود مى تواند سرشار از كلمات زيبايى چون هيجان، سلامت و مهر باشد. تعجب نكنيد. سالها از نقش اين ورزش مدال آور غافل بوديم و شايد حالا وقتش باشد كه با يك «آپركات» دوستانه بيدار شويم. فراموش نكنيد فوتبال چهارمين ورزش خشن دنيا است و مشتزنى چهاردهمين! و همين براى آنكه ثابت شود مشتزنى هيچ ارتباطى با جدالى غيرانسانى ندارد كافى است.
از سواحل جنوبى تا پايتخت
اگرچه منابع خاصى براى بررسى تاريخ دقيق ورود ورزش مشتزنى به ايران وجود ندارد ولى به نظر مى رسد ردپاى آن را بايد در سالهايى جست وجو كرد كه جنگ جهانى دوم جريان داشت. سواحل جنوبى توقفگاه كشتى هايى بود كه با خود سربازان خارجى را حمل مى كردند. سربازان در اسكله ها به تمرين مشتزنى مى پرداختند و جوانان و نوجوانان ايرانى با كنجكاوى به آنها مى نگريستند. هيجان اين ورزش برايشان جذاب بود و به همين دليل كم كم آن را فراگرفتند. از يك افسر آمريكايى به نام «باستركروبل» به عنوان نخستين كسى ياد مى شود كه وسايل اين ورزش را به ايران آورد. او مديريت كالج اروميه را بر عهده داشت و جوانان ايرانى را در اين منطقه آموزش مى داد. اما چه كسى آن را به تهران آورد؟ «فايت»، مهندسى اهل كشور چك اسلواكى بود كه در سال ۱۳۱۴ وسايل مشتزنى را به تهران آورد و در كمپانى «اشكودا» مشغول كار شد. «فايت» از قهرمانان سنگين وزن اروپا بود و ادعا داشت مى تواند ماكس شملينك آلمانى را شكست دهد.
يك ايرانى به نام «حسن ماسيست» تصميم گرفت مبارزه اى با فايت در تهران انجام دهد اما اين مسابقه هيچگاه برگزار نشد تا پروسه رشد روال طبيعى خود را طى كند. مشتزنى از همان سال ۱۳۱۴ در مشهد و بوشهر نيز آموزش داده مى شد. منوچهر مهران (يكى از نخستين باشگاهداران ايرانى) و حسين بنايى، مؤسس سازمان پيشاهنگى از مهندس فايت درس گرفتند. پس از پايان جنگ جهانى دوم (۱۳۲۰ ش) و خروج آمريكاييان از ايران، مقدارى وسايل مشتزنى در اختيار مشتزنان كشورمان قرار گرفت. حتى مسابقه اى در خيابان اميرآباد برگزار شد كه مرحوم مهندس جمشيد آبادى توانست براى اولين بار يك آمريكايى را مغلوب كند. «ادى اشپاتو» حريفى بود كه از پس جمشيدآبادى برنيامد.
اما مشتزنى ايران، توسعه كلاسيك خود را مديون عبدالله نادرى است. اين وزنه بردار در سال ۱۳۲۱ از «پل دولين» كه مسؤوليت ورزش آمريكايى ها در تهران را بر عهده داشت خواست يك رينگ مشتزنى را در باشگاه راه آهن نصب كند. از آن روزها بوكس فراگير شد. دولت در سال ۱۳۲۳ خورشيدى به دانشگاهها، آموزشگاهها و مراكز نظامى دستور داد تا اين ورزش را به صورت جدى در دستور كار خود قرار دهند. نخستين مسابقه رسمى كشور در سال۱۳۲۵ و در پارك شهر تهران برگزار شد. اولين تيم ملى نيز با تلاش عبدالله نادرى در سال ۱۹۴۸ ميلادى ، خود را براى حضور در المپيك هلسينكى آماده كرد و اين سرآغازى بود بر تولد يك رشته المپيكى جديد در ايران.
اما تمام ماجرا چنين نبود. ايران در بازيهاى آسيايى بمبئى توانست يك طلا، يك نقره و دو برنز بگيرد ولى پس از آن به خوابى ۱۰ساله فرورفت. فعاليت بوكس از سال ۱۳۵۸ خورشيدى متوقف شد و اين توقف تا سال ۱۳۶۸ ادامه داشت. پايان جنگ ، پايان خواب ۱۰ساله بود. هرچند مخالفتهايى وجود داشت ولى...!
وحشت از صدمات مغزى
در سايت فدراسيون مشتزنى آمده است: «اگر بخواهيم به خاطر ايجاد جراحت يا صدمات منجر به كبودى كه مشمول احكام ديه مى شود ورزش مشتزنى را متوقف يا ممنوع كنيم قطعاً بايد بسيارى از ورزشهاى ديگر را مورد ترديد قرار دهيم. البته براساس حكم حضرت آيت الله اراكى قدس سره چنين ضرباتى شامل ديه نمى شود. بنابر نظر ايشان، اينگونه ورزشها از نوع سبق ورمايه اند و جراحات ناشى از آن موجب پرداخت ديه و يا رد مظالم نمى شود.»
آنچه مشتزنى را به تابويى از وحشت و ضربات مرگ آور تبديل كرده مشتزنى حرفه اى است كه سر و صورت هيچ حفاظى ندارند. در مقابل، مشتزنى آماتور با وضعيتى كاملاً متفاوت روبرو است. يك محقق ايرانى به نام محسن فلاتى در سال ۱۳۷۶ تحقيقى انجام داد كه مشخص مى كرد بوكس آماتور ايران در كوتاه مدت، بلندمدت و حتى در زمان تمرينات جدى و سخت موجب بروز اختلال در عملكرد نورو سايكولوژيك بوكسورها نمى شود. تحقيقات ديگرى كه توسط پژوهشگران دانشگاه «مينه سوتا» انجام شد نتيجه جالبى داشت : «ضايعات مزمن مغزى - نخاعى كه منجر به بيمارى هاى سيستم اعصاب مركزى C.N.S مى شوند و بيماريهاى نظير آلزايمر، پاركينسون، ام اس و ... را به وجود مى آورند ارتباطى با صدمات وارده به جمجمه از طريق اين ورزش نداشته و طبق يافته هاى علمى و اثبات شده، نورولوژى به عوامل مختلف نظير ويروسها، مسائل ژنتيكى و حتى عوامل ناشناخته بستگى دارد. لذا بروز بيمارى پاركينسون در مشتزنى نظير محمدعلى كلى دليلى بر تأثير منفى ضربات مشت بر بروز اين بيمارى نيست.» فراموش نكنيد محمدعلى كلى يك مشتزن حرفه اى بود. بى هيچ حفاظى مبارزه مى كرد امامسؤولان فدراسيون مشتزنى ايران در تلاش اند به افكار عمومى و مسؤولان بفهمانند مشتزنى آماتور كه در دستور كارشان قرار دارد در تفاوتى عميق با مشتزنى حرفه اى به سر مى برد. با اين حال ترديدها هنوز باقى هستند. خواب ده ساله اين رشته ورزشى ما را از قافله َآسيا عقب انداخت و حتى بيدارى مجدد نيز مشكلات خاص خود را داشت . اما بزرگترين مشكل چه بود؟ آيامسائل مالى مى تواند سد راه احياى دوران طلايى مشتزنى ايران لقب گيرد؟ پاسخ اين است : «خير!» . مشكل جاى ديگرى بوده و هست ولى شايد در آينده مشتزنى با اين مشكلات روبرو نباشد.
رويكرد جديد صدا و سيما
اگرچه جامعه مشتزنى توانست سرانجام به خاموشى ده ساله پايان دهد ولى اين كافى نبود. صدا و سيما پخش تصاوير مسابقات بوكس را از دستور كار خود كنار گذاشته و هيچ پيكارى به صورت زنده و ياحتى غيرزنده روى آنتن نمى رفت. اگرچه گهگاه نشانه هايى از رويكرد تازه ديده مى شد ولى اين نشانه به اندازه كافى قوى نبودند.
حدود ۴ سال پيش شبكه تلويزيونى مركز آبادان تصاويرى چندثانيه اى از مسابقات مشتزنى شكست حصر آبادان را پخش كرد ولى باز هم اتفاق خاصى نيفتاد. نشان دادن يك تصوير ثابت [عكس ] از مسابقات مختلف بوكس در تمام اين سالها به هنگام پخش اخبار ورزشى و خبرخوانى مجرى روى آن تصوير پيرامون ديدار انجام شده نهايت پوششى بود كه تلويزيون انجام مى داد. همين مشكل فضا را محدود كرد. اسپانسرها حاضر نبودند روى ورزشى سرمايه گذارى كنند كه صدا و سيما تصاوير آن را پخش نمى كند.
فريبرز شمس ، دبير فدراسيون مشتزنى ايران مى گويد: «قول مى دهم اگر تلويزيون بازيهاى ما را پخش كند بر تعداد مدال ها افزوده مى شود. الآن بعضى ورزشكاران جذب رشته هاى ديگر شده اند چون مى بينند در آنجا بهتر مى توانند مطرح شوند: الآن ووشو كه بسيار درگيرانه تر از بوكس است پخش مى شود و اين جاى سؤال دارد.»
با اين وصف نمى توان رويكرد جديد صدا و سيما را ناديده گرفت. طى ۱۵ روز گذشته تصاوير چنددقيقه اى از مسابقات مشتزنى قهرمانى آسيا پخش شد كه همه را غافلگير كرد. مشتزنان ايران نيز نتايج نسبتاً خوبى كسب كردند تا فريبرز شمس بگويد: «مطمئن هستم هر رشته اى مدال بياورد صدا و سيما نيز از آن حمايت خواهد كرد. درمورد بوكس ، ابتدا مقاومتهايى وجود داشت ولى ما الآن فعاليت گسترده اى داريم. پخش مسابقه ها باعث جذب اسپانسر مى شود و در نتيجه افزايش تعداد ورزشكاران اين رشته را شاهد خواهيم بود. به تبع آن بارى از دوش نظام برداشته مى شود چون مشتزنى ورزشى است كه قابليت جذب طيف هاى مختلف جامعه را دارد. برون فكنى فردى در محيط هاى آموزشى اين رشته علاوه بر تخليه روحى سلامت جامعه را به دنبال خواهد داشت.»
آيا مى توان اميدوار بود تلويزيون پخش مسابقات مشتزنى را در دستور كار خود قرار دهد؟ شمس تأكيد مى كند: «مبلغ درخواستى ما در سال ،۸۳ ششصدميليون تومان بود كه تنها ۹۰ ميليون در اختيار فدراسيون قرار گرفت. اگر بخواهيم آن را ميان بوكسورهاى كشور تقسيم كنيم حدوداًبه هر۴۰ نفر يك جفت دستكش مى رسد. در كوبا براى هر ورزشكار تقريباً ۵ ميليون دلار هزينه مى شود تا پروسه قهرمانى را طى كند و ما به دليل نداشتن اسپانسر با مشكلات مختلفى روبرو هستيم. الآن وقتى براى يك دوره مسابقه به خارج از كشور مى رويم بايد آنقدر صرفه جويى كنيم كه حد وحساب ندارد. وقتى ورزشكار بعداز آن همه تعريق، آب معدنى مى خواهد، نمى توانيم بگوييم نداريم، برايت بخريم! مجبور هستيم هزينه ها را به طرق مختلف تأمين كنيم جالب آنكه سازمان به ما مى گويد شما مازاد هزينه كنيد تا هنگام بازگشت پرداخت كنيم. ولى عملاً چنين اتفاقى نمى افتد. وقتى به امورمالى سازمان تربيت بدنى مى رويم مى گويند نمى دهيم. خب با اين شرايط بايد چه كنيم؟ جز آنكه اميدوار به پخش مسابقه ها و ترغيب اسپانسرها براى حمايت از اين ورزش باشيم؟
به اعتقاد شمس و دوستانش تبديل كردن قاب ثابت به تصاوير ۳۰ الى ۴۰ ثانيه اى چنان تأثيرى بر ورزشكاران اين رشته داشته است كه مى توان گفت بخشى از موفقيت هاى اخير را مديون همين پخش چندثانيه تصوير مسابقات هستند.
هرچند نمى توان وقوع حوادثى دراين ورزش رزمى كه همانند ساير رشته هاى رزمى امكان وقوع دارد را ناديده گرفت. حادثه ضربه خوردن به سر «مك برايد»، مشتزن ۱۸ ساله اى كه منجر به بى هوشى و مرگ وى شد تا مدتها در اذهان باقى مى ماند. ولى مى توان پرسيد مگر ورزشهايى مانند فوتبال و كشتى طى يكى - دو سال گذشته هيچ بازيكنانى را به كام مرگ فرونبرده است؟
شيرباش
شمس به خشن بودن مشتزنى اعتقادى ندارد؛ «بوكسورى كه مشتزنى را به صورت كلاسيك دنبال مى كند هيچگاه به مسائل غيراخلاقى روى نمى آورد. مشتزنى يك هنر است. ما شعارى داريم كه مى گويد شيرباش و به آرامى ازكنار آهو بگذر.
خوشبختانه در سالهاى گذشته مخالفت با اين ورزش هر روز كمرنگ تر مى شود و اميدواريم بتوانيم در بازيهاى دوحه و پكن به نتايج خوبى دست يابيم. البته اگر حمايت شويم.»
اكنون برخى از قهرمانان و مربيان مطرح ايرانى مشتزنى جهان درخارج از كشور به سرمى برند. سيدابراهيم موسوى قهرمان انگليس است و مهيار منشى پور قهرمان جهان. ايوب قدشچى نيز به عنوان يكى از مربيان طراز اول تركيه فعاليت مى كند. نمونه هاى اينچنينى فراوان هستند ولى براى فدراسيون مشتزنى فعلاً دوچيز دراولويت قراردارد: جذب حاميان مالى مناسب و مدال آورى.
و تلويزيون مى تواند نقشى در رديف سطح اول براى زندگى دوباره اين ورزش درايران داشته باشد. ازسويى اعتبار تخصيصى مشكل ديگرى راايجاد كرده است. دبير فدراسيون مشتزنى مى گويد: اعتبار هر فدراسيون براساس برنامه هاى آن فدراسيون بايد تخصيص داده شود و نه اينكه از ما بخواهند برنامه هايمان را طبق بودجه تخصيصى تدوين كنيم. ايران سال گذشته در مكان نهم رده بندى مشتزنى آماتور آسيا قرارداشت و امسال با چهار پله صعود در مكان پنجم قرارگرفتيم. آنها خيلى اميدوار به ارتقاى اين سطح هستند؛ اگر اتفاقات منفى دوباره سربلند نكنند. مشتزنى ورزشى وحشيانه نيست و حتى مى تواند طبعى بسيار آرام به ورزشكارانش هديه كند. چون رمقى براى برون فكنى انرژى هاى منفى باقى نمى گذارد. محمدعلى كلى حالا به يك شخصيت برجسته امور بشردوستانه تبديل شده است. او از كودكان جهان حمايت مى كند و حتى در سال ،۱۳۷۲ براى محكوم كردن جنايات صربها و حمايت از مردم بوسنى و هرزگوين به تهران آمد.
درايران نيز نمونه ها فراوان اند. كافى است چند دقيقه كنار پرويز پلوزاده، قهرمان سالهاى دور مشتزنى ايران بنشينيد. متانت و بردبارى او شما را شگفت زده مى كند. پيرمرد كه هنوز دستان قوى خود را حفظ كرده در برابر جامعه كاملاً كرنش مى كند. بى هيچ نيرنگى.
واين راز بزرگ ورزشى است كه برخى به غلط آن را انسانى نمى دانند.

نمى دانستى پسرك آن شيشه ها و پنجره ها آخرش برايت شردرست مى كنند؟ نه نمى دانست. نمى دانستى آن شيشه ها و پنجره كه تو را مجبور مى كردند طورى توى خانه، شوت بزنى تا نشكنند يك جورهايى بلاى جانت مى شوند؟ نه نمى دانست. ايمان، حالا به نماد منفى اين فوتبال بدل شده. شوت زن قهارى كه در بچگى مجبور بود طورى شوت بزند تا شيشه هاى خانه  پر پنجره پدرى در ايذه نشكند اكنون روز به روز تحليل مى رود. انگار نيرويى بيرونى بر او فشارى وارد مى آورد كه قابل ديدن نيست ولى حس مى شود. مثل تيمش كه گويى در دالان توده اى از انرژى منفى گرفتار شده است. آنچه به مبعلى مى گذرد تفاوت ماهوى چندانى با آنچه برفولاد مى گذرد ندارد. هر دو با فشار نامريى عجيب و غريبى رو برو هستند كه يا نمى دانيم از كجا شروع مى شود يا مى دانيم و نمى گوييم، يا ...!
قصه، قصه بچه هاى سرزمينى است كه خسته شدند از بس مردند! تكل ايمان روى پاهاى كاپيتان باز تابى فراتر از برخورد دو بازيكن داشت. آيا در آن مسابقه كذايى [صبا باترى - فولاد] كسى به كسى توهين كرده بود؟ بازيكنان خسته فولاد كه در تمام سالهاى اخير بخش مهمى از فوتبال ملى را تشكيل داده اند اكنون در مظان انبوه اتهامات هستند؛ شما خشن هستيد! شما تكنيك نداريد! بى اخلاق ها! شما سقوط مى كنيد! اصلاً لياقت قهرمانى نداريد! شما وحشى شده ايد! بايد از تيم ملى خط بخوريد بچه شهرستانى هاى پر مدعا! ديگر حق حضور در تيم ملى را نداريد! شما ...
اين ها بخش كوچكى از اتفاقاتى هستند كه اين روز ها بر فولاد مى گذرد. تيمى برخاسته از متن جامعه جنوب كه لهجه در آن موج مى زند. و لهجه مشترك به معناى ميدان دادن به نيروهاى بومى منطقه و كمك در راستاى كشف و پرورش استعدادها است. آنها نه مانند پرسپوليس و استقلال با نيروى شهرت ستاره ها را جذب مى كنند و نه مثل برخى تيم هاى بى طرفدار تنها هستند كه فقط وجود دارند.
پس از پايان ۲۹۲۰ روز جنگ خوزستان به ظاهر آرام گرفت. اما مشكلات يكى يكى پديدار شدند. خمپاره جاى خود را به بيكارى داده و خرابى ها شدند جانشين توپ و تانك ها. با اين همه فوتبال نفس مى كشيد. از لابه لاى كوچه هاى پر استعداد جنوب سر بر مى آورد و بالنده مى شد.
تا آنجا كه تيم ملى بار ديگر پر شد از خوزستانى هايى كه به «من» مى گفتند ، «مو».
فولاد پرچمدار اين حركت بود و اگر چه نمى خواهيم نقش حمايتهاى بخش دولتى از آنها را ناديده بگيريم ولى اصولاً چند تيم در ايران زير چتر دولت زندگى شبه حرفه اى خود را نمى گذرانند؟!
موج بر پاشده عليه تمام اجزاى فولاد [از بازيكن تاكل مجموعه] سهمگين است، جنوبى ها طاقت ايستادگى برابر آن را ندارند، چون دقيقاً روى احساساتشان انگشت گذاشته شده است. فوتبال ملى در اين سالهاى اخير دوست داشتنى تر از سالهاى ۶۰  تا ۷۰ به نظر مى رسد. افكار عمومى با آن ارتباط جالب توجهى برقرار كرده  اند و اين ارتباط ربطى به شكل بازى آنها ندارد.
در وراى ذهن مخاطبان فوتبال ايران، طى سالهاى اخير، نقطه اى شكل مى گيرد كه در آن حس گرم و دوست داشتنى موج مى زند. حسى پر انرژى كه حتى معادلات اجتماعى را نيز بر هم زده و وارد لايه هاى مختلف جامعه مى شود. راز تيم ملى همينجاست. اين نقطه معلول علتهاى فراوانى است ولى مهمترين آنرا بايد در دور از پايتخت جست وجو كرد. آنجا كه بچه هاى جنوب با ادبيات خاص خود متولد مى شوند و در دل تيم ملى جاى مى گيرند. له كردن فولاد به محو اين نقطه ماورايى در نزد افكار عمومى كه علاقه مند به تيم ملى هستند خواهد انجاميد.

آرمسترانگ به ميدان باز مى گردد؟

گروه ورزشى - لنس آرمسترانگ دوچرخه سوار معروف آمريكايى كه پس از كسب هفتمين قهرمانى متوالى اش در تور دو فرانس اعلام بازنشستگى كرده بود، ديروز با انتشار بيانيه اى اعلام كرد كه بازگشت به صحنه پيكارهاى اين رشته را براى خود منتفى نمى داند.اين ركاب زن ۳۴ ساله اهل ايالت تگزاس آمريكا بازگشت احتمالى اش را جوابگويى به اتهام هاى وارده از سوى فرانسوى ها به خود در زمينه ارتكاب دوپينگ توصيف كرده است.

شناگران برتر رده سنى ۱۴-۱۳سال معرفى شدند

گروه ورزشى: رقابتهاى شناى قهرمانى نوجوانان ايران در رده سنى ۱۴-۱۳ سال كه در تهران جريان دارد، با معرفى نفرات برتر ۵ رشته در روز نخست پيگيرى مى شود. نفرات برتر به اين ترتيب معرفى شدند: ۵۰ متر كرال پشت: همايون خديبى از چهارمحال و بختيارى، ۴۰۰ متر مختلط انفرادى: عليرضا اسكندرى از زنجان، ۲۰۰ متر قورباغه: حميدرضا رحيمى از تهران، ۱۰۰ متر پروانه: آرش على بخشى از زنجان و ۸۰۰ متر آزاد: عليرضا اسكندرى از زنجان.

ثبت سه ركورد جديد در دو و ميدانى بانوان

گروه ورزشى: سه ركورد جديد در نخستين روز از رقابتهاى دو و ميدانى انتخابى تيم ملى بانوان ايران به دست آمد. در اين رقابتها كه در سالن آفتاب انقلاب تهران جريان دارد، ليلا ابراهيمى از تهران در دو ۴۰۰ متر زمان ۵۷‎/۳۵ ثانيه را ثبت و ركورد جديدى ثبت كرد. آمنه صفوى از قزوين در ۳ هزار متر پياده روى نيز با ثبت زمانى ۸۷.۴۵:۱۵ دقيقه ركورد جديدى به نام خود ثبت كرد و زهرا نبى زاده از فارس با عبور از مانع ۱‎/۷۲ متر سومين ركورد را به نام خود ثبت كرد.

نخبگان پينگ پنگ جوانان جهان در كيش

گروه ورزشى: رئيس فدراسيون پينگ پنگ از برگزارى رقابتهاى نخبگان جوان جهان در اوايل آذرماه امسال به ميزبانى جزيره كيش خبر داد. شاهرخ شهنازى گفت: «۱۶ بازيكن برتر جوان دنيا از نقاط مختلف جهان در اين رقابتها حضور پيدا خواهند كرد.»وى در بخش ديگرى از گفته هاى خود به حضور پنج بازيكن و دو مربى كره شمالى در كنار تيم ملى پينگ پنگ ايران خبر داد و افزود: «با توجه به ديدارهاى موفق با مسؤولان فدراسيون كره شمالى و كميته ملى المپيك اين كشور خضور دوساله اين گروه ۷ نفره در ايران قطعى شد.»
مراسم معارفه «عبدالجبار» در ليكرز

گروه ورزشى - ديروز مراسم معارفه كريم عبدالجبار ستاره سابق تيم بسكتبال لس آنجلس ليكرز آمريكا به عنوان يكى از كمك مربيان جديد اين باشگاه برگزار شد.او ۲۰  سال در N.B.A (ليگ بسكتبال حرفه اى آمريكا) بازى كرد و هنوز برترين گلزن تاريخ اين مسابقه ها محسوب مى شود. عبدالجبار ۵۸ ساله كه ۶ بار عنوان «M.V.P» (با ارزش ترين بازيكن) ليگ را به دست آورده است، طى اين مراسم گفت: «در مدتى كه من از ليكرز دور بودم اتفاقات زيادى افتاده و شرايط به كلى عوض شده است اما خوشحالم كه از من براى بازگرداندن تيم به راه پيروزى طلب كمك كرده اند.»

حساسيت كاذبى كه در آغاز فصل بى دليل دو تيم پاس و استقلال را دربر گرفته و به داور اين مسابقه، ايرج نظرى هم اثر كرده بود سبب شد تماشاگران از زيبايى هاى بازى دو تيم خوب كشورمان محروم بمانند. دو اخراجى (برهانى و طالب نسب) و تعداد زيادى كارت زرد كه از جيب داور بيرون آمد، هر دو تيم را چنان از پا انداخت كه بارها فرصتهاى گل را مثل بازيكنانى مبتدى از دست دادند. گلهايى كه عنايتى و نيكبخت از فاصله هايى كم هدر دادند مى توانست آنها را از شكستى كه از دقايق اوليه نيمه نخست (۱۶) بر وجودشان سنگينى مى كرد، نجات دهد. با اين حال نه استقلال توانست گل شيرزاد را تلافى كند، نه پاسى ها كه چندين بار به شكل ضدحمله دروازه طالبلو را تهديد كردند.استقلالى ها بى هوده همه نيروى دفاعى خود را براى از كار انداختن برهانى به كار بستند. اين بازيكن ملى كه چوب فريبكارى اش را خورد و اخراج شد، در ضدحمله توانايى هاى بسيارى دارد، افسوس كه در برخوردها زود به فكر فريب دادن داور مى افتد و هنرهاى فنى اش را از دست مى دهد. با اين حال وقتى خطايى كه روى او اتفاق افتاد با آوانتاژ عالى داور نصيب شيرزاد شد، شيرزاد آن را به تنها گل بازى به سود پاس تبديل كرد.وجه تمايز دو تيم كه پيروزى پاس را عادلانه توصيف مى كند اين بود كه پاسى ها بسيار منظم تر از استقلال بازى كردند و آن قدر مطمئن همديگر را صاحب توپ كردند كه استقلال را از شكل بازى هميشگى اش دور كردند. در تيم پاس هرچه نكونام مقتدر و خوشفكر عمل كرد و پاسيها بر گرد محور او بر بازى مسلط بودند، استقلال از داشتن چنين فرماندهى رنج مى برد. حتى وقتى دو تيم ۱۰ نفره شدند و در نيمه دوم استقلال برتريهايى براى گل تساوى نصيبش شد، اما عملاً پاس با كار گروهى بهتر، هم شكست بازى صلح و دوستى را جبران كرد هم سه امتياز لازم را براى تقويت روحى و حضور بهتر در قهرمانى آسيا كسب كرد.

گروه ورزشى - آخرين آيين نامه فيفا كه دو روز پيش به تمام فدراسيون هاى عضو ارسال شده است، گره پرونده شكايت صنعت نفت از فدراسيون فوتبال را كورتر مى كند. فيفا در جديدترين آيين نامه خود تأكيد كرده است: فدراسيون هاى عضو باشگاهها و ... نبايد مورد اختلاف خود با فيفا و كنفدراسيون ها يا فدراسيون را در دادگاه مطرح كنند. فيفا براى فدراسيون هايى كه مفاد آيين نامه را رعايت نكنند جرايم سنگينى از جمله تعليق و اخراج از فدراسيون جهانى در نظر گرفته است.
حال بايد ديد در چنين شرايطى تكليف فدراسيون فوتبال وباشگاه صنعت نفت چه مى شود و آيا اين ماجرا بر طبق آيين نامه جديد فيفا سر از كنفدراسيون، فيفا و دادگاه عالى ورزش مى آورد؟ مهمترين بندهاى آيين نامه جديد فيفا به اين شرح است:
۵‎/۱ - فدراسيون هاى عضو باشگاهها، مسؤولان يا بازيكنان نبايد موارد اختلاف خود با فيفا، كنفدراسيون يا فدراسيون، باشگاه، ليگ، مديران، بازيكنان يا مدير برنامه ها را در دادگاه مدنى مطرح كنند اما بعد از طى كليه مراحل دادخواهى و تجديدنظرخواهى در كنفدراسيون، فيفا، فدراسيون يا ليگ مى توان چنين اختلافاتى را به دادگاه عالى ورزش (CAS) ارجاع داد.
۵‎/۲- در تكميل تبصره فوق بايد گفت فدراسيون و باشگاه بايد موارد قانونى و شروط لازم رابراى ممانعت از مراجعه مقامات و بازيكنان به دادگاه مدنى در اساسنامه خود بگنجانند و در مقابل بايد موارد اختلاف خود را در كميته داورى يا بخش رسيدگى كميته اجرايى مطرح كنند.
۵‎/۳- فدراسيون، باشگاه، مسؤولان و بازيكنان نبايد در دادگاه مدنى با تصميم هاى اتخاذ شده توسط كميته اجرايى يا كميته داورى فيفا، كنفدراسيون، فدراسيون ملى يا باشگاه مقابله كنند حتى اگر قوانين يك كشور مخالفت با تصميم هاى اتخاذ شده را مجاز دانسته باشد.
۵‎/۴- فدراسيون، باشگاه و بازيكنان بايد از عواقب نقض قانون مطلع شوند.
۵‎/۵- در مواردى كه براى انتخاب مرجع رسيدگى كننده، ميان دو يا چند فدراسيون يا باشگاه اختلاف نظر وجود دارد، كميته اجرايى حق تصميم گيرى دارد و اين تصميم نهايى بوده و براى همه لازم الاجرا است.

گروه ورزشى - على رضايى: استقبال تماشاگران از بازيهاى روز اول جام پنجم قابل توجه نبود. ۸۳ هزار تماشاگر براى ديدن هشت بازى به ورزشگاهها رفتند. نزديك به ۶۰  هزار نفر از اين تعداد را در بازيهاى استقلال و پرسپوليس مقابل رقيبانشان ديديم. هر چند ملوان از حضور طرفدارانش محروم بود اما آمارها نگران كننده اند. حضور ۲۳ هزار تماشاچى در ۶ بازى ديگر هشدارى است كه نمى توان از كنارش بى تفاوت گذشت. آيا فردا عصر بار ديگر سكوهاى خالى استاديوم ها چشم ها را آزار مى دهند؟
چهره تازه پرسپوليس
بعد از يك هفته انتقاد نسبت به عملكرد پرسپوليس، همه منتظر ديدن دستپخت جديد پروين و ابراهيمى مقابل شاگردان ذوالفقار نسب هستند. شرايط دو تيم در روز نخست بى شباهت به هم نبود. هر دو تيم در خط دفاع متزلزل نشان دادند. آنچه از پرسپوليس در بازى نخست ديديم ارسال هاى بلند و بدون هدف از هر نقطه زمين به محوطه جريمه حريف بود. به اين سانترها، پرتاب هاى عليزاده را هم اضافه كنيد!
ذوب آهن و استقلال اهواز سر مست از پيروزيهاى پر گل روز نخست، فردا جنگ نفسگيرى در فولادشهر خواهند داشت. دو برزيلى در پيشانى خط حمله هردو تيم خود نمايى مى كنند. اهوازى ها در اين فصل با فضلى، آلوز و خليفه اصل خط حمله آتشينى ساخته اند. كر بكندى بيش از هر چيز مراقب اين مثلث است. اما ناصر حجازى قدرت بدنى بالا را نقطه قوت اهوازيها تلقى مى كند. امسال ذوب  آهن تلاش مى كند جزو مدعيان قهرمانى باشد.
فردا جنگ تقى پور با داسيلوا در فولاد شهر ديدن دارد.
آرامش در صباشهر
غيبت على دايى مصدوم در بازى فرداى صبا باترى مقابل ملوان شايد آرامش را به ورزشگاه شهيد درخشان بازگردانده باشد. طرفداران ملوان كه در بازيهاى بيرون از خانه هم تيم خود را همراهى مى كنند حساسيت عجيبى به على دايى پيدا كرده اند!
ماركوسى يا دقيقى جانشينان احتمالى دايى هستند. حضور ۳ چپ پاى كلاسيك (يوسفى، سلطانى و مهديزاده) در تركيب صباباترى مى تواند براى جناح راست ملوان دردسر ساز باشد. اما جلالى حتماً فكرى براى فضاى خالى پشت سرنوازى كرده است. فردا ايراندوست با حربه دوندگى جوانهايش را به جنگ پا به سن گذاشته هاى صباباترى مى فرستد. براى نخستين بازى خانگى شهيد قندى مديران اين تيم يك هفته تلاش كرده اند تا كارت itc چهار بازيكن برزيلى و آلمانى خود را دريافت كنند. نماينده يزديها در تورنمنت صلح و دوستى نشان داد تيم يكدست ولى متوسطى است. آنها با فشار طرفداران پرشمار خود در انديشه شكست سپاهان هستند. از جمع اسمى ها فقط آقايى، بزيك و آرمناك در تيم سپاهان به چشم مى آيند.
شموشك كه ۱۷ بازيكن فصل قبل خود را از دست داده پس از چند روز تمرين در صورتى كه باران و سيل احتمالى اجازه دهد شانس خود را مقابل فجر سپاسى آزمايش مى كند. فجريها غلامرضا رضايى يار تكنيكى خود را به خاطر محروميت در جمع خود ندارند اما تيم پيروانى قبل از بازى فردا مى گويد: «حريف ما شموشك نيست، زمين نوشهر است. من از اين زمين مى ترسم! تلاش دو بازنده روز نخست در شيراز هم جذابيت هاى خاص خودش را دارد. زلاتكو مى خواهد اعتماد شيرازى ها را جلب كند و ميثاقيان در پى اثبات اين است كه از دست رفتن ستاره هايى مثل فضلى و جبارى ضربه اى به ابومسلم وارد نكرده است.
با اين اوصاف بهتر است فردا با نگاهى تازه به تماشاى ليگ برتر بنشينيم و ببينيم مربيان تيمها با چه تدابيرى به ميدان حريفان مى روند.ديروز روابط عمومى فدراسيون خبر دو روز پيش روزنامه ايران درباره عدم برگزارى بازى فولاد راه آهن را تأييد كرد و اين مسابقه برگزار نخواهد شد.
اخطاريهاى هفته اول
امير الوندى (صباباترى)، امير حسين صادقى، پيروز قربانى و حسين كاظمى (استقلال)، رضا مسلم زاده ( ابومسلم) عليرضا نور محمدى و حسن اشجارى (ذوب آهن)، مسعود شجاعى و محسن ارزانى (سايپا)، جواد نكونام، هادى شكورى، احمد كاظم (پاس)، سيدمهدى سيدصالحى (سپاهان)، سعيد كوزه گر، محمد مختارى و اسفنديار محسنى ( شموشك)، على يحيى نژاد و سجاد بيگى (ملوان)، داود حقدوست و احسان راستى (برق)، محسن نيسانى و اميد روانخواه (فجر)، داود سيد عباسى و حامد كاويانپور ( پرسپوليس)، نادر غبيشاوى، مهرزاد رضايى و فريدون فضلى (استقلال اهواز)، سيد محمدعلوى (فولاد)، امير مسعود قليچ، مصطفى سيفى، عليرضا كوثرى و احمد تقوى ( راه آهن)، بهشادياورزاده و حسن بيگى ( شهيد قندى)
محرومان روز دوم
عيسى ترائوره (پاس) و غلامرضا رضايى (فجر سپاسى)
برترين گلزنان
۳- گل: داسيلوا (ذوب آهن)، ۲ گل: عنايتى ( استقلال)، برهانى ( پاس) و فضلى ( استقلال اهواز)