اللهم العن أول ظالم ظلم حق محمد وآل محمد وآخر تابع له على ذلك اللهم العن العصابه التى جاهدت الحسين وشايعت وبايعت وتابعت على قتله اللهم العنهم جميعا
السلام عليك يا أبا عبد الله وعلى الأرواح التى حلت بفنائك عليك منى سلام الله أبداً ما بقيت وبقى الليل والنهار ولا جعله الله آخر العهد منى لزيارتكم السلام على الحسين وعلى على ابن الحسين وعلى أولاد الحسين وعلى أصحاب الحسين
اللهم خص أنت أول ظالم باللعن منى وابدأ به أولا ثم اللعن الثانى والثالث والرابع اللهم العن يزيد خامسا والعن عبيد الله ابن زياد وابن مرجانه وعمر ابن سعد وشمرا وال أبى سفيان وال زياد وال مروان إلى يوم القيامه
خدايا لعنت نما نخستين ستمگرى كه ستم كرد در حق محمد و خاندان محمد و آخرين كسى كه او را در اين ظلم و ستم پيروى كرد. خدايا لعنت كن گروهى را كه پيكار كردند با حسين و همراهى كردند و پيمان بستند و از هم پيروى كردند براى كشتن او. خدايا لعنت كن همه آنها را. درود بر تو اى اباعبدالله و بر روانهايى كه بر آستانت فرود آمدند. از جانب من سلام خدا بر تو، هميشه تا من زنده ام و تا شب و روز برپاست و خداوند اين زيارت را آخرين بار زيارت من از شما قرار ندهد و بر على بن الحسين و بر فرزندان حسين و بر ياران حسين. خدايا مخصوص گردان تو اولين ستمگر را به لعنت من و آغاز كن بدان لعن اولى را و سپس دومى و سومى و چهارمى. خدايا لعنت يزيد را در مرتبه پنجم و لعنت كن عبيدالله بن زياد پسر مرجانه را، عمر بن سعد و شمر و دودمان ابوسفيان و دودمان زياد و دودمان مروان تا روز قيامت.
فرازى از زيارت عاشورا

دكتر جان گرى

مورد تأييد واقع شدن، مورد محبت و توجه قرار گرفتن از نيازهاى اساسى انسان است. سعى كنيد در روابط زناشويى به نوعى و به طريقى رفتارهاى مطلوب همسرتان را مورد توجه قرار دهيد و تأييد كنيد. همسر شما بايد بفهمد كه براى او ارزش قائل هستيد. خاصه آنكه تشويق و تأييد و بيان نكات مثبت بايد به طور آشكار و در جمع باشد و تذكر نكات منفى و انتقاد بايد به طور محرمانه و در تنهايى صورت گيرد. لازمه ايجاد و حفظ روابط زناشويى سالم اين است كه طرفين براى خصوصيات، علاقه مندى ها و نيازمندى هاى يكديگر ارزش قائل شوند. از اين رو سعى كنيد در روابط كلامى، غير كلامى، عاطفى و اقدام ها و تصميم گيرى ها به رفتار و افكار و به نيازها و خواست هاى همسرتان توجه كنيد، حساسيت نشان دهيد و پاسخ مناسب بدهيد (بى تفاوت نباشيد)
يادتان باشد كه مسأله يك طرف و شيوه برخورد با مسأله طرف ديگر است. به جاى انتخاب روش پرخاشگرانه، خشونت آميز و بدبينانه بهتر است روش مسالمت آميز، صميمانه و خوش بينانه را انتخاب كرد. اگر رفتارى براى شما مبهم است ساده ترين راه اين است كه هدف و منظور همسرتان را از او سؤال كنيد. در رويارويى با مسائل و مشكلات زناشويى همواره بايد انصاف داشت. به بيان ديگر خود را در وضعيت طرف مقابل قرار دادن، قبول مسؤوليت خود و شناخت انتظارات متقابل قدم اول در حل و فصل اختلافات زناشويى است.
ترجمه : دكتر احمد به پژوه

(قسمت دوم)
* دكتر شيرين نوروى (روانشناس)
* اين دوره پر از زير و بم و دشوار چقدر طول مى كشد و رابطه نوجوان با خانواده اش چگونه است و خانواده بايد در برابر اين مشكلات چه كند؟
- تحولات دوران بلوغ كه با جهشهاى عاطفى و رشد سريع در جسم نوجوان همراه است، حدود سه سال طول مى كشد؛ در پسران در حدود سنين ۱۳ تا ۱۶ سالگى و در دختران يكى دو سال كمتر را در بر مى گيرد. اين مقطع سنى بحرانى ترين مرحله زندگى انسان است. در اين مرحله، نوجوان به علت سرعت رشد جسمانى اش، به كالرى بيشترى نياز دارد و رعايت و مراقبت بيشترى را از سوى خانواده اش مى طلبد تا بتواند از اين مرحله حساس و خطرناك به سلامت عبور كند.
بررسى اظهارات والدين و فرزندان نشان دهنده وجود مشكلات جدى در روابط بين آنها در اين دوره سنى از زندگى نوجوانان است. اينگونه مشكلات نه تنها در جامعه ما (ايران) بلكه در جوامع ديگر نيز به صورتى گاه حادتر به چشم مى خورد. به عنوان مثال در جوامع غرب، اين مشكل چنان به صورتى گسترده و با ابعادى وسيع مطرح است كه اساساً مسأله تين ايجرز يا نوجوانان از جديدترين مشكلات جوامع غربى محسوب مى شود. اين دوره (نوجوانى) دوران كاهش پذيرش اقتدار خانواده از سوى نوجوان است؛ آن حاكميت و اقتدارى كه خانواده در دوره كودكى در ارتباط با فرزندان مى توانست اعمال كند و متقابلاً پذيرفته شود و آن اطاعت و حرف شنوى فرزندان، ديگر در اين شرايط تازه رنگ مى بازد. از اين رو پدران و مادران نبايد انتظار داشته باشند كه همان شيوه اى را كه در دوران كودكى به كار مى بستند، در اين سالها نيز عيناً به كار گيرند. خانواده و والدين بايد بپذيرند كه فرزندشان، دوره كودكى كه دوران وابستگى و اطاعت و بى خبرى او بوده را پشت سر نهاده و اكنون وارد مرحله جديدى از زندگى خود شده است. اگر والدين قادر نباشند با فرزند نوجوان خويش به لحاظ فكرى و عاطفى رابطه برقرار كنند، قطعاً نخواهند توانست در تربيت و هدايت او نيز توفيقى حاصل كنند.
بنابراين اصلى ترين مسأله موجود ميان خانواده و نوجوان، برقرارى رابطه فكرى و عاطفى ميان آنهاست، اما متأسفانه بسيارى از خانواده ها به علت بى توجهى و نا آشنايى با شيوه هاى برقرارى ارتباط با فرزندان نوجوان خود، نمى توانند اين رابطه را برقرار كنند و اين ارتباط ضرورى را به سادگى از دست مى دهند. از طرفى چون نوجوان در اين دوره، بيش از هر زمان ديگرى به همراهى و حمايت و مراقبت نياز دارد، اين قطع ارتباط براى آنان به لحاظ روحى بسيار گران تمام مى شود، به طورى كه برخى از آنها در همان آغاز، راه تباهى در پيش مى گيرند و از زندگى ساقط مى شوند. البته تأثير عوامل محيطى را در گمراهى نوجوان نمى توان ناديده گرفت، ولى نبايد فراموش كرد كه بزرگترين حامى و پشتيبان نوجوان در اين دوره توفانى، خانواده اوست.
اگر خانواده اين وظيفه را به درستى انجام ندهد، فرزند از حوزه جاذبه خانواده خارج شده و در معرض جذب عوامل محيطى قرار مى گيرد و به سادگى به راههايى مى رود كه آينده او را مى تواند نابود كند.
زمانى كه فرزندان با پيوندهاى محكم به كانون خانوادگى تعلق دارند و جذب محيط گرم و صميمانه خانواده خويش هستند، از بسيارى آفتها مصون مى مانند.
* آيا مى توان مهمترين انگيزش يا عامل برانگيزاننده يا محرك فرزندان را در دوره نوجوانى شناخت تا سپس بتوان با آن وارد يك رابطه منطقى شد؟
- بله، حتماً و آن چيزى نيست مگر «كوشش پيگير فرزندان نوجوان براى كسب استقلال.»
اين نيروى فطرى، قوى ترين و ريشه دارترين گرايشى است كه در ميان همه نوجوانان، شروع به فعاليت مى كند. اگر چنين انگيزه اى در نوجوانان بيدار نمى شد، او هرگز نمى توانست به رشد و كمال برسد و همواره به صورت كودكى وابسته و طفيلى باقى مى ماند و استعدادهايش شكوفا نمى شد.
ظهور و رشد اين انگيزه در نوجوان، حالات و ويژگيهاى زيادى در پى دارد؛ كه از مهمترين آثار آن، اين است كه نوجوان انتظار دارد كه در او به ديده كودك نگاه نكنند و به شخصيت، فكر و عمل او بها دهند. هرگونه برخوردى كه نشان دهد اطرافيان او، شخصيت لازم را برايش قائل نيستند و ارزش و اهميت لازم را به او نمى دهند، با عكس العمل روانى و پنهان يا آشكار وى روبرو مى شود، گاه حتى ممكن است اين عكس العملها به واكنشهاى شديد يا رفتارهاى نامناسب و چه بسا ضد اجتماعى نيز منتهى شود؛ از اين رو تعليم و تربيت آنان بايد دقيقاً با توجه به اين انگيزه روحى شان صورت گيرد. بى اعتنايى به چنين حالت مهم درونى، نتيجه اى نخواهد داشت، مگر گسستن ارتباط و پيوندهاى روحى خانواده و والدين با نوجوان و شكست آنان در تربيت وى.
اگر نوجوان ببيند كه به او همچون انسانى مستقل و بالغ نمى نگرند، ممكن است براى ابراز وجود و نمايش استقلال خويش دست به كارهاى نامطلوب نيز بزند.
بنابراين در تربيت نوجوان بايد آزاديهاى مشروع آنها محترم شمرده شده و زمينه براى دست يافتن آنها به يك زندگى مستقل در آينده فراهم شود.
* اما در مسير تربيت نوجوان بارها ديده شد كه صحبت و پند و اندرز و تجربه هاى بزرگترها در آنها نه تنها مؤثر نيست، بلكه گاهى آنها را بى ارزش و بى اعتبار و قديمى هم مى خوانند. بنابراين چگونه بايد در اين مسير تربيتى، تجربه ها را انتقال داد تا خطاى فرزندان در زندگى كاهش يابد؟
- اين نكته را هرگز فراموش نكنيد كه نه  تنها درباره نوجوان شما، بلكه در تمام جوامع دنيا اصولاً «جوان پندپذير نيست» نوجوان از پند و نصيحت، امر و نهى كردن و تحكم بزرگترها بيزار است؛ علت اين پديده نيز از يك طرف عقده حقارتى است كه در نوجوان از دوران كودكى نسبت به تحكم والدين و فرمانبرى از آنها به جا مانده است و از طرفى بيدار شدن حس استقلال خواهى او در اين سن حساس و تكاملى است. نوجوان مى خواهد خود را در زمره بزرگترها و همرديف آنها بشناسد و برچسب كودك وابسته بودن را از پيشانى خود پاك كند. بنابراين براى برقرارى ارتباط سالم و در نتيجه انتقال تجربه هاى مثبت، منطقى و سالم خود به فرزند نوجوانتان، بايد مدام به ياد داشته باشيد كه پند و اندرز در نوجوان نه تنها كارايى نخواهد داشت، بلكه آسيبهاى تربيتى نيز چه بسا به دنبال بياورد. پس به او تحكم نكنيد و تجربه هاى خويش را در محيطى برابر و امن و صميمانه، به صورتى غير مستقيم و كاملاً انتخابى از سوى او، به وى ارائه نماييد.

ترجمه: هليا خرم
آنفلوآنزا چيست؟ چگونه افراد به آن مبتلا مى شوند؟ چقدر خطرناك است؟ چگونه مى توان از بدن در مقابل ابتلا به اين ويروس محافظت كرد؟ اينها سؤالاتى است كه شايد براى برخى هميشه مطرح باشد و بى جواب باقى مانده باشد.
بسيارى از افراد تصور مى كنند آنفلوآنزا يك بيمارى زمستانى است كه تنها با نزديك شدن فصل سرما بايد نگران آن بود. اما حقيقت چيز ديگرى است و اين بيمارى مشكلى است كه در تمام فصل هاى سال دامنگير افراد مى شود. چون افراد در زمستان اكثر اوقات خود را در منزل صرف مى كنند، اين بيمارى به آسانى از فردى به فرد ديگر منتقل مى شود. به محض اينكه اين ويروس فردى را در خانواده آلوده كرد، بقيه اعضاى خانواده نيز آلوده مى شوند. اين ويروس بر اثر سرفه و عطسه در هوا پخش مى شود و افراد را آلوده مى كند.
تب، بدن درد، خستگى و ضعف شديد، گلودرد و سرفه هاى خشك از علائم اين بيمارى است كه پس از يك تا ۴ روز از زمانى كه فرد بدان آلوده شده، خودشان را نشان مى دهند.
جوانان و افراد ميانسال مبتلا به اين بيمارى از يك روز قبل از شروع علائم و ۳ تا ۷ روز پس از ظاهر شدن علائم، اين بيمارى را به ديگران منتقل مى كنند و در مورد كودكان، واگير بودن اين بيمارى حتى طولانى تر است. برخى از افراد آلوده حتى دو يا سه روز قبل از ظاهر شدن علائم، بيمارى را مى توانند به ديگران منتقل كنند.
سالانه ۵ تا ۲۰ درصد از جمعيت آمريكا به آنفلوآنزا مبتلا مى شوند. برخى از افراد به خوبى با اين ويروس مقابله مى كنند و خيلى زود بهبود پيدا مى كنند. اما در مورد كودكان، افراد مسن و كسانى كه در شرايط درمانى و پزشكى قرار دارند يا مبتلا به بيمارى هاى حاد ديگرى هستند، آنفلوآنزا پيچيده تر و حادتر مى شود و منجر به بيمارى هايى مثل ذات الريه، برونشيت و عفونت هاى گوش و سينوس ها مى شود. مثلاً افراد مبتلا به آسم در صورت آلوده شدن به ويروس آنفلوآنزا، دچار حمله شديد آسم خواهند شد و كسانى كه مبتلا به بيمارى هاى قلبى هستند، در شرايط بدترى قرار مى گيرند. سالانه به طور متوسط ۳۶ هزار آمريكايى در اثر ابتلا به آنفلوآنزا و مشكلات ناشى از آن جان خود را از دست مى دهند و بيش از دويست هزار نفر براى درمان در بيمارستان ها بسترى مى شوند. گاهى اوقات بيمارى آنفلوآنزا با بيمارى سرماخوردگى ساده اشتباه گرفته مى شود، زيرا هر دوى آنها يك بيمارى ويروسى است كه توسط ويروس ايجاد مى شود و علائم مشابهى دارد و تشخيص اين دو از هم مشكل مى شود، اما بايد بدانيم علائم ناشى از آنفلوآنزا بخصوص تب و لرز و ضعف ناشى از آن شديدتر است و نهايتاً ممكن است منجر به بيمارى هاى خطرناكترى شود.
ريشه هاى ويروسى:
آنفلوآنزا يك ويروس است (يك دسته پروتئين و DNA كه باعث كاهش توانايى توليد مجدد مى شود)، بنابراين يك سلول را دچار عفونت مى كند و مكانيسم درونى آن را كه باعث توليد مجدد آن مى شود، از بين مى برد. ويروس ها در بدن به سرعت تكثير و زياد مى شوند و به سلول هاى سالم بدن نيز سرايت مى كنند. سه نوع ويروس آنفلوآنزا وجود دارد، A، B و C.
نوع :A
انسان، خوك ها، پرندگان، اسب ها، سگ هاى آبى و ديگر حيوانات را آلوده مى كند. پرندگان وحشى بهترين ميزبانان طبيعى اين عفونت هستند. در اين نوع، دو دسته بر اساس دو نوع پروتئين سطحى به نام هاى هماگلوتينين (HA) و نورامينى راس (NA) وجود دارد. در اين زيرمجموعه پانزده HA و نه NA با هم از طريق راه هاى گوناگون تركيب مى شوند. در مورد انسان ها سه زيرمجموعه رايج به نام هاى H1N1، H1Na و H3Na باعث بروز و شيوع اين بيمارى در مناطق جغرافيايى و جهانى مختلف مى شود كه به آن بيمارى عالم گير مى گويند.
نوع :B
فقط در مورد انسان ها صادق است. مسرى است، اما به آن بيمارى عالم گير نمى گويند.
نوع :C
فقط باعث يك بيمارى خفيف تنفسى در انسان ها مى شود، واكسن آنفلوآنزا در اين مورد كاربردى ندارد و اين نوع قابليت شيوع و سرايت نيز ندارد. نوع A و B نشان اختصاصى از يك صورت ژنتيكى به نام استرينز (Strains) هستند. اين استرينزهاى جديد مكرراً توسعه پيدا مى كنند و جاى قديمى ها را مى گيرند. در حالى كه بدن مى خواهد در مقابل يك استرنيز مقاومت كند، توانايى اين را ندارد كه در مقابل اين جابه جايى زياد مقاومت كند. بنابراين نوع A و B از نوع C وخيم تر است

مطالعه و تحقيق بر روى بيش از ۷۰۰ هزار بيمار نشان مى دهد با وجود اينكه روغن ماهى براى كاهش خطر ابتلا به بيمارى هاى قلبى بسيار مفيد است، اما كمكى به جلوگيرى از سرطان نمى كند. البته اين بدين معنا نيست كه اسيدهاى چرب امگا ،۳ فايده اى براى سلامت انسان ندارند. اين اسيدها كه در ماهى هاى چربى مثل ماهى آزاد و ساردين وجود دارند باعث جلوگيرى از ابتلا به بيمارى هاى قلبى، بهبود عملكرد قلب و رگ هاى خونى و كاهش ميزان چربى هاى خون (ترى گليسيريد)مى شوند. محققان مصرف ماهى را به عنوان يكى از منابع پروتئين به جاى گوشت قرمز بسيار توصيه مى كنند زيرا ماهى داراى چربى هاى اشباع شده  اى است كه در گوشت قرمز موجود نيست. برخى نيز معتقدند ماهى باعث افزايش خطر ابتلا به سرطان روده و پروستات مى شود. با اين حال مصرف ماهى ۲ بار در هفته توصيه مى شود.

زنانى كه در آخرين مراحل دوران باردارى هستند، ۲ برابر زنان ديگر در خواب خرخر مى كنند.
مطالعات نشان مى دهد در زنان باردار مسير عبور هوا باريك تر مى شود كه علت آن افزايش وزن و فشار بر روى شش ها و ناى آنها است. افزايش وزن ناشى از رشد نوزاد باعث فشار به شش هاى مادر و بالا رفتن ديافراگم و در نتيجه فشار به ناى مى شود. همچنين زنانى كه خرخر مى كنند محيط گردنشان به طور متوسط يك سانتى متر بيشتر از زنانى است كه خرخر نمى كنند. چربى مى تواند درون ماهيچه هاى حلق و گلو نفوذ كند يا (بافت هاى) نرم گردن و اطراف قسمت فوقانى مسير عبور هوا رسوب كند كه باعث بزرگ  تر شدن اندازه گردن و نازك شدن مسير عبور هوا مى شود. با نازك شدن مسير عبور هوا، فشار خون افزايش مى يابد كه اين امر گاهى موجب مرگ نوزاد مى شود. در اين شرايط بايد به سرعت به پزشك مراجعه كرد.

مطالعات نشان مى دهد مصرف روزانه ۵ وعده ميوه و سبزيجات، خطر ابتلا به سكته را كاهش مى دهد. در افرادى كه در روز ۳ تا ۵ وعده از ميوه و سبزى استفاده مى كنند، خطر ابتلا به سكته ۱۱ درصد نسبت به ديگران كمتر است و چنانچه بيش از ۵ وعده ميوه و سبزى مصرف كنند، اين احتمال مى تواند تا ۲۶ درصد هم كاهش يابد.
سالانه ۱۵۰ هزار نفر در انگليس دچار سكته مى شوند و ۶۷ هزار نفر بر اثر آن جان خود را از دست مى دهند.
پزشكان معتقدند، مصرف ميوه و سبزى علاوه بر كاهش خطر بروز سكته، خطر ابتلا به بيمارى هاى قلبى و انواع سرطان ها را نيز كاهش مى دهد.
ميوه و سبزيجات، منابع غنى از مواد غذايى مثل ويتامين ث، پتاسيم و پروتئين هاى گياهى هستند. ميزان چربى و كالرى موجود در آنها بسيار كم است و علاوه بر آن داراى آنتى اكسيدان هاى مؤثر و مفيد نيز هستند.
كارشناسان بر اين باورند كه پتاسيم موجود در آنها مهمترين عامل جلوگيرى از سكته است. چنانچه تعداد وعده هاى مصرف سبزيجات و ميوه را از ۳ وعده به ۵ وعده افزايش دهيد، پتاسيم مصرفى شما تا پنجاه درصد افزايش مى يابد. براى هر وعده، مصرف ۶۶ گرم سبزيجات و ۸۰ گرم ميوه توصيه مى شود.

پسرانى كه در شرايط اجتماعى پراسترس متولد مى شوند، نسبت به آنهايى كه در دوران صلح و رفاه عمومى به دنيا مى آيند داراى يك مزيت عمده هستند: «عمر طولانى ترى دارند.»
مطالعات نشان مى دهد،  زنان باردار پراسترس توانايى كمترى در نگهدارى جنين هاى پسر نسبت به جنين هاى دختر دارند. بنابراين جنين هاى پسرى كه در اين دوران در رحم مادر باقى مانده و به دنيا مى آيند بسيار قوى تر هستند چرا كه جنين هاى ضعيف در همان ماه هاى اوليه از بين مى روند.
در دوران هاى پراسترس مثل زمان وقوع بلاياى طبيعى يا ركود اقتصادى احتمال از بين رفتن جنين هاى پسر دو برابر جنين هاى دختر است. در اين باره دو فرضيه مطرح شده است: اول اينكه بدن در زنان باردارى كه دچار استرس هستند، مقدار زيادى هورمون «كورتيزول» توليد مى كند كه اين هورمون باعث از بين رفتن و آسيب ديدن جنين مى شود. علت دوم اين است كه جنين هاى پسر آسيب پذيرتر از جنين هاى دختر هستند. بنابراين درصد بيشترى از آنها دچار مشكل شده و از بين مى روند.