مترجم: منصوره كمرى
احتمالاً نام «هيولاى تاسمانى» Tasmanian Devil را به عنوان يكى از شخصيتهاى كارتونى گروه «لونى تونز» Looney Tunes همراه با «باگزبانى»، «دافى داك»، «المر» و ساير اعضا به ياد مى آوريد. همان حيوان بداخلاق و وحشى كه عين گردباد همه جا را درو مى كند و جلو مى آيد!
اين هفته قصد داريم اطلاعاتى درباره موجود كميابى كه منبع الهام كارتون بوده، به شما بدهيم. هيولاى تاسمانى يك جانور كيسه دار گوشتخوار است كه امروزه فقط در جزيره تاسمانياى استراليا يافت مى شود. اين حيوان، تنها بازمانده از نژاد «ساركوفيلوس» هاست. از نظر جثه، هيولاى تاسمانى هم اندازه يك سگ كوچك ولى بسيار قوى تر و خشن تر از آن است. جالب است بدانيد كه اين هيولا، بزرگترين جانور كيسه دار گوشتخوار در تمام دنياست. هيولاى تاسمانى را با موهاى تيره و جيغ هاى ناهنجارى كه موقع غذاخوردن مى كشد، مى شناسند. حيوانى است بسيار منزوى كه غالباً به تنهايى زندگى مى كند و غذايش را از طريق شكار و مردارخوارى به دست مى آورد.
نسل هيولاهاى تاسمانى در استراليا، از سال ۱۷۸۸ رو به انقراض است، چون اين جانور براى چارپايان مزارع تاسمانيا تهديد محسوب مى شود، از سال ۱۹۴۱ مزرعه داران شروع به كشتار آنها كردند. به علاوه از اواخر دهه ۱۹۹۰ بيمارى تومور صورت در بين اين جانوران شايع شد كه در مقاله بعد مفصل تر به آن اشاره كرده ايم.
هيولاهاى تاسمانى در تمام نواحى تاسمانيا پراكنده اند، اما بيشتر در شبها ديده مى شوند، چرا كه روز را لابه لاى بوته هاى انبوه و درون گودالها سپرى مى كنند. با اين كه اين حيوانات، گوشه گير هستند و سعى مى كنند روزها زياد آفتابى نشوند، از خوابيدن زير نور خورشيد و حمام آفتاب، لذت مى برند!
هيولاهاى كوچك مى توانند از درخت بالا بروند، اما به مرور، با رشد جثه شان اين كار برايشان خيلى سخت مى شود. آنها همچنين شناگران قابلى هستند. هيولاى تاسمانى جانور بسيار شكمويى است كه مى تواند جسد يك كانگاروى كوچك را درجا بخورد، البته بسيار تنبل و فرصت طلب هم هست و ترجيح مى دهد به جاى شكار، مردارخوارى كند. با اين كه غذاى مورد علاقه اين موجود، «وُم بت» (نوعى پستاندار كوچك شبيه موش) است، از تمام پستانداران وحشى و اهلى (مثل گوسفند)، پرندگان، ماهى ها، حشرات، قورباغه ها، خزندگان و كلاً هر چيزى كه دستش برسد، تغذيه مى كند. آنها به طور متوسط در حدود ۱۵ درصد وزن بدنشان در روز غذا مى خورند، اما اگر فرصتى پيش بيايد، مى توانند در مدت ۳۰ دقيقه، حدود ۴۰ درصد وزن بدنشان غذا مصرف كنند. آنها از لاشه حيوانات هيچ نشان و اثرى باقى نمى گذارند و تمام اعضاى داخلى بدن مرده را نوش جان مى كنند، به همين خاطر مزرعه داران تاسمانى بايد ازشان سپاسگزار باشند، چون خيلى سريع لاشه حيوانات مرده را از زمين پاكسازى مى كنند و مانع جمع شدن حشرات موذى (براى محصولات كشاورزى) مى شوند.
با اين كه هيولاى تاسمانى حيوانى منزوى است، اما خوردن را به صورت فعاليتى گروهى انجام مى دهد و سر و صداى ناهنجارى كه به آنها نسبت داده شده و در كاراكتر كارتونى اش هم مى بينيم نتيجه همين غذا خوردن گله اى خشونت آميز است. معمولاً تا دوازده هيولاى تاسمانى در اين ضيافتها شركت مى كنند و صداى خوردن شان تا كيلومترها آن طرف تر شنيده مى شود.
مطالعه شيوه غذا خوردن اين حيوان نشان داده كه آنها از ۲۰ حالت فيزيكى شامل نحوه خميازه كشيدن ترسناك و ۱۱ صداى متفاوت ديگر در هنگام غذا خوردن، براى ارتباط با يكديگر استفاده مى كنند. اين هيولا موجود بداخلاقى است و از هر فرصتى براى دعوا با همنوعانش استفاده مى كند. زخم برداشتن موقع دعوا بر سر غذا يك امر طبيعى براى هيولاى تاسمانى است كه همين امر، مقدمات بيمارى مرگبارشان را فراهم مى كند: تومور صورت

مترجم: روجانيستانى
به نقل از سايت اخبار علمى كودكان
هيولاهاى تاسمانى معمولاً بر سر غذا يا جفت با يكديگر مى جنگند و بيشتر وقت ها صورت يكديگر را گاز مى گيرند اما اين عادت مى تواند نتايج مرگبارى را به دنبال خود داشته باشد زيرا با اين كار، هيولاها باعث گسترش يك بيمارى مهلك مى شوند.
اين بيمارى كه تومورياسرطان صورت نام دارد، زخم هاى بازى روى صورت حيوان ايجاد مى كند كه به سرعت گسترش يافته و به تومور (غده) هاى بزرگى بر روى صورت و گردن حيوان، تبديل مى شوند. (تومور، به رشد غير طبيعى بخشى از بدن مى گويند كه به خاطر تقسيم بدون وقفه سلول هاى آن ناحيه ايجاد مى شود.)
وقتى كه زخم ها ظاهر مى شوند، بسيارى از هيولاها در عرض ۶ ماه به علت گرسنگى مى ميرند چرا كه تومورها جلوى غذا خوردن حيوان را مى گيرند. نخستين هيولاى بيمار در دهه ۱۹۹۰ ديده شد و امروزه اين بيمارى كه شبيه سرطان است نيمى از هيولاهاى جزيره تاسمانيا را به خود مبتلا كرده است.
براى يافتن علت بيمارى، محققان سلول هاى تومورهاى بدن حيوان را بررسى كردند. آنها فهميدند كه اين سلول هاى سرطانى كاملاً با سلول هاى سالم بدن حيوان فرق دارند اما سلول هاى تومور در هيولاهاى مختلف كاملاً مشابه بودند. از اين تحقيقات نتيجه گرفتند كه سلول هاى سرطانى مستقيماً از يك حيوان به حيوان ديگر و از يك جاى گاز به يك زخم ديگر، پخش مى شوند.
از هيولاهاى تاسمانى در تاسمانيا به عنوان يك نشان ملى محافظت مى شود اما متأسفانه اين بيمارى باعث كاهش جمعيت آن ها شده است. هيولاهاى تاسمانى در هيچ نقطه ديگر كره زمين زندگى نمى كنند و دانشمندان وحشت دارند كه آن ها هم مثل ببر تاسمانيا منقرض شوند.
با اين حال خبر خوش اين است كه چون بيمارى فقط از طريق گاز گرفتن منتقل مى شود دورنگه داشتن حيوانات بيمار از گله حيوانات سالم مى تواند آنها را نجات دهد. زيست شناسان حيات وحش تاسمانيا در حال حاضر مشغول همين فعاليت هستند واميدوارند كه از اين حيوان تنها تصوير كار تونى اش با قى نماند!