فصل پيش كه بازيهاى فينال ليگ بسكتبال حرفه اى آمريكا (A.B.N) برگزار مى شد وميامى هيت با برترى كلى ۲ـ۴ در برابر دالاس ماوريكز اولين مرتبه قهرمانى اش را در اين رقابتها جشن گرفت، هدايت دو تيم با مربيانى بود كه از بارزترين و نظم گراترين مربيان در دنياى كنونى اين ورزش به حساب مى آيند.
پت رايلى از ميامى هيت و اورى جانسون اختلاف سنى زيادى دارند و رايلى با ۶۲ سال سن۲۰ سال از جانسون مسن تر است اما انگار آنها را از يك جنس و خميرمايه ساخته اند. هر دو تعهد و وفادارى كامل را از شاگردان خود مى طلبند و در افواه شايع است كه كاركردن با آنها سخت است اما وقتى با بازيگران تحت نظرشان صحبت مى كنيد، مى بينيد كه به شدت به آنان اعتقاد دارند و مهمتر اين كه توفيق هايشان را با واقع بينى و برنامه ريزى درست به دست آورده اند.
البته اگر بخواهيد تفاوت بين آنها بيابيد، در حد وفور است. رايلى از صاحبان بيشترين پيروزى در ميان مربيان A.B.N است ولى جانسون فصل پيش تازه اولين فصل كامل مربيگرى اش را در دالاس تجربه مى كرد وسيستم هاى كار آنان هم براى رسيدن به موفقيت مورد نظرشان فرق مى كند. رايلى به خاطر جلسات ۳ ساعته تمرينى با شاگردانش معروف است، ولى جانسون دوست دارد بنشيند و ساعت ها فيلم مسابقات تيمش و حريفان را ببيند و آنها را شكافته و تقسيم و كلاسه بندى كند و از درون آنها ضعف ها و قوت ها را بيرون بكشد. با اين حال جانسون مى گويد: «من سالها است كه روش كار رايلى را زير نظر دارم. اصولاً اين عادت را دارم و اين كار را نه فقط در مورد رايلى بلكه ساير مربيان نيز انجام مى دهم، مى نشينم و حاصل و نحوه كار اكثر مربيان را زير نظر مى گيرم تا ببينم چگونه عمل مى كنند و از روى قسمت هاى مهم و مثبت كارشان الگوبردارى مى كنم.
در برخى موارد اين قضايا به كارم مى آيند.»
جانسون مى افزايد: «رايلى مدت ها است كه به همين روش و آنطور كه مى دانيم و ديده ايم، عمل مى كند و واقعاً در آن تخصص يافته است. او تمرينات سفت و سخت را دوست دارد و به اجرا مى گذارد و اين چيزى است كه من هم قبول دارم و انجام مى دهم.»
مثل ديك ادووكات!
با اين كه ميامى با مربيگرى حساب شده رايلى و درخشش دوواين ويد و شكيل اونيل و با پيروزى بر دالاس قهرمان A.B.N شد اما كارشناسان لقب مربى برتر سال را به جانسون دادند و شايد هم حق همين بود، زيرا او ماوريكز را به يكى از بهترين نتايج خود در تمامى دوران شركتش در اين ليگ رساند. جانسون كه به رغم جوانى اش به خاطر عادات و رفتار نظامى گونه و روش رهبرى شاگردانش در داخل ميدان، همچون ديك ادووكات مربى سابق تيم هاى ملى فوتبال هلند و كره جنوبى «ژنرال كوچك» لقب گرفته است، از مارس ۲۰۰۵ و پس از استعفاى دان نلسون به سرمربيگرى اين باشگاه منصوب شد تا هشتمين رهبر فنى اين تيم طى دوران ۲۷ ساله حيات باشگاه باشد.
درك نوويتزكى ستاره آلمانى و بهترين گلزن دالاس درباره جانسون مى گويد: «او مربى سختگيرى است اما هميشه ما را به سمت جلو به پيش مى راند و تلاش مى كند تا بهترين بازيهاى ممكن را از تيم بگيرد.»
جانسون سعى دارد احساساتش را مخفى نگه دارد، اما او آشكارا از دستاوردهايش در فصل گذشته راضى است. خودش مى گويد: « رسيدن ما به فينال فصل گذشته و كسب نايب قهرمانى توقعات و انتظارات فراوانى را در ارتباط با فصل جديد ايجاد كرده است اما ايرادى ندارد زيرا نشان مى دهد كه تيم طى فصل پيش خوب كار كرده است. روزگارى ما نفر و مأمور به اين سو و آن سو مى فرستاديم تا بازيكنان مستعد را نشان و استخدام كنيم و حالا ديگران اين كار را مى كنند تا نفرات ما را صيد نمايند. اين هم نشانه و سند ديگرى از خوب كاركردن ما است.»
با اين حال اورى جانسون يك دوران متوسط را در زمان بازيگرى اش سپرى كرد و نه قد و هيكل چشمگيرى داشت و نه فن و مهارت فوق العاده اى، البته او در هيأت يك بازيكن در اولين مرتبه قهرمانى سن آنتونيو اسپرز در A.B.N كه به سال ۱۹۹۹ روى داد، شريك بود و چه چيزى از اين جالب تر كه او در ديدار واپسين از سرى بازيهاى فينال آخرين امتياز تضمين كننده قهرمانى را در برابر نيويورك نيكز به ثبت رساند و اين با پرتابى از راه بالنسبه دور شكل گرفت.
اما از همان اوايل دوران مربيگرى اورى جانسون، اوضاع براى او از اين هم مساعدتر شد و وى در ۸۲ بازى اولش در مقام سرمربى ۶۶ برد به دست آورد و هيچ مربى اى به سرعت وى صاحب ۵۰ برد در اين ليگ نشده است.
هم رئيس، هم سرمربى
رايلى هم فصل پيش بهترين بازيها را از مردان هيت گرفت و پيش از آن كارى كرد كه بتواند برترين خريدها را در بازار نقل و انتقالات داشته باشد و تيمش را از آن طريق تقويت كند. رايلى صاحب پست رياست باشگاه هيت هم هست. او به واقع پست سرمربيگرى تيم را به استن ون گاندى سپرده بود ولى وقتى اين مربى حاضر به ادامه كارش تحت اين سمت در باشگاه نشد، در ميانه راه فصل ۲۰۰۵ـ۲۰۰۴ با حفظ سمت سرمربى تيم هم شد و تحول مجدد در ميامه از آن پس شكل گرفت. از ۱۹۹۵ به بعد كه رايلى رئيس و مدير اين باشگاه بوده، ميامى صاحب كارنامه اى مركب، از ۴۵۵ برد و ۳۳۳ باخت شده است، ولى مهمتر از آمار و ارقام، او يك روحيه پيروزى خواهى را به ميامى آورده كه پيش از حضور وى در هيت به چشم نمى خورد.
|
|
|
رايلى را مى توان مردى كهنه كار و متخصص نبردهاى بزرگ هم دانست، زيرا با لس آنجلس ليكرز هم طى دهه ۱۹۸۰ در چهار نوبت قهرمان ليگ بسكتبال آمريكا شد و يك بار هم نيويورك نيكز را به سال ۱۹۹۴ به فينال رساند. او در شروع فصل جديد A.B.N مى گويد: «گذشت زمان به شما نشان مى دهد كه روش و تاكتيك كار در اين ليگ چيست و چه بايد باشيد و چه نبايد باشيد. قدر مسلم اين كه بايد از داشته هاى خود حتى اگر ناكافى هستند، بيشترين بهره را بگيريد و اگر جز اين باشيد و تيم تان بالاتر از فراترين سطح ممكن ظاهر نشود، هيچگاه قهرمان نخواهيد شد.» مربيانى با چنين روحيه و نام هايى كه آورديم، مى توانند در فصل جديدA.B.N نيز از موفق ترين ها باشند حتى اگر هيچ يك در تضاد با فصل گذشته به فينال هم نرسند. به واقع دستاوردهاى رايلى كهنه كار و جانسون ۴۲ ساله از اين حدود و ثغور فراتر مى رود.
منبع: سايت A.B.N
