اما وفاداران آبى ها را يك موضوع سخت آزار مى دهد. آنها مى دانند امروز هم «خط دفاع سه نفره موفق استقلال» با اعضاى هميشگى اش چيده نخواهد شد.
«پيروز قربانى - محمود فكرى - اميرحسين صادقى» اين سه نفر موفق خط دفاع استقلال اند كه به كمك متناوب سيد مهدى رحمتى و وحيد طالب لو كمتر از ديگران اجازه دادن تا دروازه  ايشان باز شود. در طى ۲۹ بازى فقط شانزده بار حريفان توپ را وارد دروازه اى كرده است كه آنها از آن پاسبانى مى كردند تا بهترين خط دفاع لقب بگيرند.
هفته پيش در ذوب آهن، اين سه هميشگى كنار هم قرار نداشتند، صادقى جوان ترين در اين بين محروم بود و فكرى كهنه كارترين هم مصدوم.
و به جاى آنها سعيد لطفى و مرتضى ابراهيمى بازى كردند و خيلى ها اين دگرگونى را يكى از عوامل ناكامى استقلال برابر ذوب آهن خواندند.
براى بازى امروز، باز هم «سه هميشگى و موفق» نمى توانند در كنار هم قرار بگيرند، با اين كه تصور مى شود محمود فكرى به اين بازى برسد، اما پيروز قربانى براى اين بازى محروم است.
او كه در دقايق پايانى بازى با ذوب آهن بازوبند كاپيتانى را به بازو داشت مى گويد: «اشكالى ندارد استقلال تيم بزرگى است و كلى بازيكن خوب در خط دفاع دارد، نبود من نگران كننده نيست.»
اما قربانى ناراحتى اش را پنهان نكرد و گفت: «ولى خيلى بد شد كارت زرد گرفتم تا در جشن قهرمانى شركت نكنم.»

< مثل دستگرمى <
«سرخ»ها از حالا فقط لحظه شمارى مى كنند تا سوت پايان بازى زده شود و بار سفر به مشهد ببندند. اين نبرد برابر قهرمان دو فصل پيش ليگ برتر براى آنها نه كاملاً بى اهميت كه كاملاً كم اهميت است. در خوشبينانه ترين حالت با پيروزى برابر سپاهان، پرسپوليس به رتبه هفتم جدول رده بندى ليگ برتر مى رسد و براى آنها اين ارتقا يا حتى سقوط به رده دهم هيچ فرقى نمى كند. آنها قبلاً فاش كرده بودند كه فقط به جام حذفى فكر مى كنند و براى رسيدن به هدف خود اول از همه سه شنبه هفته تازه در مشهد و از مرحله يك هشتم پايانى اين رقابت ها با ابومسلم ديدار مى كنند.
سپاهان هم خيلى انگيزه ندارد، تنها مى تواند به صعود به رتبه ششم فكر كند، آن هم در صورتى كه همه چيز به دلخواه رقم بخورد. همه اينها دست به دست هم مى دهد تا بازى هميشه بزرگ «سپاهان - پرسپوليس» فقط يك بازى معمولى باشد؛ در حد يك «دستگرمى».

< رؤياپردازان آينده نگر <
ملوان از خيلى وقت پيش فقط به فصل بعد فكر مى كرد. آنها خيلى زود فهميدند كه خيلى براى فرار از سقوط كار سختى ندارند و البته چيز ديگرى هم براى آنها اهميت نداشت و اين را همه مى دانستند، مديران باشگاه به فكر تأمين بودجه براى فصل بعد افتادند و از كادر فنى برنامه خواستند.
آنها امروز برابر حريفى قرار مى گيرند كه درست مثل خودشان فقط نقشه هاى فصل بعد را مرور مى كند. البته با اين تفاوت كه حريف «قهرمانى مى خواهد». ذوب آهن كه يكشنبه مدعى شماره يك قهرمانى جلويش زانو زده بود، زمانى خودش مدعى قهرمانى بود، اما انگار قيد همه چيز را در ميانه فصل زد تا گاهى ابرى باشد و گاهى آفتابى، اما در روزهاى خوش اين توقع را به وجود آورد كه فصل بعد مى تواند براى قهرمانى بجنگد و بعد از سه سال جام را به اصفهان بياورد.

< خودشان را نمى كشند <
حتى وقتى قعر جدول بودند. «غلام پيروانى» وقتى جلوى خبرنگاران ظاهر مى شد، همين جايگاه را وعده مى داد. مى گفت: «... فجرسپاسى هميشه همين طور بوده، اوايل امتياز از دست مى دهد، بعد امتياز مى گيرد».
قعرنشينان اوايل نيم فصل دوم آنقدر خيره كننده بودند كه به لطف چهار پيروزى پى درپى به جمع چهار برتر ليگ راه پيدا كردند و بعد افت كردند و حالا در همان جايى قرار دارند كه از آنها توقع مى رفت. ولى امروز برابر حريفى قرار مى گيرد كه كسى توقع نداشت امروز در اين رتبه از جدول رده بندى ليگ برتر قرار بگيرد.
سايپا «چهارم» است، مى تواند حتى «سوم» شود و سپاسى «دهم» جدول و مى تواند «نهم» شود، اما اينها آرزوى بزرگى براى هر دو كه اولى دور از انتظار ظاهر شده و دومى در حد انتظار، نيست، پس توقع نداشته باشيد خودشان را به هلاكت برسانند تا ببرند.

< مشابه ولى متفاوت <
وضعيت كاملاً مشابهى دارند: ابومسلم ششم جدول است و فولاد هفتم جدول. اما براى اولى بايد به احترام بلند شويم، براى دومى از سر نارضايتى فقط سر تكان بدهيم. ابومسلم روزهاى ناخوشى را سپرى مى كرد، اوايل فصل در پايين ترين جايگاه ها بود، اما الآن ششم است؛ دقيقاً بالاتر از آن جايگاهى كه «اكبر ميثاقيان» قول داده بود. اوايل فصل همه فكر مى كردند اين مربى را از كار بركنار خواهند كرد، اما او پس از نتايج بدى كه پشت سر هم با ابومسلم به دست مى آورد، مثل هميشه اش پرجرأت و البته پرحرارت مى گفت: «من مطمئنم كه در آخر هفتم، هشتم مى شويم».
و حالا آنها ششم اند و حتى مى توانند به جايگاه پنجمى فكر كنند، همه اينها باعث مى شود تا آنها را شايسته احترام بدانيم. اما «قهرمان فصل پيش» نه تنها از عنوانش نمى تواند دفاع كند كه يك ميانه جدولى معمولى است. هيچ كس از آنها اين را انتظار نداشت و البته كسى هم توقع نداشت كه در رقابت هاى آسيايى هم افتضاح به بار بياورند. آنها مثل فصل پيش دوست داشتنى نيستند.

< هيچ چيز عوض نمى شود <
وقتى روى پارچه نوشته «قلب همه مازندران به عشق شموشك مى تپد»، بعد آن را گوشه ورزشگاه شهداى نوشهر آويزان كردند و آن را به رخ ما كشيدند، هيچ وقت شك نكرديم كه «اغراق» مى كنند. باور داشتيم كه «قلب مازندران به عشق شموشك مى تپد».
حالا همه آن قلب ها شكسته شده و امروز حتى اگر راه آهن را شكست بدهند، هيچ چيز را عوض نخواهند كرد. آنها به دسته اول سقوط كرده اند، حتى اگر خود را به در و ديوار بكوبند و «سه امتياز بازى با صباباترى را طلب كنند» و راه آهن هم هيچ چيز مهمى را تغيير نخواهد داد. آنها سرمست از اين هستند كه حضور خود را در ليگ برتر به دومين دور رسانده اند و اين يك «نهايت» است حتى اگر نهايتاً جايگاه سيزدهمى آنها با يازدهم عوض شود.

< مثل «خداحافظى» يا در حد «وداع» <
پيش تر غصه خورديم كه «پسران كوير» ديگر جايى ميان برترين هاى ايران نخواهند داشت و اما الآن نگرانيم كه شايد «اين آخرين حضور نماينده اى از فوتبال يزد در ليگ برتر است».
چرا كه مى شنويم، حالا كه آنها سقوط كرده اند، انگيزه ها را ميان مديران باشگاه كشته اند تا باز به اصطلاح تيمدارى كنند تا باز براى حضور دوباره در سطح اول فوتبال كشور «قندى يزد» به ميدان برود. اين داستان در فوتبال ما بارها تكرار شده است كه فقط نهايت آدم را «غم زده»، «ناراحت»، «نگران» يا چيزى بين همه اين سه تا مى كند.
فقط آرزو مى كنيم: اين خداحافظى كوتاه مدت يزدى ها با ليگ برتر باشد و جدايى آنها از ليگ برتر پس از پايان بازى با استقلال اهواز، تا پايان بازى هاى فصل بعد دسته اول طول بكشد.

برديا افشين
اما امروز سرنوشت كاملاً در دست آنهاست، يك پيروزى براى قهرمانى آنها كافى است.
جلال چراغپور كارشناس فوتبال پيشتر گفته بود: «استقلال دل خوشى از هفته پايانى ليگ برتر ندارد، يادآورى هفته پايانى براى آنها يادآور خاطرات سختى است، اگر مواظب نباشند... هيچ بعيد نيست كه قهرمانى را در تهران هم از دست بدهند.»
او كه باور داشت اين روزها استقلال قدرى متزلزل شده است، مسائل روحى را كليد قهرمانى دانسته است.
*
پيش تر هم، اغلب كارشناسان اين مسأله را به اصطلاح «روحى - روانى» را مطرح مى كردند و البته اغلب اعتقاد داشتند پاس نيمكت حرفه اى ترى را داراست كه مى تواند راحت تر بر اين مسائل فايق بيايد و آرامش را به داخل زمين هدايت كند.»
اما با اين حال امير قلعه نويى تا قبل از بازى آخر توانسته است، پيشتازى را براى شاگردان خود به ارمغان بياورد و با يك امتياز بيشتر از تيم مصطفى دنيزلى تيم خود را صاحب بخت بيشترى براى قهرمانى كند.
«آيا او امروز مى تواند تيم قدرتمندى را روانه ميدان كند تا براى قهرمانى بجنگد؟»
*
رضا عنايتى، برترين گلزن ليگ برتر كه در پيشتازى استقلال سهم بسيارى دارد. در پاسخ به اين سؤال مى گويد: «امروز روز به ياد ماندنى براى ما خواهد بود. ما با اقتدار به زمين مى رويم تا برق را شكست بدهيم و در آزادى برابر طرفداران خود قهرمانى را جشن بگيريم.»
محمد حسن قريب، مديرعامل باشگاه استقلال نيز طرفداران تيم را به ورزشگاه دعوت مى كند تا نه تنها قهرمانى استقلال را جشن بگيرند كه «اولين بزرگداشت عمومى سال پيامبر اعظم(ص) را برگزار كنند.» او پا را فراتر مى گذارد مى گويد: «بى شك انتظار ما بيش از تصاحب قهرمانى در ليگ برتر است.»
قريب روشن كرد كه «ما براى حضورى پرقدرت در عرصه بين المللى برنامه ويژه اى داريم.»
اميدواران
از طرف ديگر پاس در «صباشهر» نه فقط براى پيروزى تلاش مى كند كه اخبار «آزادى» را دنبال مى كند و منتظر لغزش استقلال است.
ايمان رزاقى راد مهاجم پاس مى گويد: «اميدوارم امروز برق از استقلال امتياز بگيرد، اين نتيجه غيرممكن و دور از ذهن نيست، ما هم صباباترى را شكست مى دهيم و قهرمان مى شويم، من مطمئنم.» دقيقاً چنين حرف هايى را كيانوش رحمتى ديگر بازيكن پاس مى گويد: «اميدوارم برق استقلال را متوقف كند و ما طلسم صباباترى را بشكنيم، پيروز شويم و قهرمان.»
البته اين خوشبينى را نبايد فقط در بين بازيكنان جست وجو كرد كه فرمانده نيروى انتظامى جمهورى اسلامى ايران نيز به قهرمانى پاس اميدوار است.
سردار دكتر اسماعيل احمدى مقدم كه اعتقاد دارد هر كه بيشتر تلاش كند براى قهرمانى شايسته است، گفت: «... به قهرمانى پاس خوشبين ام، اگر پاس قهرمان شود خوشحال خواهيم شد و اگر استقلال قهرمان شود به مسؤولان و هواداران تيم تبريك مى گوييم.»

شايد اگر فقط به حافظه كوتاه مدت خود اكتفا كنيم، استقلال را شايسته قهرمانى ندانيم، چرا كه قبول داريم آنها برابر ذوب آهن چهره قهرمانان را به خود نداشتند.
يكشنبه آبى ها در آخرين بازى خود در اصفهان كلى خوش اقبال بودند كه بارها دروازه شان باز نشد تا دست آخر به يك امتياز با ارزش برسند.
در اين مسابقه ۲ بار تير دروازه استقلال را نجات داد. حسن اشجارى بازيكن ذوب آهن، از جمله كسانى بود كه توپش به تير دروازه خورد تا وارد دروازه استقلال نشود، اشجارى مى گويد: «آنها خوش اقبال بودند كه بارها دروازه خودشان را باز شده نديدند.»
با اين حال او ادعا مى كند استقلال شايسته قهرمانى است، اشجارى مى گويد: «استقلال خيلى متحمل فشار روانى بود، اگر بر اين فشار غلبه نكنند حتماً امروز مشكل خواهند داشت ولى در حالت عادى آنها قهرمانند.»
اشجارى در سال ۸۰ با ملوان مانع از قهرمانى استقلال شد، اما اين بار تلاش هاى او و ديگر بازيكنان ذوب آهن براى دور كردن استقلال از قهرمانى كافى نبود. چپ پاى ذوب آهن مى گويد: «هر توپى كه به سمت دروازه آنها مى رفت را يا طالب لو مى گرفت يا به تير مى خورد! تا نتوانيم آنها را ببريم.»
وحيد طالب لو دروازه بان استقلال، هم مى گويد: «ذوب آهن خيلى به ما فشار مى آورد. اين سخت ترين بازى ما در نيم فصل دوم بود ... ما اضطراب داشتيم تا مثل هميشه هاى خودمان نباشيم.» او كه اعتقاد دارد دعاى خير طرفداران استقلال باعث شد تا خودش حريف را ناكام بگذارد يا توپ به تير بخوردگفت: «به هر حال يك امتياز گرفتيم تا امروز سرنوشت قهرمانى دست خودمان باشد.»
به هر حال بهتر است بازى با ذوب آهن را ناديده بگيرم. استقلال مضطرب نمى توانست مانند قهرمانان باشد، ولى آنها در اغلب ۲۸ بازى پيشين خود مانند قهرمانان بودند.

در طول هفته خيلى ها ادعا مى كردند كه «برق شيراز حالا حضورش در ليگ برتر قطعى شده است و انگيزه اى براى بازى با استقلال ندارد.»
اما ستار زارع، ملى پوش شيرازى ها مى گويد: «من اصلاً با اين حرف ها موافق نيستم.»
او كه انگار حافظه خوبى دارد مى گويد: «مگر ما از ملوان كمتريم؟ همه راجع به آنها مى گفتند از پيش باخته اند، اما آنها قهرمانى را از استقلال گرفتند، ما هم از آنها كمتر نيستيم و با تمام قوا برابر آنها قرار مى گيريم.»
هافبك برق شيراز، مدافع چپ تيم ملى و مردى كه حمايت مربى تيم ملى را برخوردار است و در عين حال منتقدهاى بسيارى دارد، چند دليل را براى باانگيزگى برق براى بازى با استقلال برشمردو گفت: «بازيكنان خود را در اين بازى نشان مى دهند تا در فصل به يك تيم خوب انتقال داده شوند. آنها براى همين با همه وجود بازى مى كنند، ضمن اينك حفظ آبرو و حيثيت برق در اين ميدان مهمترين هدف بازيكنان است.»
خب اگر دلايل ستار زارع را قبول كنيم ، بايد باور كنيم برق شيراز براى اين بازى خيلى باانگيزه است، البته فراموش نكنيم كه بايد به دلايلى كه او به آن اشاره كرد، دليل ديگرى اضافه كنيم: «در برق بازيكنانى وجود دارند كه مى خواهند شايستگى هاى خود را به استقلالى ها نشان دهند.»
اين بازيكنان مهدى شيرى و داوود حقدوست اند، آنها امروز برابر تيم پيشين خود حتماً «سنگ تمام» مى گذارند.
«مهدى شيرى» اين مسأله را انكار نمى كند كه بازى برابر استقلال براى او ويژگى هاى ديگرى نيز دارد. پديده سال ۷۹ فوتبال ايران، يك فصل بد را در استقلال گذراند، خودش كه مى گويد: «... متأسفانه در استقلال به حق واقعى خودم نرسيدم، در اين تيم به من ظلم شد، ... نصف پولم را ندادند... براى آنها بازى هاى خوبى را به نمايش گذاشتم اما هيچگاه در اين تيم به من يك نود دقيقه كامل بازى نرسيد كه هضم آن براى من سخت بود.»
شيرى كه درد دلش را اينگونه بيان كرد، ادامه داد: «به همين دليل براى اين بازى انگيزه خاصى دارم، چون مى خواهم ثابت كنم نبايد با من اينگونه برخورد مى شد.»
البته شيرى در دور رفت، به امير قلعه نويى خاطرنشان كرد كه چقدر بازيكن خوبى است، او به زيبايى دروازه وحيد طالب لو را پس از مدت هاى طولانى باز كرد. خودش مى گويد: «به هر حال از همه اين ها بگذريم ما براى خودمان به ميدان مى رويم، مى رويم كه ببريم و اگر استقلال شايسته قهرمانى باشد، حتماً ما را خواهد برد. در غير اينصورت انتظار ديگرى از آنها نبايد داشت.»
داوود حقدوست هم حتماً انگيزه هاى شخصى اى براى بازى دارد، او هم مى خواهد به مربى فصل قبل خود نشان بدهد كه «چه بازيكنى را از دست داده است.» البته مدافع پيشين پيكان و استقلال به روشنى از اين موضوع حرف نمى زند و فقط مى گويد: «براى ما اين بازى، بازى براى آبرو است، ما شرافتمندانه بازى مى كنيم و فرقى هم ندارد كه چه كسى قهرمان مى شود. برق باشگاه با آبرويى است و قدمت آن از استقلال بيشتر است براى همين حيثيتش را به سادگى از دست نمى دهد.»