|
درباره فيلم سينمايى استوارت ليتل
موش كوچك بر پرده عريض سينما
|
|
|
«وقتى پسر دوم خانم فردريك سى ليتل به دنيا آمد همه ديدند كه او خيلى بزرگتر از يك موش نيست. در واقع اين نوزاد شباهت بسيار زيادى به موش داشت...» اين، اولين جملات يكى از معروف ترين كتاب هاى كودكان نيمه اول قرن بيستم است، استوارت ليتل اثر نويسنده و روزنامه نگار آمريكايى، «الوين بروكس وايت» (۱۹۸۵-۱۸۹۹) در سال ۱۹۴۵ نوشته و تبديل به كتاب بالينى (كتابى كه پيش از خواب در تخت مى خوانند) محبوب ميليون ها كودك در سراسر دنيا شد. «وايت» غير از اين كتاب كه اولين كار كودكان او محسوب مى شد، داستان معروف ديگرى هم با نام «تار عنكبوت شارلوت» در سال ۱۹۵۳ نوشت كه شرح تلاش عنكبوتى به نام شارلوت براى نجات دوست خوكش از خورده شدن توسط مزرعه دار بود. ۴۴ سال طول كشيد تا «استوارت» كوچولو به پرده سينماها راه پيدا كرد، قهرمان داستانِ «اى.بى.وايت» همان طور كه از اولين جملاتش پيداست يك موش نيست بلكه آدم كوچولويى است كه شباهت زيادى به موش ها دارد. در واقع اين «گارث ويليامز» تصويرگر كتاب (طرح هايش را مى توانيد در نسخه ترجمه شده استوارت ليتل ببيند) بود كه استوارت را به صورت يك موش تمام عيار (با دم و گوش دراز و سبيل) مجسم كرد و ظاهراً همين تصاوير، مبناى خلق استوارت در نسخه سينمايى (۱۹۹۹) قرار گرفت. استوارت سينمايى يك موش انيميشنى كامپيوترى است كه مثل آدم ها حرف مى زند، راه مى رود و لباس مى پوشد. جالب است بدانيد كه اين قصه كودكان را «مانوج نايت شيامالان» كارگردان معروف هندى الاصل كه متخصص خلق آثار دلهره زا (حس ششم) است تبديل به فيلمنامه كرد! احتمالاً شيامالان فكر مى كرده بينندگان خردسال، از اين مسأله كه آدم ها بچه موش به دنيا بياورند گيج خواهند شد براى همين در نسخه سينمايى، «استوارت» بچه واقعى خانواده ليتل نيست بلكه توسط آن ها به فرزندى پذيرفته مى شود. اما اين تنها تفاوت فيلمنامه با اصل كتاب نيست. روند ماجراهاى كتاب «استوارت ليتل» مثل يك زندگى واقعى است، با اوج وفرودهاى كوچك و جرياناتى كه گاهى پايان مشخص يا خوشايندى ندارند مثل دوستى كوتاه و بى سرانجام استوارت با دخترى ۵ سانتى مترى و هم قواره خودش، انتهاى داستان هم به اوج خاصى نمى رسد. اما شيامالان علاوه بر خلاصه كردن متن كتاب، به وقايع پراكنده آن انسجام داده و شروع، بدنه و سرانجام مشخصى براى فيلمنامه در نظر گرفته است. محور اصلى فيلم، رابطه استوارت و برادر بزرگترش «جرج» است كه از شكل و قد و بالاى اين برادر تازه وارد، چندان دل خوشى ندارد. در ادامه هم دشمنى «سفيد پا» - گربه لوس و تنبل خانه - با استوارت باعث رخ دادن اتفاقات بعدى و رسيدن داستان به اوج نهايى و پايان خوش فيلم مى شود كه استوارت كاملاً در خانواده جا مى افتد. «استوارت ليتل» به خاطر خلق موش سخنگوى جذاب كامپيوترى اش كانديداى اسكار بهترين جلوه هاى ويژه سال ۲۰۰۰ شد. موفقيت نسخه سينمايى به قدرى بود كه دنباله اى هم برايش ساخته شد كه داستانش ديگر ربط چندانى به كتاب «اى.بى.وايت» نداشت. سال ۲۰۰۵ قسمت سوم استوارت ليتل براى پخش در شبكه ويدئويى - و نه سينما - ساخته شد. در تمام اين سه نسخه، «مايكل.جى.فاكس» بازيگر نقش «مارتى» در سه گانه «بازگشت به آينده» به جاى «استوارت» صحبت كرده است. آخرين خبر اين كه «تار عنكبوت شارلوت» هم كه پيش از اين «برادران وارنر» نسخه كارتونى موفقى از آن ساخته بود (۱۹۷۳) با كمك جلوه هاى ويژه كامپيوترى و با بازى «داكوتا فانينگ» تبديل به فيلم سينمايى شده و سال آينده، شاهد فيلم ديگرى بر اساس داستان هاى «وايت» خواهيم بود.
|