- كامبيز هژبر كيانى، متولد ۱۳۲۶ تهران.
- اخذ مدرك ديپلم رياضى از دبيرستان هدف شماره يك تهران، ۱۳۴۵.
- اخذ مدرك ليسانس اقتصاد از دانشگاه ملى (شهيد بهشتى كنونى)، ۱۳۴۹.
- اخذ مدرك فوق ليسانس اقتصاد از دانشگاه ايالتى كاروليناى شمالى آمريكا، ۱۹۷۴.
- اخذ مدرك دكتراى اقتصاد از دانشگاه ايالتى نيويورك آمريكا، ۱۹۷۹.
- استاديار مدرسه عالى برنامه ريزى و كاربرد كامپيوتر از سال ۱۳۵۷ تا ۱۳۵۸.
- سرپرست بخش (دپارتمان) برنامه ريزى اقتصادى مدرسه عالى برنامه ريزى و كاربرد كامپيوتر.
- استاديار دانشكده علوم اقتصادى وسياسى دانشگاه شهيد بهشتى از زمان بازگشايى دانشگاهها تا سال ۱۳۷۲.
- مدير گروه اقتصاد دانشگاه شهيد بهشتى در سالهاى ۷۲-۱۳۶۹.
- دانشيار دانشگاه شهيد بهشتى از سال ۱۳۷۲ تا ۱۳۸۲.
- استاد دانشگاه شهيد بهشتى از سال ۱۳۸۲ تاكنون.
- تدريس در دانشگاه علامه طباطبايى، دانشگاه تهران و دانشگاه آزاد اسلامى.
- تأليف مقالات و اجراى پروژه هاى تحقيقاتى متعدد در زمينه هاى مالى، كشاورزى، مصرف، تغذيه و تجارت الكترونيكى.
كتاب هاى:
۱- انعطاف پذيرى نيروگاههاى برق نسبت به نوسانات قيمت نفت، زغال سنگ و گاز طبيعى (به انگليسى). ۲- اقتصاد سنجى و كاربرد آن. ۳- بررسى ثبات تقاضاى پول و جنبه هاى پويايى آن در ايران.
ترجمه كتاب هاى:
۱- مبانى اقتصادسنجى ۲- مسائل آمار و اقتصادسنجى ۳- حقوق جمعى و فردى در كانادا ۴- رياضيات براى اقتصاد و بازرگانى

اقتصاددان و استاد دانشكده علوم اقتصادى و سياسى دانشگاه شهيد بهشتى است كه در كار حرفه اى اش جديت دارد، با دانشجويانش محترمانه و محبت  آميز برخورد مى كند و حدود ۴ دهه حضور در عرصه علم آموزى، تحقيق و تدريس اقتصاد را در كارنامه زندگى اش به ثبت رسانده است.
كامبيز هژبر كيانى متولد ۱۳۲۶ است در پايتخت كشور زاده شد و تحصيلات ابتدايى را در يكى از برجسته ترين دبستان هاى وقت كشور يعنى دبستان «جهان تربيت» مى گذراند.
به ياد مى آورد آقاى «ابراهيم بنى احمد» مدير دبستان را كه برنامه هاى سخنرانى در راديو هم داشته و هميشه شروع سخنانش با جمله «بياييد با هم دنياى بهترى بسازيم» بوده است.
همچنين به ياد مى آورد پرويز تناولى، معلم مجسمه سازى خود را كه در حال حاضر از بهترين و معروفترين مجسمه سازان ايران محسوب مى شود و در همين دوران است كه كيانى با دكتر ناظرزاده كرمانى هم مدرسه اى بوده. در امتحانات نهايى ششم ابتدايى در سطح استان هم نفر دوم مى شود و در همان دبستان مذكور جشنى برپاشده و جوايزى به او اهدا مى گردد. مقطع تحصيلى متوسطه را در دبيرستان هدف شماره يك طى مى كند و در سال ۱۳۴۵ در رشته رياضى فارغ التحصيل مى شود.
در همان سال به دانشگاه ملى راه يافته و در رشته اقتصاد مشغول تحصيل مى شود. از استادانش دكتر منوچهر فرهنگ، دكتر فلاح، دكتر عاليمرد، دكتر افخمى و مهندس مدنى را به ياد آورده و از آنها به نيكى ياد مى كند.
بعد از فراغت از تحصيل، خدمت نظام وظيفه را در پيش روى داشته است. با درجه ستوان دومى در لشگر ۶۴ در شمال غرب كشور دوران خدمت سربازى را طى مى كند.
مدتى بعد هم موفق به اخذ پذيرش از چندين دانشگاه ايالات متحده شده و در نهايت تحصيل در دانشگاه ايالتى كاروليناى شمالى را كه در آن ايام خصوصاً در زمينه تعليمى رشته آمار جزو دانشگاههاى مطرح بوده، ترجيح مى دهد و در سال ۱۹۷۴ موفق به دريافت درجه فوق ليسانس از اين دانشگاه در رشته اقتصاد مى شود.
سپس در سال ۱۹۷۴ تحصيل در رشته اقتصاد را در دانشگاه ايالتى نيويورك شروع كرده و در سال ۱۹۷۹ يا همان ۱۳۵۷ شمسى از تز دكترايش دفاع مى كند. رساله او درباره تأثير افزايش قيمت نفت و توان استفاده از گاز طبيعى و زغال سنگ به عنوان سوخت هاى جايگزين در نيروگاههاى برق ايالات متحده است. هيأت داوران رساله اش را با درجه ممتاز مى پذيرد و پيشنهاد تهيه دو مقاله را از رساله اش مى دهند. چون در آن زمان، بررسى آثار افزايش قيمت نفت بسيار مهم بوده و كيانى هم درواقع به مقايسه نيروگاههاى چندمنظوره كه توان تغيير سوخت را داشته باشند با نيروگاههايى كه فقط از يك سوخت استفاده مى كردند پرداخته بود.
در حالى كه از يكى از پژوهشكده هاى برق پيشنهاد استخدام با حقوق بالا را به او داده بودند ولى عشق به وطن باعث مى شود كه او به كشورش برگردد. مى گويد:
«من نمى دانم چه رمزى در خاك اين كشور وجود دارد كه آدم را جذب مى كند و باعث مى شود كه پيشنهادهاى استخدامى كشورهاى خارجى را رد كنى.»
او در رساله اش كه آن را زير نظر استاد معروف و سختگيرى به نام «تام كاونيگ» گذرانده، به اين نتيجه مى رسد نيروگاههاى چند سوختى اگرچه بودجه بيشترى نياز دارند ولى در هنگام مواجهه با مشكلات مفيدتر و كاراتر هستند. او به منظور ارائه رساله اش از اطلاعات تمامى نيروگاههاى آمريكا استفاده كرده بود تا به صرفه تر بودن نيروگاههاى چندسوختى را به اثبات برساند.
در نيمه اول اسفند ماه سال ۱۳۵۷ دانشگاهها بازگشايى مى شوند و كامبيز هژبر كيانى در نهايت بهترين پيشنهاد براى استخدام را كه عضويت در هيأت علمى مدرسه عالى برنامه ريزى و كاربرد كامپيوتر بوده مى پذيرد. حقوق پيشنهادى اين مدرسه عالى ۴۰ درصد بيش از ساير دانشگاهها بوده است. مدرسه عالى اى كه مدتى بعد هم رياست بخش برنامه ريزى اقتصادى اش را هم به عهده مى گيرد. از جمله همكارانش درآن مدرسه، دكتر نوربخش و دكتر روزبهان بوده اند.
بعد از انقلاب فرهنگى، آن مدرسه عالى در دانشگاه شهيد بهشتى ادغام مى شود و كيانى به همراه ۱۲۰۰ دانشجوى بخش برنامه ريزى اقتصادى و اعضاى هيأت علمى آن به دانشكده علوم اقتصادى و سياسى دانشگاه شهيد بهشتى منتقل مى شوند.
در مورد ادغام مدرسه عالى برنامه ريزى و كاربرد كامپيوتر و دانشگاه شهيد بهشتى مى گويد:
« اى كاش، مدرسه عالى برنامه ريزى وكاربرد كامپيوتر در دانشگاه ادغام نمى شد. زيرا تجربه نشان داد كه كيفيت آن در سطح بسيار بالايى بود.»
به هر حال، او در دانشگاه شهيد بهشتى مراتب ارتقا از استاديارى به استادى را پيمود و هم اكنون چندسالى است كه با عنوان «استاد» در اين دانشگاه تدريس مى كند. تاكنون استاد راهنماى ۶۶ پايان نامه كارشناسى ارشد و تز دكتراى دانشجويان و استادان مشاور حدود ۴۰ رساله بوده است.
علاوه بر اين موارد، او پروژه هاى تحقيقاتى متعددى را انجام داده است كه مى توان به پروژه هاى «برآورد تابع مصرف جمعى در ايران»، «تعيين سبد مطلوب غذايى» و «اثر تجارت الكترونيكى بر متغيرهاى كلان اقتصادى» اشاره كرد.
كامبيز هژبر كيانى فعاليت آكادميك وسيعى دارد در گروه هاى اقتصاد، آمار و حسابدارى دانشگاه شهيد بهشتى، تدريس در دانشكده هاى اقتصاد و مديريت دانشگاه تهران، دانشگاه علامه طباطبايى، دانشگاه آزاد اسلامى، دارالعلم مفيد (دانشگاه مفيد فعلى) و دانشگاه شهيد باهنر كرمان تدريس مى كند و دروس اقتصاد سنجى، آمار و گاه اقتصاد كلان و اقتصاد خرد را ارائه مى دهد.ترجمه او از كتاب «مسائل آمار و اقتصاد سنجى» دومينيك سالواتوره، از طرف شوراى انتشارات دانشگاه تهران به عنوان كتاب برگزيده و شايسته تقدير در سال ۱۳۸۰ بوده است.
در پروژه تحقيقاتى «تعيين سبد مطلوب غذايى» كه از ديدگاههاى انسان شناسانه استادانى همچون خانم دكتر سهيلا ميرشمس شهشهانى هم بهره گرفته شده مشخص مى شود كه در داخل ايران، خانوارها بايستى چه نوع سبد غذايى داشته باشند كه هم افراد از بعد پزشكى دچار سوء تغذيه نشوند و هم از بعد اقتصادى هزينه كمترى بپردازند.
در پروژه تحقيقى «اثر تجارت الكترونيكى بر متغيرهاى كلان اقتصادى»، تأثير تجارت الكترونيكى بر ارزش افزوده، بهره ورى نيروى كار، بهره ورى كل عوامل و اشتغال مورد بررسى قرار مى گيرد. نتيجه نهايى اين تحقيق به گفته اين اقتصاددان:
«نتيجه اين تحقيق اين بود كه فقط ۱۲ صنعت برتر در ايران از كل ۴۰ صنعتى كه ما بررسى كرديم به طور جدى و ملموس از تجارت الكترونيك تأثير مى پذيرند و در صنايع ديگر اثر محسوسى برجاى نمى گذارد.»
چنين نتيجه اى حاكى از اين است كه اغلب صنايع ايران از تكنولوژى هاى جديد به صورت كارآمد بهره مند نشده اند و به عبارتى در فضايى تقريباً سنتى به سر مى برند.
اعتقاد دارد از سه مرحله تجارت الكترونيكى يعنى آمادگى، اجرا و تأثيرگذارى، كشور ما فقط در مرحله آمادگى است. به عبارت ديگر هنوز زيرساخت هاى لازم ايجاد نشده است.
از ميان اقتصاددانان سرشناس جهان ايده هاى كينز و پيروان او را كه در سطح مسائل كلان اقتصادى مطرح شده، بيشتر توجه دارد چند مقاله و دو كتاب هم آماده چاپ دارد و معتقد است اگر وزارتخانه  هاى كشور به جاى ايجاد مؤسسات پژوهشى، بودجه هاى پژوهشى را در اختيار دانشگاهها قرار بدهند، تحقيقات مفيدترى به اجرا درخواهد آمد. اما از آنجا كه وزارتخانه ها معمولاً موظف به اجراى امور ثابت و عادى هستند خواه ناخواه تا حدى از فضاى پژوهش هاى علمى فاصله مى گيرند. از اين رو انتظار دارد كه تصميم گيرندگان در تخصيص بودجه هاى پژوهشى تجديدنظر كرده و سهم بيشترى از چنين بودجه هايى را به دانشگاه اختصاص دهند. از ديد او سياستگذارى اقتصادى بايد بر محور پژوهش سامان يابد و براساس واقعيات باشد و نه بدون تجزيه و تحليل و اصولاً مبتنى بر پيش فرض هاى ذهنى.
او معتقد است كه اقتصاد و مخصوصاً اقتصاد سنجى، واقعيت هاى كشور را به طور ملموس براى يك اقتصاددان و آشنا به مسائل اقتصادى بازمى نماياند. اگر تعريف علم تخصيص بهينه منابع را براى اقتصاد بپذيريم، بالاخره سودمندى و مفيد بودن اقتصاد و توجه به آن چيست؟
مى گويد: «من اقتصاد را علمى مى دانم كه بدون توجه به آن هيچ مملكتى گامهاى اساسى پيشرفت رابرنمى دارد. ما اگر مالزى را مد نظر قرار دهيم مى بينيم كه نگاه دقيق اين كشور به مسائل اقتصادى و سياست هاى كاملاً مبتنى بر تجزيه و تحليل و پژوهش هاى علمى آن باعث شده، مالزى جهش غيرقابل تصورى را تجربه كند.»
اعتقاد دارد اگر ميزان بودجه هاى تحقيقاتى افزايش يابد، مى توان از پژوهشگران با كارآمدى و توانمندى بالاتر بهره گرفت و تحقيقاتى را انجام داد كه كاربردى هم بشوند. در اين راه او توصيه مى كند پروژه هاى تحقيقاتى براساس ضوابط به متقاضيان پژوهشها واگذار شود و نه بر مبناى روابط.
او به نيروى جوان در عرصه علم و دانشگاه نيز باور ويژه اى دارد. زمانى كه در دانشگاه تهران دروسى را ارائه مى داد. مسؤولان دانشكده اقتصاد آن دانشگاه از كيانى مى پرسند به نظر شما درغياب شما چه كسى مى تواند درس «اقتصاد رياضى» را ارائه كند. كيانى نام يكى از دانشجويان مقطع دكترا را ذكر مى كند و مى گويد اين نيرويى جوان است و در آينده بهتر از من مى تواند تدريس كند.
«من به اين آب و خاك علاقه دارم و به جوانان اين مملكت كه بسيارى از آنها با استعدادند. اين علايق باعث شد كه به فكر تدريس در داخل كشورم باشم. من اينجا را خانه خودم مى دانم و از نظر وجدانى هم خودم را مسؤول مى دانم كه آنچه ياد گرفته ام بدون حب و بغض به دانشجويان ياد بدهم.»