• اين جوان صورتك و اشياى قديمى ديگر را از روستايى در حوالى «دره شهر» پيدا كرده و براى فروش به بازار تهران آورده بود
• اين صورتك به اوايل هزاره اول قبل از ميلاد تعلق دارد
اين جوان صورتك و اشياى قديمى ديگر را از روستايى
در حوالى «دره شهر» پيدا كرده و براى فروش به بازار تهران آورده بود
گروه حوادث: يك جوان روستايى كه قديمى ترين صورتك نقره اى را براى فروش به تهران آورده بود در اقدام اطلاعاتى پليس بازداشت شد.
اين پسر ۲۵ ساله ادعا دارد، نمى دانست در ميان اشياى عتيقه اى كه همراهش بود صورتك به تنهايى قيمت ميليونى دارد. بنا به اين گزارش، روز ۱۵ فروردين سال جارى مأموران كلانترى در جريان بازاريابى اشياى عتيقه قرار گرفتند كه قرار بود پسرى روستايى از حوالى شهرستان دره شهر از توابع ايلام به تهران بياورد. وقتى مأموران به تحقيقات پنهانى پرداختند، دريافتند فروشنده محموله عتيقه «فتاح» نام دارد و چند تن از باربران خيابانى بازار از آشنايان وى هستند و در تماس با آنان خواسته است تا براى فروش اشياى عتيقه بازاريابى كنند.
بدين ترتيب پنج روز بعد وقتى فتاح همراه آشنايانش در حال پرسه زدن در بازار بود مأموران كلانترى او را شناسايى كردند و از كيسه اش قطعات عتيقه اى به دست آوردند.
وقتى جوان روستايى و اشياى عتيقه در اختيار پايگاه چهارم پليس آگاهى تهران و شعبه ويژه مبارزه با جرايم اقتصادى قرار گرفت در بازجويى ها ادعا كرد اطلاعاتى از ارزش ريالى اشياى عتيقه ندارد و اين عتيقه جات را پيدا كرده است. با دستور بازپرس محمدزاده در دادسراى ناحيه ،۲۴ پس از اينكه اشياى عتيقه را براى شناسايى در اختيار ميراث فرهنگى قرار دادند، جوان روستايى را به بازجويى گرفتند و وى گفت: من اهل وزيرآباد هستم، در يك روز كه بارندگى شديدى بود به صحرا رفتم در كنار يكى از تپه ها عبور مى كردم كه نوك يكى از اين اشيا را ديدم از زير خاك بيرون زده بود، وقتى بالاى تپه رفتم و آن را كندم چند قطعه ديگر به دست آوردم، آب باران چاله بزرگى درست كرده بود و صورتك نيز داخل آن بود.
< نظريه ميراث فرهنگى
كارشناسان ميراث فرهنگى وقتى اشياى عتيقه به دست آمده از جوان روستايى را تحت كاوش قرار دادند به منحصر به فرد بودن آن برخوردند به گونه اى كه اعلام كردند صورتك نقره اى قابل ارزش گذارى نيست و متعلق به اوايل هزاره اول قبل از ميلاد است. اين كارشناسان همه اين اشيا را به اوايل هزاره اول قبل از ميلاد - ۲۸۰۰ سال پيش - مربوط دانستند كه شامل اشياى مفرغى سرتبر با نقش شكار و پلاك مدور با يك رديف نقش بز كوهى از عاليترين نمونه هاى است كه امروزه در موزه هاى ايران و خارج نگهدارى مى شود و به «مفرغ هاى لرستان» معروف است.
صورتك يا ماسك نقره اى در اين مجموعه يك شىء كاملاً منحصر به فرد است زيرا در ميان اشياى گنجينه غار كلما كره پل دختر كه تقريباً با اين ماسك نقره هم عصر است ماسك هاى طلايى يافت شده كه هم اكنون در موزه ملى ايران نگهدارى مى شود و اين نخستين بارى است كه صورتكى از جنس نقره متعلق به آن دوره كشف مى شود و دو ماسك نقره اى كه در موزه ملى ايران موجود است به دوره ساوكى و اشكانى مربوط هستند.
كارشناسان ميراث فرهنگى اين مجموعه اشيا را كه سه تبر مفرغى با نقش شكار حيوان، پلاك مدور با نقش بز كوهى و لوتوس، صورتك نقره اى، دهنه اسب مفرغى، سر عصا با نقش قوچ در دسته، سوزن مفرغى، ميله مفرغى با دو نوك تيز و پهن و سه پيكان مفرغى را غيرتقلبى دانستند و ارزش اين اشيا در بازار غيرقانونى عتيقه كشور ۲۶۰ ميليون ريال و در خارج از كشور بين ۷۰ تا ۸۰ ميليون دلار است.
< اشياى غار كلماكره
اشياى غار كلماكره به پادشاه بخصوصى تعلق ندارد و در خزانه هخامنشيان در شوش نگهدارى مى شد تا اينكه كوروش بابل - بين النهرين - را به تصرف خود در آورد. تمام خزائن را از معابد بابل به خزانه انتقال داد تا اينكه اسكندر حمله كرد و به دستور پادشاهى شوش، گنجينه اين پادشاهى از شوش كه پايتخت زمستانى هخامنشيان بود به كوه هايى در دره پل دختر كه غار كلماكره در آن قرار داشت بردند و چهار نگهبان مأمور محافظت از اين گنجينه شدند.
اما اسكندر ۱۷۰ سال پادشاهى كرد و چهار نگهبان در طول عمر خود به نگهبانى ادامه دادند و در حالى كه امانت دارى خود را فراموش نكرده بودند، با اسرارى در دل در جلوى همان غار مدفون شدند و زمانى كه اين غار و گنجينه كشف شد، اجساد اين چهار نگهبان كه هر كدام ديگرى را با دستان خود دفن كرده بود كشف شد.