ماهنامه خانوادگى «پيام راشده» با عناوين مختلف و با نگاهى تازه و نو براى زنان و مادران جوان منتشر شد. در اين ماهنامه ۶۴ صفحه اى مطالبى در خصوص تغذيه، احساسات، و چگونگى پرورش آنها ، بيمارى ها، روانشناسى و ... مطابق با آخرين اطلاعات و تحقيقات پزشكى به چاپ رسيده است. «باردارى» بخش ديگرى از مطالب اين ماهنامه خانوادگى را تشكيل مى دهد. در اين بخش به تغذيه زنان باردار، پوست و مو و بيمارى هاى آنان در اين دوران و رازهاى زنان باردار پرداخته شده است. بررسى مسائل آرايشى، بيمارى ها و مشكلاتى كه لوازم آرايشى روى پوست و مو به وجود مى آورد بخش ديگرى از نشريه را تشكيل مى دهد. بررسى روانشناسانه كودكان از ۲ سالگى تا نوجوانى ۴ سؤال وحشت آور براى مردان، رابطه پدربزرگها و مادربزرگها با نوه ها، ترس، تكاليف شب، حسادت و .... در اين نشريه مقالاتى را به خود اختصاص داده و به بررسى موشكافانه در اين مورد با قلمى شيوا و همه فهم پرداخته است. ۱۵ داستان با موضوعات مختلف، طنز، مردان زن ذليل، گزارشهاى ويژه در مورد مردان هوس ران و داستان  معمايى، داستانهاى عاشقانه و گفت وگو با دو هنرپيشه و بازيگر سينما و تلويزيون ... صفحات عمده اى از اين نشريه را شامل مى شود. در بخش ديگرى از نشريه به ورزش خاص و جديد براى از بين بردن چربى هاى بدن پرداخته شده است. جادوگرى، وحشت، مدييوم و شعبده بازى صفحاتى از پيام راشده را شامل مى شود در اين قسمت ها سعى شده است تا مطالب به صورت تخصصى و آموزشى در قالب داستان پيش روى خوانندگان قرار گيرد. همچنين مطالبى در مورد دكوراسيون، آشپزى، كاردستى و براى نخستين بار مطالبى در مورد نقاشى چهره كودكان اين نشريه را از ديگر نشريات خانوادگى متمايز مى كند. پيام راشده با هدف تأمين نيازهاى عاطفى، اجتماعى، روانشناسى و ... براى اعضاى خانواده سعى دارد تا نگاهى متفاوت را از ديگر نشريات ارائه دهد و جاى خالى اينگونه مطالب را پركند. پيام راشده به مدير مسؤولى جعفر رشادتى با قيمت ۴۰۰ تومان در تهران و ۳۵۰ تومان در شهرستانها در دسترس علاقه مندان است.

اميد حاتمى
به اين خبر توجه كنيد:
ديوارهاى دبيرستان دخترانه «قدس» منطقه ۱۰ آموزش و پرورش شهر تهران با نصب ۱۱ تابلو تبليغاتى به عنوان نخستين مدرسه طرح نصب تبليغات ديوار مدارس به اجاره رفت.
اصل ماجرا اين است كه سال گذشته سازمان آموزش و پرورش شهر تهران با تصويب طرحى، اجازه واگذارى ديوار مدارس را براى نصب تابلوهاى تبليغاتى مؤسسات و شركت هاى خصوصى در قبال دريافت وجه، با هدف درآمدزايى مدرسه و آموزش و پرورش به مديران مدارس تفويض كرد. براى اجراى طرح استفاده از ديوار مدارس همه چيز به سرعت مسير خودش را طى كرد. در سال ۸۳ اين بحث مطرح و به تصويب شوراى معاونان سازمان آموزش و پرورش رسيد. گروهى از طراحان اين موضوع با طرح ماده ۱۴۹ برنامه سوم توسعه كه اجازه مى داد نماهاى داخلى اماكن دولتى در اختيار بخش خصوصى قرار گيرد، محمل قانونى براى اين طرح ايجاد كرده و اين ماده را به صورت قرارداد درآوردند.
در آن مقطع، شوراى معاونان سازمان آموزش و پرورش كه رياست آن بر عهده استاندار تهران است و با حضور نماينده اى از تمام دستگاه اجرايى كشور تشكيل شده است، با استقبال از طرح مذكور تصويب كرد كه نهادهاى دولتى و NGOهاى متقاضى براى تبليغات روى ديوار مدارس موظف هستند تبليغات خود را فقط به صورت پيام هاى آموزشى و تربيتى ارائه كنند. به گفته طراحان اين طرح، تمام دستگاه ها و NGOها مى توانند با پرداخت مبلغ اندكى، اين پيام ها را در معرض ديد دانش آموزان قرار دهند كه هم منبع درآمدى براى آموزش و پرورش فراهم خواهد كرد و هم گامى در راه رشد فكر و آموزش دانش آموزان.
* تبليغات در مدارس چگونه بايد باشد؟
طبق مصوبات تبليغاتى كه قرار است بر ديوار مدارس نصب شود، بايد حتماً به تأييد كميته اطلاع رسانى آموزش و پرورش شهر تهران برسد. در آيين نامه شوراى سازمان دانش آموزان آمده است: «پيام ها بايد در جهت اهداف آموزش و پرورش و دولت جمهورى اسلامى ايران باشد. اين تبليغات باعث بالندگى و رشد فكرى دانش آموزان شده، تحول در نوع تفكر دانش آموزان در قالب هاى اجتماعى به همراه داشته باشد. داراى جذابيت تصويرى و حاوى پيام هاى آموزش و پرورشى باشد.» بر همين اساس مسؤولان آموزش و پرورش تصميم دارند پيام هايى از قبيل نگهدارى صحيح اسكناس ها، صرفه جويى در مصرف سوخت، صرفه جويى در مصرف آب، پيام هاى بهداشتى از جمله توصيه مصرف شير و لبنيات و برخى پيام هاى اجتماعى از سوى نهادهاى انتظامى، قضايى، تبليغى و پيام هاى زيست محيطى را بر روى تابلوهاى تبليغاتى مدارس نصب كنند. بدين ترتيب، بر اساس اين طرح هر مدرسه مجاز است از ۵ تا ۱۷ تابلو بر ديوارهاى داخلى مدرسه و نه در داخل راهروهاى مدارس نصب كند. مسؤولان آموزش و پرورش متذكر مى شوند كه تبليغ پيام هاى تجارى و تنقلات و پيام هايى كه بار منفى دارند ممنوع است. همچنين در نصب تبليغات بايد به طراحى و رنگ آميزى و روان شناسى رنگ ها توجه شود. علاوه بر اهداف فرهنگى كه مسؤولان آموزش و پرورش به دنبال آن هستند، درآمد زايى براى مدارس هم مورد توجه قرار گرفته است. مديران آموزش و پرورش شهر تهران مى گويند: چنانچه در هر سال فقط در تهران يك هزار مدرسه وارد طرح شوند، بر اساس مبلغ ۲ ميليون و ۲۷۵ هزار تومان تعيين شده مصوب سال جارى براى نصب تابلوها، ۲۲ ميليارد و ۷۵۰ ميليون تومان عايد آموزش و پرورش تهران مى شود.
يك مقام آگاه مى گويد: تاكنون قرارداد ۵۰ مدرسه در منطقه ۱۰ تهران براى نصب تابلوهاى تبليغاتى بسته شده و از اين محل مبلغ ۱۱۳ ميليون و ۷۵۰ هزار تومان به حساب خزانه واريز شده است. بر همين اساس، ۲۰۰ مدرسه شهر تهران قرارداد اجاره ديوارهاى خود را براى تأييد نهايى نصب پيام هاى تبليغى آموزش و پرورش ارسال كرده اند كه در شرف امضا است.
* واكنش ها به اجاره ديوار مدارس
هر چند مسؤولان آموزش و پرورش معتقدند طرح اجاره ديوار مدرسه در تهران دقيقاً در راستاى اهداف آموزشى و پرورشى بوده و منطبق با موازين قانونى و رعايت اصل قانونمدارى تهيه شده است اما كارشناسان تربيتى مى گويند اين طرح خلاف اهداف تعليم و تربيت است. دكتر محمدرضا بهرنگى عضو شوراى عالى آموزش و پرورش چنين ديدگاهى دارد. او مى گويد: «درحالى كه دنيا به سمتى پيش مى رود كه ديوارها را بردارد و فضاى آموزشى را آماده پاسخگويى به تغييرات محيطى كند و با انعطاف بيشترى خود را با اين تحولات روز منطبق سازد، ما تازه به اجاره ديوارهاى مدارسمان رومى آوريم و اين بيشتر همان مبحث سوداگرى است چون عرصه تعليم و تربيت قابليت هاى خوبى را براى تاجران فراهم مى كند و وجود جمع زيادى دانش آموز در اين حوزه درآمدهاى بى حدى را براى فعالان اين حوزه به همراه مى آورد، حتى براى توليد مداد يا دفتر به تعداد ۱۷ ميليون دانش آموز.
يك كارشناس مسائل آموزش و پرورش همچنين ديدگاهى را دارد. او معتقد است: «وقتى همه راه ها بسته مى شود، مدير اجازه گرفتن شهريه ازاوليا را ندارد و از طرفى بودجه را هم افزايش نمى دهيم، ناچار به سراغ راه هايى مثل اجاره ديوار مدارس مى رويم كه حركتى غيرفرهنگى بوده و تأثيرات سويى بر محيط آموزشى دارد و با اجراى چنين طرح هايى فضاى آموزشى عملاً به فضايى تجارى تبديل مى شود كه مغاير اهداف آموزشى است.
علاوه بر مخالفت كارشناسان تربيتى با طرح اجاره و نصب تابلوهاى تبليغاتى بر روى ديوار مدارس، اين طرح، واكنش هاى ديگرى نيز در پى داشته است. ابوالقاسم وحدتى مديرعامل سازمان زيباسازى شهردارى تهران كه همچون كارشناسان آموزشى معتقد است تبليغات در محوطه مدارس بايد محدود به تبليغات فرهنگى و آموزشى شود تا از آثار سوء اجتماعى جلوگيرى شود مى گويد: «بافت فرهنگى مدارس، هرگز ايجاب نمى كند كه با نگاه اقتصادى، فعاليت هاى تبليغى در آنها كرد. اگر قرار است در هر مكانى از جمله مدارس، فعاليت تبليغى بخصوص در ديوارهاى بيرون آن صورت گيرد، بايد شهردارى تهران در جريان امور بوده و مجوزهاى لازم را صادر كند.»
به گفته او، اما مدارس، بر اساس قانون مجاز به انجام تبليغات در فضاى داخلى خود هستند اما در صورتى كه اين تبليغات رو به فضاى عمومى شهر صورت گيرد بايد با هماهنگى شهردارى انجام شود.
***
همچنان كه كارشناسان معتقدند، استفاده مناسب از تبليغ تنها به يك تصميم مناسب و بررسى اثرات آن است. بويژه آن كه اين تبليغ در محيط  هايى صورت گيرد كه كودكان و نوجوانان در آن نيمى از زمان زندگى خود را در آن جا مى گذراند. شايد در اين بين بهره بردارى از تجارب گذشته مفيد باشد. چنان كه چند سال پيش شهردارى تهران بر روى اتوبوس هاى شركت واحد از انواع و اقسام تبليغات بهره برد اما مدتى است كه به رغم درآمدزا بودن اين تبليغات اين روند را متوقف كرده است. مهمترين دليل شهردارى براى اين كار آلودگى بصرى در پايتخت است.
اكنون تبليغات در مدارس، اگر چه همانند تبليغات روى اتوبوس ها درآمدزا است اما آيا دادن اين پيام هاى تبليغاتى حتى مثبت و اخلاقى در مدارس باعث آلودگى بصرى نيست؟ از سوى ديگر يك دانش آموز ۷ تا ۱۶ ساله به چقدر تبليغ نياز دارد كه در خانه از طريق راديو و تلويزيون، در سطح شهر از طريق بيلبوردهاى تبليغاتى، در كتاب هاى درسى و... به او پيام تبليغى بخورانيم؟