محمدمهدى غفارى
انتخابات عمومى مجلس ۴۸۰ نفرى نمايندگان ژاپن فردا برگزار مى شود. همزمانى انتخابات مجلس ژاپن با يازدهم سپتامبر، مقامات توكيو را نگران كرده است و به همين دليل، مقامات توكيو تدابير شديد امنيتى براى برگزارى يك انتخابات بدون تنش را اتخاذ كرده اند. حادثه تروريستى در «مادريد» اسپانيا و سپس وقوع عمليات تروريستى در متروى «لندن» و مهمتر از همه، همراهى ژاپن با آمريكا در جنگ عراق و اعزام نيرو به اين كشور، مى تواند زنگ خطرى براى دولتمردان ژاپن باشد. بويژه آنكه توكيو نيز مى تواند از سوى گروه هاى منتصب به القاعده تهديد به حملات تروريستى شود. شايد بتوان گفت زمان برگزارى انتخابات مجلس ژاپن، بهترين فرصت را در اختيار گروه هاى تروريستى و آن دسته از اقشار ژاپنى كه با سياست هاى دولت كوايزومى مخالفند، قرار داده است. «جونچيرو كوايزومى»، نخست وزير ژاپن، از آنجا كه لايحه اش مبنى بر خصوصى سازى پست در مجلس رأى نياورد، متحمل يك شكست سياسى شد. علاوه بر اين، اعزام نيروى نظامى به عراق با انتقاد شديد برخى احزاب مخالف دولت و افكار عمومى مواجه شد. اين دو مسأله به ميزان بسيار زيادى موقعيت نخست وزير و حزب ليبرال دموكرات (حزب حاكم) را تضعيف كرد. كوايزومى از پيش هشدار داده بود اگر لايحه خصوصى سازى پست رأى نياورد و شكست بخورد، پارلمان را منحل و انتخابات زودهنگام برگزار خواهد كرد. آنچه كوايزومى بدان اشاره كرده بود، هم اكنون در شرف تكوين است. از هم اكنون، نامزدهاى شركت كننده در چهل و چهارمين انتخابات عمومى مجلس ۴۸۰ نفره رقابت سخت و فشرده اى را آغاز كرده اند. گفتنى است، احزاب كمونيست، ليبرال دموكرات و دموكراتيك به ترتيب با معرفى ۶۹ ، ۲۶ و ۲۴ نامزد زن در رده هاى نخست تا سوم حزب هاى سياسى ژاپن قرار دارند كه در اين انتخابات، بيشترين نامزدهاى زن را معرفى كرده اند. ضمن آنكه در اين انتخابات ۳۰۰ نفر از نمايندگان مجلس به صورت رأى گيرى مستقيم و ۱۸۰ نفر ديگر از طريق سهميه هاى حزبى انتخاب خواهند شد. ۸۲ درصد از مردم ژاپن هم اعلام كرده اند با طرح و برنامه خاصى وارد عرصه انتخابات خواهند شد... گفتنى است، ژاپن يكى از قدرت هاى مؤثر در حوزه آسيا - اقيانوس آرام (پاسيفيك) است و به چهار دليل اين حوزه براى ژاپن اهميت دارد.
الف - ژاپن از حيث جغرافيايى در شمال آسيا واقع شده و با بسيارى از كشورهاى منطقه قرابت فرهنگى دارد.
ب - ژاپن از لحاظ منابع و مواد اوليه غنى نيست و لذا منطقه آسيا - پاسيفيك منبع عمده اى براى تأمين مواد استراتژيك مورد نياز ژاپن است. ضمن آنكه منطقه آسيا - پاسيفيك به دليل وجود چين، كره جنوبى، تايوان و ۱۰ كشور عضو آ.سه.آن، بازارهاى خوبى براى كالاها و سرمايه گذارى هاى ژاپن محسوب مى شود.
پ - امنيت خطوط مواصلاتى دريايى استراتژيك در آسيا - پاسيفيك براى ژاپن اهميت بسيار دارد، زيرا شريان حياتى نقل و انتقال كالا، از جمله نفت خاورميانه است.
ت - با توجه به آسيب پذيرى ژاپن در برابر وقوع بحران هاى ناگهانى در منطقه و اختلال در تأمين مواد اوليه، حفظ ثبات در حوزه آسيا - پاسيفيك براى ژاپن بسيار حائز اهميت است. به اين ترتيب، ظهور ژاپن به عنوان يك عامل قدرتمند و فعال در آسيا - پاسيفيك در گروى امنيتى است كه پس از دوران جنگ سرد پديدار شده است كه البته اين مسأله ارتباط بسيار تنگاتنگى با خود مقوله امنيت در داخل ژاپن دارد. موضوعى كه رهبران حزب ليبرال دموكرات بويژه شخص كوايزومى معتقد است كه برآيند نگاه را سيوناليستى اين حزب و رهبرانش در ژاپن بوده است.
در بعد اقتصادى، ژاپن به صورت يك قدرت اقتصادى بزرگ درآمده است و به تدريج، خود را بيش از آمريكا و اروپا در بازارهاى آسيا - پاسيفيك ذيحق مى داند، در حالى كه امكانات اقتصادى، علمى و فنى در سطح جهانى باعث شده است كه ژاپن در اين حوزه از موقعيت ويژه اى برخوردار باشد. از ديد دولت ژاپن، مفهوم دموكراسى هاى جهان صنعتى غرب در سياست بين الملل اهميت خود را به تدريج از دست مى دهد. پايان جنگ سرد، مفهوم غرب را از دموكراسى گنگ و مبهم ساخته است. از اين رو سياست خارجى ژاپن در حال ورود به مرحله جديدى است كه در آن هماهنگى بيشتر در خط مشى ها با كشورهاى آسيايى، نقش مهم و تأثيرگذارى دارد. روند تقويت بنيه نظامى ژاپن يكى از مهمترين مسائل امنيتى در آسيا - پاسيفيك محسوب مى شود. ژاپن پس از شكست در جنگ جهانى دوم از داشتن نيروهاى مسلح بيش از حد معين محروم شد. هم اينك ژاپن سعى مى كند به اقتدار گذشته اش در زمينه نظامى و دفاعى بازگردد. مسأله دفاع از خود، تلاش به منظور تغيير مجموعه نظام بين المللى در جهت مثبت و سازنده براى امنيت ژاپن و بالاخره تلاش هاى متعارف براى ايجاد محيط مناسب امنيتى در منطقه از جمله اهدافى است كه از اوايل دهه ،۸۰ محور رسمى سياست ژاپن بوده و طرفه آنكه از پشتيبانى وسيع داخلى هم برخوردار بوده است. دبيركل پيشين حزب ليبرال دموكرات در توجيه و تبيين ديدگاه هاى حزبش گفته بود: ژاپن بايد مانند هميشه خود را يك كشور ويژه بداند و بپذيرد كه استفاده از نيروهاى نظامى بخش جداناپذير سياست خارجى يك قدرت بزرگ است. با توجه به ارائه شمايى از قدرت اقتصادى، سياسى و نظامى ژاپن بايد ديد كدام حزب، از چه ابزار و راهكارهايى براى پيروزى استفاده خواهد كرد؟ واقعيت اين است، ژاپنى كه در جنگ شكست خورد اما، يك تشكيلات، اين كشور را بازسازى كرد و آن، تشكيلات همين حزب ليبرال دموكرات بوده است كه از اعتبار روانى - اجتماعى ويژه اى برخوردار بود و توانست ژاپن را در مسير توسعه و قدرت قرار دهد. طبعاً رهبران حزب ليبرال دموكرات - كه بيش از يك دهه بر ژاپن حاكميت دارند - روى روحيه محافظه كارانه مردم ژاپن حساب باز كرده اند. ليبرال دموكرات ها اينگونه القاء مى كنند كه اگر حزب ليبرال دموكرات نبود، معلوم نبود كه سرنوشت ژاپن به كجا ختم مى شد. موضوع ديگر، حمايت صاحبان سرمايه و شركت هاى بزرگ ژاپنى از مواضع حزب ليبرال دموكرات است، آن هم در شرايطى كه انديشه چپ در سطح جهانى شكست خورد و اعتبار خود را از دست داد. موضوع ديگر، نقش ژاپن به عنوان قدرتى در شرق آسيا است كه در اين خصوص رهبران حزب ليبرال دموكرات توانستند، ناسيوناليسم را چاشنى سياست هاى خود در شرق آسيا كنند تا از اين طريق، نفوذ و تأثير خود را نشان دهند. از اين منظر، حزب ليبرال دموكرات توانست از مؤلفه ناسيوناليسم در چالش با قدرت مطرح ديگر شرق آسيا، يعنى چين، هماوردى كند. على رغم همه آنچه كه درباره ميزان نفوذ و نقش حزب ليبرال دموكرات گفته شد؛ اين برداشت وجود دارد كه احزاب مخالف از جمله حزب دموكراتيك درصدد است تا از احساسات قشرهاى مختلف مردم به سود خود بهره بردارى كند. مسلماً فرداى روز انتخابات، همه چيز مشخص خواهد شد.

مهرداد جماليان داريانى
مردم ژاپن درحالى روز يازدهم سپتامبر پاى صندوق هاى رأى مى روند كه بايد از ميان ۱۱۳۲ نفر نامزد ورود به چهل و چهارمين مجلس نمايندگان اين كشور، ۴۸۰ نفر را انتخاب كنند. در ژاپن ۱۰۳ ميليون نفر واجد شرايط رأى وجود دارد. رقابت اصلى در اين انتخابات بين حزب حاكم ليبرال دموكرات (LDP) به رهبرى «جونيچيرو كوايزومى» و حزب دموكراتيك به رهبرى «كاتسويا اوكادا» است.
پيروزى هر يك از اين دو حزب را مى توان نقطه عطفى در تاريخ ژاپن دانست. در حقيقت، كوايزومى پس از آن كه مجلس مشاوران به طرح خصوصى سازى سازمان پست ژاپن رأى نداد، اين عمل را رأى عدم اعتماد به خود دانست و با انحلال مجلس نمايندگان و اعلام برگزارى انتخابات زود هنگام، تمامى سرمايه سياسى خود را وارد بازى كرده است. گفتنى است سيستم پستى ژاپن با ۳ تريليون دلار دارايى بزرگترين نهاد مالى دولتى جهان است.
ديدگاه هاى دو رقيب نسبت به اصلاحات
كوايزومى اعتقاد دارد طرح خصوصى سازى شركت پست كليد اصلاح ساختار اقتصادى ژاپن و پيشرفت اين كشور است. وى بر اين باور است كه اين طرح، قلب اصلاحات ساختارى ژاپن محسوب مى شود و به همين دليل، با تمام قدرت به ميدان آمده و تمام عواقب آن را نيز به جان خريده است. به عقيده كوايزومى، تفكيك سيستم پست فرصت رقابت را براى بخش خصوصى فراهم آورده است و اقتصاد ژاپن را كه در سال هاى اخير شاهد رشد كمى بوده است، به فعاليت واخواهد داشت.
در مقابل، اوكادا (رهبر حزب دموكراتيك) رقيب اصلى كوايزومى، مى گويد: اصلاحات واقعى فقط از طريق اصلاح و تغيير در دولت به وجود مى آيد. وى اظهار مى دارد: تأكيد ما بر مسأله كودكان و بازنشستگى است. ما نيازمند اصلاح در دولت هستيم. نكته اى كه در مورد طرح خصوصى سازى پست ژاپن بايد به آن توجه كرد، مخالفت هايى است كه علاوه بر احزاب مخالف از سوى تعدادى از اعضاى حزب حاكم ليبرال دموكرات نيز با اين طرح مى شود، به طورى كه در اين مدت شاهد انشعابات متعدد در حزب حاكم بوديم، به صورتى كه انشعابيون در مخالفت با طرح ۳ حزب جديد تأسيس كردند. (نيپون، حزب كوكومين، شينتو و شينتو - دايچى) ژاپنى ها پس انداز در اداره پست را از آن جهت ترجيح مى دهند كه هم بهره آن به طور قانونى از ديگر بانك هاى خصوصى بيشتر است و هم در هر كوى و برزنى وجود دارد و با زندگى روزمره مردم عجين شده است.
مخالفان طرح خصوصى سازى پست در ژاپن، نگرانى اصلى خود را تعطيلى اقدامات و خدمات پست در مناطق روستايى پس از خصوصى سازى اعلام مى كنند. شبكه پستى در ژاپن بيش از ۱۰۰ سال است كه حضور دارد و تحت نظر دولت است و به اين واسطه پوشش خوبى را حتى در دورترين مناطق مى دهد، اما اگر به بخش خصوصى واگذار شود، قاعدتاً چنين پوششى نخواهد داشت. يكى ديگر از نگرانى هاى مخالفين آن است كه ژاپن در بخش بيمه، خدمات درمانى و پست (نرم افزارى) نسبت به بخش صنايع (سخت افزارى) ضعيف تر است براى نمونه، نفوذ خارجيان در بخش صنعت خودروسازى ژاپن بسيار ضعيف و شايد ناممكن است. در حالى كه بيمه خدمات درمانى و پست بخشى است كه خارجى ها مى توانند در آن نفوذ كنند، و روابط نزديك كوايزومى و بوش نيز بيشتر اين شك و ترديد را در ژاپن به وجود آورده است كه به اين وسيله دست آمريكايى ها در اين بخش باز خواهد شد. مخالفان بر اين عقيده اند كه در حال حاضر، پست، اولويت جامعه ژاپن نيست، بلكه بحث اصلى و اساسى مسأله پيرى جمعيت و حقوق بازنشستگان است. دارايى هاى گسترده سيستم پستى ژاپن در اوراق قرضه اى كه براى تأمين هزينه هاى پروژه هاى عمومى صادر مى شود، سرمايه گذارى شده است، اما خصوصى سازى اين سيستم مى تواند به كاهش مشاغل و پايان نفع رسانى دولت به كارمندان پستى منجر شود. (اداره پست ژاپن حدود ۲۶۰ هزار كارمند دارد.) اوكادا اعلام كرده است: «كوايزومى بيش از حد در مورد ايجاد اصلاحات در اداره پست دچار وسواس شده است. در حالى كه اين مسأله اهميت چندانى براى رأى دهندگان ندارد. وى مى گويد: «اشتباه محض است اگر ايجاد اصلاحات در اداره پست بخواهد به موضوع اصلى انتخابات تبديل شود.» گفتنى است بر اساس نظرسنجى انجام شده توسط خبرگزارى «كيودو» در ميان نامزدهاى مايل به شركت در انتخابات پارلمانى ژاپن ۸۷‎/۵ درصد از آنها، اولويت نخست دولت آينده را انجام اصلاحات در زمينه رفاه اجتماعى از جمله بهبود شرايط بازنشستگان و نظام خدمات درمانى كشور اعلام كردند. اقدام براى رشد اقتصادى با ۶۱ درصد، تجديد ساختار نظام مالى و دارايى با حدود ۳۴ درصد و اصلاحات سياست خارجى با ۳۳ درصد در مكان هاى بعدى از نظر اولويت كارى قرار گرفته اند. بر اساس همين نظرسنجى، تنها حدود ۱۴ درصد از نامزدها، اولويت نخست كارى دولت آينده را انجام اصلاحات در زمينه خصوصى سازى اداره پست ژاپن اعلام كرده اند.
نكات تمايز و اهميت انتخابات چهل و چهارمين مجلس نمايندگان ژاپن
چند مناسبت وجود دارد كه انتخابات چهل وچهارمين مجلس نمايندگان ژاپن را متفاوت با ديگر انتخابات اين مجلس كرده است:
اول: اين انتخابات مصادف است با پنجاهمين سالگرد تأسيس حزب ليبرال دموكرات كه قطعاً با توجه به مسائل به وجود آمده در حزب حاكم و صحنه سياسى ژاپن، اين حزب با چالش بزرگى در روز انتخابات روبرو خواهد شد. حزب ليبرال دموكرات ژاپن در سال ۱۹۵۵ از ادغام دو حزب ليبرال و دموكرات به وجود آمد و از آن تاريخ به جز دوره اى كوتاه در سال ۱۹۹۳ كه ائتلاف نافرجام از احزاب مخالف به قدرت رسيد، اداره ژاپن را برعهده داشته است. در سال ۱۹۹۳ بسيارى بر اين باور بودند كه دوران افولLDPفرارسيده است و اين حزب نخواهد توانست همانند ۳۸ سالى كه قدرت را بدون وقفه در اختيار داشته عمل كند، ولى آن ها اشتباه كردند، چرا كه حزب ليبرال دموكرات توانست خود را بازسازى كند و موفق شد در سال ۱۹۹۴ به ائتلاف ياد شده بپيوندد و در انتخابات سال ۱۹۹۶ دوباره توانايى خود را براى حكومت اكثريت بازيابد. انتخاب «جونيچيرو كوايزومى» به عنوان رئيس حزب در سال ۲۰۰۱ اين امكان را فراهم آورد تا حزب طراحى جديد از خود ارائه و با انتخاب رهبرى جوان خود را تقويت كند. با اين وجود تحولاتى در صحنه سياسى ژاپن در خلال ۴ سال نخست وزيرى كوايزومى روى داده كه سيطره حزب ليبرال دموكرات را مورد تهديد قرار داده است:
۱- حزب ليبرال دموكرات ناچار شده است با ائتلاف با حزب كوميتو حكومت كند حزب كوميتو تمايل خود را براى انجام گفت وگوهاى ائتلاف با حزب مخالف دموكراتيك ژاپن در صورت كسب بيشترين تعداد كرسى ها در انتخابات توسط آن حزب اعلام كرده است. بنابراين نمى تواند ستون محكمى براى اتكاى حزب ليبرال دموكرات باشد.
۲- روند ادغام بين احزاب مخالف تسريع شده است. حزب دموكراتيك ژاپن در سال ۱۹۹۸ از ادغام چهار حزب چپ گرا و ميانه رو تشكيل شد و در سال ۲۰۰۳ حزبى ديگر به آن پيوست. همچنين تصميم اخير حزب كمونيست ژاپن داير بر اختيار دادن به حزب دموكراتيك براى فعاليت انتخاباتى در مناطق روستايى مطمئناً در آمار نتايج آن تأثير خواهد گذاشت.
۳- تيرگى روابط بين جناح ها در حزب ليبرال دموكرات بر اثر فشارهاى سياسى متضاد تشديد شده و مقاومت در برابر كوايزومى رو به تزايد است كه بحران در مسأله طرح خصوصى سازى اداره پست باعث شده است اين اختلافات به اوج برسد. اجماعى كه بر اساس مكانيسم تصميم گيرى داخل حزب ليبرال دموكرات وجود دارد، در بحران پس از اصلاحات تقريباً به طور كامل از بين رفته است. موارد مذكور، چالش هايى هستند كه حزب ليبرال دموكرات در انتخابات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۵ با آنها مواجه خواهد بود.
دوم: همزمانى انتخابات چهل وچهارم مجلس نمايندگان ژاپن با سالروز واقعه ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آمريكا، مسائل امنيتى را پيش كشيده است. در همين ارتباط، پليس ژاپن در طول تبليغات انتخاباتى تدابير امنيتى را تشديد كرده و ۱۳ هزار و ۶۰۰ تن از نيروهاى خود را در سراسر كشور بويژه در فرودگاه ها، ايستگاه هاى مهم راه آهن و پايانه هاى اتوبوسرانى به كار گرفته است. اين تدابير امنيتى در حالى تشديد شده است كه يك كارشناس فرانسوى مسائل تروريستى، اخيراً توكيو را در برابر حمله تروريستى از سوى القاعده آسيب پذير خواند. اين قاضى طى گزارشى اعلام كرد كه اشاراتى دال بر احتمال حمله القاعده به يك مركز مالى آسيايى وجود دارد و در اين ميان كشورهاى آسيايى متعددى وجود دارند كه ميزان آمادگى آنها از آمريكا و يا اروپا كمتر است. در نتيجه، حفظ امنيت انتخابات نيز از جمله مسائلى است كه پيش روى دولت كوايزومى قرار دارد و بخشى از نيرو و افكار مسؤولان ژاپنى را به خود اختصاص داده است و در صورتى كه القاعده موفق به انجام عمليات مؤثرى در سالروز حوادث ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آمريكا، در ژاپن شود، به طور قطع بسيارى از معادلات سياسى و اقتصادى را در منطقه و جهان به هم خواهد ريخت بنابراين موارد ياد شده كاملاً ويژگى هاى منحصر به فرد اين انتخابات را با ساير انتخابات مجلس نمايندگانى كه تاكنون در ژاپن انجام گرفته است، متمايز و روشن مى كند.
شعارهايى كه دو رقيب با آنها وارد عرصه رقابت انتخاباتى شدند:
كوايزومى محور تبليغاتش را بر خصوصى سازى اداره پست ژاپن قرار داده كه بيشترين كارمندان دولت را در خود جاى داده است. هنگامى كه وى در سال ۲۰۰۱ ميلادى قدرت را در دست گرفت، اصلاحات را سرلوحه شعارهاى خود قرار داد و گفت: ژاپن نياز به اصلاحات دارد. هر چند اين اصلاحات در كوتاه مدت دردآور باشد. به طور قطع خصوصى سازى سازمان پست ژاپن كه بيشترين كارمندان دولتى را در خود جاى داده است، باعث خواهد شد تعدادى از آنها بى كار شوند و همين مسأله فشارهايى را به دولت و مردم ژاپن وارد خواهد كرد. ولى از ديد كوايزومى، اين فشارها بايد در كوتاه مدت تحمل شود تا بتوان در آينده اقتصاد ژاپن را از ركود به حركت واداشت. در مقابل اوكادا محور تبليغات خود را بر ضرورت پيشبرد رفاه اجتماعى و اصلاحات در بخش بيمه بازنشستگى قرار داده است. وى كوايزومى را به ايجاد بن بست سياسى متهم كرده و مى گويد: لوايح اصلاحى كوايزومى حتى بعد از انتخابات نيز تصويب نمى شود. از جمله وعده هاى انتخاباتى ديگر حزب دموكراتيك عبارتند از:
۱- كاستن از نفوذ و قدرت بوروكرات ها در صحنه سياسى ژاپن، اين حزب اعلام كرده است در صورت پيروزى تنها بوروكرات هايى كه به خط مشى حزب پايبند باشند، در پست هاى ارشد دولتى منصوب مى شوند. حزب دموكراتيك معتقد است، آينده ژاپن در صورتى تحقق پيدا خواهد كرد كه كنترل كشور از سوى بوروكرات ها ريشه كن شود.
۲- كاهش هزينه هاى دولتى حزب دموكراتيك اعلام كرده است: در صورت انتخاب شدن، هزينه هاى دولتى را به ميزان ۹۱‎/۵ ميليارد دلار كاهش خواهد داد.
۳- خروج نيروهاى ژاپنى از عراق، خروج تفنگداران آمريكايى از جزيره اوكيناوا كه محل استقرار ۶۵ درصد از نظاميان آمريكايى مستقر در ژاپن است.
۴- در بخش سياست خارجى، اين حزب روابط با كشورهاى آسيايى بويژه چين و كره جنوبى را به بهبود مشاركت نيم قرنى ژاپن با آمريكا مقدم مى داند و در همين ارتباط اعلام كرده است در صورت پيروزى به جاى معبد «ياسوكونى» كه باعث ايجاد تفرقه در آسيا شده است، يك جايگزين ديگر ايجاد خواهد كرد.
با مقايسه انتخابات چهل و سوم با انتخابات چهل وچهارم، ملاحظه مى شود اكثر شعارهاى انتخاباتى حزب در هر دوى آنها مشترك است. اما نكته قابل توجه اين است كه رهبر سابق حزب دموكراتيك «نائوتوكان» در انتخابات چهل وسوم با هدف سوق دادن ساختار حزبى ژاپن به سوى سيستم دو حزبى پا به عرصه رقابت و انتخابات گذاشته بود و اين اعتقاد را داشت كه ژاپن برخلاف نيم قرن گذشته كه به طور عملى تنها يك حزب بر آن حاكم بود، بايد به سوى كشورى با دو حزب بزرگ حركت كند تا به اين وسيله مردم حق انتخاب را براى تغيير آنها داشته باشند.
اما رهبر فعلى حزب دموكراتيك ژاپن «كاتسويا اوكادا» بر اين اعتقاد است كه در صورت پيروزى حزبش، در نظر دارد بدون ائتلاف با حزبى ديگر، زمامدارى دولت آينده را به تنهايى در دست گيرد. وى با اشاره به فروپاشيدن يكپارچگى حزب حاكم ليبرال دموكرات گفته، زمينه لازم براى شكست دادن اين حزب در انتخابات و به دست گرفتن زمامدارى ژاپن به وسيله حزب دموكراتيك فراهم شده است. از گفته هاى اوكادا چنين استنباط مى شود كه حزب دموكراتيك قصد دارد همانند حزب ليبرال دموكرات به تنهايى قدرت را در دست گيرد و به عنوان حزب مسلط در صحنه سياسى ژاپن ظاهر شود. منظور از حزب مسلط اين است كه يك حزب در ميان ساير احزاب بتواند به تنهايى اكثريت مطلق كرسى هاى پارلمان را با يك فاصله مطمئن به دست آورد و اين اكثريت براى سال ها دوام داشته باشد. در حال حاضر، هر دو حزب ادعاى پيروزى در انتخابات را دارند و رهبران آنها قول داده اند در صورت شكست از سمت خود استعفا خواهند كرد.
اين در حالى است كه نظرسنجى ها از برترى حزب ليبرال دموكرات حكايت دارد، اما قدر مسلم، هيچ گاه نمى توان به نتايج نظرسنجى ها خيلى مطمئن بود، چرا كه اين نظرسنجى ها به صورت محدود و بسيار كوچك در سطح جامعه تهيه مى شوند و نتايج اصلى را آرايى كه از صندوق هاى رأى بيرون خواهند آمد مشخص مى كنند. در حال حاضر، حزب ليبرال دموكرات از حمايت فدراسيون قدرتمند تجارى ژاپن «نيپون كيدانرن» برخوردار است. در اين فدراسيون، حدود ۱۶۰۰ شركت، ۱۳۰ انجمن صنعتى و حدود ۵۰ انجمن كارفرمايان حضور دارند. همچنين حزب ليبرال دموكرات حمايت رأى دهندگان سنتى خود را در شهرهاى كوچك و روستاها حفظ كرده است.
در مقابل حزب دموكراتيك براى پيروزى در انتخابات بايد نيروى خود را براى جذب شهروندان غير حزبى در شهرهاى بزرگ متمركز كند، يعنى حدود ۴۰درصد از واجدين شرايط كه علاقه اى به شركت در انتخابات ندارد. اگر اين حزب موفق به جلب اين آرا شود، احتمال پيروزيش بسيار زياد خواهد بود، چرا كه در انتخابات چهل وسوم مجلس نمايندگان تقريباً نامزدهاى حزب حاكم ليبرال دموكرات در شهرهاى بزرگ موفق به راهيابى به مجلس نشدند و اكثر نمايندگان اين حزب از شهرهاى كوچك و روستاها وارد مجلس نمايندگان شدند. حال تا چه اندازه اوكادا و همراهانش موفق به انجام اين مهم خواهند شد، نتايج انتخابات آن را مشخص خواهد كرد. با تمام اين اوصاف وضعيت به گونه اى نيست كه هر يك از رقبا از پيش خود را برنده بدانند. در هر صورت آرايى كه از صندوق ها خارج خواهد شد، برنده نهايى را مشخص خواهد كرد و همانگونه كه در ابتدا عنوان شد، نتيجه انتخابات چهل وچهارم، نقطه عطفى در تاريخ ژاپن خواهد بود. چرا كه اگر حزب ليبرال دموكرات در آن پيروز و موفق به تصويب طرح خصوصى سازى سازمان پست ژاپن كه بزرگترين سازمان مالى دولتى جهان است، شود، تحولى بزرگ در ساختار اقتصادى اين كشور به وجود خواهد آمد. از سوى ديگر، اگر حزب دموكراتيك به پيروزى برسد، ژاپن شاهد يك خانه تكانى سياسى خواهد بود كه تحولات اساسى در عرصه هاى داخلى و خارجى براى اين كشور به دنبال خواهد آورد.
ولى آنچه مسلم است، بعد از انتخابات ۱۱ سپتامبر و هر نتيجه اى كه در آن رقم بخورد، تحولى اساسى در درون حزب ليبرال دموكرات ژاپن خواهيم داشت. كوايزومى به صراحت اعلام كرده است حزب ليبرال دموكرات قديمى را متلاشى و يك حزب جديد تشكيل خواهد داد. بايد ديد كه آيا كوايزومى خواهد توانست ساختارى نو در مقابل ساختار سنتى LDP كه حدود نيم قرن بر ژاپن حكومت كرده، ايجاد كند؟