هستى پودفروش
سر بريده ميرزا از در اتول قديمى اواخر پهلوى آويزان بود. ۱۳۰۰ هجرى شمسى، چشمان باز ميرزا، مردم تماشاگر را محاكمه مى كرد. ۸۴ سال بعد در همان روز، ۱۱ آذر، خانه ميرزا ميزبان بچه دبيرستانى ها، نوادگان همان تماشاگرها بود. «ميرزا كه بود؟ چرا مردى به اين شجاعت را كشتند؟»
براى اولين بار بود كه خانه ميرزا به روى همشهريانش باز مى شد. پس از سال ها شايد در ميان مهمانان پير مردى يادش مى آمد سر بريده ميرزا را. اما سال هاى زيادى گذشته بود. بچه ها تعدادشان بيشتر بود.
نشست «شهداى جنگل به مناسبت شهادت ميرزا»، تيترى بود كه پروفسور شاپور رواسانى بانى بناى اين خانه و مدير بنياد پژوهشى ميرزا كوچك جنگلى براى پوستر ها انتخاب كرده بود.
رواسانى سال ها در آلمان زيست. از اهالى رشت. پايان نامه اش درباره نهضت جنگل بود. پس از اتمام تحصيلاتش به رشت آمد و به دليل علاقه اش تصميم گرفت خانه ميرزا كه در دست بساز بفروش ها بود را نجات دهد. «كاسه گدايى را برداشتم و از هر ارگانى پولى جمع آورى شد تا خانه ميرزاى جنگل خريدارى شود.»
رئيس جلسه، جمشيد مهربان، عضو هيأت علمى دانشگاه لاهيجان در رشته علوم اجتماعى بود. سخن را آغاز كرد. «اين روز بايد روزى در خانه خود ميرزا گرامى داشته مى شد. اين همان روز است.»
اخوان ماسوله هم يكى ديگر از سخنرانان اين جلسه بود. «مشكلات مالى باعث شد خانه دير به اتمام برسد. تعميرات خانه هنوز هم كامل نشده است. در حال رنگ كردن چوب ها و استقرار دستگاه هاى گرم كننده خانه هستيم.» رواسانى مى گويد: «مى خواهيم دستگاههاى گرم كننده يا سنتى باشد يا حداقل مدرن نباشد. يكى از دست اندر كاران اين كار به ما قول داده كه دستگاه هايى مستقر كند كه در زير بنا و نا مشخص باشد.»
اعضاى خانه گيلان، هم در اين نشست حضور داشتند. دكتر نظامى گزارشى ازفعاليت هاى رواسانى و اعضاى بنياد پژوهشى ميرزا جنگلى ارائه داد.
پروفسور رواسانى در نامه هايى جداگانه ارگانهايى مانند شوراى شهر شهرهاى مختلف را براى اين نشست دعوت كرده بود اما تنها شوراى شهر تبريز اين دعوت را پذيرفته بودند.
رواسانى علت حضور نمايندگان شهر تبريز را همكارى هاى نزديك آنها با بنياد عنوان كرد. «به مناسبت صدسالگى مشروطيت پوسترى تهيه كرديم كه در آن ستارخان در كنار ميرزاكوچك خان در پشت قلعه بابك ايستاده اند. در اين پوستر مى خواستيم مرزهاى سياسى مشروطه را ناديده بگيريم.»
محمد محيط طباطبايى مشاور رئيس پژوهشگاه سازمان ميراث فرهنگى هم نماينده تهرانى ها بود. «ريشه نهضت جنگل را بايد در نهضت مشروطه جست. زمانى كه نهضت جنگل را ريشه يابى مى كنيم جز به مشروطه بر نمى خوريم.»
رواسانى به عنوان مدير بنياد پژوهشى ميرزا چند دقيقه اى درباره محققين تاريخ ايران صحبت كرد. «همواره تاريخ كشور ما را دشمنانمان نوشته اند. زمان هخامنشيان رومى ها و يونانى ها و دوره معاصر هم يا انگليسى ها يا روس ها. هر كدام از آنها به دليل قرار دادهاى سود آورى كه با حكومت ايران مى بستند نهضت هاى ضد ظلم را محكوم و عوامل آنها را مشتى ياغى مى ناميدند.»
جلسه چندان به طول نينجاميد و هنوز به اتمام نرسيده بود كه هياهويى خانه ميرزا را تكاند. «بچه ها اونجا رو نگاه كنيد. دست نوشته هاى نهضت توى اون اتاقه.»
بچه ها مى خواستنداطلاعات بيشترى از نهضت جنگل وميرزا بگيرند. وقت تمام بود و ادامه حرف ها ماند براى خارج از خانه ميرزا.

نوشين ديانتى
سه فرش فروش اوكراين كه فروشگاه فرشى را در اوكراين اداره مى كنند از پنج سال پيش هر سال يك هفته براى خريد فرش، گليم و گبه ايرانى به ايران مى آيند تا كالاى مورد نياز خود را بر اساس سليقه و نياز مشتريان اوكراينى انتخاب كنند.
اين افراد علاوه بر تأمين نياز تجارى خود هر بار دو تا سه هزار دلار انواع صنايع دستى و مواد خوراكى ايرانى مانند پسته تهيه مى كنند. شريك ايرانى فرش فروشان اوكراينى به عنوان ميزبان محل اقامت و غذاى آنها را تأمين مى كند.
بيش از ۲۰ فرش فروش ديگر نيز مانند اين تاجر فرش ايرانى در اوكراين فروشگاه فرش دارند و فروشندگان آنها هم براى تأمين كالاى مورد نياز خود همه ساله به ايران مى آيند.
به اين ترتيب سالانه تنها از اين طريق حدود يكصد نفر از اوكراين به ايران مى آيند كه به جز مخارج اقامت و خوراك بيش از ۲۰ هزار دلار به بازار خرده فروشى ايران كمك مى كنند.
«ليديا ميخائيلونا» يكى از اين سه تن است كه با ويزاى ۷۲ ساعته و از طريق فرودگاه امام خمينى(ره) به ايران آمده  است.
او درباره مزاياى صدور ويزا در فرودگاه گفت: «پيش از اين براى صدور ويزا از طريق سفارتخانه بيش از حد معطل مى شديم. ابتدا منتظر دعوتنامه از ايران مى شديم، بعد گذرنامه را به سفارتخانه تحويل مى داديم  و باز هم منتظر صدور ويزا مى مانديم. اما اين بار كارها در فرودگاه امام به سرعت و راحتى انجام شد.»
وى درباره ويزاى ۷۲ ساعته گفت: «بسيارى كشورها از جمله اوكراين تنها هفته اى يك  بار به ايران پرواز دارند بنابراين استفاده از ويزاى سه روزه براى اين گردشگران در عمل بدون استفاده است.با اين حال مسؤولان فرودگاه امام خمينى همكارى كردند و به ما ويزاى يك هفته اى دادند.»
ليديا ادامه داد: «هربار كه به ايران مى آيم شاهد تغييرات زيادى هستم. ساختمان هاى زيبا، اتوبان ها و پل هاى جديد و خودروهاى مدرن و جديد در ايران زياد شده اند.»
«ايران به لحاظ توريستى و جذب گردشگر مى تواند در جهان اول باشد اما مشكلاتى هست كه آمدن گردشگران تفريحى يا تجارى به ايران را محدود مى كند. يكى از اين محدوديت ها اين است كه به زنان زير ۴۰ سال ويزا داده نمى شود.»
اوكراينى ها براى مسافرت در منطقه بيشتر كشورهاى امارات متحده عربى، تركيه، قبرس، جمهورى چك و مصر را انتخاب مى كنند و ايران در فهرست مقاصد گردشگرى آنها جايگاهى ندارد.
ليديا در پاسخ به اينكه چرا ايران مقصد مسافرت گردشگران اوكراينى به شمار نمى رود، گفت:  «ايران براى اوكراينى ها كاملاً ناشناخته است. هيچ آژانسى در اوكراين به مقصد ايران تور برگزار نمى كند به اين دليل كه دولت ايران هيچ تبليغى درباره جذابيت هاى گردشگرى اين كشور در خارج از كشور ندارد.»
اما دختر جوان ليديا كه در اين سفر او را همراهى مى كند نظر ديگرى دارد. او نبود مراكز تفريحى در ايران را دليل عمده مسافرت نكردن اوكراينى ها به ايران مى داند.
وى دراين باره گفت: «گردشگران دوست دارند در مقصد علاوه بر آثار باستانى و جاذبه هاى فرهنگى برنامه هاى تفريحى را هم تجربه كنند. مجموع اين امكانات مى تواند گردشگران را به كشورى جذب  كند.»
اين گروه سه نفره در مدت يك  هفته اقامت خود در ايران علاوه بر انجام كارهاى تجارى خود مسافرت كوتاهى به شيراز داشتند و از آثار باستانى اين شهر ديدن كردند.