فلسطينى ها ديروز از «اسرائيل» خواستند در انتخابات آتى پارلمانى مناطق خودگردان كه قرار است ماه ژانويه برگزار شود، دخالت نكند.
  به گزارش ايرنا به نقل از «آسوشيتدپرس» ، «آريل شارون» نخست وزير رژيم صهيونيستى در گفت و گو با روزنامه آمريكايى «نيويورك تايمز» گفته بود كه خواستار كنار گذاشته شدن «جنبش مقاومت اسلامى فلسطين» (حماس) از اين   انتخابات است و در صورت حضور اين جنبش، «اسرائيل» با فلسطينيها در برگزارى انتخابات پارلمانى همكارى نخواهد كرد.  انتظار مى رود كه حماس در انتخابات قانونگذارى فلسطين موفقيت چشمگيرى بدست آورد.   نيويورك تايمز به نقل از شارون نوشت كه در صورت حضور نامزدهاى حماس در انتخابات، رژيم صهيونيستى با استمرار محدوديت هاى رفت و آمد در روز   برگزارى انتخابات، دسترسى فلسطينيان ساكن قدس و «كرانه باخترى» رود اردن به مراكز رأى گيرى را دشوار خواهد كرد.
  «صائب عريقات» مذاكره كننده دولت خودگردان فلسطين خواستار خوددارى اسرائيل از مداخله در انتخابات شد و گفت: «از مقامات اسرائيل مى خواهيم كه خود را از انتخابات و امور داخلى ما دور نگه دارند». عريقات افزود: «انتخابات ما نقطه عطفى به سمت چندجانبه گرايى سياسى و حفظ قانون و نظم در تشكيلات خودگردان خواهد بود».

شقايق لامع زاده
به نوشته رسانه هاى اروپايى «آنگلا مركل» تنها زنى است كه در مركز اين قاره، دبيركلى يك حزب سياسى را برعهده دارد. مطبوعات آلمان، مركل را در قامت يك «سياستمدار تمام عيار » مى دانند و از هم اكنون او را «نخستين صدراعظم زن» در اين كشور مى نامند. مركل معتقد است كه حزب دموكرات مسيحى را مدرنيزه كرده و اين حزب اكنون براى قرن ۲۱ آماده است. وى مى گويد: برنامه حزب، اين شانس را به وجود مى آورد كه مناسبتهاى شغلى جديدى ايجاد و آلمان را بار ديگر به عنوان يك قدرت اقتصادى و پيشرفته در جهان معرفى كنيم. او همچنين با انتقاد از طرح افزايش دودرصدى ماليات كالاها و خدمات از سوى دولت شرودر، اين امر را ضرر به بازار داخلى خواند و خاطرنشان كرد كه اين طرح براى كاهش ارزش فاكتور كار در آلمان ضرورى است . وى در مقابل انتقاد از فضاى سرد اجتماعى در برنامه اش گفت: آنچه كه توليد اشتغال كند، اجتماعى است.
مركل كيست؟
«آنگلا مركل» هفدهم جولاى سال ۱۹۵۴ ميلادى در هامبورگ به دنيا آمد. پس از اخذ مدرك ديپلم وارد دانشگاه و در رشته فيزيك مشغول به تحصيل شد. او در سال ۱۹۸۶ موفق به كسب مدرك دكترا در اين رشته شد. مركل از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۰ در آكادمى تحقيقاتى فيزيك برلين مشغول به كار شد. نخستين ازدواج وى در سال ۱۹۷۷ بود كه در سال ۱۹۸۲ به جدايى انجاميد. او در سال ۱۹۹۸ براى بار دوم با يك پروفسور شيمى برلينى الاصل ازدواج كرد . مركل در اثناى دو ازدواجش به عضويت حزب دموكرات آلمان (۱۹۹۸) درآمد. وى كمى بعد سخنگوى مطبوعاتى اين حزب شد. مركل در سال ۱۹۹۰ ميلادى به عنوان معاون سخنگوى دولت آلمان برگزيده شد. در آن زمان ، «لوتار دومزر» نخست وزير اين كشور بود. در ماه آگوست سال ۱۹۹۰ ميلادى به عضويت احزاب دموكرات مسيحى و سوسيال مسيحى در آمد و درماه دسامبر همان سال در پارلمان اين كشور نيز پذيرفته شد. مركل كه در كابينه «هلموت كهل» در ژانويه سال ۱۹۹۱ وزير زنان و جوانان بود، در ماه دسامبر همان سال ، معاون حزب دموكرات مسيحى آلمان شد. وى از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۰ ميلادى ، دبيركل ايالتى حزب دموكرات مسيحى شد. نامزد انتخابات آتى آلمان در تاريخ ۱۷ نوامبر سال ۱۹۹۴ ميلادى به عنوان جانشين «كلاوس تونپر» وزير محيط زيست حمايت منابع طبيعى مشغول به فعاليت شد. مركل در سال ۱۹۹۸ ميلادى به عنوان دبيركل حزب دموكرات مسيحى انتخاب شد.
آلمان در آستانه انتخابات
پس از آنكه «گرهارد شرودر» صدراعظم آلمان با مخالفتهاى ضمنى از سوى طيف هايى از جامعه روبرو شد و احساس كرد كه انجام طرحهاى پيشنهادى صرفه جويى اقتصادى اش با خطر شكست مواجه است ، بطور غيرمترقبه اى از مجلس درخواست رأى اعتماد يا به عبارت بهتر، رأى عدم اعتماد كرد. البته براى دومين بار در تاريخ آلمان، مجلس به خواست صدراعظم از دادن رأى اعتماد به او سر باز زد و راه را براى برگزارى انتخابات زودهنگام باز كرد. «هرست كهلر» رئيس جمهورى آلمان، مجلس را منحل و روز ۱۸ سپتامبر را براى انجام انتخابات مجلس جديد پيشنهاد كرد. نتايج منتشرشده همه پرسى ها حاكى از پيروزى مركل در برابر شرودر است، اما شرودر در كنگره حزب سوسيال دموكرات گوشزد كرد كه در اين انتخابات است كه سرنوشت قطعى و نهايى رقم خواهد خورد.
دورنماى سياست احزاب شركت كننده در انتخابات
مهمترين موضوعى كه در گرماگرم مبارزات انتخاباتى در زمينه سياست خارجى در آلمان مطرح شده ، گسترش اتحاديه اروپا به ويژه به سمت شرق است. اين نكته اى بود كه به نظر بسيارى از آگاهان سياسى، تصويب قانون اساسى اروپا را در چند كشور عضو اتحاديه با شكست روبرو كرد. در اين ارتباط تنها مسأله پذيرش يا عدم پذيرش تركيه نيست كه طيفهاى گوناگون در جوامع اروپايى را به تلاش افكنده، بلكه عده اى حتى پذيرش بلغارستان و رومانى را زير سؤال برده اند. اين دو كشور قرار است در آغاز سال ۲۰۰۷ ميلادى به اتحاديه اروپا بپيوندند. دولت ائتلافى كنونى در آلمان با صراحت از عضويت دو كشور بلغارستان و رومانى دفاع مى كند و هوادار آغاز گفت وگو با تركيه براى پذيرش اين كشور در اتحاديه اروپاست. مركل پيشنهاد مى كند كه تركيه در اروپا از نوعى شراكت ويژه برخوردار شود. وى مى گويد: ما دقيقاً مى دانيم كه ملزم به رعايت قراردادهايى كه مى بنديم هستيم، ولى ما از نظر خودمبنى براينكه بهترين راه براى جذب تركيه در اروپا شراكت ويژه است ، برنمى گرديم. ما حين مذاكرات پيوسته بر نظر خودمان تأكيد مى كنيم. دموكرات مسيحى ها حتى در مورد بلغارستان و رومانى نيز برآنند تا دست اندركاران اتحاديه در «بروكسل» پيش از آنكه پاسخ مثبت نهايى را بدهند، قضيه را كاملاً بررسى كنند. بهره گيرى از نيروى نظامى آلمان يكى از موضوع هاى مهم مطرح شده در مبارزات انتخاباتى است. در حالى كه همه جناحها با شركت فعال نيروى نظامى آلمان در منطقه بالكان و افغانستان موافقند، احزاب محافظه كار از اين پيش تر مى روند و مى خواهند ارتش را در سركوب تروريسم در درون كشور نيز دخالت دهند. از نكات ديگرى كه در زمينه سياست خارجى همه احزاب به آن توجه داشته اند،احراز عضويت دائم آلمان در شوراى امنيت سازمان ملل متحد است. دموكرات مسيحى ها به رهبرى مركل نيز در برنامه انتخاباتى خود بيش از اين كه به تلاش براى عضويت آلمان دست زده باشند ، درخواست كرده اند كه سازمان ملل متحد امكانات بهترى را در اختيار آلمان بگذارد تا بتواند ديدگاههاى خود را در آن سازمان مطرح كند. دموكرات مسيحى هامى خواهند در درجه اول روابط آلمان با آمريكا را بهبود بخشند و اين موضوعى است كه در برنامه انتخاباتى سوسيال دموكراتها به رهبرى «شرودر» به آن هيچ اشاره اى نشده است.
نقطه اوج مبارزه انتخاباتى آلمان
مناظره تلويزيونى شرودر و مركل نقطه اوج مبارزه انتخاباتى در آلمان بود. هيچ كس نگران صدراعظم نبود. شرودر سخنران بزرگى است و استاد استفاده ار رسانه مهمى چون تلويزيون. شرودر پيروزى در انتخابات قبلى را نيز مديون مهارتش در استفاده از رسانه هاست. دو نامزد هرچندكه بر سر چند موضوع مانند انتقاد از كنسرن هاى نفتى به خاطر بالابردن بهاى بنزين و يا انجام رفرمهاى اقتصادى تفاهم داشتند، اما بزودى مواضع متفاوت آنها در ادامه اين مناظره مشخص شد. شرودر در سخنان آغازين خود خواستار اعتماد شهروندان به روند اصلاحات شد و همچنين به عدم شركت آلمان در جنگ عراق اشاره كرد كه اين تصميم دولت وى از سوى احزاب سوسيال مسيحى و دموكرات مسيحى به شدت با انتقاد روبرو شده بود.
آخرين نظرسنجى قبل از انتخابات پارلمان آلمان
نتايج آخرين نظرسنجى قبل از انتخابات پارلمانى آلمان كه قرار است روز ۱۸ سپتامبر برگزار شود، نشان مى دهد كه موقعيت گرهارد شرودر صدراعظم كنونى آلمان بهبود يافته و شرايط اتحاد احزاب دموكرات مسيحى و سوسيال مسيحى سخت تر شده است. احزاب دموكرات مسيحى و سوسيال مسيحى و دموكرات آزاد روى هم  ۴۷‎/۵درصد آرا را به خود اختصاص دادند. از اين ۴۷‎/۵درصد، اتحاد احزاب دموكرات مسيحى و سوسيال مسيحى ۴۱درصدو حزب دموكرات آزاد ۶‎/۵ درصد آرا را به خود اختصاص دادند.

گروه  بين الملل - مراد ويسى: امروز را بايد روز سرنوشت براى ائتلاف مخالفان «حامد كرزاى» دانست. امروز با مشخص شدن سرنوشت ۶۶۹ كرسى پارلمانى افغانستان و شوراهاى ايالتى ۳۴ گانه، معلوم مى شود كه آيا كرزاى موفق به تشكيل يك پارلمان همسو خواهد شد و يا مخالفان وى با تسلط بر پارلمان، مجلس را به كانون منتقدان دولت تبديل خواهند كرد.
پس  از تكيه زدن كرزاى بر سمت رياست جمهورى، مهمترين محور تحركات وى، تشكيل يك پارلمان همسو با دولت براى فراهم كردن مقدمات تشكيل يك حكومت اقتدار گرا در افغانستان بوده است. در انتخابات رياست جمهورى سال گذشته، كرزاى موفق شد علاوه بر پيروزى در انتخابات، شكاف عمده اى در بين سران مجاهدين و جبهه متحد ايجاد كند. او با جلب حمايت «برهان الدين ربانى» رئيس جمهورى سابق و رئيس جمعيت اسلامى و نيز« احمد ضياء مسعود» برادر «احمد شاه مسعود» فقيد، جبهه متحد را از درون متلاشى كرد. پس از پيروزى در انتخابات رياست جمهورى نيز، با بركنارى مارشال «فهيم» از معاونت رئيس جمهور و وزارت دفاع، ضربه بعدى به جناح مجاهدين وارد شد، جناحى كه پيش از آن با بركنارى «اسماعيل خان» از سمت والى «هرات» تضعيف شده بود.
  آرايش جديد مخالفان كرزاى
آرايش جديد نيروهاى سياسى مخالف و منتقد حامد كرزاى، همانند انتخابات رياست جمهورى سال گذشته حول محور «يونس قانونى» شكل گرفته است. قانونى كه در انتخابات رياست جمهورى بعد از كرزاى به مقام دوم دست يافت، با تشكيل حزب «افغانستان نوين» در انتخابات پارلمانى امروز، ۱۴ حزب را حول تشكل انتخاباتى  جديدى به نام «جبهه متحد خلق» هماهنگ كرده است. محور اين ائتلاف را شخصيت هاى پنجشيرى و تاجيك ها تشكيل مى دهند، اما واقعيت آن است كه نه هزاره هاى شيعه به طور جدى حاضر به مخالفت با كرزاى و پيوستن به جناح يونس قانونى هستند و نه پشتون هاى جنوب و جنوب شرق. بسيارى از پشتون ها ممكن است از كرزاى راضى نباشند، اما عدم رضايت آنها از كرزاى به معناى پيوستن به جناح يونس قانونى نيست. پشتون هاى منتقد اصولاً، سنت گرايانى هستند كه معتقدند كرزاى به قدر كفايت جامعه پشتون را نمايندگى نمى كند و يا با سياست هاى ليبراليستى و سكولاريستى دولت كرزاى مخالفند.
چالش پشتون و غير پشتون
جامعه بزرگ پشتون ها كه از ۱۷۴۷ تاكنون، جز در چند مقطع كوتاه، حاكم افغانستان بوده اند، اكثريت رأى دهندگان امروز را تشكيل مى دهند. شهرهايى چون قندهار به عنوان مركز پشتون هاى جنوبى و جلال آباد به عنوان مركز پشتون هاى جنوب شرقى كانون اصلى فعاليت شخصيت هاى پشتون هستند و ترديدى نيست كه پشتون ها با هرگرايش سياسى و اجتماعى، اكثريت پارلمان جديد را در دست خواهند داشت، اما نكته مهم آن است كه متغير پشتون بودن به تنهايى نمى تواند گرايش ها و تمايلات اعضاى پشتون پارلمان را روشن كند. پشتونها در پارلمان جديد ممكن است در موارد و موضوعات قومى، طبق علايق نژادى و قومى خود  عمل كنند، ولى شاخص هاى بسيار ديگرى وجود دارد كه آنها را به دستجات رقيب يا منتقد يكديگر تبديل مى كند. يكى از اين موضوعات، تفكرات سنت گرايانه يا ليبرالى و سكولاريستى و مذهبى است. در حالى كه قبايل پشتون و روستانشينان هنوز تفكرات سنت گرايانه و مذهبى ترى دارند، پشتون هاى تحصيلكرده تر و مقيم خارج به دليل روابط دو دهه اخير با اروپا و آمريكا گرايش هاى ليبرالى و سكولاريستى بيشترى دارند. اگر چه در جامعه اى چون افغانستان، تعريف واژه ليبرال و سكولار با هر جامعه ديگرى متفاوت است و در جامعه اى به شدت سنتى و با مردمى عميقاً معتقد به دين اسلام، حد و مرز اين واژه ها، ويژه  است و با كشورهاى ديگر تفاوت جدى دارد.
طالبان؛ يك هدف و دو رويكرد
در حالى كه طالبان در پى جلوگيرى از استقرار و ثبات رژيم جديد هستند، رويكرد آنها در قبال انتخابات پارلمانى، رويكردى دوگانه است. از يك سو، طالبان سعى كرده است با حملات مسلحانه بويژه در مناطق دور دست مانع از استقرار ثبات و امنيت و شرايط لازم براى برگزارى مطلوب انتخابات شود، و از سوى ديگر، به طور غير رسمى و پنهانى به آن دسته از شخصيت هاى منطقه اى و محلى  نزديك به طالبان كه امكان و احتمال پيروزى در انتخابات را دارند، توصيه  كرده است كه در انتخابات نامزد شوند و شركت كنند و مردم مناطق مذكور نيز به طور غير مستقيم دعوت شده اند كه به افراد مذكور رأى دهند. علت اتخاذ تاكتيك دوگانه فوق اين است كه طالبان محتمل مى داند كه حملات ايذايى نمى تواند مانع برگزارى انتخابات شود، لذا ضرورى است افرادى با گرايش هاى نزديك به طالبان و منتقد كرزاى به درون پارلمان و شوراهاى ايالتى راه يابند تا در موقع لازم، از آنان در جهت اهداف و منافع طالبان و فشار بر كرزاى و آمريكايى ها بهره گرفته شود. دولت كرزاى نيز تلاش كرده است تا با ترغيب چهره هاى ميانه رو نزديك به طالبان براى شركت در انتخابات، نشان دهد كه تلاش طالبان، القاعده و حكمتيار براى زير سؤال بردن مشروعيت انتخابات ناكام مانده و نوعى مشاركت عمومى در انتخابات وجود دارد.
 انتخابات و سرنوشت شخصيت هاى سياسى
به احتمال بسيار، تعداد زيادى از شخصيت هاى سرشناس سياسى- نظامى دهه هاى اخير افغانستان كه خود را در انتخابات نامزد كرده اند، وارد پارلمان جديد خواهند شد. افرادى نظير «رسول سياف» بنيادگرا و ثروتمند مشهور از جمله اين افراد است و فهيم و يونس قانونى نيز از اين قاعده مستثنى نيستند، اما نكته مهمتر آن است كه هيچيك از شخصيت هاى سياسى معروف افغانستان قادر به رهبرى يك تشكل فراگير اپوزيسيون در مقابل كرزاى نيست. فهيم و قانونى حتى براى رهبرى پنجشيرى ها با يكديگر رقابت دارند، موضوعى كه درباره رهبرى آنها بر اپوزيسيون نيز صدق مى كند. سياف، اسماعيل خان و دهها شخصيت ديگر منتقد كرزاى، قانونى و فهيم و سايرين را براى رهبرى اين چنين تشكلى قبول ندارند، ضمن آنكه ديگران نيز رهبرى آنان را قبول ندارند.
  انتخابات و مواد مخدر
پديده جالب توجه، رشد بى سابقه كشت و توليد مواد مخدر در سال انتخابات افغانستان است. طبق گزارش سازمان ملل متحد كه به طور مشترك مسأله مواد مخدر در افغانستان را پيگيرى مى كنند، امسال اراضى زير كشت خشخاش كه منبع اصلى توليد ترياك به شمار مى رود، به ۱۰۰ هزار هكتار رسيده است كه نسبت به سال قبل ۳۰  تا ۴۰ درصد رشد نشان مى دهد. آمار مذكور نشان مى دهد كه سياست ها و مكانيسم هاى مبارزه با مواد مخدر كه آمريكايى ها و دولت كرزاى خود رامتعهد به انجام آن مى دانند، در عمل نه تنها موفق نبوده، بلكه توليد اين مواد به بالاترين سطح خود در دوران طالبان و پس از آن رسيده است. يكى از دلايل اصلى رشد جهشى توليد مواد مخدر در افغانستان طى سال جارى را بايد حاكم شدن فضاى انتخاباتى و ويژگى هاى خاص رفتارى رأى دهندگان و نامزدهاى انتخاباتى به شمار آورد. واقعيت آن است كه نامزدهاى انتخاباتى به دليل رقابت شديد سياسى، قومى، نژادى و مذهبى براى به دست آوردن آراى رأى دهندگان، حاضر به پذيرش ريسك صف آرايى در برابر كشاورزان خشخاش كار، توليد كنندگان و قاچاقچيان ذى نفوذ و برخى مقامات محلى دست اندركار قاچاق مواد مخدر نيستند، زيرا چنين رويارويى ممكن است باعث از دست رفتن آراى آنان در اين مناطق شود. به طور مثال، منطقه «هلمند» و مناطق حاشيه اى رودخانه هاى موجود بين كابل و استان هاى جنوبى و جنوب شرقى و غربى مهمترين مركز توليد مواد مخدر در افغانستان به شمار مى روند و سالهايى كه خبرى از خشكسالى يا كم آبى در اين مناطق نيست، بيشترين حجم توليد مواد مخدر افغانستان در اين حوزه ها صورت مى گيرد. از طرف ديگر، با توجه به وجود شكاف هاى اجتماعى از جمله شكاف هاى قومى، نژادى و عشيره اى و طايفه اى، هيچيك از نامزدهاى پشتون تبار حاضر به مقابله با كشاورزان، و قاچاقچيان و مقامات ذى مدخل در امر توليد و قاچاق مواد مخدر در اين مناطق نيستند، در مناطق شمالى نظير «بدخشان» نيز هيچ نامزد تاجيك تبارى حاضر به تخريب آراى خود از طريق به چالش كشيدن فعالان چرخه توليد و قاچاق مواد مخدر نيست، زير ا بسيارى از نامزدها با توجه به بافت نژادى و قومى افغانستان مطمئن هستند كه خارج از قوم و طايفه خود آراى مطمئنى ندارند و تكيه اصلى آنان بايد جذب آراى مطمئن يعنى آراى هم نژادان و هم تبارهاى خود در درون قبايل و طوايف باشد. چنين حساسيتى با وجود ۵۸۰ نامزد انتخاباتى و وجود اغلب نامزدهاى متعدد در هر قوم و نژاد پشتون، تاجيك و يا ازبك باعث شده كه هيچ يك از نامزدها، قدرت و جرات پذيرش ريسك رويارو قرار گرفتن با فعالان عرصه مواد مخدر را نيابند و آمريكايى ها نيز به عنوان نيروهاى اشغالگر از يك سو توان خود را معطوف به مهار حملات طالبان، القاعده و حزب اسلامى حكمتيار كرده اند و از سوى ديگر، از آنجا كه به طور پنهان، ستاد انتخاباتى طرفداران كرزاى را هدايت و سازماندهى مى كنند، نه خود به جنگ مواد مخدرى ها مى روند و نه به نامزدهاى مورد نظر و حمايت خود توصيه مى كنند كه با چنين كارى، آراى خود راتخريب كنند. حاصل تمام اين شرايط، جولان توليد كنندگان و قاچاقچيان و توليد بيش از ۵ ميليون كيلو مواد مخدر در سال جارى است؛ تهديدى كه بيش از افغانستان، همسايگان آن از جمله ايران را تهديد مى كند و حتى مى توان آن را تهديدى جهانى به شمار آورد.
  آخرين نبرد كرزاى و مجاهدين
با مجموع تحولات ماههاى اخير، چشم انداز موجود حكايت از تشكيل پارلمانى بدون جناح بندى هاى مشخص و متشكل از شخصيت هاى ذى نفوذ پراكنده و منفرد دارد؛ پارلمانى كه از يك سو، نامزدهاى طرفدار كرزاى و مورد حمايت دولت مركزى در آن حضور پررنگ دارند و از سوى ديگر، چهره هاى محلى ذى نفوذ ولايات. چنين تركيبى، مطلوب كرزاى است. كرزاى كه هنوز خود مبادرت به تشكيل حزب حكومتى نكرده تا مانند ساير رهبران اقتدار گراى خاورميانه، از طريق يك حزب خاص بر پارلمانى نفوذ داشته باشد، اكنون متكى به نظام غير حزبى حاكم بر پارلمان است؛ نظامى كه اجازه نمى دهد فراكسيون هاى قومى در درون پارلمان شكل بگيرد و زمينه براى گرايش اكثريت منفرد به سوى حمايت از دولت فراهم شود. كرزاى با چنين پارلمانى، نه تنها موفق خواهد شد كه اكثر مجاهدين را از عرصه تصميم گيرى حذف كند، بلكه امكان كنترل و مديريت بيشترى بر قدرتمندان محلى از جمله افرادى نظير «گل آقا شيرزى» و «عبدالرشيد دوستم» خواهد داشت. بويژه آنكه كرزاى در دو سال اخير تلاش كرده است تا با جابه جا كردن واليان و حاكمان محلى نظير گل آقا شيرزى پشتون و اسماعيل خان تاجيك مانع از ريشه دواندن قدرت آنها در يك منطقه خاص شود، سياستى كه به حذف تدريجى قدرتمندان سابق عرصه سياست و نظامى گرى افغانستان را دنبال مى كند. در اين ميان، اگر امروز نتيجه رأى مردم در انتخابات پارلمانى، تشكيل پارلمانى همسو با كرزاى و يا يك پارلمان فاقد اپوزيسيون قدرتمند باشد، كرزاى به عنوان حاكم مطلوب آمريكايى ها يك گام به اين هدف خود نزديكتر شده است.

«سيلوان شالوم» اعلام كرد: اسرائيل از برنامه هسته اى پاكستان تهديد نمى شود وهيچ ترديدى در اين مسأله وجود ندارد.
وزير خارجه اسرائيل در گفت وگو با جئو.تى.وى اظهار داشت: پاكستان يك كشور مهم در جهان است و آغاز روابط ديپلماتيك با اين كشور تأثير چشمگيرى در جهان اسلام خواهد داشت.
شالوم اظهار داشت: ما روابط ويژه اى با همه كشورها داريم؛ اما روابط ما با پاكستان ، نگرانى اى را براى هند ايجاد نمى كند.

براى نخستين بار، ۴۰ كتاب شيعى در كشور عربستان سعودى اجازه نشر گرفتند.
به گزارش سايت بازتاب، برخى از اين كتاب ها، متعلق به يكى از رهبران شيعه در اين كشور؛ «شيخ حسن صفار» است كه در سال هاى اخير تلاش كرده است تا نظريات تازه اى در باب ايجاد يك جامعه متفق و يكدست با مشاركت شيعيان و سنيان در كشور سعودى ارائه دهد. اين قبيل كتاب ها، در حوزه مسائل فقهى و خانوادگى انتشار مى يابند و در نمايشگاه هاى كتاب سعودى هم عرضه مى شوند. طى چند سال اخير، «ملك عبدالله» پادشاه عربستان سعودى تلاش كرده است تا با واگذارى امتيازاتى، زمينه هاى مخالفت شيعه را در اين كشور از بين ببرد و به مقدار زيادى موفق بوده است. پيش از اين، شيعيان اجازه داشتن مسجد نداشتند، اما به تازگى مى توانند در مناطق شيعه نشين، مسجد داشته باشند.
اين گزارش مى افزايد: پس از درگذشت ملك فهد و آغاز پادشاهى ملك عبدالله، برخورد شرطه ها و پليس مذهبى عربستان سعودى با زايران ايرانى نيز تا اندازه اى بهتر شده است؛ از جمله روز اول ماه شعبان امسال و همزمان با مراسم باز كردن و شستشوى خانه كعبه كه با حضور مقامات عربستان و ديگر كشورها برگزار شد، صدها زاير ايرانى كه در صحن مسجدالحرام حضور داشتند، در شعارهايى، نام ائمه اطهار را فرياد زدند كه به رغم حضور چشمگير پليس عربستان در حاشيه مراسم، با برخورد تندى از سوى آنان روبرو نشدند.

گروه بين الملل - رهبران دو حزب اصلى آلمان با ايراد سخنرانى هاى پرحرارت در شهر برلين، سعى كردند رأى دهندگان دو دل را در آستانه انتخابات امروز به سوى خود جلب كنند.
به گزارش بى. بى. سى، «گرهارد شرودر» هشدار داد كه اصلاحات اقتصادى پيشنهاد شده از سوى آنگلا مركل، رقيب محافظه كار او، باعث پيدايش گسست در جامعه آلمان خواهد شد. مركل نيز به حاميانش گفت كه شرودر در كاهش نرخ بيكارى ناكام مانده است و هيچ تصوير روشنى براى آينده ندارد. نظرسنجى ها حزب دموكرات مسيحى را در تقدم نشان مى دهد، اما حزب سوسيال دموكرات به رهبرى شرودر به تدريج در حال كم كردن فاصله اش با رقيب بوده است. شرودر روز جمعه در يك گردهمايى در برلين گفت كه خانم مركل «عليرغم ميل خود قابليت رهبرى را ندارد. » خانم مركل نيز در گردهمايى اش در برلين گفت: «ما نبايد اين آخرين ساعات را بيكار بنشينيم. خيلى از مردم هنوز تصميم نگرفته اند به كدام يك رأى بدهند و نگرانى هايى دارند و نمى دانند آينده چه در چنته دارد. بايد به آنها جرأت بدهيم.» وى سابقه عملكرد دولت را به باد انتقاد گرفت و گفت: دولت آقاى شرودر در كاهش بيكارى شكست خورده و آن را به حقه بازى و فريبكارى متهم كرد. وى قول داد در كاهش ماليات و مقررات حاكم بر نحوه كسب و كار، از حزب سوسيال دموكرات پيشتر برود و نظام رفاه اجتماعى را اصلاح كند. اما حزب سوسيال دموكرات مى گويد كه سياست هاى خانم مركل به سرمايه دارى عنان گسيخته و تضعيف نظام رفاه اجتماعى منجر خواهد شد. در اين حال، مؤسسه تحقيقاتى «فرسا» در آخرين نظرسنجى خود اعلام كرد كه شرودر و مركل دو نامزد انتخابات وضعيت رقابتى نزديك به يكديگر دارند . اشپيگل افزود: حدود ۶۲ ميليون آلمانى بالاى ۱۸ سال با شركت در انتخابات زودهنگام پارلمانى، صدراعظم آتى اين كشور را انتخاب مى كنند .
اين مجله آلمانى در بخش ديگرى نوشت: « كاندوليزا رايس » وزير امورخارجه آمريكا در گفت وگو با روزنامه «نيويورك پست» با اشاره به انتخابات پيش روى آلمان خاطرنشان كرد كه از ميان دو نامزد، هر كدام انتخاب شود، خللى در روابط آتى برلين - واشنگتن ايجاد نخواهد شد . اشپيگل به نقل از رايس نوشت: مركل در مقايسه با شرودر از موضع نرمترى در قبال آمريكا برخوردار است و اين گونه به نظر مى رسد كه دريچه جديدى بين روابط آمريكا - آلمان گشوده خواهد شد .

گروه بين الملل - رهبران جهان با صدور بيانيه اى ۳۵ صفحه اى به مناسبت شصتمين سال فعاليت سازمان ملل متحد به اجلاس سه روزه با شعار كليدى فرصت رويارويى مستقيم خود در مقر اين سازمان در نيويورك پايان دادند.
به گزارش بى. بى. سى، در اين بيانيه، تضمين هاى تازه اى براى رعايت حقوق بشر، جلوگيرى از بروز نسل كشى، مبارزه با فقر و مبارزه با تروريسم گنجانده شده است، اما منتقدين مى گويند بسيارى از پيشنهادهاى مربوط به انجام اصلاحات در ساختار خود سازمان ملل متحد ملايم شده است. در اين جلسات، اعضاى سازمان ملل تروريسم را محكوم كردند، اما نتوانستند بر سر تعريف آن به توافق برسند. اجلاس سه روزه سران سازمان ملل متحد، رؤساى جمهور، نخست وزيران و پادشاهان  ۱۵۱ كشور از  ۱۹۱ كشور عضو مجمع عمومى سازمان را دور هم گردآورد، به طورى كه به گفته مقامات سازمان ملل متحد اين رقم بى سابقه بوده است. سران كشورها از قدرتمندترين آنها گرفته تا كشورهاى كوچك در جزاير اقيانوس آرام نظير «توالو» با هم ديدار و گفت وگو كردند. شعار كليدى اين اجلاس «فرصت رويارويى مستقيم» نام داشت. سران كشورها به جاى تصويب طرح كلى و گسترده كوفى عنان دبيركل سازمان ملل متحد كه مجمع عمومى را قادر به رسيدگى به چالش هاى قرن جديد مى كرد، با يك سند  ۳۵ صفحه اى تضعيف شده روبرو شدند.

روزنامه« ۵۲۵» چاپ باكو ديروز از احتمال انتقال پايگاههاى نظامى آمريكا از ازبكستان به تاجيكستان خبر داد.  به گزارش ايرنا، اين منبع در مطلبى به نقل از يكى از مسؤولان حزب «دموكرات خلق» تاجيكستان كه رهبرى آن را رئيس جمهورى اين كشور بر عهده دارد، نوشت: دوشنبه با اين مسأله توافق كرده است. بر پايه اين خبر، پايگاه هوايى جديد آمريكا قرار است در شهر تاجيكى «خان آباد» مستقر شود.

يكى از روحانيون شيعه  عراق اعلام كرد كه «ابومصعب زرقاوى» مرده است و آمريكا از نام وى به عنوان بهانه اى براى ادامه  اشغالگرى هايش استفاده مى كند. به گزارش ايسنا به نقل از روزنامه «البيان» (چاپ امارات)، شيخ «جواد الخالصى»، كه براى شركت در نشست «نزديكى بين اديان» به فرانسه سفر كرده است، در گفت وگو با روزنامه  فرانسوى «لوموند» اظهار داشت: خانواده زرقاوى در اردن براى او مجلس عزادارى نيز برگزار كرده اند. وى تأكيد كرد: اظهارات اخير كه به زرقاوى نسبت داده شده، با هدف اعمال فشار عليه شيعيان و مجبور ساختن آنها به پناه بردن به آمريكايى ها به جاى پيوستن به گروه هاى مقاومت صورت گرفته است.
او خاطر نشان كرد: چنانچه اشغالگر ى هاى آمريكا ادامه يابد، اوضاع عراق بدتر خواهد شد و عراقى هاى بيشترى به گروه هاى مقاومت خواهند پيوست. اين روحانى شيعه بهترين راه حل را در شرايط كنونى تعيين جدول زمانى براى خروج نيروهاى خارجى از عراق و ايفاى نقش هر چه بيشتر سازمان ملل متحد دانست.