معصومه پيروزبخت
درماه آگوست، لحظه اى در تاريخ آفريقا ثبت شد و آن زمانى بود كه براى اولين بار زنى با پيروزى بر دو رقيب مرد منتخب مقامات جامعه اقتصادى كشورهاى غرب آفريقا (Ecowas) به عنوان رئيس دولت آفريقايى انتخاب شد. روت سندوپرى (Ruthsando Perry) به عنوان سومين رئيس دولت و رئيس مجلس و ايالت قدرتمند دولت انتقالى ليبريا انتخاب شد. انتخاب شدن زنى به عنوان اولين زن آفريقايى رئيس دولت به خودى خود يك واقعه تاريخى است، اما زمانى كه اين كشور ليبريا است، هر دقيقه اين مسؤوليت يك مبارزه ناگفتنى است.
در واقع خانم پرى مسؤوليت سنگين رهبرى كشورى را به عهده گرفت كه ۷ سال درگير جنگ هاى داخلى بود. او مى بايست براساس برنامه طرح ريزى شده Ecowas در كشورش صلح برقرار كند. او اين مأموريت را با مباهات، وقار، علاقه هر چه تمام تر پذيرفت تا در خاتمه اين مأموريت سنگين مردان شاهد كار فوق العاده او بوده و از زنانى چون او تجليل و قدردانى كنند.
زنان آفريقايى، به طور سنتى زنانى توانا هستند وخانم پرى نيز همانند ساير زنان آفريقايى با ايمان به خداى بزرگ، صبر، درايت و حس بى طرفى نسبت به گروه ها، بدون اينكه براى رسيدن به موفقيت احساس تزلزل كند، پاى در جاده ايجاد صلح در ليبريا گذاشت. فروتنى و جاذبه اجتماعى او سبب شد كه براحتى بتواند با جوانان، سالمندان، بينوايان و معلولان و به طور كل همه اقشار جامعه ارتباط برقرار كند. او از مسؤوليت سياسى كشور خود آگاهى كامل داشت. خانم پرى در سال هاى گذشته، شديداً درگير مشكلات كشورش بود و انتخاب او با اين سابقه فعاليت هاى اجتماعى و سياسى، اصلاً تعجب آور نبود. وظيفه دولت او اين بود كه با خلع سلاح نمودن جنگجويان گروه هاى متفاوت درگير در جنگ داخلى، فرايند صلح ليبريا را امكان پذير كند. انجام انتخابات براى ايجاد يك دولت دموكراتيك كه بتواند نجات بخش كشور ليبريا باشد، به تحقق اين امر بستگى داشت.
خانم روت سندوپرى از ابتدا با مشكلات زيادى مواجه بود به طورى كه گاه ناظرين امر تصور مى كردند كه وى موفق نخواهد شدو اين وظيفه مشكل تر و سنگين تر از آن است كه يك زن بتواند آن را به اتمام برساند. عليرغم همه تاكتيك هاى انحرافى و بازدارنده، خانم پرى مصمم بود كه اين امر خطير را كه مردان نتوانسته بودند در انجام آن موفق شوند با موفقيت به پايان برساند.
امروزه ليبريا داراى حكومتى دموكراتيك و در راه رسيدن به اصلاحات و تجديد وحدت و يگانگى است و اين ثابت مى كند كه خانم پرى وظيفه خود را به خوبى انجام داده است. با انجام چنين وظيفه سنگين و دشوارى، اوتوانسته است كه موجوديت خود را به عنوان زن قدرتمندى كه سزاوار مشاهده صلح در آفريقا است، در مجامع ملى و بين المللى تثبيت كند.
زنان آفريقايى خانم پرى را مى ستايند، زيرا او زمانى به عنوان اميد كشور قد علم كرد كه جامعه دچار يأس و نااميدى شديدى شده بود. آنان به او افتخار مى كنند و به او اطمينان مى دهند كه همه كسانى كه براى ايجاد صلح در آفريقا تلاش مى كنند نيز از دستاوردهاى او غرق در مباهاتند. آنان او را مادرى مى دانند كه نوزاد صلح را براى ليبريا پرورش داد و به دنيا آورد تا مردم اين كشور بتوانند يك بار ديگر با هماهنگى كامل، با صلح و آرامش در كنار يكديگر زندگى كنند.
روت سندوپرى در جولاى ۱۹۳۹ در شهر ديا ايالت گرندكيپ موندليبريا به دنيا آمد. او ديپلم خود را از دبيرستان سنت ترزا ليبريا گرفت و سپس تحصيلات خود را در رشته آموزگارى دانشگاه ليبريا ادامه داد. وى همسر خود را از دست داده و صاحب ۷ فرزند است.
به عنوان اولين زن رئيس دولت و رئيس حكومت انتقالى، روت پرى رياست برنامه خلع سلاح گروه هاى متخاصم ليبريا و مسؤول برگرداندن و اسكان آوارگان و رانده شدگان از محل زندگى را به عهده داشت و هدايت كننده انتخابات دموكراتيك آزاد بود.
قبل از تصدى پست رياست دولت، او سرپرست بانك چيسن مانهاتان ليبريا بود و همزمان به عنوان قانونگذار مستقل در هيأت قانونگذارى تك حزبى كشور نيز مشغول به فعاليت بود و به عنوان سناتور (نماينده) ايالت گرندكيپ تاون، مسؤوليت حمايت از وضع قوانين ويژه حمايت از حقوق زنان و كودكان را نيز به عهده داشت وى مشاور هيأت رئيسه بيمارستان كودكان و عضو انجمن ستاره شرقى، خانه روت و چند انجمن ديگر نيز هست و پيشگام ايجاد بناى مؤسسه ويكتوريا مامى كينى مموريان (Victoria mamie Kimi Memorial Institate) ليبريا نيز هست. او تاكنون جوايز و عناوين بسيارى دريافت كرده است كه مى توان جايزه صلح سازمان غيردولتى زنان ليبريا براى ايجاد صلح در ليبريا، گواهى به رسميت شناختن تلاش وى براى ايجاد اتحاد در ليبريا از طرف سازمان اتحاد مسيحى ليبريا و ... نام برد.
در طول برگزارى اولين گردهمايى زنان در ابوجا در ماه مى ،۱۹۹۷ براى اولين بار اعضاى اتحاديه زنان آفريقا (FAS)، اولين رئيس جمهور زن آفريقا را ملاقات كردند و راجع به فعاليت هاى FAS در آفريقا و به ويژه در ليبريا صحبت كردند. او اعضاى گروه را به آپارتمان شخصى خود دعوت كرد و راجع به مبارزات و مشكلات متعددش در طول اداره دولت انتقالى ليبريا با اعضاى هيأت به گفت وگو نشست و درباره آينده كشورش چنين گفت: فرزندان ما جواهراتى قيمتى هستند كه بحران هاى اجتماعى، اثرات جنگ، قدرت مواد مخدر و ساير رفتارهاى ناهنجار اجتماعى و مشكلات موجود در مدارس همه به شرايط سخت زندگى آنان اضافه شده است. مشكل كودكان يتيم نيز مشكلى بحرانى ويژه مناطق شهرى است. بسيارى از اين كودكان و نوجوانان بين ۸ تا ۱۶ سال در مقطع خاصى از زمان، از خانواده جدا شده و در نهايت جذب نيروهاى مسلح مى شوند كه آنان را شست وشوى مغزى مى دهند تا به نيروى اسلحه خشونت و بى قانونى اعتقاد پيدا كنند. آمارها نشان مى دهد كه بيش از ۷۰ درصد از نيروهاى متخاصم قبلى از كودكان زير ۱۵ سال تشكيل شده بود و شما درك مى كنيد كه فرزندان ليبريا با چه مشكلاتى مواجه بودند و به همين دليل، به عنوان يك مادر، كودكان و آينده آنها مقدم بر تمام مسائل ليبريا است.
در جولاى ۱۹۹۷ در نشست حراره، رهبران كشورهاى آفريقايى او را براى ايراد سخنرانى انتخاب كردند. در واقع اين اولين بار بود كه در ۳۲ اجلاس سازمان وحدت آفريقا يك زن رئيس جمهور درباره مسائل مهم به بحث نشسته و بالاترين مقام تصميم گيرى در سازمان وحدت آفريقا گشته بود.