لى لى خرسند
نمى شود گفت چه اتفاقى در انتظار تيم هاى ملى كشتى ايران است، اطمينانى به برد هيچ كشتى گيرى نيست. با قاطعيت هم نمى شود از شكست حرف زد، اما واقعيت اين است كه تيم هاى ملى فرنگى و آزاد در بدترين شرايط در مسابقه هاى جهانى شركت مى كنند.
نحوه انتخاب تيم ملى، تغييراتى كه در فدراسيون كشتى رخ داده، استعفاى چند باره مربيان، دردنامه كشتى گيران بزرگ و حتى حذف آنها و ... كشتى را قبل از هيچ مسابقه مهمى در چنين شرايط نگران كننده اى قرار نداده بود.
مشكل از همان روزهاى اول سال ۸۴ شروع شد. محمدعلى صنعتكاران بعد از اينكه محمدرضا طالقانى رئيس فدراسيون كشتى اختيار تام همه تيم هاى ملى را به او داده بود، بعد از اختلاف با حسن بابك استعفا داد. بعد از اختلافات و درگيرى هاى چند هفته اى بر سر اين موضوع با انتخاب امير توكليان، غلامرضا محمدى، عسگرى محمديان و محسن كاوه براى تيم ملى كشتى آزاد و حسن بابك براى مديريت فرنگى به نظر مى رسيد، تيم به آرامش نسبى رسيده است. فدراسيون هم كه تأكيد بر قانونمند كردن انتخابى داشت و به ظاهر قرار بود تا قبل از مسابقات جهانى همه چيز طبق برنامه جلو برود. اما مشكل ديگر همين قانونمندى بود. عليرضا حيدرى، عليرضا رضايى و عليرضا دبير به خاطر مصدوميت در بازى هاى انتخابى شركت نكردند. مصدوميت دبير و رضايى جدى بود. اما حيدرى كه بيشتر به خاطر كشتى هايى كه در المپيك گرفته بود، حاضر نبود با جوانان رو برو شود، بيشتر از همه معترض بود.
عليرضا دبير در دردنامه اش خواسته بود يك فرصت ديگر به او بدهند. اما با مصدوميت او و پافشارى مربيان به قانونمندى همه چيز منتفى شد. اما حيدرى مصر بود كه هر طور شده وارد تيم ملى شود. نامه او هم نوشته شد: مربيان كه اسير تصميمات مسؤولان رده بالاى فدراسيون و حتى ورزش شده بودند، كوتاه آمدند و اين نگرانى هايى را در بين نفرات اصلى تيم ملى داشت. حيدرى با اصرارهايى كه مى كرد، به بهانه مصدوميتى ديگر كنار كشيد، تا مربيانى كه تهديد مى كردند در صورت حضور او در تيم ملى استعفا مى دهند و كشتى گيرانى كه خودشان را براى موضعگيرى هايى عليه فدراسيون و مربيان آماده مى كردند با آرامش كارشان را ادامه بدهند. در شرايطى كه آزادكاران تا حدودى به آسودگى خيال رسيده بودند، فرنگى كاران با مشكلات عمده ترى روبرو شدند. حسن بابك كه على اشكانى را تنها به خاطر طلاى آسيايى و بدون انتخابى در ۶۰ كيلوگرم فيكس كرده بود در مراحل بعدى هم قانون شكنى كرد. او بعد از كنار گذاشتن حميد باوفا كه در انتخابى ۶۰ كيلوگرم همه را برده بود، حسن رنگرز ومجيد رمضانى را هم نخواست. حسن رنگرز سرشناس ترين فرنگى كار ايران كه بعد از سه دهه مدال طلاى جهانى گرفته بود، با اينكه در انتخابى اول شده بود و بعد در همه مسابقه هاى بين المللى با مدال به ايران برگشته بود، اما از نظر مدير تيم هاى ملى در حد جهانى نبود. موضوع اين بود كه رنگرز و رمضانى مازنى به خاطر اختلافى كه بابك با كشتى مازندران پيدا كرده بود حذف شده بودند. با وجود همه جلساتى كه در فدراسيون كشتى تشكيل شد و رايزنى هايى كه مازندرانى ها انجام دادند، حسن رنگرز و مجيد رضايى به مسابقه هاى جهانى نرفتند. در همين گير و دار، محمدبنا سرمربى تيم ملى كه چند بار قهر كرده بود و از اردو بيرون رفته بود، استعفا داد، تا تيمى كه قبل از رقابتهاى جهانى آخرين مراحل آمادگى اش را پشت سر مى گذاشت، با فشارهاى روانى بيشترى روبرو شود. در كنار همه اين ها، در وزن هاى ديگر هم مشكلاتى ديده مى شد. كشتى گيرانى كه در بازى هاى انتخابى شركت كرده بودند بايد جايشان را به جوانانى مى دادند كه تنها به خاطر مدال طلايا حتى برنز جهانى جوانان به آنها ترجيح داده شده بودند. شايد بخشى از اين مشكلات به اختلافات درونى خود فدراسيون مربوط مى شد. اختلافاتى كه جواد رفوگر دبير فدراسيون كه مسؤول كشتى فرنگى بود را مجبور به استعفا كرده بود و مسؤولان ديگر را موظف مى كرد در برابر تصميمات مربيان تيم ملى سكوت كنند.محمدبنا بعد از اينكه مطمئن شد، حسن رنگرز به مسابقه هاى جهانى نمى رود به تيم ملى برگشت. هرچند هنوزمهدى شربيانى و عليرضا غريبى وضعيتشان روشن نشده و مطمئناً تا روز وزن كشى هم بايد صبر كنند تا مربيان بگويند كداميك در ۱۲۰ كيلو كشتى مى گيرد. روزهايى كه به حتم استرس زيادى براى آنها دارد.
در اين شرايط، آزادكاران روزهاى بهترى را پشت سر گذاشتند. به جز مسأله مشكوك بودن دوپينگ مهدى حاجى زاده كه با ابهاماتى رو بروبود و دير رسيدن فريدون قنبرى و امير گنجى به بوداپست ، آزادكاران چندان مشكلى نداشتند. آنها روز سه شنبه به بوداپست رفتند و روز چهارم هم كشتى مى گيرند. فرنگى كاران هم امروز راهى مى شوند و روزهاى هفتم و هشتم مهرماه مسابقه دارند. اما در دو تيمى كه بايد در مسابقه هاى جهانى كشتى بگيرد، كشتى گيرى نيست كه بشود به مدال او اميدوار بود. كشتى گيران ايرانى كه از سال ۲۰۰۲ به بعد هيچ موفقيت چشمگيرى در جهانى و حتى تورنمنت هاى معتبر بين المللى نداشته اند و تنها دستاوردشان حضور در رده بندى بوده، حالا در شرايطى نيست كه حتى به حضورشان در رده بندى هم اميدوار بود و اين نگران كننده است كه ايران هيچ مدالى از مسابقات جهانى نگيرد. مگر اينكه از بين جوانانى كه اولين مسابقه جهانى شان را تجربه مى كنند، ستاره اى جديد ظهور كند. بايد ديد در تيم آزاد ( تقى داداشى، مسعود واحدى، مراد مجيدى، مهدى حاجى زاده، فريدون قنبرى، امير گنجى و فردين معصومى) و فرنگى (حميد سوريان، على اشكانى، مهدى توكلى، مهدى محمدى، قاسم رضايى، رضا زيدوند، عليرضا غريبى يا مهدى شربيانى) كشتى گيرى در حد جهانى پيدا مى شود يا نه.
