مصرف ويتامين D  و داروهاى مسكن به كاهش روند رشد سلولهاى سرطان پروستات و تومورهاى آن كمك مى كند.
و تركيب اين دو دارو تا ميزان ۷۰ درصد رشد اين سلولها را متوقف يا كاهش مى دهد. البته بايد به ميزان مصرف آنها توجه كنيد. مصرف ميزان بالايى از آنها طبق نظر پزشك مؤثر خواهد بود كه شما مى توانيد ويتامين D را از طريق قرصها و كپسولها يا شير غنى شده دريافت كنيد. سالانه حدود ۳۰ هزار مرد در آمريكا بر اثر ابتلا به سرطان پروستات جان خود را از دست مى دهند و بيش از ۲۰۰ هزار نفر نيز به اين بيمارى مبتلا مى شوند و در برخى از آنها پس از عمل جراحى يا درمان راديو تراپى دوباره بيمارى باز مى گردد. بنابراين مصرف ويتامين D و داروهاى مسكنى مثل ايبوپروفن و نپروكسن كمك زيادى به آنها مى كند.

اللهم عظم بلايى و افرط بى سوء حالى و قصُرَت بى اعمالى و قعدت بى اغلالى و حبسنى عن نفعى بُعد اَملى و خدعتنى الدنيا بغرورها و نفسى بجنايتها و مطالى.
يا سيدى فاسئلك بعزتك ان لا يحجب عنك دعائى سوء عملى و فعالى و لا تفضحنى بخَفى ما اطلعت عليه من سرى و لاتعاجلنى بالعقوبه على ما عملته فى خلواتى من سوء فعلى و اسائتى و دوام تفريطى و جهالتى و كثره شهواتى و غفلتى و كن اللهم بعزتك لى فى كل احوال روءفا و على فى جميع الامور عطوفا.
الهى و ربى من لى غيرك اسئله كشف ضرّى و النظر فى امرى.
خدايا بلايم بسى بزرگ است و بدى حالم از حد گذشته و اعمالم نارساست و زنجيرهاى علايق مرا خانه نشين كرده و آرزوهاى دور و دراز مرا از رسيدن به منافعم بازداشته. دنيا با ظاهر فريبنده اش مرا فريب داده و نفس اماره ام مرا به خيانت كشانده و به مسامحه گذراندم.
اى آقاى من، پس از تو مسألت دارم به عزتت كه بدى رفتار و كردار من دعايم را از اجابت تو جلوگيرى نكند و مرا رسوا نكنى به آنچه از اسرار پنهانى من اطلاع دارى و شتاب روا مدار در عقوبتم براى رفتار و كارهاى زشتى كه انجام دادم در خلوت و پنهان و ادامه دادنم به زياده روى و نادانى و زيادى شهوت رانى و بى خبريم. و خدايا به عزتت سوگند كه در تمام احوال نسبت به من مهربان باش و بر تمام امور بر من مهرورز، اى معبود من و اى پروردگار من جز تو كه را دارم كه رفع گرفتارى و توجه در كارم را از او درخواست كنم.
فرازى از دعاى كميل

اگر مدبرانه رفتار نكنيد و اگر در زندگى خود تغييرات لازم را اعمال نكنيد، زندگى زناشويى شما احتمالاً خسته كننده مى شود. شاداب بودن و مبتكرانه رفتار كردن، به زن و شوهر كمك فراوانى مى كند. اگر زن و شوهر خواهان زندگى زناشويى با طراوت هستند بايد رشد و تغيير كنند.
درست همان طور كه رشد جسمانى براى فرزندان ما امر مسلم است بايد پيوسته در زمينه هاى عاطفى، احساسى، ذهنى و معنوى نيز رشد كنيم. بايد مراقب باشيم كه بيش از اندازه از خود گذشت نكنيم. وقتى روابط زناشويى امكان رشد را فراهم نسازد، آن پيمان كمرنگ مى شود.
دوست داشتن همسر بدين معنا نيست كه لزوماً همه دقايق زندگى خود را با هم باشيد. اين هم مى تواند از شور و شوق زندگى بكاهد. داشتن دوستان و فعاليتهاى مناسب وسيله اى است تا شادابى بيشترى به زندگى زناشويى خود بدهيد. معاشرت داشتن با زوج هاى ديگر نيز وسيله مناسبى است كه به زندگى شما طراوت بيشترى مى دهد.
برنامه ريزى موقعيت ها و برنامه هاى خاص از اهميت ويژه اى برخوردار است. جشن گرفتن به مناسبت هاى ويژه، شركت در مهمانى، دادن هديه، گذشت ايام را طراوت جديدى مى بخشد. اين ها به ويژه براى زن اهميت زيادى دارد. اينكه شوهر روز تولد، سالگرد ازدواج و ساير مناسبت ها را به خاطر داشته باشد براى زن مهم است و به اين نتيجه مى رسد كه مورد مهر و محبت همسرش قرار دارد.
يكى از عوامل فرو نشاندن مهر و عشق در خانواده يكنواخت بودن و يكنواخت زندگى كردن است. حتى اگر از زندگى يكنواخت خود لذت مى بريد گاهى لازم است كه كارى جديد و بر خلاف هميشه صورت دهيد.
سرانجام، براى حفظ شور و نشاط در زندگى زناشويى، زن و شوهر بايد در عشق رشد كنند. با هم زندگى كردن، با هم خنديدن، با هم گريستن و با هم آموختن به زن و شوهر امكان مى دهد كه يكديگر را بيش از پيش دوست بدارند و مهر و محبت ميانشان بيشتر شود.
دكتر جان گرى
برگرفته از كتاب: عشق، زندگى

دكترشيرين نوروى (روانشناس)
*معمولاً ديده مى شود كه شيوه هاى رفتار با بچه ها در خانواده هاى مختلف، به صورت هاى متفاوتى اعمال مى شود. خانواده اى با فرزندان خود سختگيرى مى كنند و خانواده ديگرى هر چه كه فرزندان بگويند به همان راه مى روند. آيا در اين باره مطالعه اى شده است و اساساً بهترين روش در كدام دسته خانواده ها اعمال مى شود؟
اعمال و رفتار و شكل گيرى شخصيت كودكان و يادگيرى هاى اوليه و آشنايى با كيفيت روابط اجتماعى، به تمامى در خانواده شكل مى گيرد. برخى از خانواده ها، الگوهاى تربيتى مفيدى براى كودكان خود و بر طبق آموزش هاى روانشناسى اعمال مى كنند و برخى ديگر بر اساس نظريات شخصى خود، يا روش هايى كه مادربزرگ و پدربزرگ ها توصيه مى كنند و... كه در نهايت نيز به زيان فرزندانشان مى تواند تمام شود.
طرز تفكر و احساس و نگرش و رفتار والدين در شخصيت فرزندان بسيار مؤثر است و چه بسا روش هاى اشتباه به بيمارى هاى عصبى و مشكلات رفتارى فرزندان منجر شود. شايع ترين انواع خانواده ها و الگوهاى رايج، به شكل زير قابل شناسايى هستند:
۱- خانواده كنترل كننده
اين نوع خانواده ها، مرتب دستور مى دهند بدون آن كه براى اين دستورات دليلى داشته باشند يا درباره اين دستورات با فرزندانشان گفت وگويى كنند.
اين خانواده ها از فرزندان خود انتظارات بسيارى دارند، انتظاراتى كه بسيارى مواقع از توان فرزندان خارج است. فرزندانى كه در چنين خانواده هايى رشد مى كنند، معمولاً سركش، زورگو، ناتوان، خشمگين، گوشه گير و منفعل بار مى آيند. در چنين خانواده هايى رابطه عاطفى عميقى به كودك ابراز نمى شود. اين دسته از مادران و پدران اغلب بسيار سختگير و يكدنده هستند و گاهى نيز دست به تنيبه فرزند - چه روحى و چه جسمى - مى زنند.
۲- خانواده هاى دوست داشتنى و بيش از حد صميمى
اينگونه خانواده ها معمولاً خواسته هاى كودكان خويش را بى هيچ قيد و شرط و محدوديتى برآورده مى كنند و تنها الگوى تربيتى آنان دوست داشتن و ابراز دائمى آن به فرزندان است بى هيچ نظم و يا ضابطه و برنامه اى. اين گروه از والدين تصور مى كنند هرگز نبايد به فرزندان خود «نه» بگويند و همه خواسته هاى آنان را بى چون و چرا بايد انجام دهند.
كودكانى كه در چنين محيطى تربيت مى شوند، قادر نيستند خواسته ها و اميال خويش - و در سنين بزرگتر غرايز خود را - به تأخير بيندازند. چرا كه آنها عادت كرده اند هر چه مى خواهند را بلافاصله دريافت كنند. اينگونه كودكان معمولاً افرادى غيراجتماعى و باروحيه اى «طلبكار» بارمى آيند.
۳- خانواده هاى آشفته
در اين گروه از خانواده ها، والدين همواره در كشاكش اختلافات و مشاجرات گرفتارند، بنابراين فرصت و حوصله اى براى پرداختن به تربيت كودكانشان ندارند. از سويى، فرزندان نيز كه دائماً شاهد اين بگومگوهاو اختلافات هستند، علاقه اى به تشكيل زندگى خانوادگى در بزرگسالى از خود نشان نمى دهند، چرا كه الگويى ازيك خانواده آرامش بخش، مهربان و ياريگر در ذهن ندارند، بنابراين اغلب ترجيح مى دهند از ازدواج صرفنظر كرده و مجرد باقى بمانند و در صورت ازدواج نيز ناسازگارى و طلاق در ميان اين نوع اشخاص كه در خانواده هاى آشفته بزرگ شده اند، بسيار شايع است.
۴- خانواده هاى بى تفاوت
در اين خانواده ها، هيچ معيار و الگوى تربيتى و يا آموزشى براى كودكان وجود نداشته و نظام مشخصى براى تعادل دادن به مناسبات كودكان با يكديگر و والدين با كودكان برقرار نيست.
والدين هيچ توجه و نظارتى بر فرزندان و تربيت آنان ندارند، بنابراين كودكانى كه در اين گونه خانواده ها بزرگ مى شوند به اصطلاح خودرو و بدون برنامه معينى دوران كودكى و نوجوانى خود را طى مى كنند اين كودكان اغلب آينده روشنى در برابر خود ندارند و در پى يافتن شغل و تحصيلات و... نخواهند بود.
۵- خانواده هاى ايده آل
اين خانواده ها، كودكان را با اهدافى مشخص و آگاهانه به جهتى سوق مى دهند كه در بزرگسالى، افرادى مسؤوليت پذير، شاد، صادق، اجتماعى و مفيد براى خود و ديگران باشند.
در اين نوع خانواده ها، هيچ گاه از الگوهايى كه در خانواده هاى كنترل كننده، بيش از حد صميمى، آشفته و بى تفاوت، به چشم مى خورد، براى تربيت فرزندان استفاده نمى شود.
زندگى و رشد در خانوده هاى ايده آل، علاوه بر مزاياى يادشده كودكان را نيز از ابتلا به بيمارى هاى عصبى و اختلالات رفتارى حفظ مى كند.
اين خانواده ها به كودكان خود كمك مى كنند تا در مواجهه با مسائل آينده زندگى خويش، برخوردى متعادل و به دور از واكنش هاى صرفاً احساسى يا انفعالى از خود نشان دهند. اين كودكان در بزرگسالى سر رشته زندگى و سرنوشت خود را، خود در دست مى گيرند و همواره براى يك زندگى پويا و سالم برنامه ريزى كرده و بر توانايى هاى خويش تكيه مى كنند.

ورزش كردن مى تواند به عنوان يكى از كارهاى عادى و روزمره شما محسوب شود يا كارى باشد كه به نظر شما سخت و طاقت فرسا است، اما ما به شما پيشنهاد مى كنيم كه سعى كنيد با قرار دادن فرصتى براى ورزش آن را در برنامه روزمره خود بگنجانيد.
ميزان ورزش خود را تعيين كنيد و ورزشى آرام و سبك را انتخاب كنيد.
دو ساعت دويدن يا شركت در كلاس هاى ايروبيك در روز اول باعث تناسب اندام شما نمى شود. حتى اگر اين ورزش تند و فعاليت هاى شديد باعث آسيب ديدگى شما نشود، باعث خستگى، جراحت و گاهى اوقات تنفر شما از ورزش مى شود. ورزش هاى راحت را انتخاب كنيد.
اگر مى توانيد مسافت منزل تا محل كار خود را پياده طى كنيدو اين پياده روى آرام تنها نيم ساعت وقت شما را مى گيرد، بهتر است اين راه را انتخاب كنيد تا اين كه هر روز مجبور باشيد در كلاس هاى ورزشى شركت كنيد؛ قبل از اين كه در كلاس ها و باشگاه هاى ورزشى شركت كنيد در مورد آن و زمان مورد نياز خود كاملاً فكر كنيد اگر مى توانيد آن ورزش ها را در منزل انجام دهيد، سعى كنيد با انجام حركات ورزشى و نرمشى در منزل در زمان و پول خود صرفه جويى كنيد.
ورزش را در برنامه روزانه خود و اولويت قرار دهيد
نداشتن وقت براى ورزش كردن فقط يك بهانه است تحقيقات و بررسى ها نشان مى دهد افراد ورزشكار و افرادى كه ورزش نمى كنند هر دو به يك اندازه اوقات فراغت دارند يعنى حدود ۲۴ ساعت در هفته. سعى كنيد اوقات مشغول بودن خود را با ميزان بيشتر ورزش افزايش دهيد نه با فرار از آن.
به آن چيزى كه به دست مى آوريد توجه كنيد
نمى توانيد مزاياى بدست آمده از ورزش را براى مدت طولانى ذخيره كنيد. البته يك يا دو روز ورزش نكردن مشكلى ايجاد نمى كند، اما متوقف كردن آن به مدت طولانى مى تواند شما را درست سر جاى اولتان قرار دهد. حتماً ورزشكاران حرفه اى نيز اگر براى چند هفته ورزش نكنند مقدارى از تناسب اندام خود را از دست مى دهند.
يك درجه تناسب اندام راحت و مناسب پيدا كنيد
لازم نيست براى رسيدن به اهداف تناسب اندام ايده آل خود مدت زمان يا نوع ورزش خود را تغيير دهيد و بر شدت آن بيفزاييد، گاهى رسيدن به آن تناسب اندام خيلى كمتر از آن چيزى كه شما تصور مى كنيد احتياج به تحرك و فعاليت دارد. در حقيقت افزايش زمان ورزش و نوع تحرك گاهى مى تواند باعث آسيب رسيدن به بدن شما شود.
عقب گردهاى موقتى را بپذيريد
يك بيمارى، يا يك آسيب ديدگى جزيى ممكن است براى مدتى باعث توقف برنامه ورزشى شما شود و چنانچه چند روز از برنامه ورزشى خود را از دست داديد بلافاصله پس از بهبود رژيم غذايى مناسبى را انتخاب كنيد و از همانجايى كه برنامه خود را متوقف كرديد، دوباره آغاز كنيد. شايد مجبور باشيد چند روز اول را كمى سخت تر كار كنيد اما با اندازه گيرى وزن خود دوباره به برنامه قبلى خود بازگرديد.
باورزش فرصت هاى سلامتى براى خود ايجاد كنيد
افراد سيگارى و افرادى كه دچار اضافه وزن هستند، بيشتر از بقيه افراد تمايل به ترك ورزش دارند. ولى اجازه دهيد تا ورزش باعث ترك سيگار و ترك خوردن غذاى ناسالم و پركالرى در شما شود.
در مسابقات شركت كنيد
در رقابت هاى شنا، تنيس، گلف شركت كنيد، زيرا شركت در مسابقات باعث مى شود تا همواره به رژيم غذايى و تناسب اندام خود دقت كنيد و توجه داشته باشيد.
به خود جايزه دهيد
رسيدن به تناسب اندام و ثابت باقى ماندن كار بزرگ و پرزحمتى است. بنابراين براى تشويق خود، براى خود لباس هاى نو بخريد يا مسافرتى تفريحى ترتيب دهيد.

بوى بدن:
بدن هر انسانى بوى خاصى دارد كه همانند اثر انگشتش منحصر به فرد است. گاهى اوقات شما متوجه بوى بدن و صورت فرد مقابلتان خواهيد شد.
استخوان ها:
با اينكه استخوان ها از خارج به نظر خيلى سخت ومحكم به نظر مى رسند، اما از درون كاملاً سبك و نرم هستند زيرا ۷۵درصد حجم آن ها را آب تشكيل مى دهد.
انسان ها با حدود ۳۰۰ استخوان در بدن متولد مى شوند، اما وقتى انسان ها به دوران جوانى و ميانسالى مى رسند تنها ۲۰۶ استخوان دارند و اين كاهش به اين دليل است كه بسيارى از آن ها براى تشكيل يك استخوان به هم مى پيوندند.
يك چهارم استخوان هاى موجود در بدنتان در پاهايتان است.
كوچكترين استخوان در بدن شما استخوان ركابى در گوشتان است كه به سختى به اندازه يك دانه برنج مى شود.
استخوان هاى بدن شما سفيد نيست، بلكه رنگ آن ها از قهوه اى مايل به زرد و خاكسترى به قهوه اى روشن تغيير پيدا مى كند و استخوان هاى سفيدرنگى كه شما در موزه ها مى بينيد به دليل جوشانده شدن و تميز شده به رنگ سفيد درآمده اند.
مغز:
هر چه سن انسان بالاتر مى رود، مغزش كوچكتر مى شود و به ازاى هر يك سال مغز يك گرم كوچكتر مى شود زيرا سلول هاى عصبى از بين مى روند و ديگر قادر به جايگزينى و دوباره ساخته شدن نيستند.
به جز سلول هاى مغز شما، ۵۰ ميليون سلول در بدن شما مى ميرند و با سلول هاى ديگر جايگزين مى شوند.
بدن بدون مغز نيز مى تواند عمل كند و مغز انسان حدود ۱۰۰ ميليارد عصب دارد.
تنفس:
بدن ما روزانه حدود نيم ليتر آب را در حين نفس كشيدن از دست مى دهد. وقتى داخل ليوان نفس بكشيد اين آب تبخير شده را مى توانيد در ليوان ببينيد.
كالريَ:
بدن شما وقتى كه خواب هستيد، نسبت به زمانى كه مشغول تماشاى تلويزيون هستيد كالرى بيشترى مى سوزاند.
سلول ها:
هر ساعت يك ميليارد سلول در بدن شما بايد جايگزين شود. در بدن هر انسانى حدود نيم ساعت وقت صرف ساختن يك سلول جديد مى شود. ميانگين طول عمر و زندگى يك سلول خونى قرمز رنگ حدود ۱۲۰ روز است.

تحقيقات نشان مى دهد، كودكان باهوش تر، طول عمر بيشترى دارند و از زندگى طولانى تر برخوردار خواهند شد.
آزمايشات گوناگون بر روى افراد مسن نشان داد كه آن دسته از آن ها كه ضريب هوشى بهترى دارند، طول عمر بيشترى نيز دارند. هنوز بدرستى ارتباط اين IQ (ضريب هوشى) و طول عمر مشخص نشده است، اما ضريب هوشى ارتباط مستقيمى با عوامل سلامتى و محيطى دارد. اگر ميزان تست ضريب هوشى كودكان بالاى ۱۶۳ باشد، آن ها در پيرى طول عمر بيشترى خواهند داشت. البته مطالعات نشان مى دهد كه تأثيرات ضريب هوشى و طول عمر در افرادى كه در قشر متوسط زندگى مى كنند و درآمد كمى دارند بيشتر است.
يكى از تئورى هاى پزشكان اين است كه چون افراد داراى ضريب هوشى بالاتر، بهتر براى زندگى خود برنامه ريزى مى كنند، غذاى سالم مى خورند، ورزش مى كنند و ارتباط جمعى خوبى دارند، در نتيجه زندگى سالمترى دارند و كمتر در معرض خطر ابتلا به بيماريها قرار دارند. بنابراين طول عمر بيشترى دارند.

داشتن استرسهاى عاطفى كه ازطريق عدم وجود محبت والدين ، سوء استفاده از كودكان، عدم داشتن رابطه خوب و مناسب، ايجاد مى شود در دوران طفوليت و كودكى باعث كاهش حافظه و كمبود شناخت و درك افراد در سنين ميانسالى مى شود.
كارشناسان بر اين باورند استرسهاى روحى و احساسى و عاطفى در سنين كوچك باعث نابودى سلولهاى ارتباطى مغز در دوران ميانسالى و جوانى مى شود. اين مشكلات سيگنالى سلولها در «هيپوكمپوس» در منطقه اى از مغزكه تركيب، ذخيره ، بازسازى، يادگيرى حافظه در آن صورت مى گيرد، اتفاق مى افتد.
همانطور كه مى دانيم كاهش عملكردهاى حافظه و يادگيرى در اثر ژنتيك و عوامل محيطى صورت مى گيرد، پزشكان مى گويند ممكن است با عوامل ژنتيكى نتوان كارى كرد، اما مى توان براى برخورد با عوامل محيطى راه حلهاى مناسبى پيدا كرد.

افرادى كه ورزش مى كنند همه سال به طول عمر خود اضافه مى كنند و تنها با نيم ساعت پياده روى در روز مى توانند قلب خود را جوان و سالم نگه دارند.
افراد ورزشكار به سه دسته تقسيم مى شوند: دسته اول شامل افرادى است كه زياد ورزش مى كنند. ۲) ورزش متوسط ۳) ورزش كم
افزايش طول عمر در افراد دسته دوم ۱‎/۵ سال بيش از دسته اول بود ودر دسته سوم به ۳‎/۵سال رسيد و در سنين ميانسالى دچار بيماريهاى قلب نخواهند شد. ۳۰ دقيقه پياده روى، ۳ يا ۴ مرتبه در هفته باعث سلامت قلب انسان ها مى شود. بنابراين پزشكان هميشه به بيماران خود توصيه مى كنند كه با يك برنامه ريزى دقيق و منظم زمانى را به ورزش و سلامت بدن خود اختصاص دهند. البته بايد بدانيم چگونه ورزش كنيم و چقدر ورزش كنيم، زيرا اگر از اين موضوع به درستى مطلع نباشيم ممكن است دچار دردهاى مزمن شويم.