مينو كيا
بهار موحد بشيرى ۲۷ سال دارد او دندانپزشك است ولى از همان سالهاى نوجوانى به كاريكاتور و موسيقى روى آورده است و موفق شده در كنار تحصيلات دانشگاهى به هنر نيز توجه داشته باشد و بتواند در مسابقات بين المللى كاريكاتور آزاد اينترنتى در چين رتبه نخست را به دست آورد.
ازچه زمانى به هنر پرداختى؟
- من غير مستقيم هنر را از مادرم آموختم و در محيطى بزرگ شدم كه هنر و درس هر دو مطرح بود. مادرم به من كمك كرد تا روى هنر متمركز شوم و پدرم توجه به درس را به من گوشزد مى كرد اين بود كه هم در عرصه درس و هم در عرصه هنر تلاش كردم.
كاريكاتور را از چه زمانى شروع كردى؟
- شروعش از سال ۷۳ بود. ۱۵ ساله بودم كه دبير هنر من در دبيرستان مرا با سبكى به نام كار با نقطه شروع كرد و سايه روشن را با قلم راپيت از طريق نقطه گذارى به من ياد داد. اين آشنايى به طور تصادفى بود. ولى من به اين سبك علاقه مند شدم. به طنز و كاريكاتور از قبل از اين مسأله علاقه داشتم.
نخستين مسابقه اى كه شركت كردى در آن سالها و نتيجه اش آيا دركارهاى بعدى تو تأثيرگذار بود؟
- در آن زمان كاريكاتور چهره نورمن را مسابقه گذاشته بودند و من با سبك نقطه گذارى برنده شدم. در آن سال اين نتيجه تشويق خيلى خوبى براى من بود. با وجود اينكه براى كنكور مى خواندم ولى پنهانى كاريكاتور هم كار مى كردم و بعد از اينكه در دانشگاه موفق شدم به مجله مى رفتم و كار مى دادم و از آنجا به بعد از راهنمايى هاى كاريكاتوريست هاى خوب بهره  مند شدم.
از چه سالى كارهايت جدى تر شد؟
- از سال ۷۶ به بعد بود كه كارهايم سمت و سوى خاصى پيدا كرد. من از سال ۷۳ تا ۷۶ هنوز سبك و زاويه ديد خودم را پيدا نكرده بودم و كارهاى خوب من به سال ۷۸ و ۷۹ و بعد از آن مربوط مى شود.
بيشتر روى چه موضوعات و چهره هايى كار مى  كنى؟
- همه تيپ كاريكاتور كشيده  ام ولى علاقه ام به كاريكاتور چهره هاى ادبى و هنرى است. چون اين تيپ افراد را خيلى دوست دارم.
تا حالا چند كاريكاتور كشيده اى؟
- حدود ۵۰ كاريكاتور. از سال ۷۹ تا الان. نمى توانم بيشتر از ۱۰ كار در سال وقت بگذارم.
هر كاريكاتور چه مدت وقت مى برد؟
- بدون اغراق روى هر كار ۲ هفته بايد وقت بگذارم چون ابعاد بزرگ است و با نقطه و رنگ كار مى كنم و حتى گاهى بسته به نوع كارگاهى يك كار يك تا دوماه طول مى كشد.
از مسابقه بگو؟
- اين مسابقه از سال ۲۰۰۲ فعاليت مى كند و تحت نام مسابقه كاريكاتور آزاد اينترنتى در چين برگزار مى شود كه بايد به صورت اينترنتى و پستى آثار را ارسال كرد. من متوجه فراخوان اين مسابقه شدم و شركت كردم در اكثر مسابقات كاريكاتور چهره برگزار نمى شود و اصل كار را مى خواهند و اصل كار را هم برنمى گردانند. به همين علت من در اين مسابقات نمى توانم شركت كنم. ولى در اين مسابقه كه ۸ ماه پيش برگزار شد، شركت كردم.
چطور از نتيجه آن باخبر شدى؟
- خيلى با مزه جواب را متوجه شدم. من يك دوست كاريكاتوريست هندى دارم. هشتم فروردين او به من صبح زود تلفن زد و من خواب  آلود بودم وقتى تبريك گفت فكر كردم چون روز تولدم روز قبل بود، تولدم را تبريك مى گويد ولى وقتى كلمه مستربين را گفت تازه متوجه شدم كه در مسابقه برنده شده ام.
چند نفر در اين مسابقه شركت كرده بودند؟
- تعداد برندگان زياد است پس حتماً تعداد شركت كنندگان هم خيلى بوده است. من و يك چينى جايزه طلا برده ايم، چهار نفر مدال نقره و ۸ نفر مدال برنز كسب كردند و بعد از آن هم ۲۰ نفر ديپلم افتخار.
اين چندمين موفقيت شماست؟
- سومين موفقيت من است. در سه سال در پنج، شش مسابقه شركت كردم در سال ۲۰۰۳ در تولنتينو ايتاليا مدال ويژه را به دست آوردم در سال ۲۰۰۴ در چين در فستيوال Iacc شركت كردم كه كاريكاتور انيميشن بود كه در آن سال ۱۲ ايرانى جايزه گرفتند و اين خيلى جالب بود و من هم جايزه ويژه گرفتم و بعد هم در سال ۲۰۰۵ بود كه مدال طلا گرفتم.
چه تعريفى از موفقيت دارى؟
- به نظر من موفقيت چيزى نسبى است. ممكن است در ايران چون كاريكاتوريست زن كم است و نمود بين المللى نداشته شناخته تر شده ام ولى اين قضيه در كشورهاى پيشرفته تر موفقيت كوچكى به حساب مى آيد. من معتقدم موفقيت نسبى است و چطور بايد به موفقيت فكر كرد و من هنوز شايد به آن جايگاه نرسيده باشم و در رشته موسيقى ۸ - ۷ سال آواز سنتى كار كردم ولى به آن نمود خارجى نتوانستم برسم.
كاريكاتور براى من جنبه تفريحى تر دارد.
با اين موفقيت ها ارضا شده اى؟
- اصلاً به هيچ وجه فقط خوشحالم مى كند.
زنان ما بايد براى رسيدن به جايگاه و خواسته هايشان چه كارى كنند؟
- جامعه ما مردسالار بوده و هنوز هم هست و نمى دانم تا كى اين وضع ادامه خواهد داشت. اگر براى بالارفتن به پله اى نياز باشد يك مردى ۵۰ واحد تلاش كند يك زن بايد ۲ برابر توان بگذارد. چون تصورات خاص و عرف خاصى براى زنان بوده است. ولى زنان در تمام رشته هاى علمى و هنرى تلاش كرده و جلو رفته اند و با اين عرف غلط كه جاى زن در مطبخ است، بايد مبارزه كنند، ولى اين دليل نيست كه زنان موفق ما به خاطر جامعه به موفقيت رسيده اند. زن خيلى بايد دست و پا بزند تا به آنچه لياقت و حق اوست برسد و موفق شدن براى زنان ما نسبت به مردان خيلى دشوارتر است. براى حقوق طبيعى و چيزهايى كه شايستگى اش را داريم خيلى بايد تقلا كنيم زيرا با باور غلط و فرهنگ اشتباه نسبت به زن مواجه هستيم.
من ۱۵ سالگى در محيطى رفتم كه همه مرد بودند و اگر باور خانواده ام غلط بود و مانع من مى شدند من همين دو قدم را نمى توانستم بردارم. خانواده ام كمكم كرد و اين مشكلات را نداشتم ولى دختر ديگرى در موقعيت من همين حد هم نمى توانست برود.
پدرم امكانات فراهم و كمك كرد و مانع من نشد و هر چيزى را زير سؤال نبرد و آزادانديشانه برخورد كرد و من خيلى مديون او هستم در تمام رشته هايى كه كار كردم در دندانپزشكى ۲ كتاب تأليف و ترجمه دارم و اين دلگرمى خانواده ام بود كه با دقت خاص مواظبم بود كه مبادا لغزش پيدا كنم و دست و پاى من را هم نبست.
خانواده سمبل كوچكى از اجتماع است. براى محيط هاى محدودتر و اجتماعى كه باور غلط نسبت به كاركردن زن و هنر داشته باشد خيلى براى زنان بودن و حضور داشتن دشوار است.
بهترين موفقيت ها براى زنان در تمام عرصه ها بوده و تلاش زيادى براى رسيدن به اين موقعيت كرده اند.
به چه رنگهايى گرايش بيشتر دارى؟
- رنگ هاى شاد و روشن. اطرافيان مى گويند آبى. چون آبى بيشتر مى پوشم و در انتخابهايم ته رنگ آبى پيدا مى شود ولى رنگ هاى چشم انداز را دوست دارم. ولى هرگز در كارهام آبى پيدا نمى كنيد.
الان چه كار مى كنيد؟
- الان در نائين هستم و اينجا مطبى با يك دندانپزشك ديگر زده ام و عصرها كار مى كنم و صبح به هنر و درس مى پردازم و علت اينكه اينجا آمدم چون ۲ سال در شهر انارك كه شهرى كويرى بود كار كردم و تجربه خوبى براى رسيدن به آرامش برايم ايجاد كرد. وقتى تهران برگشتم احساس كردم محيط شلوغ را نمى توانم تحمل كنم هر چند زندگى در شهر كوچك براى دخترى غريب سخت است ولى دوست داشتم در محيط آرام تجربه ديگرى داشته باشم.
چه آرزويى دارى؟
- اگر قرار است آرزويى برآورده شود آرزوها برآورده شود. در زندگى شخصى ام آرزويى ندارم دوست دارم خوب زندگى كنم زندگى اى كه سير نزولى نداشته باشد.
اگر پرنده بوديد؟
- چون با اين باور بزرگ شدم و به اين قضيه ايمان دارم اگر بال داشتم بال مى زدم و فقط روبه بالا تا جايى كه مى توانستم و جان داشتم به نظر من در زندگى قدم برداشتن مهم است. جا مهم نيست هدف مهم نيست چون يك وقت شما در جهان سوم قدم برمى داريد و براى هر قدم معنايى هست. مهم اين است كه قدم به پيش برداريد نه به پس.
خيلى وقت ها موقعيت و بخت سازگار است و خيلى بخت ها هم اينطور نيست. بعضى وقت ها از قدم برداشتم نتيجه مى گيريد بعضى وقت ها هم سالها نتيجه نمى گيريد. اينكه قدم برداشتيد و بال زديد ارزش دارد. اينكه بادى بوزد، توفانى بشود، بارانى ببارد و بالهايتان را خيس كند يا بشكند و نگذارد كه بالا برويد اصلاً مهم نيست اگر هدفتان بالا رفتن و بال زدن باشد نه آسمان نه درخت، نه كوير نه جاى ديگه چون اگر هدف اينها باشد باد، توفان، باران اهميت پيدا مى كنند وشايد هيچ وقت احساس خوشبختى نكنيد. چون به احتمال خيلى زياد كه طبيعت سازگار نباشد و به مقصد نرسيد ولى اگر مهم بال زدن و بالارفتن باشد حتى اگر وسط راه توان تان تمام شد وسقوط كنيد يا اگر بالهايتان بشكند باز هم احساس خوشبختى مى كنيد و به نوعى رضايت از زندگى داريد.

يوسف صبا
لكنت زبان نوعى اختلال گفتار است كه مشكلاتى را در برقرارى ارتباط با سرعت مناسب و به طور پيوسته و روان ايجاد مى كند. در واقع لكنت عبارت است از تكرار، كشش و يا قفل شدن غير ارادى كلمه يا بخشى از كلمه كه فرد قصد بيان آن را دارد. در اينجا معمولاً همراه با تلاش براى بيان درست كلمات، تغييراتى نيز در سر و گردن به شكل پلك زدن، شكلك  درآوردن، لرزش فك، لبها و يا كج كردن سر ديده مى شود . در اين مورد با دكتر رزيتا داورى ـ فوق تخصص روانپزشكى كودك و نوجوان ـ گفت و گويى انجام داده ايم تا براى مادرانى كه كودكشان مبتلا به اين اختلال هستند راهگشا باشد .

لكنت به طور معمول در چه زمانى شروع مى شود؟
شروع لكنت به طور شايع در سنين ۷-۲ سالگى است معمولاً بعد از ۱۲ سالگى ابتلا به لكنت زبان ديده نمى شود، مگر در مواردى كه سانحه مغزى جدى اتفاق افتاده باشد. بنابراين لكنت در زمانى كه كودك با سرعت زياد در حال يادگيرى زبان است به شكل تدريجى شروع مى شود.
آيا لكنت زبان شيوع بالايى دارد؟
ميزان شيوع لكنت در جمعيت كلى حدود يك درصد و در پسران سه برابر دختران است. در خانواده هايى كه پدر يا مادر سابقه لكنت داشته باشند، احتمال ابتلا در فرزندان سه تا پنج برابر بيشتر از خانواده هايى است كه در آنها مشكلى وجود ندارد. موفقيت هاى آموزشى، شغلى و اجتماعى مى توانند تا حدودى تحت تأثير لكنت قرار گيرند. با وجود اين در طول تاريخ، افراد برجسته و موفق زيادى وجود داشته اند كه بيشتر عمرشان با اين اختلال گفتارى همراه بوده اند. از جمله اين افراد مى توان وينسون چرچيل، سرايوسكى سينو تون، چارلز داروين، ناپلئون اول و تئودور روزولت را نام برد.
چرا كودك من لكنت دارد؟
واقعيت آن است كه لكنت زبان براساس متغيرهايى شامل عوامل ژنتيكى و عوامل محيطى كه روى هم تأثير متقابل دارند به وجود مى آيد. بعضى كودكان براى ابتلا به لكنت زمينه آسيب پذيرى موروثى دارند. اضطراب و تنش، باعث تشديد لكنت مى شود ولى به نظر نمى رسد كه در ايجاد آن نقشى داشته باشد. عواملى كه سبب بروز اختلال مى شوند كاملاً با عواملى كه سبب تداوم و وخامت آن مى گردند متفاوتند و اين عوامل ثانوى را مى توان تحت كنترل قرار داد.
آيا لكنت مى تواند پس از يك حادثه غير منتظره يا ضربه ناگهانى شروع شود؟
در اغلب موارد شروع لكنت مانند بهبودى آن تدريجى است. لكنت به ندرت پس از يك ضربه ناگهانى شروع مى شود و بيشتر كودكانى كه اين حوادث يا ضربه هاى غير منتظره را تجربه مى كنند به لكنت مبتلا نخواهند شد.
پيش آگهى لكنت زبان و سير آن چگونه است؟
به طور كلى ۵۰ تا ۸۰ درصد تمام كودكان مبتلا به لكنت و بيشتر موارد خفيف به طور خود به خود بهبود مى يابند. از ميان كودكانى كه لكنت زبانشان تا بزرگسالى ادامه مى يابد، فقط يك سوم موفقيت هاى شغلى و تحصيلى شان تحت تأثير قرار مى گيرد. البته در سنين دبستان ممكن است كودك دچار اشكال در برقرارى ارتباط با همسن و سالان و مشكلات تحصيلى بر اثر اجتناب از صحبت كردن در كلاس شود.
اگر كودك در محدوده سنين پيش دبستانى است و لكنت او به تازگى شروع شده، احتمال موفقيت و بهبودى بالاست ولى در كودكان سنين دبستانى كه مدت زيادى است كه دچار اختلال هستند، احتمال كمى وجود دارد كه روانى گفتار به طور كامل به حالت طبيعى برگردد. بنابراين شناسايى و مداخله زودرس در اين اختلال اهميت زيادى دارد.
آيا بايد كودك مبتلا به لكنت را مثل ساير كودكان خود تربيت كنيم؟
تمام قوانين مسؤوليت ها، تشويق ها و محدوديت هايى را كه در مورد ساير كودكان به كار مى بريد، براى فرزند مبتلا نيز اجرا كنيد. او بايد خود را مانند بقيه همسن و سالان خود ببيند با اين تفاوت كه فقط گاهى لكنت پيدا مى كند. البته در مواردى بايد دقت بيشترى داشته باشيم، گاهى انتظارات خارج از توان از وى داشتن، باعث افزايش فشار وتنش و در نتيجه تشديد لكنت او مى شود. در كودكى كه لكنت دارد، اختصاص دادن زمان كافى براى صحبت كردن وى احساس بهترى را در او ايجاد مى كند و مى توان لكنت او را كاهش داد.
براى كمك به كودك، ما به عنوان والدين چه كارهايى مى توانيم انجام دهيم؟
*  با آرامش كامل به آنچه كودك مى گويد گوش دهيد نه به اينكه چگونه مى گويد.
*  بگذاريد خودش حرفش را تمام كند، شما جمله او را كامل نكنيد.
*  هنگام صحبت كردن با او تماس چشمى داشته باشيد.
*  كودك زمانى كه خودش آغاز به صحبت مى كند، راحت تر از زمانى است كه از او سؤالى پرسيده مى شود، پس براى اينكه خود به خود سر صحبت را باز كند، با او در مورد فعاليت هايى كه به آنها علاقه مند است صحبت كنيد و در فواصل چند لحظه سكوت كنيد تا اگر مطلبى دارد بيان كند.
*  براى پاسخ دادن به سؤال به كودك فشار نياوريد.
*  پس از اينكه صحبتش تمام شد، با آرامش و با به كار بردن تعدادى از لغات خودش به او  پاسخ دهيد.
* هرگز هنگام صحبت كودك از عباراتى چون «زودباش، الآن صحبت نكن، كار دارم» استفاده نكنيد.
*  هرگز به او نگوييد كه چه كار كند تا لكنت نداشته باشد. عباراتى نظير «يواش، آهسته، نفس عميق بكش، آرام تر صحبت كن» از اين قبيل اند.
*  حداكثر روزى ۱۵ دقيقه را به صحبت آرام باكودك اختصاص دهيد. مثلاً براى او كتاب بخوانيد.
*  كودك را در فعاليت هايى كه به خوبى از عهده آن ها بر مى آيد شركت دهيد و توانايى هاى او را تشويق كنيد.
*  كودكانى كه لكنت دارند، معمولاً وقتى در گروه قرار مى گيرند و همراه سايرين مطالبى را بيان مى كنند يا شعر يا آوازى را از بر مى خوانند، مشكلى ندارند، اين موقعيت ها را براى كودك فراهم كنيد.
*  كودك را در بهترين شرايط بدنى نگه داريد، بيمارى جسمى به احتمال زياد باعث افزايش لكنت مى شود.
كدام يك از مداخلات والدين مى توانند باعث تشديد لكنت زبان گردند؟
* كامل كردن جملات كودك
* دستپاچه كردن و وادار كردن او به تكميل جملاتش
* قطع كردن نابجاى گفتار كودك
* انتقاد مكرر و اصلاح تلفظ صداها و كلمات كودك
* شتاب زدگى در زندگى روزمره
*  درخواست اين كه در حضور دوستان، بستگان و يا همسايه ها چيزى را تعريف كند.
براى درمان لكنت زبان كودكان به چه درمانگرانى بايد مراجعه كنيم؟
لكنت و درمان آن يكى از حوزه هاى تخصصى كارگفتار درمانگران است. در مواردى كه فشارهاى روانى موجود در روابط بين فردى، خانواده و ... در تشديد لكنت دخيل هستند، لازم است مشاوره روانشناختى يا روانپزشكى صورت گيرد و در صورت نياز مداخلات ديگرى نظير روان درمانى فردى، خانواده درمانى و در موارد خاص درمان دارويى نيز صورت گيرد.
آيا دارو درمانى در درمان لكنت كمك كننده است؟
دارو درمانى در درمان خود اختلال تأثيرى ندارد، مگر اينكه دارو را در مورد اختلالات همراه با اين مشكل كه روى آن تأثير منفى مى گذارند، به كار ببريم.
طول مدت برنامه درمانى چقدر است؟
در موارد خفيف بخصوص در كودكان پيش دبستانى تنها چند هفته و در موارد شديد گاهى تا ۱۸ ماه به طول مى انجامد.