گروه اقتصادى: توليد كلزا در كشور با ۱۰۰ درصد افزايش نسبت به سال قبل به ۲۱۲ هزار تن رسيد.
عليرضا مهاجر مجرى طرح افزايش توليد دانه هاى روغنى در گفت وگو با خبرنگار «ايران» گفت: در سال گذشته حدود ۱۰۵ هزار تن كلزا در كشور توليد شد و امسال در نخستين سال اجراى طرح افزايش توليد دانه هاى روغنى توانستيم به توليد ۲۱۲ هزار تن دست يابيم كه اين رقم ۴۰ درصد بالاتر از هدف طرح است. وى افزايش ۸۰ درصدى سطح زير كشت كلزا و تأمين ادوات موردنياز بخش و افزايش عملكرد در هكتار اين محصول را از جمله مهمترين عوامل موثر بر افزايش توليد كلزا خواند.
به گفته وى هم اكنون عملكرد در هكتار كلزا به طور ميانگين ۱‎/۶ تن در هكتار است كه اين ميزان در برخى استانها مانند گلستان به بالاى ۲ تن در هكتار مى رسد.
مهاجر افزود: امسال حدود ۲۰۰ هزار هكتار از اراضى كشاورزى زير كشت كلزا قرار داشت ولى در قالب طرح ۱۰ ساله افزايش توليد دانه هاى روغنى بنا داريم به تدريج حدود يك ششم اراضى گندم كارى يعنى حدود ۹۰۰ هزار هكتار را به صورت كشت متناوب با گندم به كلزا اختصاص بدهيم.

روز دوشنبه، نهادهاى روابط اقتصاد خارجى كشورهاى عضو سازمان همكارى هاى شانگهاى در نشست خود در شهر «دوشنبه» موضوع تأسيس صندوق توسعه اين سازمان را بررسى كرده اند.
در چارچوب فعاليت اين صندوق دولت چين درصدد است چهار طرح اقتصادى دولت تاجيكستان را سرمايه گذارى كنند. بازسازى راه اتومبيلرو «دوشنبه» - خجند و احداث تونل «شهرستان» در اين مسير از جمله اين پروژه عنوان شده است. بررسى وضع اقتصادى در كشورهاى عضو سازمان همكارى هاى شانگهاى و گسترش روابط ميان اين كشورها تأسيس صندوق توسعه و ساده كردن نحوه همكارى هاى بانكى از موضوعات عمده نشست مسؤولان نهادهاى روابط اقتصاد خارجى كشورهاى عضو اين سازمان در شهر دوشنبه عنوان شده است. به گفته غفور اسكادرى سخنگوى وزارت اقتصاد و تجارت تاجيكستان اين گونه همايش ها همه ساله در يكى از كشور هاى عضو سازمان شانگهاى برگزار مى شود و در جريان آن عمدتا ً موضوعات مربوط به همكارى هاى اقتصادى بررسى مى گردد.
در همين حال در نشست روز دوشنبه موضوع تأسيس صندوق توسعه اين سازمان بررسى شده است كه به گفته شركت كنندگان در آينده براى گسترش همكارى ها ميان اين كشورها نقش عمده خواهد داشت. به گفته «سزين يويلن» وابسته تجارتى سفارت چين در تاجيكستان كشورش درصدد است در چارچوب فعاليت اين صندوق اجراى برنامه هاى مختلف اقتصادى در كشور هاى عضو اين سازمان را سرمايه گذارى كند. خانم يويلن افزود كه بدين منظور دولت چين به اين صندوق مبلغ ۹۰۰ ميليون دلار تخصيص داده است. «سزين يويلن» گفت كه حالا دولت تاجيكستان به جانب چين چهار پروژه اقتصادى بازسازى راه اتومبيلرو دوشنبه - عينى _ خجند _ چناك، احداث تونل شهرستان در اين جاده و دو طرح ديگر در زمينه مخابرات را پيشنهاد كرده است.
به اعتقاد يويلن دولت چين درصدد است بعد از آموزش و بررسى اين پروژه ها در مرحله نخستين دو طرح مربوط به جاده ها را سرمايه گذارى كند.
اجراى اين دو طرح شرايط را براى تأمين ارتباط زمينى ميان مناطق شمال و مركزى تاجيكستان فراهم خواهد كرد. در همين حال قرار است روز سه شنبه (۱۱ اكتبر) در نشست وزراى اقتصاد كشور هاى عضو همكارى هاى شانگهاى در شهر دوشنبه موضوعاتى كه در نشست روز دوشنبه مسؤولان اين نهاد ها بررسى شدند، تأييد شوند. طبق اطلاع وزارت اقتصاد و تجارت تاجيكستان كشور هاى عضو سازمان همكارى هاى شانگهاى از شريكان عمده اقتصادى تاجيكستان محسوب مى شوند. حدود ۵۰ در صد روابط اقتصادى خارجى تاجيكستان با اين كشور ها صورت مى گيرد.

پيشنهاد آمريكا براى كاهش تعرفه ها و يارانه هاى جنجال برانگيز كشاورزى با استقبال اتحاديه اروپا روبرو شده كه اعلام كرده است در اين زمينه، حتى از برنامه پيشنهادى آمريكا هم فراتر خواهد رفت.
راب پورتمن، نماينده بازرگانى آمريكا در تلاشى براى گشودن گره مذاكرات سازمان تجارت جهانى گفت كه ايالات متحده يارانه هاى زراعى را ۶۰درصد كاهش خواهد داد. «پيتر مندلسون»، كميسر بازرگانى اتحاديه اروپا در واكنش به اين پيشنهاد گفت كه اين اتحاديه هم به چنين اقدامى دست خواهد زد و حتى در زمينه كاهش تعرفه ها و يارانه ها، بيش از اين حد پيش خواهد رفت.
اين سخنان در آستانه نشست وزراى بازرگانى در زوريخ بيان مى شوند كه مى كوشد به مذاكرات جهانى براى كاستن از موانع بازرگانى شتاب تازه اى ببخشد.
نماينده آمريكا در سازمان تجارت جهانى پيشنهادى را ارائه كرد تا آنچه كه «يارانه هاى مخرب» در زمينه زراعت مى نامد، برچيده شود و تعرفه هاى بازرگانى بر محصولات كشاورزى حذف شوند. «پورتمن» در مقاله اى براى روزنامه فايننشيال تايمز خواستار اقدامات هماهنگ در اين خصوص، به ويژه از سوى كشورهاى غنى شد.
زراعت، دشوارترين بحث در مذاكرات سازمان تجارت جهانى است. پيشنهاد پورتمن براى عبور از بن بست كنونى در اين خصوص، بسيار بلندپروازانه به نظر مى رسد. پيشنهاد او حاكى از روندى دو مرحله اى است كه نهايتاً تعرفه واردات كشاورزى و يارانه هايى كه او مخرب و مخل تجارت مى داند را از ميان مى برد.
نكته مهم، شيوه تعيين صلاحيت براى برخوردارى از يارانه است. در سازمان تجارت جهانى، يارانه هايى كه به ميزان توليد كشاورزان بستگى دارد، عاملى مخرب در تجارت محسوب مى شوند اما پرداختهاى حمايتى كه فارغ از ميزان توليدات به كشاورزان تعلق مى گيرد، كمتر مخرب تلقى مى شوند. بر اين اساس، آنچه پورتمن پيشنهاد مى كند در اصل تغيير نحوه اختصاص يارانه است، نه حذف آن. اتحاديه اروپا در حال حاضر همين راه را پيش گرفته است. تقاضاى آمريكا مبنى بر كاهش و سرانجام برچيدن تعرفه ها بر واردات كشاورزى، براى اروپا و ژاپن بسيار مشكل ساز خواهد بود. تعرفه بر واردات برنج در ژاپن بسيار بالاست و از لحاظ سياسى نيز كاهش چنين تعرفه اى براى دولت توكيو بسيار دشوار است.
بسيارى از كشورهاى در حال توسعه و چند كشور ثروتمند در پى اصلاحات گسترده اى در تجارت محصولات زراعى هستند. اين كشورها، سياستهاى آمريكا، ژاپن و اروپا را مغاير با منافع كشاورزان خود مى دانند. «جيم پترسون»، وزير بازرگانى كانادا كه خواستار چنين تغييراتى بود، از پيشنهاد آمريكا استقبال كرد و آن را اولين گام مؤثر خواند اما گفت جزئيات آن را بررسى خواهد كرد.

روز گذشته بخش اول گفت وگوى « ايران» با دكترعلينقى مشايخى را خوانديد اينك بخش دوم و پايانى آن را مى خوانيد.
با اين توصيف شما از يكدست شدن دولت و حكومت استقبال مى كنيد يعنى آن را براى ايجاد ذهنيت مشترك و حصول نتيجه قطعى مفيد مى دانيد؟
اين ، يك نكته مثبت است البته بحث، اين است كه آن ذهنيت مشترك درست باشد اگر هم ذهنيت مشترك درست نباشد مهم اين است كه بستر و فضايى وجود داشته باشد كه بتوان اين ذهنيت را مورد نقد سازنده قرار داد. چون لازمه موفقيت يك مجموعه اجرايى چه از حكومت چه مؤسسه و... اين است كه در نهادهايى كه قدرت دارند همدلى و همفكرى باشد چون اگر با هم درگير شوند كارى جلو نمى رود. از اين جهت يكدست شدن مثبت است منتها اين يكدست شدن، مكملى هم مى خواهد كه فضاى نقد است. در غير اين صورت ممكن است مجموعه به طور يكدست اشتباهاتى مرتكب شود كه ضربات اين اشتباهات خيلى شديدتر و خطراتش بيشتر باشد. گذشته از اين ، فكر مى كنم نكات ديگرى هم وجود داشت كه برمى گردد به مديريت اجرايى. دولت بايد بيشتر سعى مى كرد كه نظامهاى ارزيابى و كنترل مديريتى را در مجموعه خودش حاكم كند نه تنها دولت بلكه بقيه قوا هم به نوعى بايد فضايى را به وجود مى آوردند كه افرادى كه توانايى دارند شناخته مى شدند شرايطى كه بايد در نظام اجرايى كشور ايجاد شود كه افرادى كه توان دارند شناخته و رشد داده شوند، آموزش ببينند و ارتقا پيدا كنند به طورى كه دريك لحظه كه از افراد حاضر در رتبه هاى مختلف تصوير مى گيرند، هركس قابليت بيشترى دارد، در رتبه بالاترى قرار گرفته باشد. حوزه اصلاح نظام مديريتى براى تشخيص قابليت ها، رشد و پرورش آنها خيلى جاى كار دارد و توجه كمى به آن شده و خيلى هم كليدى است براى اينكه وقتى افراد قابلى را انتخاب كردى، بعد مى توانى نظام اجرايى را درست كنى و برنامه ها را پيگيرى كنى حتى در نظام اقتصادى آزاد هم به نوعى مكانيزم هايى هست كه مديران قابل به طور خودكار شناخته مى شوند و مديران ناقابل خارج مى شوند و امكانات به دست مديران قابل داده مى شود اين بحث شناخت قابليت و رشد دادن قابليت ها در نظام هاى اقتصادى توسط مكانيزم هاى اقتصادى بايد انجام شود و سازمانها رشد كنند كما اينكه ورشكست شدن شركتها هم يك مكانيزم پالايش اقتصاد است از مجموعه هايى كه منابع را هدر مى دهند و با قابليت اداره نمى شوند وقتى در يك فضاى رقابتى كار انجام شود و رانت وجود نداشته باشد كسى كه خوب كار نمى كند ورشكست مى شود و بيرون مى رود. امكاناتى كه معطل كرده آزاد مى شود و به نيرويى كه مى تواند سازمانش را به خوبى اداره كند داده مى شود در سازمانهاى اجرايى هم بايد چنين مكانيزم هايى باشد يعنى همانطور كه در اقتصاد اين مكانيزم به رشد و قابليت كمك مى كند در نظام و ساختار اجرايى نيز وجود اين مكانيزم ها لازم است. به طور كلى ما بايد خيلى نگران باشيم اگر با گذشت زمان مردان و زنان پاك و با قابليت ما شاخص نمى شوند و شناخته نمى شوند و در نظام مديريتى بالا نمى روند بلكه هميشه يك فضاى مغشوش و درهمى داريم كه معلوم نيست چه كسى بد كار مى كند و چه كسى خوب كار مى كند.
به نظر شما درا ين سالهاى گذشته كادرسازى انجام نشد؟
به طور سيستماتيك نشد بحث ديگرى هم وجود داشت. مسأله اى كه هر نظام اجرايى اعم از دولت و سازمانها دارند اين است كه مديران نسل بعدى چطور رشد مى كنند به طورى كه نسل بعدى كه مى آيد با توانايى و قابليت بيشترى از نسل فعلى عهده دار مسؤوليت ها شود. كه ما در همه حوزه ها، اقتصادى، سياسى و اجرايى به اين مورد زياد توجه نكرديم و من به عنوان يك ناظر بيرونى نمى بينم كه فرايند رشد مديران و رهبران نسل بعد در جريان باشد چون لازمه اين اتفاق اين است كه مكانيزم ارزيابى خودكار اقتصادى و ارزيابى نظام مند مديريتى مستتر باشد. اگر آنها وجود نداشته باشد، چطور مى توان سنجيد كه چه كسى خوب كار كرده است؟ چه كسى بايد ميدان و رشد پيدا كند؟ همه جنبه هاى يك مديريت كارآمد به هم متصل و يكپارچه هستند. پس نمى شود يكى را به كمال رساند و بعد شروع كرد به ديگرى پرداخت. موضوعات كليدى اى هستند كه بايد همزمان با هم جلو بروند تا مملكت رشد كند.
به هر ترتيب سند چشم انداز بيست ساله نظام و برنامه چهارم توسعه پيش روى دولت قرار دارد و بايد به اجرا درآيد. آيا در صورتى كه ساختار براى اجراى اين برنامه فراهم باشد مى تواند شرايط اقتصادى كشور و نواقص گذشته را اصلاح كند؟
سند چشم انداز دستاورد خوبى است و بايد آن را جدى گرفت، اين سند خوب است براى اينكه اگر رويش بحث شود و افراد با قدرت و با نفوذ كشور، خوب بدانند كه اين تصوير يعنى چه و بعد هم طالب اين باشند كه تحقق پيدا بكند، اين اولين قدم است براى اينكه كشور يك جهت شود به طرف يك هدف.
ذهنيت مشتركى كه به آن اشاره كرديد، مى تواند همين باشد؟
بله، حداقل مى تواند آن ذهنيت به جهت هدف اين باشد يعنى بايد يك ذهنيت مشترك ايجاد كنيم كه يك چشم انداز مشترك داريم و همه به آن معتقديم و مى خواهيم براى آن تلاش كنيم. اين اولين قدم هدايت كشور است. در اينجا چند سؤال مهم پيش رو است شاخص هايى در اين چشم انداز مطرح شده مثل اينكه مى خواهيم از نظر اقتصادى، علمى فناورى در منطقه اول بشويم. پس بايد ديد در ۲۰ سال گذشته عملكرد كشور از نظر شاخص هاى مطرح در چشم انداز در مقايسه با كشورهاى موفق منطقه چگونه بوده است و ما چه كار كرديم آنها هم چه كار كردند اگر ما به طور نسبى در برخى زمينه ها عقب افتاديم در آينده نيز چه كار متفاوتى نسبت به گذشته مى خواهيم انجام دهيم تا سريعتر حركت كنيم. يا اينكه ارتقاى بهره ورى در برنامه را چطور مى خواهيم محقق كنيم. چه كارهايى قبلاً نكرديم و حالا بايد بكنيم تا بهره ورى بالا برود صرف اينكه مسؤولين اراده كنند بهره ورى بالا برود كه بهره ورى بالا نمى رود. پس اول بايد روى اين متمركز باشيم و جواب آن را پيدا كنيم. به هر حال اين تعهد كه الآن مديريت نظام پذيرفته كه مملكت در بسيارى از زمينه هاى مهم به موفقيت اول در منطقه برسد كار خيلى خوبى است. نرخ رشد اقتصادى تركيه در سال گذشته ۹ درصد بوده اگر اين كشور با اين نرخ جلو برود بايد ديد چقدر از ما جلو مى افتد و ما چه بايد بكنيم كه از تركيه جلوتر قرار بگيريم لذا بايد ديد روند چند سال گذشته چطور بوده است و بعد روند گذشته را خيلى سرعت بدهيم تا هم عقب افتادگى گذشته جبران شود و هم از كشورهاى منطقه جلو بيفتيم.
به هر ترتيب تجربه كشورهاى در حال توسعه پيش روى ماست ما تنها جامعه اى نيستيم كه در دنيا زندگى مى كنيم الآن كشورها و جوامع مختلفى با عملكردهاى مختلف هستند تجربه كشورهايى كه خوب جلو رفتند موجود است.
من در اينجا لازم مى دانم نكته اى را به اين بحث اضافه كنم و آن ضرورت استفاده از پتانسيل ايرانيان خارج از كشور است. اينها سرمايه انسانى بسيار عظيمى هستندكه از تخصص و دانش بالايى برخوردارند. چون در چند دهه گذشته نيروهاى بسيار زبده اى جذب خارج شدند آنها هم تجربه دارند و هم به شبكه اقتصاد جهانى متصل شده اند.
ايرانى هاى خارج از كشور همچون متخصصين مقيم خارج از كشورهاى هند و چين كه به دارايى بزرگ و مؤثرى براى كشورشان تبديل شده اند، اگر زمينه جذب و كار برايشان فراهم بشود تا در خدمت پيشرفت ايران قرار بگيرند، مى توانند ايران را يارى دهند. البته اين كار نيز بستر مى خواهد نمى شود در بسترى كه رانت خوارى است آنها را آورد، نمى توان در بسترى كه تنگ نظرى وجود دارد و براى روش و منش افراد در زندگى خصوصى و شخصى شان احترام قائل نمى شود اين كار را كرد. بالاخره شرايطى دارد كه آنها را جذب كنيم. اگر ما طورى حركت كنيم كه آنها را جذب كنيم آنها مى توانند در پيشرفت اقتصادى ايران نيروهاى عظيمى باشند ممكن است اينجا ملاحظاتى در حوزه هاى ديگرى باشد ولى به هر صورت يك بده و بستان است. كه شما در ازاى چه چيزى مى خواهيد چه به دست بياوريد. در آخر هم بايد بگويم اگر جامعه و نظام اسلامى ما نتواند در جهت تحقق چشم انداز حركت كند و توانايى اش براى پيشبرد جامعه مورد شك و ترديد قرار بگيرد، بزرگترين ضربه امنيتى براى نظام پيش مى آيد.
يعنى نظام بايد بتواند شرايط جامعه را نسبت به جوامع ديگر به وضع بهترى تغيير دهد و اگر يك نظام نتواند اين را انجام بدهد و بقيه جلو بزنند و توانايى اش مورد ترديد قرار گيرد، پايه هاى نظام سست مى شود و اميدواريم كه اين مورد براى نظام ما پيش نيايد.

توماس شلينگ از آمريكا و رابرت اومان از اسرائيل جايزه نوبل اقتصاد سال جارى را به پاس مطالعاتشان در زمينه آنچه به «نظريه بازى» معروف است دريافت كرده اند.
آن دو يك جايزه نقدى يك ميليون و ۳۰۰ هزار دلارى را كه توسط بانك مركزى سوئد اعطا مى شود ميان خود تقسيم مى كنند. پروفسور شلينگ با مطالعات خود سعى كرده است ترفندهاى طرفين درگيرى در مناقشه هاى بين المللى همچون رقابت هاى اتمى را توضيح دهد. پروفسور اومان نيز زيرساخت هاى نظرى چانه زنى، همكارى و مناقشه را توضيح داده است. پروفسور شلينگ، ۸۴ ساله، استاد دانشكده علوم اقتصاد و دانشكده سياست هاى دولتى در دانشگاه مريلند و استاد افتخارى رشته اقتصاد سياسى در دانشگاه هاروارد است كه براى ۲۰ سال در آن تدريس كرده است. پروفسور اومان، ۷۵ ساله، كه شهروندى دوگانه آمريكا و اسرائيل را دارد اما در آلمان متولد شده در «مركز پيشبرد منطق گرايى» در دانشگاه عبرى بيت المقدس تدريس مى كند. او و خانواده اش در سال ۱۹۳۸ از آلمان به آمريكا گريختند. وى به خبرنگاران گفت: «خبر كاملاً غافلگيركننده بود. من كاملاً غرق حيرتم.»
وى گفت اميدوار است مطالعاتش در زمينه حل مناقشه هاى دشوار همچون آنچه در خاورميانه مى گذرد مفيد واقع شود.
وى افزود: «به نظر من نظريه بازى باعث خلق ايده هايى مى شود كه براى حل مناقشه هاى موجود يا درحال شكل گيرى مؤثر است.»
توماس شلينگ به خبرنگاران گفت كه «آنها (كميته نوبل) كار ما را به همديگر ربط داده اند چون او سازنده نظريه بازى و من مصرف كننده آن هستم.» وى گفت مطالعاتش بر «استفاده از نظريه بازى براى كمك به درك اوضاع مناقشه آميز» متمركز بوده است. نظريه بازى نخستين بار توسط جان وان نومان، رياضيدان مجارستانى، در دهه ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ به عنوان ابزارى براى درك تصميمات گروه هاى مختلف (احتمالاً مجهز به منابع و اطلاعات نابرابر) كه در عالم واقع درگير چانه زنى هستند ابداع شد. اين نظريه پس از تحولات بيشتر براى كمك به توضيح اينكه كدام تصميم ها و اين پرسش كه آيا همكارى يا عدم همكارى با رقبا نتيجه بخش تر است به كار گرفته شد. جان نش، جان هارسانى و ريچارد سلتون به خاطر مطالعات بديع خود در اين زمينه در سال ۱۹۹۴ برنده نوبل اقتصاد شده بودند.
آكادمى سلطنتى علوم سوئد كه جايزه نوبل اقتصاد را اعطا مى كند در تقديرنامه خود نوشت دو برنده امسال اين جايزه از طريق تحليل هاى مبتنى بر نظريه بازى در مسائل مربوط به عالم واقعى، درك علل همكارى و درگيرى را بهبود بخشيده اند. پروفسور شلينگ از نخستين كسانى بود كه دستاوردهاى اين نظريه را در مورد روابط بين المللى به كار گرفت و در كتاب كلاسيك خود «استراتژى مناقشه» به بررسى رقابت تسليحات هسته اى پرداخت. وى استدلال كرد كه توانايى تلافى جويى راهبردى مفيدتر از توانايى مقاومت در برابر حمله است. كميته جايزه نوبل نوشت اين نتيجه گيرى ها فراهم آورنده اصول و مبانى نظرى استراتژى بازدارندگى اتمى بود «و معلوم شده است براى حل مناقشه ها و تلاش براى پرهيز از جنگ بسيار مناسب است.» در واقع آمريكا و اتحاد جماهير شوروى سابق هر دو در جريان جنگ سرد با توسعه سلاح هاى دوربرد اتمى و توافق براى عدم توسعه سلاح هاى دفاعى، به چنين راهبردى -كه به «نابودى مسلم متقابل» معروف شد - متوسل شدند. پروفسور شلينگ اخيراً به مطالعه چگونگى ايجاد ائتلاف ها براى مبارزه با تغييرات آب و هوايى پرداخته است.
همكارى يا مناقشه
مطالعات پروفسور اومان بر عناصر گوناگون نظريه بازى و اين پرسش كه آيا در صورت پيگيرى مكرر بازى ها همكارى ميان طرف هاى درگير افزايش پيدا خواهد كرد متمركز است.
وى نشان داده است زمانى كه تعداد بازيگران زياد، تعامل ها نادر، افق زمانى كوتاه يا امكان عدم مشاهده دقيق اقدامات سايرين غيرممكن باشد، از احتمال همكارى ميان رقبا كاسته مى شود.
در تقديرنامه نوبل درباره مطالعات وى آمده است: «درك اين رفتارها به توضيح مناقشه هاى اقتصادى مانند جنگ قيمت و جنگ تجارى كمك مى كند و به علاوه توضيح مى دهد چرا برخى جوامع در مديريت منابع مشترك موفق تر هستند.» پروفسور اومان از مؤسسه تكنولوژى ماساچوست (ام آى تى) در رشته رياضى دكترى گرفته است و تحقيقاتش برخلاف پروفسور شلينگ به شدت آميخته به رياضيات است. جايزه نوبل اقتصاد در سال ۱۹۶۸ به ياد آلفرد نوبل، مخترع سوئدى، توسط بانك سوئد بنا نهاده شد. دانشمندان آمريكايى اكثريت برندگان اين جايزه را تشكيل داده اند. تنها برنده غيرآمريكايى اين جايزه در شش سال گذشته، فين كيدلند از نروژ است كه در كاليفرنيا تدريس مى كند.

ثروت خالص ۶۹۱ ميلياردر جهان در سال ،۲۰۰۵ به ۲‎/۲ تريليون دلار افزايش  يافت كه اين رقم ۳۰۰ ميليارد دلار بيشتر از ثروت ۵۸۷ نفر از ميلياردرهاى  جهان در سال گذشته است.
  هفته نامه اقتصادى «فوربس» در تازه ترين شماره خود كه روز دوشنبه منتشر  شد، نوشت: «بيل گيتس» ميلياردر ۴۹ ساله آمريكايى و سهامدار اصلى شركت  مايكروسافت، با ۴۶‎/۵ ميليارد دلار ثروت خالص همانند سالهاى قبل در صدر  ميلياردرهاى جهان قرار دارد.
  پس از وى، «وارن بوفت» ميلياردر ۷۴ ساله آمريكايى با ۴۴ ميليارد دلار و  «لاكشيمى ميتال» ميلياردر هندى مقيم لندن با ۲۵ ميليارد دلار، نفر سوم اين  ليست مى باشد.
  مقامهاى چهارم و پنجم جدول ميلياردرهاى جهان را به ترتيب «كارلوس هلم  اسليم» ميلياردر مكزيكى با
۲۳‎/۸ ميليارد دلار ثروت خالص و شاهزاده «الوالد  بن طلال آل سعود» از عربستان سعودى با ۲۳‎/۷ ميليارددلار تشكيل مى دهند.   براساس جدول فوربس، علاوه بر ميلياردرهاى فوق، يك ميلياردر از سوئد، يك  ميلياردر از آلمان و سه ميلياردر ديگر از آمريكا در رديف هاى بعدى قرار  دارند.   جوان ترين ميلياردرهاى جهان يك ميلياردر ۲۱ ساله آلمانى و كهنسال ترين  آنان يك ميلياردر ۹۶ ساله آمريكايى است.
  براساس فهرست هفته نامه فوربس، ۳۸۹ نفر از باشگاه ۶۹۱ نفرى ميلياردرهاى  جهان آمريكايى هستند و بقيه از شهروندان ۴۴ كشور جهان مى باشند.
  براى نخستين بار به اين باشگاه ميلياردرهايى از قزاقستان، لهستان،   اوكراين و حتى ايسلند پيوسته اند و در مجموع ۶۹ ميلياردر آمريكايى و ۳۸ ميلياردر اروپايى بر تعداد ثروتمندترين افراد جهان در سال جارى افزوده  شده است.   به گزارش فوربس، مجموع ثروت حدود ۴۰۰ ميلياردر آمريكايى در سال جارى  به دليل افزايش قيمت نفت و واحدهاى ساختمانى، تقريباً ۱۰ برابر شده و جمع  ثروت آنان از ۱۲۵ ميليارد دلار در سال گذشته به يك تريليون و ۱۳۰ ميليارد  دلار در سال جارى رسيده است.

«نشات نمير» مدير عامل شركت هواپيمايى سوريه روز دوشنبه گفت: لغو  پروازهاى شركت هواپيمايى سوريه به برخى كشورهاى اروپايى نه به دلايل  سياسى، بلكه ناشى از نبود توجيه اقتصادى بوده است.
  وى اين مطلب را در حاشيه آيين ازسرگيرى  پرواز خطوط هوايى سوريه به بغداد پس از يك ربع قرن وقفه عنوان كرد.   نمير خاطرنشان ساخت: شركت هواپيمايى سوريه در ماه اكتبر هر سال شاهد  ركود در حركت و جابه جايى مسافران است، به همين علت برخى از مسيرها مانند  استكهلم (سوئد)، اسلو (نروژ) و نيز برخى از پروازها به مقاصد فرانكفورت  در آلمان و نيز دانمارك لغو مى شود.   شركت هواپيمايى سوريه معمولاً براى تلافى ركود پروازها در فصل زمستان بهاى  بليت خود را نسبت به ساير ماه هاى سال، ۱۰ درصد كاهش مى دهد.   براساس قانون بازخواست سوريه كه دو سال پيش در كنگره آمريكا تصويب شد،  توصيه شده است، واشنگتن از كشورهاى همپيمان غربى بخواهد، سوريه را در  محاصره اقتصادى قرار دهند كه از جمله آن، بستن حريم هوايى به روى  هواپيماهاى سورى است ، اما توصيه تا اين تاريخ عملى نشده است.   مديرعامل شركت هواپيمايى سوريه، در مورد از سرگيرى پروازهاى اين شركت  به بغداد گفت: اين اقدام در رونق بخشيدن به همكارى هاى اقتصادى و مبادلات  تجارى دو طرف اهميت بسزايى دارد.   به گزارش خبرنگار ايرنا در دمشق نخستين هواپيماى  متعلق به شركت هواپيمايى سوريه روز دوشنبه با ۶۸ سرنشين كه قريب به ۵۰ نفر از آنان را خبرنگاران سورى و خارجى شامل مى شدند، در فرودگاه بغداد  بر زمين نشست .