مهين گرجى

از روزى كه حامد و جابر به مناسبت قهرمانى در آسيا از تور حلقه بسكتبال در چين براى خود گردنبند درست كردند تا چهارشنبه اى كه محمود مشحون رئيس فدراسيون بسكتبال خبر نرفتن تيم ملى ايران را به مسابقه هاى قهرمانى اميدهاى جهان در آرژانتين رسماً اعلام كرد درست ۱۰ ماه طول كشيد. ۱۰ ماهى كه از شكوه اولين قهرمانى جوانان ايران در آسيا داستانها گفتند، اما روى دوم سكه را حالا همه مى بينند، دلشوره و دربه در زدن براى فرار از محروميت فدراسيون جهانى.
داستان تيم اميد ايران اين است كه آنها بعد از قهرمانى در آسيا بايد به عنوان نماينده اول قاره به مسابقه هاى جهانى مى رفتند، اما فدراسيون بسكتبال ايران اينقدر درگير روزمرگى شد كه يادش رفت بقيه تيمهاى صعود كننده را چك كند تا اينكه ايران و اسرائيل با هم در يك گروه افتادند، از آن موقع بود كه خيلى ها با اطمينان گفتند كه ايران به اين بازيها نمى رود، اما فدراسيون بسكتبال به همه اعلام كرد كه اين فرصت را از دست نمى دهد. بهار سال بعد وقتى جلسه سران هيأت رئيسه «فيبا» آسيا در مالزى بود، ايران از نماينده اش در اين اجلاس خواست از مقامات فيبا بخواهد شرايطى را فراهم كنند كه آنها با اسرائيل در يك گروه نباشند، طبيعى بود كه فيبا به اين درخواست جواب رد داد، اما بعد از مذاكرات زياد توافق كردند كه ايران به آرژانتين برود، اما با اسرائيل بازى نكند و دبير فيبا هم قول داد كه در جلسه كميته انضباطى هواى ايران را دارد، اما دست روى دست گذاشتن فدراسيون و ارسال نكردن بموقع مدارك كار دست ايران داد. فدراسيون بسكتبال پاسپورت حامد حدادى را درست ۴ روز قبل از شروع مسابقه ها به سفارت آرژانتين تحويل داد، درحالى كه قانون دولت آرژانتين براى صدور ويزا پروسه اى يك ماهه است. در زمانى كه سفارت آرژانتين در ايران بى تعارف مى گفت كه «با همه توضيحاتى كه به ايرانى ها مى دهد، آنها هر بار يك جاى كارشان مى لنگد» اما فدراسيون بسكتبال اعلام كرد كه تيم بموقع اعزام مى شود!!
دو روز قبل از شروع مسابقه ها (۱۴ آگوست) محمود مشحون در مصاحبه اى رسمى گفت كه با همكارى دولت آرژانتين هيچ مشكلى براى گرفتن ويزا ندارند، اما درست يك روز بعد به ايرنا گفت كه با كارشكنى آرژانتينى ها تيم اميد ايران از سفر به آرژانتين جا ماند و بعد روزنامه ها پر شد از ادعاهاى فدراسيون بسكتبال در متهم كردن اين و آن، اما واقعيت اين است كه «فيبا» هم بيكار ننشست و وقتى مدارك دولت آرژانتين را با مدارك ايران تطبيق داد، مشخص شد كه ايرانى ها مقصرند. حالا ايرانى كه با دو قهرمانى پى در پى در رقابتهاى آسيايى به بمب خبرى بسكتبال قاره تبديل شده بود، به دردسر جدى خورده. ايران به اتهام كم كارى در ارسال بموقع و نرفتن به اين مسابقه ها محكوم شده. جريمه احتمالى ۱۰۰ هزار دلار است كه تا ايران آن را پرداخت نكند، به تيمهايش در هيچ رده اى اجازه شركت در هيچ كدام از مسابقه هاى قاره اى و يا جهانى داده نخواهد شد. جريمه ۱۰۰ هزار دلارى فدراسيون بسكتبال را به صرافت انداخته است. مشحون كه از ابتدا اين خبر را بشدت تكذيب كرده بود، حالا از تجديد نظر و فرجام خواهى سخن مى گويد و البته با اين توضيح كه با قيافه اى حق به جانب تأكيد مى كند كه نه تنها يك دلار هم بابت اين جريمه نخواهد پرداخت، بلكه به خاطر همه اردوهايى كه براى آمادگى تيم اميد برگزار كرده اند، از آرژانتين غرامت هم خواهد گرفت. ظاهراً روزهاى آينده براى بسكتبال ايران سرنوشت ساز است.

محمود مولايى
با فرا رسيدن تعطيلات زمستانى ليگ اتريش، مهدى پاشازاده به ايران آمده. الآن يك هفته اى است كه در تهران است و تا دو هفته ديگر به اتريش بر مى گردد. پاشازاده اين روزها انفرادى تمرين مى كند. او البته چند روز پيش در مسابقه دوستانه استقلال - هنرمندان به ميدان رفت. اول قرار بود در تركيب استقلال بازى كند كه قبل از شروع مسابقه تصميم بر اين شد كه مقابل اين تيم بازى كند.
آدميرا واكر وضعيت چندان مناسبى در ليگ اتريش ندارد. تيمى كه پاشازاده در آن بازى مى كند، در حال حاضر در رده نهم جدول قرار دارد. درحالى كه ليگ اتريش دوازده تيمى است، تيمى كه در آستانه سقوط است، تنها راه نجات را در بازى هاى نيم فصل دوم مى بيند...
آقاى پاشازاده، يعنى در نيم فصل دوم وضعيت بهترى پيدا مى كنيد؟
- چرا كه نه. هنوز اول راه است. بيست بازى ديگر تا پايان ليگ داريم، براى همين مشكلى نيست، اميدواريم، ان شاء الله كه تيم را به وضعيت گذشته بر گردانيم.
چرا آدميرا واكر امسال به اين وضعيت افتاد. وضعيت نگران كننده اى است. قبول دارى؟
- بله، اما اين فصل تيم مشكلات زيادى داشت. پانزده بازيكن جديد به اين تيم ملحق شدند و برخى بازيكنان جدا شدند. تغييراتى در كادر فنى به وجود آمد. مربى عوض كردند. به هر حال اين تغييرات روى تيم تأثير گذاشت. فكر مى كنم با گذشت زمان همه چيز درست شود.
در نيم فصل اول دو گل براى آدميرا واكر زدى؟
- يكى به «اف. ث. لى» زدم و يكى هم به «آلياكا». خوشحال كننده بود. هرچند نتوانستم گلهاى بيشترى بزنم!
البته براى يك مدافع ايده آل است. راستى آدميرا واكر با چهار مدافع بازى مى كند؟
- بله، چهار مدافع خطى كه من يكى از دو مدافع ميانى تيم به حساب مى آيم. راضى هستم، يعنى مربيان روى من حساب كرده اند. حداقل به اين دليل كه هميشه فيكس هستم.
اگر آدميرا واكر سقوط كند، باز هم در اين تيم مى مانى؟
- نمى دانم. البته فكر نمى كنم سقوط كنيم. اما اگر اين اتفاق افتاد، پيشنهادهايى دارم. همين الآن يك پيشنهاد نصف و نيمه از آلمان دارم.
بوندس ليگاى يك يا دو؟مى شود اسم تيمش را بگوييد؟
- نمى توانم. بگذاريد مسكوت بماند. ان شاء الله بعداً.
قرار بود در مسابقه هنرمندان در استقلال بازى كنى، ولى با تيم حريف به ميدان رفتى؟
- اين طور خواستند. خيلى مهم نبود. به هر حال من سالها در استقلال بوده ام و اين بار هم حالت سمبوليك داشت.
استقلال اين روزها نتايج خوبى در ليگ گرفته. بازى هاى اين تيم را دنبال مى كنى؟
- بله، اتفاقاً بازى آخرشان با ذوب آهن را ديدم. واقعاً تيم خوب و منسجمى دارند. من هم خوشحالم. به نظر من استقلال بازى زيبايى انجام داد.
فكر مى كنى استقلال قهرمان مى شود؟
- احتمالش زياد است. چون تيم خوبى دارند. آقاى قلعه نويى با يك سرى بازيكن جوان و باتجربه تيم خوبى را درست كرده.
فكر برگشت به استقلال را ندارى؟
- ... نمى شود به اين زودى تصميم گرفت. نمى توانم بگويم كه روزى براى بازى به اين تيم بر مى گردم يا نه.
با همه اينها همچنان به تيم ملى دعوت نمى شوى؟
- خب، نيستم.
چرا؟
- علت خاصى ندارد. مى توانيد از مربيان تيم ملى بپرسيد. آنها بهتر مى دانند.
شايد آقاى برانكو اعتقادى به شما ندارد؟
- برانكو كه اصلاً بازيهاى مرا نديده.
مطمئن هستيد؟
بله، مى دانم كه هيچ يك از بازيهايم را نديده. براى همين چطور مى تواند به من اعتقاد داشته باشد يا نه.
دلخورى؟
- نه، اما اين بى انصافى است.
شايد اگر در آلمان بازى مى كردى، وضعيت بهترى داشتى؟
- مطمئن نيستم.
ولى اين طورى جام جهانى را از دست نمى دهى؟
- اميدوارم، خيلى زياد. منتظر هستم. شايد بتوانم براى دومين بار در جام جهانى بازى كنم.

بعد از گلى كه دختران دونده دردوحه كاشتند، اين دفعه قايقرانان در مالزى شاهكار كردند، تيم ملى كانوپولوى ايران در مسابقه هاى قهرمانى آسيا طلا گرفت. كانوپولو از رشته هاى سنگين ورزش هاى آبى است كه نياز به قدرت بدنى بالايى دارد و دختران ايران كه تشنه هنرنمايى هستند موفق شدند با كنار زدن حريفان خودى نشان بدهند. آن ها ژاپن را كه تيم سوم جهان است مات كردند و سنگاپور را در فينال ۲ بر يك بردند. طلايى هاى ايران بعد از قهرمانى خيس خيس بودند، البته از اشك شادى !

كارى كه حسين ناطقى در هند كرد، حالاحالاها از ياد دوچرخه سوارى نمى رود. حسين سه طلا از مجموع پنج مدال ايران را به تنهايى گرفت تا ايران سرش را بالا نگه دارد.
حسين ۲۳ ساله عضو تيم دوچرخه سوارى پتروشيمى است واصل و نسب در گلپايگان دارد. حسين در ۲۵ كيلومتر تايم تريل انفرادى در رده جوانان آسيا طلا گرفت، يك روز در اردوى دوچرخه سواران ايرانى جشن و پايكوبى بود كه حسين در ۳ كيلومتر تعقيبى نفر سوم شد و روز سوم هم در دور امتيازى يك برنز ديگر گرفت و با كيف كوك از هند برگشت. او كه چند سال است در تيم دوچرخه سوارى يك عضو ثابت است اين موفقيت ها را مديون تلاشى است كه در سال گذشته و اردوى تيم ملى داشته. حسين به خاطر استعدادى كه از خود در اين رشته نشان داد به كمپ تمرينى UCI در سوئيس دعوت شد و چند ماه پاى كوه هاى آلپ حسابى كار كرد. مزد آن زحمت ها را حسين در هند گرفت. آرزوى بعدى اين جوان دوست داشتنى چيه؟ كمى صبر كنيد...

سومين مدال طلايى مسابقه هاى جهانى را كه در ويتنام گرفت غزل خداحافظى را از ووشو خواند. محمدرضا جعفرى مردى كه انگار زندگى اش با ووشو پيوند خورده در ۳۴ سالگى هم بوى طلا مى دهد. با اين كه همه ورزشكاران بالاى ۳۰ سالگى تازه رو مى آيند، جعفرى در اوج آمادگى از دنياى رقابت حرفه اى خداحافظى كرد، شك نكنيد كه مبارزان وزن ۸۵ كيلوگرم سانشو در مسابقه هاى جهانى دلشان براى يك مبارز واقعى حسابى تنگ مى شود اما حيف كه قانون اجازه نمى دهد كه جعفرى ديگر افتخارآفرينى كند.
محمدرضا در ويتنام روى رقبايش از آمريكا، روسيه و چين را كم كرد تا اينكه سومين مدال زندگى اش را با خنده به گردن انداخت. اگر اتفاقى پيش نيايد، جعفرى را مى شود از سال آينده در مسابقات ستارگان جهان ديد، جايى كه ديگر سن و سال مطرح نيست.