سوسن صادقى
فاطمه ابوالقاسمى يكى از زنان موفق عرصه ورزش است. او نخستين زنى است كه رئيس يك فدراسيون ورزشى شده است. فدراسيون ايروبيك و آمادگى جسمانى ، فدراسيونى است كه او با كسب بيشترين آرا در مجمع صاحب اين سمت شد. ابوالقاسمى خود كسى است كه ورزش مى كند و ۲۰ سال است كه كارمند رسمى سازمان تربيت بدنى است و تحصيلكرده رشته مديريت است. ابوالقاسمى ۴۳ ساله، تاكنون در سمت هاى مسؤوليت ورزش بانوان حوزه شمال غرب تهران، مشاور و معاون فرهنگى اداره كل تربيت بدنى استان تهران، سخنگو و مدير روابط عمومى ورزش بانوان كشور، مشاوره توسعه مركز ورزش بانوان، رئيس انجمن اتومبيلرانى و موتورسوارى بانوان، نايب رئيس فدراسيون اتومبيلرانى و موتورسوارى بانوان و... فعاليت داشته است.
از چه زمانى ورزش را شروع كرديد؟
موقعى كه ۱۳ - ۱۴ ساله بودم به ورزش پرداختم وعضو تيم مدرسه بودم. چون عاشق كار گروهى بودم، واليبال و بسكتبال بازى مى كردم. بعدها به رشته هندبال پرداختم و تا حد تيم ملى هم پيشرفت داشتم. و با اين تيم در رقابت هاى قهرمان كشورى نايب قهرمان شديم. بعدها هم در تيم هاى تنيس روى ميز و واليبال سازمان تربيت بدنى بازى مى كردم و در رقابت هاى كاركنان هم در رقابت ها شركت مى كنيم.
فرزند و همسر شما هم ورزش مى كنند؟
تنها فرزندم كه دختر ۲۵ ساله و فارغ التحصيل رشته روانشناسى است تنيس كار مى كند و پيش از اين فوتبال هم بازى كرده است. ولى حرفه اى ورزش را دنبال نكرده است. همسرم هم كه داراى يك شركت خصوصى است مانند دخترم فوتبال و تنيس را پيگيرى مى كند.
خانواده ما به دليل اينكه ورزش تأثير بر سلامت و شادابى روحيه، كمك به شخصيت در سازندگى ، اجتماعى شدن و نقش مؤثر در تحولات زندگى و قدرت تصميم گيرى بهتر دارد، دنبال مى شود.
ورزش چه نقشى در موفقيت هاى شما در كار داشته است؟
در ورزش آدم هميشه با دو موضوع مواجه مى شود، يك پيروزى و دوم شكست است. زمانى كه پيروزى را چه در ورزش هاى انفرادى و يا گروهى تجربه مى كنيد، مى دانيد كه مسيرى را كه طى كرده ايد درست بوده و نتيجه تلاش هاى خود را گرفته ايد و بعد به ادامه كار بهتر و با آرامش فكر مى كنيد. اما زمانى كه شكست را تجربه مى كنيد، مى نشينيد و به اين امر فكر مى كنيد كه كجاى كار شما و يا گروه شما نقص داشته است كه به نتيجه دلخواه نرسيده ايد و بعد پى بردن به آنها سعى مى كنيد از نو شروع كنيد و باتمرين بيشتر و رفع نقايص دوباره با تلاش بيشتر به پيروزى برسيد. خب زمانى كه من در هر جاى كارم يا كارگروهى كه داشته ايم دچار شكست مى شديم، دنبال نقطه ضعفها، ايرادها، كاستى ها و... مى گشتم تا آنها را رفع كنم. دوباره از نو شروع مى كردم و يأس و نااميدى در خود راه نمى دادم و از اين به بعد هم راه نخواهم داد و با جديت و پشتكار با درسى كه از پيروزيها و شكستهاى ورزشى آموخته ام به پيش خواهم رفت.
شما به طور قطع براى رسيدن به جايگاه رياست يك فدراسيون ورزشى سختى هايى را تحمل كرده ايد، اينطور نيست؟
در زمان كنونى كار كردن براى زنان در عرصه هاى مديريتى خيلى راحت تر از ۲۰ تا ۲۲ سال قبل شده است. آن زمانها اگر زنى توانمند هم بود، باز اولويت با مردان بود و بسيار نادر بود كه حتى يك زنى در جايگاههاى دوم و حتى سوم قرار داده شود و توانمنديهاى آنان به هدر مى رفت و حق ها ضايع مى شد. البته زنان در اين مدت زمان توانمنديهاى خود را با تلاش نشان دادند تا كم كم ديدگاهها عوض شد. در زمانى كنونى هر چند باز براى پست هاى مديريتى زنان، مردان مانع تراشى مى كنند و براى آنها خوشايند نيست كه پست هاى كليدى در دست زنان باشد ولى تلاش زياد آنان و با اثبات اينكه زنان هم مى توانند حتى بهتر از مردان باشند، موجب شده كه در پست هاى مديريتى حتى در رده دوم به كار گرفته شوند.
شما زمانى كه براى پست رياست فدراسيون ايروبيك و آمادگى جسمانى انتخاب شديد، در انتخابات، گروهى از مردان و زنان مخالف حضور شما بودند، علت اين مخالفت چه بود؟
دو رشته ايروبيك و آمادگى جسمانى به صورت انجمن و كميته فعاليت مى كرد. ايروبيك زنان به صورت انجمن فعاليت مى كرد و آمادگى جسمانى مردان به صورت كميته اى زير مجموعه ورزش همگانى بود مردانى كه مخالف بودند، اعتقاد داشتند آمادگى جسمانى نبايد فدراسيون داشته باشد و عده اى ديگر هم كه چون اهل كار نبودند شيطنت كردند و مى خواستند ما را وارد حاشيه كنند كه ما وارد حاشيه ها نشديم.
چگونه از حاشيه ها فاصله گرفتيد؟
ما وارد كار شديم. با گروهى كه تشكيل داديم بهترين هاى رشته آمادگى جسمانى و ايروبيك بود و ديگر به حرف ها و حديثها كه بود اهميتى نداديم تا از كار عقب نمانيم كه حاشيه ها، شيطنت ها بيشتر شود و حربه دست كارشكنان بدهيم. كارشكنان افرادى هستند كه توانايى كار ندارند.
فدراسيون ايروبيك و آمادگى جسمانى، قشر مردان را هم شامل مى شود، با توجه به اينكه رئيس آنها يك زن است، برخوردها چگونه است؟
البته بايد بگويم زمانى كه اين پست را در دست گرفتم فكر نمى كردم مردان با من همكارى خوبى كنند. ولى همه چيز برخلاف انتظار من بود. زمانى كه من ۱۰ نفر از دكتراى تربيت بدنى را دعوت به همكارى كردم به راحتى استقبال كردند. آنها يك زن مدير را بايكوت نكردند بلكه با راهنمايى ها و مشورت ها در شكل گيرى اين فدراسيون نوپا يارى داده و مى دهند. اين گروه و ديگر همكاران خانم و آقا شاغل در اين فدراسيون همه دست به دست هم داده اند تا با كار گروهى فدراسيون راه موفقيت را در پيش بگيرد. همه مى دانند فدراسيون ايروبيك و آمادگى جسمانى از فدراسيون جهانى اين رشته بسيار عقب است.ما با علم روز جهان آشنا نيستيم. همه مى دانند، همه چيز بايد بر اساس استاندارد جهانى باشد. تلاش كرده است تا بتوانيم به مربيان سراسر كشور آموزش صحيح با علم روز جهان بدهيم تا در باشگاهها طبق استاندارد جهانى كار كنند. گروه همكاران فدراسيون در حال تهيه سى دى آموزشى هستند كه در سال ۸۵ در اختيار جامعه قرار مى گيرد تا هر فردى در هر ساعتى از روز خواست در خانه اش ورزش كند، بتواند با كمك اين سى دى حركات درست را انجام دهد. البته كارهاى زيرساختى زيادى بايد صورت بگيرد تا بتوانيم در سال ۸۶ ، ۸۷ تيم ملى را به رقابت هاى جهانى اعزام كنيم و در كنارش رقابت هاى قهرمان كشورى و ليگ باشگاهها را هم داشته باشيم.
شما به عنوان يك فردى از جامعه كه هم مادر هستيد و همسر و هم به عنوان رئيس يك فدراسيون در اجتماع حضور داريد، همسر شما با كار شما در بيرون از منزل مخالف نيست؟
نه، چون اعتقاد دارد كه يك زن هم با توانمندى هايش مى تواند در هر دو عرصه موفق باشد. او حتى كمك رسان من نيز هست در خيلى مواقع هم مشوق من هست و هم كمك فكرى مى دهد. هميشه هم اين توصيه را به من مى كند كه با كار زياد خود را فراموش نكن كه صدمه ببينى . ولى بايد بگويم كه او گذشت مى كند و در خانه كمك مى كند. در كل به هر حال براى رسيدن به كار اجتماعى ام بايد از خيلى از مهمانى ها، جشن ها ، بعضى از كارها صرف نظر كنم.
اگر زنان توانمند بخواهند به پست هاى مديريتى برسند به نظر شما چه فاكتورهايى را بايد دنبال كنند؟
هر زن توانمندى در هر رشته اى و يا در هر كارى كه بخواهد موفق شود، به نظر من بايد علاوه بر پشتكار زياد، روابط عمومى خوب و مديريت خوب را داشته باشد و مهمترين فاكتور اينكه به حاشيه ها اهميت ندهد و وارد آنها هم نشود. چون هر كارى موافقان و مخالفان زيادى دارد. مخالفان نيز كارشكنى مى كنند. بايد با جديت به كار فكر كنند تا ثابت كنند كه مى توانند. آنها بايد نقاط ضعف را كشف و در رفع آنها بكوشند و در جايگاه مدير بايد از نظرات متخصصان بهره بگيرد.
چه چيزى در كار شما را ناراحت مى كند؟
اظهار ناتوانى در كار مرا ناراحت مى كند. چون من در هر كارى كه وارد شدم سعى كردم ببينيم كه در آن كار توانمند هستم يا نه و وقتى وارد شدم تلاش خود را با كار گروهى سعى كردم كه بهترين كار را ارائه دهم و كمترين اشكال را داشته باشد دوست دارم زمانى كه از كار كنارم مى گذارند، به دليل ناتوانى نباشد. دوست دارم به دليل تغيير سياست كنار بروم من در كارم اگر هم در جايى اطلاعاتى نداشته باشم از متخصصان كمك مى گيرم. جايى كه نمى توانم مفيد باشم با قدرت اجازه مى دهم متخصص وارد كار شود و من مديريت كنم.
اگر به شما بگويند بين كار و زندگى ات يكى را انتخاب كن، كدام را بر مى گزينى؟
كار من با زندگى ام عجين است. بدون هيچ كدام نمى توانم زنده بمانم و هر كدام را از من بگيرند من افسرده مى شوم يا هر دو را بايد از دست بدهم يا هيچكدام را.
اگر در شرايطى قرار گرفتيد كه مجبور شديد چه مى كنيد؟
با اينكه افسرده مى شوم اما در نهايت، نهايت، نهايت زندگى ام را ترجيح مى دهم.
به هر حال يك زمانى بايد بازنشسته شويد؟ آن موقع چه؟
آن موقع هم من بيكار نمى مانم. هميشه مفيد بودن در زندگى ام و جامعه برايم مهم بوده است. به آينده ديد مثبت دارم اگر در جايگاه كنونى نباشم، به طور قطع در جايگاه كمك رسانى ادامه مى دهم و در آينده من در مؤسسه خيريه اى كه هم اكنون هم كار مى كنم ، ادامه مى دهم. ديگر آن موقع تمام وقت خدمت رسانى خواهم كرد.
البته بايد بگويم من اگر رشدى داشته ام و به جايگاه رياست يك فدراسيون ورزشى رسيده ام، به خاطر تلاش تك تك افرادى بوده كه با هم كار مى كرديم و مى دانم يك عده اى مرا كمك كرده اند تا به اين مرحله رسيده ام چرا كه همه آنها بخصوص زنان مى دانسته اند كه اگر يك زن رئيس فدراسيون موفق شود، به طور قطع راه براى آيندگان باز مى شود.
حال به عنوان آخرين سؤال ، اگر پرنده بودى چه مى كردى؟
من هميشه خود را در دو پرنده مجسم مى كردم و الآن هم اينگونه هستم . من هم پرستو هستم هم عقاب. پرستو بودن كه سمبل كوچ كردن و عاطفه است در زندگى شخصى ام به كار مى برم. اما در جامعه مانند عقاب مى شوم چون بايد در محيط بيرون از خانه و در اجتماع حواست جمع باشد تا شكار كنى. شكار عقاب سخت ترين نوع شكار است. پس بايد چشم تيزبين آن را داشته باشيم. عقاب سمبل كارى من است. پرواز در اوج آسمان، تيزبينى و گرفتن شكار.

تبعيض عليه زنان در قوانين ۳۶كشور جهان
دست كم در قوانين ۳۶كشور جهان تبعيض عليه زنان وجود دارد.
روزنامه ال پاييس چاپ اسپانيا گزارش كرد، سازمان عفو در مورد قوانين مربوط به تبعيض عليه زنان، به ممنوعيت حضور زنان براى اخذ رأى در عربستان، مصونيت مردان در خشونت هاى خانوادگى در نيجريه و يا قيم بودن مردان در اموال زندگى در شيلى اشاره كرده است.
در اين گزارش آمده است، تبعيض در فرهنگ و مذهب حضور دارد، اما همچنين آن را مى توان در چارچوب قوانين حقوقى كشورى در امور خانواده، اقتصادى، اشتغال و ديگر موارد ديد.
عفو بين الملل در اين گزارش به نام «تبعيض، ريشه خشونت است» به قوانين ۳۶ كشور اشاره كرده و آن را انعكاس عدم وجود برابرى و تبعيض زنان خوانده است كه همزمان خشونت عليه زنان را در آن جوامع ترويج مى دهد.
طبق اين گزارش با عدم برابرى حقوق، زنان از امكانات براى مقابله با موارد تبعيض كه در همه جوانب زندگى از آن رنج مى برند، محروم هستند.
اين سازمان شرايط موجود در قوانين تبعيضى را غير قابل پذيرش اعلام و خاطر نشان كرده است، ۲۵سال پيش سازمان ملل عهدنامه اى را براى از بين بردن تبعيض عليه زنان تصويب كرد.
در اين گزارش به قوانين لبنان اشاره شده است كه به مردان اجازه ارتكاب جرم را در دفاع از عفت و آبرو مى دهد.
همچنين به قوانين گواتمالا حاكى بر اين كه مرد تجاوزكار اگر با زنى كه مورد خشونت وى قرار گرفته است ازدواج كند جرم وى معلق مى ماند، اشاره كرده است.
طبق اين گزارش در نيجريه به مردان اجازه داده مى شود كه همسران خود را مورد تنبيه بدنى قرار دهند در صورتى كه جراحت هاى وخيم ايجاد نكنند.
سازمان عفو بين الملل در اين گزارش توضيح داده است كه در اسرائيل زنان يهودى اجازه طلاق گرفتن را ندارند.
همچنين به قوانين اطاعت فرمان از سوى زنان در يمن و سودان اشاره كرده است.
در پايان اين گزارش به عدم شركت زنان در انتخابات در عربستان و اين كه فقط زنان در صورتى مى توانند در شهر تردد داشته باشند كه يكى از مردان فاميل نزديك آنها را همراهى كند، اشاره شده است.
زنان  آمريكايى به خانه دارى روى آوردند
روز به روز بر تعداد زنان آمريكايى كه ترجيح مى دهند به جاى كار در بيرون از خانه به خانه دارى و تربيت فرزندان خويش بپردازند، افزوده مى شود .
خبرگزارى فرانسه گزارش داد : نخستين بار پس از جنبش فمنيسم , شمار زنان شاغل آمريكايى سير نزولى يافت و حتى فارغ التحصيلان دانشگاههاى معتبر نيز كار در خانه را به مشاغل نويد بخش و اميدوار كننده ترجيح مى دهند.
هم اكنون حدود شش ميليون نفر از زنان ترجيح داده اند كار در بيرون از خانه و ادارات را براى كار كردن در خانه و تربيت كودكان خود ترك كنند.
براساس گزارش ماه اخير كاخ سفيد، روند مشاركت زنان در مشاغل خارج از خانه تغيير كرده است و از سال ۲۰۰۰ و پس از حدود پنج دهه افزايش، اكنون كاهش يافته است.
در سال دو هزار ۷۷ درصد از زنان ۲۵ تا ۵۴ ساله در آمريكا صاحب شغل بودند كه اين آمار در سال ۲۰۰۵ كاهش يافت.
نوزادان زودرس، افرادى مضطرب
نوزادان زودرس در آينده به افرادى با شخصيت درونگرا و مضطرب تبديل مى شوند.
براساس تحقيقى كه دانشمندان انگليسى انجام داده اند، نوزادان زودرس به ويژه دختران پس از رسيدن به سن بلوغ بيشتر ازديگران مضطرب و درونگرا مى شوند.
اين دانشمندان با مقايسه ويژگى هاى روانشناختى صد و هشت فرد هجده تا نوزده ساله كه در هنگام تولد زودتر به دنيا آمده اند، با شصت و هفت نفر ديگر كه به طور طبيعى متولد شده اند به اين نتيجه رسيدند.
كفش پاشنه بلند زيبا اما مضر
كارشناسان درباره خطرات كفشهاى پاشنه بلند به خانم ها هشدار دادند. به گفته محققان كفشهاى پاشنه بلند با تحت تأثير قرار دادن اعضاى داخلى بدن توان توليد مثل زنان را از بين مى برند و با ايجاد فشار بر قسمت جلويى پا نظم دوره عادت ماهيانه زنان را به هم زده و سيستم لگن را دچار اختلا ل مى كند و علا وه بر ايجاد كمر درد موجب احساس درد در گردن و شانه ها مى شود و در ايجاد تنش و سر درد نيز نقش دارد.
نكته قابل توجه در يافته هاى پژوهشگران اين است كه كفش پاشنه بلند با داشتن ساختار ويژه و تغيير حالت ظاهرى اندام اعضاى داخلى بدن خانمها را تحت تأثير قرار داده و در ريزش موى سر آنها نيز نقش پيدا مى كند .

مهسا مقدمى

هنگامى كه شما قلم موى نقاشى را برمى داريد تا نقشى را روى كاغذ بياوريد هرگز از كسى كمك نمى خواهيد و تنها تصورات شما هستند كه روى كاغذنقاشى نقش مى بندند. هيچگاه به دليل تشويق و يا خوش آمد ديگران نقاشى نكشيدم. اين كار براى من يك بازى است و لذت پايان ناپذيرى دارد.
هنرمند نقاش چينى «وانگ يانى»
وانگ شى كويى آنگ از همان زمان كه دخترش بسيار كوچك بود مى دانست كه او يك هنرمند فوق العاده خواهدشد. او به سراغ نقاشى هاى روغنى پدرش مى رفت و روى آنها نقاشى زيباى خود را مى كشيد. هنگامى كه پدرش از او دليل كارش را سؤال مى كرد، مى گفت: من دارم در نقاشى كردن به تو كمك مى كنم، من فقط دلم مى خواهد نقاشى بكشم.
وانگ يانى در سال ۱۹۷۵ در شهر كوچكى در جنوب چين به دنيا آمد. او هميشه عاشق نقاشى كشيدن بود و اين كار را زمانى آغاز كرد كه بسيار كوچك بود.
به دليل اينكه پدر او معلم نقاشى بود از اين جهت تمام وسايل و ابزار موردنياز و رنگ در دسترس او بود. در سن ۳ سالگى او اولين نقاشى اش را كشيد. او از ميمونها نقاشى كرده بود.
در سن ۱۳ سالگى نقاشى هاى او در گالرى هاى سراسر دنيا به نمايش درآمد.
او در نقاشى هايش از تكنيك سنتى و قديمى چين استفاده مى كرد كه صدها سال چينى ها به آن سبك نقاشى مى كشيدند.
در اين سبك از نقاشى براى ساختن قلم موها از موهاى حيوانات استفاده مى كردند و رنگى كه به كار مى بردند هم مايع سياه رنگ بود و همچنين كاغذهايى را كه نقاشى را روى آن مى كشيدند كاغذهاى دست سازى بود كه اغلب از الياف و تارهاى سبزيجات و يا برنج درست مى شد كه xuan ناميده مى شد.
در آنجا براى نقاشى دو سبك وجودداشت. در سبك گنگ هى هوآ نقاش بيشتر به جزئيات دقت مى كرد. اين نقاشى بسياردقيق اما مختصر بود و در حالى كه سبك ديگر به نام ايى هوآ نقاش مى توانست بسيار آزادانه و راحت نقاشى بكشد و يانى اين سبك را براى نقاشى هاى خود انتخاب كرده بود.
اغلب نقاشى هاى چينى داراى يك سرى نوشته هاى خطى هستند كه اغلب يك سرى موضوعات و تفسيرهايى را بيان مى كنند و همچنين برخلاف سبك هاى غربى كه نقاش امضاى دست نويس خود را به پايين نقاشى هايش مى زد اغلب هنرمندان چينى به جاى امضا از مهرهاى مخصوص خود استفاده مى كردند كه نشان دهنده خالق و نقاشى بود.
وانگ يانى يك هنرمند قهرمان بود زيرا كه او براى يادگيرى تكنيك هاى سنتى چينى بسيار تلاش كرد و سخت كوشيد و سعى كرد چيزى را در درون قلب خود احساس و ازطريق رنگ و نقاشى بيان كند.
م . شاطرانى