مهر: رئيس سازمان تعاون روستايى كشور از اختصاص ۵ هزار ميليارد ريال براى خريد ۱۶ نوع محصول كشاورزى در سال جارى خبر داد. «محمد على شم آبادى» در حاشيه بازديد از مراكز خريد محصولات كشاورزى سارى افزود: برنج، گندم، سيب زمينى ، چاى ،پياز ،خرما ،ذرت ، حبوبات ، كشمش ، زعفران و ميوه هاى شب عيد از جمله محصولات كشاورزى هستند كه امسال به صورت تضمينى از كشاورزان خريدارى مى شود. وى با اشاره به اينكه بر اساس مصوبه هيأت دولت، سازمان تعاون روستايى موظف به خريد اين محصولات شده است، افزود: ۵ هزار و ۵۰۰ مركز خريد تعاون روستايى محصولات كشاورزى را از كشاورزان خريدارى مى كنند. رئيس سازمان تعاون روستايى كشور تشكيل هزار تعاونى جديد ، پرداخت نقدى خريد محصولات كشاورزى ، حذف واسطه ها، نظارت بيشتر بر عملكرد تعاونى ها ، جذب سرمايه ، جمع و نگهدارى صحيح محصولات ، بازاريابى و توسعه صنايع تبديلى و بسته بندى محصولات كشاورزى را از مهم ترين برنامه هاى اين سازمان اعلام كرد.

گفت و گو : فرشته رفيعى

ديروز در بخش اول گفت وگو كه از نظرتان گذشت، معاون وزير بازرگانى و مديرعامل شركت بازرگانى دولتى به تشريح مشكلات موجود در چرخه توليد گندم، آرد و نان اشاره كرد و گفت كه مشكلات اين بخش ريشه در دولتى بودن آن دارد. وى بخشى از طرحهاى اين وزارتخانه براى ساماندهى اين چرخه را برشمرد. در بخش دوم و پايانى اين گفت وگو «محمدصادق مفتح» به تشريح برنامه هاى مهم دولت براى بهبود وضعيت اين بخشها پرداخته است كه مى خوانيد:

به نظر مى رسد تنظيم و هدفمند كردن يارانه هاى اين بخش در پيشبرد طرح ساماندهى نقشى كليدى داشته باشد كه شما اشاره گذرايى به آن كرديد. دراين زمينه چه برنامه اى داريد؟
ماطرح هدفمند كردن يارانه هاى گندم، آرد ونان را تهيه كرده ايم و داريم آن را به صورت فازبندى جلو مى بريم. همانطور كه اشاره كردم بخشى از آن آزادسازى صنف و صنعت است. در قدم بعدى آرد خبازى تك نرخى مى شود كه اين هم در كميته اقتصادى دولت تصويب شده است. براى هدفمند كردن يارانه ها مى بايست هزينه هاى اضافه در اين سه بخش را صرفه جويى كرد و «بار» يارانه را كاهش داد. مثلاً سيستم خريد غيرعلمى هزينه هاى زيادى را طى سالهاى گذشته به دولت تحميل مى كرد كه خوشبختانه امسال آن را به سيستم خريد مستقل از بانك تبديل كرديم و هزينه ها به شدت كاهش يافت.
يا مثلاً هزينه هاى ناشى از نگهدارى بد گندم متأسفانه چون ظرفيت ذخيره سازى گندم در كشور كم است، هر سال تعداد زيادى از گندم به صورت ضايعات از چرخه خارج مى شود...
اين ضايعات چند درصد توليد را تشكيل مى دهد؟
متأسفانه آمار قابل اتكايى نداريم اما حتماً رقم چشمگيرى است. وقتى مى آييم ۵ ميليون تن گندم را روى زمين آسفالت مى ريزيم، رويش را چادر مى كشيم و آن را زير آفتاب و باد و باران نگهدارى مى كنيم، قطعاً ضايعات چشمگيرى خواهد داشت. اينها با لودر بارگيرى مى شوند و هيچ دقتى هم صورت نمى گيرد، حتى بخشى از آن كپك مى زند.
و همين گندم كپك زده وارد چرخه توليد نان مى شود...
عملاً با چنين سيستمى، نمى شود ضايعات را جدا كرد. وقتى كوهى از گندم جلويتان است و با لودر دارد پشت كاميون بارگيرى مى شود، نمى توان گندم آب خورده و كپك زده را جدا كرد. اصلاً امكان نظارت بهداشتى وجود ندارد.
حدوداً چقدر افت كيفيت گندم داريم؟
متأسفانه قابل احصا نيست. اما به دليل اهميتى كه دارد الآن طرحهايى براى سيلوسازى در دست داريم تا بتوانيم كل گندم توليدى كشور را در سيلوهاى استاندارد ذخيره كنيم و ضايعات ناشى از نگهدارى بد را به حداقل برسانيم.
چه حجمى از سيلوهاى موجود غيراستاندارد هستند؟
ما ۵ ميليون تن ظرفيت استاندارد كم داريم. يكى از تصميمات استراتژيكى كه در اين زمينه اتخاذ كرديم، اين بود كه دولت از بحث سيلوسازى خارج شود. سيلوسازى تا به حال در انحصار دولت بود. مكانيزم هايى هم براى تشويق بخش خصوصى به سيلوسازى مشخص كرده ايم. الآن ۸ ميليون تن تقاضا براى ساخت سيلو از سوى بخش خصوصى ارائه شده، يك ميليون و ۷۰۰ هزار تن از آن براى استفاده از تسهيلات بانكى به بانك معرفى شده و پيش بينى ما اين است حدود ۵۰۰ هزار تن ظرفيت هم توسط بخش خصوصى بدون تكيه بر وام بانكى شروع شده باشد. در مجموع ۲ ميليون تن ظرفيت سازى سيلو در كشور شروع شده است. بسيار اميدواريم تا پايان سال ۸۵ حداقل يك ميليون تن از اين ۲‎/۲ ميليون تن به بهره بردارى برسد.
با توجه به اينكه از ابتداى تولد سازمان غله، حدود ۷۰ سال پيش، تا الآن كمتر از ۴ ميليون تن سيلو در كشور ساخته شده است، ساخت يك ميليون تن سيلو طى يك سال را مى شود يك انقلاب تلقى كرد.
حالا برگردم به بحث اصلى كه هدفمند كردن يارانه ها بود. بنابراين قدم اول برداشتن بار اين هزينه هاى اضافى از دوش يارانه ها است.
جهت گيرى اصلى اين است كه قيمت نان به عنوان محصول نهايى بدون افزايش چشمگير به دست مصرف كننده برسد. خب با اقداماتى كه در حال انجام است، چرخه توليد گندم تا دم در نانوايى را تا پايان سال بهينه خواهيم كرد. در قدم بعد روى مقوله توليد نان متمركز مى شويم؛ باز هم در جهت علمى كردن و كاهش هزينه ها مطالعاتى را هم شروع كرده ايم. بررسى ها نشان مى دهد آرد كه ماده اوليه توليد نان است، بين ۴‎/۵ تا ۶‎/۵ درصد قيمت تمام شده نان را تشكيل مى دهد و بين ۶۸ تا ۷۲ درصد قيمت تمام شده نان ناشى از دستمزد كارگران است. چرا به اين جا رسيديم كه چون دولت مى خواسته قيمت محصول نهايى را كه نان است، كنترل كند، براى اين كار به راحت ترين شيوه متوسل شده و آمده دائم آرد را ارزان كرده است، چون هرساله قيمت گندم و دستمزد آسيابانش افزايش پيدا مى كرده، دولت ناچار مى شده يارانه آرد را هم افزايش بدهد. در حالى كه نقش بقيه مؤلفه هاى مؤثر در توليد نان مثل دستمزد و هزينه هاى آب و برق را ناديده گرفته است.
اگر ما امسال آرد خبازى را مجانى كنيم فقط ۶ درصد در قيمت نان تأثير دارد. اعدادى كه من عرض كردم نشان مى دهد ما در اين سياست به ته خط رسيده ايم. اينكار نبايد انجام مى شده است. حتى اگر سياست درستى هم بوده باشد، ديگر نمى توان آن را ادامه داد.
بايد چرخه داخل نانوايى را بهينه كنيم. همين دو رقم، يعنى درصد تأثير آرد در قيمت تمام شده نان و تأثير دستمزد. اين نشان مى دهد كه ما بايد روى دستمزد متمركز شويم. شاه بيت حرف ما اينجاست اين سيستم سنتى كه واحدهاى كوچك و پراكنده نان پخت كنند، اشتباه است. هر كدام از اين واحدهاى كوچك اجاره مغازه، هزينه آب، برق، گاز و دستمزد كارگر دارند، اين هزينه هاى سربار همه براى پخت ۴۰۰ كيلو آرد است. هر واحد نانوايى در تهران به طور متوسط روزانه ۴۰۰ كيلو سهميه دارد. در اين شرايط خب طبيعى است كه نقش دستمزد در هزينه تمام شده افزايش پيدا مى كند. اگر يك واحد توليدى نان وجود داشته باشد كه به جاى ۴۰۰ كيلو، روزانه ۴ تن نان توليد كند، آيا تعداد كارگران، هزينه هاى آب و برق و گاز ۱۰ برابر مى شود؟ قطعاً اينطور نيست. پس ما بايد به سمت توليد انبوه نان پيش برويم، يعنى با توليد انبوه، قيمت تمام شده را كاهش بدهيم.
همان مجتمع هاى نانوايى كه در طرح ساماندهى هم پيش بينى شده است...
يك نوعش راه اندازى اين مجتمع هاست. من در اول مصاحبه هم اشاره كردم. ما وقتى مى گوييم توليد انبوه نان، اصلاً ذهن ها به سمت نان هاى حجيم و خيلى دور از ذائقه و فرهنگ ما نرود. همين نان هاى سنتى كه الآن عرضه مى شود را مى توان به طور صنعتى توليد و عرضه كرد. ما هدفمان اين است كه واحدهاى فعلى توليد نان تبديل به واحدهاى عرضه نان شود، نان به طور مجتمع در يك جايى توليد شده و در واحدهاى فعلى نانوايى عرضه شود. هيچ اشتغال زايى هم در صنف نانوايى نخواهيم داشت. به هر حال صنف نانوا به عنوان يكى از مخلص ترين و صميمى ترين صنوف نسبت به انقلاب و جنگ بوده و هست و تأكيد اصلى ما در تمام برنامه ريزى هايمان اين است كه اينها نبايد دچار مشكل شوند.
براساس طرح ساماندهى، اينها تبديل به واحدهاى عرضه مى شوند. اين باعث مى شود قيمت تمام شده نان كاهش يابد. يعنى ما مى توانيم از حجم يارانه كم كنيم بدون اينكه روى قيمت نان براى مصرف كننده تأثيرى داشته باشد.
اصل ما اين است كه قيمت محصول نهايى تغيير نكند و نانى منطبق بر ذائقه مردم عرضه شود با كيفيت بالاتر. هيچگونه اشتغال زايى هم نداشته باشيم.
پيش بينى مى كنيد حجم يارانه آرد چند درصد كاهش پيدا كند؟
برآورد من حداقل كاهش ۴۰ درصد يارانه است.
طى چه مدت به آن خواهيم رسيد؟
فكر مى كنم ظرف دو سال مى توانيم به اين نقطه برسيم. البته به شرطى كه مراجع ذى ربط در تصويب و اجراى اين طرح ها مساعدت و همكارى لازم را با ما داشته باشند.
با تجميع واحدهاى موجود، چه تعداد مجتمع نانوايى ايجاد خواهد شد؟
الآن در تهران ۵ هزار واحد نانوايى داريم، تعداد مجتمع ها را محدود نكرده ايم. فعلاً آزاد گذاشته ايم تا داوطلبانه اين كار انجام شود و به نسبت موفقيتى كه خواهد داشت، اجرايش را تشديد خواهيم كرد. پيش بينى مان اين است كه با موفقيت مجتمع هايى كه به صورت داوطلبانه در حال راه اندازى هستند، واحدهاى نانوايى به انجام اين كار ترغيب و تشويق شوند.
با ساماندهى يارانه هاى اين بخش، كل سطوح درآمدى جامعه مشمول اين يارانه خواهند بود؟
خير، با كاهش ۴۰ درصدى بار يارانه هاى اين بخش، در گام بعدى بحث اين خواهد بود كه آيا از اين نان ارزان همه اقشار جامعه بايد استفاده كنند يا اين بايد فقط مشمول سطوح كم درآمد جامعه شود؟ به هر حال در دهك بالاى درآمدى جامعه، هزينه نان در سبد مصرف خانوار اصلاً رقمى نيست. بنابراين به نوعى ظلم خواهد بود اگر بهره مندى شان از يارانه هاى نان، با اقشار كم درآمد جامعه يكسان باشد. الآن وزارت رفاه در اين زمينه طرحى را در دست تدوين دارد كه تكليف اين بحث را هم روشن مى كند.
بنابراين سازماندهى يارانه هاى اين بخش، يكى از طريق كاهش هزينه هاى تمام شده توليد صورت خواهد گرفت و ديگرى از طريق محدود كردن جامعه تحت پوشش اين يارانه.
در طرح ساماندهى پيش بينى شده است تنوع آرد و نان يارانه اى هم كاهش پيدا كند و يارانه، به انواع خاصى از نان مثل سنگك كه ارزش غذايى بالاترى دارد اختصاص يابد و نان هاى باارزش غذايى كمتر مثل لواش به تدريج از شمول پرداخت يارانه خارج شده و پخت آن متوقف شود.
بله، اين اقدام هم جزو فازهاى بعدى طرح ساماندهى است. در فاز اول بايد اين چرخه را بهينه كرد. بعد از دو سال كه طرح ساماندهى تا حدودى پيش برود، فضا براى كار خيلى بازتر مى شود. مخصوصاً اينكه عنصر رقابت وارد اين چرخه خواهد شد. بنابراين فكر مى كنم خود مشتريان با توجه بيشتر به نان هاى باارزش غذايى بالاتر، عملاً عرضه نان هاى باارزش غذايى پايين تر را محدود خواهند كرد و نيازى به انجام كار از سوى ما نيست. كسى نيست كه نداند سنگك بهتر از لواش است ولى چون تهيه آن راحت تر است، اقبال بيشترى نسبت به مصرف آن وجود دارد.
مردم اگر بتوانند سنگك را به راحتى لواش خريدارى كنند، قطعاً سنگك مى خرند. وقتى به توليد صنعتى برسيم، اين مزيت ها ايجاد مى شود منجمله سهولت در دسترسى.
الآن براى خريد يك نان سنگك شما بايد ۲۰ دقيقه منتظر بمانيد اما براى خريد نان تافتون و لواش شايد كمتر از ۵ دقيقه معطل شويد. اگر اين توليد صنعتى شود، مردم انتخاب درستى خواهند داشت.
فكر نمى كنيد ايراداتى كه در ارتباط با توليد نان سنتى مطرح كرديد، به توليد نان هاى حجيم هم وارد است و دولت در اين بخش هم اشتباهاتى داشته است؟
بله، دقيقاً همين طور است. من معتقدم دولت در سياستگذارى براى توليد نان هاى حجيم و نيمه حجيم هم سه اشتباه بزرگ مرتكب شده است كه اينها باعث شده الآن در شهر تهران، سهم اين نوع نان ها بيشتر از ۷درصد نباشد. اولين اشتباه، نامگذارى اشتباه اين نان ها است. اين نان ها به نام «نان فانتزى» شناخته مى شوند. فانتزى يعنى غيرضرورى. دوم آمده همان اشتباه نان هاى سنتى را مرتكب شده يعنى ايجاد واحدهاى كوچكى كه به دليل توليد كم، هزينه تمام شده توليدشان بالاست و باز هم همان ۷۰ درصد دستمزد، تأثير خودش را نشان مى دهد. ضمن اينكه سرمايه گذارى اوليه اش هم به دليل نياز به دستگاه هاى پخت، بيشتر از يك نانوايى سنتى است و اشتباه سوم اين بوده كه اين واحدها را مشمول آرد يارانه اى ۷ تومانى نكرده و سهميه آردشان را كيلويى ۴۵ تومان تعيين كرده است. تعرفه آب، برق و گاز اين واحدها نيز گرانتر از واحدهاى نانوايى سنتى است. اين سه اشتباه باعث شده كه اولاً همان مشكل عدم رعايت مسائل بهداشتى و طى نكردن كامل مراحل تهيه خمير و نان در اين واحدها نيز وجود داشته باشد.
شما يك نان سنتى و يك نان فانتزى را از نظر زمان ماندگارى مقايسه كنيد... مى بينيد كه ماندگارى نان فانتزى به مراتب كمتر از نان هاى سنتى است چرا كه مرحله تخمير در نان سنتى تقريباً طى شده و پخت نان انجام شده است اما در مورد نان فانتزى نه. خمير بايد طى زمانى مشخص، در يك درجه حرارت مشخص قرار بگيرد تا تبديل به نان شود، در غير اين صورت مى شود يك خمير خشك. الآن نانهايى كه به مردم عرضه مى شود را اگر از نظر علمى و بهداشتى بررسى كنيم، مى بينيم كه نان نيستند بلكه خميرخشك شده هستند. چون نه مرحله تخمير آنها به درستى انجام شده و نه مرحله پخت بطوركامل طى شده است.
همين باعث مى شود كه نان توليدشده سريع «بيات» شود. چرا سنگك ديرتر از بقيه انواع نان كهنه مى شود و ماندگارى بهترى دارد؟ چون پروسه پخت اش، جدا از مرحله تخمير، به گونه اى است كه زمان كافى براى پخت را طى مى كند. در واحدهاى پخت لواش ماشينى، با بالا بردن درجه حرارت و زياد كردن سرعت ماشين، به ظاهر نان بيشترى پخت مى شود اما در واقع آنچه توليدشده «نان» نيست.
مى خواهم بگويم واحدهاى توليد نان حجيم هم بايد به سمت تجميع و صنعتى شدن پيش بروند.
در فرهنگ ما ايرانى ها، مصرف نان تازه و به قولى نان داغ جايگاه خاصى دارد. اگرچه ممكن است تمام خانواده ها براى تمام وعده ها، نان تازه مصرف نكنند اما حداقل روزهاى تعطيل ترجيح مى دهند به جاى استفاده از نان منجمدشده، نان داغ استفاده كنند.
با تشكيل مجتمع هاى نانوايى به نظرمى رسد اين امكان از بين خواهدرفت...
ببينيد، اولاً همين الآن شما مى توانيد نان صنعتى توليد روز را بخوريد. بنابراين در توليدصنعتى، امكان رسيدن «نان تازه» به دست مصرف كننده وجوددارد و غير از اين هم نخواهدبود. اما بحث نان گرم يا نان داغ چيز ديگرى است. طبق مطالعاتى كه دانشگاه علامه طباطبايى به سفارش ما انجام داده، بيش از ۷۸ درصد مردم تهران، «نان سرد» مى خورند.
از اين رقم، بيش از ۸۰ درصدشان، «نان سرد» مى خرند و «سرد» مصرف مى كنند و كمتر از ۲۰ درصد، «نان گرم» مى خرند، منجمد مى كنند و «سرد» مصرف مى كنند. مثلاً مى روند نان لواش داغ مى خرند، مى آورند منزل در داخل فريزر منجمد مى كنند، هرروز به ميزان مصرف شان استفاده مى كنند. من معتقدم با صنعتى شدن توليدنان، نانهاى سنتى باقى خواهندماند اما با كيفيت بهتر و با پخت كاملاً علمى و بهداشتى. «نان داغ» هم در دسترس خواهدبود. اما شايد با قيمت گرانتر. مثلاً كسى كه دوست دارد صبح عيدفطر نان داغ سر سفره اش باشد، برايش خيلى سخت نخواهدبود اگر ۸۰۰تومان بدهد، نان سنگك خشخاشى خريده و سرسفره بگذارد.
اين براى اقشار متوسط و كم درآمد رقم بالايى است...
من مثال عرض كردم، وقتى نان يوميه به قيمت پايين عرضه شود، اين نان داغ اتفاقاً مى شود نان فانتزى. خب طبيعى است قيمت بالاترى هم داشته باشد. جامعه يك مصرف روزانه دارد، يك مصرف تفريحى و لوكس. شما اگر يك روز برويد يك سفره خانه سنتى و ۶-۵ هزارتومان بدهيد و يك پرس ديزى بخوريد، نگران اين نخواهيدبود كه سفره خانه دار، نان سنگك داغ تنورى را با شما چند حساب مى كند. يك زمانى «ديزى» غذاى اقشار
كم درآمد جامعه بود، اما الآن تبديل شده به يك غذاى فانتزى. كسى هم اعتراض نمى كند كه چرا من
۶ هزارتومان بايد بدهم و يك پرس آبگوشت بخورم. مى خواهم بگويم گران شدن نان، زمانى جاى اعتراض دارد كه نان مصرف روزانه مردم، گران شود. دولت هم به شدت با اين مخالف است. همه تأكيد، هدف و برنامه ما اين است كه نان مصرف روزانه مردم با همان قيمت قبلى به دست مصرف كننده برسد.
در مجتمع هاى نانوايى، پخت تنورى خواهدبود يا ماشينى؟
جواب شما هم آره است هم نه. نان دنيايى است از انواع مختلف پخت. ما هم هيچ محدوديتى قائل نشده ايم. در اين مجتمع ها هم پخت شاطرى خواهيم داشت. هم پخت بدون شاطر. آنچه مهم است، توليد صنعتى است با هدف افزايش كيفيت. چون ما به كيفيت فعلى نان واقعاً معترضيم.
الآن مى بينيد كه شاطر جلوى چشم مشترى كه در صف ايستاده، گونى آرد را در دستگاه خميرگير خالى مى كند، شلنگ آب را مى گيرد رويش، مواد افزودنى و جوش شيرين هم اضافه مى كند و نيم ساعت بعد همان به اصطلاح خمير را پخت مى كند و مى دهد دست مشترى. يادتان باشد، قديم ترها نانوايى ها خمير را از شب قبل آماده مى كردند، رويش را مى پوشاندند و مى ماند، تا صبح مراحل تخمير انجام مى شد بعد پخت مى كردند و وقتى خمير تمام مى شد، حتى اگر وسط روز بود، پخت را متوقف مى كردند. اتفاقاً همان موقع با وجوداينكه خمير را از شب درست مى كردند و تا صبح مى ماند و تخمير مى شد، مردم باز هم ترجيح مى دادند ديرتر براى خريد نان بروند تا خمير ته تغار نصيب شان شود، چون خمير ته تغار به نسبت روى تغار، مدت زمان بيشترى مى ماند و بهتر تخمير مى شد. حالا يك نكته جالب بگويم، اصطلاح بچه ته تغارى هم از همين جا باب شد، يعنى بچه اى كه مثل خمير ته تغار، شيرين تر و عزيزتر است.
يكى از ايراداتى كه به چرخه توليد نان وارد است و در افت كيفيت نان هم تأثير دارد، اختلاط نادرست واريته هاى مختلف گندم است. براى حل اين مشكل چه برنامه اى داريد؟
در طرح ساماندهى برنامه هايى برايش ديده شده است. اما شما از صاحبان كارخانجات آرد سؤال بفرماييد، قبل از سال ۶۰ و قبل از دولتى شدن اين پروسه، اين اختلاف به صورت تجربى انجام مى شد.
دو مشخصه گندم، حائزاهميت است: گلوتن و پروتئين. گندم توليدى برخى استانهاى كشور، گلوتن بالا و پروتئين پايينى دارند، در برخى جاها اين بالعكس است. بهترين حالت اين است كه اختلاط از دو سه نوع گندم انجام شود.
قبلاً بطور سنتى اين انجام مى شد. الآن پژوهشكده ما بطور علمى مطالعه مى كند و طرح مى دهد. شما شاهد بوديد كه طى دو سال گذشته دركشور اصلاً مشكل نان شور نداشتيم. قبل از آن، برخى ايام يا در تابستانها، حتى درتهران مشكل نان شور پيش آمد. اما طى دو سال اخير اين مشكل به دليل مطالعاتى كه در پژوهشكده  ما صورت گرفت و اجرا هم شد، حل شده است. الآن اختلاط گندم كاملاً به صورت علمى و درست انجام مى شود. ان شاءالله بحث آزادسازى كارخانجات هم اگر انجام شد، ما اين خدمات مشاوره اى را به آنها خواهيم داد.
اينطور كه از صحبت هاى شما برمى آيد، تا زمان مؤثر واقع شدن و اجراى كامل اين طرحها، حداقل دو _ سه سال طول مى كشد. تا آن موقع تكليف واحدهاى نانوايى موجود كه على رغم بالارفتن قيمت تمام شده نان (به دليل بالارفتن دستمزدها)، طى دو _ سه سال گذشته ناچار شده اند قيمت نان را ثابت نگه دارند، چيست؟ اگرچه دولت سال گذشته قيمت آب و برق و گاز مصرفى نانوايى ها را به عنوان مشوق، ثابت نگه داشته اما اين كار چندان كمكى به آنها نكرده است و نانوايى ها معتقدند اگر دولت به اين سياست خودش ادامه بدهد، فعاليت اين واحدها كاملاً غيراقتصادى مى شود. آنطور هم كه شما و سازمان حمايت مصرف كنندگان و توليدكنندگان پيشتر اعلام كرده ايد، امسال هم قيمت نان بيشتر از ۳-۲ درصد افزايش پيدانخواهدكرد كه اين به هيچ عنوان نظر واحدهاى نانوايى را تأمين نمى كند.
من با واژه «افزايش نرخ نان» مخالفم. من به جاى آن، واژه «تعيين نرخ نان» را به كار مى برم. همانطور كه هرسال قيمت مثلاً خريد تضمين برنج را شوراى اقتصاد «تعيين» مى كند، قيمت نان هم «تعيين» مى شود و نبايد دائم روى «افزايش» تأكيدكرد. براى «تعيين نرخ نان» براى سال ،۸۵ كارهاى مطالعاتى را دريك كار گروه مشترك با سازمان حمايت مصرف كنندگان و توليدكنندگان شروع كرده ايم. اينكار در سطح وزارت بازرگانى درحال انجام است، هنوز به جمع بندى نهايى نرسيده ايم چون جنبه هاى مختلف دارد. زمانى كه ان شاءالله به جمع بندى رسيد، رسماً به شوراى اقتصاد اعلام مى شود تا درمورد آن تصميم گيرى شود.
رويكرد شما در تعيين نرخ نان براى سال ۸۵ چيست؟
اقتصادى كردن فعاليت نانوايى ها.
اگر قرار باشد اين اتفاق بيفتد و درعين حال سياست دولت كه مخالف افزايش قيمت كالاهاى اساسى است، رعايت شود، طبيعتاً ازطريق افزايش قيمت نان نمى شود اين كار را كرد چون مخالف سياست هاى دولت است. مى خواهيد به نانوايى ها غير از يارانه آرد، يارانه ديگرى بدهيد؟
ما داريم روى مكانيزمش كار مى كنيم. ما داريم قيمت تمام شده نان را براساس هزينه هاى امسال تعيين مى كنيم تا براساس آن مشخص كنيم چه ميزان از اين قيمت تمام شده را مصرف كننده بايد پرداخت كند و چه ميزان به عنوان مابه التفاوت به نانوايى پرداخت شود.
جواب سؤال ام را نداديد، اين يارانه را مستقيماً به نانوايى ها مى دهند؟
اگر ناچار شويم، همين كار را مى كنيم. يكى از مكانيزمهاى موردنظر ما همين روش است. اما نياز به بررسى دارد. بايد ببينيم بهترين مكانيزم براى پرداخت مابه التفاوت قيمت تمام شده نان و قيمتى كه مصرف كننده بايد پرداخت كند به واحدهاى نانوايى كدام است. اگر مى بينيد قدرى طول كشيده، به همين خاطر است.
پس امسال نانوايى ها مى توانند اميدوار باشند به حق شان مى رسند؟
تلاش ما اين است كه برسند و بايد برسند. اگر امسال به حق شان نرسند، قطعاً يا ناچارند با آلودگى و ايجاد مشكل براى خودشان كاركنند يا توليدشان را متوقف كنند و در مغازه شان را ببندند. به هرحال نمى توان مشكل و فشارى را كه دارد به آنها وارد مى شود، ناديده گرفت.
وقتى دولت دستمزد كارگران را ۲۰ درصد افزايش مى دهد، مگر مى شود درمحصولى كه ۷۰ درصد قيمت تمام شده اش را دستمزد تشكيل مى دهد، افزايش قيمت تمام شده را نپذيرفت؟
اگر قرار باشد امسال اين يارانه اضافى را به نانوايى ها پرداخت نكنيد و قيمت نان براساس افزايش دستمزدها و قيمت تمام شده تعيين شود، با چقدر افزايش روبه رو خواهدشد؟
آنطور كه ما حساب كرده ايم، بطور متوسط كمتر از ۱۲ درصد.

امسال ۱۰ ميليون و ۵۲۱ هزار تن فولاد خام در كشور توليد خواهد شد. درمجموع در واحدهاى فولاد مباركه اصفهان، ذوب آهن اصفهان ،فولاد خوزستان و شركت هاى تحت پوشش شركت ملى فولاد ايران امسال ۱۰ ميليون و ۵۲۱ هزار تن فولاد خام توليد مى شود.
از اين ميزان، توليد ۹ ميليون و ۵۷۱ هزار تن محصولات قابل فروش به شكل تيرآهن، انواع ميلگرد، انواع آرماتور، انواع كلاف سرد و گرم، كلاف رنگى و گالوانيزه و ورق قلع اندود سايرمقاطع فولادى است.
براساس اين گزارش، طرح فاز دوم توسعه فولاد مباركه با هدف رساندن توليد به ۴‎/۲ ميليون تن ورق گرم در سال و با سرمايه گذارى ۳۶۵ ميليون دلار، طرح واحد احياى شماره ۶ فولاد مباركه با هدف توليد ۸۰۰ هزارتن آهن اسفنجى درسال و با سرمايه گذارى ۲۸ ميليون دلار، پروژه هاى تكميلى دانيلى فولاد خوزستان با هدف توليد سالانه ۲‎/۴ ميليون تن و با سرمايه گذارى ۷۵ ميليون دلار و واحد ذوب گروه ملى صنعتى با هدف توليد بيلت سالانه به ميزان ۴۷۰ هزار تن و با سرمايه گذارى ۴۰ ميليون دلار از طرح هاى فولادى درسال جارى خواهد بود. درصورت تأمين مواد اوليه مورد نياز، امسال حدود ۳ ميليون تن فولاد توسط بخش خصوصى توليد خواهد شد. سال گذشته بخش خصوصى حدود دوميليون تن فولاد توليد كرد.

روزنامه تلگراف چاپ دهلى نو نوشت ، مذاكرات پروژه انتقال گاز ايران به هند از طريق مرزهاى پاكستان ، طى روزهاى ۲۲ تا ۲۴ ماه مه ، با حضور كارشناسان عالى رتبه سه كشور در شهر اسلام آباد پاكستان ادامه خواهد يافت . مذاكرات مربوط به اين پروژه عظيم گازى طى ماه آينده و در سطح وزراى نفت سه كشور در تهران برگزار خواهد شد . مذاكرات مربوط به قيمت و حجم گاز صادراتى ، طى ماه گذشته بين مقامهاى ايران و پاكستان انجام شده است . مقامهاى پاكستانى بار ديگر ضمن تأكيد بر عزم اين كشور براى واردات گاز طبيعى از ايران ، تصريح كردند : پاكستان به هيچ وجه تسليم فشارهاى آمريكا نخواهد شد و بر اساس منافع ملى خود در خصوص اين پروژه تصميم گيرى خواهد كرد .
«احمد وقار» معاون وزير نفت پاكستان نيز گفت : تهران و اسلام آباد به مراحل نهايى امضاى اين قرارداد بزرگ گازى رسيده اند . سه كشور ايران ، هند و پاكستان تاكنون به پيشرفتهاى قابل ملاحظه اى در زمينه قيمت گاز ، ساختار پروژه و امكان سنجى پروژه دست يافته اند .

فارس: وزير نيرو گفت: امسال ۲ هزار ميليارد تومان اعتبار به امر سدسازى در كشور اختصاص يافته است.
«پرويز فتاح» در حاشيه افتتاح پست ۲۳۰ كيلو ولت نفوت فومن، در خصوص وضعيت سد سازى كشور افزود: در حال حاضر ۸۴ سد در دست احداث و ۱۷۶ سد نيز در كشور در حال مطالعه است. وى ادامه داد: با توانمندى هاى موجود، تمامى اين سدها در صورت تخصيص به موقع اعتبار مورد نياز طى ۱۰ سال به اتمام مى رسند. فتاح خاطر نشان كرد: در نظر داشتيم هر سال  ۴ هزار ميليارد تومان به امر سد سازى اختصاص دهيم اما به نظر مى رسد اين خواسته ها امكان پذير نيست و امسال نصف اين مبلغ به سد سازى اختصاص يافته و اين امر به اين معناست كه بدون احتساب تورم، ساخت سدها طى ۲۰ سال به اتمام مى رسند. وى با بيان اين كه امسال ۱۵ سد در كشور به بهره بردارى مى رسد، گفت: سد سهند در آذربايجان شرقى اولين سدى بود كه امسال افتتاح شد و در آينده نزديك نيز سدهاى بسيار خوبى به ظرفيت مخزن  ۲ ميليارد متر مكعب به بهره بردارى مى رسند ضمن اينكه ساير سدها نيز تا پايان كار دولت به اتمام خواهند رسيد.
فتاح در ادامه با اشاره به استفاده وزارت نيرو از انرژى بادى كشور تصريح كرد: استفاده از نيروگاه بادى يكى از اولويت هاى اصلى اين وزارت است ضمن اينكه در اين راستا با بخش خصوصى در حال مذاكره هستيم و تمايل بخش خصوصى براى سرمايه گذارى در نيروگاههاى بادى نويد خوبى است. فتاح گفت: نرخ خريد برق از نيروگاه بادى را نيز شوراى اقتصادى تصويب كرده و به ما مجوز داده كه با چه قيمتى خريدارى كنيم.
وى افزود: به هر حال با توجه به اينكه بسيارى از نقاط كشور بادخيز است آينده اى روشن براى نيروگاههاى بادى را پيش بينى مى كنيم و امسال ۵۰۰ مگاوات ظرفيت نيروگاه بادى را با بخش خصوصى قرارداد مى بنديم.