نوزادان را روى كاناپه نخوابانيد
شمار نوزادانى كه هنگام خوابيدن روى كاناپه و يا كنار والدين و بر روى تخت آنها مى ميرند، چهارصد درصد افزايش يافته است.
اين گروه از محققان با بررسى ۳۶۹ مورد مرگ ناشى از اين نوع، در بين سالهاى ۱۹۸۴ تا ۲۰۰۳ ميلا دى در جنوب انگليس، نتايج را با اطلا عات حاصل از ۱۳۰۰ كودك ديگر مقايسه كردند.
متخصصان طب اطفال در آمريكا اعلا م كردند: نوزادان را بايد به پشت خواباند، نه به پهلو تا از مرگ ناگهانى آنان جلوگيرى كرد و مردم نيز بايد آموزش كافى ببينند تا از بروز سندروم مرگ ناگهانى نوزادان (سيدز) پيشگيرى كنند.
پژوهشگران اعلا م كردند پدران و مادران مى توانند با اقدامات پيشگيرانه مانند اطمينان از خوابيدن نوزادشان به پشت و نيز نخوابيدن نوزاد در تخت بزرگسالا ن، خطر بروز مرگ ناگهانى نوزاد را در حين خواب كاهش دهند.
پزشكان اعلام كردند بررسى بر روى چهار مطالعه جديد و نيز تحقيق اخيرى كه درباره سندروم مرگ ناگهانى نوزادان موسوم به سيدز انجام شد عواملى را كه سبب افزايش خطر بروز اين سندروم مى شود به طور بارزى مورد مطالعه قرار گرفت.
دكتر ريچارد كارپنتر از دانشكده بهداشت و پزشكى لندن گفت: مجموعه رفتارهايى كه با وضع نامناسب خواب نوزاد همراه هستند مانند نوع تخت مورد استفاده نوزاد و نيز طرز خوابيدن آنان، به طور جدى سبب كاهش ميزان بروز اين نوع مرگ در نوزادان مى شود.
مرگ ناگهانى نوزادان (سيدز) اغلب در كودكان در سنين يك تا چهار ماه روى مى دهد و در نوزادان پسر شايعتر از دختران است.
اين سندروم، علت اصلى مرگ و مير كودكان زير يك سال است.
دكتر كارپنتر با انتشار مقاله اى در نشريه لانست به والدين توصيه كرد از خواباندن نوزادان در تخت خود بخصوص در شرايطى كه مادر نوزاد سيگارى باشد به طور جدى خوددارى كنند و به جاى اين كار، تخت نوزاد را در اتاق خود قرار دهند.
پتوى كودك، هرگز نبايد روى سر او را بپوشاند و والدين بايد از كشيدن سيگار خوددارى كنند و نوزاد نيز نبايد هرگز به روى صورت بخوابد.
اين محققان، اطلاعات مربوط به ۷۴۵ مورد سيدز و همچنين ۲ هزار و ۴۰۰ مورد بررسى شده از ۲۰ مركز را در سراسر اروپا مورد مطالعه قرار دادند. دكتر كارپنتر افزود: ۱۶ درصد از موارد مرگ اين نوزادان در شرايطى روى داده بود كه نوزاد در تخت والدين خوابيده بود و ۳۶ درصد از موارد نيز در حالتى رخ داده بود كه نوزاد به تنهايى در اتاقى به خواب رفته بود.

مريم سامانى
زنانى كه در برابر مشكلات ايستادگى كرده و با سختى ها مبارزه كرده اند كم نيستند. از اين شماره قصد داريم هر هفته بخشى از زندگى اين افراد را پيش روى شما بگذاريم.
اگر در كنارتان زنانى با اراده مى شناسيد كه در همه حال با توكل به خدا در برابر سختى ها مبارزه كرده اند، با بخش زنان روزنامه ايران تماس گرفته يا داستان زندگى اشان را براى ما ارسال كنيد.
خطوط چهره اش حكايت از رنجى ديرينه داشت.نگاهش پر از غمى بود كه سال هاى سال آن را پنهان كرده بود ولى اين روزها ديگر توانى براى اين پنهان كارى برايش نمانده بود.
بعد از لحظاتى مى گويد:
- اگر آمده ام تا زندگى ام را بگويم به خاطر اين است كه ديگران از آن سرمشق بگيرند.
زن سعى مى كند آرامتر شود.
- پدرم مردى بود معتاد كه جز پول هيچ چيز را نمى شناخت. كودكى هايم را كه در سايه وحشت گذشته است، هنوز به خوبى يادم است. مادرم هميشه از آزارها، كتك ها و فحاشى هاى او اشك مى ريخت. هر چه بزرگتر مى شدم پدرم با من بدتر و تلخ تر رفتار مى كرد.
۱۲ ساله كه شدم پدرم به مادرم گفته بود كه مى خواهد شوهرم بدهد. وقتى مادرم به من اين خبر را داد هاج و واج ماندم مادرم كه سعى مى كرد خودش را خوشحال نشان بدهد مى گفت: دخترم بهتر است تا سايه من بالاى سرت است، شوهر كنى چون اگر يك روز من نباشم خدا مى داند كه پدرت چه رفتارى با تو خواهد كرد.
حرف هاى مادرم مرا اميدوار كرد ولى وقتى متوجه شدم خواستگار من يكى از دوستان پدرم است شوكه شدم. او در سن و سال پدرم بود. آدمى بود كه مثل پدرم به هيچ كس جز خودش توجه نداشت و هر از گاهى كنار او مى نشست و با او ترياك مى كشيد. بارها او را ديده بودم و نگاهش را كه بر من سنگينى مى كرد، حس كرده بودم ولى باور كردنى نبود كه او بخواهد شوهر من شود.
گريه مى كردم ولى مادر مى گفت: چاره اى نيست. مرد سن و سال دار قدر زن جوان را مى داند. شايد اگر من هم جوان بودم پدرت بيشتر قدر مرا مى دانست.
با اين اميدوارى ها با اسكندر ازدواج كردم. اسكندر برخلاف پدرم كه مردى عصبى بود، آدمى خونسرد بود. از همان روزهاى اول زندگى به من گفت:
- اگر از كارهايى كه بايد انجام بدهى، شانه خالى كنى، بد مى بينى. من كارى ندارم كه سن تو كم است. من زن مى خواهم و زن بايد بتواند مسؤوليتى را كه بر شانه اش است انجام بدهد.
اسكندر ديگر كارى به زندگى نداشت. تمام مسؤوليت ها بر دوش من بود. با وجود اينكه جثه كوچكى داشتم، ولى دلم مى خواست بتوانم زندگى ام را بسازم.
كم كم متوجه شدم كه اسكندر هيچ احساس مسؤوليتى در قبال من و زندگى مان نمى كند. او از صبح تا شب از خانه بيرون بود و وقتش را با دوستانش و پدرم مى گذراند. چند بار وقتى نيمه شب به خانه آمد و اعتراض كردم، جريان را به پدرم گفت و پدرم علاوه بر خط و نشان مرا كتك زد و گفت:
- زن كه نبايد در برابر شوهرش زبان درازى كند.
در لاك تنهايى فرو رفته بودم، دو سال بود كه به شرايط زندگى ام عادت كردم. تا اينكه متوجه شدم صاحب فرزند شده ام. راز و نيازهاى من و حرف هاى تنهايى ام با طفل معصومى بود كه روز به روز در وجود من بزرگتر مى شد.
وقتى پسرم به دنيا آمد از اينكه صاحب پسرى شده ام كه در آينده حامى و پشتيبان من است خوشحال شده بودم. دوباره اميدم را به دست آوردم و شادى به من چهره اش را نشان داد.
اسكندر از اينكه پسردار شده بود، شاد بود ولى رفتارش با من زياد فرقى نكرده بود فقط مى گفت اگر يك مو از سر پسر كاكل زرى اش كم شود، منتظر مرگ بايد باشم.
وقتى پسرم يك ساله شد، اسكندر كه پيرتر شده بود در يك حادثه تصادف زمين گير شد. ديگر روزها و شب ها در خانه بود. كم كم رفتارش تغيير كرد. بددهنى هايش شديدتر مى شد و با حرفها و رفتارش آزارم مى داد. آنقدر بدخلقى مى كرد كه حاضر بودم بميرم و حرف هايش را نشنوم. راهى جز تحمل نداشتم. بچه ام كوچك بود و من بايد به خاطر او زندگى مى كردم. وقتى پسرم پنج ساله شد، اسكندر مرد. در مراسم چهلمين روز بعد از مرگش بود كه فهميدم چه سرنوشت تلخى دارم. شوهرم آن قدر مقروض بود كه با فشار طلبكاران ناچار خانه را به فروش رساندم و سقفى را كه بالاى سر من و پسرم بود، از دست دادم. در آن زمان آنقدر جوان و بى تجربه بودم كه به خانه پدرى ام برگشتم ولى بعد از چند هفته متوجه شدم پدرم حاضر نيست كه براى لحظه اى پسرم را تحمل كند.
- به من چه مربوط كه بچه يكى ديگر را بزرگ كنم. ببر بده پرورشگاه خودت برگرد وگرنه خودت هم با بچه ات برو.
باورم نمى شد كه پدرم اين حرف را به من مى زند. غمگين و باچشمى اشكبار از خانه پدرم بيرون زدم. از همان روز بود كه به كمك يكى از همسايه ها كه مرا به اقوام و دوستانش معرفى كرد شروع به كار در خانه ها كردم. از اينكه با غيرت مى توانستم لقمه نانى پيدا كنم و پسرم را با پول حلال و زحمت كشيدن بزرگ كنم، خدا را شكر مى كردم.
سال ها مى گذشت و من با وجود اينكه جوان بودم و خواستگار داشتم به خاطر عشق به پسرم همه را كنار گذاشتم. دلم مى خواست با فداكارى او را به گونه اى تربيت كنم كه براى جامعه مفيد باشد. براى همين بود كه پسرم را در بهترين مدارس ثبت نام كردم. او هم خوب درس مى خواند و با اين كار جواب زحمات من را به خوبى مى داد.
زن چشمانش به اشك مى نشيند.
- اميد من به آينده بود. آينده روشنى كه براى پسرم مى ديدم، ولى انگار اشتباه مى كردم.
هر چه پسرم بزرگتر مى شد، من ناتوان تر مى شدم. بالاخره روزى كه اسمش براى رفتن به دانشگاه درآمد، باورم نمى شد. از اينكه زحماتم به نتيجه رسيده بود، نمى دانيد چه حالى داشتم. از اينكه در سايه اميد و توكل به خدا تا اينجا رسيده بودم، به بقيه مسير زندگى و گذشت زمان خوش بين بودم.
پسرم همين كه وارد دانشگاه شد، كم كم با من سرسنگين شد. كمتر بامن حرف مى زد و هر وقت هم كه با او حرف مى زدم مى گفت: تو نمى فهمى. تو سواد ندارى. تو...
پسرم وقتى درسش تمام شد و مشغول به كار شد، از ميان همكارانش زن گرفت. آرزو داشم در مراسم ازدواج او شركت كنم ولى او مى گفت تو مايه آبروريزى هستى. من ترجيح مى دهم بگويم. اصلاً مادر ندارم. به زنم گفته ام پدر و مادرم را از دست داده ام، حالا هم نمى توانم تو را به زندگى ام راه بدهم. به زنم بگويم تو كه هستى؟ هيچوقت خودت را ديده اى؟ بد نيست جلوى آينه بروى و...
زن بغض كرد و سكوت اش ماندگار شد.
وقتى مى خواست برود گفت:
- شايد باور نكنى ولى من هنوز هم اميدوار هستم. شايد روزى بيايد و پسرم متوجه شود كه اشتباه كرده است. آن وقت من ديگر تنها نيستم. آن وقت...
***
او مى رود. اما مى دانم كه حرف هايش مى ماند. رفته است اما مى دانم كه مادرانى مثل او كم نيستند كه با تلاش و كوشش بسيار تن به گرداب سختى ها سپرده اند تا فرزندانشان را به ثمر برسانند و با اميدوارى با وجود اينكه در كوير زندگى خسته و درمانده شده اند، هنوز هم كه هنوز است چشم به زندگى دوخته اند، بلكه دريچه اميد به رويشان باز شود.

در حالى كه موج مسلمان شدن مردم اروپا روندى تصاعدى يافته است، كارشناسان اين قاره در جست و جوى راز اين گرايش جديد هستند.
روزنامه «كريستين ساينس مانيتور» در گزارشى نوشت: «مرى فالوت»، هيچ شباهتى به يك مظنون تروريست ندارد و اصلاً نمى توان در مورد او چنين پنداشت. يك زن فرانسوى سفيدپوست لاغراندام و محجوب كه با تلفن همراه خود با دوستانش در حال گپ و گفت وگو بود و غيرقابل تشخيص از ديگر زنانى كه در كافه نشسته بودند، قهوه مى نوشيد؛ اين دقيقاً همان چيزى است كه مسؤولان ضدتروريست اروپايى را نگران ساخته و توجهشان را به سمت هزاران نفر چون او جلب كرده است. خانم «فالوت» كه تازه به اسلام گرويده، از چشم پليس يك خطر بالقوه به شمار مى آيد. مرگ «موريل دگوك»، زن بلژيكى كه با اقدامى انتحارى به نيروهاى آمريكايى مستقر در عراق حمله كرد، باعث شد تا در اروپا، نگاه ها و توجهات به سمت گرويدن تعداد روزافزون اروپاييان به اسلام، جلب شود كه بيشتر آنان نيز زنان هستند؛ اين موضوع تا پيش از اقدام موريل، چندان مورد توجه نبود.
تحقيقات نشان داده كه گرويدن به اسلام در زنان اروپايى، بيشتر از مردان است و تنها تعداد كمى از آنان به خاطر ازدواج با يك مرد مسلمان، به دين اسلام درآمده اند.
«حيفا جواد»، استاد دانشگاه بيرمنگام انگليس مى گويد: تغيير دين به خاطر ازدواج، عمومى ترين راه مسلمان شدن بود، اما به تازگى، زنان خود را از اين الزام ها بيرون آورده و به ميل خود مسلمان مى شوند.
«فالوت» مى گويد: روشى را كه اسلام در آن به دنبال نزديكى با خداست، دوست دارد. اسلام از نظر او، آسان تر، ساده تر و بادقت تر است، زيرا صريح و روشن است. او مى گويد: به دنبال يك چارچوب بودم. انسان نيازمند قوانين و رفتارهايى است كه بتواند از آنها پيروى كند. دين مسيحيت، راهكارهاى قابل مراجعه را به من ارائه نداده بود. به عقيده كارشناسانى كه به موضوع گرويدن زنان اروپايى به اسلام و دلايل آنان براى اين كار پرداخته اند، اين عمل زنان اروپايى، درواقع واكنشى است كه نسبت به امور نامعلوم و ترديدهاى اخلاقى جامعه غربى از خود نشان مى دهند. آنان دوست دارند حس تعلق، مراقبت و حمايت و سهيم بودن در امور را داشته باشند و اين را اسلام به آنان پيشكش مى كند.
«كارين وان نووكرك» كه درباره زنان تازه مسلمان شده هلندى تحقيق مى كند، مى گويد: ارائه ايده مشخص و معين از زن بودن و مرد بودن از سوى اسلام، باعث جذب افراد شده است و علاوه بر اين، اسلام، جايگاه بيشترى براى خانواده و ايفاى نقش مادرى قايل شده است و به زنان همچون اهداف جنسى نگاه نمى كند.
«سارا جوزف»، يك انگليسى تازه مسلمان و مدير مجله «شيوه زندگى مسلمان» (Emel) است. وى معتقد است، همه زنان اروپايى كه به اسلام گرويده اند، در جست و جوى يك شيوه زندگى زيبا و محفوظ از تمامى افراط هاى فمنيسم غربى هستند كه حقيقتاً روشى نادرست است.
«استفانو آليوى»، استاد دانشگاه پادوا ايتاليا مى گويد: برخى زنان ديگر نيز به دلايل سياسى به سمت اسلام جذب مى شوند، چون اسلام بر معنويت و روحانيت سياستمداران تأكيد دارد و ايده يك قانون الهى و مقدس را مطرح مى كند.
پس از تصميم گيرى، برخى تازه مسلمان ها آرام آرام خود را با روش زندگى مسلمانان وفق مى دهند. براى مثال؛ «فالوت»، هنوز آمادگى اين را احساس نكرده كه روسرى بپوشد و از لباس هاى بلندتر و گشادتر استفاده كند. برخى ديگر براى بروز نمادهاى ظاهرى دين جديد، مشتاق تر و ديندارتر از هم كيشان مسجدروى خود هستند كه مسلمان به دنيا آمده اند. «بتول التوما»، گرداننده برنامه «تازه مسلمان ها» در مركز اسلامى شهر لستر انگلستان معتقد است: مراحل اوليه و شروع گرويدن افراد به اسلام، زمان بسيار حساسى است، زيرا شخص به دانش اوليه خود اعتماد چندانى ندارد و يك تازه وارد است و طعمه افراد و سازمان هاى مختلف مى شود.
براى مثال؛ همان زن بلژيكى، پيش از گرويدن به اسلام، معتاد بوده و ترك كرده و از كار بيرون رانده شده است و احتمالا با دست زدن به اقدام نهايى خود و حمله انتحارى، به دنبال فرصتى براى يافتن راه نجات خود بوده است. «التوما»، مرگ زن بلژيكى در عراق را غم انگيزترين پايان توصيف كرده است كه قربانى كسانى شد كه از عقيده وى سوءاستفاده كردند.

رژيم غذايى براى زنان يائسه

با توجه به اينكه تغييرات هورمونى زنان در دوران يائسگى احتمال ابتلاى ايشان را به انواع بيماريها همچون چاقى افزايش مى دهد لذا رژيم غذايى مناسب و تحرك مى تواند مانع بروز اين مشكل شود.
دكتر « بتول احمدى » متخصص مديريت خدمات بهداشتى درمانى زنان ضمن بيان اين مطلب در گفت و گو با خبرنگار ايسنا گفت: يائسگى اغلب پس از سن ۵۰ سالگى بروز كرده و پيامد توقف ترشح هورمونهاى زنانه است. وى ادامه داد: از آنجا كه هورمونهاى زنانه نقش مهمى در سوخت و ساز مواد غذايى حاوى چربى، قند و پروتئين دارند، بنابراين در دوران يائسگى به دليل نبودن هورمونهاى زنانه به جاى آنكه مواد غذايى به انرژى تبديل شوند به صورت چربى باقى مانده و به مرور، ضمن كاهش توده هاى عضلانى موجب اضافه وزن در زنان يائسه مى شوند.
دكتر احمدى روند اضافه وزن زنان يائسه را تدريجى اما خطرناك دانست و افزود: هر چند به طور ميانگين اضافه وزن سه ماهه زنان يائسه، ۵‎/۱ كيلوگرم است، كه البته متناسب با شيوه زندگى زنان متغيراست، اما در طولانى مدت موجب چاقى و زمينه بروز بيماريهاى قلبى، سرطان سينه، ديابت، سنگ كيسه صفرا، چربى و فشارخون بالا و پوكى استخوان مى شود.
وى رعايت رژيم غذايى كم كالرى و كم چربى را به زنان يائسه پيشنهاد كرد واظهار داشت: مصرف مداوم ميوه و سبزيجات، لبنيات و پروتئين هاى گياهى (سويا) و دريايى ( ماهى و ميگو و. . . ) ضمن پيشگيرى از اضافه وزن از بروز پوكى استخوان و عوارض ناشى از كمبود هورمونهاى زنانه ممانعت مى كند.

مادران سيگارى كمتر به نوزادان شيرمى دهند

بررسى هاى جديد نشان مى دهد زنان سيگارى به طور كلى در مقايسه با ديگرزنان كمتر به نوزادان خود شير مى دهند .
زنانى كه قبل از باردارى سيگار را ترك كنند يا در دوران حاملگى آن راكنار بگذارند بيشتر احتمال دارد كه نوزاد را پس از تولد با شير خودتغذيه كنند.
تحقيق در مورد حدود سه هزار و پانصد زن مشخص كرد بيش از بيست و پنج درصد از زنان سيگارى زمانى كه سن كودكشان به ده هفتگى مى رسد شير دادن به كودك خود را قطع مى كنند. زنانى كه پس از تولد نوزاد خود نيز بيش از ده نخ سيگار در روز مى كشند حدود دو و نيم برابر زنان غيرسيگارى كمتربه نوزاد خود شير مى دهند. محققان توصيه مى كنند زنان در هر زمان كه ممكن است و حتى پس از زايمان به سرعت سيگار را كنار بگذارند زيرا ترك سيگار علاوه بر آنكه موجب حفظ سلامت آنان و نوزادشان مى شود احتمال افزايش رفتارهاى سالم را نيز تقويت مى كند .

تسكين گريه نوزادان با دارو نيست

گريه نوزادان در ماه نخست پس از تولد طبيعى است و نيازى به تجديد يا كاربرد داروهاى شيميايى يا گياهى ندارد . دكتر محمدحسين خاتمى فوق تخصص گوارش كودكان گفت : گريه نوزادان كه به علت درد شكم يا قولنج نوزادى است اغلب هنگام عصر به صورت ناگهانى آغازمى شود و يكى دو ساعت به طول مى انجامد. وى افزود: اگر گريه نوزاد به علت گرسنگى، تمايل به در آغوش گرفتن ازطرف والدين يا براى تعويض جاى نوزاد نباشد به علت درد شكم است كه طبيعى است و پس از يك ماه برطرف مى شود اما گاهى نوزاد مدام از صبح تا شب گريه مى كند كه در اين حالت به مادر توصيه مى كنيم در صورتى كه نوزاد را باشير خود تغذيه مى كند به مدت يك ماه شير و لبنيات كمتر بخورد يا آن را حذف كند و پس از برطرف شدن مشكل دوباره آن را آغازكند زيرا ممكن است نوزاد به لبنيات گاوى حساسيت داشته باشد و علت دل درد او نيز نفخ پس از مصرف لبنيات در مادر باشد .

زمستان ها چاق، تابستانها لا غر

براساس نتايج تحقيقات دانشمندان عادات غذايى افراد با تغيير فصل تغييرمى كند . به گزارش پايگاه اينترنتى رويترز محققان دانشگاه ماساچوست در مدت يكسال تغييرات فصلى در سه زمينه مصرف مواد غذايى فعاليت جسمى و وزن بدن ۵۹۳ فرد چاق با ميانگين سنى ۴۸ سال را مورد بررسى قرار دادند و دريافتندبيشترين مصرف كالرى اين افراد در پاييز است كه مقدار آن روزانه ۸۶ كيلوكالرى بيشتر است در حالى كه در بهار اين مصرف به كمترين مقدار مى رسد.
اين دانشمندان در رابطه با افزايش وزن و فعاليت هاى جسمى نيز معتقدند وزن افراد در زمستان به دليل كمتر شدن فعاليت هاى بدنى افزايش مى يابد .
افزايش تمركز با ۱۵دقيقه چرت زدن بعد از غذا
يافته هاى يك محقق ژاپنى نشان مى دهد كه ۱۵ دقيقه چرت زدن بعد از ناهار باعث افزايش كارآيى و تمركز افراد خصوصاً نوجوانان در همه  ساعات بعدازظهر مى گردد.
به گزارش تايمز، نااوشيما اوچيمارا يكى از عصب شناسان و روان شناسان دانشگاه كورومى ژاپن با تحقيقات ميدانى روى نوجوانان و جوانان در دبيرستان هاى ژاپن و آزمايش بر روى بزرگسالان دريافت كه ۱۵ دقيقه چرت زدن پس از ناهار مى تواند هوشيارى كارآيى و تمركز افراد را ۶۱ درصد در طول ساعات بعد از ظهر افزايش دهد. پروفسور اوچيمارا معتقد است به طور كلى نوجوانان دچار كمبود خواب مزمن هستند و از اين رو آنان بيش از همه به اين ۱۵ دقيقه چرت زدن بعد از ناهار محتاج هستند. اوچيمارا مى افزايد: همه بايد اين ۱۵ دقيقه چرت را براى خود فراهم كنند و حتى اگر نمى توانيد ۱۵ دقيقه بخوابيد همين كه ۵ دقيقه در محيطى آرام و بدون صدا چشم ها را بر هم بگذاريد و آرام بگيريد بسيار مفيد است.
با اين همه اوچيمارا توضيح مى دهد اين چرت نبايد به خوابى بيش از ۳۰ دقيقه تبديل شود، چرا كه خواب بيش از ۳۰ دقيقه باعث كاهش هوشيارى فرد پس از آن مى گردد.

زنان بى خواب تر از مردان

بررسى هاى جديد نشان مى دهد زنان بيش از مردان دچار بى خوابى مى شوند . به نوشته تازه ترين شماره نشريه خواب براساس بررسى هاى جديد, زنان يك وچهل و يك صدم درصد بيشتر از مردان دچار بى خوابى مى شوند.
دراين مطالعه جديد بيش از يك ميليون نفركه درگذشته در مطالعات شركت كرده بودند, مورد ارزيابى گروهى قرار گرفتند.
با اينكه در اين تحقيق از نه روش آمارى مختلف استفاده شد همه روش ها نشان دادند به طور كلى بى خوابى در زنان شايع تر از مردان است. همچنين بررسى ها نشان داد هرچه سن افزايش پيدا مى كند بى خوابى بازهم در زنان بيشتر مى شود به نحوى كه زنان مسن بيش از همه در معرض بى خوابى قرار دارند. همچنين وقتى بررسى در سنين مختلف انجام شد مشخص شد در همه گروههاى سنى تفاوت بين زنان و مردان وجود دارد .

خطر نيكوتين در مادران باردار

استفاده از چسب يا آدامس نيكوتين در دوران باردارى خطر نقص مادر زادى را افزايش مى دهد . محققان با بررسى بيش از ۷۶ هزار زن باردار دريافتند، زنانى كه در ۱۲ هفته نخست حاملگى براى ترك سيگار از چسب ها يا آدامس هاى حاوى نيكوتين استفاده مى كنند با افزايش خطر بروز نقص مادرزادى در نوزاد خود روبرو خواهند بود.
به گفته محققان , نيكوتين براى جنين سم است با اين حال اگر هيچ راه ديگرى براى ترك سيگار در زنان باردار وجود نداشته باشد، چاره اى غير از استفاده از آن نيست زيرا مواد سمى كه از كشيدن سيگار به وجود مى آيند و در نهايت به جنين وارد مى شوند از نظر تعداد بسيار بيشتر و از نظر سميت بسيار سمى تر از نيكوتين هستند . سيگار عوارض مختلفى را در جنين و از جمله كاهش وزن را موجب مى شود.