يكشنبه ۱۰ مهر ۱۳۸۴ -
Sun, Oct 2, 2005
بين الملل
۳۲۶۹
sLogo.gif

جستجوى پيشرفته
PDF Edition
سياسى
داخلى
سلام ايران
ديگه چه خبر؟
ديپلماتيك
زنان
ايران اقتصادى
اجتماعى
بين الملل
گزارش
فرهنگ و انديشه
جوان
تاريخ
فرهنگ و هنر
گفت و گو
ايران زمين
قيمت سكه و طلا
اقتصادى
حوادث
ورزشى
صفحه آخر
اوقات شرعى
مهرگان
ماجرا
آرشيو
RSS
گزارش تحليلى «ايران» درباره طرح «عبدالعزيز بوتفليقه»
كشورهاى عربى درصدد تصويب قطعنامه
معاون وزير خارجه آمريكا اعلام كرد:
آمريكا تدابير تنبيهى عليه عربستان را به تعويق انداخت
گروه بين الملل - آمريكا اعلام كرد: طرح هاى تنبيهى خود عليه عربستان سعودى در اعتراض به محدوديت آزادى هاى مذهبى در اين كشور را به تعويق انداخته است. به گزارش بى بى سى، مقامات آمريكا گفتند: به عربستان سعودى شش ماه ديگر فرصت داده اند تا رفتارش را با اقليت هاى مذهبى تغيير دهد. عربستان سعودى از تأمين كنندگان اصلى نفت و از متحدين آمريكا در «جنگ با تروريسم است.» در گزارشى كه وزارت امور خارجه آمريكا سال گذشته منتشر كرد، از مقامات عربستان سعودى به دليل آن كه هرگونه مذهبى را كه با مذهب رسمى اين كشور متفاوت باشد، تحمل نمى كند، شديداً انتقاد شد. براساس قوانين آمريكا، اين كشور مى تواند به همين دليل، عربستان سعودى را تحت تحريم و مجازات قرار دهد.
.
تلاش اسرائيل و ناتو براى گسترش روابط
دبير كل سازمان پيمان آتلانتيك شمالى (ناتو) از تلاش اسرائيلى ها براى گسترش رابطه خود با اين سازمان بين المللى خبر داد. به گزارش خبرگزارى «مهر» به نوشته روزنامه آلمانى «فرانكفورتر آلگماينه»، «ياپ هوپ شفر» دبيركل ناتو در سخنانى در برلين در جمع خبرنگاران اظهار داشت : اسرائيل به صورت جدى تلاش مى  كند كه همكارى خود را با ناتو تقويت كند. اين روزنامه آلمانى در ادامه نوشت: ناتو نيز سعى دارد مناسبات خود با اسرائيل را بهبود بخشيده و آن را ارتقا دهد.
تهاجم جديد ارتش آمريكا در غرب عراق
گروه بين الملل - ارتش آمريكا در غرب عراق عليه افرادى كه مى گويد شورشيان وابسته به شبكه القاعده هستند، دست به يك تهاجم جديد زده است. اين تازه ترين اقدام نظامى آمريكا در يك رشته عمليات مشابه است. به گزارش بى.بى.سى، در بيانيه ارتش آمريكا در مورد اين عمليات آمده است: حدود يك هزار نفر از نظاميان آمريكايى در عملياتى عليه يك «پناهگاه تروريست ها» در نزديكى مرز سوريه شركت كرده اند. آمريكايى ها مى گويند از جمله اهداف اين عمليات كه محل آن در نزديكى مرز سوريه است، متوقف ساختن ورود شبه نظاميان خارجى به عراق از طريق مناطق مرزى در آستانه همه پرسى قانون اساسى اين كشور است. اين همه پرسى قرار است روز پانزدهم اكتبر برگزار شود.
ديدار مخفيانه نخست وزير لبنان با سمير جعجع
نخست وزير لبنان پس از انجام رايزنى هايى با رهبران گروه ها و جريان هاى مختلف لبنانى در سفارت آمريكا در بيروت، واشنگتن و پاريس ديدارهايى را با مقامات آمريكايى و با حضور «سمير جعجع» انجام داد. به گزارش خبرگزارى «مهر» منابع آگاه لبنانى اعلام كردند: نخست وزير لبنان پس از رايزنى هايى با تنى چند از فرماندهان گروه ها و جريان هاى لبنانى از جمله «وليد جنبلاط» رئيس حزب سوسياليست ترقى خواه لبنان و رهبر دروزى ها و «امين جميل» از فرماندهان مسيحى سابق لبنان با كادرى ويژه از افسران دستگاه اطلاعات و امنيتى آمريكا و همچنين اعضاى شوراى امنيت ملى آمريكا و «ديك چنى» مشاور «جورج بوش» رئيس جمهورى اين كشور ديدار كرد.
گزارش تحليلى «ايران» درباره طرح «عبدالعزيز بوتفليقه»
الجزاير گام نخست را براى تحقق صلح و آشتى برداشت
230280.jpg
گروه بين الملل، درافشانى - ۹۷‎/۳۶ درصد رأى دهندگان الجزايرى به طرح صلح و آشتى ملى در اين كشور رأى «آرى» داده اند. وزارت كشور الجزاير، شمار رأى دهندگان در همه پرسى روز پنجشنبه را ۱۴ ميليون و ۲۸۲ هزار و ۲۷۴ نفر اعلام كرده است كه اندكى بيش از ۸۲ درصد واجدان شركت را شامل مى شود.
مشاركت گسترده الجزايرى ها در اين همه پرسى كه اميد مى رود به جنگ و بحران داخلى در الجزاير پايان دهد، به حدى چشمگير بوده است كه «احمد اويحيى» نخست وزير الجزاير از آن به عنوان يك نقطه عطف در تاريخ الجزاير نام برده است. همه پرسى ۲۹ سپتامبر، دومين همه پرسى در الجزاير از سال ۱۹۹۹ كه «عبدالعزيز بوتفليقه» به عنوان رئيس جمهور در اين كشور انتخاب شد، محسوب مى شود. طرح صلح و آشتى كه پس از تأييد آن در همه پرسى، به مرحله اجرا گذاشته خواهد شد، بخشش بسيارى را براى افرادى كه قربانى پيوستن به گروه هاى افراط گرا شده اند و همچنين جبران خسارت قربانيان حوادث تروريستى در ۱۵ سال گذشته را در بر دارد.
در اين طرح، تعقيب قضايى عليه افرادى كه چه در داخل و چه در خارج از كشور تحت پيگرد قرار دارند يا اينكه به طور غيابى محاكمه و محكوم شده اند، ولى تصميم گرفته اند داوطلبانه خود را تسليم مقامات دولتى كنند، لغو خواهد شد. اين امر مشروط به آن است كه اين افراد در كشتار، تجاوز و انفجارها در الجزاير مشاركتى نكرده باشند. علاوه بر آن، چريك هايى كه به جهت فعاليت مسلحانه تحت پيگرد قضايى بوده، ولى پس از اعلام عفو عمومى از اوايل ژانويه سال ،۲۰۰۰ خود را داوطلبانه تسليم دولت كرده اند نيز مشمول اين طرح قرار خواهند گرفت. با اين حال، طرح ابتكارى بوتفليقه براى صلح و آشتى در الجزاير و پايان دادن به چرخه خسارت بار خشونت و ترور در اين كشور على رغم موافقت اغلب جريان هاى سياسى، مخالفانى نيز داشته است. گروه هاى حامى حقوق بشر در داخل و خارج از الجزاير عقيده دارند طرح صلح و آشتى ملى، در واقع، پيگيرى هاى قانونى پرونده هاى هزاران مفقودالاثر در جريان بحران ۱۳ ساله داخلى در اين كشور را بى نتيجه خواهد گذاشت و آن را همچنان سر به مهر نگه خواهد داشت. حدود ۱۵۰ هزار كشته، ۱۸ هزار گمشده و مفقودالاثر و ميلياردها دلار خسارت بحران داخلى و چرخه خشونت و ترور ظرف ۱۳ سال گذشته در الجزاير بوده است. اين سيكل ترور و وحشت به ژانويه سال ۱۹۹۲ بازمى گردد.
پس از سر برآوردن جبهه نجات اسلامى در صحنه سياسى الجزاير از يك دوره طولانى انسداد سياسى در اين كشور، اسلامگرايان الجزايرى كه در ميان خود برخى جريان هاى افراطى را نيز داشتند، موفق شدند پيروز قاطع مرحله اول انتخابات پارلمانى الجزاير در دسامبر سال ۱۹۹۱ باشند. اين در حالى بود كه حزب جبهه ملى آزاديبخش الجزاير (حزب حاكم) در سال هاى پس از بحران و آشوب هاى اكتبر ۱۹۹۸ در اين كشور خود را بسيار تضعيف شده احساس مى كرد و جايگاه سنتى خود را به رقيب نيرومندى چون جبهه نجات اسلامى داده بود كه توانسته بود از فضاى سياسى پس از رفع انسداد سياسى در الجزاير تحولات اين كشور را به سود اسلامگرايان رقم بزند. افول ستاره اقبال حزب جبهه ملى آزاديبخش الجزاير در صحنه سياسى اين كشور بيش از همه ارتش، دولت و جريان هاى لائيك را در الجزاير نگران كرد و اين نگرانى از بابت قدرت نمايى اسلامگرايان بيشتر شد. از اين رو، هنگامى كه در يك كودتاى ظاهراً سفيد از سوى ژنرال هاى ارتش الجزاير عليه «شاذلى بن جديد» رئيس جمهور كه پيشگام توسعه سياسى در اين كشور براى نجات آن شده بود، نتايج انتخابات باطل و جبهه نجات اسلامى به عنوان حزب پيروز در آن انتخابات غيرقانونى اعلام شد، سكوتى سؤال برانگيز، فضاى سياسى الجزاير را كه بسرعت به سمت بحرانى شديد در حركت بود، فرا گرفت.
رويارويى اسلامگرايانى كه از حقوق مسلم خود محروم شده بودند، با ارتش الجزاير كه براى مشروعيت بخشيدن به رفتار غيرقانونى خود عليه اسلامگرايان در پى بهانه هاى دلخواه خود بود، الجزاير را بسرعت به ورطه هولناكى از خشونت و ترور كه سايه هاى بلند ترس و ناامنى را به كشور گستراند، كشاند و اين براى الجزاير كه جايگاهى خاص نزد افكارى كه اين كشور را همچنان پيشرو در تحولات جهان سوم مى پنداشتند، ناباورانه بود. سياست دولت هايى كه پس از استعفاى بن جديد در الجزاير به قدرت رسيدند، همواره بر آن بود تا با حذف فيزيكى اسلامگرايان كه سلاح در دست داشتند، امنيت دلخواه را به جامعه بازگرداندند. اين در شرايطى بود كه ارتش الجزاير با تشكيل هسته هاى شبه نظامى درصدد ضربه زدن به اسلامگرايان و تضعيف آنان برآمده بود. اما ارتش و دولت الجزاير كه تحت تأثير فرماندهان ارتش قرار داشت، راه هاى ديگرى را نيز براى محدود ساختن فعاليت اسلامگرايان مسلح كه سرسختانه به مبارزه ادامه مى دادند، به كار گرفتند. نفوذ در شبكه هاى منسجم و سازماندهى شده چريكى اسلامگرايان طرحى بود كه به اجرا درآمد و هدف از آن، تخليه اطلاعاتى گروه هاى چريكى و در عين حال ترغيب آنان به اعمال خرابكارانه از قبيل انفجار در معابر عمومى، كشتن غيرنظاميان به منظور تخريب وجهه اسلامگرايان نزد افكار عمومى جامعه و كسب حمايت آنان براى در پيش گرفتن سياست سركوب بيشتر بود.
با اين حال، برخى جناح هاى ميانه رو اسلامگرايان با پشت سر گذاشتن سال هاى اوليه بحران الجزاير به اين جمعبندى رسيدند كه ادامه عمليات مسلحانه ضددولتى، نمى تواند آنان را به مقصود و هدف دلخواهشان برساند. چندين دور مذاكرات نمايندگان جبهه نجات اسلامى با دولت الجزاير در «مادريد» اسپانيا تلاش هايى بود كه دو طرف براى پايان دادن به بحران در اين كشور به عمل آوردند. پيروزى بوتفليقه در انتخابات رياست جمهورى الجزاير در آوريل سال ۱۹۹۹ كه با شعار آشتى ملى توانست آراى قابل ملاحظه اى را كسب كند، يك نقطه عطف در بحران الجزاير محسوب مى شود. وى كه وزير خارجه اسبق الجزاير در دوره زمامدارى «هوارى بومدين» بود، با برگزارى همه پرسى آشتى ملى در سپتامبر ،۱۹۹۹ گام جدى براى متوقف ساختن بحران و چرخه ترور و خشونت در الجزاير برداشت. از ژانويه سال ۲۰۰۰ ميلادى كه طرح آشتى ملى بوتفليقه شكل اجرايى يافت. اين در شرايطى است كه جماعت اسلامى مسلح و گروه سلفى موعظه و نبرد با يك سازماندهى مجدد، به ستيزه جويى خود عليه دولت الجزاير ادامه داده اند.
حوادث ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۱ ميلادى در آمريكا و موجى كه دولت «جورج بوش» براى مبارزه با تروريسم و تشكيلات القاعده به راه انداخت، فرصت مناسبى را نيز در اختيار بوتفليقه و دولت الجزاير قرار داد تا ضمن افزايش تبليغات عليه اسلامگرايان اين كشور، برخورد نظامى با آنها را نيز تشديد كنند. در اين خصوص، اعلام وفادارى و حمايت رهبرى گروه سلفى موعظه و نبرد از بن لادن و تشكيلات القاعده نيز به شكلى مضاعف به كمك دولت الجزاير آمده است. برخى آمارها حاكى از آن است كه در زمان اوج بحران الجزاير، شمارى در حدود ۲۱ هزار اسلامگراى مسلح در اين كشور به مبارزه و ستيز با ارتش و نيروهاى امنيتى الجزاير مشغول بودند، ولى «يزيد زرهونى» در حال حاضر اين رقم را حدود ۸۰۰ تا يك هزار نفر اعلام كرده است. گفته مى شود اقبال نشان ندادن افكار عمومى الجزاير به افراط گرايان، جو سنگين جهانى عليه اسلامگرايان ستيزه جو و بدنامى القاعده و بن لادن به همراه سياست سركوب و تشويق دولت الجزاير در كاهش شمار ستيزه جويان مسلمان افراطى در اين كشور مؤثر بوده است.
با اين حال، برخى تحولات ديگر نيز در آنچه كه از آن به عنوان انزواى افراطيون اسلامگرا در الجزاير ياد مى شود، نقش داشته است كه افزايش قيمت جهانى نفت و در نتيجه رشد چشمگير درآمد دولت، خسته شدن مردم از خشونت و خونريزى و برخى اصلاحات اقتصادى دولت بوتفليقه در سال هاى اخير را مى توان نام برد. از اين رو، ايده ابتكارى بوتفليقه براى صلح و آشتى ملى در الجزاير و برگزارى همه پرسى درباره آن كه از حد نصاب بالا و چشمگير رأى مثبت الجزايرى ها برخوردار شده است، يك رأى اعتماد به بوتفليقه محسوب مى شود. اين در شرايطى است كه رئيس جمهورى الجزاير به صراحت از دخالت ندادن جبهه نجات اسلامى و ديگر اسلامگرايان در عرصه سياسى الجزاير سخن گفته است. حال آنكه رهبرى جبهه نجات اسلامى از اين همه پرسى و طرح آشتى ملى در اين كشور صريحاً حمايت كرده است. باور ناظران سياسى آن است كه مسالمت جويى اسلامگرايان ميانه رو الجزايرى در برابر دولت بوتفليقه، تلاشى براى حفظ جايگاه به خطر افتاده آنها در عرصه تحولات بعدى اين كشور است. با اين اوصاف، رئيس جمهورى الجزاير ويژگى هايى دارد كه او را على رغم ظاهر آرامش از ديگر اسلافش متمايز كرده است.
بوتفليقه در مواجهه با مخالفان دولت، ادبيات خاصى دارد كه نه از موضعى برتر و تهديدآميز، بلكه از باب گفت وگو و تسامح وارد مى شود. بوتفليقه كه از كادرهاى قديمى حزب جبهه ملى آزاديبخش الجزاير بود، با كناره گيرى چند ساله از حزب و قدرت، درك جديدى از واقعيات جامعه الجزاير كه بسرعت در حال تغيير و دگرگونى بود، به دست آورده است. بوتفليقه با شناخت افكار و روحيات رهبران ارتش و ديدگاه هاى خاص نخبه گرايانه آنان، توانسته است موقعيت باثباتى در مقابل آنان براى خود كسب كند. با اين حال، به نظر مى رسد دولت الجزاير با رأى مثبت و چشمگير ملت الجزاير به ايده صلح و آشتى ملى با مسؤوليت بزرگى مواجه شده است. اينكه دولت الجزاير و رئيس جمهور بوتفليقه تا چه اندازه به انتظارات و اميدوارى ها نسبت به پايان دادن به چرخه مرگبار ترور و خشونت در اين كشور با نظر مثبت مردم در همه پرسى ۲۹ سپتامبر (۷ مهر) پاسخ دهند، به تدبير و درك صحيح آنان از شرايط موجود كشور، جايگاه دولت، مردم و ميزان مقاومت گروه هاى پيكارجوى اسلامگرا كه بدون انعطاف نشان مى دهند، بستگى دارد. عبدالعزيز بوتفليقه اگرچه امكان بازگشت جبهه نجات اسلامى را به صحنه سياسى الجزاير محال دانسته و بشدت آن را رد كرده است، ولى برخى كارشناسان سياسى بر اين باورند چنانچه تجديدنظرى در اين مسأله صورت بگيرد، دولت در متوقف كردن كامل خشونت ها در الجزاير و برقرارى امنيت و آرامش كارآمدتر خواهد بود. اين در حالى است كه برخى با نگاهى بدبينانه با اشاره به پيوندهايى كه سلفى هاى الجزايرى با بن لادن و القاعده دارند، توقف كامل چرخه خشونت و ترور را در اين كشور بعيد و دور از دسترس ارزيابى مى كنند.
كشورهاى عربى درصدد تصويب قطعنامه
عليه رژيم صهيونيستى هستند
روزنامه «القدس العربى» چاپ «لندن» از تلاش كشورهاى عربى براى صدور قطعنامه اى در آژانس بين المللى انرژى اتمى براى محكوم كردن رژيم صهيونيستى خبر داد.   به گزارش ايرنا به نقل از شبكه تلويزيونى «الجزيره» قطر، القدس العربى نوشت: هيأت هاى عربى در نشست هاى آژانس بين المللى انرژى اتمى تلاش مى كنند. قطعنامه اى در اين آژانس تصويب شود كه در آن، اسرائيل به عنوان تهديد هسته اى براى كشورهاى خاورميانه محكوم شود.
  اين روزنامه افزود: «اطلاعات تقريباً قطعى كه درباره پروژه هسته اى اسرائيل به خارج درز كرده حاكى است اسرائيل بيش از ۳۰۰ كلاهك هسته اى در اختيار دارد كه آنها را در نيروگاه «ديمونا» واقع در قلب صحراى نقب توليد كرده است.  به نوشته القدس العربى،«تلاش هاى ۱۵ كشور عربى براى به تصويب رساندن قطعنامه مذكور در زمان بسيار حساسى در حال اجراست، زيرا ايالات متحده و كشورهاى اروپايى فشارهاى خود را بر ايران دوچندان و تهديد كرده اند برنامه هسته اى اين كشور را به شوراى امنيت سازمان ملل متحد ارجاع مى دهند.»
تونس، اسرائيل را به رسميت مى شناسد
نخست وزير تونس اعلام كرد كه هيچ اختلاف مستقيمى ميان تونس و اسرائيل وجود ندارد و تونس آمادگى كامل دارد كه اسرائيل را به رسميت بشناسد و همچنين روابط عادى نيز با اسرائيل برقرار كند. به گزارش خبرگزارى آفتاب به نقل از آسوشيتدپرس، «محمد الغنوشى» نخست وزير تونس در حاشيه ديدار خود از دُبى در يك كنفرانس مطبوعاتى اعلام كرد: «مشروط بر اينكه كه ملت فلسطين به حقوق خود دست يابد، ما نيز آماده عادى  سازى روابط خود با اسرائيل هستيم و هيچ اختلاف مستقيمى بين ما و اسرائيل وجود ندارد.» روزنامه «البيان» نوشت كه وى در پاسخ به سؤالى در مورد احتمال شركت «آريل شارون» در كنفرانس فناورى و اطلاعات كه قرار است نوامبر آينده در تونس برگزار شود، گفت : «بر اساس اطلاعات شخصى خود، شارون در اين كنفرانس شركت نخواهد كرد. اين در حالى است كه احزاب مخالف تونس اعلام كرده  اند كه مانع از شركت شارون در اين كنفرانس خواهند شد.»
معاون وزير خارجه آمريكا اعلام كرد:
شكيبايى شيعيان
عراق را از جنگ داخلى نجات داد
معاون وزير امور خارجه  آمريكا در امور خاورميانه اوضاع عراق را نگران كننده و بحرانى توصيف كرد و گفت: آنچه تا به حال عراق را از جنگ داخلى نجات داده، اين بوده كه شيعيان به اقدامات تحريك آميزى نپرداخته اند.
به گزارش ايسنا، «ديويد ولش»، معاون وزير امور خارجه  آمريكا در امور خاورميانه در گفت وگو با روزنامه  الحيات (چاپ لندن) اظهار داشت: در سايه تلاش هاى بى ثمر گروه هاى مقاومت و شورشيان براى كنترل قدرت و نفوذ به اهل سنت، اوضاع عراق نگران كننده و بحرانى شده است و آنچه امروز عراق را از وارد شدن به جنگ داخلى نجات داده، اين است كه شيعيان به اقدامات تحرك آميز پاسخى نداده اند. وى در ادامه برداشت هاى موجود را مبنى بر اينكه به قدرت رسيدن شيعيان در عراق ادامه  شيوه رايج در ايران است، رد كرد و گفت: شيعيان عراق عرب هستند و شيعيان ايران فارس. مركز شيعيان نجف است نه قم و شيعيان عرب در مقابل نفوذ فارس ها مى ايستند.
ولش در ادامه با انتقاد شديد از رسانه هاى عربى كه به پخش تبليغاتى به نفع «تروريست ها» مى پردازند، گفت: رسانه هاى عربى به استثناى تعدادى از آن ها كشتن مردم بى گناه در بازار و مساجد را مقاومت مى نامند. بخش بزرگى از رسانه ها هم هنوز تحت فرمان «دايناسورهاى» نظام قديم هستند.
وى تأكيد كرد: آمريكا از انجام وظيفه اش در عراق صرف نظر نمى كند، همچنين از كشورهاى عربى درخواست اعزام نيرو به عراق را نداريم
ماجراى  انتقاد طالبانى از جعفرى به مجمع ملى عراق كشيده شد
درپى انتقاد «جلال طالبانى» رئيس جمهور انتقالى عراق از «ابراهيم  جعفرى» نخست وزير اين كشور مبنى بر تصميم گيرى يكجانبه وى، يكى از  نمايندگان ائتلاف كرد عراق در جلسه ديروز مجمع ملى عراق از مصاحبه جمعه  شب يك عضو ائتلاف يكپارچه عراق انتقاد كرد.  به گزارش ايرنا به نقل از تلويزيون العراقيه، اين نماينده كرد، از اظهارات عضو ائتلاف  يكپارچه عراق كه طالبانى را به مخالفت بااسلام و دولت جعفرى متهم  كرده بود، بشدت گله كرد و گفت: ما با اتهام مخالفيم و نه با انتقاد. پس از سخنرانى اين نماينده كرد، يكى از نمايندگان عضو ائتلاف يكپارچه عراق  از مصاحبه جلال طالبانى و كشاندن اختلافات درونى به عرصه رسانه هاى گروهى  انتقاد كرد.   وى گفت: بهتر نبود رئيس جمهور در اين شرايط حساس، اين اختلافات را به  رسانه هاى گروهى نمى كشاند واين مطالب را در جلسه غير علنى مجمع ملى و با  نمايندگان ملت مطرح مى كرد.  ايلاف ديروز به نقل از منابع عراقى افزود : انتقاد صريح طالبانى  از نحوه اداره كشور توسط ابراهيم جعفرى ، عبدالمهدى را به عنوان مهمترين  جايگزين وى مطرح كرده است. رئيس جمهورى انتقالى عراق اخيراً گفت : نخست وزير عراق  موافقتنامه اى را كه پيش از تشكيل دولت كنونى بين اتحاديه كردستان و ائتلاف  عراق يكپارچه امضا شده بود ، اجرا نكرده است.
  وى همچنين جعفرى را به نقش قوانين و اتخاذ تصميم گيريهاى يك جانبه متهم  كرد.   ايلاف با بيان اينكه در مجموع دو نفر براى تشكيل دولت جديد عراق نامزد  هستند، افزود: اولين گزينه «احمد چلبى» معاون نخست وزير و رهبر كنگره  ملى عراق است كه وى از ترس شكست در سر و سامان دادن به اوضاع امنيتى و  اقتصادى كشور از پذيرش آن عذرخواهى كرده است.   اين گزارش نوشت : گزينه دوم نيز عادل عبدالمهدى است كه از حمايت رهبران  كردها، ساير رهبران سياسى عراق و آمريكا برخوردار است. ايلاف افزود : با وجودى كه عبدالعزيز حكيم، عبدالمهدى را تهديد كرده است  كه پذيرش پست نخست وزيرى معادل با كنار گذاشته شدن از مجلس اعلاى انقلاب  اسلامى عراق خواهد بود اما به نظر مى رسد عبدالمهدى اين پست را قبول كند.  ايلاف نوشت: برخى گزارشها حاكيست عبدالمهدى قصد دارد پس از جدايى از  مجلس اعلا حزبى با نام «عدالت» راه اندازى كند.
يادداشت بين الملل
يادداشت
تركيه در گرداب سياست داخلى اروپا
نفيسه كوهنورد
تركيه متحير است و اتحاديه اروپا سردرگم. فردا، سوم اكتبر است، تاريخى كه سران «آنكارا» و «بروكسل» قرار است بر سر ميز مذاكره بنشينند تا درباره عضويت تركيه در اتحاديه اروپا تصميم گيرى كنند. با وجود اين، اعضاى بروكسل هنوز در مورد چارچوب گفت وگوها به توافقى دست نيافته اند. حتى متن سخنرانى «تونى بلر» نخست وزير انگليس به عنوان رئيس دوره اى اتحاديه اروپا در افتتاحيه اجلاس فردا تكميل نشده است. اين درحالى است كه تا هفته گذشته، تركها با خوشبينى و آرامشى نسبى به آغاز مذاكرات مى نگريستند و توقع اين آشفتگى را در آستانه اجلاس نداشتند، اما نشست چهارشنبه شب گذشته وزيران خارجه اتحاديه در بروكسل محاسبات آنكارا را در اين راه برهم زد و خواب را از چشمان مقامات تركيه ربود. متنى كه سفيران اروپايى در اين نشست تصويب كردند، پر بود از خط قرمزهاى تركيه. مسائلى مانند به رسميت شناختن هرچه سريعتر جمهورى قبرس (بخش يونانى نشين جزيره) و پذيرش مسؤوليت كشتار ارامنه در ۱۹۱۵ توسط حكومت عثمانى با عنوان «قتل عام» و در آخر، تير خلاصى كه اتريش رها كرد، يعنى شراكت ويژه يا عضويت افتخارى به جاى عضويت دائم. چنين شرايطى براى تركيه قابل هضم نبود تا جايى كه آنكارا تهديد كرد در صورت گذاردن اين پيش شرطها در متن مذاكرات، از عضويت در اتحاديه اروپا صرفنظر مى كند. اما چرا واقعاً اروپايى ها چند روز مانده به آغاز مذاكرات، هزينه را براى تركها تا اين حد بالا بردند و موانع را بر سر راه عضويت تركيه در اتحاديه سخت تر كردند؟ بويژه اينكه يك بار ديگر بر سر بعضى از موارد مانند قبرس در ۱۷ دسامبر ۲۰۰۴ نيز تا ثانيه هاى آخر چانه زنى كرده بودند، اما سرانجام با يافتن راه حلى ميانه، رأى به آغاز گفت وگوها در سوم اكتبر دادند.
زمانى كه «تورگوت اوزال» نخست وزير وقت تركيه در ۱۴ جولاى ۱۹۸۷ براى اولين بار رسماً جهت عضويت در اتحاديه اروپا دق الباب كرد و با استقبال نسبى اروپايى ها مواجه شد، وضع جهان با اكنون بسيار متفاوت بود. جهان دو قطبى و كشمكش ميان شرق و غرب، موقعيت ويژه استراتژيك تركيه در ميان اين دو بلوك و نياز به ياركشى هاى مؤثر در خوش آمدگويى اروپا به تركيه بى تأثير نبود.
برخى سران اروپايى نيز خواهان گسترش اتحاديه به سوى شرق و نفوذ هرچه بيشتر در اين منطقه بودند. اما حالا از جهان دو قطبى اثرى نمانده است. از ديگر سو، شرايط اتحاديه اروپا آنطور كه پايه گذاران سنتى اش تصور مى كردند، چندان يك صدا و بى تنش پيش نرفت. رؤياى اتحاديه بزرگ با كلوپ يكدست، تناقضى چشمگير پيدا كرد و با نشستن هر ستاره بر پرچم اتحاديه اروپا اين تضاد و ناهماهنگى نمايان تر شد. وضعيت اقتصادى سير صعودى مورد انتظار را طى نكرد و اخيراً اين نابسامانى ها، اروپا را به سوى گردابى سياسى سوق داد. بدتر از همه اينكه، اين گرداب ابتدا اعضاى پايه ريز اتحاديه را شروع به بلعيدن كرد. افكار عمومى فرانسه و هلند به قانون اساسى كلوپ اروپايى «نه» گفت و آلمان پس از انتخابات اخير قدم در وضعيت بى ثباتى گذارد كه احتمالاً به قدرت گرفتن هرچه بيشتر حزب دموكرات مسيحى اين كشور خواهد انجاميد. از ديگر سو، اعضاى كوچك تازه پيوسته به اتحاديه مانند لهستان، چك، مجارستان و اسلواكى برخلاف انتظار سران اروپا، سياستى تقريباً ناهمگون با اتحاديه پيش گرفتند و خود را بيشتر با سياستهاى آمريكا وفق دادند. همكارى و حمايت اين كشورها از كاخ سفيد در جنگ عراق به رغم ميل رهبرانى چون آلمان و فرانسه مؤيد اين موضوع است كه هيچ خوشايند بنيانگذاران اتحاديه نبود. ناظران وضعيت كنونى اتحاديه اروپا را به خانواده اى پرمشاجره و پرجمعيت تشبيه مى كنند كه زير بار فشار مالى در حال له شدن است و اين سؤال را مطرح مى كنند كه آيا واقعاً خانواده اى با اين وضع مى تواند فرزندخوانده اى ديگر را به جمع خود راه دهد؟ به خصوص اگر اين فرزند، تفاوتهاى بسيارى با ديگر اعضاى خانواده داشته باشد و مقبول برخى اعضا نباشد. تركيه از اين نگاه دقيقاً نقش همين عضو نامقبول را بازى مى كند، كشورى مسلمان با ۷۴ ميليون جمعيت كه وضعيت اقتصادى چندان مناسبى هم ندارد.
آنچه در اينجا مهم مى نمايد، نگاه افكار عمومى اروپا به تركيه است و از آنجا كه رأى و نگرش مردم سرنوشت سران اروپايى را در كشورهايشان رقم مى زند، اين مقامات را چاره اى جز لحاظ كردن ديدگاه ملت نيست. واقعيت اين است كه نگاه بسيارى از اروپايى ها به تركيه، همان نگرش به امپراتورى عثمانى است. هنوز هم كاريكاتوريستهاى اروپا، تركها را با سبيل كلفت، شلوار گشاد و كلاه منگوله دار به تصوير مى كشند، چرا كه معتقدند فرهنگ آنها هرگز تغيير نكرده است هرچند، در برخى شهرها، شكل زندگى، ظاهرى «اروپايى شده» دارد. يكى از دوستان كه به برخى كشورهاى اروپايى سفر كرده است مى گويد: تركها در هر كشور و شهر اروپايى حتى خيابانها و كوچه ها را نيز به شكل شهرهاى تركيه درمى آورند. اما اروپايى ها قليان، تخته نرد و زنان را با پوشش سنتى تنها در حد جاذبه هاى توريستى مى پسندند و از احتمال گسترش فرهنگ به شدت شرقى تركها خشنود نيستند. در كنار اين تضادهاى فرهنگى، ترس از هجوم كارگران ارزان قيمت ترك به اروپا، ديگر دغدغه افكار عمومى اتحاديه است. گرچه صاحبنظرانى هستند كه ورود تركيه به اتحاديه اروپا را موتور محركه نيروى كار مى خوانند، چرا كه در قياس با كشورهاى اروپايى، اين كشور قشر جوانترى را در درون خود دارد.
نكته ديگر اسلام ترسى غيرقابل انكار در اروپاست كه بعد از حوادث ۱۱ سپتامبر پررنگ تر شده است. هرچند، در اينباره، بسيارى از اعضاى اتحاديه اروپا سعى دارند به طور معقولانه ترى تصميم گيرى كنند. قبول اين مسأله به عنوان يكى از دلايل مخالفت با عضويت تركيه در اتحاديه اروپا مى تواند تفكر «كلوپ مسيحى» را قدرت بخشد و در مقابل، اروپا را با مشكلات جدى با جهان اسلام و حتى جمعيت مسلمان درون خود مواجه كند. البته به نظر مى رسد آنكارا نيز به اين امر واقف است و سعى دارد تا آخرين لحظه از اين ابزار براى اعمال فشار بر اروپا بهره جويد. سفرهاى هفته گذشته «رجب طيب اردوغان» نخست وزير تركيه به كشورهاى عربى حوزه خليج فارس و دعوت از آنها براى سرمايه گذارى در اين كشور را مى توان از اين منظر نيز ارزيابى كرد. با توجه به اينكه مقامات ترك مدام سعى دارند تركيه را به عنوان پلى ميان كشورهاى عرب و شرقى با اروپا معرفى كنند.
با وجود تمام اين تفاسير، امشب ساعت ۲۰ جلسه فوق العاده وزيران خارجه اتحاديه اروپا در بروكسل تشكيل مى شود تا سفيران اروپايى چارچوب گفت وگوها با تركيه را پيش از نشستن بر ميز مذاكره مشخص كنند. اما به نظر مى رسد نمايندگان اروپا مجبور خواهند بود فارغ از اينكه واقعاً تركيه تا چه حد امكان اروپايى شدن دارد و مى تواند شرايط آنها را به جاى آورد يا نه؟ بايد به نگرانى ها و تنشهاى داخل خود پاسخ دهند. بخصوص اينكه برخى صاحبنظران معتقدند تركيه در اين مدت شرايط اوليه عضويت را مطابق قوانين و استانرادرهاى اتحاديه اروپا «كپنهاگ» تا حدى نسبتاً مطلوب به جاى آورده است، ولى به هرحال، اين اروپاست كه بايد بار سنگينى را كه ورود اين عضو به اتحاديه به دنبال خواهد داشت، به دوش كشد. گرچه اعلام نامزدى تركيه براى عضويت دائم تركيه به معناى عقد رسمى اين كشور با اتحاديه نيست و آنكارا راه بسيار طولانى را در پيش خواهد داشت. اما حتى آغاز مذاكرات، تبعاتى براى اتحاديه دارد كه برخى تحليلگران، آن را ساخته شدن تابوت اتحاديه اروپا مى شمرند. با اين حال، تركيه امشب و شايد حتى فردا صبح تا دقيقه ۹۰ قبل از آغاز مذاكرات صبر كند و ببيند آيا مى تواند از پس پيش شرط هايى كه براى شروع روند عضويت بر سر راهش گذاشته خواهد شد، برآيد يا نه. البته احتمال مى رود در آخرين دقايق، اتحاديه اروپا بار ديگر به فرمول تعديل شده اى دست يابد كه يكى از آنها، آغاز مذاكرات مشروط به نامشخص بودن تاريخ سرانجام آن است و شناختن جمهورى قبرس و ديگر شروط را به آينده واگذار كند. در غير اين صورت اصرار بر شروط قبلى ممكن است گفت وگوها را به بن بست برساند كه اين امر تركيه و اتحاديه اروپا را با تبعات سنگينى مواجه خواهد كرد، تركيه را در بعد داخلى بويژه در عرصه اقتصادى و اتحاديه اروپا را در بعد بين المللى.


|   شناسنامه   |   آرشيو   |