پيامبر اعظم اسلام(ص) لذتبخش ترين كارها را ارتباط با معبود و راز و نياز با خداى دانست و هيچ گاه از اظهار عبوديت در برابر خداوند خسته نمى شد و برخى اوقات در نماز حالاتى به آن حضرت دست مى داد كه تنها محبان و اولياى الهى در خور دريافت اين نوع حالاتند. بدون شك اظهار عبوديت و بندگى و راز و نياز با حضرت حق، شوقى در دل ها پديد مى آورد كه محبت غير خدا را به وادى فراموشى مى كشاند و صحراى دل انسان را به شورستانى تبديل مى نمايد كه مهر غير خدا هرگز در آن نخواهد روييد. با عبوديت و بندگى خداست كه آدمى در خود احساس آرامش مى كند. خويش را درمى يابد و موقعيت خود را در نظام هستى پيدا مى كند. پيامبر عظيم الشأن اسلام به نحو اتم و اكمل حالت عبوديت خويش را حفظ مى كرد و عبادت عارفانه اى داشت كه كمتر كسى آن حالت را مى تواند داشته باشد. عايشه همسر پيامبر مى گويد: «رسول خدا (ص) با ما حرف مى زد و ما با او سخن مى گفتيم. همين كه موقع نماز مى شد او را حالتى دست مى داد كه گويى نه ما را مى شناسد و نه ما او را مى شناسيم. (بحار الانوار ج۸۴ ص۲۵۷) امير المؤمنين على(ع) نيز مى فرمايد: رسول خدا(ص) هيچ چيز را بر نماز مقدم نمى داشت و چون وقت نماز داخل مى شد گويا هيچ يك از اهل و عيال، قوم و خويش و دوست خود را نمى شناخت. و امام سجاد(ع) علاقه و شوق پيامبر را به عبادت چنين بيان مى فرمايد: «پيامبر اكرم روى پا مى ايستاد ( نماز مى خواند) تا آن كه خداوند اين آيه را نازل كرد: « ما قرآن را براى اين نفرستاديم كه تو اين قدر خودت را به مشقت اندازى» همچنين وارد شده است كه «شبى پيامبر(ص) در خانه يكى از همسرانش (ام سلمه) بود. اندكى از شب نگذشته بود كه ام سلمه ديد رسول خدا در بستر نيست. ام سلمه برخاست و دنبال او گشت، ناگهان متوجه شد كه حضرت كنار اتاق ايستاده، دست ها را بلند كرده اشك از ديدگانش جارى است و اين چنين با خدا راز و نياز مى كند: خدايا، نيكى هايى كه به من عطا فرموده اى از من مگير، خدايا! دشمنان و حسودان مرا شاد مگردان، خدايا! مرا به بدى هايى كه از آنها نجاتم دادى باز مگردان، خدايا يك لحظه مرا به خودم وا مگذار».

از خاصه هايى كه خداى تبارك و تعالى براى مؤمنين ذكر مى فرمايد اين است كه «اشداء على الكفار رحما و بينهم»
بركفار شديد و كوبنده هستند و در بين خودشان رحيم و با رحمت رفتار مى كنند. ما اگر بخواهيم بفهميم كه مؤمن هستيم و تابع دستورات اسلام هستيم، بايد اين ميزان را در خودمان ببينيم هست؟ اين جملات بخشى از بيانات بنيانگذار كبير انقلاب اسلامى حضرت امام (ره) است . با توجه به نزديكى سالگرد رحلت آن پير فرزانه برآن شديم تا هر روز دراين كوتاه سخن به بيان گوشه اى از لطافتها و صلابتهاى آن بزرگ بپردازيم.
«لطافت»
خانم مرضيه حديده چى (دباغ): در همان ايامى كه در فرانسه بوديم روزى خانم به منزل يكى از فاميل هايشان به ميهمانى رفتند، اما موقع برگشتن دو ساعت از وقتى كه به حضرت امام گفته بودند كه برمى گردند، ديرتر شده بود و هنوز برنگشته بودند. امام كه همه كارهايشان را با ساعت و دقيقه تنظيم مى كردند، سه بار از اتاق به آشپزخانه آمدند و پرسيدند: «خانم نيامدند؟» دفعه سوم فرمودند: «نگران شده ام ، شما نمى توانيد وسيله اى پيدا كنيد كه تماس بگيرم؟» تا اين كه خانم تشريف آوردند، اما وقتى خانم آمدند با يك محبت خاصى روبه روى خانم نشستند و فقط گفتند:«مرا دل نگران كردى.»

برداشتهايى از سيره امام خمينى جلد ۱ ص ۷۸

گروه اجتماعى ـ پس از اظهارات رئيس سازمان حفاظت محيط زيست درباره وضعيت سندهاى شهرك زيتون، ديروز ۲۰۰ نفر از اهالى اين شهرك، با برگزارى تجمعى در برابر مجلس به اين سخنان اعتراض كرده و خواستار رسيدگى به مشكلاتشان شدند. همچنين مشاهدات روز گذشته خبرنگار «ايران» از پارك ملى سرخه حصار نشان دهنده ساخت و سازهاى جديدى است كه بيرون از شهرك زيتون در محوطه و عرصه اين پارك ملى انجام شده و از حضور افراد و مالكان جديد حكايت دارد. اين مسأله موجب شد، خبرنگار «ايران» روز گذشته در حاشيه چهارمين نشست گروه كارى محيط زيست اكو در تهران، وضعيت شهرك زيتون و ساخت و سازهاى جديد در پارك ملى سرخه حصار را از «فاطمه واعظ جوادى» رئيس سازمان حفاظت محيط زيست جويا شودكه به دليل حساسيت و اهميت موضوع، پرسش ها و پاسخ ها عيناً نقل مى شود:
< ساكنان شهرك زيتون به سخنان اخير شما درباره وضعيت سندهاى زمين هايشان اعتراض كرده اند. وضعيت شهرك زيتون،سرانجام به كجا خواهد انجاميد؟
وضعيت سندهاى شهرك زيتون را از دستگاه قضايى بپرسيد، من به اسناد، كارى ندارم. اين سندها تاكنون باطل نشده، اما از نظر ما باطل است. سرخه حصار، پارك ملى است و مالكيت آن متعلق به دولت جمهورى اسلامى ايران است. اين زمين ها در اوايل دهه ۶۰ توسط وزير كشاورزى وقت به كاركنان اين وزارتخانه واگذار شده است كه طى اين سالها، زمين ها فروخته شده است. اين كار از اصل اشتباه بود و وزير نمى توانست اين كار را انجام دهد. مصوبه چند سال گذشته هيأت دولت تصريح مى كند كه اسناد باطل است.
< آيا در صورت اجراى اين مصوبه، به ساكنان شهرك زيتون زمين معوض واگذار مى شود؟
بله! اين كار در حال انجام است و به يارى خدا به آنها زمين معوض مى دهيم.
< اين زمين ها كجا قرار دارند؟
چند جاى مختلف...
< چيتگر؟
نه فكر نمى كنم. جزئيات آن را بايداز وزير مسكن و شهرسازى بپرسيد. خواهران و برادران من! لطفاً سندهاى خود را بياوريد به من نشان دهيد. براى چندمين بار اعلام مى كنم؟ هر كس سند دارد بياورد به سازمان حفاظت محيط زيست تحويل دهد تا زمين معوض بگيرد، به شرط اينكه از ديگردستگاه هاى دولتى زمين نگرفته باشند. وقتى نمى آيند، انتظار دارند چه كار كنيم؟ دوباره اعلام مى كنم، آنهايى كه سند دارند و تا به حال زمين نگرفته اند به پارك پرديسان، دفتر حقوقى سازمان حفاظت محيط زيست، مراجعه كنند ما رسيدگى مى كنيم. اما اگر نمى خواهند زمين معوض بگيرند، هر چقدر كه دوست دارند قضيه را كش بدهند تا زمين هاى مسكونى داخل تهران هم تمام شود. به آنها مى گويم كه آخر اين قضيه چيزى براى آنها درنمى آيد، پس اينقدر نه خود را اذيت كنند نه ما را.
< آنها معتقدند كه ساخت و ساز حق آنها است.
هيچ جاى پارك ملى سرخه حصار، اجازه ساخت و ساز نمى دهيم. هيچ كس حتى يك آجر هم نمى تواند روى هم بگذارد. اينها نه خودشان را اذيت كنند نه دولت را، بيايند زمين معوض بگيرند.
< خبرنگار «ايرنا» پرسيد: آيا زمين هاى معوض با زمين هاى شهرك زيتون، ارزش مالى برابرى دارد؟
«جوادى» پاسخ داد: «در دولت جمهورى اسلامى، شخصى اشتباهى انجام داده و زمين ها را واگذار كرده است. ما كه نبايد تابع اشتباه ديگران باشيم. دولت هم كه مى خواهد مشكلاتشان را حل كند، كم لطفى مى كنند. اگر اينها طى ۵ يا ۱۰ سال گذشته كه دولت تصويب كرد، آمده بودند، الآن زمين خود را گرفته بودند، وضعيت بهترى داشتند. قيمت زمين هم، همه جا در حال يكسان شدن است.
اينها تأخير مى كنند تا زمين هاى پرديس، هشتگرد و پرندتمام شود. بعد مى گويند تمام شد.
< خبرنگار «ايران» در ادامه گفت وگو پرسيد: الآن چه مى شود كرد؟
رئيس سازمان حفاظت محيط زيست گفت: اينها نه به ما سند مى دهند نه حاضرند به سازمان حفاظت محيط زيست بيايند. فقط با اعتراض كه كار درست نمى شود. وزير مسكن و شهرسازى هم قول داده كه مساعدت كند. اگر مالكان زمين هاى شهرك زيتون سندهاى خود را به ما تحويل بدهند، جاى ديگرى كه كاربرى مسكونى داشته باشد، به آنها زمين با سند، آب، برق و گاز مى دهيم.
< علاوه بر شهرك زيتون، ساخت و ساز جديدى هم در قالب ويلاهاى شيك در عرصه پارك ملى صورت گرفته است، آيا در جريان هستيد؟
تعدادى مستثنيات در قالب روستا از قبل انقلاب، در پارك ملى سرخه حصار وجود دارد كه صاحبان آنها مى توانند مطابق با طرح هادى كار انجام دهند.
< ساخت و سازهاى جديد در روستاها نيست، بلكه بيرون روستاها و شهرك زيتون و در عرصه پارك صورت گرفته است...
در حال بررسى و رسيدگى به آنها هستيم. اين در دستور كار ما قرار دارد.
< اين ساخت وسازها هم غيرمجازند؟
بايد بروم ببينم. نمى دانم دقيقاً كجا را مى گوييد، اما به هر حال در حال رسيدگى هستيم.
< آغاز به كار چهارمين نشست محيط زيست اكو
پيش از سخنان، رئيس سازمان حفاظت محيط زيست، چهارمين نشست گروه كارى محيط زيست اكو، ديروز در تهران آغاز به كار كرد. در اين نشست، «اسخط اورازباى» دبيركل اكو با اشاره به تدوين سند چشم انداز زيست محيطى اكو تا سال ۲۰۱۵ ميلادى، گفت: «اكو تأكيد فراوانى بر همكارى هاى زيست محيطى براى بررسى دغدغه ها و مشكلات زيست محيطى منطقه دارد و بر آن است تا با اتخاذ تدابير مناسب، به رفع مشكلات زيست محيطى كمك كرده و پايبندى خود را به توسعه پايدار نشان دهد.»
وى افزود: «اكنون يك گروه كارى، فعاليت هاى خود را براى تأسيس كالج محيط زيست اكو انجام داده است و در سالهاى گذشته پيشنهادهاى فراوانى در حوزه محيط زيست و اجرايى كردن طرح ها شده است.» به گفته وى، برگزارى سومين اجلاس وزراى محيط زيست اكو در قزاقستان در ژوئن ۲۰۰۶ ميلادى، زمينه مناسبى براى حل چالش هاى زيست محيطى منطقه اكو فراهم مى كند.

گروه اجتماعى - جشنواره آسيايى «بهداشت خانواده» از سوى جهاد دانشگاهى واحد علوم پزشكى ايران، دى ماه سال جارى در تهران برگزار مى شود.
به گزارش روابط عمومى جهاد دانشگاهى، دكتر على منتظرى رئيس جهاد دانشگاهى و رئيس سومين جشنواره آسيايى «بهداشت خانواده» با اعلام اين خبر گفت: در راستاى تحقق برنامه هاى پژوهشى مندرج در برنامه توسعه فرهنگى، اقتصادى و اجتماعى جمهورى اسلامى ايران مبنى بر مشاركت بخش خصوصى و با عنايت به استقبال كم نظير پژوهشگران ايرانى از دومين جشنواره آسيايى «بهداشت خانواده»، اين جشنواره در سومين سال نيز به صورت آسيايى برگزار مى شود.
دكتر منتظرى اهداف اين جشنواره را ترغيب و تشويق محققان و پژوهشگران حوزه سلامت به گسترش پژوهش هاى كاربردى، برقرارى ارتباط بين پژوهشگران داخلى و خارجى در حوزه سلامت، ارتقاى سطح آگاهى هاى عمومى در حوزه سلامت، ايجاد زمينه برقرارى ارتباط علمى بين پژوهشگران ايرانى و خارجى، ايجاد زمينه استفاده از تجربيات علمى، پژوهشى كشورهاى آسيايى در حوزه سلامت، ارائه الگوى نوين تبليغات مبتنى بر پايه هاى علمى و ايجاد زمينه بهبود كيفيت توليد محصولات بهداشتى بويژه صنايع شوينده برشمرد. دكتر منتظرى در مورد جوايز اين جشنواره آسيايى گفت: به نفرات نخست تا پنجم بخش آسيايى به ترتيب جوايزى معادل، ،۴۰۰۰ ۳۵۰۰ ، ۳۰۰۰ ، ۲۵۰۰ و ۲۰۰۰ دلار به همراه تنديس جشنواره اعطا و در بخش ملى نيز سه نفر برگزيده و معرفى مى شوند كه به هر يك پنج سكه بهار آزادى، به همراه لوح يادبود اعطا مى شود.

۱- به شرط دربست!
گرما امانم را بريده است. تيغ آفتاب توى چشمم است و نمى گذارد راحت به انتهاى خيابان نگاه كنم. دستم را سايبان چشم ها كرده ام و مدام به ساعت نگاه مى كنم. ۲۰ دقيقه اى مى شود كه كنار خيابان ايستاده ام. بيشتر از ۱۰ تاكسى جلوى پايم ترمز كرده اند، ولى تا مقصدم را گفته ام پا گذاشته اند روى گاز، عجيب است. مسيرم سرراست است و اين همه معطلى ندارد. ابتدا نمى دانم كه ماجرا از چه قرار است، ولى پيرمردى كه با تاكسى نوار نارنجى اش جلوى پايم مى ايستد تكليفم را روشن مى كند.
- كجا؟
- انقلاب.
- به شرط دربست.
دوباره چشم به انتهاى خيابان مى د وزم.
۲- يك جفت چشم
با خوشحالى به سمت قفل در شيرجه مى زنم اما حسابى تو ذوقم مى خورد. به اين آسانى ها نيست. رمز و راز دارد. اما مهم نيست. مهم اين است كه من الان در تاكسى نشسته ام.البته نشسته هم كه نه، تشك صندليها پاره شده و من تقريباً در صندلى فرورفته ام و تنها مى توان يك جفت چشمم را از آن سوى پنجره ديد.مسافر كنارى هم كيفش را گذاشته روى صندلى و به راحتى نصف آن را تصاحب كرده و من و خانمى كه وسط نشسته، تقريباً روى پاى هم نشسته ايم.دود سيگار راننده و بوى بنزين با هم قاطى شده كه نويددهنده سردردى طولانى است. اين هم مهم نيست. مهم اين است كه من الان در تاكسى نشسته ام.
۳- تنها بگو چرا؟
به مقصد نزديك مى شوم. اين را از برق شادى چشمانم هم مى توان فهميد. به راننده مى گويم: «ممنون آقا،پياده مى شم» نگاه تلخش را از توى آيينه به من مى اندازد و با لحنى كه نتوانم هيچ اعتراضى كنم مى گويد: «اينجا نمى شه، بعد چراغ قرمز».
برق از چشمانم مى پرد.
همچنان كه در فكر بازگشت به آن طرف چهارراه و پل هوايى و باقى ماجرا هستم، كرايه هميشگى را آماده مى كنم و به سمت راننده مى گيرم كه ناگهان راننده مثل تير از چله كمان درمى رود و بى مقدمه شروع مى كند به داد زدن و تا به خودم مى    آيم، سه، چهار تا درشت بارم مى كند. دستم در هوا خشك شده و اسكناسها را در انگشتانم مچاله كرده ام. حسابى شوكه شده ام. با عصبانيت به راننده مى گويم: «خوب تنها يك كلمه بگو چرا؟! چى شده كه داد مى زنى؟»
بعد از اينكه حسابى شلوغ مى كند، بالاخره متوجه مى شوم كه كرايه ۳۰۰ تومانى من، از هزار حرف ناسزا هم برايش توهين   آميزتر بوده است. در نهايت راننده با دلخورى ۴۰۰ تومانش را مى گيرد. در حال پياده شدن صدايش را مى شنوم كه مى گويد: «مثل اينكه نمى فهمند بعد از عيده»!
كنار خيابان مى ايستم و از لابه لاى انبوه كاغذهاى كيفم بالاخره «مصوبه تعيين نرخ كرايه انواع تاكسى هاى شهر تهران در سال ۸۵» را پيدا مى كنم و در جدول نرخ خطوط دائم، جلوى مسير ميدان امام حسين - ميدان انقلاب مى خوانم: «۲۵۰ تومان»!!
۴- غوغاى قيمت
ايستگاه تاكسى هاى خط رسالت - بهارستان، حسابى شلوغ است. تاكسى ها پشت سر هم قطار شده اند ولى مسافر زيادى ندارند. يكى، دو مسافرى هم كه هر چند دقيقه پيدا مى شوند، حوصله و وقت ندارند تا صبر كنند تاكسى هاى خطى پر شود. سريع سوار ماشين هاى شخصى مسافركش مى شوند و چشم راننده هاى خطى آنها را بدرقه مى كند.لابه لاى تاكسى ها و بين راننده ها ايستاده ام و به فريادها و گاه دعواهايشان براى پارك كردن در صف تاكسى ها گوش مى دهم. چند روزى مى شود كه مشغول تهيه گزارش از نرخ كرايه تاكسى ها هستم و كم كم اين حرفها و دعواها برايم عادى شده است. دقايق نخست راننده ها مدام مى پرسيدند كه بهارستان مى روم؟ ولى حالا بعد از نيم ساعت، تقريباً همه مى دانند كه منتظر آمدن رئيس خط هستم تا با او مصاحبه كنم. انتظارم بى نتيجه مى ماند اما در اين نيم ساعت از لابه لاى حرفهاى راننده ها چند بار مى شنوم كه مى گويند: «چرا با سيد صحبت نمى كنه؟»حالا در ماشين سيد، نشسته ام. مرد ميانسال مؤدب و تحصيلكرده اى است كه دل پرى دارد.از برخى برداشتها و برخوردهاى مردم و از رفتار بعضى همكارانش دلگير است.
از حرفهايش اين طور دستگيرم مى شود كه افزايش نرخ كرايه تاكسيها را مربوط به چند ماه پيش مى داند. يعنى زمانى كه در سال ۸۴ بستن كمربند ايمنى جدى شد و تعداد مسافران تاكسى از ۵ نفر به ۴ نفر رسيد و به دنبال آن كرايه تاكسيها افزايش پيدا كرد. همان وقت كه اگر از راننده ها گله مى كرديم و علتش را مى پرسيديم، دليل محكمى داشتند و حريفشان نمى شديم. اما بعد از مدتى ديديم كه، سازمان مديريت و نظارت بر تاكسيرانى شهر تهران به اين مسأله رسميت نداد. شوراى شهر هم با بيانيه خود، عدم موافقت اش را با افزايش كرايه تاكسى به دليل ۴مسافر اعلام كرد و از مسافران خواست تا موارد تخطى را گزارش دهند.
وقتى از سيد مى پرسم كه برخورد مسافران با اين موضوع چطور بود، مى گويد:«بنده خدا! مسافر زياد حوصله چانه زدن ندارد. البته چند هفته اول با بالا رفتن كرايه ها مخالفت مى كند ولى بعد از مدتى امتناع، در نهايت تسليم مى شود و نرخهاى جديد برايش عادى مى شود.»
با گذشت چند ماه از ماجراى كمربند ايمنى و كرايه تاكسى و در آستانه سال،۸۵ شوراى اسلامى شهر تهران در جلسه رسمى خود، نرخ كرايه انواع تاكسيهاى شهر تهران در سال۸۵ را در مصوبه اى تعيين كرد كه در واقع مى توان گفت به اين افزايش نرخها در چند ماه قبل كه به طور نامنظم و غيررسمى اتفاق افتاده بود، رسميت بخشيد. در اين مدت برخى اعتراضها درباره اين افزايش نرخ مطرح شد. پيش از آن، استاندارى تهران اين افزايش نرخ كرايه تاكسى ها را تا زمانى كه از طرف استاندارى تأييد نشده، غيرقانونى دانسته بود.
شوراى شهر در پاسخ به اين اعتراضها عنوان كرد كه اين افزايش نرخ كرايه ها در حقيقت قبلاً اتفاق افتاده بود. اما به تازگى شوراى شهر در مورد تعدادى از افزايش نرخ كرايه ها تجديد نظركرده است.
اما اى كاش، مسأله به همين نرخهاى مصوب ختم مى شد ولى، در اكثر موارد بخصوص بعد از عيد و به بهانه هايى چون افزايش قيمت لوازم يدكى و هزينه هاى ماشين، افزايش نرخ بيمه و افزايش حقوق كارمندان دولت (؟!) شاهد كرايه هايى حتى چند برابر نرخ مصوب هستيم. سيد مى گويد:« نرخ تاكسيهاى خطى (موقت و دائم) با نرخ مصوب هماهنگ است و روى شيشه جلو و پشت ماشين هم نصب شده است. تاكسيرانى هم بر آن نظارت دارد اما حكايت تاكسيهاى گردشى (نوار نارنجى) متفاوت است. نرخ كرايه آنها با در نظر گرفتن استفاده از تاكسيمتر در مصوبه تعيين شده و تاكسيمتر هم كه چه براى همكار هاى ما و چه براى مسافران، تنها وسيله اى براى آگاهى از ساعت است و بس. براى همين نرخ كرايه تاكسى هاى گردشى داراى ضابطه خاصى نيست.»اما مشكل اصلى در افزايش نرخ كرايه تاكسيها، به هيچ وجه مربوط به تاكسى وتاكسيرانى نمى شود. مشكل اينجاست كه اكثر آن چيزى كه ما به عنوان افزايش نرخ كرايه تاكسى مى شناسيم مربوط به ماشينهاى شخصى مسافركش است. بيشتر ما با عجله سوار هر ماشينى كه جلوى پايمان ترمز مى كند، مى شويم و نه تنها به نوار نارنجى، آبى و شطرنجى آن دقت نمى كنيم، بلكه حتى به تاكسى يا شخصى بودن آن هم توجهى نداريم. البته به قول سيد اين مسأله دلايل متعددى دارد: «نخست اينكه اين مطلب درست در جامعه جانيفتاده و كار فرهنگى درستى براى آگاهى مردم در اين زمينه انجام نشده است. استفاده مردم از تاكسى و سوار ماشينهاى شخصى نشدن، مسأله اى است كه حتى در حد شعار هم زياد به آن توجه نشده. چرا اين بار سياساكتى بينندگان تلويزيون را با اين مسأله آشنا نكند. بالاخره بايد از يك جا شروع كرد.» او به موضوع ديگرى هم اشاره مى كند، مسافركشى با ماشين شخصى، به عنوان يك جريمه كددار در قانون تعريف شده است، اما جديت لازم در اجراى اين قانون، توسط نيروى انتظامى اعمال نمى شود. ولى مهمترين مسأله اى كه باعث مى شود مسافران از شخصى ها استفاده كنند اين است كه تعداد تاكسيها به هيچ وجه با تعداد بسيار بالاى مسافران هماهنگ نيست.» به ميدان بهارستان رسيده ايم. بعد از اينكه حسابى كلنجار مى روم تا سيد كرايه بگيرد، سر خيابان صفى على شاه، پياده ام مى كند.
۵- از شخصى تا شطرنجى
شايد يكى از راههايى كه مشكل كمبود تاكسى ها و همچينن افزايش بى رويه و ناهماهنگ كرايه ها را تا حدى حل مى كند، تشويق مسافركشان شخصى براى ساماندهى توسط سازمان تاكسيرانى است. اين اقدامى است كه در سالهاى۷۵-،۷۴ توسط نيروى انتظامى آغاز و سپس سازمان تاكسيرانى متولى آن شد.براى فهميدن مراحل اين كار به دنبال يك تاكسى نوار شطرنجى هستم كه پيدا مى كنم. راننده اش پيرمردى عصبى و جدى است، اما نگاه مهربانى دارد. بازنشسته آموزش و پرورش و در منطقه،۷ مدير مدرسه بوده است.در ماشينش خراب است و دستگيره داخلى اش از وسط شكسته. شيشه را هم نمى توان پايين كشيد. به قول خودش همه جاى ماشينش «خفاش شبى» است. اگر تاكسى نبود، جاى ترس داشت. از ۸سال پيش، راننده خطى است. قبل از آن، او هم به طور شخصى مسافركشى مى كرده است. وقتى مى پرسم كه از كدام دوران بيشتر راضى است، نخست مراحل شطرنجى شدن (تاكسى خطى موقت) ماشين را توضيح مى دهد و بعد مزايا و معايبش را:
«براى اينكه راننده بتواند ماشينش را به تاكسى نمره موقت كه همان نوارشطرنجى ها هستند تبديل كند بايد اول آزمايشهايى را انجام دهد تا مشخص شود كه بيمارى جدى قلبى، ريوى، گوش و حلق و بينى و... ندارد و معتاد هم نيست. راننده متقاضى نبايد داراى سوءپيشينه باشد و البته تأييديه ظاهر خودرو هم مهم است. بعد از آن نوبت رنگ كردن ماشين و دادن مدارك مى رسد.» البته طبق معمول عرف جامعه ما، مجردها در اين طرح به حساب نيامده اند، راننده هاى مسافركش شخصى كه مجرد هستند، بهتر است به فكر ساماندهى به وضع خود و ماشين شان نيفتند كه در اين صورت كار دست خودشان مى دهند و بايد از همه لحاظ آستين بالا بزنند كه خيلى هاشان فكر مى كنند به زحمتش نمى ارزد!
يك ربعى مى شود كه در ترافيك مانده ايم. پيرمرد سرش راتكان مى دهد و مى گويد: «مى بينى دخترم. اين هم وضع ما». از او درباره شرايطى كه راننده هاى تاكسى شطرنجى بعد از طى اين مراحل بايد رعايت كنند مى پرسم مى گويد:«خوب ما ماهيانه مبلغ ۲ هزار تومان به عنوان سهام پرداخت مى كنيم كه اين مبلغ به تصويب شوراى شهر هم رسيده است. اما علاوه بر آن حدود ۲ سال است كه هر ۶ ماه يك بار، مبلغ ۱۰ هزار تومان را مى پردازيم كه در غير اين صورت كارنامه هايمان تمديد نمى شود. اكثر راننده ها دليلش را نمى دانند. چند بار هم اعتراض كرده ايم.»
كارنامه تاكسى هاى موقت در حقيقت نوعى گواهى است كه مشخصات راننده با عكس و شماره گواهينامه در آن مندرج است و سربرگ تاكسيرانى را دارد و در شرايط خاص مثل تصادفات، درگيرى با مسافران و يا تخطى ها، از راننده مطالبه مى شود.
پيرمرد راننده مى گويد: «با وجود اينكه وقتى با ماشين شخصى مسافركشى مى كردم در بعضى موارد آزادى عمل بيشترى داشتم، ولى وضعيت فعلى ام را ترجيح مى دهم. درست است كه در حال حاضر در مورد افزايش كرايه، برخورد با مسافران و رفت و آمد به خارج از شهر محدوديت هايى دارم ولى در عوض امكان ورود به منطقه طرح ترافيك را دارم. در عين حال مردم بخصوص خانم ها، به تاكسى ها اطمينان بيشترى دارند. زن و بچه مردم كه توى اين ماشين مى نشينند، مثل ناموس خود من هستند.»او عقيده داردكه زن و بچه مردم در تاكسى آرامش خيال بيشترى دارند.با وجود همه اين مزايا، رانندگان شخصى مسافركش به دلايل مختلفى به اينكه راننده تاكسى خطى تبديل شوند، رغبت نشان نمى دهند. با بعضى از آنها كه صحبت مى كردم شرايط اوليه اى را كه سازمان تاكسيرانى براى اين امر قرار داده است، نداشتند. همچنين محدوديت در خروج از شهر بدون برگه مرخصى، تصور كاهش درآمد و يا تمام وقت نبودن اشتغال برخى راننده ها به مسافركشى، از دلايل ديگر اين عدم رغبت است.اما يكى از اصلى ترين دلايل را راننده مسافركش يك پيكان مدل ،۵۴ برايم مى گويد. سرش را پايين مى اندازد و با ناراحتى مى گويد: « زن و بچه اكثر ما دوست ندارند كه ديگران متوجه شوند پدرشان راننده است و مسافركشى مى كند. واسه همينه كه ماشين رو به تاكسى تبديل نمى كنم. چى كار كنيم ، دختر دم بخت داريم.» ديگر نمى توانم چيزى بگويم.در هر صورت، به نظر مى رسد كه يكى از مهمترين اقداماتى كه براى هماهنگى و كنترل نرخ كرايه تاكسى ها (البته تاكسى كه نه، شخصى ها) بايد انجام شود، افزايش تعداد تاكسى ها، متناسب با تعداد بسيار زياد مسافران شهرى است و تا اين كار صورت نگيرد، انجام اقدامات ديگر مقطعى و نسبى خواهد بود.
به طور مثال اجراى طرح كارت هوشمند سوخت و دادن سهميه بنزين كمتر به خودروهاى شخصى، بدون توجه و رسيدگى به كمبود تعداد تاكسى ها، ممكن است مشكلاتى را در زمينه جابه جايى مسافران و به دنبال آن، روى آوردن مسافركشان شخصى به استفاده از بنزين آزاد و در نتيجه ايجاد تورم در كشور، به وجود آورد.حالا به نزديكى خانه رسيده ام. با پيرمرد عصبى و مهربان خداحافظى مى كنم و پياده مى شوم. كمى جلوتر، جلوى پاى مرد سامسونت به دستى ترمز مى كند تا او را هم به مقصدش برساند.به ساعت نگاه مى كنم. ۲۰‎/۳۰ است. همين طور كه قدم زنان به سمت خانه مى روم، چهره تك تك راننده هايى را كه اين چندروز ديده ام، تصور مى كنم. از سيد و راننده پيكان ۵۴ گرفته تا آن راننده كه وقتى از نرخ بالاى كرايه گله كردم، با عصبانيت ترمز كرد و با چهره برافروخته گفت: «همينه كه هست، نمى خواهى، خوش آمدى، تو گزارشت هم هر چى مى خواى بنويس.»
دوست دارم بدانم هر كدام از آنها الآن چه مى كنند. توى ترافيك گير كرده اند يا دارند سر كرايه با مسافران چانه مى زنند؟
كليد را توى قفل در مى اندازم و سعى مى كنم براى يك لحظه هم كه شده به هيچ چيز فكر نكنم.
الهام السادات انصارى

دكتر محمدجعفر ملك زاده
از جمله آثار باستانى ايران كه در سرتاسر اين كشور و سرزمين هاى مجاور آن هنوز پا بر جاست استودان ها است. اين آثار مربوط به دورانى است كه مردم ايران پيرو كيش زردشتى بودند.
استودان ها يا گورخانه هاى ايران كاربرد خود را رفته رفته،  همچنان كه مردم به دين اسلام مى گرويدند از دست مى داد تا در سده هاى بعد كه اكثريت مردم مسلمان شدند منحصر به مناطق زردشتى نشين شد. استودان هاى يزد، كرمان و تهران تا پنجاه سال گذشته هنوز مانند روزگاران پيش گورخانه مردگان زردشتيان اين شهرها بود. امروزه با تغيير در شيوه دفن مردگان زردشتى، استودان هاى اين شهر ها نيز متروكه و تبديل به آثار تاريخى و فرهنگى شده است. اكنون در جهان، تنها زردشتيان يا پارسيان هندوستان هستند كه مردگان خود را به شيوه باستان در استودان ها مى گذارند تا طعمه كركس ها شوند. در آنجا هم، با افزايش جمعيت انسان ها و شمار كركس ها اين شيوه با دشوارى روبرو شده است. پژوهشگرانى كه در اين زمينه تحقيق كرده اند تا كنون مطلبى در خصوص استودادن هاى زرقان منتشر نكرده اند. اين مقاله به منظور معرفى استودان هاى زرقان است و براى روشن شدن جزئيات باستان شناسانه و تاريخى اين موضوع، تحقيقات بيشترى بايد صورت گيرد.
استودان چيست؟
استودان به معنى «استخواندان» است. زردشتيان ايران استودان را «دادگاه» و زردشتيان هندوستان آن را «دخمو» به معنى «دخمه» مى ناميدند. احتمالاً «دادگاه» تغيير شكل يافته «داغگاه» است كه به معنى محلى است كه در آن مردگان را مى سوزانند و اين شايد يادگار دورانى باشد كه ايرانيان مردگان خود را مى سوزاندند. رسم سوزاندن مردگان را مغان دوران ساسانى منع كردند. «دخمه» كلمه فارسى از «دخمك» پهلوى است كه اصطلاحاً به معنى گور زردشتيان يا استودان است. مجموعه استودان ها را در زبان پهلوى «دخمكستان» مى گويند.
استودان محوطه اى دايره مانند با كف و ديوارهاى سنگى است. وسعت استودان بستگى به نياز دارد و ممكن است به اندازه يك يا چند گور باشد. بلندى ديواره پيرامون استودان از يك تا سه، چهار متر است و معمولاً يك راه يا در به درون دارد. ديوار استودان گاهى از سنگ با آژند ساروج يا گچ و گاهى فقط از سنگ لاشه است كه به صورت خشكه چين روى هم چيده شده است. استودان ها را معمولاً روى كوه و در بلندى هاى نه چندان مرتفع مى ساخته اند. بلندى محل استودان روى كوه نبايد زياد باشد زيرا حمل مردگان بدانجا دشوار مى شود. در ارتفاع خيلى كم هم نبايد باشد زيرا به محل رفت و آمد مردم نزديك است و كركس ها كمتر در آنجا جمع مى شوند.
در باور زردشتيان خاك را نبايد با لاشه انسان يا جانوران آلوده كرد. از اين روى است كه زردشتيان مردگان خود را در استودان يا گورهاى سنگى مى گذاشتند. معمارى استودان ها از نوع بسيار ساده تا نوع كامل و پيچيده آن متغير است و تابع جمعيت وتوانايى مالى مردم هر محل است. در ايران همه اين انواع معمارى را مى توان يافت.
زرقان كجاست؟
زرقان شهرى باستانى در ميانه راه شيراز به تخت جمشيد است و در دامنه كوه زرقان واقع شده است. نام اين شهر را «زرقان» مى نويسند اما در تداول مردم «زرغون» خوانده مى شود. «زرغون» در زبان پهلوى به معنى جاى سرسبز است. مردم زرقان مسلمانند و مانند ديگر جاهاى فارس به فارسى و با لهجه زرقانى سخن مى گويند.
اطلاعات مستندى در دست نيست تا بدانيم مردم زرقان كى به آيين مسلمانى روى آوردند و استودان هاى خود را ترك كردند. اما احتمالاً زودتر از مردم شهر استخر كه همسايه آنها بودند، مسلمان شدند. مردم شهر بزرگ و پر جمعيت استخر كه توانايى ايستادگى بيشترى در برابر سپاه عرب داشتند و چندين بار «غدر» كردند، سرانجام پس از ايستادگى ها و شكست هاى پى درپى تسليم شدند و اسلام آوردند. بنابراين مردم زرقان احتمالاً در همان سده نخست هجرى مسلمان شده اند. در نتيجه استودان هاى زرقان بيش از هزار و چهار صد سال است كه متروك شده و مرده اى در آن گذاشته نشده است و اين موضوع قدمت آنها را نشان مى دهد.
استودان هاى زرقان
بيشترين استودان هاى زرقان روى كوه زرقان و در نزديكى «پوزه زرقان» قرار دارد. پوزه زرقان در واقع دماغه كوه زرقان است كه در غرب زرقان و كنار راه شيراز _ تخت جمشيد واقع شده است. كوه زرقان در اين محل از ارتفاع صفر شروع مى شود و با شيب نسبتاً ملايمى در بالاى شهر زرقان به ارتفاع پانصد مترى مى رسد. بنابراين رفت و آمد و حمل اجساد به بالاى كوه از اين نقطه بسيار آسان است. به همين دليل بيشترين استودان هاى زرقان را روى همين بخش از كوه زرقان و در ارتفاع حدود يكصد مترى از سطح زمين ساخته اند. استودان هاى پوزه زرقان در چند رديف و هر رديف روى يك خط الرأس كوه و به فواصل پنجاه تا صد متر از يكديگر قرار گرفته اند. ديوارهاى استودان ها همگى از سنگ لاشه و به صورت خشكه چينى ساخته شده است. امروزه اين ديوارها كمابيش فرو ريخته است. بيشترين ارتفاع آنها در حالت فروريختگى ۲ متراست و قطر خارجى دايره استودان ها از ۵ تا ۲۰ متر است.
در مسير اين استودان ها اغلب سنگ چين هاى طولانى چند صد مترى ديده مى شود كه احتمالاً براى هموارتر كردن راه رفت و آمد در كوه بوده است. ظاهر سنگ چين ها حكايت از ديرينگى دست كم هزار ساله آنها دارد. يكى از دو گورستان قديمى و بزرگ زرقان كه هنوز از آن استفاده مى شود گورستان «سينه سيمى» يا «سيدنسيمى» در دامنه همين كوهى قرار دارد كه استودان ها بر فراز آن واقع شده اند. معمولاً در نزديكى استودان ها و در پايين كوه ساختمان هايى وجود داشته كه در آن خويشان تازه در گذشته مراسم پس از مرگ را برگزار مى كرده اند و نگهبانان استودان در سه روز پس از مرگ آتش مى افروخته اند. در يزد، تهران و كرمان اين ساختمان ها هنوز وجود دارد. چنين محلى به صورت بسيار ساده و ابتدايى آن كه بيشتر از سنگ چين درست شده بود در محلى به نام «شازده قاسم» تا سى سال پيش وجود داشت و مردم در آن شمع و چراغ مى افروختند.
مجموعه اى پراكنده از استودان هاى زرقان در يكى از دره هاى سرسبز «كوه بلند» قرار دارد. كوه بلند در جنوب زرقان قرار گرفته است. اين دره را «دره راست» و دره مجاور آن را «دره چپ» مى گويند. احتمالاً چنين دخمه گاهى در دره چپ هم وجود دارد. استودان هاى دره راست به سبب قرار گرفتن در كمر كش كوه معمولاً كوچك و يك تا دو نفره است.

ايسنا- جمعيت دانشجويى كشور تا پايان برنامه چهارم توسعه بايد به ۳ ميليون و ۷۰۰ هزار نفر برسد، اين در حالى است كه هم اكنون ۲‎/۵ ميليون نفر دانشجو در دانشگاههاى كشور شاغل به تحصيل و يك ميليون و ۳۵۰ هزار نفر نيز متقاضى ورود به نظام آموزش عالى كشور هستند كه وزارت علوم در راستاى تحقق برنامه چهارم، با توسعه دوره ها و ظرفيت آموزش عالى در قالب دوره هاى روزانه، شبانه، غيرانتفاعى-غيردولتى، پيام نور و نيمه حضورى شانس قبولى ورود به دانشگاه را به رقم ۳ به ۲ رسانده است. دكتر حسن خالقى درباره شانس قبولى در دانشگاه، گفت: در سال جارى در كنكور سراسرى از «هر ۳ داوطلب يك نفر» و در كل نظام آموزش عالى كشور از « هر ۳ متقاضى ۲ نفر» در دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالى كشور پذيرفته مى شوند.

گروه اجتماعى - پيشنهاد داده ام دولت لايحه اصلاح قانون شوراها را از مجلس پس بگيرد.
به گزارش خبرنگار شهرى «ايران» مهندس مهدى چمران رئيس شوراى شهر تهران، در نشست هفتگى با خبرنگاران با اعلام اين خبر گفت: سؤال من از دولت اين است كه چرا كار اصلاح قانون شوراها با اين عجله و در مدت كوتاهى به صورت شتابزده انجام شد. در صورتى كه اين قانون يكى از قوانين مهم كشور و برگرفته از اصول قانون اساسى است. بنابراين نيازمند فرصت مناسب براى انجام اقدامات كارشناسى و دقت زياد است. او افزود: اصلاح اين قانون به صورت يكسويه انجام شده و واقعيتها در نظر گرفته نشده است. رئيس شوراى شهر تهران كه در عين حال سمت رئيس شوراى عالى استانها را نيز دارا است، درباره اصلاحات پنجشنبه گذشته شوراى عالى استانها كه بدون حضور وى انجام شد، گفت: اين اصلاحات شنبه شب به مجلس شوراى اسلامى ارسال شد، ما تعداد زيادى از اصلاحات قانون شوراها را كه جابه جايى و اصلاح عبارات است، قبول داريم، اما اصلاحات كليدى را كه موجب كاهش اختيارات شوراها است، قبول نداريم و براى منتفى شدن آن تلاش مى كنيم.
او افزود: كميسيون امنيت ملى مجلس شوراى اسلامى براى همين موضوع جلسه دارد كه من و دو نفر از مشاوران حقوقى شوراى عالى استانها در آن شركت مى كنيم. چمران در پايان گفت و گو با خبرنگاران تصريح كرد: اصلاً فكر نمى كردم اين لايحه با توجهى كه رئيس جمهورى نسبت به شوراها داشتند، از هيأت دولت رأى بگيرد.
< بودجه شورا در سال ۸۴ كسر آمد
رئيس شوراى شهر با اعلام اين كه بودجه سال ۸۴ شوراى شهر ۲‎/۳ ميليارد تومان تعيين شده بود، گفت: به دليل انتخاب شوراياريها، ۳۰۰ ميليون تومان نيز از شهردارى دريافت و قرار شد اين مبلغ در متمم بودجه گنجانده شود. وى افزود: بودجه سال ۸۵ شوراى شهر نيز سه ميليارد تومان پيشنهاد شده است كه احتمال دارد مبلغى كمتر از اين مقدار تصويب شود. چمران درباره حسابرسى از شهرداريها نيز گفت: از سال ۷۵ هيچ حسابرسى از شهرداريها صورت نگرفته و اكنون ما قصد داريم بحث تفريغ بودجه شهرداريها را به صورت دقيق پيگيرى كنيم. وى افزود: اكنون در حال عقد قرارداد با سازمان حسابرسى هستيم تا با پيمانكارانى كه با اين سازمان كار مى كنند، كار تفريغ بودجه را شروع كنيم.

گروه اجتماعى: وزير فرهنگ و ارشاد اسلامى گفت: در سايه يك روحيه خوب مى توانيم انتظار يك اتفاق بزرگ را در جام جهانى۲۰۰۶داشته باشيم.
«حسين صفار هرندى» ديروز در جلسه اى كه باحضور معاون مطبوعاتى و مديركل مطبوعات داخلى وزارت ارشاد و نيز مديران مسؤول، سردبيران و دبيران مطبوعات ورزشى و بخش ورزشى خبرگزاريها تشكيل شد، ضمن قدردانى از زحمات كليه دست اندركاران بخش ورزشى مطبوعات و خبرگزاريها، از عامل روحيه به عنوان يك عامل اصلى موفقيت در ميادين مهم نام برد.
وى افزود: موفقيت برخى تيمهاى ورزشى در جهان كه اميدى به آن نمى رفت اما تا سطح قهرمانى نيز پيش رفتند، مديون روحيه بوده است كه مى توان تيم ملى يونان را مثال زد كه به قهرمانى يورو۲۰۰۴دست يافت.
وزير ارشاد گفت: براى ما هم كه در عرصه عرض اندام مقابل مدعيان در رقابتهاى جام جهانى در معادلات معمولى نمى توانيم ادعايى داشته باشيم، تنها چيزى كه نقطه اميد ايجاد مى كند، اين است كه از اين استعداد موجود به ضرب روحيه، كارى را انجام دهيم كه مايه غرور و افتخار باشد. صفار هرندى در ادامه همچنين به تقويت بنيه اعتقادى اعضاى تيم اشاره كرد و افزود: اين امكان وجود دارد بين مديران اختلافهايى هم وجود داشته باشد اما اگر براى روحيه تيم ملى ارزش قايل هستيم، بايد هر عامل ضربه زننده را ازسر راه برداشت كه البته اين كار در لفظ آسان اما در عمل سخت است.
وزير فرهنگ و ارشاد اسلامى در ادامه افزود: اين وزارتخانه موظف شده است كه به سوى يك فهم مشترك با اصحاب رسانه ها و مطبوعات ورزشى برود و تحليل هاى شخصى را فعلاً نزد خود نگهداريم. وى آنگاه به برخى مسائل جانبى و اختلاف نظرهايى كه ميان تربيت بدنى و فدراسيون فوتبال پيش آمده اشاره كرد و گفت كه اگر با شاخص هاى حرفه اى به آن نگاه كنيم، اين سوژه هم اكنون براى رسانه ها يك موضوع روز است اما اگر با شاخص منافع ملى به آن نگريسته شود نبايد به آن پرداخت.
در ادامه اين جلسه، حاضران درباره مسائل مطرح شده توسط وزير فرهنگ و ارشاد اسلامى، نحوه اعزام خبرنگاران به جام جهانى، و توجه بيشتر اين وزارتخانه به مطبوعات ورزشى همانند سياسى، اقتصادى و ...نقطه نظرات خود را به وى منتقل كردند و صفار هرندى نيز در هر مورد، پاسخ هاى لازم را ارائه كرد.

گروه اجتماعى _ پرونده تعدادى از متهمان گلدكوئيست از جمله سرشاخه ها و رابطين اين شركت به اتهام فعاليت غيرقانونى در شركت هاى هرمى و كلاهبردارى از مالباختگان جهت رسيدگى به دادگاه انقلاب اسلامى تهران ارجاع شد.
به گزارش خبرنگار قضايى ما، ترحم اسديان معاون دادستان تهران و سرپرست دادسراى قاچاق كالا و ارز در خصوص پرونده متهمان گلدكوئيست به «ايران» گفت: بر اساس تصميم دادستان تهران مبنى بر اينكه پرونده متهمان گلدكوئيست به طور تخصصى رسيدگى شود، رسيدگى به شكايات مالباختگان گلدكوئيست به دادسراى قاچاق كالا و ارز محول شد و دو شعبه بازپرسى ويژه به اين امر اختصاص يافت. از زمان شروع كار دو شعبه بازپرسى حدود ۲۵۰ پرونده در اين زمينه تشكيل شده است. البته بيش از ۴ هزار پرونده مالباختگان نيز كه عليه گلدكوئيست و سرشاخه ها و رابطين شركت مزبور طرح شكايت كرده اند، در بازپرسى شعبه سوم دادسراى كاركنان دولت مطرح شده و تحت رسيدگى است كه كليه پرونده ها چه در اين دادسرا و چه در دادسراى كاركنان دولت پس از صدور قرار مجرميت و كيفرخواست، جهت رسيدگى و محاكمه متهمان به دادگاه انقلاب اسلامى تهران ارجاع خواهد شد. تاكنون پرونده تعدادى از سرشاخه ها و متهمان گلدكوئيست با تكميل شدن پرونده آنان با صدور كيفرخواست به دادگاه انقلاب فرستاده شده است. وى افزود: در شرق تهران فردى كه صدها تن را در زيرمجموعه خود داشت و ميليون ها تومان از مالباختگان كلاهبردارى كرده بود، با قرار وثيقه مناسب به زندان معرفى شده است.
معاون دادستان تهران ضمن هشدار به شهروندان در مورد فعاليت هاى غيرقانونى شركت هاى هرمى گفت: پس از تحقيق درباره فعاليت هاى غيرقانونى شركت گلدكوئيست متوجه شديم كه سرشاخه ها و رابطين اصلى شركت گلدكوئيست براى جذب افراد و عضوگيرى از شيوه هاى مختلفى استفاده مى كنند. آنان با برپايى ميهمانى هاى پنهانى و پارتى هاى شبانه و يا در پوشش سفرهاى تفريحى افراد ناآگاه را به آن مكان هاى خاص دعوت كرده و در آن ميهمانى ها براى زنان و دختران مسائل غيراخلاقى پيش مى آيد كه پرونده هايى در اين زمينه نيز تحت بررسى است.
اينگونه اتفاقات در جلسات پنهانى گلدكوئيستى ها رخ مى دهد كه باعث پاشيده شدن كانون خانواده ها مى شود. از جمله اينكه چندى قبل فردى با مراجعه به دادسرا با اعلام اين مطلب كه همسرش يكى از سرشاخه هاى گلدكوئيست است، گفت كه وى تعداد بسيارى از مالباختگان را در زيرمجموعه خود دارد. اين خانم در جلسات پنهانى براى اعضاى گلدكوئيست سخنرانى مى كرد و بدون اطلاع شوهرش از خانه خارج شده و به محفل گلدكوئيست مى رفت. ما نيز به استناد شكايت هاى مشابه اين فرد به نيروى انتظامى اعلام كرده ايم كه در هر كجا پارتى شبانه و يا ميهمانى هاى پنهانى در رابطه با گلدكوئيست برگزار مى شود، با حكم قضايى وارد شوند و افراد را ضمن بازداشت به دادسرا انتقال دهند.
اسديان، سرپرست دادسراى كالاى قاچاق و ارز در خصوص رسيدگى به شكايت مالباختگان گفت: افرادى كه قبلاً شكايت خودشان را به بازپرسى دادسراى كاركنان دولت تسليم كرده اند، براى پيگيرى شكايت خود به همان داسرا مراجعه نمايند. اين دو شعبه ويژه بازپرسى در دادسراى قاچاق كالا و ارز، شكايت هاى جديد را مورد رسيدگى قرار خواهد داد و متهمان پرونده پس از محاكمه در دادگاه انقلاب در صورت اثبات جرمشان از ۶ ماه تا سه سال حبس تعزيرى و رد مال كه به عنوان پورسانت دريافت كرده اند و همچنين استرداد مبلغى كه از مالباخته به عنوان عضوگيرى در گلدكوئيست گرفته اند محكوم خواهند شد.

گروه اجتماعى _ شعبه ۱۱۹۲ دادگاه امور اقتصادى به رياست قاضى وحيد كربلايى آقاملكى پرونده مفاسد اقتصادى شهرام جزايرى را جهت رسيدگى در دستور كار قضايى خود قرار داد. به گزارش خبرنگار قضايى ما، سيدمحمود حسينى اصل، مسؤول روابط عمومى مجتمع قضايى امور اقتصادى با اعلام اين مطلب در خصوص پرونده شهرام جزايرى گفت: با توجه به ابلاغ ويژه آيت الله هاشمى شاهرودى رئيس قوه قضاييه به قاضى وحيد كربلايى _ رئيس دادگاه انقلاب مجتمع قضايى امور اقتصادى _ وى با مطالعه پرونده اتهامى شهرام جزايرى در خصوص نظرات كارشناسان و حسابرسان و طرح سؤالات جديد، نامبرده را به شعبه ۱۱۹۲ دادگاه امور اقتصادى جهت انجام تحقيقات مقدماتى احضار كرد. چندى پيش وكيل مدافع شهرام جزايرى از نقض حكم محكوميت موكلش از سوى شعبه ۲۰ ديوان عالى كشور و ارجاع پرونده به شعبه هم عرض دادگاه بدوى خبر داده بود. گفتنى است، شهرام جزايرى در دادگاه بدوى سه اتهام داشت. وى به خاطر اخلال در نظام صادراتى كشور به ۲۰ سال حبس تعزيرى محكوم و در زمينه پرداخت رشوه به سه سال حبس و تخلف در اخذ كارت معافيت از سربازى نيز به چهار سال حبس تعزيرى محكوم شده بود.

گروه اجتماعى- در آستانه برگزارى هفدهمين سالگرد امام خمينى(ره)، چهار هزار دستگاه اتوبوس از سوى شركت واحد اتوبوسرانى براى جابه جايى يك ميليون زائر حرم بنيانگذار جمهورى اسلامى در نظر گرفته شده است. قرار است طى ۳ شب برگزارى مراسم در حرم مطهر، اتوبوسهاى شركت واحد از ساعت ۱۹ الى ۲۱ از يازده ميدان و مبدأ خطوط اتوبوسرانى به زائرين سرويس دهند. در روز چهاردهم خرداد اتوبوسها در ۲۸ ميدان و مبدأ و از ساعت ۶ بامداد آماده خدمت رسانى خواهند بود.
< نشست نمايندگان اقليتهاى مذهبى
نشست هماهنگى اقليتهاى مذهبى با حضور نمايندگان كليميان، زرتشتيان و ارامنه تشكيل شد. محمدرضا موحدى مسؤول كميته اقليتهاى مذهبى ستاد مركزى بزرگداشت ارتحال امام خمينى(ره) در اين نشست اظهار داشت: امام خمينى(ره) متعلق به تمام اقشار جامعه با هردين و مسلكى است. امام راحل با شخصيت برجسته و روح بلند شان به تمام افراد و جامعه شخصيت بخشيدند در حالى كه اقليتهاى مذهبى هم جزو اين افراد هستند.
< بازى تيم ملى
در پى تشكيل نشست هماهنگى سازمان تربيت بدنى نيز مقرر شد پنج هزار نفر از ورزشكاران به حرم مطهر اعزام شوند، مسابقه رسمى فوتبال توسط تيم ملى در نيمه نخست خرداد با نصب نوار مشكى بر روى سينه يا بازو انجام شود و ورزشكاران تيم هاى ملى به مناسبت اين ايام در ميادين مسابقات، يك دقيقه سكوت كنند.

مراسم تجليل از «حسن هانى زاده» با سابقه ترين خبرنگار و پيشكسوت جنگ نرم  و برخوردار از سابقه طولانى در جبهه هاى جنگ و «ليلى عمرانى» مترجم حرفه اى  ايرنا كه به افتخار بازنشستگى نائل شده اند ديروز برگزار شد.  
هانى زاده در مراسمى كه با حضور «احمد خادم المله» مديرعامل، مديران و  سردبيران ايرنا تشكيل شد گفت: تلخ ترين خاطره من مشاهده عينى اشغال خرمشهر  از فاصله چند مترى بود و شيرين ترين آن نيز آزادى اين شهر مقدس است.
  هانى زاده كه مسؤوليت مستقيم هدايت و پوشش خبرى جنگ تحميلى در  مناطق جنگى را برعهده داشته، بر لزوم حفظ روحيه ايثار و مجاهدت در كار خبر رسانى تأكيد كرد.
  عمرانى نيز كه پس از سال ها فعاليت خبرى، اين عرصه را در ايرنا ترك  مى كند گفت: مجموعه تلاش ها در زمينه اطلاع رسانى، اين برترى را دارد كه  خبرنگار افزون بر آگاه سازى مردم، بر دانش خود نيز مى افزايد.  احمد خادم المله مديرعامل ايرنا طى سخنانى در اين مراسم از بازنشستگى به عنوان بدترين واژه براى خبرنگار نام برد و تأكيد  كرد : فعاليت در اين عرصه يك هنر است و از آنجا كه هنرمند هيچگاه  بازنشسته نمى شود تا آخرين لحظه زندگى مى تواند به خدمت خود ادامه دهد.  مديرعامل ايرنا با اشاره به اهيمت نقش خبرنگاران در دوران جنگ گفت: در دوران دفاع مقدس در كنار دفاع نظامى همه رسانه هاى همگانى درگير جنگ نرم و رسانه اى با دشمن بودند و نقش بسزايى در بسيج افكار عمومى در حمايت از دفاع مقدس داشتند و در ميان ايثار و فداكارى خبرنگاران ايرنا، تلاش حسن هانى زاده منحصر به فرد و مؤثر بود. خادم المله از برنامه ريزى ايرنا براى انتشار  خاطرات خبرى خبرنگاران به صورت كتاب خبر داد. 
وى با اشاره به برنامه جذب بازنشستگان براى تدريس در دانشكده خبر  ايرنا افزود: استفاده از آنان در بخش خبررسانى و انتقال تجربيات از  مهمترين بخش هاى اين برنامه است كه منحصر به بازنشستگان ايرنا نخواهد بود  و پيشكسوتان در ديگر رسانه ها را نيز شامل مى شود.   در مراسم جداگانه اى كه بعد از ظهر ديروز با حضور غلامحسين اسلامى فرد  معاون خبر، مديران، سردبيران، خبرنگاران، مترجمان و عكاسان خبرگزارى  در اطاق خبر خبرگزارى جمهورى اسلامى برگزار شد از خدمات عمرانى و هانى  زاده تجليل و هدايايى به رسم يادبود به آنها اهدا شد.