دوشنبه ۹ آبان ۱۳۸۴ -
Mon, Oct 31, 2005
زنان
۳۲۹۷
sLogo.gif

جستجوى پيشرفته
PDF Edition
سياسى
داخلى
سلام ايران
ديگه چه خبر؟
ديپلماتيك
زنان
ايران اقتصادى
اجتماعى
بين الملل
گزارش
فرهنگ و انديشه
چشم انداز
جوان
فرهنگ و هنر
گفت و گو
ويژه ۱
ايران زمين
قيمت سكه و طلا
اقتصادى
حوادث
ورزشى
صفحه آخر
اوقات شرعى
مهرگان
ماجرا
آرشيو
RSS
گفت وگو با فاطمه آليا رئيس كميته زنان و خانواده
و عضو كميسيون فرهنگى مجلس هفتم شوراى اسلامى
گفت وگو بادكتر اقليما
رئيس انجمن مددكاران اجتماعى ايران
شما و كودك تازه متولدشده تان
مترجم : مجيد پيرستانى
من سعى مى كنم كه به فرزند يك ساله ام ياد بدهم كه به جاى شيشه شير از ليوان استفاده كند، ولى او نمى پذيرد، چه كار كنم؟
شايد به خاطر اين باشد كه اين كار را به او تحميل كرده ايد و نيروى بيش از حدى را براى اين منظور به كار برده ايد. به همين علت چند هفته اى صبر كنيد و پس از آن در زمانى مناسب مجدداً تلاش كنيد اگر كه فرزندتان شرايط پراسترسى را سپرى كرده است صبر كنيد! اين شرايط نظير عوض شدن پرستار مى باشد. اول سعى كنيد كه او به اين وضعيت جديد عادت كند. بعد او را ترغيب به اين كار كنيد. اگر شما شيشه هاى شير را يكى پس از ديگرى دور انداخته ايد سعى كنيد كه از راههاى ديگرى استفاده كنيد. به جاى مجادله كردن با فرزندتان ، به دخترتان اجازه دهيد كه يك شيشه شير داشته باشد. ولى هر زمان كه او شيشه شير را مى خواهد، در درون شيشه، شير كمى بريزيد و اگر او گفت كه شير بيشترى مى خواهد به او بگوييد كه من مى توانم فقط در ليوان شير بيشترى بريزم. او با اين سلاح شما، گير مى افتد.
اين كار را هنگامى انجام دهيد كه به اندازه كافى تشنه اش باشد. هميشه اين كار را در اول صبح انجام دهيد كه او به اندازه كافى تشنه است. اگر اين كار را انجام دهيد به تدريج از علاقه او به شيشه شير كاسته مى شود. علاوه بر اين، براى او يك فنجان مخصوص خودش بخريد و هنگامى كه او از ليوان استفاده مى كند و استفاده از ليوان را انتخاب مى كند او را تشويق كنيد.
راههاى ديگرى هم وجود دارد كه شما مى توانيد انجام دهيد. بهترين كار براى برخى از بچه ها اين است كه به همراه فرزند خود به شيشه هاى شير خداحافظى گفته و پس از آن تمام آنها را دور بريزيد. به فرزند خود يك چيز دوست داشتنى مانند يك پتو يا يك خرس عروسكى بدهيد با اين كار فرزندتان راحت تر با اين تغيير و تحول كنار مى آيد.
فرزند ۲۱ ماهه ام از ماندن در كالسكه اش بيزار است. چه كار بايد كنم؟
به او اجازه بدهيد تا چند اسباب بازى را كه با آنها مى تواند در كالسكه بازى كند، با خود بردارد. با اين كار او خوشحال مى شود هنگامى كه او نشسته است و از اين وضعيت لذت مى برد قبل از اينكه او را تنها بگذاريد مطمئن شويد كه جاى او راحت است.
بررسى كنيد كه او لباس مناسبى براى اين فصل پوشيده باشد و او را در مقابل آفتاب محافظت مى كند. يك تغذيه مناسب در كالسكه او بگذاريد تا وقتى گرسنه است آن را بخورد. همچنين اين فكر را به او القا كنيد كه چقدر بيرون مى رويد بدين شكل كه با او به سوپرماركت رفته و چيزى بخريد و با هم به خانه برگرديد. اگر كه او داد و بيداد مى كند و ناآرام است با او همدلى كنيد و با او با مهربانى رفتار كنيد . به او بگوييد كه شما مى دانيد كه او چقدر بيرون رفتن را دوست دارد ولى بدين صورت مناسب نيست. سعى كنيد هنگامى كه او در كالسكه نشسته با او صحبت كنيد و يا براى او آواز بخوانيد.
كالسكه او را طورى تنظيم كنيد كه صورت شما را ببيند يا اينكه آن را طورى تنظيم كنيد كه از ديدن مناظر بيرون لذت ببرد. حتى بهتر است كه شما دوستى پيدا كنيد كه فرزندى همسن و سال فرزند شما داشته باشد و با يكديگر بيرون رفته و با هم قدم بزنيد. بدين شكل بچه ها مى توانند با يكديگر سرگرم شوند.
ما سعى مى كنيم كه به طور خانوادگى شام بخوريم و آن را به صورت يك عادت درآوريم ولى با داشتن بچه هاى ۴ و ۵ ساله اين كار مشكل است. ما چگونه مى توانيم دور ميز غذا زمان بيشترى را با هم داشته باشيم؟
شام خوردن با هم، مهمترين زمان را براى صحبت با بچه ها، تعليم عادت هاى غذا خوردن و رفتارهايى كه مورد انتظار شما است مى باشد. تصور آن خيلى مشكل است كه تمام اين اعمال را انجام دهيد. درست زمانى كه بچه هاى اين سن و سال نمى توانند بيشتر از ۲۰ - ۱۵ دقيقه دور ميز بنشينند به جاى آن زمان با هم بودن را افزايش دهيد. اين كار را با كمك خواستن از آنها براى چيدن ميز و يا پاك كردن ميز مى توانيد انجام دهيد. همين طور در طول انجام كارهاى روزمره خوب با آنها صحبت كنيد. در اول صحبت از بچه هايتان در مورد كارهاى خوب و بد آن روز بپرسيد. آنها را به صحبت كردن با هم ترغيب كنيد. اين صحبتها شما را نسبت به آنچه كه آنها بدان مى انديشند و در مورد آن فكر مى كنند آگاه تر مى سازد. از طرفى در زمان تهيه غذا از شكسته شدن چيزى ناراحت نشويد. شام خوردن دور هم فقط براى خوردن غذا نيست بلكه بهانه اى براى دور هم بودن و با هم بودن است.
فرزند ۷ ساله ام به ناسزا گفتن عادت كرده است. او گاهى اوقات اين كار را رو به روى من انجام مى دهد و من شنيده ام كه او اين كار را در مدرسه هم انجام مى دهد. چه كار كنم كه او اين عادت را ترك كند؟
دكتر چارلوت جى پترسون استاد روانشناس دانشگاه ويرجينيا مى گويد: بچه هايى كه در اين سن و سال قرار دارند، دوست دارند كه محدوديت ها را آزمايش كنند. فحش دادن باعث جلب توجه مى شود و با ياغى گرى ها به درستى كه فرزندان احساس استقلال مى كنند.
واكنش شما به اين موضوع مى تواند مدت زمان طول كشيدن اين عادت را تعيين كند.
دكتر پترسون مى گويد: سرزنش هاى شما به او كمكى نمى كند. اگر شما با آرامش مرتب تكرار كنيد كه اينگونه حرف زدن مناسب نيست و باعث رنجش و آزار مردم مى شود نتيجه بهترى خواهيد گرفت. به پسرتان كمك كنيد تا كلمات ديگرى را پيدا كند تا احساسات قوى خود را بيان نمايد. وقتى كه او فهميد اين كلمات ، ناسزا بوده و مشكل ساز خواهد بود او عواقب آن را حس خواهد كرد. به منظور جلوگيرى كردن از بد صحبت كردن او در مدرسه از معلم كمك بخواهيد. شايد با گزارش هاى روزانه او به خانه به شما كمك كند. اگر در اين گزارش ها مشخص شد كه آن روز او فحش داده است به او اجازه ندهيد كه آن شب تلويزيون نگاه كند.
دختر ۱۰ ساله ام در حال رشد و بلوغ است و به من مى گويد كه خجالت مى كشد كه پيش متخصص اطفالش كه مرد است برود. چه كار بايد بكنم؟
بچه هايى كه به سنين نوجوانى نزديك مى شوند ظاهراً باحياتر مى شوند. آنها اغلب نمى خواهند كه مادرانشان آنها را بدون لباس ببينند. دكتر لين مايرز مى گويد: البته خيلى مهم است كه شما از راحتى دخترتان در هنگام معاينه اطمينان حاصل كنيد. در اين سن و سال تجربه او مى تواند در زندگى اش تأثيرگذار باشد. شما تجربيات خود را زمانى كه نوجوان بوده ايد با او در ميان بگذاريد. به او بفهمانيد كه دكتر ها بيشتر بيمارانشان را به صورت برهنه معاينه مى كنند و در شغل آنها، اين موضوع چيز عادى است. پزشك شما مطمئناً با اين مشكلات سروكار داشته است. او را نيز در اين باره مطلع كنيد. شما مى توانيد براى اطمينان يافتن او وقتى كه مى خواهد با او باشيد، با هم به اتاق دكتر برويد.
فرزند ۳ساله ام مى خواهد كه هر روز يك نوع لباس بپوشد. اگر بتوانم اين حالت را تغيير دهم خوب است. آيا بايد به زور متوسل شوم؟
نه اين احتمالاً يك دوره است كه طى چند هفته سپرى مى شود. شما نيرويتان را براى مسائل بزرگتر حفظ كنيد و به ياد داشته باشيد كه اين حالت از نظر خود بچه خوب است. دكتر دورى وينچل روانشناس بالينى از كاليفرنيا مى گويد: اين مسأله چيز نگران كننده اى نيست اگر كه لباس تميز است مشكلى ندارد كه بارها و بارها همان لباس را بپوشد. البته اگر شما آن لباس را بشوييد او ديگر مجبور است كه لباس ديگرى را بپوشد. قاعده اين است كه اگر لباس فرزندتان كثيف باشد دخترتان چيز ديگرى را انتخاب مى كند. پنهان از او اين كار را انجام دهيد نه هنگامى كه او در اول صبح مى خواهد لباس بپوشد.
اگر درهنگام انتخاب لباس حواس او را پرت كنيد و او را هيجان زده كنيد باعث مى شود كه لباس هميشگى را كه انتخاب مى كرد، ديگر انتخاب نكند و دكتر وينچل مى گويد: كودكان دوستدار بى نظمى و هرج و مرج هستند. اگر از يك لباس خاص به نحو مناسبى محافظت مى كند و از مقاومت برخوردار است جاى هيچ نگرانى نيست كه او بارها آن را بپوشد.
گفت وگو با فاطمه آليا رئيس كميته زنان و خانواده
و عضو كميسيون فرهنگى مجلس هفتم شوراى اسلامى
طرح ساماندهى مد و لباس در دست بررسى است
گزارش : يوسف حيدرى
234294.jpg
فاطمه آليا مسؤول كميته زنان و خانواده هفتمين دوره مجلس شوراى اسلامى است . او كارشناس ارشد علوم سياسى است و قبل از راه يافتن به مجلس به عنوان معلم در آموزش و پرورش و مدرس مراكز تربيت معلم و پژوهشگر فعاليت داشته است. با فاطمه آليا در خصوص موضوعات و طرح هاى كميته زنان و خانواده به گفت وگو نشسته ايم.
كميته زنان و خانواده مجلس شوراى اسلامى از چه زمانى فعاليت خود را آغاز كرده است و چرا كميسيونى تحت عنوان زنان در مجلس شوراى اسلامى وجود ندارد؟
در مجلس شوراى اسلامى كميسيون هاى مختلفى وجود دارد كه از آن جمله كميسيون فرهنگى است. در زيرمجموعه اين كميسيون كميته  هاى ديگرى وجود دارد كه يكى از آنها كميته زنان و خانواده است. در دوره هاى چهارم، پنجم و ششم مجلس شوراى اسلامى اين كميته به نام كميته زنان، جوانان و خانواده بود كه به دليل اهميت بحث زنان در اين دوره كميته به نام زنان و خانواده  تشكيل و بحث جوانان نيز به كميته جوانان و ورزش ارجاع شد.
در ارتباط با اين مسأله كه چرا كميسيونى به نام بانوان در مجلس وجود ندارد دو بحث دراين مورد مطرح است. يكى از مباحث اين است كه اگر اين كميسيون تشكيل شود چون به نوعى كميسيون دوم محسوب مى شود نماينده ها به دليل عضويت در كميسيون هاى اصلى و تخصصى فرصتى براى شركت در جلسات اين كميسيون پيدا نمى كنند و به حد نصاب نخواهد رسيد به همين علت پيشنهادى ارائه كرديم تا نمايندگانى كه عضو كميسيونهاى ديگر هستند و علاقه مند به فعاليت در كميته زنان وخانواده هستند به مدت ۶ ماه دراين كميته حضور پيدا كنندو پس از اين مدت خروجى كه از تصميمات اين كميته خارج مى شود و نيازى كه با توسعه كميته ضرورتش احساس مى شود مى توان پس از اين مدت براساس نياز به توسعه آن را تبديل به كميسيون زنان و خانواده كرد. ولى در كل كميته زنان و خانواده يكى از فعالترين كميته هاى كميسيون فرهنگى است. دراين كميته دكتر افروغ، دكتر هدايت  خواه، حجت الاسلام آشتيانى ، حجت الاسلام حسينى و خانم دكتر افتخارى و خانم رهبر به همراه من عضويت دارند و تعداد ديگرى نيز از خانمها و آقايانى كه در ديگر كميته ها فعاليت مى كنند در جلسات ما نيز شركت دارند.
در كميته زنان و خانواده چه طرحها و لوايحى مورد بررسى قرار مى گيرد و مهمترين طرحهايى كه توسط اين كميته تهيه و به مجلس ارائه شده چه مواردى بوده است؟
عمده اقدامات اين كميته بر سه محور استوار است كه يكى از آنها بررسى لوايحى است كه از طرف دولت به مجلس ارائه مى شود كه در آن اگر لايحه اى مربوط به زنان و يا خانواده باشد توسط اعضاى اين كميته بررسى مى شود. بخش دوم مربوط به طرحهايى است كه توسط اين كميته تهيه و به مجلس پيشنهاد مى شود كه اين طرحها همگى مربوط به زنان و خانواده است مثل طرح ايجاد مراكز مشاوره خانواده، طرح اصلاح آيين دادرسى و استفاده از مشاورين و قضات زن در محاكم قضايى و همچنين طرح ساماندهى مد و لباس و طرح تسهيل ازدواج جوانان. بخش سوم مربوط به نظارت بر دستگاهها و مراكزى است كه به نحوى به زنان و خانواده مربوط مى شوند كه اين نظارت در قالب سؤال ، تحقيق و تفحص انجام مى گيرد كه به طور مثال اين كميته طرح تحقيق و تفحص از مركز امور زنان و خانواده را پيشنهاد كرد در كميسيون هم به تصويب رسيد و هم اكنون نيز مراحل پايانى را طى مى كند.
در طرحهايى كه توسط كميته زنان و خانواده تهيه مى شود پس از كار كارشناسى و تصويب در كميسيون ، در صحن علنى مجلس مطرح مى شود ولى به خاطر اينكه بعضى از طرحهاى مربوط به زنان و خانواده وجه اشتراكى با كميته هاى ديگر دارد آنها هم مى بايست اين طرحها را بررسى كنند به همين خاطر زمان طرح اين لوايح در صحن علنى مجلس زمان طولانى را سپرى مى كند. يكى از طرحهايى كه توسط اين كميته طرح شده است مربوط به ايجاد مراكز مشاوره خانواده است كه نتيجه آن منجر به كاهش طلاق مى شود. اين طرح به خاطر وجه اشتراكى كه با مسائل قضايى داشت هم اكنون در كميسيون قضايى در حال بررسى است و اين كميسيون نيز بايد نظر خودش را اعلام كند.
طرح ساماندهى مد و لباس يكى ديگر از طرحهايى بود كه توسط اين كميته تهيه شد و با استقبال خوبى روبرو شد. اين طرح در جهت حمايت از توليدكنندگان و طراحان لباس در ۱۱ ماده تهيه شده است و از آنجايى كه براى اجراى آن بايد چند وزارتخانه مثل وزارت صنايع، بازرگانى و ارشاد همكارى داشته باشند مى بايست اين طرح در كميسيون هاى مربوطه بررسى مى شد كه تاكنون طرح ساماندهى مد و لباس در كميسيون فرهنگى به تصويب رسيده و در كميسيون هاى صنايع و اجتماعى نيز در حال بررسى است. ما در كميسيون صنايع از اين لايحه دفاع كرديم ولى در كميسيون امنيت ملى و سياست خارجى به دليل اين كه از طراحان اين طرح دعوت نشده بود تا در زمينه اين طرح توضيحاتى بدهند به خاطر ابهاماتى كه بود اين طرح در اين كميسيون رد شد.
طرح ساماندهى مد و لباس طرحى است كه روحش كاملاً فرهنگى و ايجابى است و اگر زمينه هاى اجراى آن فراهم شود توليدات مختلفى از مدهاى د اخلى خواهيم داشت. در اين طرح ما تصميم داريم طراحان لباس و توليد كنندگان داخلى را تحت حمايت قانونى قرار دهيم و دستگاههاى ذيربط از آنها حمايت كنند تا آنها بتوانند با برگزارى جشنواره لباسها و ارائه مدلهاى متنوع ، مد و لباسى مناسب را انتخاب و آن را به توليد انبوه رسانده و صادر نيز بكنند.
ما براى مطرح شدن اين لايحه در مجلس تقاضاى دوفوريتى آن را كرديم ولى دو فوريت آن به تصويب نرسيد و در دستور كار عادى مجلس قرار گرفت ولى طبق قانون مى توان با ۵۰ امضا تقاضاى اولويت طرح آن را در مجلس كرد كه ما نيز هم اكنون در حال
جمع آورى اين امضاهاهستيم.
در ارتباط با زنان بى سرپرست و يا بدسرپرست چه اقداماتى دراين كميته براى حمايت از آنها صورت گرفته است؟
اصولاً نگاه ما در اصلاح قانون برنامه ۵ ساله چهارم همين نگاه حمايت از زنان سرپرست خانوار بوده است تا اين گونه زنان كه بعضى از آنها همسرانشان معتاد و يا بيمار هستند نيز تحت حمايت قرار بگيرند. در برنامه چهارم مراجعات زيادى به دولت داشتيم تا بتوانيم اين امر را به تحقق برسانيم كه متأسفانه انجام نگرفت ولى دراين دوره اين اصلاحات صورت گرفت و اشتغال زنان سرپرست خانوار در اولويت قرار داده شد. همچنين در جلساتى كه با سرپرست وزارت تعاون داشتيم از ايشان خواستيم تا تسهيلات ويژه اى در اختيار زنان سرپرست خانوار قرار گيرد و سرمايه مناسب در اختيار آنها قرار داده شود تا بتوانند با آموزش مهارت و توانمندى كار كنند و به خانواده شان نشاط ببخشند.
نظر كميته زنان و خانواده در ارتباط با مهريه زنان و پيشنهادى كه اخيراً در مجلس در ارتباط با تعيين سقف براى مهريه زنان شده بود چه بود و آيا دراين زمينه اقداماتى صورت گرفته است؟
234183.jpg
بحث مربوط به تعيين سقف براى مهريه زنان توسط يكى از نمايندگان در كميسيون قضايى مجلس مطرح شده بود و چنين طرحى در دستور كار مجلس نبود. دليل طرح اين مسأله در كميسيون قضايى نيز حربه قرار گرفتن مهريه هاى بالا براى متلاشى كردن خانواده ها عنوان شده بود. بحث مربوط به مهريه نيز در دستور كار كميته زنان و خانواده قرار گرفته بود. ما اعتقاد داريم كه بايد دراين زمينه يك كار فرهنگى صورت گيرد و با پژوهشها و آسيب شناسى بررسى كنيم كه تا چه ميزان مهريه هاى بالا باعث استحكام و دوام خانواده مى شود.
زنان جامعه امروز ما چون احساس
مى كنند از جاهاى ديگر مورد حمايت قرار نمى گيرند فكر مى كنند مهريه بالا و سنگين باعث حمايت از آنها مى شود و اين در حالى است كه بسيارى از مردان توان پرداختن اين مهريه ها را ندارند. در اين بحث هدف ما اين نيست كه مهريه زنان را محدود كنيم زيرا مهريه يك هديه است ولى مى توان راهكارهاى مناسبى را برا ى آن پيش بينى كرد كه اگر مردى مهريه همسرش را كه از حد معمول بالاتر بود پذيرفت در موقع عقد تضمين پرداخت آن را نيز بدهد. ولى در كل بايد گفت كه نماينده هاى مجلس سقفى را براى مهريه در نظر نگرفته اند بلكه آنها به دنبال اين هستندكه بتوانند ضمانتى را براى گرفتن مهريه در موقع عقد قرار دهند تا مهريه به اين شكل كه امروزه وسيله اى براى تهديد زن و شوهر شده است در نيايد.
در ارتباط با حضانت كودكان پس از جدايى والدين آنها راهكار و يا پيشنهادى توسط اين كميته مطرح شده است؟
در ارتباط با حضانت كودكان، لايحه اى كه در مجلس چهارم به تصويب رسيد تمام جنبه هاى عاطفى، اخلاقى و تربيتى را درنظر گرفته است. كودكان تا زمانى كه در سن كم هستند نياز به محبت مادر دارند و دراين سن نزد مادر مى مانند و مخارج او را نيز پدر تقبل مى كند ولى وقتى به سن انتخاب رسيدند مراجع قضايى به كودكان اهميت قائل مى شوند و از آنها مى خواهندكه خودشان انتخاب كنند تا نزد چه كسى بمانند. درمجلس هفتم نيز نماينده ها با همين طرحى كه در مجلس چهارم به تصويب رسيد موافق هستند.
گفت وگو بادكتر اقليما
رئيس انجمن مددكاران اجتماعى ايران
دستگيرى مردان خيابانى
نه زنان خيابانى
234186.jpg
گفت وگو از : زهرا باقرى
پديده دختران فرارى ، روزى سر زبانها مى افتد و روز ديگر فراموش مى شود. البته مدتى است به طور كلى بحثى از اين معضل يا اين قسمت از افراد جامعه نمى شود. باتوجه و نگاهى به موضوع دختران فرارى مى توان دريافت كه اختلاف فرهنگى و فكرى در خانواده ها و عدم آموزش دقيق و به موقع آموزه هاى دينى باعث شده است كه دختران به جاى خانه به بيرون پناه ببرند. قريب به اتفاق دختران فرارى، علت فرار از منزل را اختلاف فكرى و فرهنگى با والدين عنوان كرده و درخانواده با از هم گسيختگى يا شكاف فرهنگى مواجه هستند. آن چه در پرونده ها موجود است اكثر اين دختران ضريب هوشى بالايى دارند و ميانگين سنى آنها معمولاً بين ۱۰ تا ۲۰ سال است. در اين زمينه با دكتر اقليما، رئيس انجمن مددكاران اجتماعى ايران واستاد دانشگاه علوم بهزيستى و توانبخشى به گفت وگو نشستيم، كه در ادامه مى خوانيد.
به نظر شما از عوامل فرار دختران به چه مواردى مى توان اشاره كرد؟
دخترى از خانه بيرون مى آيد چون در خانه جايگاهى ندارد. پدرش در خانه نيست، غذايش تأمين نمى شود ، آزار
مى بيند. براى اينكه از اين محيط راحت شود كجا بايد برود؟ داخل جامعه بر
مى گردد. آيا جايى در جامعه هست كه ازآنها حمايت كند. حتى دخترى كه پدر و مادر دارد و مى خواهد مستقل زندگى كند اين اجازه را به او نمى دهند.
آيا مى توان فرار را به دو دسته فرار آشكار و فرار پنهان تقسيم بندى كرد؟
بله گاهى من ازدواج مى كنم چون درخانه پدرم دردسر دارم و تحت فشار هستم، اين نوعى فرار پنهان است. فرارى كه فرد از خانه بيرون مى آيد فرار خيلى معمولى است كه آسيبهايش هم به چشم مى آيد. اما فرار دوم خطرناك است. آن فرارى است كه در آن طلاق به وجود مى آيد. زنى را به وجود
مى آورد كه با مردهاى ديگر دوست است و مردى كه با دختر ديگرى ازدواج كرده است. در اين بين بچه اى به وجود مى آيد كه آسيب ديده است چون خانواده آسيب ديده است.
آيا فرار از خانه و ترك از خانه را
مى توان دو مفهوم جدا دانست؟
نه يكى هستند. اما درترك از خانه فرد پدر و مادر را قبول دارد و به آن خانه رفت و آمد دارد اما در فرار فرد هيچ وقت
نمى خواهد ارتباطى با خانواده داشته باشد. اگر آن فرد را دوباره به خانواده برگردانيم بازهم فرار مى كند.
آيا مشكل اصلى يك فرد كه باعث فرار مى شود، در خانواده شكل مى گيرد؟
بله در ترك يا فرار مشكل اصلى بر مى گردد به ازدواج زن و مرد كه آيا آنها همديگر را مى خواهند يا نه، وقتى زن و شوهرى مدام با هم دعوا مى كنند بچه ديگر در آن خانواده زندگى سالمى ندارد. گاهى خانواده ناسالم يعنى معتاد، دزد و قاچاقچى است . ممكن است پدر خيلى متعصب باشد. نفهميدن بچه در سن بلوغ، ندانستن نيازها و خواسته هاى او در آن سن چه دختر و چه پسر علت فرار است. وقتى ما در جامعه تورم، فقر و بيكارى داريم خود به خود همه اين آسيبها را خواهى ديد اگر بخواهيم همه اينها درست شود اولين كارى كه دولت بايد انجام دهد اين است كه وضعيت اشتغال را درست كند.
بنابراين شماعلت اصلى را مشكلات اقتصادى خانواده مى دانيد؟
مشكلات اقتصادى و فرهنگى با هم، من اگر از نظر فرهنگى درست بشوم شايد وضعيت اقتصادى ام را هم درست كنم. ما بايد برگرديم به فرهنگ جامعه كه ما چه فرهنگى داريم و بايد ببينيم سياستهاى اجتماعى جامعه چى هست؟ ما داراى يك فرهنگ متعصب خاص خودمان هستيم.
اين فرهنگ را چه كسى بايد بسازد؟
اين فرهنگ را دستگاه دولتى با قوانين اش مى سازد. ما فرهنگ را با قوانين و سياستهاى اجتماعى كه به من حق و اجازه كارى را مى دهد و مردم تأييد مى كنند
مى سازيم مثلاً يك آقا با صدتا خانم دوست مى شود. مادرش در جامعه ما به او
مى خندد و مى گويد اين دخترها دست از سر پسرم برنمى دارند اما همين مادر تا دخترش با يك پسر حرف مى زند
مى خواهد سر دختر را ببرد.
برخورد منطقى و درست نيروى انتظامى بسيار مؤثر است. ما اگر نگاه كنيم ۳۰-۲۰ سال قبل ما دختر فرارى نداشتيم اصلاًوجود نداشت چرا الآن زياد شده به علت اينكه فشار خانواده ها زياد شده است و همين دستگاه هايى كه مى گويند جوانان ما مشكلى ندارند مشكل را ما داريم كه آقاى اقليماى ۵۰ساله بايد براى دختر ۲۰ ساله برنامه ريزى كند. آقاى اقليما خيلى بفهمد براى خودش مى فهمد. من پدرى هستم كه مى گويم من به بابام تو نگفته ام چرا بچه ام مى گويد تو. خوب اين دو قابل مقايسه با هم نيستند زندگى ها عوض شده است قانونگذاران ما براى جوانها افرادى هستند كه از جوانى هيچ چيز نمى فهمند . وقتى حرفمان با رفتارمان يكى نباشد فايده اى نخواهد داشت. اگر پدر و مادرى حرفشان با اعمال و رفتارشان يكى باشد هيچ دخترى از خانه فرار نمى كند. اگر بخواهيد مشكلى حل شود اول بايد پايه خانواده درست بشود تا به خانواده نرسيم هيچ مشكلى حل نخواهد شد خانواده سازنده بچه هاى فرارى و خيابانى است.
بهزيستى به دختران فرارى كه وارد خيابانها با آسيب هاى خاص خود شده اندچه كمكى مى تواند بكند؟
خيلى كم ، كل بودجه بهزيستى صرف انجام يكى از برنامه هايش بيشتر نمى تواند بشود اگر دخترى را بياورند در مراكز بهزيستى يك هفته يا يك ماه به او جاى خوب بدهند بعد مى خواهند بفرستندش خانه، خانه اين دختر در كدام منطقه تهران است در بدترين منطقه جنوب كه مركز آسيبهاست ما اين دختر را مى خواهيم به آسيبها برگردانيم. سازمان بهزيستى مى گويد من ۲ماه تا ۳ ماه بيشتر نمى توانم از او نگهدارى كنم و حالا بعداز ۳ ماه چه اتفاقى مى افتد؟
چنددرصد اين دختران دوباره به خيابان برمى گردند؟
همه آنها دوباره به خيابان برخواهند گشت حتى بعداز اينكه ۱۸ساله بشوند بگوييم ۵سال هم نگه شان داشتيم فردى ديپلم گرفت، ليسانس گرفت تا ليسانس هم ما كمك كرديم كجا شوهر كند؟ كدام مردى با توجه به فرهنگمان مى آيد با اين دختر ازدواج كند؟ يك دختر در خانواده معتاد، كه بدترين خانواده است امكان ازدواج دارد امادر اينجا او اين امكان را ندارد ما از لحاظ فرهنگى مشكل داريم.
آمار رشد اين دختران هرسال چنددرصد بالا مى رود؟
آمار درستى نداريم كه بگوييم چنددرصد، با توجه به فشارهاى جامعه يك چيزى حدود ۷ يا ۸ درصد است .
و حرف آخر؟
اسلام مى گويد انسان را خارج از دين و مذهب و رنگ ، پوست بايد ديد، آيا اين دختر را به عنوان انسان ديديم . پايه اوليه اسلام را در او رعايت كرده ايم. وقتى اعصابش را خرد كردى روحش را از بين بردى چيزى ديگر از او باقى نمى ماند. اما دخترى كه از خانه آمد بيرون تا آخر عمر ديگر به او برچسب چسبيده و چاره اى ندارد و به دوره روسپيگرى
مى افتد. ما او را محكوم مادام العمر كرده ايم. اگر بگوييد مشكل اين دختران خيابانى چيست من مى گويم ما زن خيابانى نداريم مامشكلمان مردان خيابانى هستند در مقابل هر زن خيابانى صد مرد ترمز مى كند پس آن صدتا مرد را بگيريم كه مزاحم شده اند ترمز مى كنند و بوق مى زنند اما متأسفانه اين مردها هستند كه قانونگذارند و قانون را
مى نويسند كدام مردى را كه بوق زد تا به حال جلويش را گرفته اند اما به دخترى كه در خيابان ايستاده است مى گويند براى چه ايستاده اى ؟!!


|   شناسنامه   |   آرشيو   |