با جدى شدن بحران سوخت در آمريكا مشاهده كردن صفوف طويل جايگاههاى بنزين و گاه علامت (no more gas today)، «بنزين تمام شد» در سر در جايگاههاى تعطيل شده امرى طبيعى شده است.
پايگاه اينترنتى ديلى كامرا دراين مورد نوشت: از كلرادو، كمبود بنزين در زندگى مردم اين ايالت اثرى نامطلوب داشته است. ايستادن در صفوف طويل بنزين و مواجه شدن با تابلوى بنزين تمام شد و يا بدون بنزين ماند در بزرگراهها امروزه بخشى دردناك از زندگى مردم كلرادو شده است. جان يانگ خبرنگار پايگاه مذكور مى نويسد: گاه در صفوف طولانى اى كه مى دانم بنزين به انتهاى آن نمى رسد مى ايستم و احساس حماقت و بيچارگى مى كنم. شايان ذكر است كه كمبود بنزين در آمريكا به يكى از معضلات جدى دولت بوش و عوامل افزايش قيمت آن بدل شده است.

نماينده دموكرات سناى آمريكا گفت: دولت بوش تا كنون اقدامات لازم را براى حفظ منابع انرژى آمريكا و جلوگيرى از افزايش قيمت انرژى انجام نداده است .
ماريا كانتول گفت: دولت بوش اخيراً طرح نمايندگان دموكرات را براى كاهش وابستگى آمريكا به واردات نفت دارد كرده است .
بر اساس اين طرح با مصرف بهينه انرژى ، روزانه بيش از يك ميليون بشكه از واردات نفتى آمريكا كاهش پيدا مى كرد .
نماينده دموكرات واشنگتن تأكيد كرد : حزب دموكرات اكنون به دنبال تصويب قوانين جديدى براى حمايت از مصرف كنندگان آمريكايى در برابر افزايش بى سابقه قيمت انرژى در اين كشور است . جايگزين نمودن انرژيهاى جديد به جاى سوختهاى فسيلى نيز از جمله مهمترين اولويتهاى دموكراتهاى آمريكا است .
وى تصريح كرد : افزايش قيمت نفت ، بر كليه فعاليتهاى تجارى و بازرگانى آمريكا تأثير منفى داشته است و به خصوص به خانوارهاى كم در آمد بيش از سايرين فشار وارد شده است .
كانتول يادآور شد : اين مشكلات پيامدهاى وابستگى بيش از حد آمريكا به واردات نفت از خارج است . وقوع توفانهاى سهمگين كاترينا و ريتا ، صحت و درستى اين ادعاى حزب دموكرات را ثابت كرد . وى در پايان گفت : براى متوقف نمودن روند صعودى قيمت انرژى در آمريكا نياز به قوانين جديدى است.

سازمان جهانى خواربار و كشاورزى (فائو) اعلام كرد: نوسان توليد پسته در ايران بر اساس جداول ارائه شده طى ۲۷ سال گذشته شديد بوده به طورى كه براى نمونه در عرض يك سال حدود ۲۰۰ هزار تن كاهش توليد رخ داده است.
فائو با اعلام اين كه حجم توليد پسته در ايران طى سالهاى پس از پيروزى انقلاب روند مشخصى را نداشته است، افزود: به عنوان مثال توليد ۳۰۳ هزار تنى پسته در سال ۲۰۰۰ به يكباره به ۱۱۲ هزار تن در سال ۲۰۰۱ كاهش يافته است و مجدداً در سال ۲۰۰۲ به ۲۴۹ هزار تن افزايش يافته است. بر اساس اين گزارش، نمونه ديگر نوسان شديد توليد پسته در ايران به سال ۱۹۹۶ برمى گردد كه توليد ۲۶۰ هزار تنى پسته در اين سال به طور ناگهانى به ۱۱۱ هزار تن در سال ۱۹۹۷ كاهش يافته است و مجدداً در سال ۱۹۹۸ با افزايش ۲۰۰ درصدى مواجه شد و به ۳۱۳ هزار تن رسيد. گزارش فائو تصريح كرد: درحالى كه توليد پسته در ايران در سال ۱۹۷۸ ( سال پيروزى انقلاب اسلامى) ۶۹ هزار تن بود، طى دو سال بعد از آن به حدود ۲۰ هزار تن كاهش يافت، ولى مجدداً در سال ۱۹۸۱ به ۱۲۲ هزار تن رسيد و بار ديگر در سال ۱۹۸۲ به ۹۶ هزار تن كاهش يافت.
اين گزارش تصريح كرد: در حالى كه توليد پسته در ايران از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۳ يك روند صعودى داشته است و به ۲۲۹ هزار تن در اين سال رسيد، ولى در سال ۱۹۹۴ بار ديگر به ۱۹۵ هزار تن كاهش يافته است. بنابراين گزارش، توليد پسته در ايران از ۳۱۰ هزار تن در سال ۲۰۰۳ ميلادى به ۳۰۵ هزار تن در سال ۲۰۰۴ ميلادى رسيد.
برخى كارشناسان معتقدند كه تغييرات در شرايط اقليمى و آب و هوايى يكى از مهمترين دلايل نوسان شديد توليد پسته در ايران طى سالهاى گذشته بوده است.

فارس: افزايش قيمت سوخت جهانى موجب شده تا صدور برق ايران به پاكستان با نرخ قبلى توجيه اقتصادى نداشته بنابراين صدور برق با قيمت قبلى منتفى است. مديرعامل شركت توانير با بيان اين مطلب، افزود: آخرين مذاكره صورت گرفته ميان ايران و پاكستان كه ماه گذشته در تهران به پايان رسيده حاكى از تمايل پاكستان براى خريد برق از ايران در برابر پرداخت ۴‎/۵ سنت در برابر هر واحد بوده و اين درحالى است كه ايران اين نرخ را قبول نكرده و ۷ سنت را پيشنهاد داده است.
محمد احمديان اظهار داشت: با توجه به بالارفتن قيمت سوخت و انرژى قرارداد قبلى ايران با پاكستان كه سه سال پيش منعقد شده بود به پايان رسيده است، بنابراين براى ايران قيمت قبل توجيه اقتصادى نداشته و بايد اين قيمت با توجه به گران شدن قيمت سوخت جهانى افزايش يابد.
مديرعامل شركت توانير افزود: صادرات برق ايران به پاكستان طى سه سال گذشته ۷۰ مگاوات با قيمت ۳ سنت بوده است. وى تأكيد كرد: ايران براى ارتباط الكتريكى با كشورهاى همسايه اهميت بسيار زيادى قائل است اما اين صدور برق بايد با قيمت واقعى انجام شود بنابراين هيچ دليلى وجود ندارد كه دولت براى صادرات برق به كشورهاى همسايه نيز يارانه پرداخت كند.
احمديان همچنين در خصوص ديگر خواسته پاكستانيها گفت: مقامهاى پاكستانى خواستار افزايش ميزان صادرات برق ايران از ۷۰ مگاوات به ۱۷۰ مگاوات شده اند و تا اواخر آبان ماه امسال براى نهايى شدن قيمت و مسير جديد نشست هايى را با مقامات وزارت نيرو برگزار خواهند كرد.به گفته وى، مسير جديد صادرات برق ايران به پاكستان از جنوبى ترين منطقه كشور به بندر گوادر خواهد بود.

منبع: فارن پاليسى ـ مترجم: عليرضا سربازى
امسال ستارگان موسيقى، اقتصاددانان و سياستمداران، در كشورهاى ثروتمند، درخواستى مبنى بر بخشودگى بدهى هاى تعدادى از فقيرترين كشورهاى جهان ارائه دادند كه به نوبه خود درخواست شايسته اى به نظر مى رسد. اما دستيابى به رؤياهاى آرمانى براى كاهش فقر در تقابل با واقعيت ها دشوار به نظر مى رسند. دولتمردان كشورهاى ثروتمند با چنين رؤياپردازيهايى، تنها موجب تداوم كابوس فقر مى شوند.
گذشت زمان، تمام مواد و كالاهاى لازم براى تغذيه، پوشش، آموزش و پرورش، كار و تفريح بشر را براى دستيابى به يك كاميابى هميشگى، بدون نياز به هيچ گونه جنگ و درگيرى و رقابت بين ملتها يا رقابت هاى فردى، فراهم كرده است.
اين آواها آشناتر از آنست كه توسط يك رهبر اميدوار عضو گروه هشت يا به وسيله «بونو» در يك كنسرت موسيقى راك عنوان شده باشد.
اين نظريه در ۱۸۷۵ توسط «رابرت اون» بهسازگر انگليسى عنوان شد. هر چند او پس از بيان اين نظريات به عنوان يك آرمانگرا مورد تمسخر قرار گرفت، اما كشورهاى ثروتمند را به عنوان قدرتهايى كه مى توانند به سادگى ديگر كشورها و مردم جهان را به صورت عملى وادار به برداشتن گامهايى در راستاى آسايش عمومى آيندگان كنند، مورد خطاب قرار مى داد.
جورج بوش رئيس جمهور آمريكا نيروهاى خود را با هدف گسترش دموكراسى به خاور ميانه گسيل داشته است، رهبران G-8 جهت از بين بردن فقر و بيمارى كوشش مى كنند، بانك جهانى قول مى دهد كه توسعه را به عنوان راهى در جهت رسيدن به صلح به كار گيرد و صندوق بين المللى پول درحال تلاش براى امن تر كردن جهان است. حال در چنين شرايطى كه بسيارى از قدرتمندترين و سرشناس ترين افراد باور دارند كه آرمانشهر بازگشته است، آرامش خيال «اون» در صورت زندگى در سال ۲۰۰۵ تا چه پايه بود؟ در دنيايى كه ميلياردها انسان هنوز در رنج به سر مى برند، اين وعده ها قطعاً رؤياهايى خوشايند به نظر مى رسند. آيا موج جديد علاقه نسبت به آرمانشهر بى خطر و تنها يك الهام كلامى است؟ آيا بلند پروازى آرمان شهرى بهترين راه بهروزى خيل بسيار فقراى جهان است؟ متأسفانه خير. در حقيقت چنين خيال هايى به آهنگ كمك هايى كه در راستاى بهسازى وضعيت فقراى جهان صورت مى گيرد، ضربه مى زند. آرمانگرايى در واقع نظريه اى است كه بيش از اندازه خوش بينانه است و نيز جوابى سريع و بى دردسر براى مسائل پيچيده هميشگى است. آرمان گرايى هميشه نخستين تلاش براى حل تمام مسائل، توسط سيستم هاى اجرايى است كه توسط«رهبران جهان» اداره مى شوند. چنين نظريه اى بيش از اندازه به همكارى هاى بشر دوستانه اعتماد مى كند و رفتارهاى خودخواهانه را دست كم مى گيرد. در نتيجه هدف آن رسيدن به دستاورد هاى بزرگى است كه در رأس برنامه ريزى ها قرار دارند و در پى آن، به مسائل بزرگتر كه در مراحل پايين تر قرار مى گيرند، بى توجهى مى شود.
سال زندگى آرمانى
سازمان ملل متحد بالاخره در سپيده دم هزاره جديد، منظور «اون» را از در كنار هم قرار دادن رهبران جهان در قالب يك سازمان جهانى با نام همگذارى هزاره اى متوجه شد. اين دولتمردان اهداف توسعه هزاره را تا سال ۲۰۱۵ مشخص كردند كه در بين آنها اهدافى ازجمله كاهش چشمگير فقر، تلفات كودكان، بيسوادى، تخريب هاى زيست محيطى، ايدز، سل، مالاريا، آلودگى آب و تبعيض عليه زنان به چشم مى خورد.
اما همين تمايلات آرمانشهرى شكافى در مسير اصلى گفت وگوها ايجاد كرده است. در ماه مارس، «جفرى ساكس» استاد دانشگاه كلمبيا، رهبر روشنفكر آرمان شهرى و اقتصاددان مشهور، كتابى به نام «پايان فقر» منتشر كرد و در آن جهت «اعمال فشار» براى ازدياد كمك هاى خارجى در راستاى رسيدن به اهداف توسعه هزاره و پايان دادن به تهيدستى فقرا درخواست استمداد كرد. دامنه پيشنهاد ساكس يارى رسانى در همه موارد از گياهان تثبيت نيتروژن جهت احياى خاك گرفته، تا ضد ويروسهاى درمانگر ايدز، تلفن هاى همراه با قابليت اطلاع رسانى به روز جهت استفاده برنامه ريزان بهداشتى، كشاورزى با آب باران، و تا ايستگاه هاى شارژ باترى را شامل مى شود. پروژه هزاره اى او در سازمان ملل بطور كلى شامل بهينه سازى در ۴۴۹ زمينه در كشورهاى فقير است.
از اين گذشته «گوردن بران» رئيس خزانه دارى بريتانيا، در ژانويه گذشته از تهيه طرحى براى كمكهاى بيشتر به آفريقا با نام طرح«مارشال» سخن گفت. بران در مورد توانايى هاى خود براى نجات فقراى جهان به وسيله كمك هاى پولى بسيار مطمئن بود. به علاوه تونى بلر نيز در نشست جهانى اقتصاد در ماه ژانويه نياز به «اعمال فشار» بيشتر براى رسيدن به اهداف توسعه تا سال ۲۰۱۵ را اعلام نموده و حكومت او نيز در ماه مارس گزارش درازى با هدف نجات آفريقا منتشر ساخت. بانك جهانى و صندوق بين المللى پول نيز در ماه آوريل، ضمن درخواست براى تلاش هاى جهانى بيشتر، نقطه نظرات خود را در راستاى رسيدن به اين اهداف منتشر كردند. سازمان ملل متحد نيز در ماه مارس نشستى برگزار مى كند كه ميزان پيشرفت به سوى اهداف توسعه هزاره اى را ارزيابى كند. به علاوه موافقتنامه اى هم توسط رهبران گروه هشت در ماه ژوئن امضا شد كه در پى آن ۴۰ ميليارد دلار از بدهى كشورهاى فقير جهت تسريع روند حركت به سوى اهداف توسعه هزاره بخشوده شدند. صندوق بين المللى پول نيز از احتمال استفاده از ذخاير طلاى خود در جهت تقويت اين تلاش ها خبر داد.
جورج بوش به عنوان كسى كه علاقه كمترى براى در هم شكستن فقر نشان داده است، اما رويداد ناگوار عراق را گامى به سوى دموكراسى بين المللى و صلح جهانى مى داند، كمتر از بقيه آرمانگرا به نظر مى رسد. همانطورى كه او در دومين سخنرانى خود در ژانويه ۲۰۰۵ با تواضع اعلام كرد: «آمريكا در سده جديد آزادى را براى تمام جهان و ساكنان آن به ارمغان خواهد آورد.»
اين رهبران در بسيارى از اوقات ابراز مى كنند كه كمك به فقرا چندان پيچيده نيست. با توجه به گزارش«بران» تمام هزينه هاى لازم جهت كاهش ميزان مرگ و مير بر اثر مالاريا تنها ۱۲ سنت و جهت جلوگيرى از ابتلاى هر كودك به مالاريا تنها ۴ دلاربه ازاى هر نفر است. همين گزارش بيان مى كند كه جهت جلوگيرى از مرگ ۵ ميليون كودك در طول ۱۰ سال آينده تنها به اندكى بيش از ۳ دلار به ازاى هر مادر نياز داريم.
تأكيد بر مسأله فقر بيشتر نشان دهنده نگرانى از تبديل شدن كشورهاى فقرزده به منطقه امنى براى فعاليت تروريست ها و ايجاد جبهه اى در برابر مبارزات كسانى مانند ساكس، بونو و باب گلداف(خواننده) و حزب كارگر انگلستان عليه فقر است. هر چند به نظر نمى رسد كه تمام اين گروهها كمك رسان هاى واقعى باشند كه سال ها در تلاش براى پايان دادن به فقر بوده اند.
سخنان بدون عمل
هم اكنون ضعف راهكارهاى آرمانگرايانه در دو دهه گذشته بر همه روشن شده است. شكست «شوك درمانى» در گذار از نظام اشتراكى شوروى سوسياليستى به سمت سرمايه دارى، و شكست در «تعديل ساختار» صندوق بين المللى پول و بانك تجارى با هدف دگرگونى وضع ملل آفريقا، خاورميانه و آمريكاى لاتين به سمت وارد كردن آنها در بازار رقابتى تجارت آزاد از اين نمونه ها هستند. از زمان شروع تلاش هاى آرمان گرايان، تمام مناطق ياد شده با مشكل رشد ضعيف اقتصادى روبرو بوده اند. ظاهراً در هزاره جديد بانك جهانى و صندوق بين المللى پول به تلاش هاى بلند پروازانه تر جهت دگرگونى اجتماعى، سياسى، اقتصادى و زيست محيطى كشورهاى فقير به واسطه قوانين راهبردى كاهش فقر دست خواهند زد. گزارش هايى كه دولت ها مى توانند آنها را با همفكرى فقرا تهيه كنند، مورد درخواست بانك جهانى و صندوق بين المللى پول بوده و برنامه هايى فراگير در كاهش فقر براى هر ملت است. هر چند هنوز اين مسأله كه چگونه ممكن است تنها با تهيه گزارش، دولت هاى اغلب غير دموكراتيك را وادار كرد تا مقدارى از عايدى خود را به فقرا اختصاص دهند يا اينكه چگونه اين نقشه از نقشه هاى جامع قبلى، كه در مقايسه با آنها متعادل تر نيز به نظر مى رسد، موفق تر خواهند بود، كمى مبهم به نظر مى رسند. حقيقتاً ما شكست برنامه اى را كه هم اكنون «اعمال فشار» كمكهاى خارجى به نفع آفريقا گفته مى شود، مشاهده كرده ايم. پس از ۴۳ سال و صرف ۵۶۸ ميليارد دلار كمك هاى خارجى به آفريقا، اين قاره هنوز در تله ركود اقتصادى گرفتار است. پس از صرف چنين مبلغ هنگفتى، به نظر مى رسد كه هنوز كمكهاى دولتى، به سطح ۱۲ سنت دارو به ازاى هر نفر نرسيده است تا بتواند، نيمى از مرگ و مير كودكان بر اثر مالاريا را كاهش دهد. چرا چنين برنامه هاى بلندپروازانه اى، با تمام حمايت هاى مردمى و سياسى همواره تا اين حد ناكارا بوده و نتوانسته است راه را به سوى آرمان شهر بگشايد؟ پاسخ در به خطا رفتن انگيزه هاى سياسى و اقتصادى است. بزرگ ترين مسأله اينست كه مردمى كه در كشورهاى ثروتمند مشغول پرداخت صورتحساب هاى خود هستند با مردم فقيرى كه براى كمك به آنها تلاش مى شود، اهداف مشتركى ندارند. فقرا در صورت دريافت نكردن كمك ها حق اعتراض نداشته و ثروتمندان نيز انگيزه چندانى براى بخشش به مقدار كافى ندارند. مسأله ديگر آنست كه اگر همه ما درقبال اين هدف بزرگ جهانى احساس مسؤوليت داشته باشيم، ديگر هيچ سياستمدار يا آژانس خاصى در صورت دست نيافتن به اين اهداف به تنهايى مؤاخذه نخواهد شد. همانطور كه تجربه در زمينه كار اشتراكى در كشاورزى نشان داده است، پذيرش مسؤوليت اشتراكى براى يك هدف جهانى نيز به همان اندازه كارآ خواهد بود.
موضوعى كه اوضاع را بدتر مى كند، تفاوت اهداف در راهكارهاى آرمانگرايانه است كه مسؤوليت پذيرى و امكان رسيدن به اهداف را ضعيف تر مى كند. وامهاى مشروط صندوق بين المللى پول و بانك جهانى به علت سنگينى شرايط دريافت و نتايج آنها بر اقتصاد، همواره بدنام بوده اند. اهداف هشت گانه توسعه داراى ۱۸ شاخص هدف هستند. گزارش پروژه توسعه هزاره سازمان ملل متحد، كه در ژانويه ۲۰۰۵ و در ۳۷۵۱ صفحه منتشر شد، به ۴۴۹ قدم ميانى لازم براى دست يابى به ۱۸ شاخص ذكر شده اشاره كرده است. تلاش براى رسيدن به اهداف چندگانه و يا تلاش براى ارضاى چندين كارفرما در آن واحد معمولاً نتايج خوبى به بار نمى آورد. زيرا هر كدام از كارفرمايان تلاش دارند تا فرد را در راستاى هدف خود بكار گيرند. چنين كارمندانى از كار دلزده شده و روحيه خود را از دست مى دهند، و اين همان اتفاقى است كه براى كارمندان بانك جهانى و ساير آژانسهاى كمك رسانى افتاده است.
استراتژى هايى مانند استراتژى هاى بوش، بلر و بونو كه از بالا به پايين اعمال مى شود، حتى در صورت حل شدن مسائل انگيزشى از ضعف اطلاعات رنج مى برند. زيرا برنامه ريزان كلان در سطوح جهانى حقيقتاً از اينكه فقراى جهان در سطوح پايين اجتماع ، چه چيز را در چه هنگام و در كجا نياز دارند، بى اطلاع هستند.
مسلماً منظور اين نيست كه رسيدن به اهداف چند گانه، توسط آژانس هاى متفاوت كه داراى مشتريان گوناگون نيز هستند، ناممكن است. نيازهاى گوناگون مشتريان ثروتمند، توسط يك سيستم بازار نامتمركز و دموكراتيك كه بازخوردها را از خود مشتريان مى گيرد و ارائه دهندگان خدمات را مسؤوليت پذير مى كند، برآورده مى شود.
فقر از خانه ها آغاز مى شود
بازارهاى آزاد و قوانين دموكراسى توانايى دستيابى به راه حلى يك شبه براى زدودن فقر را دارا نيستند. بلكه بيش از هر چيز ديگر، به يك تكامل تدريجى و بازنگرى در قوانين بازى از جمله اجراى قراردادها و رقابت هاى سياسى عادلانه نياز دارند. همينطورى كه بانك جهانى، صندوق بين المللى پول و ارتش ايالات متحده بايد تا كنون دريافته باشند، سرمايه دارى دموكراتيك پديده اى قابل تحميل توسط بيگانگان نيست. تكامل تدريجى بازارها و شرايط دموكراتيك در كشورهاى ثروتمند، بدون وجود هيچ گونه فشارى از طرف برنامه توسعه هزاره، بيگانگان و يا مجموعه رهبران جهانى، دهها سال به طول انجاميد. پيشرفت تدريجى كشورهاى ثروتمند هيچ گاه با برنامه هاى شتاب دار رخ نداد. بلكه اصلاحات كند، حركت هاى رو به جلو و كاوش هاى تجربى زمينه رشد اقتصادى با شتاب تدريجى را فراهم آوردند.
ريشه هاى عميق و عرفى مشكلات ملتهاى فقير را بايد در خانه جست وجو كرد. جايى كه بازار وظيفه خود را به خوبى انجام نمى دهد و سياستمداران و دولتمردان در برابر شهروندان خود پاسخگو نيستند. اين مشكل برنامه هاى آرمانى را بيشتر خيالى جلوه مى دهد. زيرا براى نتيجه بخشى سياست «اعمال فشار» براى اصلاحات، در نهايت بايد به بروز اشكال در كاركرد رسوم اميدوار بود. براى مثال در كشورهاى فقير، ارتباطات بسيار ضعيفى بين حلقه هاى زنجير برنامه اى كه «گوردن بران» در راستاى اختصاص ۱۲ سنت براى داروى ضد مالاريا ارائه داده است، وجود دارد. با توجه به تحقيقات«دئون فيلمر»،«جفرى همر» و «لنت ريچت»در بانك جهانى، بين ۳۰ تا ۷۰درصد از داروهاى ارسالى به چندين كشور آفريقايى قبل از رسيدن به كلينيك ها ناپديد مى شوند. تحقيقى ديگر در زيمبابوه نشان مى دهد كه زنان باردار به علل چندى از جمله تمسخر شدن توسط پرستاران به علت نداشتن لباس مناسب براى نوزادانشان، اجبار به شستن رو تختى ها در زمان كمى پس از زايمان و حتى ضربه خوردن توسط آنها براى تسريع در به دنيا آوردن نوزاد، مايل به دنيا آوردن كودكان خويش در كلينيك هاى بهداشتى عمومى نيستند. آفريقا تنها جايى نيست كه با مشكل سرويس هاى بد اجتماعى و فساد درگير شده است. كشورهاى امروزه ثروتمند نيز، در گذشته چنين مشكلى داشته اند. محققان در يافته اند كه مردم كشورهاى فقير همگى از خدمات اجتماعى بهداشت عمومى با انگيزه استفاده از پزشكان خصوصى و يا درمانگران محلى گريزان هستند.
فقرا نه پول دارند و نه قدرت كافى براى يافتن كسانى كه نيازهاى آن ها را برآورده كنند، ندارند. در واقع آنها يتيمان سياسى و اقتصادى هستند. افكار عمومى در كشورهاى ثروتمند، اطلاع چندانى از وضع فقرا در كشورهاى درگير ندارند. ثروتمندان تنها مايلند بدانند كه كارى براى فقرا در حال انجام است. برنامه هاى آرمانى حتى اگر واقعاً نيز كار مثبتى انجام ندهند، افكار عمومى كشورهاى ثروتمند را با گفتن اين مطلب كه كارى در حال انجام است، ارضا مى كنند. از اين گذشته دكترين بوش بدون آنكه از افكار عمومى كشورهاى فقير بپرسد كه آيا مايلند مردم سالار باشند يا مغلوب، ترس آمريكايى ها از حاكمان مستبد و شرور را تسكين مى دهد.
«كارى در حال انجام است»، بيش از آنكه نشان دهد چگونه بايد نيازهاى فقرا را برآورده كرد، نمايانگر اين است كه مبلغى براى مبارزه با فقر جهانى در حال پرداخت است. دوبرابر شدن سهم اندكى از درآمد كشورهاى ثروتمند كه به آفريقا اختصاص يافته است، حقيقتاً حركت ارزشمندى است، اما بياييد خود را با اين تفكر كه اختصاص پول بيشتر براى كمك هاى خارجى همه مشكل را حل مى كند، تمسخر نكنيم. اختصاص كمك هاى پولى بيشتر و در انتظار نشستن براى حل مشكلات، مانند رفتار سازندگان فيلم «گربه زن» بدترين فيلم سال ۲۰۰۴ است كه به اختصاص ۱۰۰ ميليون دلار براى توليد فيلم خود، مى بالند.
راه خروج
مطمئناً همه كمك هاى ارائه شده، بيهوده نبوده است. رهبران جهانى بسادگى مى توانند به جاى در نظر گرفتن اهداف آرمانى مانند پايان بخشيدن به فقر جهانى، بر روى يافتن راه كارها متمركز باشند. شواهد نشان مى دهد كه رهيافت هاى تدريجى موفق تر خواهند بود. ايمن كردن كودكان در دوران بچگى به وسيله واكسيناسيون عليه سرخك در هفت كشور جنوب آفريقا گزارش هاى مربوط به ابتلا به اين بيمارى را از ۶۰۰۰۰مورد در سال ۱۹۹۶ به ۱۱۷ مورد در سال ۲۰۰۰ كاهش داده است. همكارى ديگرى نيز توسط كشورهاى اعطا كننده كمك در زمينه ريشه كنى انگل پيوك كه از بيمارى هاى شايع است، در ۲۰ كشور آسيايى و آفريقايى صورت گرفته است. «آبيژيت بنرجى» و «رومين هى» در انستيتو تكنولوژى ماساچوست، ليستى از برنامه هايى كه در شرايط سخت با موفقيت به انجام رسيده اند، ارائه كرده اند. پرداخت يارانه به خانواده ها براى آموزش و هزينه هاى سلامتى كودكان، ارائه آموزش هاى درمانى، لباسهاى همشكل و كتاب هاى درسى، برپايى مدارس، اهداى داروهاى ضد انگل و مكمل هاى غذايى، واكسيناسيون، برنامه هاى پيشگيرى از ايدز، سم پاشى درون منازل عليه مالاريا، اهداى بسترهاى تورى، كود شيميايى و آب سالم از جمله اين موارد هستند.البته يافتن و حفظ رهيافت هاى تدريجى كه داراى عملكرد خوبى نيز باشند، نياز به انگيزه هاى بيشترى از سوى آژانس هاى كمك رسانى دارد. ممكن است بتوان پاداش هاى بيشتر را از راه تأكيد بر ارزيابى پروژه هاى كمك رسانى مستقل حاصل كرد. با مبالغ هنگفتى كه در اين راه خرج مى شود، ارزيابى هاى قابل اعتماد به طور شگفت انگيزى نادر هستند. به علاوه انگيزه بيشتر را مى توان از راه به كارگيرى ابزارى جهت دريافت بازخورد بيشتر از فقرا به دست آورد. در اين صورت مى توان دريافت كه برنامه هاى كمك رسانى به خوبى عمل مى كنند و آژانس هاى كمك رسانى نيز در صورت منفى بودن نتيجه تلاشها پاسخگو هستند. راهكار تمركز بر روى مسائل بحرانى در زمينه كمك هاى خارجى، نسبت به قول دادن به افكار عمومى كشورهاى ثروتمند براى پايان دادن به فقر، بسيار پربارتر به نظر مى رسد.
آيا اگر اعمال فشار براى گسترش كمك هاى مالى، موجب توسعه بيشتر نگردند، همه راه ها بر روى ملل فقير بسته خواهد شد؟ خوشبختانه ملت هاى فقير بدون در انتظار ماندن براى كمك هاى غرب، خود دست به كار شده اند. صرف نظر از بحران ايدز، هر چند پيشرفت دائمى در سلامت و آموزش كشورهاى فقير، رشد اقتصادى چين و هند، حركت به سوى دموكراسى در آمريكاى لاتين و آفريقا(عليرغم رشد اقتصادى نا اميد كننده) قابل مقايسه با جنبش ببرهاى آسيا يا بوتسوانا نيست، اما اميدها براى توسعه تدريجى و بومى هنوز وجود دارد. سيل كمك هاى ارسالى براى قربانيان رويداد سونامى در اواخر دسامبر، نشان مى دهد كه اروپا و آمريكا داراى احساس سخاوتمندانه راستينى در كمك به نيازمندان هستند. اما آيا افكار عمومى كشورهاى ثروتمند مى توانند ضمن كشف دروغ هاى سياستمداران خود، آنها را وادار به تعويض رؤياهاى آرمانى خود با تلاش هاى سخت جهت رسانش كمك هاى واقعى به فقرا كنند؟ آيا آنها آژانس هاى كمك رسانى را در برابر پولى كه براى كمك به آنها پرداخت مى كنند، مسؤول خواهند شناخت؟ و آيا راه هاى جديدترى در نوا بخشى به بينوايان يافت خواهند كرد؟ اگر از آنها بپرسيد احتمالاً خواهند گفت كه با برنامه هاى آرمانگرايانه هيچ تغييرى در وضع فقرا ايجاد نخواهد شد. هر فقير تنها به ۱۲ سنت دارو نياز دارد.

فارس: مديرعامل شركت ملى گاز ايران يكى از مشكلات بخش انرژى در كشور را رشد مصرف بالا عنوان كرد و افزود: ايران با رشد ۱۰درصدى، مقام نخست مصرف انرژى در دنيا را به خود اختصاص داده است. محمد ملاكى با اشاره به اين كه كل ذخيره سوخت نيروگاهها اعم از مازوت و گازوئيل به بيش از۲‎/۲ ميليارد ليتر رسيده است، افزود: تا پايان شهريور ماه اول ۲۲ ميليارد متر مكعب گاز به نيروگاهها داده ايم كه اين رقم شش درصد بيش از مدت مشابه سال گذشته است.
ملاكى تأكيد كرد: در سال جارى نيز همچون سال گذشته اولويت در سوخت رسانى به مصارف خانگى، تجارى و صنايع كوچك داده شده است.
وى تصريح كرد: با هماهنگى هاى به عمل آمده ميان شركت توانير، نفت و گاز پيش بينى  مى كنيم كه امسال از لحاظ انرژى مانند نفت، گاز و غيره در كشور مشكلى نباشد.
مديرعامل شركت ملى گاز ايران در رابطه با گاز رسانى به روستاهاى كشور افزود: تا پايان شهريور ماه سال جارى با اعتبارى كه براى اين امر در بودجه سال ۸۴ براى شركت ملى گاز ديده شده بود، به حدود ۲۴۰ روستا گازرسانى شد.
وى با اشاره به طرح گازرسانى به ۹ هزار روستا در برنامه چهارم توسعه، گفت: براى اين كه اين طرح به سرانجام برسد، شركت ملى گاز نياز به منابع مالى كافى دارد. در اين رابطه مصوبه مجلس داراى اشكالاتى بود كه هنوز رفع نشده است.

« لى گويچن » سفير چين در تركمنستان بر گسترش همكارى هاى اقتصادى بين پكن و عشق آباد تأكيد كرد.
«گويچن» گفت : حجم مبادلات تجارى بين دو كشور در سال گذشته ميلادى ۲۰۰۴ بيش از ۱۹ درصد رشد داشته است .  وى حجم مبادلات بازرگانى تركمنستان و چين در سال گذشته ميلادى را نزديك به ۹۹ ميليون دلار ذكر كرد.
  سفير چين افزود: در هشت ماه سال جارى ميلادى (۲۰۰۵) نيزحجم مبادله تجارى دو كشور بيش از ۷۱‎/۲ ميليون دلار بوده كه ۳۹‎/۹ درصد نسبت به پارسال افزايش دارد.
  وى با بيان اينكه تركمنستان يكى از شركاى اقتصادى مطمئن چين مى باشد افزود: امنيت و ثبات اقتصادى و اجتماعى تركمنستان به همراه استعداد بالقوه اين كشور شركت هاى معتبر چينى را براى افزايش سرمايه گذارى در اين كشور ترغيب مى كند.  به گفته وى ، هم اكنون بيش از ۱۰ شركت بزرگ چينى با داير كردن نمايندگى خود در تركمنستان مشغول فعاليت اقتصادى در اين كشور هستند.  سفير چين درتركمنستان ، فعاليت بخشهاى نساجى، ارتباطات ، راه آهن و نفت و گاز تركمنستان را از مهمترين بخش هاى اقتصادى ذكر كرد كه شركت هاى چينى در آن فعال هستند.
  وى بخش نفت و گاز تركمنستان را رو به رشد دانست و گفت كه با توجه به تجربيات چينى ها در فعاليت هاى نفتى اين كشور، علاقه مند به گسترش همكارى با تركمنستان در اين زمينه مى باشد.

طرح ۳۰ روزه آژانس بين المللى انرژى براى برداشت روزانه۲ ميليون بشكه نفت خام از ذخاير راهبردى (استراتژيك) براى جلوگيرى از بروز بحران نفتى ناشى از وقوع توفان « كاترينا» تغيير نكرده و تا نيمه ماه اكتبر به قوت خود باقى است.
«بيل رمزى» معاون اجرايى آژانس بين المللى انرژى با اعلام اين مطلب افزود: اين آژانس كه به ۲۶ كشور صنعتى رهنمودهاى مربوط به انرژى ارائه مى كند در اجلاس اخير خود تصميم گرفت به منظور كاهش آثار بحران ناشى از وقوع توفان كاترينا در خليج مكزيك در مورد برداشت ۶۰ ميليون بشكه (عمدتاً نفت خام) اقدام كند.
به گفته وى آژانس بين المللى انرژى هيچ تصميمى در خصوص تغيير اين برنامه اتخاذ نكرده است، هرچند انتظار نمى رود كه تا اواسط ماه اكتبر اين سطح از برداشت هم تكميل شود.
« بيل رمزى» گفت: اين آژانس هنوز در حال بررسى تأثيرات ناشى از وقوع توفان « ريتا» است كه باعث بسته شدن ۱۲ پالايشگاه در خليج مكزيك شد. وى افزود: بازار واكنش مثبتى در مورد برداشت ۶۰ ميليون بشكه نفت از خود نشان داده است.