استرس بخشى طبيعى از زندگى است. براى انجام وظايف، مقدارى استرس لازم است. اگر در حال تحصيل هستيد، هر امرى، واقعى و يا خيالى كه براى شما روى خواهد داد، خواسته هايى را در پيش روى شما قرار مى دهد و شما بايد بدانيد كه چگونه اين خواسته ها را كنترل كنيد.
مقابله با استرس
بررسى مسائل مهم به طور منظم: تكاليف علمى جديد شما، نه فقط بر روى شما، بلكه بر خانواده و يا دوستانتان نيز تأثير مى گذارد و گاه ممكن است تضادهايى را نيز به وجود آورد. يكى از راههاى مواجهه با اين تضادها اين است كه برنامه درسى تان را با اطرافيان در ميان بگذاريد و ضرورتها و پيامدهاى مثبت مطالعه را بررسى كنيد و برنامه را به اتفاق هم طرح ريزى كنيد.
ورزش و تمرينهاى منظم: اوقات فراغت خود را طورى برنامه ريزى كنيد كه حداكثر سلامت و رضايت را به همراه داشته باشد. بدن نياز به ورزش روزانه دارد. اين به ويژه براى افراد بى تحرك لازم است.
تنظيم وقت به صورت هفتگى: فعاليتهاى هر روز خود را برنامه ريزى كنيد. بايد در زمان معين مطالعه كنيد. مطمئن باشيد كه محل مطالعه شما راحت است. محل مطالعه بايد با شخصيت شما متناسب باشد. وسايل مورد علاقه شما بايد در محل مطالعه وجود داشته باشد تا اين محل را برايتان جالب و لذت بخش كند. مثلاً يك پوستر، يك وسيله تزئينى يا قطعه اى از اثاث منزل.
يكى ديگر از ابزارهاى برنامه ريزى كه افراد موفق از آن بهره مى برند فهرست كارهاى مهم هر هفته است. به روش زير اين ابزار را به كار بگيريد:
- فهرستى از تكاليف آموزشى هر هفته تهيه كنيد.
- به ترتيب اهميت آنها را بنويسيد.
- اين فهرست را در محل مطالعه خود در معرض ديد قراردهيد.
- در مقابل هر تكليفى كه انجام مى دهيد علامت بگذاريد.
- هر تكليفى را كه در طول اين هفته انجام نمى شود، در فهرست هفته بعد قراردهيد.
صحبت مثبت با خود: وقتى كه تنهاييد با خود صحبت كنيد. زمانى كه اين روش به طور صحيح انجام شود، مثبت و دلگرم كننده است. هر روز جملاتى از اين قبيل را امتحان كنيد: امروز اين كار را به خوبى انجام دادم، هيچ وقت به خوبى امروز نبودم، جلسه مطالعه خوبى بود. عبارتهايى از اين قبيل، گام بزرگى در افزايش عزت نفس شماست و نگرش واقع بينانه ترى از خودتان به شما خواهد داد.
وقتى احساس ارزشمندى بكنيد، توانايى شما در مقابله با استرس به طور قابل ملاحظه اى افزايش مى يابد. سپس براى مطالعه مستعدتر و آماده تر خواهيد شد و با همه ظرفيت ياد خواهيد گرفت.
پاداش به خود: پس از يك جلسه مطالعه رضايت بخش، انجام درست يك تكليف، يا كسب نمره بالا در امتحان به خود پاداش دهيد. سرگرمى ها، موزيك، مطالعه مطالب سرگرم كننده و سينما رفتن امورى است كه خوب و رضايت بخش است. اين امور تجارب مثبتى است كه احساس كفايت و عشق به زندگى را در شما تقويت مى كند و كل سيستم عصبى شما را هم آرام مى سازد.
تغذيه صحيح: اگر مى خواهيد عملكرد مؤثرى داشته باشيد، بايد عادت غذايى معقولى داشته باشيد. تغذيه، غذاى منظم، مركب از سبزيجات، ميوه ها و حبوبات با مقدار كمى گوشت، لبنيات، ميوه هاى مغزدار، تخم مرغ، كمى كره مارگارين و روغن(خيلى كم)، شكر و نمك سلامت بدن را تضمين مى كند. صبحانه را حذف نكنيد. به مقدار كافى آب بنوشيد.
خواب و تمرينهاى آرام بخش: بى خوابى به استرس مفرط و احتمالاً افسردگى مى انجامد. با يك خواب خوب شبانه با آنها مبارزه كنيد. گاهى پيش مى آيد كه شبها تا دير وقت بايد مطالعه كنيد، اما هميشه اين بى خوابى را با خواب صبح يا زودتر خوابيدن جبران كنيد.
به طور مكرر ثابت شده است كه استفاده منظم از تمرينهاى آرامش بخش و نيز تنفس عميق، منظم و كنترل شده، به خويشتن دارى و كاهش اضطراب كمك مى كند و باعث تجديد قوا در بيشتر افراد مى شود.
- براى ده دقيقه در يك صندلى راحت قرار بگيريد.
- به تنفس خود توجه كنيد، به خود اجازه آرامش بدهيد.
- يك نفس عميق بكشيد؛ ۳ تا ۴ ثانيه آن را نگه داريد و بعد به آرامى بيرون بدهيد. اين كار را چند بار تكرار كنيد.
- ماهيچه هاى مختلف بدنتان را به نوبت منقبض و بعد شل كنيد.
- با انگشتان شروع كنيد. از انگشت بزرگ شروع كنيد، آن را بكشيد، بعد رها كنيد. سپس انگشت بعدى را امتحان كنيد.
- به آرامى اين كار را در سراسربدن خود گسترش دهيد.
- وقتى به ماهيچه هاى سر رسيديد، كار را پايان دهيد حالا تصور كنيد كه تمام بدنتان آرام شده است. براى مدتى خود را تقريباً شل و رها كنيد.
فنون ساده تر:
- هرچند وقت يكبار، چند نفس عميق بكشيد و بدنتان را شل كنيد، خميازه بكشيد و اندامهاى بدن را بكشيد.
- به آهستگى پياده روى كنيد.
- اگر مزاحم ديگران نمى شويد، فرياد بكشيد.

دختر سه ساله ام عمويش را بسيار دوست دارد. اما او در هجده ماهگى از عمويش مى ترسيد. البته او شخصيت پرهياهويى دارد اما همه بچه  ها او را دوست دارند و ما از اينكه دخترم حتى با لحظه اى ديدن او دچار هراس مى شد واقعاً تعجب مى كرديم. كم كم با به كاربردن راهكارهايى ترس او را تبديل به كنجكاوى كرديم. درواقع بايد چيزهاى مختلف را از ديد كودك ببينيم تا بتوانيم او را درك كنيم. فرض كنيد به اندازه كودكتان هستيد اگر كسى را ببينيد كه سه يا چهار برابر اندازه خودتان بوده و صداها و شكلك هاى عجيبى از خود نشان دهد آيا نمى ترسيد؟ طبق گفته متخصصان، تجربه ترس درواقع يكى از بخشهاى طبيعى روند رشد انسان مى باشد. از نظر بزرگسالان ترس از بعضى چيزها غيرمنطقى است اما اگر آنها را جدى گرفته و از ديد كودك به آنها نگاه كنيم، هر دو احساس آرامش بيشترى خواهيم كرد. در زير روشهايى براى درك كودك و غلبه بر ترس او آورده شده است.
آغاز تولد تا شش ماهگى: نورهاى روشن و صداهاى بلند
ترس در نوزادان بيشتر غريزى است تا اكتسابى. هر تغييرى در اطراف او مانند بالا رفتن ناگهانى صداى شما يا انفجار موسيقى مورد علاقه تان يا صداى جاروبرقى ممكن است او را ترسانده و به گريه وادارد. حتى يك اسم رسمى نيز براى اين واكنش وجود دارد: واكنش مورو. اگر يك صدا يا نور براى كودك جديد باشد، او دستهايش را ناگهان تكان داده، پاهايش را جمع كرده و بلند گريه مى كند. نوزادان همچنين از «افتادن» نيز مى ترسند. آنها نه ماه درون رحم مادر بوده اند و اكنون با احساس داشتن دست وپاهايى كه مى لولند و كسى كه آنها را در آغوش خود تكان داده و بازى مى كند احساس ناامنى مى كنند.
بهترين كار براى نوزادى كه مى ترسد اين است كه او را در آغوش گرفته و به آرامى تكان دهيد و در همان حال با لحن آرامى با او صحبت كنيد.
شش تا دوازده ماهگى:
همانطورى كه نوزاد رشد مى كند روزبه روز محيط اطرافش را بيشتر وبيشتر كشف مى كند. اگرچه بيشتر آنچه كه مى بيند و مى شنود باعث شادى او مى شود، برخى چيزها كه به نظر بى خطر هستند مانند اسباب و لوازم خانه ممكن است او را بترسانند. چون او قبلاً هرگز آنها را نديده و يا ممكن است صداها و حركات غيرمنتظره اى براى او داشته باشند.
يك مادر مى گويد: «وقتى پسرم ۹ ماهه بود، هنگام تعويض پوشك گريه مى كرد. او درواقع از صداى خش خش پوشك مى ترسيد.» در واقع هيچ دليلى براى قانع كردن كودك وجود ندارد كه با آن بتوان به او تفهيم كرد كه پوشك ترس ندارد. يك روانشناس كودك مى گويد: «بايد اين را درك كنيم كه اين ترسها غريزى هستند.» يكى از راههاى از بين بردن ترس كودك اين است كه او را از عامل ترس دور كنيم. كه البته آسانترين راه نيز هست.
اما اگر نمى توان از عامل ترس حذر كرد بايد كودك را در آغوش گرفته و به آرامى او را به عامل نزديك كنيد. بيشترين عامل ترس در نوزادان ۶ تا ۱۲ ماه، ترس جدايى از والدين و روبرو شدن با غريبه ها است. كه از روند كشف دنياى اطراف در نوزادان حدود هفت ماهه نشأت مى گيرد و بعداً كودك نه تنها مى فهمد والدينش و پرستارش چه كسانى هستند، بلكه حتى مى فهمد وقتى در اتاق او نيستند جاى ديگرى مى باشند. حتماً ترس جدايى كودك از والدين را تجربه كرده ايد وقتى كودك را سرجايش گذاشته و مى خواهيد از او جدا شويد به  طور شديدى گريه مى كند اما دوباره بازگشته و او را در آغوش مى گيرد. اگرچه اين حالت كودك با رشد او از بين مى رود و درواقع اين دوره را نيز پشت سر مى گذارد اما در عين حال روشهايى نيز براى  آرام نمودن كودك در اين مواقع وجود دارد.
بازيهايى مانند دالى موشك يا تمرين جدايى مانند گفتن خداحافظ، ترك اتاق و برگشتن پس از چند لحظه بهترين تمهيدات براى زمانهايى است كه مجبوريد براى چند ساعت او را با پرستارش تنها بگذاريد. اين روانشناس مى گويد: «وقتى زمان جدايى فرا مى رسد قبل از رفتن كمى كنار كودك و پرستارش بمانيد تا فضا رابراى او عادى كرده و او را آرام كنيد.» وقتى كودك را به پيك نيك، پارك يا نزد فاميل مى بريد تعجب نكنيد اگر گريه مى كند چون از غريبه ها هراس دارد و اين نيز طبيعى است. ممكن است شما از اين حالت شرمنده شويد (مثلاً به كودك بگوييد خاله تو را دوست دارد و فقط مى خواهد تو را ببوسد) اما بايد كودك را نيز درك كرده و به او پاسخ بدهيد. مؤلف كتاب «تشويش كودكان» مى گويد: وقتى كودك مى خواهد بيشتر در آغوش شما باشد اين فرصت را به او بدهيد. ترس از غريبه ها نيز به مرور كه بزرگتر شده و افراد بيشترى را مى بيند از بين خواهد رفت.
۱۲ تا ۲۴ ماهگى: حيرتهاى ناخوشايند
اگر كودكى داشته باشيد حتماً گاهى صفت «شجاع و ترس» را براى او به كار مى بريد. اگرچه كودكان دوست دارند شيرينكارى كرده و گاهى كارهاى خطرناك نيز انجام دهند اما بعضى اوقات از ديدن چيزهاى عجيبى كه براى آنان هنوز شناخته شده نيست وحشت مى كنند. در اين مواقع سعى نكنيد كودك را برداشته و از صحنه دور كنيد.
فرار باعث مى شود كودك از آن چيزى كه او را فرارى مى دهيد بيشتر بترسد. اما رويارويى با عامل ترس و اينكه به كودك بگوييد «شجاع باش» نيز مسأله را حل نمى كند. در عوض دست او را گرفته و به او خاطرنشان كنيد كه همه چيز مرتب بوده و دليلى براى ترس وجود ندارد. كودكان علت و معلولها را درك مى كنند پس اگر مسائل را براى او توضيح دهيد او بر ترس خود غلبه خواهد كرد. براى مثال اگر از دلقك مى ترسد به عروسكى لباس دلقك بپوشانيد و يا ماسكى را روى صورت گذاشته و در بياوريد و با اين كارها به او بفهمانيد كه دلقك نيز يك انسان است كه فقط لباس مبدل پوشيده است. بازى نقشها نيز مؤثر است. عروسكى را برداشته و به زبان او بگوييد من از دلقك مى ترسم سپس با عروسك ديگرى پاسخ دهيد كه او فقط يك مرد است كه لباس مبدل پوشيده است.
دو تا سه ساله: ديو و غيره...
كودكان اكنون تخيلاتى دارند كه خلاقيت، يادگيرى و ترس آنان از چيزى كه در تاريكى كمين كرده را تقويت مى كند. ترسهاى شبانه ناشى از تجربه هاى جديد در روز مى باشد. مثلاً تجربه روز اول مهد كودك ممكن است شب پس از خاموشى چراغ به شكل يك ديو كه از پشت در كمد پديدار مى شود ظاهر شود. متخصصان توصيه مى كنند به كودك اطمينان دهيد كه هيچ چيز خطرناك و ترسناكى در اتاق نمى باشد. مى توان عروسك هايى را در رختخواب او گذاشت كه احساس تنهايى نكند و يا چراغ خوابى در اتاق روشن كرد كه او عروسك هايش را ببيند و آنها را ديو تصور نكند. برخى از متخصصان معتقدند اگر به كودك يك اسپرى به اصطلاح «ضدلولو» بدهيم او را قادر مى كنيم كه خود مسأله خودش را حل كند. اگر به دنبال ديو رفته و آن را جست وجو كنيد درواقع كودك فكر مى كند كه ديو واقعى است و بيشتر مى ترسد. به هر حال چگونگى برخورد شما با اين ترسها بستگى به رفتار كودكتان دارد. كودكان بزرگتر نيز ممكن است هنوز حتى در مدرسه براى والدينشان دلتنگ شوند اما چون اكنون ياد مى گيرند كه چگونه با احساسات خود كنار بيايند، مى توانند براى اينكه از عهده خود برآيند نقش فعالى داشته باشند. اگر به او چيزى مانند يك عكس خانوادگى بدهيد كه هر گاه احساس تنهايى كرد به آن نگاه كند مى تواند به او كمك كند كه در چنين مواقعى براحساسات خود غلبه كند.
همانطورى كه كودك رشد مى كند، ترس او نيز كم شده و به دنيا منطقى تر نگاه مى كند. تجربه اى كه اكنون به دست مى آورد باعث اعتماد به نفس او شده و به او مى آموزد كه ترس قابل كنترل است.

دكترعليرضا شيرى
خلاصه جلسه قبل براى خوانندگان جديد:
گفته شد كه در قرن هفتم هجرى نوشته اى عجيب از نابغه قرن، خواجه نصيرالدين طوسى در كتاب اخلاق ناصرى در باب معاشرت با زنان، موجود است كه ۴ ويژگى طلايى را براى بهترين زن بر مى شمارد:
۱. زنى با توانايى مادرى
۲. زنى با توانايى معشوقگى
۳. زنى با توانايى كدبانويى
۴. زنى با دل بزرگى پرستارى
سپس از قرن هفتم ميانبرى زديم به قرن حاضر و مقاله بسيار زيبايى از خانم دكتر تونى گرنت، روانشناس يونگى يافتيم كه او نيز به بررسى چهار بخش شخصيتى درون هر زن پرداخته بود:
۱. آمازون (ماسك مردانه)
۲. مادر
۳. مادونا (بانو)
۴. هتايرا (معشوقه)
گفتيم كه زنان با الگوى آمازون، نقاب مردانه مى  زنند و ترسها و ضعفهاى خود را پشت اين چهره جدى و بى تفاوت پنهان مى  كنند. آمازونها زنانى هستند كه از سنين كم سعى در استقلال مالى و شخصيتى و... دارند و معمولاً احترام مردان ونه لزوماً صميميت ايشان را دريافت مى  كنند.
زنان با نقاب مردانه نزد زنان نيز نه زن محسوب مى  شوند و نه مرد لذا دوست صميمى ندارند. حال كه فرم افراطى زندگى مردانه را در يك زن گفتيم، بگذاريد اساساً درباره مردانگى در زنان، چند نكته كاربردى را بررسى كنيم:
بحثهاى امروز:
۱. درباره بخش مردانه يك زن چه مى  دانيد؟
۲. آيا مى  دانيد كه آشنايى با بخش مردانه يك زن چقدر به شادى و آرامش شما كمك مى  كند؟
۳. زن بدون توان مردانه هزينه بالايى در معاشرت با مردان مى  دهد.
۴. افراط و تفريط در مردانگى يك زن
۵. نمونه عملى استفاده از آنيموس در رسيدن به تناسب اندام
۶. مراحل موفقيت در برنامه ريزى: تصور ذهنى شفاف، سنجش توان واقعى، شروع كار، اصل نگهدارى
شايد برايتان جالب باشد كه بدانيد هر زنى درون خود هم هورمونهاى مردانه دارد هم روحيات مردانه. هورمونهاى مردانه را غده فوق كليوى زن ترشح مى  كند و لذا وقتى ترشح هورمونهاى زنانه يك دختر دچار مشكل مى  شود مثلاً در بعضى كيستهاى تخمدانى، حضور كم رنگ هورمونهاى مردانه ناگهان پر رنگ مى  شود و فرضاً موجب رويش موهاى زائد و... مى  شود.
كارل گوستاو يونگ، روانپزشك مشهور سوئيسى در تئورى مشهور روانشناسى عمقى deep psychology مى  گويد كه زنان در روح خود واجد صفات مردانه هستند و نام اين بخش را آنيموسanimus گذاشت.
>روحيات مردانه درون يك زن (آنيموس):
۱. جديت
۲. ثابت قدمى
۳. هدف مندى
۴. مرزگذارى و دفاع از مرزهاى شخصيتى
۵. جنگجويى براى رسيدن به هدف
۶. عملگرا بودن
۷. ابراز وجود قهرمانانه
فرض كنيد كه شراره امتحان كنكور دارد. او به كمك آنيموس خود هدف گذارى مى  كند و هر روز با ساير اميال خود (خواب ناز) مى  جنگد و به سر كلاس مى  رود و با تمام عوامل مزاحم درس خواندن خود مى  جنگد تا به هدفش برسد.
اتفاقاً شراره سه سال است كه مى  خواهد لاغر كند...
* زنانى كه كارهاى نيمه تمام دارند، توانايى مردانه خود را زندگى نمى كنند. رسيدن به هدف مستلزم تصميم و تعهد به تصميم و اصل نگهدارى است فرض كنيم كه خانمى با ديدن لباسهاى كمد خود كه بهش تنگ شده اند به شدت حسرت دوران تناسب اندام خود را مى  خورد و تصميم مى  گيرد كه لاغر كند. در همين اوان با ديدن نوار ويدئويى ورزش بانوان ذوق زده مى  شود و مى  رود باشگاه ثبت نام مى  كند هفته اى ۵ روز تا لاغر كند. مى  دانيم كه بارها اين كار را كرده ايم و از دكترهاى مختلف رژيمهاى مختلف گرفته ايم و هيچ اتفاق خاصى به جز كاغذهاى رژيم چسبانده شده به يخچال و يك جفت كفش ورزشى و ساكى افتاده در گوشه خانه چيزى برامون نمانده است! تازه نگاه تمسخر شوهر و بچه و خواهر شوهر و ... را هم اضافه كنيد!!! اتفاقاً من شيوه امتحان پس داده اى را براى شما مى  گويم كه چه بسا زرق و برق و فريبهاى تبليغاتى نداشته باشد ولى بالاى ۹۰% در كشور ما جواب داده است و شاهد بر مدعاى ما تحقيقات مشترك بنده و دكتر پرهام هاشم زاده در مجموعه هاى پزشكى ورزشى است (فرضيه راسپينا)
واقعاً مى  خواهيد لاغر شويد يا ژست جديدتان است؟ شما به هر دليلى (احساس بهترخودتان، تأييد همسرتان، ميهمانى عروسى برادرتان دو ماه بعد، چشم و هم چشمى با دختر خاله تان و... ) دوست داريد لاغر شويد. براى اينكه معلوم شودموفق مى  شويد يا نه، تستى رايگان و ۲۰ ثانيه را همين الآن انجام دهيد! چشمتان را ببنديد (الآن!) و خود را در اندام و شرايطى كه بهتان انگيزه لاغرى داده تصور كنيد. در ذهن خود برويد در عروسى برادرتان و ببينيد كه همه از لاغر شدن شما تعجب كرده اند و ۵ سال جوانتر به نظر مى  رسيد. آياحس خوبى به شما دست مى  دهد؟ آيا واقعاً اين تصور چند ثانيه اى در خون شما نشاط مى آفريند؟ اگر جوابتان «آره» است، يادتان باشد كه اين تصور مهمترين كليد موفقيت شما مى  شود زيرا هنگامى كه قيد شيرينى خامه اى را مى  زنيد يا زير تمرين دوى آرام از فرط عرق ريزى نفستان بند آمده است، عجيب است كه بدانيد همه اطرافيانتان كم مى آورند و شما با يادآورى اين تصاوير مجانى ذهنى، لبخند مى  زنيد و ادامه مى  دهيد. ما به اين كار مى  گوييم دوپينگ روانى با تصوير ذهنى mental image effect. دليلش هم ساده است. ما لذت نقد شيرينى خوردن را به لذت نامعلوم ۶ ماه بعد عوض نمى كنيم (كه بناست لاغر شويم) از سويى يادتان باشد كه لاغر كردن، فقط «قيد لذتها را زدن» نيست، زجر ورزش را هم دارد ما كمتر حاضريم زجر بكشيم و لذت هم نبريم، چرا، چون ۶ ماه بعد لاغر شويم! كلك شما اين است كه با تصور ذهنى لاغرى در همين لحظه لذت مى  بريد و درد ورزش و خستگى عضلانى را كمتر حس مى  كنيد.
> جوگير نشويد و با خود رو راست باشيد: مثلاً با ديدن يك برنامه تلويزيونى فكر نكنيم كه ما هم مى  توانيم روزى ۲ ساعت ورزش كنيم، اصطلاحاً جوگير نشويم بلكه با خودمان روراست باشيم سوابق ما نشان داده كه هفته اى۴ روز بيشتر تاكنون تمرين ورزشى نكرده ايم. با داشتن كار و دانشگاه و شوهر و بچه و... بازدهى واقعى ما چقدر است؟ هفته اى سه روز؟ بسيار خوب! شما زرنگ باشيد و توصيه من را به خاطر بسپاريد كه بعد از تصوير ذهنى واقعى از خودmental image، مهمترين نكته در رسيدن به هدف، ارزيابى درست و واقعى و نه رويايى از توان و وقت و امكانات خودتان است. رويا متعلق به مرحله قبل است كه انجام داديد و هر روز هم بايد انجام دهيم. اما درباره توانهاى واقعى خود خيال پردازى نكنيد. شراره مى  داند كه سه روز بيشتر ورزش نمى كند. و رژيمهاى عجيب غريب نمى تواند بگيرد. اما قطعاً مى  تواند قيد زولبيا باميه سر افطار و چيپس و ماست چكيده و نصف برنج روزانه اش را بزند. اما گذشتن از هفته اى يك شكلات، اصلاً راه ندارد! ما شراره را مطمئن مى  كنيم كه با اين صداقتى كه با خود دارد، خيلى به هدفش نزديكتر است تا ديگرانى كه تصورات افسانه اى درباره تواناييهاى خود دارند!
> ۵ كليد طلايى براى رسيدن به هدف تناسب اندام: براساس ارزيابى درست از توانايى خود، شراره به ۵ پارامتر نياز دارد تا به هدفش برسد
۱. تصور ذهنى از چهره خود با تناسب اندام جديدش (روزى سه بار هر بار ۵ دقيقه)
۲. ارزيابى واقعى از توان خود
۳. رعايت غذايى علمى و متناسب با توان خود (نه توان متخصص تغذيه!!!)
۴. شروع جدى ورزش متناسب با توان خود (نه توان مربى خوش اندامش كه روزى ۷ ساعت ورزش ائروبيك دارد و شغلش ورزش است!)
۵. اصل نگهدارى: وقتى بنا داريد لاغر شويد، به هيچ كس حتى مادرتان لازم نيست از تصميمتان چيزى بگوييد زيرا انرژى شما تحليل مى  رود! باور كنيد بسيارى از افراد مصمم را ديده ام كه هنوز يك هفته از تمرينشان نگذشته كه گزارش باشگاه و رژيم فلان دكتر و... را به همه مى  دهند! اگر شما قصد خودنمايى داريد نه تناسب اندام، باور كنيد كه لازم نيست اينهمه خرج باشگاه و لباس ورزشى و... كنيد! از راههاى ارزانتر هم مى  شود تأييد و تحسين موقت ديگران را به خود جلب كرد.
تمام ۵ مرحله بالا احتياج به جديت و تعهد و پيگيرى دارد كه همگى از توانايى هاى آنيموسى يك زن هستند.
* زنى كه توانايى مرزگذارى ندارد، دائم مورد حمله روحى-روانى اطرافيان خود قرار مى  گيرد. چنين زنى ممكن است كه ملعبه و زنگ تفريح بسيارى از مردان شود بدون اينكه از خود و شخصيتش دفاع كند. از سويى اين فشار درونى و احساس بدبختى به شكل نق زدن و نتيجه گيريهاى كلى خود را بيرونى مى  كند: «همه مردها سر و ته يك كرباسند و... » ببينيد كسى منكر اين نيست كه مردان بد هم وجود دارند (مثل زنان بد كه وجود دارند) ولى زنى كه قدرت مرزگذارى ندارد هر مرد خوبى را هم كه در ابتدا خوب بوده، مبدل به مردى بد مى  كند!
* اين زنان چگونه به كسى علاقه مند مى  شوند؟
ما معمولاً عاشق خوش تيپها نمى شويم ! ما اكثراً ناخودآگاه به كسانى دل مى  بنديم كه داراى صفتى هستند كه خودمان آن صفت را زندگى نمى كنيم! مثلاً فريده كه خودش جديت و غرور لازم را در لحظات مهم زندگيش ندارد، عاشق بهروزى مى  شود كه جدى و مغرور و با اراده است. اگر فريده تمرين كند كه خودش كمى جديتر باشد ديگر به اين شكل به بهروز وابسته نمى شود و ترس از دست دادن او را فرا نمى گيرد.
مجتبى عاشق بهناز شده است. خودش فكر مى  كند كه عاشق چهره و ادب بهناز شده اما خوب كه مى  كرديم در مى يابيم كه زندگى جدى و خشك و بسيار فرموله مجتبى احتياج به كمى لطافت و ملايمت دارد كه اتفاقاً در بهناز جمع شده است! يونگ مى  گفت كه عشق و نفرت ما بيش از آنكه به دليل طرف مقابلمان باشد به خاطر كيفيتيست كه درون خود ما پنهان شده است.
خلاصه بحث:
ما در دو نگاشته خود به بررسى بخشهاى مردانه يك زن پرداختيم. هفته گذشته فرمى از زن را گفتيم كه نقاب مردانه مى  زند و با سركوب بخشهاى زنانه خود به حقارت درونى و تنهايى بيرونى و عدم صميميت مردان زندگيش مبتلا مى  شود.
اين هفته به زنى پرداختيم كه اصلاً به بخشهاى مردانه خودش توجه نمى كند و لذا تبديل به موجودى ضعيف و شكست خورده و وابسته مى  شود.