اشعار يك شاعر ايرانى در برنامه درسى مدارس ارمنستان
از سال تحصيلى آينده، دانش آموزان كلاس دوم راهنمايى در مدرسه هاى ارمنى زبان، شعرهاى يك شاعر معاصر ايران را مى خوانند. برنامه ريزان آموزشى ارمنى، بخش هايى از منظومه ارمنى «ماسيس كوه نيست» اثر احمد نورى زاده را به همراه زندگينامه اين مترجم و شاعر ايرانى به عنوان يك درس در كتاب درسى دانش آموزان مقطع دوم راهنمايى مدرسه هاى ارمنى زبان، گنجانده اند. احمد نورى زاده، شاعر غيرارمنى است كه به زبان ارمنى نيز شعر مى سرايد. وى تاكنون با انتشار ۲۷ مجلد كتاب كوشش هاى بسيارى در راستاى شناساندن تاريخ و فرهنگ ارمنى به خوانندگان فارسى زبان كرده است. « سلام بر شما ارمنى ها» و «شب تنهايى و رؤياها» نام دو مجموعه از شعرهاى ارمنى اين شاعر است. سومين مجموعه شعرهاى ارمنى نورى زاده به زودى با نام «وقتى به ياد تو مى افتم» منتشر خواهد شد. او كه چندى پيش دو مجموعه از شعرهاى فارسى خود را با نام هاى «رازقى ها بگذار عطر بفشانند» و «در شب و زمستان جهان» عرضه كرده بود، به تازگى نيز چاپ دوم «صد سال شعر ارمنى» را منتشر كرده است. اين اثر كه چاپ اول آن در سال ۱۳۶۹ منتشر شد، دربرگيرنده ترجمه ۵۰۰ شعر و منظومه از ۷۲ شاعر نامدار ارمنى جهان با پيشگفتارى درباره برخى جنبه هاى تاريخى و فرهنگى ارمنستان است.


«زمان سنگى» كتاب برگزيده سال ۲۰۰۵ يونان!
كتاب «زمان سنگى» مجموعه اى از اشعار يانيس ريتسوس با انتخاب و تدوين و ترجمه فارسى فريدون فرياد شاعر و مترجم ايرانى ساكن يونان برنده جايزه دولتى (ملى) كشور يونان در رشته ترجمه ادبى از زبان يونانى به زبان خارجى شد. اين جايزه كه مهم ترين و بزرگ ترين جايزه ادبى يونان است، همه ساله به شاعران، نويسندگان، پژوهشگران و مترجمان برگزيده  اهدا مى شود. در رشته ترجمه ادبى دو جايزه در نظر گرفته شده است، يكى براى ترجمه از زبان يونانى به يك زبان خارجى و ديگرى ترجمه از زبان هاى ديگر به زبان يونانى. در مورد اول، كتاب «زمان سنگى» اين جايزه را از آن خود كرد.
داوران را يك هيأت ده نفره از اساتيد دانشگاه، منتقدان ادبى، مترجمان، شاعران، نويسندگان و كارشناسان فرهنگى «وزارت فرهنگ و تمدن يونان» به رياست «فوتيس ديميتراكوپولوس» استاد ممتاز دانشگاه آتن تشكيل مى داد. اين هيأت با اكثريت آراء پس از طى چند مرحله، «زمان سنگى» را برنده جايزه بهترين ترجمه ادبى از يونانى به زبانى خارجى در سال ۲۰۰۵ ميلادى اعلام كرد. گفتنى است كتاب هاى شركت كننده ۶۹ كتاب ترجمه را شامل مى شد كه از كشورهاى مختلف براى داورى ارسال شده بودند.



پژوهشى در سرشت
هنر آيينى چينى
انتشارات فرهنگستان هنر در راستاى برپايى همايش بين المللى طبيعت در هنر شرق، اقدام به انتشار كتاب «دائوى نقاشى؛ پژوهشى در سرشت آيينى نقاشى چينى» كرد. بنا به گزارش رسيده اين كتاب كه با تصحيح، ترجمه انگليسى و حواشى متن چينى «ماى _ ماى سه» وترجمه امير مازيار تهيه شده است، متن كهن «راهنماى نقاشى باغ دانه خردل» (۱۶۷۹) است كه راه و روش ايجاد آثار هنرى و نوع تربيت هنرمندان در اين سنتها را به خوبى نشان مى دهد.
كتاب «دائوى نقاشى» ابتدا در سال ۱۹۵۶ و در مجموعه كتابهاى بنياد بولينگن به چاپ رسيد. اين كتاب با عنوان فرعى «پژوهشى در سرشت آيينى نقاشى چينى»، در اصل حاوى دو بخش است: يك بخش آن را متنى كهن در باب نقاشى چينى با عنوان «راهنماى نقاشى باغ دانه خردل» شكل مى دهد و بخش ديگر آن رساله اى است تحقيقى در باب اصول بنيادين نقاشى چينى.گفتنى است «دائوى نقاشى» با دو مقدمه شروع مى شود: مقدمه ويرايش شانگهاى (۱۸۸۷) ومقدمه ويرايش نخست (۱۶۷۹). در مقدمه اول نويسنده طبق درخواست وانگ سونگ تانگ، ناشر كتاب، مقدمه اى درباره اين كتاب و تاريخ تأليف آن و كتابهاى مشابه آن نوشته است.


داستان هاى عاميانه ايرانى
مجموعه اى از داستان هاى عاميانه ايرانى كه در قرون گذشته مكتوب شده اند از سوى انتشارات ققنوس منتشر مى شود. انتشارات ققنوس كه اخيراً به صرافت چاپ ادبيات عاميانه ايرانى افتاده، در نخستين گام چهار عنوان كتاب از اين مجموعه را به نام «حسين كرد شبسترى» و «شيرويه نامدار» و «مختارنامه» اثر عطاء الله بن حسام واعظ هروى و «ملك جمشيد» اثر محمدعلى نقيب الممالك با ويراستارى عليرضا سيف الدينى در هيأتى شكيل و زيبا چاپ و منتشر كرده است. و در ادامه آثار ديگرى نيز از همين مجموعه براى چاپ تدارك ديده است.
امير حسين زادگان مدير اين انتشاراتى بر اين اعتقاد است كه: داستان هاى عاميانه فارسى گنجينه هايى از مضمون وتمثيل و آداب و رسوم فارسى زبانان به شمار مى رود و توجه به آن پاسداشت فرهنگ و ادب كهن سرزمين است به وسعت زبان فارسى. ناشر در چاپ جديد اين مجموعه با بهره گيرى از نسخه هاى متعدد و خطى و به كارگيرى رسم الخط جديد، نسخه اى ويراسته و تا حد امكان به دور از لغزش ارائه داده است.ناشر اين مجموعه هدف از چاپ اين مجموعه را جذب مخاطب و كشاندن هرچه بيشتر افراد جامعه به جرگه كتابخوانان ارزيابى مى كند.

روزنامه هاى جهان از جمله نيويورك تايمز و گاردين در بخش هاى مختلف ادبى و سرگرمى به رمان يك نويسنده اسپانيايى پرداختند كه حسابى گرد وخاك كرده است.رمانى كه اخيراً درباره ارتداد لئوناردو داوينچى به خاطر كشيدن تابلوى شام آخر منتشر شده با فروش بيش از ۵۰۰ هزار نسخه در سراسر اروپا در مدت زمانى كوتاه به يكى از پرفروش ترين كتاب هاى اروپا تبديل شده است.
اين رمان كه «شام اسرارآميز» نام دارد، لئوناردو داوينچى نقاش برجسته ايتاليايى را به خاطر كشيدن تصوير چهره خود در ميان تابلوى شام آخر مرتد اعلام كرده و ادعا مى كند كه اين تابلو «سنت پيتر» را خائن نشان مى دهد و پيامى كفرآميز را در خود پنهان كرده است.
«خاوير سيرا» نويسنده اسپانيايى اين رمان ادعا مى كند ۹۰ درصد آن را بر اساس واقعيت نوشته است. با فروش بيش از ۵۰۰ هزار نسخه از رمان «شام اسرارآميز» در مدتى كوتاه در اروپا، به نظر مى رسد اين رمان بزودى به رقيبى جدى براى كتاب پرفروش «رمز داوينچى» اثر «دان براون» تبديل شود.
داستان مربوط به عضويت داوينچى در اين گروه نخستين بار در سال ۱۴۹۷ ميلادى نوشته شده و توسط «آگوستين لير» كه راهبى در واتيكان بوده، روايت شده است.
پس از اين كه نامه هاى بى نامى حاكى از اين كه آثار داوينچى ايده هايى شورشگرانه را مطرح مى كند، به دست پاپ رسيد اين راهب از سوى پاپ مأمور شد به صومعه Santa Maria delle Grazie ميلان كه خانه شام آخر نام داشت برود و در اين باره تحقيق كند.
سيرا نويسنده رمان «شام اسرارآميز» درباره ارائه چهره اى خيانتكار از سنت پيتر در تابلوى شام آخر داوينچى اظهار داشت: «سنت پيتر بنيانگذار كليسايى كه نخستين پاپ از آن بيرون آمده است، در اين تابلو در يكى از دست هايش خنجرى دارد و با دست ديگرش يوحنا را تهديد مى كند. بنابراين داوينچى با خائن نشان دادن پاپ در عمل تابلويى كفرآميز را خلق كرده است.»
اين نويسنده ادعا مى كند كه بيشتر شخصيت ها و رويدادهاى اين رمان بر اساس مستندات تاريخى خلق شده اند.اين در حالى است كه به گفته «گيليان ايوانز» پروفسور اديان قرون وسطى و تاريخ انديشه ها در دانشگاه كمبريج، بيشتر تاريخ شناسان بر اين باورند كه Cathar ها دو قرن پيش از تولد لئوناردو داوينچى از دنيا رفته اند.اين تاريخ شناس در اين باره گفت: «شام اسرارآميز بى ترديد براى خواندن خوب است اما نبايد آن را با تاريخ اشتباه گرفت.»
اما مجله راديو نيوز هم در خبرى جالب نوشت:در پانزدهمين نمايشگاه بين المللى كتاب هاوانا از كتاب منتشر نشده از «ارنستو چه گوارا» رهبر پارتيزان هاى كوبا پرده برداشته مى شود.اين كتاب «يادداشت هايى بر اقتصاد سياسى» نام دارد كه بسيارى از مقالات موجود در آن تا به امروز به خاطر مشكلات مربوط به توسعه سوسياليسم منتشر نشده است.
اين مجموعه، ارزيابى هاى چه گوارا درباره آيين نامه هاى مربوط به اقتصاد سياسى كه توسط آكادمى علوم شوروى سابق صادر شده است و تحليل هاى مهم فلسفى او را درباره نظريه هاى كلاسيك ماركسيستى در برمى گيرد.
در پانزدهمين نمايشگاه بين المللى كتاب كوبا ۱۱۲ ناشر از ۳۰ كشور جهان شركت مى كنند كه اين آمار تاكنون در اين نمايشگاه سابقه نداشته است.

عليرضا كيوانى نژاد

نمى دانم چرا وقتى مى خواستم نخستين كلمات مجموعه داستان «تو مى گى من اونو كشتم؟» را به قلم احمد غلامى، نويسنده معاصر بخوانم، به ياد «گارسيا ماركز» افتادم! نه به دليل قرابت نثر كه دو نويسنده، تفاوت هاى بنيادينى در نثر دارند و نه به خاطر نگاهشان به مسائل، بلكه نوع خاص استفاده غلامى از ديالوگ هايش، مرا به ياد نويسنده شهير كلمبيا انداخت.
«گابو» يا «گابيتو» در «زنده ام كه روايت كنم»، ديالوگ را ابزارى قدرتمند در ادبيات مى داند و از طرفى، آن را بسيار خطرناك. چرا كه معتقد است ديالوگ آنقدر حساس است كه نمى شود براحتى از آن استفاده كرد. پس از كش و قوس هاى فراوانى كه ماركز با اين مقوله داشته، سرانجام طى يك آزمايش موفقيت آميز، گزارشى را مى نويسد از غرق شدن يك كشتى نيروى دريايى، آن هم از زبان تنها ملوان نجات يافته كه خسته و كوفته، گوشه بيمارستان افتاده...
ماركز اما ديالوگ را برگ برنده كسى مى داند كه مى تواند آن را چون الماس بتراشد و سر جايش بگذارد. نمونه اى از ديالوگ هاى درخشان ماركز را مى توانيد در «پرندگان مرده» بخوانيد و نيز در كتاب «تلخكامى براى سه خوابگرد».
احمد غلامى، نويسنده باهوشى است. شايد اين جمله، مدخل مناسبترى باشد براى پرداختن به مجموعه داستانى كه منتشر كرد. در كارنامه ادبى غلامى، پيش از اين كتاب، نام هايى چون «فعلاً اسم ندارد» و «كفش هاى شيطان را نپوش» به چشم مى خورند.
برگرديم به جريان ديالوگ ها. كتاب حاضر، كتابى ديالوگ مدار است. از طريق همين ديالوگ هاست كه غلامى، دنياى آدم هاى داستان هايش را ترسيم مى كند. اما قبل از هر چيز بايد به خوش خوان شدن اين كتاب اشاره كرد كه نخستين وظيفه ادبيات، يعنى لذت و سرگرمى را به ارمغان مى آورد. توى يك فرصت مقتضى مى توان كتاب را خواند، چون استفاده از ديالوگ يعنى حذف توصيف، يعنى حذف كسالت، يعنى حذف هر آنچه مى توانست به داستان هاى غلامى خدشه اى وارد كند. از اين رو غلامى را بايد نويسنده اى هوشمند دانست. هر چند كه روى لبه تيغ گام برمى دارد.
- «طاقت حرف راستو دارى؟»
اين عنوان نخستين داستان از مجموعه سه داستانى احمد غلامى است. كمى حوصله و دقت كافى است تا از پس ديالوگ هاى كارآمد غلامى، به فضايى برسيم كه وى مد نظر دارد. دو سرباز _ شايد هم يكى _ توى سنگر، از اسرار مگويشان مى گويند. اگر از يكى دو ديالوگ نسبتاً ضعيف تر بگذريم، به ظرافت مورد نظر غلامى مى رسيم. فضاى جنگ و جبهه، زير آتش خمپاره و توپ، دو نفر توى سنگر دارند از روزهايى حرف مى زنند و از كارهايى كه تنها شنيدنشان در آن شرايط مى تواند جالب باشد.
در ابتداى اين مطلب، به زيركى نويسنده كلمبيايى اشاره كردم و اينكه، او توانست با طراحى يك سرى ديالوگ، هم فضا را به دست آورد و هم به قهرمان داستان _ گزارش _ شخصيت بدهد. غلامى، در همين داستان به مخاطب، نويد يك داستان روان و بدون شاخ و برگ هاى اضافى را مى دهد. جملات يا بهتر بگوييم، ديالوگ ها، كپسولى هستند و اين، حوصله خواننده را سر نمى برد. و اما «پايان بعيد» شيوه اى است كه داستان نخست غلامى از آن بخوبى سود مى برد. يكى از منتقدان فرانسه در مجله ادبى «پاريس ريويو» درباره تعامل بين فضاسازى و آدم هايى كه در آن به ايفاى نقش مى پردازند، مى نويسد: پل استر در سه گانه خود، نشان داد مى توان از تكنيك هاى خوبى در پرداخت مسائل استفاده كرد. او در پاره «كشور آخرين ها» ابتدا فضاسازى مى كند _ با چند جمله تيز، تند و كوتاه _ و بعد «آنا بلوم» را در آن فضا رها مى سازد. برعكس، در پاره «ارواح» اين آدم ها هستند كه با تعريفى كه از آنها ارائه مى شود، فضاى اطراف خود را مى سازند. ذهن مخاطب، فرصت درگير شدن پيدا مى كند و مى تواند در خلال ورود و خروج آدم ها نسبت به موقعيت ها، قضاوتى ابتدايى داشته باشد.
داستان دوم احمد غلامى، تلفيقى از تعامل فضا و شخصيت هاست. به علاوه روايت تاريخ و به تصوير كشيدن قضاوت آدم ها در مواجهه با موقعيت هايى كه پيش رو دارند و از آن، رودست مى خورند!
«فنجان آبى» عنوان اين داستان است. زمان، قبل از پيروزى انقلاب است و حضور ساواك در صحنه و عرصه هاى اجتماعى و سياسى. زمان داستان، كمى دور به نظر مى رسد و مخاطب جوان امروز، اين زمان را براى روى دادن اتفاق ها، نزديك و قابل لمس نمى بيند، اما ديالوگ ها، اينجا هم به كمك غلامى مى آيند. نويسنده به مدد بهره گيرى از تكنيك خلق شخصيت ها در پس گفتارهايى ساده و بعضاً با طنزى گزنده، هم تاريخ را روايت مى كند _ داستان وار _ و هم در تلاش است، آدم ها از تب و تاب نيفتند و در پيچ و خم داستان محو نشوند. از زاويه اى ديگر، آدم هاى اين داستان از اسحاقى گرفته تا پسر و دخترى كه در ظاهر به هم علاقه داشته و نامزد هستند، قابل لمسند و ساده. احتياجى نيست براى پيدا كردن مانند آنها، به دردسر بيفتيم و در پايان، به اين نتيجه برسيم كه آنها در دنياى ديگر يا حداقل زمانى ديگر، سير مى كنند. تبعات وارد شدن به مسائل حاشيه اى سياست آن هم با توجه به شرايط آن زمان _ قبل از پيروزى انقلاب _ و آميخته شدن آن با مفاهيمى چون عشق و وفادارى، از راهكارهاى ديگر نويسنده براى رسيدن به روايت است. اينجا نيز يكى دو ديالوگ، وصله ناجور داستان خوب غلامى هستند كه به نظر مى رسد بهترين داستان اين مجموعه هم هست.
در داستان سوم _ كه نام كتاب نيز برگرفته از عنوان همين داستان است _ غلامى، ظاهراً تمرين ساده نويسى مى كند. كارى دشوار كه نويسنده، با قريحه و بن مايه اى از طنز، آن را پيش مى برد. غلامى كه پيشتر، استعداد طنز خود را در كتاب «كفش هاى شيطان را نپوش» نشان داده بود، اين بار نيز در ارائه آن موفق عمل مى كند. ترس از مرگ، موقعيتى را به وجود آورده كه دو نفر در گريز از آن، ناچار با آن روبرو مى شوند؛ به اين عامل، عذاب وجدان را هم اضافه كنيد.
- «مرگ كه ترس نداره. مث پريدن تو آب مى مونه. بايد چشمت رو ببندى و يك هو بپرى تو آب سرد.»
هر دو طرف سعى مى كنند خود را در قبال اتفاقى كه افتاده، خونسرد جلوه دهند. دوران جنگ و اين امر طبيعى است كه چشمت را باز كنى و ببينى، درست زير دماغت، يك جنازه افتاده و تو نمى دانى، قاتلش تو هستى يا نه. هر دو سرباز دنبال اين هستند كه به نوعى، خود را از عذاب وجدان خلاص كنند و مدام بسامد اين جمله به گوش مى رسد كه «تو مى گى من اونو كشتم؟» دو سرباز اين داستان، صدا نيستند، بلكه آدم هايى هستند از جنس زمان داستان و قالب گفت وگو و ديالوگ، خميرمايه آنها را شكل مى دهد.
صفت «خوب»، توصيف گر كتاب احمد غلامى است و اگر چند اشتباه در مرحله ويراستارى كتاب، از چشم پنهان نمى ماند، مى شد با قاطعيت بيشترى، اين مجموعه داستان را اثرى متفاوت نام داد.

پيرامون ادبيات


«پيرامون ادبيات» عنوان كتابى به قلم هيليس ميلر نويسنده و منتقد آمريكايى است كه با ترجمه على اصغر بهرامى از سوى نشر نى چاپ و منتشر شده است.
اين كتاب در شش بخش به مباحثى چون «ادبيات چيست» و «ادبيات به منزله واقعيت مجازى»، «راز ادبيات»، «چرا بايد ادبيات خواند» و... مى پردازد.
هيليس ميلر استاد ممتاز ادبيات انگليسى و ادبيات تطبيقى دانشگاه كاليفرنيا است. وى خواندن را از سن پنج سالگى شروع كرد، با اين هدف كه بتواند كتاب مشهور و معروف «آليس در سرزمين عجايب» را خودش به تنهايى بخواند و اين خواندن تا امروز همچنان ادامه دارد و در اين كتاب هم فصلى را به كتابهاى آليس در مقام ساخت شكنى اختصاص داده است.
مباحثى كه ميلر در بخشهاى متعدد اين كتاب دنبال مى كند، از جمله مباحث نو با استفاده از نظرات و تئورى تازه ادبيات نوين است كه به مطالعه جهان كاملاً نو داستايوفسكى، هنرى جيمز و زبان ناب والتر بنيامين مى پردازد. ادبيات به مثابه دروغ در آثار پروست، آواز سيرن هاى موريس بلانشو، ادبيات به مثابه يكسره آن ديگرى: ژاك دريدا، دفاع ارسطو از شعر، چرا افلاتون از شعر مى ترسيد، مؤلف در مقام انسان شياد، ادبيات در مقام كنش زبانى از ديگر مطالب جالب توجه اين كتاب است.
نشر نى كتاب «پيرامون ادبيات» را در ۲۳۰ صفحه به قيمت ۲۴۰۰ تومان عرضه كرده است.


آينده سرشت انسان


«مهندس ژنتيك و آينده سرشت انسان» به قلم يورگن هابرماس با ترجمه يحيى امامى از سوى انتشارات نقش و نگار به بازار آمد. اين كتاب كه با عنوان فرعى «تأملى در مسائل اخلاقى، حقوقى و فلسفى شبيه سازى انسان» ترجمه شده، شامل سخنرانى هابرماس در سال ۲۰۰۰ است كه به مناسبت دريافت جايزه مارگريت آگز در دانشگاه زوريخ ايراد شد.
مبناى بحث كتاب نوعى تمايز بين نظريه كانتى عدالت و اخلاق ذهنيت كى يركه گاردى است و در آن از محدوديتى دفاع مى شود كه تفكر پسا مابعدالطبيعى با توجه به مواضع الزام آور بر سؤالات اساسى زندگى خوب يا زندگى هرز نرفته اعمال مى كند. اين امر زمينه مقايسه اى براى يك سؤال رقيب است كه در پرتو بحث هاى برآمده از فناورى ژنتيكى مطرح مى شود: آيا فلسفه مى تواند محدوديت مشابهى را در مباحث مربوط به اخلاق گونه بپذيرد؟
نويسنده در مقدمه كتاب مى افزايد: ممكن است روزى اقداماتى را كه فعلاًَ بحث انگيز است به مثابه اولين قدم در حركت به سوى نوعى بهسازى نژادى ليبرال در نظر بگيريم، بهسازى اى كه با عرضه و تقاضا تنظيم مى شود. تحقيقات جنين و تشخيص ژنتيكى قبل از لانه گزينى تخم باعث به وجود آمدن هيجانات شديد مى شود، زيرا آنها نمونه اى از خطرى است كه با استعاره توليد مثل انسان پيوند دارد.
انتشارات نقش و نگار اين كتاب را در حوزه آثار فلسفى در ۱۵۶ صفحه و به قيمت ۱۷۰۰ تومان راهى كتابفروشى ها كرد.


يك سال در ميان ايرانيان


«يك سال در ميان ايرانيان» سفرنامه معروفى به قلم ادوارد براون مورخ و محقق معروف انگليسى است كه با ترجمه مانى صالحى علامه از سوى نشر اختران چاپ و منتشر شده است.
اين كتاب كه نخستين بار به زبان انگليسى در سال ۱۸۹۳ منتشر شده، به دلايل مختلف نتوانست نظر مخاطبان را آنچنان كه سزاوار بود، جلب كند. اين سفرنامه به لحاظ محتوايى بسيار غنى تر از خاطرات معمولى يك سفر است و از حد و اندازه سفرنامه هاى معمول فراتر مى رود.
ادوارد براون در اين سفرنامه ضمن معرفى دقيق و ارائه تصويرى زنده از سرزمين و مردم ايران، در واقع راهنماى مطمئن و مرجع موثق ادبيات و تفكر جديد ايران است.
ادوارد براون كه در سال ۱۸۸۲ تعطيلات تابستانى اش را در قسطنطنيه مى گذراند، دست سرنوشت مسير زندگى اش را به سمت ايران رقم زد. جذابيت فوق العاده ادبيات فارسى، مخصوصاً در زمينه عرفان و تصوف بود كه طى ساليان تحصيل در طب ذهن اين محقق و پژوهشگر را سخت به خود مشغول كرد و آرزوى بزرگش سفر به سرزمين ايران و زادگاه حافظ و سعدى شد. سرانجام در سال ۱۸۸۷ با استفاده از امكانات دانشگاه به سرزمين رؤياهايش سفر كرد و طى آن دوره اقامت در ايران كتاب «يك سال در ميان ايرانيان» را نوشت و منتشر كرد كه بازتاب گسترده اى در ميان انگليسى زبانان داشت.
انتشارات اختران اين كتاب ۶۰۰ صفحه اى را به قيمت ۵۵۰۰ تومان روانه بازار كرده است.