عليرضا كيوانى نژاد

دكتر حاج سيدجوادى در مقدمه دفتر شعر يكى از شعراى بزرگ و بنام اين عصر از مرارت ها و سختى هاى بسيارى نوشته بود. از اين كه نيما مكتب جديدى را در شعر ايران بنيان نهاد و شاعران بزرگى، ادامه دهنده قالب راه او شدند، اگر تمام و كمال به آنچه نيما مى انديشيد، عمل نكردند.
حاج سيد جوادى در آن مقدمه فاخر به قرن نوزده ميلادى اشاره مى كند. جايى كه شاعران جوان فرانسوى كه از سبك كار و فكر رمانتيسم به ستوه آمده بودند، در سبك جريانات تازه اجتماعى به سوى رئاليسم قدم برداشتند. وى حتى در آن مقدمه، از «گوتيه» و «بانويل» و كمى جلوتر از «لامارتين» نام برده بود كسانى كه در عين پايبندى به روح شعر، به خيال پردازى ها و استفاده از مضامين سخيف پشت پا زدند و اشعارى با قالب ها و فرم هاى اجتماعى سرودند. ما حصل چنين حركت هايى بعدها در شعر فرانسه و حتى جهان شد رئاليسم.
جوانان فرانسوى به شدت از چنين قالب هايى استقبال كردند و در همين دوره ها بود كه «لوكنت دوليل» اشعار معروفش را سرود،  بى  آنكه از اسلافش، تبعيت كرده باشد.
بيش از اين شايد جايز نباشد به تاريخچه و تحولات شعر در مكاتب گوناگون بپردازيم تا برسيم به كتابى كه پيش رو داريم يعنى نيم غبار دلخوشى.
«نيم غبار دلخوشى» دفتر شعرى است، جديد از محمدهاشم اكبريانى كه «نشر آميتيس» آن را در شمارگان يك هزار نسخه چاپ كرده به بهاى هزار تومان. در مقدمه اين مجموعه به قلم خود شاعر، مى خوانيد آنچه اسمش را مى گذاريم مرارت. سختى كشيدن براى چاپ يك كتاب در وانفسايى كه كمتر كسى روى خوش به كتاب خواندن نشان مى دهد!
«مهاب» - محمدهاشم اكبريانى _ اين بار پس از سه سال كه از چاپ نخستين دفتر شعرش مى گذشت، با فضايى تازه به سراغ شعر رفت. در نقد اين دفتر شايد بهتر باشد ابتدا به سراغ زبان شعرش برويم تا ساختار شعر، جايى كه شاعر مضمون و محتوا را فداى فرم مى كند تا به ايده آلش برسد. شبيه آنچه در مقدمه اين مطلب در سطور ابتدايى آمد. دفتر، با شعر كنار يكديگر شروع مى شود.
مضمون و محتوا، همانطور كه پيشتر هم گفته شد وجه غالب دوم دفتر شعر او است _ نخستين مجموعه شعرش با عنوان «نيس تا نيست» منتشر شد _ بيزارى از كلمات و حتى سوژه هاى رايج در شعر كه در نتيجه مخاطب را به دلزدگى نزديك مى كند، دستمايه سرودن اشعار اين مجموعه شعر است. مهاب، با زبانى كه مى تواند بهتر و پخته تر هم باشد، به سراغ كاستى هاى اجتماع مى رود. نه از جنس رايج كه شايد، كمى قالب شكن تر. به سبك شاعرى خاص شعر نمى سرايد اگرچه برخى  زبانش را به شاعران دوره بازگشت نزديك مى دانند. اين داس ها را برداريد‎/ ديگر با اينها نمى شود سر گندم را بريد‎/ بدبختى را ببين آنقدر بى دندانه و كنده شده اند كه به درد هيچ كارى نمى خورند‎/ فقط هلالشان آدم را ياد ماه مى اندازد. شاعر، از دردهايى حرف مى زند كه كمتر به چشم مى آيند يا اصولاً، حافظه انسان مدت زيادى را براى نگه داشتن آنها، صرف نمى كند. بى خود شدن آدم ها از خود، غوطه ور شدن در ورطه ظواهر، يكى از دغدغه هاى سوژه اى شاعر است كه به مدد زبان شعرى برگزيده از سوى خود وى، آنها را بيان مى كند.
تنها اما شايد نياز بود، وى در چيدمان كلمات  اندكى حوصله بيشترى به خرج مى داد. اين مسأله مى تواند البته سليقه اى هم باشد. به طور مثال در بعضى از پاره ها، شاعر مى توانست با جابجا كردن تعدادى از كلمات، شعر را آهنگين تر و يا دلنشين تر كند.
توجه شاعر به مسائل و رويدادهاى اجتماعى اطرافش، نيز در نوع خود قابل تأمل اند. چنانچه در پايان اين مجموعه، شعر «مويه پدر» را مى بينم در كنار عكسى از عكاس روزنامه همشهرى - اكبريانى سال هاست كه حرفه روزنامه نگارى را در روزنامه همشهرى دنبال مى كند و يكى از منتقدان حوزه شعر است كه فاجعه دردناك زلزله بم را يك بار ديگر در ذهن مخاطب، حك مى كند.
اكبريانى در پاره اى از اشعارش، نقبى مى زند به روحيات انسان، مانند آنچه شاعران پست مدرن در نكوهش رفتارى ماشينيزه انسان از آن بهره جستند. شعر «درونيات» از همين دفتر، با رعايت چنين منظرى، مخاطب را در بازه اى نامحدود به تكاپو مى اندازد: «فرش را داخل خودم شست وشو مى دهم.» استعارات و تلميحاتى كه شاعر به عنوان ابزار نه وسيله، از آنها استفاده مى كند. بيشتر به همان قالب هاى امروزى مدرن و اگر كمى خوشبينانه باشيم به پست مدرن شبيهند. شايد اشعار «يوسف اميرى باراكا» - شاعر و - «چارلز بوگوفسكى»، نمونه هاى بارزترى در اين زمينه باشند.اما مهم  ترين نكته دفتر شعر اكبريانى، گفتن حرف است و نماندن در تعارفات روزمره. جسارت او در سرودن تعدادى از اشعار، اگرچه به جد براين باوريم كه وى مى تواند زمانش را پخته تر كند، قابل تأمل است. اين كه از توصيفات اضافى بكاهيم و يك راست جان كلام را بيان كنيم، خودش حسن است. مهاب، مى تواند اين دو نكته را از ما كه مخاطب شعرش هستيم، بپذيرد. يكى بلند بودن چند تايى از اشعار، كمى از سترگ بودن آنها كاسته است. «خيلى ساده.» در همين دفتر مى توانست پاره هايى را در خود جاى ندهد. دو ديگر، آن كه شاعر در گريز از دوره اى خاص تا رسيدن به اين زمان براى سرودن اين دفتر شعر، تلخيص هاى زيادى را ديده و لمس كرده. اميد، در اشعار اكبريانى، وجود دارد، به چشم مى خورد اما اين حربه كه بيشتر در سناريوها ديده مى شود _ قدرتمند نشان دادن قهرمان از طريق قوى تر كردن ضدقهرمان _ چندان بارز نيست.اين روند، تنها تلخى را در ذهن متبادر مى كند حال آنكه شاعر اصولاً چنين قصدى ندارد.
دوم تجربه مهاب را مى توان با سنجه خوب معرفى كرد و اينطور انگاشت كه شاعر در روند آتى، آثار بهترى را خلق كند.
مسابقه اى است ميان من و آسمان ‎/ و وقتى شما مرا بگيريد‎/ آسمان برنده است (مهاب)

سايرمحمدى

تا سبز شوم از عشق
«تا سبز شوم از عشق»، عنوان مجموعه شعرهاى عاشقانه نزار قبانى شاعر سورى با ترجمه موسى اسوار از سوى انتشارات سخن به بازار آمد. اين كتاب در دو بخش تدوين شده كه بخش نخست آن به نام «در آيينه نثر» گزينه نثر نزار قبانى و مهم ترين نظرات و ديدگاههاى شاعر درباره شعر است. اين بخش از سه كتاب «شعر چراغى است سبز» و «داستان من و شعر» و «شعر چيست» گرفته شده كه بيانگر تحول انديشه و ديدگاههاى قبانى در زمينه شعر و ادبيات و سياست است.
بخش دوم كتاب، منتخب شعرهاى عاشقانه او شامل زيباترين شعرهايى است كه در دفترهاى پيشين او چاپ شده بودند و فقط يك شعر عاشقانه سياسى در اين مجموعه آمده است. همه شعرها به صورت دوزبانه با ضبط و اعراب گذارى متن اصلى عرضه شده تا براى علاقه مندان امكان ارزيابى جنبه ها و جهات گوناگون، از جمله مقابله و مقايسه ترجمه با اصل شعرها فراهم باشد.
در شعرهاى عاشقانه او بيش از هر چيز، جرأت و بى پروايى، در اختيار مضامين بكر و بى سابقه است و زيبايى تشبيهات و استعاره ها و شكوه تصاوير بسيار محسوس. رسايى مضامين اين شعرها در زبان شعرى قبانى جلوه ديگرى دارد، چرا كه زبان شعرى او به زبان گفتار نزديك و از مفاهيم و عناصر فرهنگ عامه سرشار است. دومين موضوع شعر قبانى، سياست است كه در اين زمينه، غالب اشعار ناظر به نقد حال است و با لحن و سياقى عاطفى و تند سروده شده اند.
چاپ اول اين كتاب در سال ۸۲ و چاپ دوم آن در اين هفته در ۴۰۸ صفحه با جلد گالينگور و به قيمت ۴۵۰۰ تومان از سوى انتشارات سخن به بازار آمد.
درست نويسى خط فارسى
«درست نويسى خط فارسى» عنوان كتابى به قلم ايرج كابلى است كه از سوى انتشارات بازتاب نگار در اين هفته به بازار آمد.
اين كتاب كه شامل نوزده مقاله است، هر مقاله به يك موضوع اختصاص داده شده، از پيشينه درست نويسى و پيوسته نويسى و جدانويسى و بى فاصله نويسى تا شم زبانى و تحول واقعى.
نويسنده معتقد است هنوز متوليان زبان فارسى قاعده هاى مشخص و كاملى را براى درست نويسى خط فارسى فراهم نكرده اند. از همين رو بسيارى از فارسى زبانان هنگام نوشتن دچار دودلى و سردرگمى مى شوند. متوليان اين حوزه حل بسيارى از مسائل درست نويسى را به ذوق و سليقه اهل قلم واگذاشته اند و از آنجا كه تخصص اهل قلم در عرصه هاى گوناگون غير از درست نويسى است، اين كار يعنى واگذاشتن حل مسأله اى تخصصى به كسانى كه ادعاى اين تخصص ويژه را ندارند.كابلى كه در سالهاى گذشته در زمينه جدانويسى ديدگاههايش را به همراه گروهى از اهل قلم در قالب جزوه اى منتشر كرده بود، در اين مجموعه مقالات سعى كرده با طرح مسائل درست نويسى خط فارسى ذوق و سليقه اهل قلم را به گزينش شيوه اى روشمند هدايت كند.
انتشارات بازتاب نگار اين كتاب ۱۷۴ صفحه اى را به قيمت ۱۹۰۰ تومان به بازار عرضه كرده است.
رقص در تاريكى
جديدترين رمان محمد قاسم زاده با عنوان «رقص در تاريكى» از سوى انتشارات نقش و نگار چاپ شده است.محمد قاسم زاده نويسنده فعالى كه در سالهاى اخير آثار فراوانى در حوزه داستان، رمان، نقد و بررسى، طنز چاپ و منتشر كرده است، در تازه ترين رمان خود، مضمونى سياسى - اجتماعى با گرايش به ادبيات مهاجرت را دستمايه نوشتن قرار داده است.شخصيت اصلى رمان - مرتضى - كه مدتها در زندان به سر مى برد، پس از آزادى در تهران به دنبال همسرش فرشته مى گردد و همه زن ها را به شكل او مى بيند. هرچه جست و جو مى كند، كمتر نشانى از او مى يابد تا سرانجام سوار بر لنجى از مرزهاى آبى مى گذرد و خود را به آن سوى آب مى رساند. به استانبول مى رود تا بلكه فرشته را در آنجا بيابد. در نهايت بر حسب اتفاقى ساده، زن و فرزندانش را در آتن پيدا مى كند. اما در كمال ناباورى مى بيند كه فاصله عميقى بين آنها ايجاد شده و قادر به درك يكديگر نيستند. آنچنان از يكديگر دورند كه گويى از دو سياره جدا از هم زندگى كرده اند و...
انتشارات نقش و نگار رمان «رقص در تاريكى» را در ۲۲۲ صفحه و به قيمت ۲۲۰۰ تومان چاپ و منتشر كرده است.

اكثر قريب به اتفاق روزنامه ها و نشريات معتبر دنيا در صفحات و ضمائم ادبى خود از سخنرانى نويسنده سبيلوى آلمانى در مراسم افتتاح هفتادو دومين كنگره بين المللى قلم خبر دادند.اين مراسم با شركت تمامى اعضا و نمايندگان آن از سراسر جهان با سخنرانى گونتر گراس نويسنده شاخص ادبيات معاصر آلمان، در شهر برلين برگزار مى شود.
مركز بين المللى قلم كه يك انجمن جهانى متشكل از نويسندگان و علاقمندان به آثار ادبى و وابسته به يونسكو است، طى اطلاعيه اى اعلام كرد كنگره اين مركز بين المللى در سال جارى (۲۰۰۶) از ۲۲ تا ۲۸ ماه مه در مركز تاريخى برلين برگزار مى شود.
دبيرخانه اين كنگره در اطلاعيه خود از سخنرانى گونتر گراس در مراسم افتتاحيه خود خبر داده است. در اين اطلاعيه آمده است: «مايه بسى خوشوقتى است كه گونترگراس برنده جايزه نوبل ادبى و از جمله اعضاى پرسابقه مركز قلم آلمان در مراسم افتتاحيه اين كنگره سخنرانى خواهد كرد.»
مركز بين المللى قلم انجمن جهانى متشكل از نويسندگانى است كه در سال ۱۹۲۱ در لندن آغاز به كار كرده اند.
گونتر گراس، نويسنده آلمانى و چهره ادبى برجسته در ادبيات آلمان پس از جنگ دوم جهانى است. وى برنده جايزه نوبل ادبى در سال ۱۹۹۹است كه به سبب نقش ويژه اش در تجديد حيات ادبيات آلمان پس از جنگ و تاملات عميقش در تاريخ قرن بيستم اين جايزه به او اهدا شد.
اما خبر ويژه روزنامه هندو چاپ هندوستان.
هند به عنوان مهمان افتخارى در نمايشگاه كتاب فرانكفورت سال ۲۰۰۶ حضور مى يابد.
اين براى دومين بار در ۲۰ سال گذشته است كه اين كشور به عنوان مهمان افتخارى اين نمايشگاه انتخاب مى شود.
«بيپين چاندرا» ، رئيس اتحاديه ملى كتاب هند در جلسه مطبوعاتى هفدهمين نمايشگاه جهانى كتاب دهلى در اين باره گفت: «باعث غرور و افتخار ما است كه هند از سال ۱۹۸۶ دو بار به عنوان مهمان افتخارى نمايشگاه كتاب فرانكفورت انتخاب شده است. اين نمايشگاه كه امسال از چهارم اكتبر آغاز مى شود، به معرفى گسترده نويسندگان و ناشران هندى خواهد پرداخت.»
در نمايشگاه كتاب فرانكفورت سال ۲۰۰۶ غرفه اى به نام «هند امروز» به معرفى ترجمه ها و ناشران كتاب هاى هندى مى پردازد.
ايران نيز يكى از ۱۸ كشور شركت كننده در نمايشگاه جهانى كتاب دهلى است كه از ۲۷ ژانويه (هفتم بهمن ماه) در دهلى برگزار مى شود.
سرى هم مى زنيم به Book and Magazine Collector BMC
«اوليس» رمان معروف «جيمز جويس» كه ماجراى آن در خيابان هاى «دوبلين» مى گذرد، سال هاست جزو ده رمان برتر همه دوران ها انتخاب مى شود اما اين بار با رأى منتقدان، نسخه اول اين كتاب بالاترين قيمت را در ميان نسخه هاى اول كتاب هاى قرن بيستم به خود اختصاص داد.
بر پايه اين رأى گيرى كه نتايج آن در شماره ماه ژانويه مجله Book and Magazine Collector BMC اعلام شد، نسخه اول رمان اوليس كه در سال ۱۹۲۲ منتشر شده است، هم اكنون ۱۰۰ هزار پوند ارزش دارد.
اين رمان در طول ۷ سال از ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۱ نوشته شده است. زمانى كه جويس در سال ۱۹۲۰ در پاريس به سرمى برد، با «سيلويا بيچ» مالك كتابفروشى معروف «شكسپير و شركاء» ملاقات كرد. بيچ پذيرفت كتاب جويس را چاپ كند. نخستين خلاصه اين كتاب در چهار صفحه در سال ۱۹۲۱ منتشر شد. همين نسخه از خلاصه كمياب امروز بيش از ۲ هزار پوند ارزش دارد.
اولين نسخه رمان اوليس يك كتاب ۷۴۰ صفحه اى بود كه در تيراژى ۱۰۰۰ جلدى به چاپ رسيد. هر يك از اين ۱۰۰۰ نسخه توسط نويسنده امضاء شده است.
نسخه اول «سگ شكارى باسكرويل» The Hound of the Baskervilles از داستان هاى شرلوك هولمز اثر «آرتور كنان دويل» كه در سال ۱۹۰۲ منتشر شده است، جايگاه دوم اين فهرست را به خود اختصاص داد و قيمت ۸۰ هزار پوند براى آن در نظر گرفته شد.
رمان بعدى در اين فهرست، «هفت پايه خرد» اتوبيوگرافى بى پرواى «تى ئى لارنس» است كه به شرح تجربيات شخصى نويسنده در جنگ جهانى اول مى پردازد و نسخه اول آن ۶۰ هزار پوند قيمت دارد. به دنبال اين رمان در اين فهرست، نسخه اول «گتسبى بزرگ» رمان معروف «اسكات فيتزجرالد» آمده است كه نخستين نويسنده آمريكايى اين فهرست محسوب مى شود. ارزش اين نسخه كه در سال ۱۹۲۵ منتشر شده ۵۰ هزار پوند در نظر گرفته شده است.
اين رأى گيرى علاوه بر رمان و نمايشنامه، مجموعه اشعار و مجموعه داستان هاى قرن بيستم را نيز در بر مى گيرد. بنابراين نام آثار نويسندگان و شاعرانى چون «ساموئل بكت» ، «تى اس اليوت» و «ارنست همينگوى» نيز در اين فهرست به چشم مى خورد.

هيلارى اسپارلينگ
برنده جايزه ادبى ويت برد شد
كتاب «استاد ماتيس» زندگى نامه «هنرى ماتيس» ، نقاش و مجسمه ساز فرانسوى اثر با پشت سر گذاشتن چهار برنده گروه هاى ديگر جايزه«ويت برد» ، به عنوان كتاب سال ويت برد شناخته شد.
هيلارى اسپارلينگ ۶۵ ساله كه ۱۵ سال از زندگى خود را وقف نوشتن زندگى نامه دو قسمتى هنرى ماتيس كرده، شب گذشته در مراسم اهداى جايزه كتاب سال ويت برد در انگلستان ۲۵ هزار پوند را به عنوان جايزه دريافت كرد.«مايكل مورپورگو» نويسنده و دبير هيأت داوران اين جايزه درباره علت اهداى آن به اسپارلينگ به خبرنگار بى بى سى گفت: «نوشتن اين بيوگرافى يك موفقيت خارق العاده در عرصه نوشتن زندگى نامه محسوب مى شود. كتاب اسپارلينگ چشم هاى ما را به دنياى هنرمندى بزرگ باز مى كند و اين كار را نيز به بهترين روش ممكن انجام مى دهد.»۴۷۶ اثر در سال ۲۰۰۵ براى دبيرخانه جايزه ويت برد ارسال شد كه شامل آثارى از نويسندگان انگليسى و ايرلندى بود.سرمايه گذار اين جايزه كه يك شركت نوشيدنى سازى معروف در انگلستان است، اعلام كرد جايزه كتاب سال ويت برد كه شب گذشته اهدا شد، آخرين جايزه ادبى است كه اين شركت هزينه آن را تقبل مى كند.
اين جايزه در سال ۱۹۷۱ بنيان گذاشته شد و تا امروز در ميان جوايز ادبى بريتانيا تنها با جايزه ادبى بوكر قابل قياس بوده است.


داستانهاى كوتاه آمريكاى لاتين با ترجمه كوثرى
اين كتاب جلد دوم داستان هاى كوتاه آمريكاى لاتين است كه پيش از اين منتشر شده بود. جلد دوم داستان هاى كوتاه آمريكاى لاتين همان ويژگى هاى جلد اول را دارد. در اين كتاب نيز نخست نمونه هايى از افسانه هاى شگفت آور دوران پيش از فتح قاره را مى خوانيم و سپس نمونه هايى از وقايع نامه و داستان هاى دوران استعمار را كه در واقع سنگ بناى ادبيات امروز ادبيات آمريكاى لاتين است.
آنگاه نوبت به دوران جديد مى رسد يعنى دورانى كه ادبيات بدل به فعاليتى آگاهانه در كشورهاى آمريكاى لاتين شده است.
در اين قسمت با برخى از بهترين نويسندگان آمريكاى لاتين آشنا مى شويم، نويسندگانى چون روبن داريو، مهمترين شاعر اسپانيايى زبان بعد از گونگورا و از پيشگامان دوره شكوفايى ادبيات آمريكاى لاتين، رؤساريو كاستلانوس، بانوى روشنفكر و سرشناس مكزيكى و رينالدو آرناس، نويسنده توانمند كوبايى.اين كتاب را نشر نى به بازارعرضه كرده است.


چهره برشت در ايران
بى هويت است
سيد محمود حسينى زاد مترجم و ويراستار آثار برشت گفت: چهره اى كه مترجمان از «برشت» به ما شناسانده اند، چهره اى سردستى و بى هويت است، چون ترجمه ها سردستى و بى هويت هستند. سيد محمود حسينى زاد، مترجم و ويراستار آثار برشت، كه در سالن بتهون خانه هنرمندان ايران درباره ترجمه آثار برتولت برشت، نمايش نامه نويس، شاعر و نظريه پرداز قرن بيستم آلمان، در ايران سخنرانى مى كرد، در ابتدا با بيان اطلاعات آمارى، اظهار داشت: حجم بسيار و تجديد چاپ ترجمه هاى آثار برشت، دليل بر خوانده شدن آثار او در ايران است. جالب تر اينكه بعضى از آثار برشت ترجمه هاى متعدد شده است. مثلا «مادر»، «سچوان»، «دايره» و «شوايگ» هر كدام سه يا دو بار ترجمه شده اند. يا نمونه ديگر اينكه در سال ۱۳۴۹ «ارباب پونتيلا» چهار بار به وسيله «كرم رضايى»، «صدريه»، «لاشايى» و «لنكرانى» ترجمه شده است. وى افزود: اما متأسفانه برشتى كه مترجمان به ايرانيان معرفى كردند، شباهتى به برشت اصلى ندارد. البته اين پديده در ادبيات خارجى در ايران وجود دارد. مترجمان در مورد بعضى از نويسندگان بزرگ دچار سوء تفاهم شده اند. افرادى مثل برشت كه ابعاد مختلفى دارند، بيشتر مناسب و در معرض اين دستكارى ها هستند. اين همان مشكلى است كه چندى قبل تنى چند از مترجمان نسبت به ساير آثار ترجمه شده در ايران نيز بدان اشاره كردند.


طرح كليشه اى شدن موضوع جنگ بى رحمانه است
محمدسعيد ميرزايى داور چهاردهمين كنگره سراسرى شعر دفاع مقدس گفت: موضوع جنگ هيچ گاه قديمى نمى شود و طرح كليشه اى شدن موضوع جنگ، واقعاً بى رحمانه است؛ جنگ جزئى از حافظه و هويت ماست و براى ما ايرانى ها افتخارآميز است. به طور خلاصه هدف از اين كنگره اول تجليل از پيشكسوتان شعر دفاع مقدس و دوم ميدان دادن به شاعرانى جوانى كه در عرصه دفاع مقدس كار مى كنند. فكر مى كنم كنگره چهاردهم در انجام اين دو هدف خود موفق بود.
وى افزود: اينكه بخش عمده اين كنگره در قصر شيرين برگزار شد، مهم بود. اما بايد توجه داشت كه چنين شهرهايى امكانات برگزارى در حد چنين كنگره اى را ندارند. جاى نشست هاى تخصصى در اين گنگره خالى بود. ما بايد با برگزارى نشست هاى نقد تخصصى، براى نسل جديد نوعى ادبيات دفاع مقدس جديدى به ارمغان بياوريم كه به هدف مان درجهت انتقال ارزش هاى كمك شايانى مى كند. ما بايد به اين سمت برويم كه هر چه مى توانيم تخصصى تر عمل كنيم. تخصصى عمل كردن در دراز مدت نتيجه مى دهد. من با اين نظر مخالف هستم كه ادبيات دفاع مقدس دچار كليشه شده است. چون ما هنوز در نيمه هاى راهيم و هنوز از پتانسيل هاى نمادهاى دفاع مقدس به طور كامل استفاده نكرده ايم.