وصال روحانى
ميشاييل شوماخر آلمانى و معروف پس از ۷ بار كسب مقام قهرمانى اتومبيلرانى «فرمول يك» جهان فصل پيش نزول شديدى را متحمل شد و هرچند هم خودش و هم تيمش (فرارى) در امتيازات نهايى فصل سوم شدند اما فاصله زيادى كه با رنو و مك لارن و ستاره هاى اين دو تيم (فرناندو آلونسو و كيمى رايكونن) داشتند، به اين معنا بود كه بايد يك فصل سراسر بد و كم حاصل را به نام آنان نوشت وپذيرفت ، دوران جبروت و جلال فرارى و «ابرراننده» آلمانى اش، واقعاً پايان يافته و حكومت به دست آلونسو اسپانيايى افتاده كه با ۲۴ سال سن به جوان ترين قهرمان در تاريخ برگزارى مسابقات گراندپرى اتومبيلرانى بدل شده بود. اما فصل ۲۰۰۶ چه؟ اين بار نيز مسابقات مشتمل بر ۱۹ تورنمنت است كه تا مهر ۸۵ طول مى كشد و هركس كه امتيازات بيشترى بيندوزد، قهرمان «فرمول يك» امسال خواهد شد و شروع اين نوار مسابقات و رقابت اتومبيل هاى فوق مدرن و به غايت سريع، با گراندپرى بحرين بوده است.آيا «شومى » مى تواند در سنى بالا و در رقابت با حريفانى كه هم بسيار جوانتر و هم پرانگيزه تر از او هستند، به ساحل نجات برسد و دوباره و اين مرتبه براى هشتمين بار قهرمان مهمترين مسابقه اتومبيلرانى جهانى شود؟ مطلب و مصاحبه پيش رو تا حدى جواب اين سؤال را مى دهد.

آقاى شوماخر ، وضع فصل جديد را چگونه مى بينيد؟
فكر مى كنم رقابت به سه - چهار تيم منحصر شود ، يكى تيم من (فرارى) و ديگران رنو - هوندا و مك لارن . گمان من اين است كه اين تيمها در تمام طول فصل ۲۰۰۶ رقابتى نزديك و پاياپاى خواهند داشت و نتيجه آن قابل پيش بينى نيست.
يعنى مدعى هستيد برخلاف سال پيش شاهد رقابتى مستقيم بين رنو و مك لارن نخواهيم بود و فرارى چنين اجازه اى را نخواهد داد؟
بله ، اين اعتقاد من است. در سال ۲۰۰۵ رنو و مك لارن فوق العاده بودند ولى فرم بد و آمادگى كم ما مزيد بر علت شد تا ماجرا به شكلى درآيد كه ديديد.
چرا آماده نبوديد؟
منظورم سوار و مسلط نبودن مان بر ماشين هايمان بود. ما نتوانستيم مدل جديد ماشين هاى خود را به موقع رو كنيم و زمانى كه رقابتها شروع شد، اين اتومبيل ها هنوز به درستى آب بندى نشده و جواب نداده بودند و ايراد داشتند. رنو و مك لارن كه اين مشكل را نداشتند كوبيدند و تورنمنت هاى اول را بردند و به ميزان زيادى از ما پيش افتادند، به طورى كه وقتى از تورنمنت هاى نهم و دهم فصل بالنسبه روبراه شديم، جبران فاصله عظيم موجود تقريباً غيرممكن شده بود و چنين كارى از ما برنمى آمد.
و اين بار چنين شرايطى در كار نيست؟
نه ، نيست. ما ماشين هاى جديد خود را از ۲ ۳، ماه پيش به اين سو دائماً تست كرده ايم و مشكلى هم نداشته اند. در نتيجه وقتى رقابتها شروع شود آماده امتيازگيرى خواهيم بود و حتى اگر ندرخشيم ، وضعيت سست اوايل فصل پيش را نخواهيم داشت. اين باورى است كه من دارم و اگر مى گويم ، اين بار رقابت بين ما و رنو و مك لارن و احتمالاً هوندا داغتر و نزديكتر خواهد بود، به همين خاطر است.
و حاصل كار چه خواهد بود؟
نمى دانم. اين كه ما پيروز مى شويم و يا حريفان و يا اين كه چند تورنمنت به سود ما پايان خواهد يافت و چند تا به نفع حريفان، مسأله اى است كه از حالا نمى توان حكمى را در باره آن داد. ولى اين را مطمئنم كه ما بسيار بهتر و فراتر از فصل پيش نتيجه خواهيم گرفت و در دل رقابتها و بطن ماجرا خواهيم بود. درست برخلاف فصل گذشته كه اصلاً در صحنه نبوديم و وقتى هم راه افتاديم، فاصله مان با رنو و مك لارن به حدى چشمگير بود كه ديگر نمى شد آن را جبران كرد.
در فصل ۲۰۰۵ در قياس با سالهاى گذشته بسيار بد بوديد. آيا قبول نداريد؟
نمى دانم. به جز دلايلى كه برشمردم، فكر مى كنم سير بودن ما در فرارى و تشنه تر بودن حريفان، مسبب اين وضعيت شد. رنو و مك لارن چنان تاخت و تاز كردند كه نمى توانستيم با آنها برابرى كنيم. اين جور مسائل فقط زمانى روى مى دهند كه يك ورزشكار و تيم تشنه تر هستند و مى خواهند چيزى را جبران كنند. ما به اندازه آنها پرانگيزه نبوديم.
بر پايه اين رايزنى لابد شما هم براى جبران آن ناكامى در فصل جارى مصمم هستيد و همان حالتى را داريد كه رنو و مك لارن فصل پيش داشتند.
تا حدى . قدر مسلم اين كه ما بايد بسيار بهتر از فصل پيش ظاهر شويم. زيرا اگر جز اين باشد، از حضور ما در فصل ۲۰۰۶ چه حاصل خواهد شد؟ هر ورزشكارى در درجه اول براى كسب پيروزى و جبران شكست هايش به ميدان مى آيد و اين به خودى خود يك انگيزه و عامل محرك قوى است.
ماشين جديد فرارى و مدل تازه آن چطور است؟
بد نيست. قطعاً بهتر از فصل پيش است. در تست هاى مكررى كه با اين مدل در ۳ ، ۴ ماه اخير داشته ايم، اغلب نتايج مثبت گرفته ايم. تصور مى كنم ظرفيت و توانايى اين موتور از فصل پيش هم فراتر مى رود و ما مشكل آن فصل را هم كه كمبود وقت براى اشراف بر شرايط اتومبيل مان بود، نخواهيم داشت. فضا بازتر از گذشته است و مطمئن باشيد تورنمنت هاى ابتدايى و نخست فصل براى ما همان قدر بد نخواهد بود كه مسابقات اوايل فصل گذشته بود. زمان گيرى ها و تست هايى هم كه در ۲ ، ۳ ماه اخير داشته ايم، عالى بوده است.
براين اساس فصل جديد را با اميدوارى شروع كرده ايم و نگران چيز خاصى نيستيم، الا اين نكته كه مبادا در دام حوادث و اتفاقات غيرمترقبه بيفتيم. منظورم چيزهايى است كه كنترل آن از دست ما خارج باشد.
امكان ندارد در ۳۷ سالگى از شما نپرسند زمان بازنشستگى تان كى است. آيا قبول داريد؟
قبول دارم اما هنوز شوق و شورى كمتر ديده شده را در وجود خود براى رسيدن به پيروزى هاى تازه حس مى كنم و يقين دارم كه تمام نشده ام و از هر جهت پرانگيزه هستم. اين مسأله بسيار مهمى است. يك ورزشكار تا زمانى شانس فتح تورنمنت را دارد كه اشتياق درونى در وجودش زبانه بكشد و چيزى باشد كه انتظار آن از او مى رود. ورزشكارى كه به كم راضى باشد و از تكاپو بيفتد و به حداقل قناعت بورزد، به پايان دوران خود رسيده است و كنار برود، براى خودش بهتر خواهد بود.
و شما اين طور نيستيد؟
اصلاً. برعكس همانطور كه قبلاً گفتم ميل و كششى فوق العاده به ادامه كار را نزد خود حس مى كنم و دوست دارم اين روال ادامه يابد. شايد به لحاظ اشتياق براى فتح تورنمنت هاى عمده اتومبيلرانى هيچ تفاوت قابل ذكرى در من در قياس با گذشته به وجود نيامده باشد. اين يك اصل مسلم است و در صحت اين ادعا هيچ شكى را به خود راه ندهيد.
تا چه حد سران «فرارى» در تهييج و تشويق شما به جبران ناكامى فصل پيش، نقش و دست داشته اند؟
نيازى به چيزى كه مى گوييد نبوده است. من به خودى خود به اندازه كافى انگيزه داشته ام. وقتى پس از سالها قهرمانى و يكه تازى متوقف مى شويد، يك انگيزه قوى درونى شما را به پيش مى راند و لازم نيست كسى از شما بخواهد، چنين باشيد. خودتان به راه خواهيد افتاد. فرارى و من ۵ سال متوالى بر تارك مسابقات فرمول يك نشسته بوديم و ناگهان پايين آمديم. آيا همين انگيزه براى جبران مافات كافى نيست؟ آيا همين مسأله شما را به حركتى اضافى و بزرگ وادار نمى كند؟ فصل بسيار بدى كه پشت سر گذاشتيم به ما يك دنيا انگيزه و نيروى اضافى بخشيده است و همين نيز براى ما كافى است و عاملى است كه نشان مى دهد مى تواند ما را به حركت وادارد.
و اگر رنو و مك لارن دوباره در اوايل فصل پيشتازى كردند؟
آن گاه ثابت مى شود كه واقعا سزاوار بوده اند و ما هم بحثى روى اين قضيه نخواهيم داشت. تيمى كه در اوايل فصل ۴۰ تا ۵۰ امتياز از صدرنشينى عقب بيفتد، در عمل شانسى براى رسيدن به آن تيم نخواهد داشت. اين يك حقيقت مسلم است و بهتر است برپايه همين قضيه حركت و اقدام كنيم. وقت و انرژى و شور و شوقى كه چنين عاملى از يك تيم خواهد گرفت غيرقابل توصيف است. فرض كنيد به اواسط بهار رسيديم و رنو دوباره مثل فصل پيش ۳ تا ۴ تورنمنت از ۵ تورنمنت اول فصل را ببرد. در چنان شرايطى اميدوارى براى جبران فاصله فقط يك خوشبينى واهى خواهد بود و يك تيم عاقل هيچگاه چنين نخواهد انديشيد.
تمامى تلاش ما بايد براى پرهيز از چنين وضعيتى و داشتن تيمى باشدكه اگر هم از ابتداى فصل از رقبا با فاصله زيادى پيش نمى افتد، با چنين فاصله اى عقب هم نيفتد. ماشين هاى تازه ما دنيايى از انرژى و اميد به ما بخشيده اند و اين چيزى است كه مى تواند پايه و دليلى براى جبران عقب افتادگى فصل پيش ما باشد.
آيا گمان نمى كنيد «فرارى» به يك دوره سراشيبى اجتناب ناپذير گام نهاده است؟ صريح تر بگوييم آيا در حال حاضر و پس از وقايع فصل ۲۰۰۵ حاكميت رنو و مك لارن عادى تر و قابل فهم تر نيست؟
نه، كافى است ما همانى باشيم كه در سالهاى پايانى دهه ۱۹۹۰ و ۵ سال نخست دهه جارى بوديم و آن گاه تمام حريفان دوباره عقب خواهند نشست. هيچ دوره سلطه و قهرمانى و استيلايى به تنهايى وابسته به نمايش ديگران نيست و مادامى كه خودتان قوى باشيد، نتيجه خواهيد گرفت. همسو با نزول ما حريفان نيز بسيار قوى شده اند و اينجا است كه قضيه ايراد پيدا كرده، ولى باور ما اين است كه خودمان يعنى تيم فرارى دوباره قوى شده ايم. حالا بايد حاصل اين قضيه را در كل صحنه مسابقات ببينيم. نزول رقبا چه شكل گيرد و چه نگيرد، خود ما بايد بسيار قوى ظاهر شويم. اين يك اصل و نياز است.
ناچاريم به مسأله زمان بازنشستگى تان بازگرديم. مى گويند اگر امسال هم نتيجه نگيريد، كنار خواهيد رفت؟
بيهوده مى گويند. من هنوز هيچ تصميمى نگرفته ام، ولى پنهان نمى كنم كه نتيجه اى كه امسال خواهم گرفت، مى تواند سهم مهمى در تصميم گيرى من داشته باشد. فلسفه خودم و فرارى هميشه مبتنى بر نياز به كسب پيروزى بوده و نه راضى بودن به رتبه هاى بعدى. اگر نتوانم اين اصل را برآورده كنم. دليلى هم براى ادامه حضورم در ميدان موجود نخواهد بود ولى براى رسيدن به اين خواسته حداكثر وقت و مهلت لازم را به خود خواهم داد.
منبع: سايت
Formula one