آمار بانك جهانى نشان مى دهد، زنان در كشورهاى توسعه يافته  در مقابل هر يك دلار درآمد مردان، ۷۷ سنت درآمد دارند.
به گزارش ايسنا، بر اساس اين آمار همچنين سهم زنان روستايى از توليد مواد غذايى بين ۶۰ تا ۸۰ درصد است ، اما بسيارى از دولتها هنوز زنان را از حق مالكيت زمين بدون اجازه شوهرانشان منع مى كنند.
در كشورهاى آفريقايى ماوراى صحرا، زنان بيوه تقريباً هيچ گونه حقوق مالكيت ارضى يا ارث ندارند و زنان اين كشورها كمتر از ۱۰ درصد وام هاى اختصاصى به كشاورزان خرده پا و فقط يك درصد اعتبارات بخش كشاورزى را دريافت مى كنند.
تحقيقات بانك جهانى در اين كشورها همچنين نشان مى دهد چنانچه زنان دسترسى بيشترى به درآمد برابر در مزرعه، خدمات كشاورزى و زمين داشته باشند، توليد تا ميزان ۲۰ درصد افزايش مى يابد و برخورد با ناعدالتى در فرصت هاى اقتصادى مى تواند خانواده ها و جوامع را از فقر برهاند.

محققان آمريكايى:
انحراف از خانواده سنتى ميزان مرگ و مير كودكان را ۴۸ برابر مى كند

كودكانى كه با مادران خود در خارج از خانواده و به همراه ناپدرى مادرشان زندگى مى كنند ۴۸ برابر فرزندان خانواده هاى سالم سنتى در خطر مرگ قرار دارند.
به گزارش پايگاه اينترنتى دانشگاه شيكاگو ايالات متحده تحقيقات صورت گرفته از سوى محققان اين دانشگاه به همراه محققان دانشگاه ميسورى در ايالت كلمبياى اين كشور نشان مى دهدكه برخلاف تصور رايج غربى كه مى پندارند زنان و كودكان در خانواده هاى سنتى بيشتر تحت فشار هستند، انحراف از خانواده سنتى و روى آوردن به شيوه هاى مدرن زندگى زناشويى از قبيل هم خانگى بدون ازدواج و يا دوستى هاى جايگزين همسرى باعث افزايش شديد خطر تجاوز جنسى به كودكان و مرگ آنها در اثر سوء  رفتار مى شود.
محققان با بررسى علل مرگ ۱۴۹ كودك آمريكايى زير ۵ سالى كه به همراه مادر خود و دوست پسر مادرشان زندگى مى كرده اند دريافتند كه كودكانى كه در چنين خانه هايى به سر مى برند ۴۸ برابر كودكان عادى درخطر سوء استفاده جنسى و مرگ قرار دارند.
يافته هاى اين محققان نشان مى دهد چنين خانواده هاى ساختگى اى به هيچ وجه قابل مقايسه با پدرخواندگى و مادرخواندگى و يا قرار داشتن كودك در خانه اى كه مادر با همسر قانونى اش زندگى مى كندكه پدر اين فرزند نيست نمى باشد. چرا كه در مورد پدرخواندگى و يا ناپدرى ميزان خشونت و مرگ ومير كودكان چندان افزايش نمى يابد.

فاطمه مصطفوى
حتماً شما هم بارهاو بارها وقت و بى وقت از SMSهاى خنده دار خنديده ايد. گاهى آنها را در پرونده اى ضبط مى كنيد و گاهى هم همه را دور مى ريزيد و فقط از يك حس شوخى و بذله گويى در كارهاى روزانه تان بهره برده ايد نه؟
دينگ. زن در خانه نشسته و درست در ساعاتى كه همكارانش به خانه برمى گردند دينگ، تلفن همراهش صدا مى كندو لبخندى بر صورت او مى نشاند و او هم به فراخور حال زنان ديگر اين شوخيها را مى فرستد.
توزيع خنده انبوه گاهى نشاط آور است و گاهى آنقدر بهانه اين خنده  ها شرم آور است كه زن حتى يك بار ديگر نمى تواند آن را نگاه كند.
زيبا انورى، روزنامه نگار مى گويد: شوخى هاى تلفنى مى تواند براى زنان يك تفريح به حساب بيايد، نبايد جنبه منفى اين شوخيها را درنظر بگيريم. در زمانى كه زن در اوج خستگى است و كسى هم به او انرژى مثبتى نمى دهد يك SMS مى تواند كمى از خستگى او بكاهد.
محمدعلى كريمى ، كارشناس ارشد ارتباطات مى گويد: « روزانه حدود ۱۵ SMS شوخى و لطيفه دريافت و همه آنها را پاك مى كنم ! حتى از كسانى كه فكرش را هم نمى كنم، مثلاً يك استاد دانشگاه...
اما در باره خانمها، وقتى مشغول به كار هستند حداقل ارتباطات اجتماعى را با دوستانشان دارند و چون كلاً به لحاظ شوخى و بذله گويى محدوديت بيشترى در زندگى دارند و وقتى فرصت ارتباطات رودرروى كمترى دارند، اين SMSها مى تواند مثبت باشد؛ ولى از آنجا كه در دنياى امروز رشد افراد در گروى ارتباط بيشتر است خانمها بايد زمينه ارتباطات اجتماعى رودر رو را فراهم كنند.
وقتى فضاهايى براى صحبت ، تخليه فكرى و گفت وگوى عمومى نباشد كاربرد وسايل ارتباطى عوض مى شود. يعنى در جاهايى كه افراد نمى توانند اظهارنظر كنند براى هم SMS مى فرستند، هرچند اين SMSها به صورت لطيفه باشد.
روزانه دو ميليون SMS رد و بدل مى شود و سهم شوخى و خنده واقعاً زياد است .
مريم رامشت ، روانشناس دراين باره مى گويد: زنان باهوش قدرت طنزپردازى بيشترى دارند.
در جامعه ما انتظاراتى كه از افراد مى رود با نيازهايشان متناسب نيست و اين باعث مى شود كاركردها تغيير كند و آن نيازها به صورت غيرمستقيم برآورده شوند. مثلاً بازى كردن سن نمى شناسد ولى فرهنگ جامعه بازى را در مورد افراد بزرگسال عيب مى داند. محمدعلى كريمى به مشاهدات خود در باره بازى پيرمردها در دربند اشاره مى كند و مى گويد كوه كه فضايى سالم براى ورزش است گاهى تبديل مى شود به مكانى براى بازى، خنده و شوخى پيرمردها.
دكتر رامشت در ادامه مى گويد: خانمها بايد ياد بگيرند احساسات خود را در قالبهاى مختلف و حتى به صورت بذله گويى بيان كنند و همين طور رشد دهند. چون حس طنزپردازى باعث مى شود زنان فشارهاى زيادى را كه تحمل مى كنند و به صورت تنش عصبى ظاهر مى شود در كانالهاى مثبتى بيندازند و از اين فشار بكاهند.
او روشى را پيشنهاد مى كند:
وضعيتى را كه در آن زندگى مى كنيد و باعث آزار شما شده به شكل اغراق آميز در بياوريد و از اين نمايش و مبالغه بخنديد، همين باعث مى شود از موقعيت فعلى خود هم بخنديد.
به هرصورت طنز، بذله گويى و شوخ طبعى جنبه درمانى دارد و باعث مى شود چه گوينده و چه شنونده تفكرات زائد خود را موقتاً كنار گذاشته ، تغيير رفتار دهندو به آرامش برسند.
اما اينكه چرا اين حس هاى طنز به صورت SMS ظاهر مى شوند به دليل اين است كه زنان نياز خود را به صورت غيرمستقيم بروز مى دهند و اين ، به دليل شأن و منزلتى است كه جامعه از زنان توقع دارد و آن را خلاف شوخى و خنده مى داند.
زنان بيشتر با چه كسانى شوخى مى كنند؟
م - الف ، مى گويد : من و همسرم در ارتباط طنزآميز با هم خيلى راحت هستيم و همسرم از شوخى هاى من ناراحت نمى شود؛ ولى مى بينم با دوستان خودخيلى بيشتر شوخى مى كند.
مريم رامشت دراين باره معتقد است: اوايل زندگى زنان از شوخى هاى همسر خود خيلى راضى هستند ولى اين رابطه تا يك سال بيشتر ادامه پيدا نمى كند و رفتارها بعد از آن قالبى جدى به خود مى گيرد و زنان از شوهران خود انتظار مردانى جدى دارند.
اين به دليل آن است كه شوخى همسران به صورت زخم زبان ظاهر مى شود و نگاه همسر به شوخى شوهر خود در ادامه رفتارهاى بذله گويانه پيشين خيلى مهم است.
وقتى زن شوخى را كنايه غيرمستقيم مى بيند و احساس مى كند همسرش حرفهاى خود را به صورت غيرمستقيم مى زند ديگر با شوخى ارتباط خوبى برقرار نمى كند به همين لحاظ شوخى هايى كه پايگاه خانواده را مى لرزاند به هيچ وجه به همسران توصيه نمى شود.
اما اينكه چرا زنان همان شوخى را از همكار خود مى پذيرند به دليل نبودن مسؤوليت متقابل است.
شوخى هاى همسران در خانه با نگاه انتظار متقابل ديده شده تبديل به احساسات منفى مى شود.
گفت وگوهاى زن و مرد پس از شش ماه به گفت وگوهايى بى روح تبديل مى شود و زنان با گسترش ارتباطات اجتماعى خود مى توانند هم به خود وهم به خانواده شان روح زندگى بدهند و با قدرت طنز به حل مسائل زندگى بپردازند و اين قدرت را به خانواده نيز منتقل كنند.
به گفته او زنان بايد خود همت كنند، ضمن شركت در فعاليتهاى اجتماعى ، مجامع طنز محور را بيشتر كنند و با شادى و بذله گويى باعث دور شدن اثر هيجانات و تنش ها شوند.
SMS به صدا در مى آيد و زن يكى از فعاليتهاى ساعات اوليه شب را شروع مى كند به طورى كه حدود يك ساعت را به رد و بدل كردن SMSهاى طنزآميز مى گذراند.

در دوران بيمارى كودك بى اشتها، بهانه گير و خسته است، اگر مادر به تغذيه او بى توجهى كند او دچار مشكلات ديگرى هم شده و درمان او سخت و طولانى مى شود.
مادران بايد در اين دوران توجه داشته باشند كه:
نياز كودك بيمار به مواد غذايى افزايش مى يابد
در دوران بيمارى براى اينكه بدن بتواند با عوامل بيمارى زا مقابله كند نياز به انرژى و مواد معدنى دارد كه بايد از طريق غذا تأمين شود. اگر به شخص بيمار غذا داده نشود بدن او ضعيف شده و نمى تواند در مقابل عوامل بيمارى زا مقاومت كند. در اين صورت بيمارى او شديدتر مى شود و ديرتر بهبود پيدا مى كند. در طول دوران بيمارى اگر غذاى كافى مصرف نشود چربى ذخيره در بدن براى توليد انرژى مصرف مى شود و عضلات تحليل مى رود و درنتيجه وزن كمتر مى شود.
اتلاف بيشتر مواد غذايى از بدن كودك:
اگر بيمارى با علائمى مثل اسهال، استفراغ يا تب همراه باشد در هر سه حالت مواد غذايى بدن از دست مى رود، در تب نيز با افزايش حرارت بدن انرژى بيش از حالت عادى مصرف مى شود.
دريافت مواد غذايى كم مى شود
معمولاً در دوران بيمارى به ويژه كودك بيمار به شدت بى اشتها مى شود. اگر زخم در دهان يا گلو داشته باشد اگر در اثر سرماخوردگى و گرفتگى بينى براى نفس كشيدن مشكل داشته باشد، غذا خوردن براى كودك سخت مى شود. در دوران بيمارى از يك طرف نياز كودك به مواد غذايى افزايش مى يابد چون مى خواهد با عامل خارجى مقابله كند و همزمان دريافت غذا به دليل بى اشتهايى كم مى شود و از طرف ديگر از طريق تب، درمان، استفراغ، اتلاف غذا و انرژى هم پيش مى آيد. همه اين عوامل دست به دست هم مى دهند و وزن كودك كم مى شود اين آغازى است براى توقف و يا تأخير رشد كودك كه با پايش رشد و توجه به روند منصفى رشد كودك مى توان آن را ديد.
در اين حالت مادران بايد تا حد امكان به كودك غذا بدهند چون باعث مى شود وزن او كم نشود و يا وزن كمترى را از دست بدهد و روند بهبودى او سريعتر شود.
روشهاى غذا دادن به كودك
قبل از غذا دادن به كودك دست و صورتش را بشويد تا احساس آرامش كند
غذا دادن به كودك بيمار مشكل و خسته كننده است و بايد سعى كنيد با صبر و حوصله زيادى به كودك غذا بدهيد
در طول بيمارى كودك را به خوردن غذا تشويق كنيد
حتى اگر مقدار كمى غذا بخورد بهتر از آن است كه چيزى نخورد
درحالتى كه كودك خواب آلود است به او غذا ندهيد
از غذاهايى كه در حالت سلامت، كودك به آنها علاقه بيشترى دارد به او بدهيد
غذاهاى نرم مثل سوپ، فرنى و پوره به او بدهيد
براى نرم كردن غذا از شير يا روغن مايع استفاده كنيد
كودك را مجبور به خوردن غذا نكنيد چون باعث تهوع در او مى شود
در صورت گرفتگى بينى قبل از دادن غذا به او بينى اش را تميز كنيد
به كودك بيشتر از قبل غذا بدهيد و دفعات وعده غذايى را زياد كنيد
اگر كودك تب دارد وقتى تب او پايين آمد، به او غذا بدهيد.
روش تغذيه كودك اسهالى:
در صورتى كه شيرخوار اسهالى شده دفعات شيردهى را زياد كنيد
غذاهاى آبى و سوپ به كودك بدهيد
براى جبران آب از دست رفته مايعاتى مثل دوغ، او.آر.اس و لعاب برنج و ... بدهيد
علاوه بر غذاهاى آبكى كته و گوشت ماهيچه، مرغ به او بدهيد
موز، اسفناج ... را كه داراى پتاسيم هستند به كودك بدهيد
از دادن نوشابه و آب ميوه صنعتى به كودك اسهالى خوددارى كنيد.
بايد توجه داشت كه كودكان مبتلا به اسهال به علت دفعات اجابت مزاج آب بدن شان به همراه سديم و پتاسيم را از دست مى دهند براى جلوگيرى از خطر كم آبى و مرگ در آنان بايد غذايشان بيشتر شود تا سريعتر بهبود يابند.
تغذيه كودكى كه استفراغ مى كند:
درصورتى كه كودك تهوع دارد دادن غذا را تا چند ساعت قطع كنيد ولى هر ۱۰ دقيقه ۲-۳ قاشق به او مايعات سرد بدهيد.
بعد از اينكه چند ساعت از قطع شدن استفراغ در او گذشت ۶-۸ قاشق غذا شير يا پوره رقيق به او بدهيد.
اگر بعد از شير يا پوره استفراغ نكرد بعد از دو ساعت به همان ميزان به او شير يا پوره بدهيد.
تغذيه دوران نقاهت:
در دوران نقاهت برخلاف زمان بيمارى كودك اشتهاى بهتر و بيشترى دارد. در اين زمان بايد مادران براى جبران وزن از دست رفته كودك در دوران بيمارى به او غذاى بيشتر بخورانند.
وعده هاى غذايى را بيشتر كنند.
در هر وعده غذاى بيشترى به او بدهند.
غذايش را مقوى تر كنند.