بگو (اى محمد) چه كسى زيورى را كه خداوند براى بندگان خويش پديد آورده، حرام كرده است؟
(سوره اعراف، آيه ۳۲)

جواد شمقدرى مشاور رئيس جمهورى گفت: لازم است هنرمندان خود را با سرعت و شتاب دولت فعلى وفق بدهند.
به گزارش ايرنا از مشهد، وى در مراسم پايانى دومين فصل نمايش هاى مذهبى همچنين گفت: دولت فعلى، دولت سرعت و شتاب در انتخاب و اجراست. وى افزود: تعامل هنرمندان با دولت و مسؤولان ضرورى است و به بخش زيادى از مطالبات هنرمندان پاسخ داده خواهد شد.

جمال شورجه گفت: مثلث هاى عشقى ، خيانت، تمايلات نفسانى در فيلم ها به شدت ظهور كرد و جامعه اسلامى را به شدت تلخ نشان داد. متأسفانه اين ميراث شوم از دوران اصلاحات بر گردن سينماى ما افتاد و اين فيلم ها توليد شده و ما اكنون شاهد نمايش پاره اى از آنها هستيم. اين كارگردان سينما به فارس گفت: موضوعاتى مثل : خيانت، تلخى ، سياهى و آنارشيستى در جامعه سينمايى ما حكمفرما بود و بخش عمده فيلم ها با همين نوع نگاه توليد شده بودند. متأسفانه بخش عمده اين فيلم ها نيز در بخش مسابقه وجود داشتند كه متأسفانه يكى از آنها توانست جوايز بسيارى را در جشنواره سال از آن خود كند.

گروه فرهنگ و هنر _ سه فيلم از شوراى صدور پروانه ساخت فيلم هاى سينمايى مجوز نمايش دريافت كردند. آرامش در ميان مردگان (مهرداد فريد)، جايى در دوردست (خسرو معصومى) و سفر به هيدالو (مجتبى راعى) سه فيلمى هستند كه پروانه نمايش خود را دريافت كرده اند.

نخستين كنگره شعر زنان عاشورايى عصر دوشنبه در مؤسسه فرهنگى هنرى سيدالشهدا برگزار شد. در اين كنگره سردار عليرضا افشار معاون فرهنگى و تبليغات دفاعى ستاد كل نيروهاى مسلح سخنرانى كرد و در ادامه پيامى از سوى رئيس جمهورى قرائت شد. در ادامه اين مراسم اسامى برگزيدگان اول تا دهم كنگره به اين شرح اعلام شد: محمدجواد آسمان (شاهمرادى)، حميده رضايى ، سيدوحيد سمنانى، خديجه پنجى ، پروانه نجاتى، هاشم كرونى ، اشرف سرلك، مريم سقلاطونى ، هادى خورشاهيان و آرزو ولى پور.

گروه فرهنگ و هنر _ اين روزها فرزاد مؤتمن كارگردان و مدرس سينما بيشتر فيلم مى بيند و كتاب مى خواند. مؤتمن قصد كرده است از اوايل سال فيلمنامه «همه مميزند» نوشته مسعود احمديان را به تهيه كنندگى محمد خزايى جلوى دوربين ببرد اما تاكنون موفق به دريافت مجوز ساخت نشده است.
او در اين باره مى گويد: تاكنون موفق به دريافت پروانه نشده ايم و منتظر پروانه ساخت هستيم تا فيلم را جلوى دوربين ببريم. داستان اين فيلم كه نامش به جعبه موسيقى تغيير كرده است درباره پسر بچه اى است كه با يك فرشته آشنا مى شود و در هنگام مرگ به كمك آدم ها مى رود.
مؤتمن كه اولين فيلم بلندش را با نام هفت پرده در سال ۷۹ ساخت (كه تاكنون هم به نمايش عمومى درنيامده است) گزيده كار است. او وقفه در دريافت مجوز را كمك به زمانى مناسب براى بازنويسى فيلمنامه ارزيابى مى كند و مى گويد: در اين مدت مسعود فراستى (منتقد) همراهى خوبى براى بازنويسى فيلمنامه با ما داشت.
انگيزه مؤتمن براى انتخاب فيلمنامه جعبه موسيقى احمديان براى تجربه چهارم سينمايى خود، معمارى جسورانه فيلمنامه است.
او مى گويد: فيلمنامه را دوست دارم، فيلمنامه اى محكم است و درام را با زواياى ديگر ترسيم كرده است.
مؤتمن كه باج خور را متفاوت تر از دو فيلم اول خود ساخته است اين فيلم را نيز متفاوت خواهد ساخت. او معتقد است كه هيچ وقت فيلم تكرارى نمى سازد.

گروه فرهنگ و هنر: اين روزها اگر گذرتان به ميدا ن شهيد قندى افتاده باشد؛ ديگر تابلوى انجمن سينماى جوان را كنار مركز گسترش سينماى مستند و تجربى نمى بينيد.
اين تفكيك پس از رفتن مجتبى اقدامى (مديرعامل سابق اين دو سازمان) مهمترين رخداد اخير براى فيلمسازان فيلم كوتاه و مستند به شمار مى آيد جالب اينكه اين دو سازمان يكى، دو سالى بيشتر نيست كه با هم ادغام شده بودند. اما ظاهراً باز هم طالع اين دو سازمان بر جدا شدن از هم قرار گرفته است. فيلم كوتاه و سينماى مستند در ايران به عنوان يكى از شكل هاى مهجور سينمايى و در عين حال پرطرفدار همواره مورد بحث هاى مختلف بوده است.
از آغاز به كار دولت جديد و مديران جديد وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى دست اندركاران اين سينما انتظار مى كشيدند تا زودتر تكليف اين بخش از سينما نيز مشخص شود. اما كار عملاً به درازا كشيد تا اينكه با ترك مجتبى اقدامى- مديرعامل سابق انجمن سينماى جوانان ايران و مركز گسترش سينماى مستند و تجربى _ تغييرات اين دو مركز وارد مرحله جديدى شد. خبر بعدى تحقق زمزمه هايى بود كه از مدت ها پيش به گوش مى رسيد و آن هم تفكيك انجمن سينماى جوانان ايران از مركز گسترش سينماى مستند و تجربى بود. با تفكيك اين دو مركز كه در زمان مديريت قبلى سينما با هم ادغام شده بودند و انتساب ناصر باكيده به عنوان سرپرست موقت هر دو مجموعه روند تغييرات شتاب بيشترى گرفت. حال همه منتظر هستند هيأت امناى دو مركز تشكيل شده و مديرعامل انتخاب شود. اگرچه شنيده هايى مبنى بر بازگشت محمد آفريده (مديرعامل قبل از اقدامى) به مركز گسترش و مديرعاملى باكيده ( مديرتوليد سابق و سرپرست فعلى ) براى انجمن سينماى جوانان ايران به گوش مى رسد.
اين تغييرات بازتاب هاى مختلفى را بين سينماگران و مسؤولين داشته است. برخى سال هاى اخير را دوران ركود سينما و برخى ديگر دوران رونق ارزيابى مى كنند. محمد آفريده كه قريب به چندين سال در كنار فيلمسازان فيلم هاى كوتاه داستانى و مستند بوده و از دوران مديريت توليد وى در انجمن سينماى جوانان به عنوان دوره طلايى فيلم كوتاه ياد مى شود، مى گويد: «من شرايط فعلى را مثبت ارزيابى مى  كنم. انقلاب و فرهنگ اسلامى سرمايه هايى را در جوانان ما به وديعه گذاشته كه مى توانند باعث رونق فرهنگى شوند و اين استعداد مى تواند ياريگر هر مديرى باشد.»
آفريده درباره ركود فيلم كوتاه مى افزايد: «ما در شرايطى كه سينماى اكران فيلم بلند روى شكل هاى ديگر سينما سايه انداخته بود با كمك دوستان و فيلمسازان جوان سعى كرديم فيلم كوتاه و مستند را از سايه خارج كنيم.»
آفريده جداسازى انجمن را مثبت ارزيابى مى كند: «در دفاتر انجمن سينماى جوانان ايران سالى حدود ۵ هزار نفر آموزش مى بينند و اين هنرجويان اگر صحيح حمايت شوند مى توانند جريان فرهنگى مثبتى ايجاد كنند. اما جنس آرايش مركز گسترش سينماى مستند و تجربى متفاوت است. اين جداسازى چه از نظر بودجه و چه حركات هنرى به نفع هر دو مركز خواهد بود.»
اما ناصر باكيده كه سال ها مدير توليد انجمن بوده و اين روزها كارهاى تفكيك دو مجموعه را انجام مى دهد در نگاهى به اوضاع سال هاى اخير مى گويد: «كافيست نگاهى به آمار فيلم هاى متقاضى شركت در جشنواره فيلم كوتاه بيفكنيم تا متوجه شويم اوضاع از چه قرار است. ما امسال حدود ۲ هزار نفر متقاضى شركت در بخش مسابقه را داشتيم كه رقم قابل توجهى است. اما نكته اى كه در اين ميان وجود دارد فيلمسازان از عدم حمايت هاى دولتى گله مند هستند كه گلايه اى بجاست. متأسفانه بودجه لازم جهت تخصيص به توليد فيلم براى دو مركز به مقدار كافى وجود نداشت.»
باكيده نيز در مورد تفكيك دو مركز معتقد است: «من فكر مى كنم تفكيك دو مركز منطقى و اصولى ترين حركت ممكن بود. شرح وظايف اين دو حوزه متفاوت است. انجمن سينماى جوانان وظيفه كشف استعدادهاى جوان را برعهده دارد و مركز وظيفه حمايت از استعدادهايى كه قبل تر كشف شده اند.»
سرپرست انجمن سينماى جوانان ايران و مركز گسترش در ادامه به بحث عرضه اشاره مى كند: «فيلم كوتاه يك حلقه مفقوده دارد و آن هم بحث عرضه است. فيلم هاى بسيارى توليد شده اند كه جاى مناسبى براى نمايش آنها وجود نداشته. يكى از وظايف مديريت جديد، حل اين معضل است. »
اما بايد ديد فيلمسازان جوان چه عقيده اى دارند. شهرام مكرى كه سوابق مختلف كارگردانى، تصويربردارى و تدوين را در سابقه خود دارد، از اوضاع فيلم كوتاه در سال هاى اخير راضى نيست: «به دو دليل فيلم كوتاه در سال هاى اخير دچار ركود شد. اول فيلمسازان فيلم كوتاهى بودند كه به سراغ فيلم هاى بلند رفته بودند و عدم وجود امنيت شغلى در اين شكل سينماست كه عوامل را بعد از ورود بلافاصله به سوى سينماى بلند سوق مى دهد و دوم اتفاقاتى بود كه مبنى بر سفارشى سازى در انجمن سينماى جوان و مركز گسترش رخ داد.
الهام حسين زاده، كارگردان فيلم همسفر خاموش كه با اين فيلم در چند جشنواره بين المللى حضور داشته، عدم عرضه را مشكل بزرگ امروز فيلم كوتاه مى داند: «اگر عرضه درستى صورت بگيرد، به طور حتم يك چرخه صحيح اقتصادى در عرصه فيلم كوتاه به راه مى افتد. چرا نبايد آثار فيلمسازان فيلم كوتاه از طرف يك مركز مشخص به طور يكسان در بازارهاى بين المللى عرضه شود؟ با وجود چرخه درست اقتصادى، فيلمسازان بى دغدغه فيلم مى سازند و دست به خلاقيت مى زنند.»
نقى نعمتى، فيلمساز فيلم كوتاه تحسين شده جشنواره امسال نيز مى افزايد: «چه اشكالى دارد در جشنواره فيلم كوتاه جايزه اى هم به بهترين تهيه كننده بدهند تا اين مقوله هم حرفه اى شود. »
ظاهراً قرار است مركز گسترش سينماى مستند و تجربى از اين پس وظيفه توليد فيلم هاى اول و دوم سينمايى فيلمسازان تازه وارد را هم برعهده داشته باشد و انجمن سينماى جوانان تمام تلاش خود را صرف توليد و نمايش فيلم هاى كوتاه نمايد. به هر حال بايد براى نتيجه گيرى منتظر روزهاى آينده ماند.

گروه فرهنگ و هنر ـ مارين استاپلتون بازيگر سينماى آمريكا و برنده جايزه اسكار براى فيلم «سرخها» به كارگردانى وارن بيتى در سال ،۱۹۸۱ شب گذشته در ۸۰ سالگى در گذشت. استاپلتون يكى از پر افتخار ترين بازيگران هم نسلش بود كه كارنامه پربار و درخشانى از خود به عنوان بازيگر در تئاتر، سينما و سريالهاى تلويزيونى از خود به جاى گذاشت. اسكار فيلم «سرخها» چهارمين نامزدى او براى اين جايزه بود و تا پيش از اين نيز او دو بار هم جوايز تونى و امى را هم از آن خود كرده بود. لويز مارين استاپلتون در سال ۱۹۲۵ در تروى ايالت نيويورك به دنيا آمد و در سن ۱۷ سالگى با آرزوى ستاره شدن به نيويورك رفت نخستين حضور او در هاليوود و بازى در نقش دوم فيلم «خانم تنها» در سال ۱۹۵۹ نامزدى اسكار را هم براى او به ارمغان آورد. همچنين در سال ۹۵ كتاب اتوبيوگرافى را با همكارى جين اسكويل نوشت كه نگاهى به گذشته بود همراه با كمى پشيمانى و البته احساس رضايت فراوان.

گروه فرهنگ و هنر _ فيلم «سفر به هيدالو» آخرين ساخته مجتبى راعى تابستان سال آينده اكران مى شود.
اين فيلم كه در بخش مسابقه سينماى ايران بيست و چهارمين جشنواره فيلم فجر حضور داشت، موفق شد جايزه بهترين فيلم در رشته هنر و تجربه را دريافت كند.
«سفر به هيدالو» كه پيشتر سفر به شوشتر نام داشت پروانه نمايش خود را ديروز گرفت.

بازى ممنوعيت ها، شقاوت و اشتراك خرد و جنون، و خواست حقيقت؛ قاعده هاى بنيادين زندگى هستند كه در كلام خلاصه مى شوند.
ميشل فوكو

گروه فرهنگ و هنر - ساير محمدى: «ناى ونى» و «جرير زمزمه ها» دو نمايشگاه انفرادى از خوشنويسى هاى بيژن بيژنى بود كه در سال هاى اخير در معرض تماشا گذاشته شد. بيژنى به عنوان استاد خوشنويسى نمايشگاه هاى متعددى از آثارش چه به صورت انفرادى و چه به صورت گروهى در داخل و خارج از كشور برگزار كرد. در حوزه موسيقى نيز تاكنون سيزده نوار از ترانه هايش را منتشر كرد و نوار ديگرى از آثار شاعران معاصر در دست اجرا دارد كه در سال ۸۵ منتشر خواهد شد. وى متولد ۱۳۳۲ بابل، نشان درجه دو هنر دارد و هم اكنون موسيقى و خوشنويسى تدريس مى كند. «نهانخانه دل»، «سيب سرخ خورشيد» و «آينه در آينه»، «ايران زمين» و «گل به دامن» و «افسانه سرزمين پدرى ام» عناوين بخشى از نوار ترانه هاى بيژنى است كه در سال هاى اخير منتشر شده اند.
\ آقاى بيژنى، وضعيت خوشنويسى را امروز چگونه مى بينيد؟
> خوشنويسى ايران، الآن در جاى نسبتاً نامتناسبى قرار ندارد. ولى در آثار خوشنويسان آنچنان تنوعى مانند آثار قدما ديده نمى شود.
\ اين عدم تنوع ناشى از چيست؟
> يك دليل اش اين است كه بسيارى از شاگردان در حوزه خوشنويسى تحت تأثير استادان خودشان هستند. همين سبب مى شود كه كارها شبيه هم باشند.
\ فكر مى كنيد دانشگاه ها در تربيت و آموزش هنرمندان موفق بوده اند؟
> دانشگاه ها نقش آنچنان ويژه اى در تربيت هنرمندان ندارند. شايد انجمن خوشنويسان نقش خاص ترى در اين زمينه داشته باشد. آنها كه در دانشگاه ها تحصيل مى كنند، مخصوصاً دانشجويان رشته هنر، خط و خوشنويسى جزو رشته هاى تحصيلى آنها نيست. گرافيست ها واحد خوشنويسى و طراحى حروف دارند. اين كيفيت خوشنويسى را چندان بالا نمى برد ولى در طراحى، خوشنويسان، طراحى حروف مى كنند كه كاربردى هم دارد.
\ به نظر شما براى داشتن تنوع در خوشنويسى، بار اصلى آموزش آيا بر دوش استادان نيست؟ چه استادان در انجمن خوشنويسى باشند و چه در محافل ديگر؟
> يك بخش قضيه شايد همين باشد. ولى در روزگار ما ديگر خط كاربرد گذشته را ندارد. يك بخش خوشنويسى در گذشته روى جلد كتاب ها بود. در بروشورها در پوسترها، در همه اين موارد از خوشنويسى استفاده مى كردند. امروز همه به كامپيوتر مراجعه مى كنند. آن خط كامپيوتر را هم يكى - دو نفر طراحى كردند. خط هاى كامپيوتر هم همه شبيه يكديگرند. متأسفانه كسانى كه براى خوشنويسى از كامپيوتر استفاده مى كنند، خوشنويس نيستند. افراد معمولى هستند كه نقطه ها و دواير و كشيده ها در خط شان درست به كار گرفته نشده است. خوشنويسان گذشته هركدام سليقه خاصى داشتند. فرم و كمپسوزيون و تركيب بندى خاص خودش را خلق مى كردند. در نتيجه تنوع بيشترى مى ديديد. الآن وقتى از تكنولوژى مدرن استفاده مى شود، ديگر آن زيبايى و تنوع را احساس نمى كنيد. حضور انسان را در آن احساس نمى كنيد. مثل موسيقى الكترونيكى است كه حس و حال در آن غايب است.