پس از سه سال و نيم مناقشه بر سر احداث برج جهان نما در حريم تاريخى ميدان نقش جهان و چهارباغ عباسى و بعد از دو سال تنش درباره عبور مترو از خيابان چهارباغ، شهردارى اصفهان هنوز در حال كار كارشناسى درباره امكان تعديل برج يا تعيين مسير جايگزين براى مترو است و ظاهراً زمان بى انتهايى براى اين نوع كارشناسى ها در نظر گرفته شده است.
در اين ميان به گفته شهردار اصفهان، نقش رسانه ها اين است كه «با جار و جنجال هاى ژورناليستى اجازه نمى دهند، عقل حاكم شود» يا «روى يك چيز باطل قضاوت مى كنند و بعد قلم مى زنند و مشكل ايجاد مى كنند.» (روزنامه ايران، ۸۴‎/۱۰‎/۲۶) خوشبينانه ترين فرضيه اين است كه بگوييم شهردارى مى خواهد فارغ از هر نوع تنش و التهاب، در يك فضاى كارشناسانه به بررسى موضوع بپردازد و در نهايت كارى را صورت دهد كه منافع شهروندان اصفهانى و اصول صيانت از ميراث فرهنگى را تضمين كند؛ اما اين فرضيه زمانى با ترديد مواجه مى شود كه بدانيم در همان «زمان بى انتهاى كارشناسى» طبقات فوقانى و مورد اختلاف برج جهان نما با ده برابر سرعت كار كارشناسان كامل مى شود و مقدمات عبور مترو از چهارباغ عباسى شكل عملى به خود مى گيرد.
گويا قرار است بهره بردارى از اين پروژه ها و كارشناسى درباره آنها در يك زمان به پايان برسد. در آن صورت اگر نظر كارشناسان منطبق با خواسته شهردارى بود كه فبهاالمراد. اما اگر نبود، آقاى شهردار مى تواند براحتى بگويد: «برج جهان نما مال مردم است و تصرف در اموال مردم قواعد خاص خودش را دارد. يكى از راه هايش همين است كه دولت اينجا را تملك كند و هر كارى مى خواهد بكند. بحثى در آن نيست.» (با اين فرض كه پول دولت، غير از مال مردم است.) از همين رو است كه يكى از اعضاى شوراى شهر اصفهان مى گويد: «متأسفانه شهردارى اعتقادى به تعديل جهان نما ندارد و اين موضوع را كش مى دهد.» (ايران، همان تاريخ)
در واقع نهاد ياد شده سه سال تمام با مقاومت سرسختانه در برابر سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى كشور، سازمان علمى _ فرهنگى ملل متحد (يونسكو)، رئيس جمهور سابق، استاندارى اصفهان، سازمان نظام مهندسى استان و نهادهاى ديگر كه بارها و بارها خواستار كوتاه شدن جهان نما و تغيير مسير مترو شده اند، به «خريد زمان» پرداخته تا همگان را در عمل انجام شده قرار دهد.
امضاى موافقتنامه اخير ميان شهردارى و استاندارى براى تعديل سه طبقه از جهان نما نيز در راستاى همين اقدامات ايذايى قابل تفسير است وگرنه، نه زيونسكو و سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى، به چنين تعديل بى فايده و بى فرجامى تن مى دهند و نه اساساً تعيين ميزان تعديل ارتفاع برج در صلاحيت قانونى شوراى شهر يا شهردارى اصفهان است.
شهردارى اصفهان كه پيشنهاد خريد برج جهان نما توسط دولت را مطرح مى سازد، بخوبى مى داند كه با كامل شدن برج و افزايش سرسام آور بهاى زمين در اصفهان، روز به روز بر قيمت جهان نما افزوده مى شود و كار به جايى مى رسد كه دولت يا توان خريد را از دست مى دهد يا آن را مخالف مصالح عمومى مى يابد. درباره مترو نيز همين قضيه صادق است. اگر بتوان به بهانه كارشناسى بيشتر، عمليات احداث تونل در زير چهارباغ عباسى را به مرز غيرقابل بازگشتى رساند، آنگاه دولت و نمايندگان قانونى آن (استاندارى، شوراى عالى ترافيك و سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى) چاره اى جز راه آمدن با شهردارى نخواهند داشت.
بويژه شهردارى اصفهان مكرراً بر اين نكته پاى مى فشارد كه جهان نما با پول مردم ساخته شده و خرابى آن هدر دادن بيت المال است و ممكن است تا چندى ديگر همين موضع درباره مترو نيز تكرار شود. اخيراً يكى از مشاوران شهردارى اصفهان كه نقش مؤثرى در تكميل برج جهان نما داشته، اعلام كرده است: «اگر قرار باشد اين برج تعديل كمّى شود، بايد بمدت سه ماه منطقه بسته شده و با استفاده از جرثقيل هاى بزرگ كه انتقال آن مستلزم جمع آورى همه پل هاى عابر پياده در سطح شهر است، بنا را تخريب كرده و با استفاده از ماشين آلات تكه هاى تخريب شده جمع آورى شود.» (روزنامه شرق، ۸۴‎/۱۱‎/۱) علاوه بر آنكه اين دعاوى كاملاً قابل مناقشه و بشدت اغراق آميز است، نشان مى دهد كه برخى مى خواهند خرابى چند طبقه ساختمان را با هست و نيست شهروندان اصفهانى گره بزنند و آنها را در رويه هاى غيراصولى خود شريك سازند. بنابراين شايد بهتر باشد به جاى مايه گذاشتن از مردم اصفهان، اسامى هيأت مديره شركتى كه اداره پروژه جهان نما را برعهده دارد و سرمايه گذاران اصلى برج اعلام شود تا معناى عبارت «شهروندان اصفهان» به دقت معلوم گردد.
اگر قرار به كارشناسى بى انتها درباره امكان تعديل جهان نما يا تغيير مسير مترو باشد، بسيارى چيزهاى ديگر را نيز مى توان مورد كارشناسى قرار داد. مثلاً اينكه تخريب كارخانجات نساجى به عنوان باغ هاى باقى مانده صفوى در چهارباغ بالا و احداث آپارتمان در آنها چه ارتباطى با منافع مردم اصفهان داشت يا جواز بلندمرتبه سازى غيرقانونى در حريم زاينده رود و ايجاد بورس بازى املاك در اصفهان توسط چه كسانى صورت گرفت و برخى مديران سابق شهردارى كه امروزه اين نهاد را از مشاوره هاى خود بهره مند مى سازند، چه نقشى در صدور جوازهاى ساخت و ساز داشته اند يا اصلاً اينكه حمام سيصد ساله خسرو آقا كه در فهرست آثار ملى به ثبت رسيده بود، چگونه در سال ۷۳ توسط شهردارى خراب شد؟ آيا افراد ذى مدخل در اين ماجرا هنوز هم در شهردارى حضور دارند يا نه؟
به هر روى در اصفهان موضوع براى كارشناسى و بررسى كم نيست، اما گاه اين كارشناسى ها سمت و سويى خارج از عرف مى يابند و چنان كه مى بينيم از دو قوه مجريه و مقننه خواسته مى شود خود را درگير چند طبقه ساختمانى سازند كه در مقياس ملى ذره اى واجد ارزش نيست و اگر معروفيتى برهم زده از باب ناهنجارى و مشكل آفرينى اش بوده است.
چند روز پيش برخى از نمايندگان مجلس شوراى اسلامى از هيأت رئيسه مجلس گلايه كردند كه چرا سؤال نمايندگان از وزيران را مطرح نمى سازد. جناب حدادعادل در پاسخ با اشاره به اينكه بيش از ۲۰۰ سؤال در انتظار طرح قرار دارند و با اين وصف تا پايان دوره براى طرح سؤال جديد مجالى نيست، با همان نغزگويى هاى هميشگى اش گفت: روزى يك قاضى متهمى را به ده هزار ضربه شلاق محكوم كرد. متهم نيز به او گفت: يا تو تا به حال شلاق نخورده اى يا ده هزار را نمى دانى چيست. بر اين منوال يا عده اى ارزش هشت طبقه ساختمان را نمى دانند يا درنيافته اند كه مجلس چگونه جايى است!

سارى، خبرنگار «ايران»: يك مبتكر ساروى براى نخستين بار موفق به ساخت ماشين برقى براى كودكان شد.
«سيروس عسگرى» سازنده اين خودرو كه «مينى موبيل» نام دارد در خصوص اين وسيله گفت: اين خودرو برقى كه تمام قطعات آن در داخل كشور طراحى شده مى تواند با سرعت ۸ تا ۱۲ كيلومتر در ساعت مسافت را طى كند.
وى افزود: سيستم موتور اين مينى موبيل، الكتريكى و داراى گيربكس بوده و به وسيله باطرى كار مى كند، نيرو محركه آن يك الكتروموتور ۱۲ ولت است و چپگر و راستگر آن به جاى دنده عقب و جلو طراحى شده است. اين خودرو براى كودكان ۵ تا ۱۲ سال طراحى شده است.
وى با اشاره به اينكه تاكنون ماشين هاى مشابه متعددى از كشور چين وارد بازار كشور شده است، تصريح كرد: هيچ كدام از اين ماشين هاى وارداتى مشابه قطعات پس از فروش ندارند و در واقع يك بار مصرف هستند اما اين مينى موبيل را مى توان به راحتى قطعاتش را در داخل كشور تهيه و سرويس دهى كرد.
عسكرى همچنين درباره نحوه شارژ باطرى مينى موبيل طراحى شده خود گفت: نيرو محركه آن از طريق دو سيستم شارژ مى شود، روش اول توسط برق خانگى و روش دوم آن با جافندكى اتومبيل به مدت ۲۰ دقيقه شارژ مى شود و حداقل ۲ سال كار مى كند. وى هزينه ساخت آن را ۵۰۰ هزار تومان ذكر كرد.
اين مبتكر مازندرانى خاطرنشان كرد: در حال حاضر ساخت اتومبيل برقى دو نفره بزرگسالان را در دست دارد كه قادر است با سرعت ۸۰ كيلومتر در ساعت حركت كند. وى مزيت اين خودرو برقى دو نفره با خودروهاى برقى جهان را در بى نيازى شارژ آن از طريق برق شهرى و يا منزل عنوان كرد و گفت: اين اتومبيل دو نفره كه توربين و ژنراتورى بر روى آن تعبيه شده است توسط انرژى باد قابليت شارژ باترى ها را دارد.
به گفته وى اين طرح به تأييد مقامات و سازمانهاى ذيربط رسيده و در صورت حمايت دولت در كوتاه ترين زمان به اجرا درمى آيد.

كيش، خبرنگار «ايران»: «فيوچر بانك» به عنوان سومين بانك خارجى به زودى در منطقه آزاد كيش شعبه خود را داير خواهد كرد.
مهندس «مجيد شايسته» رئيس هيأت مديره و مديرعامل سازمان منطقه آزاد كيش ضمن اعلام اين خبر گفت: حضور بانك هاى خارجى بر رشد و جذب هرچه بيشتر سرمايه گذارى خارجى و همچنين تسهيل در مراودات پولى بانكى بسيار تأثيرگذار است.
به گزارش روابط عمومى و امور بين الملل سازمان منطقه آزاد كيش، «استفان اوستن» مديرعامل «فيوچر بانك» در ديدار با رئيس هيأت مديره سازمان منطقه آزاد كيش تصريح كرد: موافقت اصولى تأسيس «فيوچر بانك» از بانك مركزى جمهورى اسلامى ايران دريافت شده و نسبت به ثبت شعبه در كيش نيز تمامى اقدامات اوليه صورت گرفته است.
وى سرمايه اوليه شعبه «فيوچر بانك» در كيش را ۲۰ ميليارد ريال اعلام كرد و افزود: «فيوچر بانك» در حال حاضر داراى سه شعبه تجارى و يك واحد بانكى فراساحلى فعال در بحرين است كه مجموع دارايى آن به ارزش ۵۸۰ ميليون دلار برآورد مى شود. در حال حاضر دو بانك «ايران و اروپا» و «استاندارد چارتر» در منطقه آزاد كيش داراى شعبه هستند.

اصفهان - مهسا جزينى: مسير مترو اصفهان بر سر دو راهى، متوقف مانده است؛ شمس آبادى يا چهارباغ در حال حاضر عبور از خيابان چهارباغ مخالفان زيادى دارد مضاف براينكه طبق مصوبه شوراى عالى ترافيك استان و كشور مترو بايداز خيابان شمس آبادى عبور كند. اما عبور مترو از خيابان نيز چندان موردنظر كارشناسان شهردارى و سازمان قطار شهرى نيست . شايد مهمترين دليلى كه در اين باره مطرح مى شود بحث ۲۵۰ميليارد ريال براى آزادسازى است كه بايد در خيابان شمس آبادى صورت گيرد. گرچه شهردار اصفهان چندى پيش اعلام بودجه كرد كه هيچ تأكيدى از سوى اين نهاد بر عبور مترو از اين خيابان تاريخى وجود نداردو مسير نهايى را كارشناسان تعيين مى كنند.
با اين حال به نظر مى رسد عدم تخصيص به موقع اعتبارات سال جارى مترو اصفهان و پرداخت تنها ۲۰درصد آن تاكنون باعث شده مترو اصفهان اين شانس را پيدا كند كه بيشتر در محك كارشناسى باقى بماند تا آنجا كه ظاهراً شهردارى و ميراث فرهنگى توافق كرده اند كه با انتخاب يك مشاور مشترك مسأله عبور مترو از بافت تاريخى اصفهان به خصوص چهارباغ را به شكلى همه جانبه و با رعايت جميع جوانب بررسى كنند؛ مسائل ميراثى، تاريخى و ترافيكى ، دسترسى هزينه ها مسأله توريسم و ...
\ ۲سال زمان سپرى شد
هنوز كسى نمى داند على رغم گذشت نزديك به دو سال از طرح مسأله عبور مترو از خيابان چهارباغ و موضع گيرى هاى موافق و مخالف ، برگزارى همايش و انعكاس اين مسأله در رسانه ها بالاخره مترو از چهارباغ عبور مى كند يا نه؟ در حالى كه استاندار پيشين اصفهان مصوبه عبور مترو از خيابان شمس آبادى را به عنوان يكى از موفقيت هاى كارنامه كارى خود اعلام كرده بود امامجرى طرح مترو اصفهان و قائم مقام سازمان قطار شهرى چندى قبل در يك مصاحبه مطبوعاتى عملكرد استاندار وقت را در خصوص مترو اصفهان بى منطق خواند. سيف اللهى مجرى طرح مترو اصفهان گفت تكليف مسير مترو را قانون مشخص كرده است. وى با اشاره به طرحى در مورد عبور مترو از بافت هاى تاريخى در مجلس گفت در صورت تصويب نهايى اين طرح و تعيين حريم بناهاى تاريخى ، تكليف معلوم مى شود.
وى در مورد اين مسأله كه پس تكليف مصوبه شوراى عالى ترافيك چه مى شود گفت: هم اكنون دو مصوبه در شوراى ترافيك وجود دارد كه يكى مربوط به عبور از شمس آبادى و ديگرى خيابان چهارباغ است و مصوبه ها با هم متناقض اند. وى دراين باره به نظرات مشاوران خارجى طرح يعنى دو شركت ايمر و سيترا اشارهمى كند كه آنهاعبور از چهارباغ را مناسبتر تشخيص داده اند. البته سيف اللهى نمى گويد كه آخرين مصوبه شوراى عالى ترافيك مربوط به خيابان چهارباغ است يا شمس آبادى. درعين حال او در شرايطى به نظر مشاوران خارجى به عنوان پيمانكار خصوصى استناد مى كند كه شوراى شهر شهردارى اصفهان اظهارنظر سازمان جهانى يونسكو در باره برج جهان نما را دخالت خارجى ها در امور داخلى شهر اصفهان و مردود دانسته  است.
اما در مقابل مهندس درويش رئيس انجمن معماران اصفهان با اشاره به همايشى تخصصى كه سال گذشته در خصوص مترو اصفهان برگزار شد گفت نظرات كارشناسى اين همايش كه يكى از مبناهاى تصميم شوراى عالى ترافيك در مصوبه خود بود و در آن از متخصصان مختلف حوزه شهرى و معمارى و تاريخ استفاده شده بود به اين نتيجه منجر شد كه عبور از خيابان چهارباغ يك ريسك است.
وى در مورد نظر مشاوران مترو درخصوص عبور از خيابان چهارباغ گفت حتى اين مسأله نيز به استناد مطلبى كه از سوى خود سازمان قطارشهرى در اختيار ما گذاشته شده بود نيز بحث و بررسى شد اما به نظر ما به اين نظرات كارشناسى نيز نقد بسيارى وارد بود تا آنجا كه مثلاً در مورد مزيت هاى جمعيتى و اقتصادى آن دقيقاً برعكس است چون در بخش شرقى چهارباغ به دليل وجود پارك و يا ساختمان عمارت چهلستون كه فضاى زيادى را اشغال كرده تجمع جمعيتى كمتر است تا خيابان شمس آبادى كه داراى مراكز تجارى بيمارستان و مركز پزشكى است.
وى گفت نكته ديگرى كه در اين همايش به آن اشاره شد مسأله توريستى بودن چهارباغ است چون احداث مترو باعث تراكم جمعيت بيش از اندازه در چهارباغ به علت ايستگاه هاى خروجى آن مى شود كه بيشتر آنها را افرادى تشكيل مى دهند كه از اقصى نقاط اصفهان قصد ورودبه چهارباغ را دارند، مثل مسافران ترمينالى كه اين مسأله با آن نگاهى كه ما از چهارباغ به عنوان بدل شدن به منطقه اى با وجهه توريستى داريم متفاوت است. وى افزود: در نهايت از ميان گزينه هاى مختلف با توجه به پارامترهاى متفاوت نظر مشاوران خارجى بيشتر به يك مشاوره داخلى براى خود كاركنان مترو مناسب تر به نظر مى رسيد تا يكسرى دلايل متقن. درويش اضافه مى كند كه حتى مشاوران مترو به مسأله ريسك پذيرى عبور مترو از چهارباغ اذعان دارند.
خلاصه دلايلى كه در اين همايش در خصوص رد عبور مترو از چهارباغ مطرح شده به گفته سخنگوى همايش حشمت الله انتخابى اينگونه است كه ارتعاشات فيزيكى ناشى از احداث عبور مترو مشكلات زيست محيطى ،تراكم جمعيتى، سرريز جمعيت ايستگاه ها و مسائل گردشگرى و درنهايت همه اينها عبور از خيابان چهارباغ را ريسك پذير ساخته است و در مقابل ثابت شدن اين مسأله كه عبور از خيابان شمس آبادى هزينه كمتر و سرعت بيشترى دارد. با اين حال مجرى طرح مترو گفت: در پاريس، لندن، قاهره و ميلان چنين كرده اند پس چرا ما نمى توانيم. اما رئيس انجمن معماران اصفهان اظهار داشت: مگر قرار است اشتباهات غربى ها رادوباره تكرار كنيم، آنها امروز ديگر چنين كارى نمى كنندو ما اين شانس را داريم كه از اين تجربه ها درس بگيريم. درويش در پاسخ به اين مسأله كه آيا مى توان با حفظ حريم آثار تاريخى مترو را از كنار آن عبور داد گفت: چگونه مى توان حريم يك اثر تاريخى را مشخص كرد به شكلى كه ثابت شود عبور مترو ضررى براى آن ندارد آن هم در حالى كه اصرار داشته باشيم مترو از چهارباغ يعنى نزديكترين فاصله به بنايى مانند مدرسه چهارباغ عبور كند. در حالى كه متخصصان نيز به دليل پيچيدگى مسأله چنين توانى ندارند.
به گفته وى حتى اگر پيش از احداث مترو از متخصصان بومى استفاده شده بود مى شد با احداث يك رينگ به دور بافت تاريخى به طور كلى از ورود مترو به بافت جلوگيرى كرد تا آنجا كه حداكثر فاصله تا رسيدن با ايستگاه نيز بيشتر از يك ربع ساعت نمى شد و اين زمانى كه در همه دنيا هم قابل قبول و پذيرفته است.
\ تخريب كف اصلى و لرزش سى و سه پل و چهلستون
اما نكته ديگرى كه در خصوص عبور مترو از چهارباغ و نزديكى زير سى و سه پل مى توان به آن اشاره كرد مسأله تخريب كف اصلى چهارباغ سنگفرشها، تنبوشها و آب نماهاى صفوى است كه حتى در صورت احتمال عدم تخريب آن نيز، طرح تبديل چهارباغ به مكانى پياده رو و احياى دوباره اين آثار كه پيش از اين تصويب شده بود به دليل احداث ايستگاه هاى خروجى منتفى شود تا آنجا كه به گفته كارشناسان ميراث فرهنگى و به استناد گفته هاى مهندسان مترو در جريان احداث مسير مترو از سمت جنوب و خيابان چهارباغ بالا بسيارى از اين آثار در جريان حفارى تخريب شده اند. عبدالله جبل عاملى كارشناس ميراث فرهنگى نيز معتقد است: عبور مترو از چهارباغ يا دولتخانه صفوى به ناچار باعث مى شود گذر مترو به سى و سه پل نيز بيفتد و لرزه بر بدنه اين اثر تاريخى و ساير آثار ايجاد شود. ما همين يك چهارباغ را داريم.
\ مردم اصفهان مخالف عبور مترو از چهارباغ هستند
نتايج يك نظرسنجى نشان داد مردم شهر اصفهان با عبور مترو از خيابان چهارباغ على رغم افزايش هزينه هاى آن موافق نيستند.
دكتر وحيد قاسمى عضو هيأت علمى دانشكده علوم اجتماعى دانشگاه اصفهان و شوراى پژوهشى اداره ارشاد اصفهان كه در نشستى با عنوان پايتخت فرهنگى جهان اسلام، وفاق جمعى و توسعه شهرى سخن مى گفت با اشاره به اينكه وفاق جمعى عنصر مهم فرهنگى در توسعه شهرى است، گفت: در حالى كه شواهد نشان دهنده اين مسأله است كه اصفهان طى سالهاى گذشته آن اندازه كه به توسعه ساختارى توجه شده به توسعه فرهنگى توجه نشده است.
وى با بيان اينكه اگر قرار باشد طرح توسعه كلان شهر اصفهان ريخته شود اين مهم بدون توجه به نظر و نگرش مردم و استفاده از آنها امكانپذير نيست، گفت: ابتدا بايد ديد مردم اصفهان چه نگرشى نسبت به شهر خود دارند آن را شهرى صنعتى علمى مذهبى يا فرهنگى گردشگرى تصور مى كنند. قاسمى با اشاره با نتايج تحقيقى كه توسط وى انجام شده بود گفت نتايج نشان مى دهد مردم اصفهان اين شهر را نه علمى و صنعتى بلكه فرهنگى گردشگرى و مذهبى قلمداد مى كنند و خواستار حفظ اين عناصر هستند.
به گفته وى، اين نظرسنجى نشان مى دهد كه بيشتر مردم اصفهان با عبور مترو از خيابان چهارباغ مخالفند.آنها همچنين ساخت ساختمانهاى بلندمرتبه در حاشيه زاينده رود و بافت تاريخى خود را نه خدمتى به مردم كه حركتى رو به عقب تصور مى كنند. همين گونه با تردد اتومبيل از بافت و روى پلهاى تاريخى مخالفند.