سميه صيادى فر
«مرتب در حال محبت كردن به همسرم هستم، او از رفتار من راضى است. اما بعضى اوقات اين سؤال به ذهنم مى رسد كه اگر من ا ين اندازه به او محبت نمى كردم، آيا او باز هم مرا دوست داشت؟»
«احساس مى كنم تنها من از لحاظ احساسى روى رابطه مان كار مى كنم، اگر من اين كار را انجام ندهم، همسرم نمى داند چه كارى كند و در زندگى مشتركمان با مشكل روبرو مى شويم.»
آيا تا به حال احساسى مشابه اين زنها را داشته ايد، آيا اين شماهستيد كه بيشتر روى رابطه خود كار مى كنيد و از خودتان مايه مى گذاريد؟ آيا هرگز پنهانى آرزو كرده ايد، اى كاش به همان اندازه كه شما همسرتان را دوست داريد، او نيز شما را دوست داشت!
يكى از بزرگترين اشتباهات ارتباطى زنان اين است كه آنها بيشتر از آنچه عشق دريافت مى كنند، عشق مى ورزند.
زن ها از خلأ متنفرند
آيا تا به حال وارد آپارتمانى شده ايد كه اسباب و اثاثيه اش خوب چيده نشده و پيش خودتان فكر كنيد، بايد دكوراسيون منزل تغيير كند، تا بهتر به نظر برسد؟! هرگاه در كنار عده اى غريبه كه با هم صحبت نمى كنند، نشسته ايد، آيا احساس مى كنيد كه مجبوريد حتماً سر صحبت را با يكى از آنها باز كنيد؟ آيا به سختى مى توانيد، كشوها يا كمدى ها ى كاملاً خالى را به حال خود رها كنيد؟!
چنانچه به هر يك از سؤالات بالا پاسخ مثبت مى دهيد، مى توانيد اين موضوع را درك كنيد. زنان از خلأ متنفرند. آنها دوست دارند جاهاى خالى را پر كنند. همه موارد را به هم مربوط كرده و جايى كه موضوعى وجود ندارد، موضوعى بيافرينند. اين عمل از همان ميل غريزى و نياز طبيعى زنان به زادن، ايجاد صميميت، توليد زيبايى و... نشأت مى گيرد.
زنان احساس مى كنند كه در روابطشان، انگيزه اى آنان را به اين سمت مى كشاند، كه جاهاى خالى را پر كنند. آنها سكوت را با كلمات، وقت را با فعاليت وجدايى را با عشق پر مى كنند. اين ويژگى فوق العاده اى است وقابليت انجام آن يك استعداد محسوب مى شود. اما وقتى زياده از حد اين كار را انجام دهيد، ممكن است روزى چشمان خود را باز كرده و ببينيد به تنهايى مشغول پارو زدن هستيد!
پارو زدن در قايق رابطه، به تنهايى
تمثيل زير به شما كمك مى كند تا بفهميد، پر كردن جاهاى خالى در يك رابطه به چه معناست. تصور كنيد شما و همسرتان در يك قايق پارويى، روى يك درياچه هستيد. شما در قسمت جلو نشسته ايد وهمسرتان نيز در قسمت عقب قايق نشسته است. هر دو شما يك جفت پارو داريد و فرض را بر اين گذاشته ايد كه هر دو پارو بزنيد. قايق به خوبى و زيبايى تمام از عرض رودخانه حركت مى كند. با خود مى انديشيد: «چه قايق سوارى زيبايى!» لحظه اى فرامى رسد كه احساس خستگى مى كنيد و تصميم مى گيريد پارو زدن را متوقف كرده و كمى استراحت كنيد. ناگهان قايق مى ايستد و وقتى برمى گرديد تا ببينيد چه اتفاقى افتاده است، مى بينيد، همسرتان تمام مدت آنجا نشسته بود و هيچ كارى نمى كرده يا خوابيده است. تمام مدت شما به تنهايى پارو مى زديد و او داخل قايق فقط يك مسافر بوده است. يا شايد هم برگرديد و ببينيد، هيچ كس داخل قايق نيست و تمام مدت شما با خودتان در قايق تنها بوده ايد. «وقتى تلاش مى كنيد جاهاى خالى را در رابطه خود پر كنيد، نامزد يا همسرتان در رابطه شما به مثابه يك مسافر مى ماند.»
هر وقت سخت تلاش مى كنيد، نقش خود را در ابراز عشق خوب ايفا كنيد، وقت اين را پيدا نمى كنيد تا ببينيد به شما نيز عشق ورزيده مى شود يا نه؟!
تفاوت زن و مرد در عشق ورزيدن
زنان به دو دليل عادت دارند كه بيشتر از آنچه به آنها عشق ورزيده مى شود، عشق بورزند و اين كار را با پر كردن جاهاى خالى انجام مى دهند. اين دلايل عبارتند از:
آنها احساس مى كنند عشق چيزى است كه بايد به دستش آورده و براى كسب آن بايد مثل به دست آوردن پول كاركرد. اگر احساس مى كنيد كه استحقاق دوست داشتن زياد را نداريد، مگر اينكه در قبال آن كارى كرده باشيد، تا به دستش آوريد، مجبور خواهيد بود در روابط تان با مردان مرتباً جاهاى خالى را پر كنيد. شايد در كودكى كسى شما را دوست نداشت. شايد در آن موقع مجبور بوديد سخت تلاش كنيد تا به خود و يا والدينتان ثابت كنيد دوست داشتنى هستيد. به هر دليل كه اين كار را بكنيد، نتيجه هميشه يك چيز است، شما متخصص تلاش سخت براى كسب عشق مى شويد.
احساس مى كنيد اگر جاى خالى را پر نكنيد، رابطه تان به هم مى خورد. اگر همسر شمااز آن دسته از مردانى است كه از لحاظ احساسى تنبل است و يا در گذشته شاهد بوده ايد كه هميشه مادرتان جاهاى خالى را پر مى كرده، ممكن است باور كنيد، چنانچه شما نيز اين كار را انجام ندهيد، رابطه تان به هم خورده يا چنگى به دل نمى زند!
بيشتر عشق نورزيم
تنها پارو نزنيد، برنامه ريزى نكنيد، مكالمات صميمى را شما شروع نكنيد، دست از همه چيز بكشيد و ببينيد چه اتفاقى مى افتد. اگر مشاهده كرديد كه ديگر روابط عاطفى وصميمانه با همسرتان نداريد، هيچ جا ميهمانى نمى رويد، درباره موضوعات مهم با يكديگر صحبت نمى كنيد و... مطمئن باشيد مشغول پر كردن جاهاى خالى بوده ايد و همسرتان سهم خود را انجام نمى داده است. پس وقت آن رسيده كه ليستى از مواردى كه فقط شما جاهاى خالى رابطه تان را پر مى كرديد، تهيه كرده و ديگر به هيچ وجه آنهارا انجام ندهيد.
به اين ترتيب به همسرتان فرصت دهيد تا او هم جاهاى خالى رابطه را پر كند. اين دومين مرحله از اين فرآيند است. يعنى بايد منتظر بمانيد تا او به طور خودكار به سمت شما بيايد. لحظات سكوت وتوقف در مكالماتتان را تحمل كنيد و اجازه دهيد، موضوعى را پيش كشيده و صحبت كند. آخر هفته را بدون برنامه ريزى رها كنيد، تا او براى تفريح برنامه بريزد. ممكن است لازم باشد تمام خويشتندارى تان را به كار ببريد تاموفق به انجام اين مراحل شويد. در اين صورت است كه همسرتان پاروها را به دست گرفته و شروع به پارو زدن مى كند.
اطمينان حاصل كنيد زندگيتان با فعاليت هاى پرانرژى و ارضا كننده به اندازه كافى پر شده است و رابطه تان را به عنوان تنها فعاليت پرانرژى نمى دانيد. هر چه مستقل تر و متكى به نفس تر باشيد، كمتر انتظار داريد، تنها رابطه عاطفى با همسرتان به شما انرژى بدهد. رؤياهاى شخصيتان را تعقيب كنيد، از خودتان خوب مواظبت نماييد و مطمئن شويد به همان اندازه كه شما به همسرتان عشق مى ورزيد، او نيز به شما عشق بورزد.

مرگ آخرين سرباز زن
در انگلستان

آليس بيكر ، آخرين سرباز زن بازمانده از جنگ جهانى اول در سن ۱۰۷ سالگى در يك خانه سالمندان در انگليس در گذشت .به گزارش ايونا، بيكر در سال ۱۹۱۶ زمانى كه هيجده سال داشت به بخش تداركات عمليات نيروى هوايى انگليس پيوست و تا پايان جنگ جهانى اول در سال ۱۹۱۸ در قسمت هاى مختلف عملياتى جنگ با آلمان حضور داشت .لازم به ذكر است : اكنون فقط ۱۰ بازمانده از نظاميان جنگ جهانى اول در انگليس زنده هستند كه چهار نفر از آنان در مناطق عملياتى حضور داشتند و هيچ كدام از آنان زن نيستند .آليس بيكر پس از پايان جنگ جهانى اول از نيروى هوايى خارج شد و به حرفه پرستارى روى آورد و سپس با «استنلى»كه يك افسر جوان پليس بود ، ازدواج كرد .

ام - اس زنان را بيشتر از مردان تهديد مى كند

زنان دو برابر مردان در سنين ۲۰ تا ۴۰ سالگى به بيمارى ام - اس مبتلا مى شوند.پژوهشگران معتقدند : در صورتى كه ويروس هاى مختل كننده دستگاه عصبى مركزى در اوايل عمر وارد بدن شوند زمينه را براى بروز بيمارى هاى خود ايمنى ناشى از يك عفونت متفاوت فراهم مى نمايد .در بسيارى از مبتلايان پيشرفت يا بازگشت ام - اس مى تواند علت ژنتيكى داشته باشد.به گزارش ايونا تحقيقات نشان مى دهد كه بروز عفونت در اوان زندگى مى تواند زمينه را براى بروز اين بيمارى خود ايمنى در يك جمعيت مستعد ژنتيكى و در مراحل بعد به عنوان عامل حمله فراهم كند.

رعايت فاصله تولد دو كودك ضرورى است

محققان معتقدند، رعايت فاصله بين دو تولد يكى از مهمترين راه هاى حفظ سلامت مادر و كودك است.بررسى سازمان جهانى بهداشت نشان مى دهد، ميزان مرگ و مير كودكانى كه كمتر از ۲ سال پس از حاملگى قبلى به دنيا آمده اند، دو برابر كودكانى است كه چهارسال پس از حاملگى پيشين مادرشان به دنيا آمده اند.به گفته محققان، مدت مطلوب ميان دو حاملگى زمانى است كه فرزند قبلى از شير مادر تغذيه نكند و بتواند راه برود.ساليانه ۵۸۵ هزار زن در جهان بر اثر عوارض باردارى و حاملگى هاى مكرر جان خود را از دست مى دهند.

در طول ماههاى پاييز و زمستان، با كوتاه تر شدن طول روزها و كم شدن نور خورشيد برخى افراد غمگين و افسرده مى شوند و به زودى نيز بهبود پيدا مى كنند.
افرادى كه مبتلا به اختلال تأثير فصلى يا به اصطلاح SAD هستند حالت افسردگى عميق ترى را تجربه مى كنند. افراد مبتلا به اين اختلال روحى تمايل پيدا مى كنند كه بيشتر بخوابند، پرخورى كنند و در طول فصل هاى پاييز و زمستان دچار اضافه وزن مى شوند. آنها ممكن است احساس خستگى مفرط داشته باشند و از طرفى هم قادر نيستند برنامه منظم خود را انجام دهند. برخى افراد احساس افسردگى و تحريك پذيرى مى كنند و حتى اشتياق خود را براى شركت در تعاملات اجتماعى از دست مى دهند. تصور مى شود كه اين اختلاف فصلى به دليل اختلال و بر هم خوردن سيكل خواب و بيدارى در نتيجه كاهش نور خورشيد در زمستان بروز كند. كاهش نور خورشيد منجر به كاهش ميزان ترشح هورمون ملاتونين مى شود كه اين امر نيز احساس خواب آلودگى و خستگى را در افراد مبتلا افزايش مى دهد. وقتى فصل بهار مى رسد اين علايم به تدريج از بين مى روند. دكتر اگلاس جاكويز، مدير اجرايى مركز بازبينى بهداشت روانى و استاد روانشناسى دانشكده پزشكى هاروارد در اين باره گفت: اين اختلال يك مشكل واقعى است و نياز به تشخيص و اغلب نياز به درمان دارد كه ۷۵ درصد زنان به آن مبتلا مى شوند. وى همچنين افزود: اگرچه اين بيمارى معمولاً با حالتهاى شديد بيمارگونه و بسترى شدن در ارتباط نيست اما در برخى افراد ممكن است تمايل به خودكشى به وجود آورد. اگرچه چنين اتفاقى بيفتد اين افراد بايد فوراً با يك متخصص مراقبت هاى بهداشتى مشورت كنند. در اكثر موارد اين اختلاف بسيار خفيف از سوى خود فرد قابل كنترل است اما در برخى موارد نياز به بررسى و رسيدگى وجود دارد. درمان اين اختلال بستگى به شدت علايم آن دارد و ممكن است به سادگى قرار گرفتن در معرض نور خورشيد و يا گذراندن ساعات بيشترى از روز در كنار پنجره در طول ماههاى تاريك باشد. اما اگر علايم تشديد شوند سپس ممكن است به نور درمانى (قرار گرفتن در معرض نور مصنوعى) احتياج شود و حتى در شرايط حادتر نيز روان درمانى وتجويز داروهاى ضدافسردگى مورد نياز است.
زنان افسرده و آلرژى
محققان علوم پزشكى اعلام كردند زنانى كه دچار افسردگى شديد هستندبيشتر از ديگر زنان درمعرض ابتلا به آلرژى قرار دارند .اين محققان تأكيد كردند به نظر مى رسدآلرژيها نيز در مردانى كه شخصيت هاى حساس ، عصبى و مضطرب دارندبيشتر بروز مى كنند. به گزارش خبرگزارى رويترز از نيويورك، اين يافته ها كه حاصل مطالعه برروى سه هزار و سى و دو فرد بالغ آمريكايى است نشان مى دهد بين رفتارهاى شخصيت عصبى و افسرده با انرژى رابطه برقرار است واين ارتباط بين زنان ومردان متفاوت است.
خلق افسرده ، احساس پوچى و غمگينى يا گريان بودن در اكثر اوقات روز و كاهش علاقه و لذت تقريباً در تمام فعاليتها از نشانه هاى افسردگى هستند.
علائم ديگر افسردگى شامل اختلال در خواب كه مى تواند به صورت پرخوابى و كم خوابى باشد و در هر شب وجود داشته باشد و كاهش يا افزايش اشتها است كه مى تواند منجربه كاهش ياافزايش وزن شود.
همچنين بيماران افسرده ممكن است در حركات خود كندى يا بى قرارى داشته باشند، آنها تقريباً هر رو ز احساس خستگى يا فقدان نيرو دارند، از ديگر علائم افسردگى احساس بى ارزشى يا گناه به صورت مفرط ونامتناسب است .كاهش توانايى تمركز دادن فكر و ناتوانى در تصميم گيرى هم از ديگرنشانه هاى اين بيمارى شايع اعصاب و روان محسوب مى شوند ، گاه افكارتكرار شونده مربوط به خودكشى نيز اين افراد را آزار مى دهد.براى تشخيص افسردگى وشروع درمان، وجود دو علامت از نشانه هاى يادشده كه دستكم دو هفته نيز استمرار داشته باشند ضرورى است .