م ـ ن
«مارجورى مالارد» معروف ترين كارآگاه اردك هاست (مالارد يعنى اردك وحشى).
هردفعه او به همراه خواهرزاده نه چندان باهوش اما وفادارش «ويلارد» كه عضو نيروهاى پليس است به دنبال كشف اسرار يك ماجراى پليسى مى رود و با استفاده از نكته سنجى و هوش فراوانش، موفق هم مى شود!
گونه «پليسى - معمايى» يكى از جذابترين انواع داستانى است كه بيشتر، مخاطبان بزرگسال را درنظر مى گيرد. اما كدام شما وقتى تلويزيون قسمت تازه اى ازماجراهاى هركول پوارو يا خانم مارپل آگاتاكريستى را نشان مى دهد بى خيال مى شويد و دنبال بازى مى رويد يا ميدان را براى پدر و مادرتان خالى مى كنيد؟ حقيقت اين است كه همه ما - كوچك و بزرگ - عاشق قصه هاى معمايى هستيم و انيميشن «اسرار خانم مالارد» هم با استفاده از اين علاقه، دنياى فانتزى كودكانه حيوانات را با قصه هاى معمايى درهم آميخته تا كودكان و نوجوانان هم داستان كارآگاهى براى خودشان داشته باشند! «خانم مالارد» يك جور «خانم مارپل» اردك هاست (به هم وزنى آگاهانه اسم ها دقت كنيد) يك اردك ماده فضول و باهوش كه عنوان رسمى در اداره پليس ندارد و رئيس پليس ظاهراً هميشه از دخالت هايش شاكى است اما درواقع از كمك هايش استفاده مى كند. «ويلارد» هم نقش واتسون (شرلوك هولمز) يا هستينگز (پوارو) ماجرا را بازى مى كند و معمولاً مثل ما يك قدم از عمه جان كارآگاهش عقب است!
كارتون «اسرار خانم مالارد» Miss Mallard Mysteries محصول سال ۲۰۰۰ تلويزيون كانادا كه مدتى است از برنامه كودك شبكه دوى سيما پخش مى شود، انيميشن چندان قدرتمندى نيست. اما هر قسمت آن داستان جذابى دارد. علتش اين است كه براساس يك مجموعه كتاب كودكان خيلى محبوب نوشته «رابرت كواكن بوش» Robert Quackenbush ساخته شده.
كواكن بوش نويسنده و تصويرساز بيش از صدو هفتاد كتاب براى كودكان و نوجوانان است كه داستان ها و شخصيت هايش دراكثر نقاط دنياشناخته شده اند. همه او را به عنوان پدر شخصيت هايى مثل «هنرى اردكه»، «كارآگاه مول»، «خانم مالارد»، «كلانتر سالى گوفر» و... مى شناسند.
كواكن بوش علاقه زيادى به قصه هاى معمايى دارد و اغلب، حيوانات بانمك - مخصوصاً اردك هاى - داستان هايش را درگير حل معماهاى پليسى مى كند. به همين خاطر يكبار جايزه ويژه «ادگار آلن پو» را به خاطر بهترين داستان معمايى نوجوانانه برده و علاوه بر آن تا به حال سه مرتبه جايزه American Flag Institue Award را به خاطر كمك به پيشرفت ادبيات كودكان نصيب خودكرده است.
هنركده «كواكن بوش» در شهر نيويورك، شامل كلاس هاى هنرى براى كودكان و كارگاههاى آموزش نويسندگى و تصويرسازى كتاب براى بزرگسالان، مى شود.
مجموعه كارتونى ۲۶ قسمته «اسرار خانم مالارد» تا به حال به پنج زبان، ترجمه و در هفتاد كشور دنيا پخش شده است و اين طور كه مى گويند بيست و پنج ميليون كودك چينى عاشق اين اردك باهوش هستند! با اين حال، طراحى ضعيف اردك هاى كارتون كه اغلب شكل هم و يكنواخت هستند ضعف بزرگ كار محسوب مى شود كه به خستگى چشم بيننده مى انجامد. (مقايسه كنيد با تنوع طراحى و شخصيت خرس ها دركارتون «برادرخرس» مثلاً) از طرف ديگر معلوم نيست - لااقل در نسخه كارتونى - كه چرا بايد شخصيت هاى داستان اردك باشند؟ مى شود جاى آنها موش، خرگوش، گربه، سگ و يا هرحيوان ديگر - حتى انسان! - قرارداد و فرق چندانى در اصل ماجرا نكند. نمى دانم اين مشكل تا چه حد به اصل قصه هاى كواكن بوش برمى گردد اما دراين مجموعه كارتونى از خصوصيات اردكى خانم مالارد و ساير اردك هاى داستان استفاده چندانى نشده. اگر مى خواهيد بهتر متوجه منظورم شويد كافى است يكبار ديگر كارتون «گربه هاى اشرافى» ديزنى و سه تا شخصيت اردك آن (دو خواهر و عموى بى بند و بارشان!) را ببينيد تا بفهميد كه استفاده از خصوصيات اردكى (شكل راه رفتن، اداها، حركات و...) يعنى چه!
به هرحال قصه هاى معمايى جذاب و رنگ آميزى شاد و درخشان، اين انيميشن را تماشايى كرده است.

مترجم: منصوره كمرى
به نقل از سايت جغرافياى ملى كودكان

دانشمندان اخيراً كشف كرده اند كه نقاشى هاى روى ديوارهاى غارهاى «كرسول كريج» قديمى ترين نوع اين نقاشى ها در بريتانيا هستند.
اما اين نتيجه به اين آسانى ها و با روش هاى معمول به دست نيامده است. معمولاً باستان شناسان قدمت اين نقاشى ها را از طريق روشى به نام «تاريخگذارى كربن» انجام مى دهند. بدين ترتيب كه كربن استفاده شده در زغال طراحى را بررسى كرده و قدمت آن را مشخص مى كنند. كربن عنصرى است كه در بسيارى چيزها يافت مى شود. مانند زغال و يا حتى بدن خودمان.
اما نقاشى هاى غارهاى كرسول كريج با زغال كشيده نشده بلكه توسط تكه سنگهاى تيز برروى صخره ها و ديوار غارها حكاكى شده اند.
اين حكاكى ها بيشتر شامل تصوير حيوانات و يا خود آدم ها مى شود و زندگى روزمره انسان هاى غارنشين را به نمايش مى گذارد. اما دانشمندان توانسته اند راهى براى حل اين مشكل بيابند. آنها پس ازمشاهده صخره ها و تكه سنگ هاى رسوبى كوچكى كه روى اين نقاشى ها تشكيل شده به اين نتيجه رسيدند كه اين توده هاى كوچك مطمئناً پس از كشيدن تصاوير، برروى شان به وجود آمده اند و با تعيين قدمت آنها مى توان تقريباً به قدمت اين حكاكى ها هم پى برد.
نحوه تشكيل اين صخره هاى كوچك بسيار شبيه نحوه تشكيل استالاگميت ها (رسوبات كله قندى) است كه در غارها ايجاد مى شوند.
وقتى يك آزمايش نشان داد كه اين رسوبات استالاگميتى شكل، حدود ۱۲۸۰۰ سال پيش تشكيل شده اند؛ دانشمندان فهميدند كه تاريخ ايجاد طراحى هاى زيرشان هم بايد مربوط به همين سالها باشد. بعضى از حيوانات كشيده شده مانند نوعى گاوميش اروپايى اكنون نسلشان منقرض شده و اين خود گواه اين است كه اين نقاشى ها قدمت بسيارزيادى دارند.