شبكه تلويزيونى «العربيه» ديروز اعلام كرد: جنبش مقاومت اسلامى فلسطين (حماس) به طور رسمى «اسماعيل هنيه» را به عنوان نامزد نخست وزيرى فلسطين معرفى كرد.
در پى پيروزى حماس در انتخابات پارلمانى فلسطين و كسب اكثريت كرسى هاى پارلمان، اين جنبش مى بايست نامزد نخست وزيرى را معرفى مى كرد. در همين حال، اعلام شد كه «محمود عباس» رئيس دولت خودگردان فلسطين با مقامات بلندپايه جنبش حماس درباره تشكيل دولت جديد مذاكره مى كند.
به گزارش خبرگزارى فرانسه از «غزه»، «نبيل ابو ردينه» سخنگوى دفتر رياست دولت خودگردان گفت: محمود عباس پس از ديدار با «عزيز دويك» رئيس جديد پارلمان فلسطين از مقرش در شهر «رام الله» در كرانه باخترى رود اردن عازم نوار غزه مى شود. اما به گزارش ايرنا به نقل از خبرگزارى فرانسه، «ايهود اولمرت» كفيل نخست وزيرى رژيم صهيونيستى گفت: «اسرائيل، دولت خودگردان فلسطين به رياست حماس را نخواهد پذيرفت.» اولمرت در آغاز جلسه هفتگى دولت رژيم صهيونيستى، با اشاره به حضور اكثريت نمايندگان حماس در شوراى قانونگذارى فلسطين، مدعى شد كه دولت خودگردان فلسطين به صورت يك تشكل تروريستى درآمده است و پذيرش آن براى اسرائيل قابل قبول نيست.
در همين ارتباط، مقامات رژيم صهيونيستى قصد دارند عليه دولت آينده حماس كه قرار است به زودى تشكيل شود، تحريم هايى اعمال كنند. به گزارش شبكه تلويزيونى «سى.ان.ان»، «رعنان گيسين» مشاور ارشد رژيم اسرائيل اعلام كرد كه اين رژيم قصد دارد تحريم هايى عليه حماس كه به تازگى در انتخابات مجلس قانونگذارى فلسطين به پيروزى رسيده است، به اجرا درآورد.
وى بى آنكه به جزئيات اين تحريم ها اشاره اى كند، گفت: اسرائيل به هيچ وجه قصد ندارد مردم فلسطين را تحت فشار و گرسنگى قرار دهد، اما اقداماتى كه در نظر دارد به اجرا درآورد صرفاً متوجه دولت حماس خواهد بود.

< واشنگتن تايمز (آمريكا): حماس كنترل پارلمان فلسطين رادر دست گرفت
< لس آنجلس تايمز : ۱۵ نفر در ناآرامى هاى كاريكاتورها در نيجريه كشته شدند
< نيويورك تايمز : وزير ايتاليايى استعفا داد
< واشنگتن پست : استعفاى وزير ايتاليايى
< تايمز(انگليس ): صدام با مجازات اعدام طى ماههاى آينده روبرو مى شود
< گاردين: زندگى ۳۷ ميليون آمريكايى در فقر و تنگدستى
< تايمز: محكوميت جنگ عراق از سوى ائتلافى از كليساهاى آمريكا
< ديلى تلگراف : حمايت مسلمانان انگليس از برقرارى قوانين اسلامى
< عكاظ (عربستان): دو هواپيماى آمريكايى در خليج عدن سقوط كردند
< الرياض : حماس دعوت ابومازن براى توافق با اسرائيل را رد كرد
< الجزيره : پادشاه عربستان برخورد تمدنها را محكوم كرد
< الوطن: وزير ايتاليايى ضد اسلام استعفا داد
< «نيوز» (پاكستان) : مشرف به چين رفت
< داون : تظاهرات در اسلام آباد ممنوع شد
< الصباح (عراق) : جلال طالبانى از تصدى مناصب مهم توسط زنان حمايت كرد
< المشرق : مقتدى صدر: با آمريكا رابطه نخواهيم داشت
< الرأى العام (كويت) : در تظاهرات پاكستانى ها ،چهار نفر زخمى شدند
< السياسه: واشنگتن پليس عراق دفاع از حقوق بشر را رعايت كند

۳۷ ميليون نفر از مردم آمريكا در شرايط فقرمطلق زندگى مى كنند.
به گزارش واحد مركزى خبر، هفته نامه «آبزرور» چاپ «لندن» ديروز  با انتشار گزارشى نوشت: ۱۲‎/۷  درصد از كل جمعيت آمريكا زير خط فقر زندگى مى كنند. از زمان روى كار آمدن «جورج بوش»، ۵‎/۴ ميليون نفر به تعداد فقراى آمريكا  افزوده شده است.
به نوشته اين نشريه، اوضاع اقتصادى در آمريكا چنان رو به وخامت رفته است كه بيشتر افرادى  كه در زير خط فقر زندگى مى كنند، نه فقط بيكار نيستند، بلكه تعدادى از  آنها ۲ شغل دارند، اما باز هم از عهده تأمين هزينه هاى زندگى بر  نمى آيند.
خانم «فردا لى» ۳۳ ساله مجبور است براى تأمين هزينه زندگى خود و ۳ فرزندش در ۲ مكان كار كند. وى مى گويد: مثلاً آمريكا سرزمين آزادى است، اما اين چه آزادى است. ما فقط آزاديم كه پول پرداخت كنيم. امروز، بسيارى از زوج هاى آمريكايى مجبورند براى فرار از فقرى كه به  پشت در خانه هايشان رسيده است، شبانه روز كار كنند.
فقر مالى هنگامى كه با مشكلات پزشكى و بهداشتى همراه شود، ديگر فاجعه  بار مى شود. امروز، ۴۵‎/۸ ميليون آمريكايى فاقد بيمه درمانى هستند كه  اگر بيمار شوند، هيچ اميدى به درمان ندارند.
آبزرور نوشت: در هيچ كشورى همچون آمريكا، فاصله طبقاتى وجود ندارد. در حالى كه ۳۷ ميليون آمريكايى در فقر مطلق زندگى مى كنند، ۲۶۹ آمريكايى ميلياردر  هستند كه بالاترين تعداد ثروتمندان در جهان محسوب مى شود.

نخست وزير راستگراى ايتاليا براى جلب آراى مردم در انتخابات پارلمانى اين كشور در ابتكارى تازه، به خواندن آواز روى آورده است.
به گزارش واحدمركزى خبر به نقل از شبكه پنجم تلويزيون فرانسه، «سليويو برلوسكونى» كه براى پيروزى در اين انتخابات هر تلاشى را به عمل مى آورد، اين آواز را در وصف ناكامى هاى ماجراهاى عاطفى خودساخته و آن را به بازار عرضه كرده است.
نخست وزير ايتاليا در سال ۲۰۰۳ نيز آلبومى از ۱۴ ترانه خود را به بازار عرضه كرده بود.

روزنامه «الشرق الاوسط»، چاپ عربستان سعودى ديروز متن كامل عذر خواهى روزنامه دانماركى«جيلاندس پوستن» را منتشر كرد.
به گزارش ايرنا اين روزنامه دانماركى، نخستين بار، با چاپ تصاوير موهن به ساحت پيامبر اسلام(ص) موجب برانگيختن خشم مسلمانان در سراسر جهان شد. به گزارش خبرگزارى فرانسه از «دبى»، در اين بيانيه كه با عنوان «عذر خواهى» و حروف درشت خطاب به شهروندان مسلمان در روزنامه «الشرق الاوسط» چاپ شده، آمده است: «اين تصاوير ظاهراً ميليون ها مسلمان در سراسر جهان را آزرده كرده است. بنابراين ما عذرخواهى و تأسف عميق خود را به خاطر آنچه كه قصد اين روزنامه نبوده است، ابراز مى داريم.»

گروه بين الملل _ درپى انتخاب نخست وزير جديد عراق، عراقى ها در انتظار تشكيل رسمى پارلمان جديد در روز سه شنبه (امروز) هستند، پارلمانى كه در نظام سياسى جديد عراق، بيش از قواى مجريه وقضاييه قدرت و اختيارات دارد، ولى تنوع قومى _ سياسى در درون آن جدى است و همين مسأله و ساير ملاحظات ملى، احتمال تشكيل دولت ائتلافى را براى ساليان متمادى به ضرورت و گزينه اجتناب ناپذير عراق جديد تبديل كرده است.
پس از برگزارى انتخابات، اعلام نتايج و معرفى «ابراهيم جعفرى» ازسوى ائتلاف عراق يكپارچه، اكنون مراحل ذيل براى استقرار دولت دائمى باقى مانده كه ظرف هفته هاى آتى قرار است انجام شوند.
- مرحله اول: تشكيل جلسه پارلمان جديد. پارلمان جديد قرار است امروز تشكيل شود. پارلمان ابتدا يك هيأت رئيسه سنى انتخاب خواهدكرد.
سپس، رئيس و دو نايب رئيس خود را برمى گزيند. تركيب هيأت رئيسه تابعى از توافقات داخلى ائتلاف يكپارچه (شيعيان مذهبى) و نيز تابعى از ميزان توافق شيعيان با عرب هاى سنى (جناح جبهه توافق ملى) است. با توجه به كناره گيرى «حسين شهرستانى» از رقابت با جعفرى و «عادل عبدالمهدى» براى نخست وزيرى، احتمال انتخاب وى به نايب رئيسى پارلمان بسيار است. نايب رئيس ديگر حتماً كرد خواهدبود. طبق توافق قرار است رئيس پارلمان عرب سنى باشد، اما اينكه اين فرد چه گرايشى خواهدداشت، تابع توافق يا عدم توافق شيعيان مذهبى با جبهه توافق (ائتلاف عمده اعراب سنى و داراى ۴۴ كرسى) است. اگر آنها به توافق برسند، به احتمال بسيار، «طارق الهاشمى» دبير حزب اسلامى، رئيس پارلمان مى شود و اگر به توافق نرسند، يك عرب سنى نزديك به مجلس اعلا و حزب الدعوه از درون فهرست ائتلاف يكپارچه انتخاب خواهدشد.
درمجموع به نظرمى رسد كه يك عرب سنى وابسته به مجلس اعلا و حزب الدعوه انتخاب شود و احتمال سپردن اداره پارلمان به جناح جبهه توافق ملى كمتر است.
- مرحله دوم: انتخاب شوراى رياست جمهورى متشكل از رئيس جمهورى و دو معاون وى ازطرف مجلس با رأى دو سوم. باتوجه به قبضه شدن سمت نخست وزيرى از طرف شيعيان، به طور طبيعى، سمت رياست جمهورى به كردها مى رسد و «جلال طالبانى» دراين مقام ابقا خواهدشد. دو معاون وى، يكى شيعه خواهدبود كه به احتمال بسيار عادل عبدالمهدى است. اينكه معاون دوم وى نيز شيعه باشد يا عرب سنى هنوز معلوم نيست. ولى احتمال انتخاب يك عرب سنى محتمل است.
- مرحله سوم: معرفى رسمى نخست وزير ازسوى رئيس جمهور براى تشكيل دولت. دراين مرحله، پيش بينى اين است كه وزارت دفاع به عرب هاى سنى سپرده شود، وزارت كشور به شيعيان مذهبى و وزارت خارجه به كردها.
وزارت نفت سمت مهم ديگرى است كه احتمال سپردن آن به «احمدچلبى» وجوددارد. باوجود اين، كردها اصرار دارند كه علاوى و يا افرادى از جناح وى در دولت حضور داشته باشند. چرا؟
> چرا كردها بر حضور اياد علاوى در دولت اصرار دارند؟
پس از معرفى جعفرى به عنوان نامزد شيعيان مذهبى براى نخست وزيرى، طالبانى و مسعود بارزانى به عنوان رهبران كردها، بر حضور حتمى اياد علاوى در دولت تأكيد كردند. جناح علاوى از ۲۷۵ كرسى مجلس، ۲۵ كرسى در اختيار دارد و در انتخابات پس از شيعيان مذهبى(۱۲۸ كرسى)، كردها (۵۳ كرسى) و جبهه توافق ملى اعراب سنى (۴۴ كرسى) در جايگاه چهارم قرار گرفت. علت اصرار كردها بر حضور جناح علاوى در دولت، جلوگيرى از پررنگ تر شدن نقش شيعيان مذهبى و غيرسكولار در اداره حكومت است. گزينه مطلوب طالبانى و بارزانى براى ائتلاف با شيعيان، جناح علاوى بوده اما نتيجه انتخابات و عدم پيروزى علاوى، آنها را ناگزير به همكارى با جناح حكيم و جعفرى كرده است. دليل گرايش  كردها به علاوى، سكولار بودن وى است. زيرا بارزانى و طالبانى از سكولار بودن حكومت عراق حمايت مى كنند. اصرار بارزانى و طالبانى براى حضور جناح علاوى در حكومت، درواقع، به ميدان آوردن وى براى مهار قدرت جناح حكيم و جعفرى است. پيش بينى نمى شود كه شيعيان مذهبى در حد معاون رئيس جمهور يا معاون نخست وزير، پيشنهاد همكارى به علاوى بدهند. به همين دليل، احتمال حضور شخص علاوى در دولت كاهش يافته و بعيد است كه وى سمت وزارت را بپذيرد.
تنها وزارتخانه هاى مهمى كه به عنوان سهم شيعيان ممكن است به جناح علاوى پيشنهاد شود، وزارتخانه هاى دارايى و يا نفت است كه اگر اين وزارتخانه ها به جناح علاوى پيشنهاد شود، گزينه احتمالى آنها براى حضور در دولت «حافظ مهدى» شيعه سكولار و ليبرال و وزير برنامه ريزى دولت پيشين علاوى است كه با عدنان پاچه جى در حزب «تجمع دموكرات هاى مستقل» همكارى مى كند.
> رمز نارضايتى كردها از جعفرى
گزينه مطلوب كردها براى نخست وزيرى، عادل عبدالمهدى معاون كنونى رئيس جمهورى عراق بود. اين امر، دو دليل داشت: نخست آنكه، كردها از عملكرد ابراهيم جعفرى در مورد تعيين تكليف وضعيت شهر «كركوك» به شدت ناراضى هستند. كردها معتقدند كه به تأخير افتادن همه پرسى تعيين وضعيت شهر كركوك و عدم اجراى ماده ۵۸ قانون اساسى موقت عراق، ناشى از كارشكنى هاى ابراهيم جعفرى بوده است. زيرا او از اختصاص بودجه لازم براى بازگرداندن كردهاى كوچانده شده به كركوك و پرداخت غرامت به عرب هاى مهاجر براى خروج از كركوك قصور و كوتاهى نموده و كميته اى كه مأمور اجراى اين موضوع بوده، بسيار كند عمل كرده است.
دوم آنكه، كردها معتقدند كه جعفرى در اداره امور دولت به شكل رأى گيرى و بدون لحاظ كردن نظرات وزيران كرد عمل كرده است و به دليل برترى عددى و كمى شيعيان در دولت، اين شيوه باعث عدم اعمال نظرات كردها در اداره امور ملى و كشور شده است. بخش ديگرى از اين نارضايتى به اعتراضات جلال طالبانى رئيس جمهورى كرد تبار عراق به خودمحورى هاى جعفرى به عنوان نخست وزير عراق و عدم هماهنگى وى با رئيس جمهور برمى گردد.
سوم آنكه، كردها به طور سنتى همكارى بهترى با مجلس اعلاى انقلاب اسلامى و حكيم و عادل عبدالمهدى داشته اند و آنها همكارى با مجلس اعلا را بر همكارى با حزب الدعوه ترجيح مى دهند. در اين حال، صرفنظر از بازيگران داخلى و جناح ها و ائتلاف ها به يكديگر، بازيگران خارجى نيز هر يك از زاويه منافع ملى خود، دولت جديد عراق را مى نگرند.
> دولت و پارلمان جديد عراق و نحوه نگرش آنها به روابط با ايران و ساير همسايگان
نتايج انتخابات و معرفى جعفرى براى نخست وزيرى ، مطلوب تركيه و كشورهاى عربى و حتى آمريكا و انگليس نيست. مطلوب كشورهاى عربى، به قدرت رسيدن يك عرب سنى و برترى اعراب سنى در پارلمان ، دولت و حكومت جديد بود كه به دليل در اقليت بودن جمعيت وراى اعراب سنى، ممكن نشده است.
مطلوب تركيه نيز به قدرت رسيدن عرب هاى سنى و يا يك شيعه سكولار بوده است نه شيعيان مذهبى نزديك به ايران.
مطلوب آمريكا و انگليس نيز با فرض پذيرش برترى جمعيت شيعيان ، پيروزى يك شيعه سكولار و تشكيل دولت ائتلافى بامشاركت كردها وعرب هاى سنى بوده است.
اما نتايج انتخابات بر خلاف ميل كشورهاى فوق بوده است. شيعيان مذهبى اكنون در پارلمان و دولت برترى دارند و اعراب سنى در اقليت هستند.
با وجود آنكه عادل عبدالمهدى ازمجلس اعلا، گزينه نزديكترى به ايران فرض مى شده تا ابراهيم جعفرى از حزب الدعوه ولى، حزب الدعوه به ايران نسبت به ساير همسايگان عراق بيشتر نزديك است. جعفرى در دوران حكومت خود برخلاف علاوى به سمت گسترش روابط با ايران حركت كرد و ايران بالاترين سطح روابط را با عراق در بين كشورهاى منطقه داشت.
اكنون نيز به طور طبيعى دولت و پارلمان جديد عراق، از زمينه بيشترى براى همكارى با ايران نسبت به ساير همسايگان خود و كشورهاى منطقه برخوردار است. يكى از دلايل اين امر، دوستى و روابط نزديك ايران با ۴ حزب اصلى تشكيل دهنده حكومت جديد عراق است (مجلس اعلا - حزب الدعوه - حزب دموكرات بارزانى و اتحاديه ميهنى طالبانى). ايران همچنين با اكثريت سران وكادرهاى ارشد حكومت جديد عراق رابطه دوستى دارد و اكثر آنها سالها در ايران اقامت داشته اند(جعفرى - حكيم - عادل - عبدالمهدى - چلبى - بارزانى - طالبانى).
مهمتر آنكه، كشورهاى عربى و تركيه به «تضعيف نقش اعراب سنى و تقويت نقش شيعيان» و «تضعيف هويت عربى عراق به نفع هويت كردى آن» اعتراض دارند، در حالى كه موضع ايران نسبت به اين تحول متفاوت است. ايران از تقويت نقش شيعيان خرسند است و به دليل روابط دوستانه سنتى با بارزانى و طالبانى، نسبت به كشورهاى عربى و تركيه، چالش كمترى با كردهاى عراق دارد.
> جهت گيرى هاى عمومى آمريكا در عراق جديد طى ۴ سال آينده
با توجه به تشكيل دولت و پارلمان دائمى براى چهار سال آينده و عدم رضايت آمريكا از تركيب دولتمردان جديد عراق، رئوس برنامه هاى آمريكا نيز براى ۴ سال آينده به شرح ذيل قابل پيش بينى است:
۱- حركت از سمت حضور نظامى گسترده و ملموس به سمت كاهش حضور نظاميان از نظر تعداد و استقرار نظام مستشارى در تمامى عرصه هاى سياسى، نظامى، امنيتى، اقتصادى و فرهنگى، اجتماعى. پيش بينى مى شود آمريكا با كاهش تدريجى نيروهاى خود، به حضور نظامى مستقيم و «پايگاهى نه خيابانى» در سطح محدودترى ادامه دهد و تلاش خود را بر حضور غيرمستقيم متمركز كند.
۲- تلاش براى شكل دادن به ساختارهاى جديد نيروهاى مسلح و سرويس هاى اطلاعاتى و امنيتى عراق براساس ملاحظات جهانى و منطقه اى آمريكا و كوشش در جهت اعمال نظارت بيشتر بر اين ساختارها و جلوگيرى از دخالت دولت و حكومت جديد عراق در سازماندهى ارتش و سرويس هاى اطلاعاتى و امنيتى تا حد ممكن.
۳- تلاش در جهت جلوگيرى از حذف يا حاشيه نشين شدن جريان شيعيان سكولار در عراق و سازماندهى و احياى آنها براى پيروزى در انتخابات آتى به عنوان گزينه مطلوب آمريكا در بين شيعيان.
۴- ترغيب اعراب سنى ميانه رو و همسو با آمريكا براى مشاركت بيشتر در حكومت با هدف مهار حملات به آمريكايى ها و نيز مهار شيعيان مذهبى در درون حكومت.
۵- تلاش براى وارد ساختن عراق جديد به ساختارهاى سياسى - ديپلماتيك و امنيتى منطقه اى و بين المللى همسو با سياست هاى كلى آمريكا در جهان و منطقه.
>  مخالفت «مقتدى صدر» با قانون اساسى عراق
مقتدى صدر مخالفت خود را با قانون اساسى اين  كشور كه مورد حمايت احزاب بزرگ شيعه در پارلمان است اعلام كرد و بدين  ترتيب نگرانيهايى را درباره بروز بحران برسر يكى از حساس ترين مسائل  اين كشور به وجود آورد.
به گزارش خبرگزارى رويترز از بغداد، وى در گفت وگو با شبكه تلويزيونى « الجزيره» اعلام كرد: با اين قانون اساسى كه خواستار فرقه گرايى است، مخالف  است. وى گفت: در اين قانون اساسى، هيچ نكته خوبى وجود ندارد.
مقتدى صدر همچنين با فدراليسم كه در قانون اساسى ذكر شده است، مخالفت كرد.  مقتدى صدر گفت: اگر يك دولت دموكراتيك در عراق وجود داشته باشد هيچكس  نبايد حق داشته باشد، خواستار فدراليسم در هيچ نقطه اى از عراق، چه در  جنوب، چه در شمال و چه در مركز يا هر نقطه ديگرى از اين كشور شود.
از سويى ، ائتلاف عراق يكپارچه با مشاركت فهرست العراقيه وابسته به اياد علاوى در  دولت جديد مخالفت كرد.

«اميل لحود» رئيس جمهورى لبنان، «ژاك شيراك» همتاى فرانسوى را به دخالت در امور داخلى كشورش با هدف سرنگونى رئيس جمهورى لبنان متهم كرد.
به گزارش ايرنا به نقل از منابع خبرى لبنان، يك منبع آگاه نزديك به رئيس جمهورى لبنان شنبه شب گذشته فاش كرد كه «ژاك شيراك» يك گروه كارى را به منظور هماهنگى با گروههاى مخالف رئيس جمهورى لبنان موسوم به «۱۴ مارس» تشكيل داده است تا آنها به مشكلات سياسى و امنيتى داخلى لبنان دامن بزنند و راه را براى سرنگونى رئيس جمهورى لبنان هموار و آماده كنند.
اين منبع افزود: شيراك، «برنار ايميه» سفير فرانسه در بيروت را مأمور كرده است تا با هماهنگى با گروهها و نيروهاى موسوم به ۱۴ مارس برنامه سريعى را تهيه كند و حداكثر تا نيمه اول ارديبهشت ماه ۱۳۸۵ با تظاهرات و اعتصاب هاى مردمى و بستن بانك ها و بسيج دانشجويان و اتحاديه ها و محاصره كاخ رئيس جمهورى لبنان، لحود را پيش از پايان رياستش در ۲۴ نوامبر سال ۲۰۰۷ ناگزير به كناره گيرى كنند.
در همين حال، در اقدامى براى تشديد فشارها بر لحود براى كناره گيرى از قدرت، دولت لبنان شنبه شب گذشته تصميم گرفت همه نشست هايى را كه قرار بود به رياست لحود در قصر «بعبدا» برگزار شود، لغو كند.
به گزارش خبرگزارى فارس به نقل از خبرگزارى آلمان، «آجوب اوجاسيبيان» معاون وزير اطلاع رسانى لبنان گفت: همه نشست هاى آينده دولت از اين پس به جاى قصر بعبدا، در مقر دولت در منطقه «المتحف» در بيروت برگزار خواهد شد.
اين تصميم درحالى اتخاذ شده است كه اكثريت مخالف سوريه در پارلمان لبنان، بركنارى لحود را كه روابط مستحكمى با دمشق دارد، خواستار شده اند.