فارس:سرعت رشد اقتصادى دوبى در سال ۲۰۰۵ سريعتر از رشد اقتصادى چين اعلام شد.
به گزارش نشريه منا ريپورت، وزارت توسعه اقتصادى دوبى اعلام كرد اقتصاد اين شيخ نشين در سال ميلادى گذشته ۱۶ درصد رشد كرد و تخمين زده مى شود كه توليد ناخالص داخلى آن در اين سال ۱۳۶ ميليارد درهم (حدود ۳۷ ميليارد دلار) بوده باشد. بر پايه همين گزارش، احتمال داده مى شود كه اين سرعت رشد از سرعت رشد اقتصادى چين كه داراى يكى از سريعترين رشدهاى اقتصادى جهان است بيشتر باشد. سرعت رشد اقتصادى كشور چين امروزه هشت و نيم درصد است.
اين گزارش حاكى است، محمد على العبار مدير كل وزارت توسعه اقتصادى دوبى مى گويد رشد اقتصادى اين امارت از امارات متحده عربى به روند ثابت خود ادامه داده و احتمال داده مى شود كه توليد ناخالص داخلى آن در سال ميلادى جديد به ۱۵۰ ميليارد درهم نيز برسد.
العبار مى گويد با توجه به قيمتهاى كنونى، توليد ناخالص داخلى دوبى رشد چشمگيرى را به ثبت رسانده و تخمين زده مى شود كه از ۱۱۸ ميليارد و ۴۰۰ ميليون درهم در سال ۲۰۰۴ به ۱۳۶ ميليارد درهم در سال ۲۰۰۵ رسيده باشد. به گفته وى با مقايسه توليد ناخالص داخلى ۶۲ ميليارد و ۳۰۰ ميليون دلارى دوبى در سال ۲۰۰ و همچنين توليد خالص داخلى ۴۴ ميليارد و ۷۰۰ ميليون دلارى آن در سال ۱۹۹۶ با توليد ناخالص داخلى سال ،۲۰۰۵ مى توان گفت كه اين شيخ نشين در دهه گذشته داراى يكى از بالاترين سطوح سرعت رشد اقتصادى در جهان بوده است.
وى افزود، توليد ناخالص داخلى غيرنفتى دولتى در سال ۲۰۰۵ به ميزان ۱۴‎/۹۲ (۱۴مميز۹۲) درصد رشد داشته و احتمال داده مى شود كه از ۱۱۱ ميليارد و ۷۰۰ ميليون درهم در سال ۲۰۰۴ به ۱۲۸ ميليارد و ۴۰۰ ميليون درهم در اين سال رسيده باشد. العبار تأكيد كرد، مقايسه توليد ناخالص داخلى غيرنفتى سال ۱۹۹۶ دوبى كه در آن سال ۳۸ ميليارد و ۱۷۰ ميليون دلار بود با ميزان توليد ناخالص داخلى سال گذشته نشان مى دهد كه اقتصاد غيرنفتى اين شيخ نشين در دهه گذشته به نحو بى سابقه اى به ميزان ۲۳۶ درصد رشد داشته است.

فارس: دو شركت بزرگ نفتى چين و هند قصد دارند به صورت مشترك در پروژه هاى انرژى نيجريه سرمايه گذارى كنند.
شركتهاى نفتى چين و هند قرار است با مشاركت شركت توتال فرانسه در يكى از بزرگترين پروژه هاى اكتشاف و استخراج نفت در نيجريه سرمايه گذارى كنند.
مقامهاى چين و هند از ارائه توضيحات بيشتر در خصوص جزييات اين پروژه عظيم انرژى خوددارى كردند.
چين و هند با سرمايه گذارى ۲ ميليارد دلارى بيش از ۴۵ درصد سهام اين پروژه بزرگ انرژى را خريدارى خواهند كرد.
شركت ملى نفت چين كه پيش از اين قصد داشت با سرمايه گذارى ۱۸‎/۵ ميليارد دلارى شركت نفتى يونوكال آمريكا را خريدارى كند، با مخالفت شديد مقامهاى كاخ سفيد روبرو شد.
چين و هند طى ماههاى اخير اعلام كردند، قصد دارند به جاى رقابت در عرصه بازار جهانى انرژى، همكاريهاى مشترك خود را در كشورهاى ثالث افزايش دهند.
نيجريه هم اكنون بزرگترين توليد كننده نفت آفريقا و هشتمين صادر كننده بزرگ نفت جهان به شمار مى رود. اين كشور در حال حاضر روزانه بيش از ۲‎/۴ ميليون بشكه نفت توليد مى كند.

ايرنا:   شركت بريتيش پتروليوم (BP) انگليس در بخش گاز ليبى سرمايه گذارى مى كند.
اين شركت اعلام كرد: مراحل نخستين  مذاكرات جهت عقد قرارداد سرمايه گذارى چندين ميليارد دلارى در زمينه اكتشاف  و توسعه حوزه هاى گاز طبيعى ليبى با دولت اين كشور اكنون در جريان است.
  شركت بريتيش گاز (BG) انگليس نيز در دومين دور مناقصات نفت و گاز ليبى  موفق به كسب امتياز سه پروژه نفت و گاز اين كشور شده و اخيراً قرارداد  اكتشاف و بهره بردارى از اين پروژه ها را با شركت ملى نفت ليبى امضا كرده  است.
در مناقصه هاى نفت وگاز ليبى كه در سال ۲۰۰۵ برگزار شد در دور اول ۱۵ طرح  و در دور دوم ۴۴ طرح به شركت هاى خارجى ارائه شد.
 طرح هاى مربوط به سومين دور مناقصات نفت و گاز ليبى نيز قرار است در سال  جارى ميلادى ارائه شود.
 براساس آمار اوپك، اكنون ليبى با ۵‎/۱ تريليون متر مكعب گاز طبيعى ۶‎/۱ درصد ذخاير گاز طبيعى كشورهاى عضو اوپك را دارا مى باشد.

ايسنا: انگلستان امسال ناچار به وارد كردن نفت خام خواهد شد.
نياز انگلستان به واردات نفت براى اولين بار طى بيش از پنج سال اخير اتفاق مى افتد و چهار سال پيش از پيش بينى هاى دولت اين كشور صورت مى گيرد.
توليد نفت خام درياى شمال در سال جارى كمتر از روزانه ۱‎/۷ ميليون بشكه خواهد بود كه اين ميزان در حدود ۱۰۰ هزار بشكه كمتر از ميزان تقاضاى انگلستان است.
بر اساس اين گزارش، توليد نفت انگلستان در نيمه اول سال جارى به ۱‎/۵۵ ميليون بشكه در روز مى رسد و در سه ماهه پايانى سال به روزانه ۱‎/۶۶ ميليون بشكه افزايش مى يابد.
به گزارش پايگاه اينترنتى هرالد تريبون، آژانس بين المللى انرژى (IEA) ميانگين تقاضاى نفت انگلستان را در سال جارى در حدود ۱‎/۸ ميليون بشكه برآورد كرده است.

بر اساس پيش بينى انجام شده توسط مجله سى آى او، هزينه هاى صرف شده در زمينه فناورى اطلاعات طى سال ۲۰۰۶ ميلادى افزايش خواهد يافت.
به گزارش پايگاه اينترنتى كامپيوتر ورلد، به گزارش اين مجله هزينه فناورى اطلاعات ظرف ۱۲ ماه سال جارى به ميزان ۷‎/۸ درصد افزايش پيدا خواهد كرد كه اين رقم از پيش بينى قبلى كه در ماه نوامبر به عمل آمد و بر اساس آن انتظار مى رفت هزينه صرف شده در زمينه فناورى اطلاعات ۵‎/۷ درصد افزايش يابد، بيشتر است.
بر اساس پيش بينى كه اين مجله طى ماه اكتبر به عمل آورد قرار بود هزينه هاى صرف شده در زمينه فناورى اطلاعات تنها ۵‎/۲ درصد در سال ۲۰۰۶ افزايش يابد.
به گفته گرى بيچ، يكى از دست اندركاران اين نشريه، افزايش پيش بينى هزينه فناورى اطلاعات در سال جديد ميلادى نشانه خوبى براى صنعت فناروى بالا در طى اين سال است.
وى همچنين اعلام كرد كه عليرغم پيش بينى هاى خوشبينانه در زمينه هزينه مصرفى فناورى اطلاعات، وى هنوز نگران مشكلاتى است كه شركتهايى كه تعداد كارمندان آنها ۵۰۰۰ نفر يا بيشتر است در زمينه حفظ متخصصان فناورى اطلاعات خود با آن مواجهند.
وى افزود: در حدود ۲۰ درصد شركتهايى كه در اين نظر سنجى شركت كردند اعتقاد دارند پيدا كردن و حفظ افراد متخصص در زمينه فناورى اطلاعات كار دشوارى است. اين رقم در مورد شركتهاى بزرگ به ۳۶ درصد مى رسد.

فارس: معاون بازرگانى داخلى وزير بازرگانى گفت: سازمان مديريت و برنامه ريزى در خصوص چاى سالهاى گذشته تصميم گيرى خواهد كرد و كارهاى اجرايى اين مسأله پيگيرى مى شود.
«احمد طاهرى» با اشاره به اينكه ۲۱۰ هزار تن چاى در انبارها موجود است، خاطر نشان كرد: چايى كه از سال ۷۹ تا ۸۲ خريدارى شده است چاى سنواتى است كه دولت مكلف بوده از كارخانجات و چايكاران خريدارى كند. وى افزود: اين مقدار چاى بايد تفكيك شود و چاى قابل شرب از چاى غير قابل شرب جدا شود. به گفته طاهرى اين امر توسط كميته اى در سازمان مديريت پيگيرى مى شود. وى تصريح كرد: براساس مصوبه هيأت وزيران در سال ۸۳ وزارت بازرگانى مكلف بود ۷ هزار تن چاى خريدارى كند كه ۸۰ درصد آن از توليد داخلى و ۲۰ درصد آن چاى وارداتى است. معاون بازرگانى داخلى وزير بازرگانى با بيان اينكه اين ميزان چاى خريدارى شده را با هم مخلوط مى كنيم افزود: اين چاى هاى مخلوط شده در شبكه هاى تعريف شده مانند كميته امداد، بهزيستى، شبكه هاى كارگرى و كارمندى و فرهنگيان توزيع مى شود. وى يادآور شد: وزارت بازرگانى آمادگى دارد چاى در بسته هاى نيم كيلويى با آرم وزارت بازرگانى را بين اين شبكه ها توزيع كند.

مشتركان تلفن همراه كه sms هاى غير اخلاقى و دروغ مبنى بر قطع سيستم سرويس پيام كوتاه خود دريافت مى كنند، مى توانند به مخابرات ايران شكايت و مشكل خود را حل كنند. مشتركان تلفن همراه كه پيام هاى كذب و دروغ مبنى بر قطع سرويس sms و همچنين پيامهاى غيراخلاقى، دريافت مى كنند، مى توانند با به همراه داشتن مدارك شناسايى تلفن همراه و كارت شناسايى به دفترارزيابى عملكرد و پاسخگويى به شكايات شركت ارتباطات سيار و يا ادارات مشتركين شهرستان كرج و شهررى مراجعه وشكايت خود را تسليم كرده و مراتب راپيگيرى كنند.

فارس: سازمان توسعه صنعتى سازمان ملل اعلام كرد: جمهورى اسلامى ايران از نظر سرانه ارزش افزوده  بخش صنعت با ۲۲ پله صعود در جايگاه ۷۹ جهان قرار گرفت. در گزارش سال ۲۰۰۵ سازمان توسعه صنعتى سازمان ملل موسوم به «گزارش توسعه صنعتى سال ۲۰۰۵»، سرانه ارزش افزوده در بخش صنعت در ايران ۳۰۳ دلار اعلام شده است كه اين رقم نسبت به اوايل دهه ۱۹۹۰ بيش از ۵۵ درصد افزايش داشته است. سرانه ارزش افزوده بخش صنعت ايران در سال ،۱۹۹۰ ۱۶۸ دلار اعلام شده بود. بدين ترتيب جايگاه ايران از نظر سرانه ارزش افزوده بخش صنعت از رتبه صد و يكم در سال ۱۹۹۰ به رتبه هفتاد و نهم ارتقا يافته است. سوئيس با سرانه ارزش افزوده اى معادل ۱۲ هزار و ۱۹۱ دلار در جايگاه نخست جهانى از اين نظر قرار دارد و ژاپن با سرانه ارزش افزوده اى معادل ۹هزار و ۸۵۱ دلار و فنلاند با ۸ هزار و ۳۸۹ دلار به ترتيب در رتبه هاى دوم و سوم قرار دارند. سوئد، ايرلند، لوكزامبورگ، اتريش، آلمان، سنگاپور و بلژيك نيز به ترتيب رتبه هاى چهارم تا دهم را به خود اختصاص داده اند.

فارس: واحد اطلاعات اكونوميست در نخستين گزارش خود در سال جديد ميلادى اعلام كرد: متوسط نمره ايران از نظر ريسك اقتصادى طى شش ماه گذشته ۶۷ اعلام شده است. واحد اطلاعات اكونوميست به طور ماهانه ريسك اقتصادى كشورهاى مختلف را با ارقامى از ۰ تا ۱۰۰ تعيين مى كند كه هرچه اين رقم بيشتر باشد دلالت بر ريسك اقتصادى بيشتر دارد. بر اساس گزارش ماه ژانويه اين واحد، ريسك اقتصادى جمهورى اسلامى ايران در اين ماه نسبت به ماه قبل تغييرى نكرده است. نمره ايران از نظر ريسك اقتصادى در اين ماه ۶۷ اعلام شده كه نسبت به ماه قبل تغيير نداشته است. در اين گزارش متوسط نمره ايران از نظر ريسك اقتصادى طى شش ماه گذشته نيز ۶۷ اعلام شده است. بنا بر اين گزارش، ايران در ميان كشورهاى واقع در حاشيه خليج فارس (بجز عراق) بيشترين ريسك اقتصادى در ماه ژانويه را دارد. در اين منطقه امارات متحده عربى با كسب نمره ۲۸ كمترين ريسك اقتصادى را داشته و پس از اين كشور به ترتيب عمان با نمره ،۳۲ بحرين با ،۳۴ قطر با ،۳۶ كويت با ،۴۲ عربستان با ۵۰ و ايران با ۶۷ به ترتيب در رتبه هاى بعدى قرار دارند.

احتمال داده مى شود كه شركت هواپيماسازى بوئينگ آمريكا به لحاظ كسب سفارشات خريد در سال ۲۰۰۵ بر رقيب خود، ايرباس پيشى گرفته باشد. به گزارش رويتر، با اينكه سال گذشته هر دو اين شركتها هر كدام با فروش حدود هزار فروند هواپيماى جديد به چين و هند، ركوردها را شكستند اما به نظر مى رسد كه بوئينگ به لحاظ تعداد هواپيماهاى فروخته شده در اين سال بر ايرباس غلبه كرده باشد. با اين حال ايرباس به لحاظ ساخت و تحويل به موقع هواپيماهايى كه سفارش خريد آنها را دريافت كرده همچنان بر بوئينگ پيشتاز است. يكى از سخنگويان ايرباس اعلام كرد سال ۲۰۰۵ براى شركتش سالى استثنايى بوده است. بوئينگ پنجشنبه گذشته اعلام كرد در سال ،۲۰۰۵ سفارش خريد ۱۰۰۲ فروند هواپيماى جديد را دريافت كرده است. اين شركت در سال ۲۰۰۴ تنها موفق به فروش ۲۷۲ فروند هواپيما شده بود. اين در حالى است كه ايرباس هنوز تعداد سفارشات خريدى را كه در سال ميلادى گذشته دريافت كرده را اعلام نكرده است اما محاسبات خبرگزارى رويتر نشان مى دهد كه ميزان فروش اين شركت هواپيماسازى اروپايى قدرى كمتر از ۱۰۰۰ فروند بوده است.

يك رفتار غير آمريكايى
با پيدايش چنين رقابت هايى، در بين شركت هاى هوايى كمتر تجملى، شركت هاى بزرگ آمريكايى همگى در جست و جوى راهى براى ارتقاى سطح خدمات بين المللى خود هستند. Delta در نظر دارد تا ظرفيت پروازهاى بين المللى خود را تا ۲۵درصد افزايش دهد. United كه در هفته اول نوامبر ،۲۰۰۵ موفق به ايجاد يك كد پروازى مشترك با خطوط پرواز بين المللى سوئيس شد، راههاى پروازى بين المللى را به عنوان يكى از بهترين منابع سودآورى تشخيص داده است.
اگر چه برخى شركت ها تمايل بسيارى را براى حركت به سمت بازارهاى آمريكاى جنوبى و آسيا نشان مى دهند، اما تمركز اصلى همچنان بر روى شهرهاى اروپا و شرق آمريكا خواهد بود. كاهش تعداد مسافرت ها به شهرهاى آن سوى اطلس كه در پى حملات تروريستى در هر دو سوى اقيانوس از سال ۲۰۰۱ رخ داده بود، هنوز به ميزان سابق خود بازنگشته است. بخصوص بمب گذارى هاى جولاى ۲۰۰۵ در لندن اوضاع را بدتر نيز كرده است. دغدغه شركتهاى هواپيمايى آمريكايى، كمتر كردن قيمت ها براى جذب تجار و توريست ها است. Virgin Atlantic كه پيشتر در حدود دو سوم پروازهاى خود را بر روى راههاى هوايى در عرض اطلس متمركز كرده بود، اشاره مى كند كه شركت هاى هوايى آمريكايى، پيشنهاد كاهش كرايه ها را به نصف ارائه مى دهند.«راد ادينگتون»، مدير ارشد سابق BA، در پايان سپتامبر گذشته در جلسه توديع خود در باشگاه هوانوردى لندن به ناعادلانه بودن روش آمريكا در پرداخت يارانه به شركت هاى هواپيمايى اشاره كرد و افزود پيامد چنين روندى، رقابت ناعادلانه خطوط پروازى آمريكا با خطوط اروپايى است كه از يارانه هاى دولتى بى بهره هستند.
مذاكرات پيرامون پروازهاى فراز اقيانوس اطلس را كه در ۱۴ نوامبر ۲۰۰۵ در واشينگتن دى سى برگزار شد. هدف از اين مذاكرات بين اتحاديه اروپا و آمريكا، يافتن راهى براى آزاد كردن پروازها بين دو قاره بود. دو سال پيشتر نيز (ژوئن ۲۰۰۳)، كه حق مذاكره در اين مورد از سوى اعضاى اتحاديه اروپا به كميسيون اروپايى اعطا شد، چنين گفت وگوهايى با شكست مواجه شد. اما درپى يك ديدار پارلمانى در ۱۰ اكتبر ۲۰۰۵ در بروكسل، اميدهاى تازه اى پيرامون پيشرفت هايى براى صحبت در مذاكرات واشينگتن دى سى پيش آمد.
طرف آمريكايى تمايلى به واگذارى امتياز نشان نمى دهد. حتى اگر تمايلات اندكى براى رهيافت به سوى بازار آزاد حقيقى موجود باشد، احتمال ارائه چنين پيشنهادى از سوى دولت آمريكا كم است. گذشته از اينها، هر گونه تغيير اساسى بايد از سوى كنگره تأييد شود. روابط تجارى در دو طرف اطلس هم اكنون بر اثر پرداخت يارانه به ايرباس و بوئينگ چندان مناسب نيست. به همين علت هر گونه پرداخت امتياز به اروپا از طرف كنگره با ديد منفى نگريسته مى شود.
هم اكنون تنها اميد براى پيشرفت اين است كه ببينيم قوانين موجود چگونه به كار گرفته مى شوند. اين قوانين، از دستيابى خارجى ها به پست هاى كليدى در خطوط هوايى جلوگيرى مى كند، در حالى كه آن سرمايه گذاران خارجى تقريباً ۴۹درصد سهام را در اين صنعت در اختيار دارند. ممكن است گروه Virgin كه در تلاش براى افتتاح Virgin America در دو سال گذشته با ناكامى مواجه شد، براى بالاتر بردن ميزان سرمايه مورد نياز تلاش كند.
اتفاقات آينده
اگر آمريكا و اروپا بر سر يك بازار پرواز مشترك بر روى اقيانوس اطلس موافقت مى كردند، اين امر يك دگرگونى عمده در صنعت هواپيمايى جهانى به جاى مى گذاشت. با آزاد سازى كامل دو بازار ياد شده كه بيش از نيمى از پروازهاى جهانى را شامل مى شوند، بقيه جهان نيز تحت تأثير قرار مى گرفت. به جاى گرايش هاى حال حاضر به سمت يك آزاد سازى خزنده در بازار، داد و ستد هاى دو جانبه از شر تمام محدوديت ها رها خواهند شد و خطوط هوايى اجازه خواهند يافت تجارت نرمال خود را با مستحكم كردن موقعيت خود و ادغام هاى متقاطع دنبال كنند. در مورد خاورميانه يك وضعيت متفاوت در جريان است كه تمايل به پروازهاى دوربرد را در اين منطقه بيشتر كرده است. Air France، Lufthansa، QANTAS و BA به طور فزاينده اى در مورد ضرورت توجه به خاورميانه به عنوان يك پتانسيل در پروازهاى بلند مدت تحريك شده اند.
اين آهنگ، توسط خطوط هوايى قدرتمند «امارات» آغاز شد كه احتمالاً ظرفيت پروازهاى دور برد آن تا سال ۲۰۱۰ از BA يا Lufthansa پيشى خواهد گرفت. زيرا در حال حاضر اين شركت ناوگان خود را به ۸۰ فروند هواپيما رسانده است. «امارات» در دوبى قرار دارد و مالكيت آن با خاندان سلطنتى مكتوم است كه بيشتر سازمان هاى تجارى دوبى را در اختيار دارند و سيل درآمدهاى نفتى را نيز براى هرچه متنوع كردن اقتصاد خود به كار مى گيرند. امارات از هزينه هاى عملياتى پايين، كلاس جهانى، فرودگاه ارزان قيمت( با توجه به اقتصاد بدون ماليات) و نيروى كار ارزان هندى و پاكستانى برخوردار است. با توجه به اينكه امارات يك خط هوايى موفق است كه هيچ گونه يارانه قابل توجهى دريافت نمى كند، استراليا و اروپا را نگران كرده است.
امارات براى ساير دولت هاى خليج فارس يك الگو است. «اتحاد» از ابوظبى با ميلياردها دلار سرمايه گذارى كه تضمين كننده موفقيت آن است در حال شكل گيرى است. در حالى كه امارات تنها ۲۰ سال پيش آن هم فقط با ۱۰ ميليون دلار سرمايه شروع به كار كرد. دلواپسى رقبا، اين است كه امارات در حال تلاش براى ترسيم نقشه جديدى از هوانوردى جهانى است.
طبيعى است كه اين شركت در نيمه راه اروپا به شرق دور و در مدخل ورودى جنوب آسيا و آفريقا بتواند راههاى هوايى بسيارى را تصاحب كند كه ضرورتاً اروپا، آسيا، آفريقا و استراليا را به هم متصل مى كند. به كمك سياست آسمان باز كه به وسيله آن هر كس مى تواند به دوبى يا از دوبى پرواز كند، اين كشور جايگاه خود را تثبيت كرده است. براى مثال مسير هوايى از آلمان و شهرهاى بريتانيا مانند هامبورگ و منچستر به مسافران امكان مى دهد تا از شمال آلمان يا شمال انگلستان از راه دوبى به استراليا يا هنگ كنگ پرواز كنند و مجبور به تعويض هواپيماى خود در لندن يا فرانكفورت نباشند.
پيش از اين دوبى به علت كوچك بودن و عدم كارايى خود مجبور بود اين برنامه پروازى را با اروپا هماهنگ نمايد. اما اكنون اوضاع عوض شده است. ريسك مسيرهاى هوايى دور برد اروپا بخصوص از هنگامى كه امارات به عنوان يك مسير واسطه وارد ميدان شده است، به طور فزاينده اى آنها را وادار به ترك ميدان در برابر امارات كرده است. اين تهديدها براى شركت هواپيمايى با خطوط پروازى دوربرد، مى تواند در افزايش نرخ سفارش هاى ايرباس و بوئينگ رد يابى شود. به علاوه امارات با شجاعت ۴۵ فروند ايرباس۳۸۰ A-كه هر كدام قدرت حمل ۵۵۰ مسافر و هزينه عملياتى ۱۵تا۲۰ درصد كمتر را نسبت به بوئينگ دارند، سفارش داده است. امارات با تعيين يك جايزه تور تعطيلات در لاس وگاس يا فلوريدا براى مسافرينى كه پرواز خود را در دوبى تعويض مى نمايند، تمام شركت هاى هوايى با خطوط پروازى آسيا- اروپا را به رقابت مى طلبد.
سفارش هاى بيشتر
اما اگر در آينده پروازهاى بدون توقف مثلاً بين اروپا و استراليا را محقق شود، چه اتفاقى براى امارات خواهد افتاد؟ به علت چنين رشد چشمگيرى در سفارش هاى آينده شركت هاى هوايى از جمله Qantas، Singapore و Cathay Pacific است كه بوئينگ به آينده كارى خود اميد دارد. اين مى تواند يك راهكار جايگزين براى نقشه جهانى پروازها در آينده باشد. خطوط هوايى در انتظار جت هاى پهن پيكر و دورپرواز همانند آخرين مدل بوئينگ ۷۷۷ و ايرباس ۳۵۰A- يا بوئينگ كوچكتر ۷۸۷ و ايرباس ۳۳۰A- هستند. در عوض شركت امارات سفارش ساخت ۳۸۰A- را داده است. نكته مهم در مورد اين جمبو ها اين است كه اين هواپيماها مناسب براى پروازهاى دوربرد بدون توقف هستند كه فرودگاههاى واسطه اى را كه سوپرجمبوها مجبور به توقف در آن هستند، پشت سر مى گذارند.
خطوط هوايى پيوسته به توليد كنندگان فشار وارد مى كنند هواپيماهاى بزرگ يا متوسطى را توليد كنند كه بتواند بدون توقف به همه نقاط دنيا سفر كنند. آنها بتدريج به چيزى كه مى خواهند دست خواهند يافت. بخصوص از هنگامى كه آخرين نسخه بوئينگ و ايرباس ۲۵۰-۳۰۰ نفره به مرحله بهره بردارى برسد. يك بوئينگ ۷۷۷ در نهم نوامبر ۲۰۰۵ از هنگ كنگ به سمت لندن پرواز كرد. اين پرواز ۲۰۳۰۰ كيلومترى، ۲۳ ساعت طول كشيد و ركورد جديدى بر جاى نهاد. اگر چنين پروازهايى عموميت يابند، امارات با هواپيماهاى غول پيكر و مسيرهاى جهانى خود با چالش مواجه خواهد شد. اگر آزاد سازى به سرعت در معاملات آمريكا با اروپا به انجام مى رسيد، احتمالاً پيروزى مدل هاى پروازى بدون توقف بسيار سريع تر رخ مى داد.

مصطفى كريم زاده
شبكه هرمى اى بى ال(۹)
اين شركت ظاهر اً مالزيايى مى باشد. محصولى كه اين شركت ارائه مى كند، ماشين مترجم شخصى مى باشد كه به صورت نرم افزار نصب شده در سايت اينترنتى شركت مى باشد. با خريد كارت اين شبكه مى توان براى مدت زمان معينى از اين ماشين مترجم استفاده كرد و در حدود ۳۱ زبان موجود را مى توان به انگليسى ترجمه نمايد. اما هدف از خريد كارت مزبور صرفاً ترجمه متون نيست بلكه بازاريابى براى شركت و كسب پورسانت هدف اصلى شبكه مى باشد. اين كارتها با قيمتهاى مختلفى به فروش مى رسند و هر كدام از اين كارتها پورسانت خاصى دارند كه در جدول زير ارائه مى شود:
همچنان كه ملاحظه مى شود مبلغ خريد كارت از ۳۰۰۰۰ تومان تا ۷۲۵۰۰۰ تومان مى باشد. بنابراين حداقل مبلغ پرداختى براى استفاده از امكانات ترجمه اى شبكه مزبور ۳۰۰۰۰ تومان مى باشد. اكثر كسانى كه كارت شركت را خريدارى مى كنند صرفاً به دنبال بازاريابى و كسب پورسانت و درآمد مى باشند. نحوه پورسانت دهى شركت به اين صورت مى باشد كه فرد با خريد مثلاً كارت به مبلغ ۳۰۰۰۰ تومان يك جايگاه به خود اختصاص مى دهد و اگر بتواند محصول را به دو نفر معرفى كرده و آنها نيز كارت مذكور را خريدارى كرده و عضو شبكه شوند در اين مرحله پورسانتى معادل هفت دلار به فرد تعلق مى گيرد. اگر دو نفرى كه توسط فرد مزبور به شبكه وارد شده بودند، بتوانند هر كدام يك نفر ديگر را جهت خريد كارت پيدا نمايند و آنها نيز با خريد كارت عضو شبكه شوند پورسانت دوم كه باز هم هفت دلار است به فرد تعلق مى گيرد. همان گونه كه ملاحظه مى شود فقط عده قليلى از اعضاى شبكه مى توانند پورسانت بگيرند و اكثر كسانى كه در اين شبكه سرمايه گذارى مى كنند از پورسانت محروم مى مانند و متضرر مى باشند. نكته قابل تأسف در مورد شبكه ال بى ال اين است كه تاكنون هيچگونه برخورد قضايى با اين شبكه صورت نگرفته است و اين شركت كماكان در حال گسترش دادن فعاليت خود مى باشد.
آثار بازاريابى شبكه اى بر بنيان اقتصادى كشور
۱-خروج ارز از كشور: اين قبيل شبكه هاى هرمى اقدام به جذب سرمايه ارزى و خروج سرمايه از كشور مى كنند و اين امر باعث مى شود كه بخشى از سرمايه هاى كشور از بخش توليدى و مولد اقتصادى خارج شده و به بيرون از كشور منتقل شود.
۲- افزايش نرخ تورم: به طورى كه مى دانيم در كشورهاى مصرفى مانند ايران با صدور نفت و فروش ثروت ملى ارز وارد كشور مى شود و اكثراً صرف تعلق يارانه و سوبسيد به كالاهاى اساسى مى گردد. حال اگر ارزى كه قرار است در واردات مايحتاج عمومى به مصرف برسد، به وسيله شبك هاى هرمى از كشور خارج شود در اين صورت به نظام اقتصادى دولت فشار وارد مى شود. با خروج ارز از كشور دولت مجبور است سوبسيدها را كاهش دهد و در نتيجه قشر ضعيف جامعه با تورم بالايى مواجه شده و زير فشار قرار مى گيرند.
۳- انفعال استعدادها و كاهش بهره ورى نيروى انسانى: افرادى كه عضو شبكه هاى هرمى مى شوند مجبورند براى رسيدن به درآمد بالا و دريافت پورسانت وقت و انرژى زيادى را مصرف نمايند و بدين ترتيب تمام خلاقيت ها و مهارتهاى فكرى و ذهنى خود را صرف مسير بازايابى شبكه اى مى نمايند و با تقويت روحيه انفعال اقتصادى به سرمايه انسانى كشور لطمه مى زنند.
۴- كاهش سرمايه گذارى مولد و اشتغال زا: اين گونه فعاليتها سبب مى شود به جاى اينكه سرمايه ها و منابع مالى صرف پروژه هاى توليدى و اقتصادى گردند، جهت دريافت پورسانت و كسب درآمد به راحت ترين روش، به خارج منتقل شود. جالب توجه است كه بازدهى اين گونه سرمايه گذارى ها بسيار پايين است زيرا فقط درصد بسيار پايينى از اعضاى شبكه پورسانت مى گيرند.
۹- E_Bonus Link
به مفهوم پاداش هاى مداوم الكترونيكى است و به حروف E_BL معروف است.
*دانشجوى دكترى علوم اقتصادى (گرايش اقتصاد بين الملل) دانشگاه اصفهان