هيوا يوسفى
پيش بينى مى شود،  بازتاب مراسم افتتاحيه چهارمين دوره بازيهاى اسلامى زنان كه قرار است هفته آينده در زمين تنيس مجموعه ورزشى انقلاب برگزار شود، بسيارى از محافل اجتماعى و سياسى را تحت تأثير قرار دهد. افتتاحيه اى كه اگرچه مسؤولان برگزارى بازيها و به ويژه فائزه هاشمى رفسنجانى، دختر على اكبر هاشمى رفسنجانى، سياستمدار نامدار ايران، آن را بى مشكل مى دانند، دست كم در سالهاى پس از انقلاب اسلامى كمتر ديده شده است. 
شامگاه يك روز گرم تابستانى، در فاصله نزديك به ۱۰ روز مانده به آغاز بازيها،  گروهى كه قرار است مراسم ويژه افتتاحيه را برگزار كنند، سخت در حال تمرين هستند. ساعت از ۸ شب گذشته اما به نظر مى رسد كار آنها هنوز تمام نشده است. در آن شلوغى نسبى، از دهها متر دورتر حضور منحصر به فرد يك زن در ميان دختران و پسرانى كه بيشترشان لباس هاى يكدست سفيد پوشيده اند، جلب توجه مى كند. او به مانند فرشته ها لباس سفيد بلندى بر تن كرده، تاجى بر سر گذاشته و هماهنگ با صداى موزيكى كه در فضا پيچيده راه مى رود و دستهايش را تكان مى دهد. به نظر مى رسد اين همان قسمت حساسيت برانگيز ماجراست و اين زن كه گفته مى شود چنين حركاتى را تبحر دارد، فرزانه كابلى، بازيگر تلويزيون و سينماى ايران است. او آن گونه كه خودش مى گويد از هفته ها پيش كارش را با اين دختران و پسران جوان آغاز كرده و بسيار اميدوار است حاصل تمرين دادن هايش، افتتاحيه اى باشكوه باشد. كابلى تأكيد مى كند ماهيت بازيها كه صرفاً مخصوص زنان است، برايش اهميت زيادى دارد و به همين دليل با علاقه بيشترى كارش را دنبال مى كند. 
در زمين تنيس مجموعه ورزشى انقلاب، علاوه بر دختران جوان، دسته اى از پسران جوان هم كه بيشترشان موهاى بلند دارند،  با فرزانه كابلى تمرين مى كنند. آنها هم جزئى از گروهى هستند كه به گفته يكى از مسؤولان بازيها، قرار است در مراسم افتتاحيه با حركت هاى هماهنگشان داستان خلقت آدم و حوا و همچنين گوشه هايى از برخى ورزش هاى قديمى و امروزى را نشان دهند.  
چند متر پايين تر از محل تمرين مراسم افتتاحيه، در ساختمان حراست مجموعه ورزشى انقلاب، فائزه هاشمى،  مردان مسؤول ورزش را به جلسه فراخوانده تا مسائل را در آخرين روزهاى قبل از آغاز بازيها با آنان هماهنگ كند.
به نظر مى رسد در غياب محسن مهرعليزاده، رئيس سازمان ورزش كه چند روز پس از انتخابات رياست جمهورى در مراسمى رسمى از مديران و همچنين خبرنگاران حوزه ورزش خداحافظى كرده، مشورت با رضا قراخانلو رئيس كميته ملى المپيك و محمد محمدپور مدير كل حراست سازمان تربيت بدنى، مهم تر از ديگران باشد. فائزه هاشمى مى خواهد مطمئن شود كارها آن گونه كه او پيش بينى كرده هماهنگ پيش مى رود و هيچ اتفاقى غافلگيرش نخواهد كرد. اما آيا به راستى برگزارى چهارمين دوره بازيهاى بانوان اسلامى بدون مشكل خواهد بود؟
اولين ترديدها از هفته ها پيش با چاپ مطالبى در چند روزنامه سياسى آغاز شده است. اين روزنامه ها كه به گفته خانم هاشمى، هر سال با برگزارى بازيهاى تحت مديريت او مخالفت مى كنند، در تحليل هايشان اختصاص يك ميليارد تومان بودجه توسط كميته ملى المپيك به اين بازيها را زير سؤال برده اند. بازيهايى كه شايد از منظر انتقادى آنها، با برخى از ارزش ها و عرف جامعه ايران اسلامى هم همخوانى ندارد. اما فائزه هاشمى در پاسخ به اين سؤال كه تا چه اندازه چنين انتقادهايى را جدى و خطرناك مى داند، به هماهنگى هايى اشاره مى كند كه با دستگاههاى مختلف و مديران رده بالاى نظام انجام شده است. او مطمئن است همه كارها آن گونه كه پيش بينى شده، انجام خواهد شد.تجربه برگزارى سه دوره متوالى از بازيهايى مخصوص زنان مسلمان به فائزه هاشمى اين اعتماد به نفس را داده كه چهارمين دوره را هم به خوبى برگزار كند، اگرچه فضاى سياسى كشور در زمان برگزارى اين دوره با دوره هاى پيش متفاوت است.  
به هر حال اگر همه چيز براساس برنامه  پيش برود، بازيها از اول مهرماه آغاز مى شود و يك هفته ادامه پيدا مى كند. قرار است در اين دوره دختران و زنانى از ۴۴ كشور دنيا در ۱۸ رشته ورزشى با هم رقابت كنند. دختران و زنانى كه البته اين بار تعداد زيادى از آنها غيرمسلمان و از كشورهايى مانند آلمان، روسيه، انگليس، يوگسلاوى، گرجستان، كره جنوبى و حتى آمريكا هستند.

محمود مولايى
مثل برق خودش را مى رساند كنار خط، توپ را دو دستى مى گيرد، چند قدم مى رود عقب، توپ را با دست چپ بغل مى كند و با دست راست هم تيمى هايش را به جلو مى خواند:«برويد تو گل، يالا برويد جلو»
نحوه بازى يك بازيكن در ليگ اين روزها همه را شگفت زده كرده است. بازيكنى كه در اين روزها، بدون ترديد هر روز يك تيتر روى جلد روزنامه ها دارد. جالب اينكه از اين بازيكن هم انتقاد مى شود و هم خيلى ها او را بازيكنى استثنايى مى دانند. بازيكنى با قامتى بلند كه درنگاه اول شبيه يك مهاجم سرزن به نظر مى رسد، ولى او در زمين كارى مى كند كه بى شك كسى از عهده آن بر نمى آِيد.
مهاجمى با دستهاى كشيده كه خيلى ها معقتدند تأثير دستهاى او در زمين بيش از پاهايش است.
چنين خصوصياتى را تنها يك نفر درليگ مى تواند داشته باشد؛ على عليزاده مهاجم جديد پرسپوليس، ناصر ابراهيمى در توصيف او مى گويد: «براى ما اوت دستى هاى عليزاده با اينكه بخواهيم كرنر بزنيم هيچ تفاوتى ندارد. اوت دستى هاى او مثل كرنر است و اين باعث خوشحالى ما است».
على عليزاده، سوژه اين روزهاى مطبوعات يك نابغه است. مهاجم سابق اميدهاى ايران اين فصل از فجرسپاسى به پرسپوليس آمد.هنگامى كه عليزاده به عضويت سرخ ها درآمد، هيچ كسى تصور نمى كرد مربيان پرسپوليس اينقدر متكى به او باشند.اما على در همان بازى اولى كه براى اين تيم به ميدان رفت، كار خودش را كرد. مسابقه پرسپوليس - شهيد قندى در تورنمنت صلح و دوستى. در آن مسابقه هنگامى كه بازى گره خورده بود، پرتاب اوت عليزاده به كمك پرسپوليس آمد. پرتاب اوت اين بازيكن از نزديكى هاى خط كرنر در دهانه دروازه حريف ، درست روى سر على انصاريان فرود آمد.گل انصاريان براى اينكه نظر على پروين را جلب كند، كافى بود . اين گذشت و در اولين هفته ليگ على پروين با همين تصور شاگردانش را جلوى فجرسپاسى گذاشت. درآن بازى البته عليزاده گاه و بيگاه با پرتاب هاى بلند اوتش همبازيانش را به جلو فراخواند، ولى بى ثمر.
همين مسأله كافى بود تا انتقادهايى از به كار بردن اين تاكتيك شود.انتقادهايى كه پروين را بر آن داشت كه در تمرينات تيمش از پرتاب اوت استفاده نكنند. حتى او تصميم گرفت در دومين بازى هفته از اين ترفندبهره نگيرد. بااين حال، ته دلش قرص نبود.او جلوى سايپا تاكتيك ديگرى نداشت رو كند. پروين پيش از رويارويى با سايپا در رختكن رو به عليزاده گفت: «تو ۲۰ دقيقه اول بازى اصلاً اوت دست نينداز. ولى اگر به گل نرسيديم، شروع كن». پرسپوليس وقتى به زمين رفت، در اين مدت نتوانست كارى از پيش ببرد و اين يعنى آغاز پرتاب هاى بلند يك بازيكن استثنايى!
با اين وجود، پرتاب هاى بلند عليزاده درزمان باقى مانده تا پايان بازى كارى از پيش نبرد. غافل ازاينكه ذوالفقار نسب، سرمربى سايپا زمانى در تيم مس كرمان مربى على بوده و پس از اين مسابقه به نكته اى اشاره كرد: «من قبلاً مربى اش بودم. براى همين مى دانستم اين ترفند را چطور خنثى كنم».
موج انتقادها در اين هنگام بالا گرفت. طورى كه برخى كارشناسان معتقد بودند پرسپوليس بيش از اندازه به اين تاكتيك متكى است و انگار پرسپوليس تاكتيكى غير از پرتاب اوت اين بازيكن ندارد. حتى به تمسخر بازى على اصغرى پرسپوليس را «عليزاده»اى  خوانند.
اين صحبت ها چندان به مذاق «سلطان» خوش نيامد و او در واكنشى تند عنوان كرد: «اين هم يك روش است.خود من در يك بازى اروپايى ديدم كه تيمى ۱۵ اوت انداخت و ۲ تاش گل شد.البته انصاريان هم فصل قبل براى ما همين كار را مى كرد. حالا نمى دانم چرا به او چيزى نمى گفتند».
با اين حال، برخى ديگر از كارشناسان معتقدند پرتاب اوت بى نظير اين بازيكن حتى مى تواند در تيم ملى هم مورد استفاده قرار بگيرد. مرتضى محصص يك اشكال كوچك در كار عليزاده مى بيند.
او معتقد است زمانى كه همه بازيكنان در محوطه جريمه جمع شده اند، او مى تواند با يك پرتاب اوت پشت محوطه جريمه همبازى اش را در موقعيت گلزنى قرار بدهد.
يعنى همان كارى كه عليزاده پيش از اين در فجر سپاسى انجام مى داد. او در چند فصل گذشته ليگ به دفعات از اين ترفند، فجر سپاسى را به گل رساند. مسابقه فجر سپاسى - صبا باترى در شيراز در فصل گذشته نمونه اى است كه مى تواند به آن اشاره كرد.در آن بازى پرتاب هاى اوت بلند عليزاده كمر تيم حريف را شكست جالب اينكه يكى از پرتاب هاى اوت اين بازيكن با برخورد به دستهاى هادى طباطبايى تبديل به گل شد.
اكنون نكته مبهم دراين قضيه اين است كه چرا عليزاده پرسپوليس پر سروصدا است و عليزاده فجرسپاسى بى صدا بود. ظاهراً غلام پيروانى هميشه از اين ترفند استفاده نمى كرد.يعنى امكان داشت در يك مسابقه عليزاده اوت دستى نيندازد، در حاليكه خود پيروانى هم به اين تاكتيك اعتقاد داشت. طورى كه در تمرينات به طور مداوم اين تاكتيك را تمرين مى كرد، درست برخلاف تمرينات اين روزهاى پرسپوليس.
اكنون پرسپوليسى ها تصميم گرفته اند سروصداى اين انتقادها را بخوابانند. براى همين درتمرينات پروين اجازه نمى دهد اين تاكتيك كار شود. البته اين تنها در زمان تمرين است. هنگامى كه پرسپوليس در زمين رو درروى تيمى قرار مى گيرد، پروين دلش نمى آيد جلوى پرتاب هاى اوت اين بازيكن را بگيرد. خودش از اين وضعيت راضى نيست اگر چه مى داند در دنيا شايد كمتر كسى بتواند اوت دستى با آن سرعت و مسافت پرتاب كند. معدنچى، همبازى او درفجر سپاسى و هم اتاقى اش در تيم پرسپوليس خاطره اى تعريف مى كند:« چند وقت پيش با على بازى بولتون و بلكبرن را نگاه مى كرديم. در تيم بولتون يك نفر بود كه همه اش اوت دستى مى انداخت. ولى باور كنيد اگر بخواهد با على مسابقه بدهد، مطمئناً كم مى آورد على يك چيز ديگرى است».
عليزاده از شرايط اين روزهايش ناراحت است. اما انگار وظيفه ديگرى در پرسپوليس ندارد: «وقتى توانايى چنين كارى را دارم، چرا نبايد انجام بدهم».

جوايز مدال داران المپيك آتن را كه مى دادند، يك نفر وسط آن جمع حضورش غير متعارف به نظر مى رسيد. يك نفر كه مدالى نداشت اما به خاطر آنكه با ورزشكار اسرائيلى مسابقه نداده بود از او مثل كسى كه طلا گرفته باشد، تقدير كردند. چطور مى شد باور كرد همه با اين مسأله كنار آمده اند. مى گويند خودش با گوشها يش شنيده كه گفته اند حالا از كجا معلوم اگر به اسرائيل نمى خورد، مدال مى آورد.يك سال از المپيك گذشته و در اين مدت قهرمان دنبال فرصتى بوده تا نشان دهد قرعه اسرائيل، آن طور كه طعنه مى زنند قرعه شانس او نبوده. چند ماه پيش در مسابقه هاى دانشجويان جهان اين فرصت دست داد، اما او باخت و حذف شد، چند روز پيش هم در مسابقه هاى قهرمانى جهان دوباره با همان نيت و با كلى اميد به ميدان رفت، اما اين بارهم سوم شدو حالا همه آرزويش اين است كه زودتر المپيك ۲۰۰۸ پكن برسد.اين شرح حال آرش ميراسماعيلى، قهرمان ۶۶ كيلويى جودوى ايران بود.

در فاصله كمتر از يك سال مانده به جام جهانى فوتبال، مهدى مهدوى كيا ستاره خوش اخلاق فوتبال ايران، روز ها و شبهاى خوشى دارد. بعد از آن نا اميدى پيش از شروع فصل، كسى حتى دوستانش هم شايد تصور نمى كردند ماندن در هامبورگ، تصميم درستى باشد. همه و همه توصيه مى كردند، وقتى سر مربى دوست ندارد او در تيم اش بماند، بهتر است به انتخاب ديگرى فكر كند و در اين ميان فقط خودش بود كه غمگين اما با پشتكار تمرين مى كرد و اميدوار بود.
هفته پيش مهدوى كيا دوباره براى هامبورگ گل زد. اين دومين گل اش در چهار هفته ابتدايى بوندس ليگا بود. دو گل و نمايش فوق العاده، پشتوانه خوبى است براى ستاره اى كه مى خواهد دومين جام جهانى عمرش را تجربه كند.

بيژن ذوالفقار نسب همين طورى هم متهم بود كه بازيكنان تيم اش را به زمين مى فرستد تا از گلى كه هنوز نزده اند، دفاع كنند و حالا كه احمد مؤمن زاده، بزرگترين خريد اين فصل سايپا مصدوم شده، لابد حكايت جالبترى در انتظار تيم دكتر خواهد بود.
هفت ماه دورى از ميدان هاى فوتبال نتيجه تشخيص پزشكان درباره مصدوميت مؤمن زاده است. آدم بايد خيلى خوشبين باشد كه فكر كند او بر مى گردد و دستى از مربى اش مى گيرد. سرنوشت مؤمن زاده هم لابد همين است. بعد از چند سال حضور در تيم هاى پر سر و صدا مثل سپاهان، استقلال و فولاد خوزستان، شايد وقت آن رسيده به فكر پيدا كردن تيمى در ليگ دسته اول برايش باشيم. او در ابتداى همين فصل هم وقتى چند بار قرار ملاقاتش با على پروين به جايى نرسيد، پاى ميز مذاكره با يكى دو تيم دسته اولى هم نشست، اما قسمتش نبود زودتر پى سرنوشتش برود.