«نيويورك» و «سپتامبر» خبرسازان دوقلو هستند. آنها درسال ۲۰۰۱ با حملات برج هاى تجارت جهانى، ديپلماسى بين الملل را تغيير دادند و در سال جارى نيز با برگزارى نشست رهبران كشورهاى جهان براى بررسى اصلاحات ساختار سازمان ملل، توجه رسانه ها را به خود معطوف كرده اند.
تغييرات ساختارى سازمان ملل بسيار گسترده و شامل بخش هاى مختلفى است.حتى در طرح مقدماتى دبيركل، «نظارت دقيق تر بر قراردادهاى اقتصادى» يكى از قسمتهاى اصلى به شمار مى آيد. «كوفى عنان» در پى رسواييهاى مالى متعدد در قراردادهاى سازمان ملل ، خواهان تغييرات اقتصادى مجموعه تحت امر خود شده است.
بيشتر پيشنهادات مطرح شده براى اصلاحات، در چهارچوب «اعلاميه هزاره» است.
«اعلاميه هزاره» مجموعه اى است كه جهانيان و سازمان ملل متحد براى رسيدن به اهداف اصلى و بلندمدت خود تا سال ۲۰۱۵ در نظر گرفته اند.
در نگاهى كلى متوجه مى شويم ؛ در اعلاميه هزاره سهم «آفريقا» بيش ازساير قاره هاست، به طورى كه دو مبحث بنيادين آن بيشتر به قاره سياه مربوط مى شود.
فقر
يكى از مهمترين اهداف سازمان ملل، مبارزه با «فقر» است. با آنكه طبق آخرين نتايج بيش از نيمى از مردم آسيا فقير هستند. اما وضعيت آفريقا اسفناك تر است. روزانه هزاران نفر در اين قاره به دليل تنگدستى شديد جان خود را از دست مى دهند. ميليون ها آفريقايى با درآمدى كمتر از يك دلار در روز به «زندگى» خود ادامه مى دهند و در ماه هاى اخير هم كمبود شديد مواد غذايى، اوضاع بسيار وخيمى را در غرب و جنوب غربى آفريقا پديد آورده است. و ميليون ها انسان در يك قدمى «مرگ» ايستاده اند.
ايدز
طبق آمار سازمان ملل مرموزترين بيمارى قرن «ايدز» ، مرضى كه تا به امروز زندگى بسيارى از مردم دنيا را مختل كرده است، تاكنون بيش از ۲۰ ميليون قربانى گرفته و تعداد مبتلايان به ويروس آن، از مرز ۴۰ ميليون نفر هم گذشته است.بيشتر افراد آلوده به ايدز در قاره آفريقا بويژه كشور «آفريقاى جنوبى» قرار دارند.
حال با اين تفاسير، اتفاق عجيبى رخ داده است.در حالى كه صحبتها بر سر تغييرات شوراى امنيت سازمان ملل بالا گرفته و كشورهاى آلمان، ژاپن ، هند و برزيل خواستار عضويت دائم در اين شورا هستند، هيچ يك از كشورهاى آفريقايى درخواست عضويت دائم خود را مطرح نكرده اند. به اعتقاد بسيارى ، اين امر به معناى افزايش قدرت قاره هاى اروپا، آمريكاى جنوبى و آسيا در مقابل آفريقاست. زيرا «شوراى امنيت» ، يكى از مهمترين بخشهاى سازمان ملل متحد است كه تصميم هاى سياسى آن ، تأثيراتى اساسى بر اهداف بلندمدت سازمان خواهد داشت. به واقع علت اين تصميم رهبران آفريقا چيست؟
قدرت
شايد تصور شود هيچ يك از سرزمين هاى آفريقا توانايى لازم را براى نقش آفرينى در صحنه سياست بين الملل را ندارند؛ يعنى به دليل آنكه سالها تحت سلطه استعمار بوده و ثروت هاى عظيم ايشان توسط غربيها به يغما رفته، عملاً چيزى از قدرت آنها باقى نمانده است. يا آنكه درگيريهاى داخلى كشورهاى آفريقايى باعث خدشه دار شدن چهره آنها در نظام بين الملل شده است.
اما اگر منصفانه به قضيه بنگريم ، مى بينيم كشورهايى در آفريقا وجود دارند كه از جمله اعضاى بانفوذ صحنه جهانى به شمار مى آيند. ايشان براى پيوستن به شوراى امنيت به عنوان عضو دائم، راهى «غيرممكن» پيش رو ندارند. به عنوان مثال «آفريقاى جنوبى» در ميان مهمترين كشورهاى صنعتى قاره سياه و جهان قرار دارد. از يك سو وضعيت اقتصادى بسيار مناسب و همزيستى مسالمت آميز سياهان و سفيدپوستان ، موجب «الگو شدن» اين كشور در آفريقا شده است و از سوى ديگر به دليل داشتن بالاترين آمار مبتلايان به ايدز و توجه ويژه جامعه جهانى به اين بيمارى، بى شك اهرمهاى لازم را جهت عضويت دائم شوراى امنيت در اختيار دارد.
اگر بخواهيم از شمال آفريقا نيز كشورى را معرفى كنيم بى شك «مصر» بهترين است.
مصر، فارغ از جنگ هاى داخلى و يكى از متحدين اصلى ايالات متحده در منطقه به شمار مى آيد كه به تازگى نيز با آغاز اصلاحات سياسى ، گامى به سوى پيشرفت دموكراسى برداشته است.
اگر مصر خواهان عضويت در شوراى امنيت مى شد، حمايت دهها كشور را پشت سر خود داشت: آفريقايى ها و «اعراب» زيرا اين كشور از جمله سرزمين هاى عرب آفريقاست.
اين در حالى است كه مهمترين حامى كشورهاى آفريقايى در سازمان ملل را فراموش كرده ايم:«كوفى عنان» با سابقه ۸ ساله مديريت مهمترين نهاد بين المللى، همواره خود را در كنار آفريقا قرار داده است. او اهل كشور غنا و برخاسته از آفريقاست. رنج و مشكلات قاره را از نزديك حس كرده و با آنها آشناست. پس بى شك هر كشورى از آفريقا كه خواهان عضويت دائم در شوراى امنيت باشد، حمايت تلويحى يا آشكار دبير كل سازمان ملل متحد را همراه خواهد داشت.
واقعيت
اما واقعيت موضوع كه نه آفريقاى جنوبى، نه مصر ياكشورى ديگر از آفريقا خواستار صندلى دائم شوراى امنيت نشده اند، چيز ديگرى است. آفريقايى ها تصميم گرفته اند در بحث اصلاح ساختار سازمان ملل، نقش بازيگر پشت پرده را ايفا كنند.
آنها مى خواهند با كمترين هزينه، بيشترين سود ممكن را از اين بازى مهم نصيب خود كنند. آنان به خوبى مى دانند كسب كرسى دائم شوراى امنيت باعث محدود شدن قدرت و آزردگى خاطر اعضاى داراى حق وتو مى شود.
كشورهاى آفريقايى هرگز اسباب ناراحتى ايشان را فراهم نخواهند كرد زيرا ۴ عضو از ۵ عضو دائم كنونى شوراى امنيت (به غير از چين) از اعضاى اصلى كشورهاى صنعتى (G8) به شمار مى آيند. ۸ كشور صنعتى جهان (G8) ميلياردها دلار وام در اختيار كشورهاى فقير قرار داده اند كه اكثر آنها را آفريقاييها تشكيل مى دهند. با توجه به حساسيت افكار عمومى، اعضاى گروه G8 وعده هايى مبنى بر بخشش قسمتى از بدهى كشورهاى فقير داده اند.اما كوچكترين درگيرى ميان آفريقايى ها و كشورهاى صنعتى جهان، باعث از بين رفتن تمام اين وعده ها خواهد شد. در اين ميان بيشترين زيان نيز متوجه كشورهاى آفريقايى خواهد بود.
از سوى ديگر شايد بتوان گفت در موضوع تغييرات سازمان ملل متحد، آفريقا «سياست نانوشته» خود در قرن جديد را به اجرا گذاشت: «اتحاد» ! آنها پس از بحث هاى فراوان به اين نتيجه رسيدند كه ريشه بسيارى از مشكلات قاره سياه در قرن گذشته، به دليل تفرقه ميان كشورهاى عضو بوده است.
به همين خاطر، اصلى ترين شعار خود را در قرن ۲۱ بر حفظ يكپارچگى بنا نهادند و به دنبال آن در سال ،۲۰۰۲ سازمان آفريقا را به «اتحاديه آفريقا» تبديل كردند.
در موضوع تغييرات سازمان ملل، در صورت عضويت دائم ۱ يا ۲ كشور آفريقايى در شوراى امنيت، عملاً امتيازخواهى كشورهاى ديگر قاره از آنها آغاز شده و شايد همين مسأله، در درازمدت باعث پديدار شدن اختلافات گذشته شود. به همين دليل، خرد جمعى اتحاديه آفريقا برعدم درخواست كرسى دائم شوراى امنيت قرار گرفته است.
حال بايد به انتظار نشست و ديد آيا آفريقا تا پايان «اصلاحات ساختار سازمان ملل» ، با همين روش به مبارزه ادامه خواهد داد. و يا شيوه جديد براى «سهم خواهى» خود انتخاب خواهد كرد؟
«سياست» ناشناس است.
هادى جرقوئيان

وفا شمس
از كنارش بگذر. نگاه نكن. تو كه گوشه اى از حادثه نيستى. اصلاً انگار هيچ كس نيست. همه با هم حرف مى زنند و شايد اين گمان كه بالاخره بايد كارى كرد از آن بالا،  وقت مرگ گرفته باشد. ما آدمهاى پاكى هستيم. پس مرده باد تمام زباله ها، حالا بهتر شد، نشد؟ ديگر سيمى به اعصاب وجدانت كشيده نمى شود حالا ما ديگر كور شده ايم. سرهامان زير برف است و از اينكه آلودگى ها را نمى بينيم لذت مى بريم. آفرين به ما انسانهاى مدرن. پس از كنارش بگذر. نگاه كن. اين كيسه ها شوم هستند روزانه حدود ۸۱ تن زباله بيمارستانى در كشور توليد مى شود. تعجب نمى كنيم چون به شنيدن سرنوشت آنها عادت داريم. گهگاه نوشته اى يا مصاحبه اى از همان دست گفت و گوهاى توجيهى: «طبق قانون  x  مصوبه سال  y  كليه واحدهاى  D.   موظف به رعايت موارد  z  هستند». و بعد هيچ اتفاقى نمى افتد. مثل هميشه كه هيچ اتفاقى نمى افتد. اما داستان، داستان تلخى است. سياهى از در و ديوار آن مى بارد. حالا به آن كيسه ها نگاه كن. درون آن شايد چشمى باشد كه روزى شهلا بوده و اكنون پوسيده و پزشكان آن را تخليه كرده اند يا بريده اى از اندام يك انسان. شايد هم دارى به كيسه اى نگاه مى كنى كه تومورها و جفت هاى زايمانى درون آن ريخته شده اند. تيغ هاى بيستورى، آنژيوكت ها و سوزن جراحى به راحتى پلاستيكها را پاره مى كنند و شيرابه زباله از ماشين هاى حمل سرازير مى شوند، توى خيابان، كوچه يا اصلاً همينجا كه تو خم شده اى تا پولت را از روى زمين بردارى. سكه درون جيب تو براى لحظاتى در رگه خشك شده اى از چرك و خون و عفونت غوطه خورد. 
آمار!! ... فقط براى نگرانى 
در حال حاضر ۶۳۰ نوع از مواد شيميايى و خطرناك در بيمارستانهاى كشور وجود دارد. حدود ۳۰۰ نوع آن غيرسمى و ۳۰۰ مورد آن سمى و خطرناك است. از سويى هر تخت بيمارستانى در شبانه روز ۲‎/۷۱۰ كيلوگرم زباله توليد مى كند. براى پى بردن به عمق فاجعه بد نيست بدانيد، حداقل ۸ درصد آب شرب شهر تهران از طريق منابع آبهاى زيرزمينى تأمين مى شود كه با روش غيربهداشتى دفع زباله هاى خطرناك بيمارستانى، فاضلاب هاى اين مراكز وارد منابع آبى زيرزمينى مى شود. گفته هاى مهندس فرزانه مشيرى مى تواند جالب توجه باشد. او كارشناس دفتر بررسى آلودگى آب و خاك است: «آمارها حكايت از آن دارد كه حدود دو هزار واحد درمانى - بهداشتى كشور تقريباً ۱۰۰ تن زباله توليد مى كند كه به دليل عدم جمع آورى و تفكيك صحيح اين مقدار زباله و اختلاط با زباله هاى ديگر تبديل به ۴۰۰ تن مى شود». به گفته وى از مجموع ۱۰۰۰ واحد فقط ۱۲۶ واحد زباله سوز دارند كه ۸۲ دستگاه آن فعال و ۴۴ دستگاه باقيمانده غيرفعال هستند. ضمن آنكه عمدتاً بر دستگاههاى فعال نظارتى صورت نمى گيرد. در سال ،۱۳۷۳ مجلس شوراى اسلامى عضويت ايران در كنوانسيون «بازل» را تصويب كرد و در پى آن قانون مديريت پسماندها در تاريخ ۸۳‎/۲‎/۲۰ به تصويب پارلمان ايران رسيد. برهمين اساس دستورالعملى براى تفكيك، جمع آورى، حمل و دفع زباله ها صادر شد. براساس قوانين كنوانسيون بازل مهمترين اقدامات پيرامون مديريت زباله هاى بيمارستانى چنين هستند. به حداقل رساندن توليد آنها و جداسازى و تفكيك از مبدأ، شناسايى و برچسب زنى، نقل و انتقال و ذخيره سازى، تصفيه، دفع، توسعه سلامتى و ايمنى آن و محيط زيست، تعليم و تربيت و اطلاع رسانى سازمانهاى ذيربط به خدمات گيرندگان و جامعه و در نهايت تحقيق و توسعه در جهت بهبود در استفاده از تكنولوژى هاى برتر. 
فكر مى كنيد با اين تعريف ديگر مشكلى وجود ندارد؟ فريبا ملك احمدى كارشناس بهداشت محيط بيمارستانهاى وزارت بهداشت و درمان،  سال گذشته به يك خبرنگار گفت: «تا قبل از تصويب لايحه پسماندها براساس قوانين پيشين مسؤولان بيمارستانها با هماهنگى از سوى شهرداريها، وزارت كشور، فقط موظف به تفكيك زباله هاى عفونى و غيرعفونى بودند. پس از تصويب قانون پسماندها، مديريت اجرايى زباله هاى ويژه كه زباله هاى پزشكى هم جزئى از آن است به عهده توليدكننده گذاشته شده كه متأسفانه آيين نامه اجرايى آن تاكنون نوشته نشده است». 
مشكل جهانى است
شايد براى برخى، آنچه ديده نمى شود يا حداقل افكار عمومى به صورت گسترده با آن مواجهه مستقيم ندارند به معناى عدم است، وجود نداشتن مطلق!!! ولى...
هر چند به گفته يكى از مسؤولان اداره محيط زيست تهران، ۸۵ درصد از بيمارستانهاى پايتخت از نظر سازمان محيط زيست بيمارستان پاك به شمار مى آيند ولى واقعيت غير از اين است. در حالى كه براى ماده ۱۳۴ و ۱۰۴ قانون برنامه سوم توسعه واحدهاى آلاينده صنعتى و بيمارستانى كه مقررات زيست محيطى را رعايت نمى كنند مشمول جريمه خواهند شد. اين در حالى است كه از مجموع ۱۳۵ بيمارستان شهر تهران، فقط ۴ بيمارستان (۳ دولتى و ۱ خصوصى) داراى اتاقك نگهدارى موقت زباله هستند. دكتر مسعود يونسيان استاديار دانشكده بهداشت مى گويد: «طبق تحقيقات سازمان جهانى بهداشت ( WHO ) از ۲۳ ميليون مورد عفونتهاى بيمارستانى دنيا در سال، ۲۰ ميليون آن مربوط به هپاتيت  B، ۲ ميليون هپاتيت  C  و ۱۵۰ تا ۲۶۰ مورد به  HIV  مربوط مى شود كه از طريق اشياى نوك تيز و زباله هاى بيمارستانى منتقل مى شود. «به گفته وى طبق تحقيقات سازمان بهداشت جهانى در سال ۲۰۰۲ ميلادى از مجموع ۲۲ كشور مورد بررسى قرار گرفته، ۱۸ تا ۶۴ درصد زباله ها به طريق مناسبى دفع نشده اند. 
اما آيا جهانى بودن اين مشكل مى تواند مراكز يا مسؤولانى را تبرئه كند؟ مهندس مشيرى در تحليل مبناى تشخيص زائده هاى بيمارستانى چند سؤال پى در پى مطرح مى كند: «بايد مشخص شود كه آيا زباله ها حاوى عوامل عفونى هستند؟ آيا به آلودگى هاى ژنتيكى يا دارويى آغشته هستند؟ آيا در آنها مواد شيميايى خطرناك يافت مى شود؟ وضعيت راديواكتيو موجود در آنها چگونه است؟ وسايل نوك تيز چطور؟ دارند يا ندارند؟»
فكر مى كنيد تمام اين موارد در پروسه دفع زباله هاى بيمارستانى در ايران رعايت مى شود؟ آمار مشخصى از تعداد دقيق مبتلايان به بيماريهاى مختلف از طريق بيمارستانها وجود ندارد ولى يادمان نرفته روزى را كه رسول خادم، رئيس كميسيون فرهنگى - اجتماعى و زيست شهرى شوراى شهر تهران گفت: «متأسفانه بيمارستانها، تفكيك زباله هاى ويژه از زباله هاى شهرى را جدى نمى گيرند.وضعيت جمع آورى و تفكيك زباله هاى بيمارستانى از سوى توليدكنندگان آنها هنوز از شرايط مطلوب فاصله دارد. (به نقل از خبرگزارى مهر ۸۳‎/۱۰‎/۱۲)».
فرزانه مشيرى توجه ما را به نكته اى جلب مى كند كه در ميان هياهوى پرداختن به مقوله زباله هاى بيمارستانى تا حد زيادى گم شده است: «پزشكان، پرستاران و خدمه بيمارستانها نخستين افرادى هستند كه با خطر مواجهند. بيماران جايگاه دوم را به خود اختصاص مى دهند، در مرتبه سوم گروهى مانند كارگران خشك شوييها، حمل و نقل زباله، اپراتورهاى زباله سوزها و ساير تجهيزات امحا ايستاده اند كه به طور مستقيم با زباله هاى بيمارستان در ارتباط باشند». 
به تمام اينها مردم كوچه و خيابان را هم اضافه كنيد آنجا كه نياز به پالايش درونى دارد. جايگاه استفاده گسترده از تكنولوژى هايى مانند هيدرو كلاوها و مايكروويها كجاست؟ پاسخ: «فعلاً در حال برسى و اندكى هم آزمايش»
... و بعد مرگ مى آيد ... 
پسر ميان زباله ها مى گردد. با كيسه اى زباله بر دوش لابه لاى انبوه زباله ها. اينجا بهشت پلاستيك جمع كن ها است. زباله هاى بيمارستانى سرشار از اين ماده هستند. پسر آنها را جمع مى كند، هركدام آلوده به چيزى كه شايد فردا در هيبت يك شىء پلاستيكى نو سر از بازار درمى آورد. من و تو و ما مى خريم به همين راحتى.
و بعد شايد مرگ بيايد به همين آسانى!!!

عشق و نفرت در زندگى زناشويى

مصطفى عليزاده نويسنده كتاب «عشق و نفرت در زندگى زناشويى» در مقدمه كتاب خود متذكر شده است؛ بسيارى از پرونده هاى موجود در دادگسترى حاكى از كش مكش زنان با مردان بر سر كسب حقوق بيشتر است. شايد تعجب كنيد اگر بدانيد ايران چهارمين كشور جهان از نظر ميزان طلاق است.اما چرا ميزان طلاق در كشورمان اين قدر بالاست؟ازدواج، دوام آن و تشكيل خانواده دادن، امرى پسنديده و لازم است. براستى تنهايى زيبنده هيچ فردى نيست و پژوهشگران به اين حقايق رسيده اند كه اختلالات روانى در افراد تنها، بيشتر از افراد متأهل است. در اين كتاب مصطفى عليزاده كوشيده است، با توجه به اصول علم درخشان روان شناسى، بويژه روان شناسى اجتماعى، عوامل منفى را بررسى كنيم و راه سالم در ازدواج را بيابيم. كوششى كه پژوهشگران بسيارى در سطح دنيا از آن غافل نيستند. عليزاده در كتاب خود تلاش مى كند ابتدا بر اين پرسش كه «چرا ازدواج مى كنيم؟» پاسخ دهد و بعد از آن ديگر مسائل حوزه زناشويى را بررسى كند. كتاب حاضر با بهاى ۱۷۰۰ تومان در انتشارات هيرمند به چاپ رسيده و در ويترين كتابفروشى ها قرار دارد.

نيمه تنهاى من

كتاب حاضر مجموعه داستان هايى از سونا نجاتى است كه در انتشارات ميركسرى با بهاى ۱۸۰۰ تومان به چاپ رسيده است. بخشى از كتاب را بخوانيد: خم شد توى آشغال گل ها، چند شاخه را جدا كرد و گلبرگ هاى خشكيده و پلاسيده اش را كند و دور انداخت. دسته گل كوچكى درست كرد و توى دستش گرفت. ايستاد، به گورهايى كه تازه كنده شده بودند، نگاه كرد، خاك روى گورها هنوز ناهموار و مرطوب بود. زير لب گفت: «كدوم يكيه؟...»

بيمارى هاى پا

حتماً اين مثل را شنيده ايد كه پاى شما، قلب دوم شماست. نويسنده كتاب حاضر جوليوس ماست، با توجه به اهميت پا در سلامتى بدن، با دقت تمام انواع ناراحتى هاى پا، بيمارى هاى مادرزادى و بيمارى هاى ناشى از عدم رعايت بهداشت، بيمارى هاى ناشى از كفش تنگ، پاشنه بلند، پوزه باريك و بيمارى هاى مسرى آن را مورد بررسى قرار داده و راه حل ها و روش هاى مداواى مؤثرى را براى خوانندگان كتاب عرضه داشته است.اين كتاب كه نصرت الله رئيسى كار ترجمه آن را انجام داده است و در انتشارات پيك فرهنگ به چاپ رسيده، با بهاى ۱۳۰۰ تومان در ويترين كتابفروشى ها قرار دارد.

رموز زيبايى، شيوه هاى علمى و عملى آرايش چهره

يكى از دغدغه هاى ديرين زنان، زيبايى است. بنفشه حميديان و ساناز ميرزايى با توجه به همين دغدغه هميشگى كه از كودكى تا پيرى همراه اغلب زنان است، اقدام به تهيه و تأليف كتاب رموز زيبايى كرده اند.
اين كتاب كه در انتشارات پيك فرهنگ به چاپ رسيده ابتدا بر مسائل كلى زيبايى و نظر بزرگان و حكيمان درباره آن پرداخته و پس از آن نكات آرايشى، بهداشتى و زيبايى اندام هاى مختلف بدن از سر تا پا را ذكر كرده است.