گروه شهرستانها ـ در حاشيه پايتخت بين تهران و كرج منطقه اى با بافت قديمى وجود دارد كه تا پيش از اين «قلعه حسن خان» ناميده مى شد اما مدتى است كه شهر قدس نام گرفته است؛ شهرى كه امكانات، خدمات و شرايط آن در حد قلعه باقى مانده است.
شهر قدس ۴۰۰هزار نفر جمعيت دارد اما همگام بااين رشد بى رويه جمعيت، امكانات براى رفع نيازهاى افراد گسترش نيافته است. اين شهر به دليل ساخت و سازهاى غيرمجاز به انفجار جمعيت رسيده است اما اقدامات شهرى با اين آمار تناسبى ندارد. اكثر ساكنين شهر قدس، خارج از شهر مشغول به كار يا تحصيل هستند و به وسائل نقليه عمومى مطمئنى نياز دارند تا بتوانندبا آرامش به خانه هاى خود بازگردند. اما نه تنها اين آرامش نسبى براى آنان وجودندارد بلكه اين موضوع به يكى از بزرگترين دغدغه هاى خانواده ها، مخصوصاً پدر و مادرها تبديل شده است.
كافى نبودن تعداد درمانگاهها و مراكزدرمانى هم مشكلات متعددى براى شهروندان ايجاد كرده است و تاكنون چندبيمار و مصدوم بر اثر اين كمبود و نيازى كه به درمان فورى داشته اند، جان خود را از دست داده اند.
شهر قدس تنها يك بانك ملى دارد كه تمامى شهروندان براى پرداخت هاى دولتى خود فقط به اين بانك مراجعه مى كنند. بعضى اوقات شلوغى و ازدحام بى موردى در شهر به وجود مى آيد كه قابل توصيف نيست. با توجه به اين مشكلات كه براى اهالى شهر قدس وجود دارد و ساخت و سازهاى بى رويه اى كه افزايش جمعيت را در بر داشته است، ارتقاى سطح امكانات رفاهى شهر لازم به نظر مى رسد.
گره كور ترافيك در شهر ۴۰۰هزار نفرى قدس
شهر قدس يا «قلعه حسن خان» سابق، از شهرهاى غرب استان تهران است كه به دليل مهاجرپذير بودن با مشكلات فراوانى از جمله ترافيك شديد مواجه است. اين شهر با بيش از ۴۰۰هزار نفر جمعيت روزانه شاهد آمد و شد نزديك به پنج هزار خودرو در خيابانهاى تنگ و باريك خود است.
نكته ظريف و قابل تأمل در اين مورد نبودن علايم راهنمايى و رانندگى كافى در اين شهر با اين همه مشكلات ترافيكى است. در محدوده شهر قدس كه از گرمدره تا مارليك و شهريار امتداد دارد، روزى نيست كه خودروها براى ساعتها در قفل ترافيكى آن گرفتار نشوند.
وضعيت ترافيكى در شهر قدس به گونه اى است كه در هيچ ساعت شبانه روز خيابانى بدون راه بندان وترافيك مشاهده نمى شود. رانندگان تاكسى اين شهر مى گويند، با اين همه ترافيك در شهر قدس كاركردن برايمان بسيار دشوار شده است و برخى اوقات ساعتها در راهبندانهاى چندكيلومترى گرفتار مى شويم.
كسبه خيابانهاى اصلى اين شهر نيز از اينكه علائم توقف ممنوع در خيابانها وجود ندارد گلايه دارند و اظهار مى دارند، شلوغى خيابانها و آلودگى كه خودروهاى در حال توقف در كنار خيابانها ايجاد مى كنند، زندگى را برايمان بسيار دشوار كرده است. از طرفى شمارى از اتوبوس ها و مينى بوس هايى كه كار جابه جايى مسافران اين شهر را انجام مى دهند نيز به قدرى قديمى و كهنه است كه اكثراً در كنار خيابانهاى اين شهر خراب افتاده اند.
همچنين ورودى اين شهر از جاده قديم تهران كرج نيز به قدرى خطرناك است كه اگر راننده غريبه اى بخواهد به اين شهر مسافرت كند احتمال وقوع حوادث ناگوار رانندگى براى او دور ازانتظار نيست.

گروه شهرستانها - طبق آمار ارائه شده از سوى سازمان اوقاف، از ۲۲۰ حسينيه موجود در شهر مشهد كه زيرنظر اين سازمان فعاليت مى كنند حدود ۴۰ حسينيه به شكل غيرقانونى به مسافران جاى خواب و اتاق كرايه مى دهند.
اين درحالى است كه «احمد دنيارى» مجرى طرح ساماندهى واحدهاى اقامتى بدون مجوز مشهد معتقد است آمارى كه سازمان اوقاف ارائه داده مربوط به سال ۸۲ است و هم اكنون تعداد اين واحدها بيش از اين برآورد مى شود.
به گزارش ميراث خبر، «غلامرضا رمضانى» مسؤول اموردينى ناحيه يك سازمان اوقاف خراسان رضوى كه مسؤوليت نظارت بر حسينيه هاى مشهد را نيز به عهده دارد اين آمارها را دقيق نمى داند و مى گويد: آمار ۴۰ حسينيه كاملاً تقريبى است و ممكن است تعداد واقعى آنها بيشتر از اين باشد. اغلب آنها در مناطق اطراف حرم قرار دارند.
وى با بيان اينكه براى ساخت حسينيه ها بايد از سازمان اوقاف و شهردارى مجوز گرفت تأكيد مى كند كه مجوز سازمان اوقاف تنها براى ايجاد محلى براى عبادت و برگزارى مراسم مذهبى است كه در اين راستا، كنترل چندانى بر اين مراكز نمى شود و تعدادى ازآنها به شكل غيرقانونى اقدام به ساخت اتاقهاى اقامتى در زيرزمين و طبقه فوقانى حسينيه مى كنند.
براساس كيفيت خدمات ارائه شده و تعداد اتاقهاى موجود در اين حسينيه ها اين مراكز بايد زيرمجموعه اتحاديه ميهمانپذيرها باشند اما «حسن رشيد صالحى» رئيس اتحاديه ميهمانپذيرهاى خراسان رضوى مى گويد: حسينيه ها زير مجموعه اين اتحاديه يا هيچ اتحاديه مرتبط ديگرى نيستند و نظارتى بر قيمتها و كيفيت خدمات دهى آنها وجود ندارد، اما اخيراً طرح ويژه اى با نام «ساماندهى واحدهاى اقامتى بدون مجوز مشهد» تهيه شده كه بزودى جلساتى را به منظور ساماندهى اين واحدها تشكيل مى دهد تا راه حل مناسبى براى اين مشكل در نظر گرفته شود.
به گفته وى، وجود چنين مراكزى نه تنها باعث بروز مشكلات اجتماعى مى شود بلكه در حق مسافرانى كه در اين مراكز اقامت مى كنند نيز اجحاف مى شود هيچ تضمينى وجود ندارد كه آنها بتوانند از خدمات مناسب با قيمت معقول برخوردار شوند. رمضانى كه نماينده سازمان اوقاف در طرح مذكور است، در پايان مى افزايد: در حال حاضر درصدد تشكيل جلسه اى با حضور مديران سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى و اوقاف هستيم تا در اين مورد تصميم نهايى گرفته شود اما هنوز زمانى براى اين جلسه مشخص نشده است.

محمدرضا عسگرى نژاد: حالا ديگر نام «سازمان اينترپلاست آلمان» براى آن دسته از ايرانى هايى كه نياز به جراحى هاى ترميمى دارند، نامى غيرآشنا نيست. پزشكان آلمانى سازمان اينترپلاست در سومين حضور خود در ايران موفق شدند ۱۲۷جراحى بر روى ۱۱۱بيمار را انجام دهند. اولين بار اين پزشكان در اسفندماه سال۸۳ به مداواى بيماران در شهرستان نائين وسپس دومين حضور خود را در دى ماه سال۸۳ در شهر زنجان به ثبت رساندند. رفسنجان سومين شهر ميزبان اعضاى سازمان اينترپلاست بود تا بيماران محروم در زير تيغ جراحى اين پزشكان شادابى را به زندگانى شان برگردانند.
اعضاى اين سازمان همه ساله با هزينه هاى شخصى خود به كشورهاى محروم سفر مى كنند و جالب آنكه حتى هزينه بليت سفرشان را نيز خود پرداخت مى كنند، همه وسائل مورد نياز را از آلمان مى آورند و هنگام بازگشت آنهارا به بيمارستانى كه در آن مشغول به كار بوده اند هديه مى كنند. پزشكانى كه در حضور دوهفته اى خود هر روز ۱۲ساعت را در اتاق عمل سر مى كنند و تنها دلخوشى شان به لبخندى است كه هر بيمار پس از درمان به آنها مى زند. راستى چه دنياى بزرگى است؛ دنياى انسانيت. شايد تنها چيزى كه حد و مرز نمى شناسد؛ از آلمان تا آفريقا تا افغانستان تا برمه و تا ايران. انسانيتى كه به واسطه يك دعوت شكل مى گيرد و از آن سوى جهان به اين سو به ارمغان آورده مى شود، انسانيتى كه پديدآورندگانش در ظاهر مثل من و تو هستند اما شايد در باطن دنيايى ديگر دارند. به يقين دنياى ديگر دارند. «دكتر هاينريش شون ايشن» سرپرست تيم مى گويد: متأسفانه پزشكى هم در دنيا و هم در ايران يك تجارت شده ولى من شخصاً سعى مى كنم در سفرهاى اينگونه بدون اينكه پولى دريافت كنم، كار كنم واين براى من خيلى لذتبخش است بدون اينكه به فكر گرفتن پول باشم فقط به عنوان يك انسان ويك پزشك بتوانم به انسانهايى كه محتاج هستند كمك كنم.»
دكتر داستان ما براى انجام چنين جراحى هايى تاكنون به ۲۸كشور دنيا سفر كرده كه خود افغانستان و برمه را اصلى ترين آنها مى داند: بعد از اينكه روسها از افغانستان بيرون رفتند، وزارت امورخارجه از ما پرسيد، آيا حاضريد براى كمك به بيماران افغانستان به آنجا سفر كنيد، آنجا هيچ پزشكى وجود ندارد. از همين رو افغانستان و برمه براى ما كشورهاى اصلى محسوب مى شوند چرا كه در آنجا اصلاً پزشكى وجود ندارد. معمولاً كشورهاى مختلفى از ما دعوت مى كنند مثل همين كارى كه آقاى دكتر بهروان ايرانى نيكوكار مقيم آلمان مى كنند ولى ما سعى مى كنيم جاهايى برويم كه فقر هست وبيماران محتاج اينگونه جراحى ها هستند.
\ ايران سرآمد كشورها
دكتر هاينريش شون آيش مى گويد: «ما در ايران كارهايى ارزشمندى ديديم كه توسط پزشكان ايرانى انجام شده بود و باور كرديم كه در ايران پزشكان خيلى قابلى وجود دارند. تنها مسأله گروههايى بودند كه تهيدست هستند.»
او درباره سومين حضورش در رفسنجان مى گويد: «بيمارستانى كه ما در آن كار مى كرديم هم از لحاظ بهداشتى وهم به لحاظ تكنيكى خيلى خوب بود. هر چند كه ما با دستگاههاى بزرگ و آنچنان كارى نداريم و بيشتر با دست كار مى كنيم و البته وسائل جراحى ترميمى كوچكى هم با خود آورده بوديم كه آنها را به بيمارستان مرادى رفسنجان اهدا كرديم. چيزى كه در رفسنجان ديدم، استانداردهاى خوبى بود ولى در كل نمى توانم چيزى بگويم چرا كه ما در آلمان دستورالعملهاى خيلى دشوارى براى بيمارستانها داريم.»
\ گاز و سماور، عامل اصلى سوختگى
آمار سوختگى ها در ايران بسيار بالاست. گروه آلمانى كه براى جراحى هاى ترميمى سوختگى در رفسنجان اقامت داشتند، در طول مدت كوتاه اقامت خود چندين هزار نفر سانحه ديده را معاينه كردند. به گفته پزشكان معالج آلمانى استفاده از وسائل گرمازاى غيراستاندارد و ديگر وسائل گازى و كم دقتى مردم از علل فزونى سوختگى هاست.
دكتر شون آيش مى گويد: «بزرگترين گروه مراجعه كنندگان مربوط به سوختگى ها بودند و با توجه به چيزى كه ما ديديم، به نظر عمده سوختگى ها به واسطه استفاده مردم از وسائل گازى كوچك و سماور بود. چيزهايى كه ما در اروپا اصلاً نمى بينيم و دليلش هم روشن است؛ همه دستگاههايى كه مردم در اروپا استفاده مى كنند، دستگاههاى مطمئنى هستند و از نظر ايمنى آزمايشهاى متعددى را پس داده اند و مردم فقط از چنين دستگاههايى استفاده مى كنند.»
اما حضور اين پزشكان در ايران علاوه بر مداواى بيماران، مزاياى ديگر هم دارد كه سرپرست سومين تيم اعزامى از سوى سازمان اينترپلاست به ايران در اين مورد مى گويد: «كار ما علاوه بر مداواى بيماران اين حسن را هم دارد كه پزشكان منطقه اى كه ما در آنجا كار مى كنيم، كارهاى ما را مى بينند چنان كه پزشك جراحى كه در رفسنجان بود، تمام ۱۴روز را همراه ما بود و ما برايش توضيح مى داديم كه چه كار مى كنيم.»
\ سخت ترين جراحى
هر چند كه دكتر هاينريش شون آيشن سخت ترين جراحى را كه تاكنون انجام داده متعلق به ايران نمى داند، اما درباره سخت ترين جراحى اش در ايران مى گويد: سخت ترين جراحى كه در ايران براى من وجود داشت مربوط به پسربچه ۹ساله اى بود كه دستش در دستگاه برداشت پسته رفته و تمام گوشت و پوست و استخوانش داغان شده بود. بيش از دوساعت روى او كار كرديم و خوشبختانه توانستيم دستش را تا حد زيادى درست كنيم و اين براى من از همه مهمتر بود. اما سخت ترين جراحى هاى ما مربوط به كشورهاى افغانستان و برمه است. ما در اين كشورها به جاهايى مى رويم كه اصلاً جراح نيست و آنجا تومورهاى خيلى سختى را جراحى مى كنيم ولى در ايران يك پزشكى پايه اى براى همه وجود دارد.»
\ مهمان نوازى ايرانيان، عامل شادى مهمانان
دكتر شون آيش كه به واسطه ايرانى بودن همسرش تاحدى با فرهنگ ايرانيان آشنا بوده، هرگز فكر نمى كرد ايرانيان تا اين حد مهمان نواز باشند: «اين مهمان نوازى و دوستى عظيم ايرانى مرا مجذوب خود كرده است. هر جايى كه آدم مى رود مى بيند كه ايرانى ها فوق العاده مهماندوست و با محبتند. بويژه كه من از نحوه برخورد مردم، فرهنگ قديم ايران، ساختمانهاى فوق العاده زيبا و قديمى اصفهان و فرهنگ مورد استفاده در بازار ايران بسيار لذت بردم كه ما آنجا چنين بازارهايى نداريم از همين جهت براى من خيلى جالب بود.»
دكتر شون آيش تصوير ذهنى اش را قبل از ورود به ايران و پس از آن چنين ارزيابى مى كند: «از آنجا كه همسر من ايرانى است چنين تصويرهايى را از ايران در ذهن داشتم و اين دومين بارى بود كه من به ايران آمدم. دفعه پيش احساسم اين بود كه همه چيز خيلى بسته است اما اين بار فكر مى كنم كه اوضاع كمى بهتر شده است.

مريم فدهمند: در محوطه بين پاسارگاد و پارسه و تنگه بلاغى هنوز هم آثارى با ارزش وجود دارند كه در خطر نابودى هستند. مديريت نجات بخشى كه براى اولين بار است در ايران انجام مى شود مى تواند اين آثار باستانى را نجات دهد.
طالبيان مدير بنياد پژوهشى پارسه - پاسارگاد در خصوص عمليات صورت گرفته براى نجات محوطه هاى تاريخى اظهار داشت: تاكنون ۷ گروه پژوهشى اقداماتى انجام داده اند و به نتايج مهمى هم رسيده اند. وى گفت: ۴۸ نقطه باستانى در تنگه بلاغى وجود داشت كه متأسفانه ۲۴ مورد از آنها قاچاق شد، اما از نقاط باقيمانده ۱۹ مورد كشف شده است و سعى براى احياى باقى مناطق ادامه دارد.
طالبيان افزود: گروههايى از ايتاليا، لهستان، آلمان، ژاپن، فرانسه و آمريكا در تلاشهاى خود بخشى از روستاى هخامنشى يا احتمالاً فراهخامنشى و مجموعه توليدى مربوط به دوره ساسانى را كشف كرده اند. وى ادامه داد: استقرارگاههايى از دوره اسلامى و بخشى از ديوارهاى نخجيرگاه شاهى هخامنشى نيز احيا شده اند.
وى مديريت نجات بخشى براى ثبت پاسارگاد را درجه يك و در حد استانداردهاى جهانى عنوان كرد و گفت: اگر اين طرح در دوران قبل از انقلاب براى احداث سدهاى كرخه و دز در خوزستان كه غنى از آثار باستانى است، صورت مى گرفت بيش از صدها تپه باستانى از بين نمى رفت.
طالبيان آلودگى و رطوبت را مؤثرترين عامل تخريب آثار تنگه بلاغى دانست و افزود: آلودگى و رطوبت، برق و سطوح آثار را از بين مى برد اما با توجه به ساختار تنگه بلاغى رطوبت كمى وجود دارد كه بحرانى نيست. در زير سد هم دريچه هايى وجود دارد كه سطح آبگيرى را كم مى كند و موجب كاهش رطوبت مى شود. به گفته وى طرحى براى نصب دستگاههاى رطوبت سنج عنوان شده است تا بتوان رطوبت اين محدوده را كنترل كرد.
طالبيان محدود كردن آب و پايين آوردن ارتفاع آبگيرى را موجب نجات يكسرى از آثار دانست و گفت: طى جلسه و توافقى كه با وزارت نيرو داشتيم تا وقتى كه از وجود اثر مهم و ارزشمندى زير آب مطمئن نباشيم آبگيرى از سد انجام نمى شود. وى ادامه داد: در حالت عادى ۱۴۰۰ متر مكعب آب در جريان سيلابى اين محل وجود دارد.
مدير بنياد پژوهشى پارسه - پاسارگاد كشف چگونگى تداوم مسير شاهى يا كاروان در دوران اسلامى را از مهمترين اهداف نجات بخشى منطقه دانست و افزود: اين مسير به دوران اسلامى تعلق دارد اما به علت اشتباهى كه در مورد مقبره كوروش صورت گرفت لايه هاى مسجد اتابكى دوره اسلامى از منطقه برداشته شد.
طالبيان تنوع تدوين درمحدوده پارسه - پاسارگاد را از موضوعات مهم پژوهشى عنوان كرد و افزود: گروه ايتاليايى تعدادى گور، يك مجتمع توليدى كشاورزى و كارگاه ذوب فلز در منطقه كشف كرده است. وى در خصوص تپه رحمت آباد كه در مسير جاده شيراز - اصفهان قرار دارد، اظهار داشت: هيأتى از دانشگاه تهران و كشور آمريكا در تپه رحمت آباد مشغول فعاليت است كه كارش تا بهمن ماه طول مى كشد. به گفته وى اين منطقه در خطر نيست و در مسير جاده يا پل هوايى زده مى شود و يا جاده منحرف مى شود.
طالبيان دفع آبهاى سطحى شبكه را در امر آبرسانى به تخت جمشيد بسيار مؤثر اعلام كرد و افزود: در سال گذشته ۶۰۰ متر از شبكه لايروبى شد و در سال جديد نيز در جنوب شرقى اين منطقه اقداماتى صورت مى گيرد. وى اضافه كرد: آب هميشه زير منطقه تخت جمشيد جمع مى شده و رطوبت موجب فرسايش پى كاخ ها شده بود كه دفع آبهاى سطحى باعث عبور هوا و خشك شدن مجموعه شد.
طالبيان در خصوص مبلغ هزينه شده براى كاوش در منطقه گفت: سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى تاكنون ۱۵۰ميليون تومان از منابع جارى، پژوهشى و درآمدى خود هزينه كرده است. به عقيده وى توسعه صنعت نبايد در اطراف بناهاى تاريخى صورت گيرد تا آثار ارزشمند در منطقه تاريخى چون تنگه بلاغى اين چنين در خطر باشند.
طالبيان افزود: ما خواهان توسعه همه جانبه در كشور هستيم اما اين توسعه بايد همگام با جريان نجات بخشى مناطق باستانى كشورمان باشد. وى در پايان ابراز اميدوارى كرد كه با اقدامات انجام شده در سد سيوند، براى ساخت ساير سدها در نقاط مختلف كشور نيز قبل ازاجرا مطالعات باستان شناسى صورت گيرد.