|
آيا پرونده هسته اى ايران به شوراى امنيت مى رود؟
ترجمه: مينا منقوليان به نظر مى رسد راه حل جديد آژانس بين المللى انرژى اتمى در مورد ايران گام ديگرى در جهت تسليم و ارجاع پرونده هسته اى ايرانيها به شوراى امنيت سازمان ملل باشد. اگر چه مسكو اميدوار است چنين اتفاقى روى ندهد. آخرين پيشنهاد آژانس حاكى از آن است كه اگر تهران فرآيند تبديل اورانيوم (جهت غنى سازى) را متوقف نكند، آژانس حل و فصل اين مسأله را به شوراى امنيت سازمان ملل متحد واگذار مى كند؛ سازمانى كه حق اعمال تحريم هاى اقتصادى را داراست. واشنگتن ديوانه وار درصدد يافتن مدركى دال بر اين است كه ايران از برنامه انرژى هسته اى خود به عنوان پوششى براى ساخت يك بمب اتمى استفاده مى كند. «عليرضا جعفرزاده»، يك ايرانى مخالف مستقر در واشنگتن كه به عنوان مشاور سياست استراتژيك براى دولت آمريكا كار مى كند، اخيراً اتهام جديدى را مطرح كرده است. جعفر زاده (عضو گروهك منافقين - م) ادعا مى كند، ايران مخفيانه اقدام به ساخت حدود ۴۰۰۰ سانتريفوژ كرده كه قابليت توليد سلاحهاى اورانيوم دار را داراست. اما بازرسان آژانس بايد چنين تعداد بى شمار ماشين هاى سرعت - بالا را شناسايى و رديابى كرده باشند. منظور از طرح اين ادعا در چنين شرايط و لحظات بحرانى و حساس حاكم بر مذاكرات، بزرگنمايى و نشان دادن خطر برنامه هسته اى ايران است و اين موضوع، كار را براى جورج بوش رئيس جمهورى آمريكا آسان تر كرده است تا بار ديگر، علاوه بر تهديد و ارعاب ايران مبنى بر ارجاع پرونده هسته اى ايرانيها به شوراى امنيت سازمان ملل متحد، احتمال مداخله مستقيم نظامى اين كشور نظير آنچه در عراق روى داد را مطرح كند و آن را قوت بخشد. بوش در مصاحبه اى تلويزيونى در روزهاى اخير گفت: تمامى راه حل ها روى ميز مذاكره قرار دارند. استفاده از زور آخرين انتخاب هر رئيس جمهورى است و مى دانيد ما در سالهاى اخير براى حفظ امنيت كشورمان از زور استفاده كرده ايم.» اما اينگونه به نظر مى رسد كه واشنگتن به اين نكته كاملاً واقف نيست كه ايران نيز مى تواند به طرق متعددى پاسخگوى تهديدات عليه خود باشد. يك سخنگوى وزارت امور خارجه ايران گفت: ايران حق انتخاب گسترده ترى از ايالات متحده دارد و اينها فقط در حد حرف نيست. ايران نفت دارد و پيش بينى درآمد صادرات نفت ايران در سال جارى به ۴۳ ميليارد دلار (۳۵ ميليارد يورو) مى رسد كه خود، ركوردى بسيار بالاست، ايران روزانه ۴ ميليون بشكه نفت توليد مى كند و در سازمان كشورهاى صادر كننده نفت (اوپك) پس از عربستان سعودى، دومين توليدكننده بزرگ نفت است. بسيارى از تحليلگران بازار نفت، بر اين باورند در صورتى كه برنامه هسته اى ايران در شوراى امنيت سازمان ملل متحد مطرح شود و شرايط به نقطه بحرانى برسد، تهران احتمالاً از اهرم نفت به عنوان سلاحى عليه غرب و خصوصاً آمريكا بهره خواهد برد كه به اعتقاد كارشناسان اين مسأله مى تواند باعث افزايش بهاى نفت به ۱۰۰ دلار در هر بشكه شود. در هر صورت تاكتيك اعمال فشار بر ايران از طريق تهديد و اقدامات نظامى، در انعطاف بخشيدن به مواضع تهران مؤثر واقع نخواهد شد. و اين در حالى است كه موضع ايران به طور قابل توجهى تندتر و سخت تر شده است. «محمد سعيدى» معاون سازمان انرژى اتمى ايران گفته است: «در مورد مسأله اصفهان، ديگر هيچ بحثى قابل پذيرش نيست. فعاليت مجموعه اصفهان ديگر براى اعتمادسازى و بار ديگر به حالت تعليق در نخواهد آمد.» اين سخن سعيدى اشاره به مهلت قانونى پروژه هسته اى ايران داشت كه سال گذشته به منظور ايجاد فضاى بهترى جهت مذاكره با اروپايى ها آن را ارائه كرده بود. با وجود مشكلات در مذاكرات فى مابين ايران و ترويكاى اروپايى، هنوز به نظر مى رسد پرونده ايران به شوراى امنيت سازمان ملل متحد ارجاع داده شود. شواهد حاكى از آن است كه آمريكا و ديگر متحدان غربى اش نيز تمايلى به كشيده شدن اين مسأله به شوراى امنيت ندارند، چرا كه در آنجا نيز چين ممكن است تصميمات آن ها در مورد ايران را وتو كند. «الكساندر پيكايوف» يكى از اعضاى كميته امنيت جهانى آكادمى علوم روسيه در اين باره اظهار مى كند كه هنوز راه بسيار بسيار طولانى در پيش روست. حتى اگر بنا به دلايل غيرمنتظره اى اين اتفاق روى دهد، اكثريت كشورها هرگز چنين اقدام تندروانه اى را حمايت نخواهند كرد. روسيه نيز با توجه به تصميمات آژانس بين المللى انرژى اتمى دليلى براى يافتن يك راه حل در مورد پرونده هسته اى ايران نمى بيند. در هر حال، روسيه هم از تمام طرفين انتظار دارد در جريان مذاكرات فى مابين انعطاف پذيرى بيشترى از خود نشان دهد. منبع: خبرگزارى ريانووستى
|