پژوهشگران دريافته اند، افرادى كه هنگام رانندگى از تلفن همراه (حتى نوع بدون گوشى آن) استفاده مى كنند، دچار اشكال در ميدان ديد مى شوند بطورى كه ميزان بروز عملكرد غلط و اشتباه ازسوى راننده بسيار بالا خواهدرفت. گروهى از محققان آزمايش شبيه ساز رانندگى را با شركت ۲۰ داوطلب انجام دادند و سپس زمان واكنش و نحوه رانندگى و عملكرد آنها را كنترل كردند. اين محققان دريافتند استفاده از تلفن همراه حواس رانندگان را معطوف به خود مى كند.
تحقيقاتى كه انتشار يافته نشان داده استفاده از تلفن همراه هنگام رانندگى، خطر بروز سوانح را چندبرابر مى كند.
واكنش رانندگانى كه از تلفن همراه استفاده مى كنند كندتر بوده و بيشتر دچار تصادف، بخصوص ازناحيه جلو به عقب مى شوند، اين افراد در برابر حوادث غيرمترقبه مثل خراب شدن خودروى جلويى، تغيير چراغ راهنمايى و غيره توجه لازم را نشان نمى دادند.
در اين مطالعه بين استفاده از تلفن هاى همراه با گوشى (يا بدون گوشى) تفاوتى مشاهده نشد، درهردو مورد رانندگان دچار ضعف مى شدند.
بعد از آزمايش، از افراد درمورد نحوه رانندگى آنها سؤال شد و آنها معمولاً احساس مى كردند بدون اشكال رانندگى كرده اند و در برخى موارد گمان مى كردند رانندگى شان درحين استفاده از تلفن همراه بهتر از ساير مواقع هم بوده است.
برخى تحقيقات نشان داده بود بطوركلى ۹۰ درصد مردم فكر مى كنند رانندگى آنها بهتر ازحد متوسط است درحالى كه اگر افراد موقع رانندگى، حين صحبت با تلفن همراه به اجسامى مانند تابلوهاى آگهى نگاه كنند نمى توانند آن را به ياد آورند. اين نمونه از اختلال در توجه به امر رانندگى مى تواند بسيار خطرساز باشد.
اين عدم توجه مى تواند شامل عدم شناسايى خودروى مقابل، چراغ راهنما و يا تابلوى اخطارى باشد.
عدم تمركز راننده هنگام صحبت با تلفن همراه به جهت انحراف افكار در اثر شنيدن خبرهاى متفاوت، تبادلات شغلى، مكالمات خانوادگى و... رخ مى دهد كه فوق العاده خطرناك مى باشد.

بسيارى از متخصصان معتقدند كه جنايتكارى حرفه اى نشانگر عمل جنايتكارانه مستمرى است كه انگيزه اصلى آن ، سود است، توأم با ارتشاء، ارعاب، خشونت و تهديد عمومى براى رسيدن به اهداف سازمانى و در امان ماندن از تعقيب ضابطان قانون.
به گزارش ايسنا برخى جرم شناسان گروههاى جنايتكار حرفه اى را گروههايى غير ايدئولوژيك (فاقد اهداف سياسى) ، داراى سلسه مراتب، اعضاى محدود و گزينش شده ، تداوم يافته در طول زمان ، بهره گيرنده از خشونت غيرقانونى يا تهديد به آن و ارتشا، داراى تقسيم كار ويژه، انحصارگر، پيروى كننده از مقررات محرمانه درون گروهى توصيف مى كنند؛ اما به عقيده عده اى ديگر از صاحبنظران هيچ يك از اين صفات، به تنهايى جنايتكارى حرفه اى را تعريف نمى كند، بلكه همگى، تصويرى از گروه جنايتكار حرفه اى را نشان مى دهد.
در اين حال متخصصان كاملاً موافقند كه گروههاى جنايتكار حرفه اى داراى سبك و سلسله مراتبى همراه با اقتدار درون گروهى بسيار ساختارمند هستند. بنابراين مسأله بحث برانگيز در اين ميان آن است كه گروههاى مزبور چگونه تا اين اندازه ساختارمند شده اند. اين گروهها توسط تعداد اندكى از افراد به عنوان فرمانده گروه هدايت مى شوند و اكثريت اعضا، رتبه بندى و دسته بندى شده در سطح پايين قرار دارند و از اين فرماندهان اطاعت مى كنند.
صفت ديگر اين گروهها، اعضاى محدود و مخصوص آنهاست . فرمانده جنايتكار اين گروهها ، به همان شيوه اى كه يك نفر به عضويت اين گروهها در مى آيد، به عنوان فرمانده گروه انتخاب مى شود.
قاعدتاً ، اين صفت، اشاره به زمينه قومى، خويشاوندى، نژادى ، دوستى هاى دراز مدت، روابط درون زندان زندانيان يا ديگر متغيرهايى دارد كه استخدام يك داوطلب را براى عضويت ممكن مى سازد.
توانايى هاى يك فرد نيز مى تواند يك عامل استخدام او قلمداد شود، به عنوان مثال ، توانايى براى زد و خورد، رغبت براى شركت در اعمال جنايتكارانه، توانايى رازدارى و توانايى اطلاعات از فرامين، جزو عوامل مهمى هستند كه براى گروههاى جنايتكار حرفه اى اهميت دارند.
استفاده از ارتشا و خشونت يكى ديگر از ويژگى هاى گروههاى جنايتكار حرفه اى است. اين گروهها داراى موقعيت هاى خاص كاركردى هستند كه به وسيله اعضاى بسيار ماهر جنايتكار پر مى شوند. موقعيت هاى افراد اعمال كننده زور، پيشنهاد دهندگان پول و يا رشوه  دهندگان كه هر يك وظايف خاصى را براى پيشبرد اهداف سازمانى عهده  دارند، دال بر تقسيم كار درون اين گروه هاست.
از سويى ديگر مسأله رقابت موجب مى شود تا گروه جنايتكار حرفه اى انحصارگر باشد. گروه براى در كنترل داشتن يك شغل جنايتكارانه خاص يا حتى يك فعاليت اقتصادى يا تجارى مبارزه خواهد كرد، اصطلاح انحصار تلويحاً گوياى اين است كه براى افزايش منافع و سود، تجارت آزاد بايد تحت كنترل باشد.
جنايتكارى حرفه اى با اين مسأله آشناست و با اين وجود، تمام مشاغل و اعمال جنايتكارانه به سمت انحصارگرى كشيده نمى شود.
به گزارش ايسنا جرم شناسان هدف از معرفى اين صفات را فراهم آوردن پايه و اساسى مى دانند كه مى توان با توسل به آن، تشخيص داد كه يك گروه خاص به وجود آمده، آيا گروه جنايتكار حرفه اى محسوب مى شود يا خير؟ بر اين اساس معتقدند كه با توجه به اين ، تحقيق و مطالعه چنين گروههايى نسبت به مطالعه و تحقيق ساير گروههاى جنايتكار ، بايد به طور متفاوت پيش برود تا بهترين فهم و شناخت نسبت به نقش و كاركرد اين گروهها در پيدايش جرايم به دست آيد.
«مافيا» از جمله گروههاى جنايتكار حرفه اى و سازمانى است كه معمولاً بيش از همه ، جنايتكارى حرفه اى را تداعى مى كند. همچنين، اصطلاحى است كه غالباً نويسندگان ، فيلمسازان، تاريخ دانان و غيره، آن را به عنوان معيارى براى فهم پديده جنايتكارى حرفه اى به كار مى برند.
طبق بررسى هاى به عمل آمده جرم شناسان، كلمه مافيا تا اواسط دهه ۱۸۶۰ م. در آثار مكتوب و چاپى ديده نشده است، اما گمان مى رود كه اغلب اهالى سيسيل ، آن را مى فهميدند.
گفتنى است كلمه محلى مافيا و مافيوسو در زبان اهالى نواحى فقيرتر پالرمو، سيسيلى معمولاً اشاره به زيبايى ، كمال، وقار، ممتاز بودن دارد، ولى وقتى كلمه مافيوسو براى يك مرد به كار مى رود، به طور ضمنى بيان كننده رفتار مغرورانه ، متكى به نفس و خودستايانه است.
در اواسط قرن نوزدهم، اصطلاح مافيوسو، هم مترادف جنايتكارى و هم تداعى كننده نوع معينى از رفتار جنايى و شكل خاصى از برخورد و نگرش جنايتكارانه شد. البته جنايتكارى حرفه اى چيزى فراتر از تصورى است كه با شنيدن كلمه مافيا به ذهن متبادر مى شود .
به گزارش ايسنا گرچه متخصصان حوزه جنايتكارى حرفه اى تا حدى در خصوص اجزا و عناصر تشكيل دهنده آن با يكديگر اختلاف نظر دارند، ولى درجه اى از اجماع درباره ابعاد يك سازمان جنايتكار حرفه اى وجود دارد. بسيارى از متخصصان معتقدند كه جنايتكارى حرفه اى نشانگر عمل جنايتكارانه مستمرى است كه انگيزه اصلى آن ، سود است و توأم با ارتشا ، ارعاب، خشونت و تهديد عمومى براى رسيدن به اهداف سازمانى و در امان ماندن از تعقيب ضابطان قانون است.
علاوه بر اين احتمالاً فعاليت جنايتكارانه،  محدود به تهيه و عرضه كالاها و خدمات غيرمجاز است. اما متخصصان در خصوص درجه اى كه نسبت به آن، جنايتكارى حرفه اى قادر است هر گونه بازار غير قانونى معين را به انحصار در آورد، اختلاف نظر دارند.
انواع اعمال جنايتكارانه سازمان يافته
اعمال جنايتكارانه حرفه اى عبارتند از تدارك و عرضه خدمات غيرمجاز،  تهيه و عرضه كالاهاى غير مجاز، توطئه (تبانى)،  رخنه در كسب و كارهاى قانونى، اخاذى، ارتشا و ...
به اعتقاد جرم شناسان تا وقتى كه اين نوع اعمال فهم نشوند،  درك تعاريف و مدل هاى بسيار متفاوت جنايتكار حرفه اى دشوار خواهد بود.
تأمين و عرضه خدمات غيرمجاز، نشانگر يكى از مشاغل يا كسب و كارهاى اصلى سازمان هاى جنايتكار حرفه اى است و منظور از آنها خدماتى هستند كه توسط بنگاه ها و مؤسسات قانونى عرضه نمى شوند و قانون آنها را منع كرده است. از آن جمله است : باجگيرى به عنوان نوعى اخاذى كه طى آن، جنايتكاران حرفه اى با صاحبان شغل هاى كوچك تماس مى گيرند و تعهد مى كنند كه كسب و كار آنان را در ازاى دريافت پول، در برابر هر نوع حادثه ناگوار و غير منتظره اى نظير آتش زدن و چپاول محافظت كنند.
تدارك و عرضه خدمات غيرمجاز،  در بر گيرنده اعمال و كسب و كارهايى كه سازمان هاى جنايتكار به وسيله آنها، به جمع آورى پول جهت پيشبرد اهداف سازمانى خود مى پردازند.
جرم شناسان دومين شاخص جنايتكارى سازمان يافته را، تهيه و عرضه كالاهاى غيرمجاز مى دانند كه در محل هاى قانونى قابل دسترسى نيستند. علاوه بر اين، لوازم و كالاهاى مرتبط با فسق و فجور، غالباً با اين نوع كسب و كار پيوند ناگسستنى دارند و به طور خاص، داروهاى مخدر غيرمجاز، يكى از محصولات اصلى و اساسى هستند كه در بازار سياه بزرگ، خريدار دارند.
پورنوگرافى ، يكى ديگر از كالاهاى بازار سياه است كه سالانه ميلياردها دلار درآمد دارد. سلاح هاى بدون جواز و كالاهاى مسروقه هم از جمله اجناسى هستند كه مالفروشى ها ، آنها را در بازار سياه با قيمت نازل تر و با سهولت بيشتر نسبت به توزيع كنندگان قانونى مى فروشند و درآمدهاى كلانى را به جيب مى زنند.
همچنين است رباخوارى و نزول دادن (وام دادن) پول با نرخ بهره رباخوارانه  كه باز پرداختش تهديد و ارعاب از جانب جنايتكاران را به همراه دارد.
توطئه (تبانى) يا توافق بين دو يا چند نفر براى نقض قانون، نوع بسيار مهم ديگرى از رفتار جنايتكارانه حرفه اى است . در بسيارى از موارد، جنايتكاران حرفه اى به منظور فروش داروهاى مخدر، فروش اموال مسروقه ، نزول خوارى،  قمار بازى، و ديگر اعمال مرتبط با جنايتكارى حرفه اى، به اتفاق و همدستى يكديگر عمل مى كنند.
به اعتقاد جرم شناسان رخنه در كسب و كار قانونى هم از جمله اعمال گروههاى جنايتكار است. از آنجا كه جنايتكاران حرفه اى راه قانونى براى مصرف (خرج) سودهاى غير مجازشان را ندارند، پس بايد تا حد ممكن در آمد خود را پنهان كنند.
توانايى نفوذ در كسب و كار قانونى،  به باند جنايتكار حرفه اى اين فرصت را مى دهد كه درآمدهاى غير قانونى خود را مخفى كنند و هم اين فرصت را مى دهد كه در جامعه، در پشت پرده پنهان شوند و از اين طريق، از سوء ظن شهروندان در امان باشند و از شناسايى توسط پليس بگريزند.
و بالاخره اخاذى شيوه مهم كاركرد جنايتكاران حرفه اى است. نفوذ در كسب و كار قانونى غالباً از طريق اخاذى انجام مى گيرد. اخاذى كه به ساده ترين زبان نوعى دزدى محسوب و به عنوان استفاده يا تهديد به استفاده از خشونت يا زور براى رسيدن به هدف جنايتكارانه تعريف مى شود.
گر چه ممكن است اعمال اجحاف آميز (اخاذانه) عملاً در تمام ابعاد جنايتكارى حرفه اى استفاده شود، ولى در اغلب اوقات با تهديد به خشونت همراه است.